ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ,ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΠΟΙΜΕΝΕΣ

 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ Γ΄

 ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ

(με την οποία κατεδάφισε τις κακοδοξίες του π. Βασίλειου Βολουδάκη και ανέδειξε παράλληλα πολλές πτυχές του Οικουμενισμού)

Γ΄

=====

Σέ ὁλόκληρη τήν ἱστορία τοῦ Ὀρθοδόξου Μοναχισμοῦ οἱ Μοναχοί, παράλληλα μέ τόν προσωπικό τους ἀγῶνα ἐναντίον τῶν παθῶν, ἐνδιαφέρονταν ἰδιαίτερα γιά τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Μάλιστα, ὅταν στήν Ἐκκλησία παρουσιαζόταν κίνδυνος ἀλλοιώσεώς της μέ τήν ἐμφάνιση κάποιας αἱρέσεως, ἄφηναν τήν ἡσυχία τῆς ἐρήμου (Μ. Ἀντώνιος) ἤ τοῦ κελιοῦ τους καί πρωτοστατοῦσαν στόν ἀγώνα γιά τή διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως (βλ. Οἱ ἀγῶνες τῶν Μοναχῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔκδ. 

Ἱ. Μ. Ὁσ. Γρηγορίου 

Ἅγ. Ὂρους, 2003).

Στίς ἀρχές τοῦ 20ου αἰ. στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἐνέσκηψε δειλά-δειλά ἡ πολύ ἐπικίνδυνη καί ὕπουλη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἡ Οἰκουμενική Κίνηση, μασoνικῆς καί θεοσοφικῆς ἐμπνεύσεως, ἐμφανίστηκε ἀρχικά στόν προτεσταντικό χῶρο (19ος αἰ.), μέ προτεσταντικές ἐκκλησιολογικές προϋποθέσεις καί στοχεύσεις καί βέβαια μέ πρωτοπόρους τούς Προτεστάντες.

Μέ τήν ἀνάρρηση ὅμως στό Θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ “μεγάλου” – κατά τους Οικουμενιτές– Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Ἀθηναγόρα, ὁ Οἰκουμενισμός ἔλαβε καί θεσμική κάλυψη στόν Ὀρθόδοξο χῶρο μέ πρωτοφανῆ ἀνατροπή τῆς μέχρι τότε ἐκκλησιαστικῆς καί 

κανονικῆς τάξεως. 

Ὁ Ἀθηναγόρας «μέ μία σειρά ἀπό πρωτόγνωρες ἀποφάσεις καί ἐνέργειες ἀνέτρεψε μέ συνοπτικές διαδικασίες κάθε δεδομένο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἀνέτρεψε ἱερούς κανόνες, συνοδικότητα, ἁγιοπατερική παράδοση, δογματική καί ἐκκλησιαστική συνείδηση» καί οὐσιαστικά ἀμνήστευσε τίς πλάνες καί τά ἐναντίον τῆς εὐαγγελικῆς Ἀλήθειας ἐγκλήματα τοῦ Παπισμοῦ ἐξισώνοντας τήν αἵρεση μέ τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τήν πλάνη μέ τήν ὀρθή Πίστη, τό δαιμονικό ψεῦδος μέ τήν Ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, τόν Παπισμό μέ τήν Ὀρθόδοξη 

Ἐκκλησία.

Ἔτσι, μπροστά σέ αὐτό τό ξεθεμελίωμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης, ὁ ἁγιορειτικός μοναχισμός (Μονές, Σκῆτες καί Κελιά) ἀκολουθώντας τή μακραίωνη ἐκκλησιαστική καί κανονική παράδοση ἔπαψαν νά ἀναγνωρίζουν τόν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα ὡς Ὀρθόδοξο Πατριάρχη καί διέκοψαν τή μνημόνευση τοῦ ὀνόματός του (ἀπό τό 1970 μέχρι τό θάνατό του (7.7.1972) σέ ἔνδειξη διαμαρτυρίας γιά τήν οἰκουμενιστική του πολιτική. 

«Ἡ διακοπή τοῦ Μνημοσύνου ἀποτελεῖ ἄρνησιν καί πράξιν ἀντιστάσεως, ἐν ὄψει διαγραφομένου κινδύνου», τόνιζε προφητικά ἡ Ἱ. Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὂρους σέ ἔγγραφό της.

(Συνεχίζεται)

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ;

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Σε πρόσφατό μας άρθρο, θέσαμε το ερώτημα, πώς οδηγήθηκε στα Τάρταρα ο αντιοικουμενιστικός αγώνας και τι πρέπει να γίνει για να αναζωογονηθεί.

Δυστυχώς τα τελευταία 5 χρόνια η σωστή ιεράρχηση, που ακολουθείτο, με πολλή 

επιτυχία, για δεκαετίες, 

έχει ανατραπεί άρδην.

Αντί να έχουμε πρώτο στις προτεραιότητές μας τον αντιοικουμενιστικό αγώνα, τα πέντε τελευταία χρόνια, και συγκεκριμένα από τότε που Αποτειχίστηκε ο π. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ, πελαγοδρομούμε με πυξίδα, η οποία λίγο ή καθόλου σχετίζεται με τον Οικουμενισμό.

1.) Στην αρχή, αντί να συζητούμε για τον Οικουμενισμό, αρχίσαμε ατέρμονες συζητήσεις για την Αποτείχιση, αν πρέπει να γίνει, αν είναι υποχρεωτική ή δυνητική, 

ποιος θα είναι ο ηγέτης 

της κτλ.. 

Έτσι ο αγώνας εναντίον του Οικουμενισμού, πέρασε σε δεύτερη μοίρα και το αντιοικουμενιστικό στρατόπεδο διχάστηκε βαθιά και από τότε δεν λέγει να ανανήψει.

2.) Ύστερα προέκυψε το Ουκρανικό, που υποβάθμισε τον αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού ασύγκριτα περισσότερο. 

Από την εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία, σπανίως ή περιστασιακά γίνεται έκτοτε αναφορά στον αγώνα 

εναντίον του Οικουμενισμού. 

3.) Το τελευταίο μοιραίο χτύπημα εναντίον του αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού κατάφερε η πανδημία του κορωνοιού. Οι “λοιμωξιολόγοι” και οι εμβολιομάχοι της κακής ώρας έπνιξαν κυριολεκτικά και την τελευταία ικμάδα του αντιοικουμενιστικού αγώνα, για τον οποίο έκτοτε γίνεται ελάχιστη ή περιστασιακή αναφορά.

Ως επακόλουθο, ο αντιοικουμενιστικός αγώνας -όπως φάνηκε ανάγλυφα με την επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου σε Κύπρο και Ελλάδα-πνέει κυριολεκτικά τα λοίσθια και βρίσκεται ένα βήμα πριν ξεψυχήσει ολότελα, προς άφατη -βεβαίως- αγαλλίαση των Οικουμενιστών, οι οποίοι πέτυχαν περηφανή νίκη χωρίς να 

ρίξουν ούτε ένα βόλι.!!!

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι πώς θα αναστραφεί το σημερινό ψοφοειδές κλίμα εναντίον του Οικουμενισμού και ο αντιοικουμενιστικός αγώνας να αποκτήσει την αίγλη που είχε για δεκαετίες, μέχρι πριν 5 χρόνια.

Αυτό το ερώτημα θα μας απασχολήσει σε προσεχές άρθρο.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ Β΄

 ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ

(Με την οποία κατεδάφισε τις κακοδοξίες του π. Βασίλειου Βολουδάκη και ανέδειξε πολλές πτυχές του Οικουμενισμού)

B΄

=====

Ακολουθεί το εξαιρετικό φυλλάδιο, επιμέλεια του π. Αναστασίου Γκοτσόπουλου, εφημέριου Αγ. Νικολάου Πατρών: 

Άγιος Παΐσιος ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ

Δόξα, τιμή, αἶνο καί εὐγνωμοσύνη ὀφείλουμε  στόν Τριαδικό Θεό, διότι ἡ Χάρη Του ἀνέδειξε στήν ἐποχή μας τόν Ὅσιο καί θεοφόρο Πατέρα Παΐσιο τόν Ἁγιορείτη.

Μέ ἀφορμή τόν πρῶτο πανηγυρικό ἑορτασμό τῆς μνήμης Του στό Παρεκκλήσιό Του στήν ἐνορία τοῦ Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν, μέ αὐτό τό φυλλάδιο θέλουμε νά τονίσουμε ἰδιαίτερα μία διάσταση τῆς προσωπικότητας τοῦ Ὁσίου, τήν ὁποία συχνά στίς μέρες μας παραβλέπουμε.

Ἔτσι ἐμφανίζουμε τόν Ὅσιο, μόνο ὡς συνεπή ἀσκητή καί παρηγορητή τοῦ ἀνθρώπινου πόνου, πού μέ τά ἔκτακτα χαρίσματά του (προορατικό καί διορατικό) βοήθησε πολλούς ἀνθρώπους. Ναί!  ὅλα αὐτά ἦταν ὁ  Ἅγιος Παΐσιος .  ἀλλά παράλληλα

ὁ  Ὅσιος Παΐσιος ἦταν καί ἀσυμβίβαστος Ὁμολογητής τῆς Πίστεώς μας καί πολέμιος τῶν κάθε λογῆς διαστρεβλώσεων τῆς Εὐαγγελικῆς Ἀλήθειας, εἴτε αὐτή  συντελεῖτο στίς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καί Προτεσταντισμοῦ, εἴτε καί ἐντός τῆς Ἐκκλησίας μας (Οἰκουμενισμός, ἄκριτος 

Ζηλωτισμός).

Στό σύντομο αὐτό φυλλάδιο, μέ ἀφορμή ἐπιστολή τοῦ ἰδίου τοῦ Ἁγ. Παϊσίου, θέτουμε πολύ ἐπιγραμματικά κάποια κρίσιμα ζητήματα πρός εὑρύτερο πνευματικό προβληματισμό γιά τήν οἰκουμενιστική λαίλαπα, πού ἒχει ἐνσκήψει στήν Ἐκκλησία μας καί θλίβει καί ταλαιπωρεῖ καί σκανδαλίζει τίς ψυχές πολλῶν ἀδελφῶν μας.

Στήν ἐποχή μας, ἐποχή συγχύσεως καί πνευματικῆς ἀφασίας, ἡ ζωή τῶν Ἁγίων καί θεοφόρων Πατέρων εἴθε νά ἀποτελέσει ὁδοδείκτη τῆς δικῆς μας ἐν Χριστῷ πολιτείας.

Ταῖς τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου πρεσβείαις Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς.  Ἀμήν.

Πάτρα 12  Ἰουλίου  2015                              

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

(Συνεχίζεται)

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ Α΄

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ

(Με την οποία κατεδάφισε τις κακοδοξίες θέσεις του π. Βασίλειου Βολουδάκη)

Α΄

=====

Στα σχόλια που γράφονταν στο 2ο αυτό βίντεο κάποιος, προφανώς σχολιαστής, έγραψε ότι ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης αποτειχίστηκε και αυτός. Και αυτό είναι αλήθεια. Είναι μαρτυρημένο. Και αν δεν το πιστεύει κανείς από άλλες πηγές μπορεί να πάει να ρωτήσει τα ίδια τα πνευματικά τέκνα του Αγίου Παϊσίου που ζουν στο Άγιον Όρος και ιδιαίτερα τους διαδόχους του πατέρες που είναι πολύ σεβαστοί πατέρες και καλοί στο ίδιο το κελί της Παναγούδας, αν αποτειχίστηκε ή όχι ο Άγιος Παΐσιος. Και υπάρχουν και άλλοι ζώντες πατέρες που γνώριζαν τον Άγιο. Λοιπόν, ο διαχειριστής των σχολίων στο βίντεο αυτό διέγραψε το σχόλιο για το ότι ο Άγιος 

Παΐσιος αποτειχίστηκε.

 

Σας παραπέμπω λοιπόν κατευθείαν σε βιβλίο που έγραψε ο Ιερομόναχος Ισαάκ που ήταν πνευματικό τέκνο του Αγίου Παΐσίου στο βιβλίο «Βίο Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου", Άγιον Όρος 2004, σελίδα 690 και εξής. Ο βίος λοιπόν που έγραψε ο Γέροντας Ισαάκ και επιμελήθηκε ο Γέροντας Ευθύμιος της Καψάλας λέει το εξής (είναι αποτειχισμένοι αυτοί οι πατέρες που τα γράφουν;” 

Όχι δεν είναι: “Για ένα διάστημα ο Άγιος είχε διακόψει μαζί με όλο σχεδόν το Άγιον Όρος το μνημόσυνο του Πατριάρχου Αθηναγόρα για τα επικίνδυνα ανοίγματά του προς τους Ρωμαιοκαθολικούς. Αλλά το έκανε με πόνο: “Κάνω προσευχή” είπε σε κάποιον “για να κόβει ο Θεός μέρες από μένα και να τις δίνει στον πατριάρχη Αθηναγόρα, για να ολοκληρώσει την μετάνοιά του”. [π. Σεραφείμ στο 13:00 του βίντεο]

Ο 15ος Κανών ΕΔΩ

(Συνεχίζεται)

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ; (Απάντηση στον π. Βασίλειο Βολουδάκη) Γ΄

Η τάση του π. Βασίλειου Βολουδάκη να επικαλείται παραπλανητικά τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο είναι ενδημική.

Άραγε, αυτό γίνεται επειδή αδυνατεί να κατανοήσει τι έλεγε ο Γέροντας Επιφάνιος ή απλά δεν έχει δισταγμό να  διασύρει ένα άγιο Γέροντα για να υποστηρίξει τις αντικανονικές και έωλες δογματικά θέσεις του;

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ;

(Απάντηση στον π. Βασίλειο Βολουδάκη)

Γ'

Του Οσιολ. Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση

=====

Συνεχίζει ο π. Βασίλειος Βολουδάκης.

"Ο π. Επιφάνειος μάλιστα, προχωρεί ακόμη περισσότερο και λέει ότι ακόμη και για τις συμπροσευχές. 

«Οἱ Ὀρθόδοξοι ἀναμφιβόλως δὲν πρέπει νὰ συμπροσεύχωνται ἡ ἄλλως πὼς νὰ ἔχουν θρησκευτικὴν κοινωνίαν μετὰ τῶν αἱρετικῶν (Παπικῶν, Διαμαρτυρομένων κ.λπ. ). (Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ προκειμένου περὶ σχισματικῶν). Ἂν τὶς ὅμως συμπροσεύχηται (ἡ ἄλλως πὼς κοινωνῆ) μεθ’ αἱρετικῶν, εἶνε μὲν, προσέξτε, παραβάτης τῶν ἱερῶν Κανόνων καὶ ἄξιος ἐκκλησιαστικῶν ποινῶν, δὲν εἶνε ὅμως αὐτομάτως καὶ αἱρετικός.»

"Ο ΚΑΝΩΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΔΕΥΤΕΡΑΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ. Και μάλιστα για εκείνους που κηρύσσουν υπέρ εγνωσμένης και καταδικασμένης αιρέσεως."

Όχι π. Βασίλειε. Ο Κανών της Πρωτοδευτέρας δεν μιλά για αιρετικούς. Μιλά για «ἐκείνου τὴν αἵρεσιν», για ψευδεπίσκοπους και ψευδοδιδάσκαλους. Αιρετικοί θα ήταν εάν είχαν καταδικασθεί. Για αυτό και ο Κανόνας ομιλεί για «πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως». Διότι δεν έχουν καταδικασθεί ακόμη. Δεν τους έχει δοθεί ακόμη η ευκαιρία να απολογηθούν σε Σύνοδο. Και όχι μόνο αυτό. Υπάρχει και το ενδεχόμενο να συνετιστούν και να μετανοήσουν μετά από την φιλάνθρωπη διακοπή μνημόνευσης που θα τους γίνει. Πώς γίναν ξαφνικά αιρετικοί; Εάν είχαν καταδικασθεί από Σύνοδο ΔΕΝ θα χρειαζόταν να αποτειχισθεί κανείς από αυτούς. Θα ήταν σαν τους καταδικασμένους αιρετικούς παπικούς, προτεστάντες, μονοφυσίτες. Έχει ακούσει κανείς για αποτείχιση από παπικούς, προτεστάντες, 

μονοφυσίτες; 

Ο 15ος Κανών μιλά για κατεγνωσμένη αίρεση όχι για κατεγνωσμένο αιρετικό: «Οἱ γὰρ δι’ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν…» 

Και λίγο πιο κάτω: «Οἱ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν,…» Το πολύ πολύ λοιπόν να τους αποκαλέσουμε αιρετίζοντες, όπως αποκαλούνται συνήθως, όχι όμως αιρετικοί προ συνοδικής καταδίκης.

Ο ίδιος ο π. Βασίλειος αμέσως πιο κάτω, εμφανώς μπερδεμένος παραδέχεται ότι:

Το «προ συνοδικής διαγνώμης» είναι για την κατηγορία και την καταδίκη αυτού που κηρύσσει γυμνή τη κεφαλή.

Σωστά. Για την κατηγορία και την καταδίκη του. Τότε αφού θα διαγνωσθεί συνοδικά ως αιρετικός, όχι πριν. Συνεπώς, η αναφορά στον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο δεν έχει καμία σχέση με το θέμα μας εδώ.

(Συνεχίζεται)

ΟΣΙΟΛ. π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ,ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ;

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ;

(Απάντηση στον π. Βασίλειο Βολουδάκη)

Β΄

Του Οσιολ. Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση

=====

Και συνεχίζει ο π. Βασίλειος Βολουδάκης:

«Και μετά δεν έχει διαβάσει και τον Κανόνα τον 15ο της Πρωτοδευτέρας που λέει ότι αφορά στους πρεσβυτέρους, τους επισκόπους, τους μητροπολίτας δηλαδή, και τους πατριάρχας. Δεν αφορά στους Μοναχούς η αποτείχιση.»

Δεν έχει διαβάσει τον 15ο Κανόνα 

ο π. Σεραφείμ;; !! : )

Ο Γέροντας Ισαάκ όταν έγραψε ότι αποτειχίστηκε ο Άγιος Παΐσιος αυτό εννοούσε; Δεν ήξερε ο Γέροντας Ισαάκ ότι ο Άγιος Παΐσιος ήταν Μοναχός και όχι Ιερεύς;; !! Πως αλλιώς θα μπορούσε να το εκλάβει ένας λογικός νους παρά ότι ο Άγιος Παΐσιος φρόντισε να εκκλησιάζεται με ιερέα που δεν μνημόνευε τον πατριάρχη. Καθότι λαϊκή ίσως να μου διαφεύγει κάτι. Ας με διορθώσει κάποιος. Υπάρχει πάντως μια πιο λεπτομερής αναφορά για εκείνη την εποχή σε φυλλάδιο για τον Άγιο Παΐσιο που είχε επιμεληθεί ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος το 2015. Βάζω εδώ ένα μικρό απόσπασμα, το υπόλοιπο 

παρατίθεται στο τέλος:

Ἔτσι, μπροστά σέ αὐτό τό ξεθεμελίωμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης, ὁ ἁγιορειτικός μοναχισμός (Μονές, Σκῆτες καί Κελιά) ἀκολουθώντας τή μακραίωνη ἐκκλησιαστική καί κανονική παράδοση ἔπαψαν νά ἀναγνωρίζουν τόν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα ὡς Ὀρθόδοξο Πατριάρχη καί διέκοψαν τή μνημόνευση τοῦ ὀνόματός του (ἀπό τό 1970 μέχρι τό θάνατό του (7.7.1972) σέ ἔνδειξη διαμαρτυρίας γιά τήν οἰκουμενιστική του πολιτική. «Ἡ διακοπή τοῦ Μνημοσύνου ἀποτελεῖ ἄρνησιν καί πράξιν ἀντιστάσεως, ἐν ὄψει διαγραφομένου κινδύνου», τόνιζε προφητικά ἡ Ἱ. Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὂρους σέ ἔγγραφό της.

Σέ αὐτούς πού πρωτοστάτησαν στήν τολμηρή καί ὁμολογιακή αὐτή ἐνέργεια ἐναντίον τοῦ Ἀθηναγόρα ἀνῆκε καί ὁ Ἃγ. Παΐσιος ὁ ὁποῖος μοναχός, τότε, στήν Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα συνήργησε τά μέγιστα, μαζί μέ τόν Καθηγούμενο ἀρχιμ. Βασίλειο Γοντικάκη, ὥστε καί ἡ Μονή του νά διακόψει τό μνημόσυνο τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη. Μάλιστα ὁ Ἅγ. Παΐσιος, ὁ ἡγούμενος π. Βασίλειος Γοντικάκης καί ὁ ἱερομ. Γρηγόριος στήν ἀπό 21.11.1968 κοινή ἐπιστολή τους, χαρακτήρισαν τά λεχθέντα καί πραχθέντα ὑπό τοῦ Ἀθηναγόρα ὡς «ἀκατανόητα καί δυστυχῶς βλάσφημα διά τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν» καί σημείωσαν: «ἡ ἂρνησι πρός τόν Πατριάρχη δέν εἶναι ἂρνησι πρός τήν ἀγάπην οὒτε πρός τήν ἑνότητα. Εἶναι “ὂχι” πρός τό ψεῦδος καί “ναί” πρός τήν Ἀλήθεια» («Ὀρθόδοξος Τύπος», τ. 98/1.3.1969, σ. 4  καί  τ. 1680/9.3.2007, σ. 5)

(Συνεχίζεται)

π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΖΗΣΗ,ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ;

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ;

(Απάντηση στον π. Βασίλειο Βολουδάκη)

Του Οσιολ. Μοναχού π. Σεραφείμ Ζήση

=====

Έχω μπροστά μου το βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ «Βίος Γέροντος Παΐσίου του Αγιορείτου», τεύχος 2012 και διαβάζω στην σελ. 730: «Για ένα διάστημα είχε διακόψει μαζί με όλο σχεδόν το υπόλοιπο Άγιον Όρος, το μνημόσυνο του πατριάρχου Αθηναγόρα για τα επικίνδυνα ανοίγματά του προς τους Ρωμαιοκαθολικούς. Αλλά το έκανε με πόνο: «Κάνω προσευχή», είπε σε κάποιον, «για να κόβη ο Θεός μέρες από μένα και να τις δίνη στον πατριάρχη Αθηναγόρα, για να ολοκληρώσει την μετάνοιά του».

Ακούγοντας την πρόσφατη ομιλία του σεβαστού π. Βασιλείου Βολουδάκη είδα ξαφνικά αυτό το απόσπασμα να γίνεται ΑΟΡΑΤΟ. Μέσα σε λίγα λεπτά εξαφανίστηκε, υποβιβάστηκε, μουτζουρώθηκε. Είτε δεν έκανε αποτείχιση ή δεν ήξερε τί έκανε ο Άγιος. Αυτή είναι η εντύπωση που μένει.

Λέει ο π. Βασίλειος Βολουδάκης αναφερόμενος σε πρόσφατη ομιλία του π. Σεραφείμ Ζήση.

[στο 59.35 του ΒΙΝΤΕΟ] «Για την αποτείχιση λέει του π. Παΐσίου. … Αυτό το κείμενο που διάβασε ο πατήρ Σεραφείμ λέει ότι ο π. Παΐσιος τότε επί Αθηναγόρου.. (Και μάλιστα αυτό ενισχύει αυτό που έγραψα, ότι είναι ισχυρότερο να πούμε Αθηναγορισμός, διότι με τον Αθηναγόρα ήρθε σε αντίθεση ο πατήρ Παΐσιος εν αντιθέσει με τον σημερινό Πατριάρχη που κάποιοι λένε ότι έλεγε και θετικά γι’ αυτόν.) Και τι διάβασε ο πατήρ Σεραφείμ; Ότι ο πατήρ Παΐσιος έλεγε να μου κόψει ο Θεός χρόνια να τα δώσει στον Πατριάρχη να έχει την ευκαιρία να μετανοήσει. Αυτό λέγεται αποτείχιση;»

Όχι. Αυτό δεν λέγεται αποτείχιση π. Βασίλειε. Αποτείχιση λέγεται η αναφορά στην αποτείχιση του Αγίου Παΐσίου που έκανε ο π. Σεραφείμ, η οποία περιέργως παραλήφθηκε. (Αναφέρω εδώ το άκρως σχετικό απόσπασμα και στο τέλος ολόκληρη την αναφορά του π. Σεραφείμ 

στον Άγιο Παΐσιο).

Σας παραπέμπω λοιπόν κατευθείαν σε βιβλίο που έγραψε ο Ιερομόναχος Ισαάκ που ήταν πνευματικό τέκνο του Αγίου Παΐσίου στο βιβλίο «Βίο Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου», Άγιον Όρος 2004, σελίδα 690 και εξής. Ο βίος λοιπόν που έγραψε ο Γέροντας Ισαάκ και επιμελήθηκε ο Γέροντας Ευθύμιος της Καψάλας λέει το εξής (Είναι αποτειχισμένοι αυτοί οι πατέρες που τα γράφουν; Όχι δεν είναι): «Για ένα διάστημα ο Άγιος είχε διακόψει μαζί με όλο σχεδόν το Άγιον Όρος το μνημόσυνο του Πατριάρχου Αθηναγόρα για τα επικίνδυνα ανοίγματά του προς τους Ρωμαιοκαθολικούς. Αλλά το έκανε με πόνο: ‘Κάνω προσευχή’ είπε σε κάποιον ‘για να κόβει ο Θεός μέρες από μένα και να τις δίνει στον πατριάρχη Αθηναγόρα, για να ολοκληρώσει την μετάνοιά του‘» [π. Σεραφείμ στο 13:00 του ΒΙΝΤΕΟ]

Σεβαστέ π. Βασίλειε. Εσείς μας βάλατε τα «αποφάγια» και αφήσατε απ’ έξω το «ψητό»!

(Συνεχίζεται)

ΟΡΦΑΝΕΨΑΜΕ…

ΟΡΦΑΝΕΨΑΜΕ…

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Ο αντιοικουμενιστικός αγώνας 

ορφάνεψε κυριολεκτικά.

1.) Η για πολλές δεκαετίες ναυαρχίδα του αντιοικουμενιστικού αγώνα, η ιστορική εφημερίδα “Ορθόδοξος Τύπος”, βυθίστηκε αύτανδρον στα σκοτεινά νερά του Μακρακισμού, της “λοιμωξιολογίας”, της πολιτικολογίας, του Παποκαισαρισμού, της εμβολιομαχίας και των άλλων εμμονών και ιδεοληψιών του λίαν προβληματικού κληρικού π. Βασίλειου Βολουδάκη.

2.) Χάσαμε τον -για δεκαετίες- στρατηγό του αντιοικουμενιστιού αγώνα, π. Θεόδωρο Ζήση, επειδή προσχώρησε, από πενταετίας, σε Σχίσμα το οποίο βάφτισε Αποτείχιση.

Είναι η Αποτείχιση Σχίσμα ερωτά πονηρά, σε σύγγραμμα που εξέδωσε 

ο π. Θεόδωρος;

Η Αποτείχιση ασφαλέστατα δεν είναι Σχίσμα! 

Είναι ευλογημένος θεσμός στην Εκκλησία, ο οποίος ενεργοποιείται δυνητικά, πριν συνοδική διαγνώμη, όταν ο οικείος επίσκοπος 

κηρύσσει επ’ εκκλησίαις, γυμνή τη κεφαλή, κατεγνωσμένη αίρεση.

Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν η Αποτείχιση είναι Σχίσμα, αλλά αν είναι Σχίσμα η Αποτείχιση του π. Θεόδωρου Ζήση και των συν αυτώ;

Τι είδους Αποτείχιση 

έκανε ο π. Θεόδωρος; 

α.) Την Αποτείχιση που έκαναν οι 3 ηρωικοί Ομολογητές Μητροπολίτες (Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος, Φλωρίνης Αυγουστίνος και Παραμυθίας Παύλος) την εποχή του Αθηναγόρα;

β.) Την Αποτείχιση που 

έκανε ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς;

γ.) Την Αποτείχιση που έκανε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης και οι πλείστες Μονές του Αγίου Όρους;

Πολλού γε και δει.!

Κινήθηκε από την αρχή Σχισματικά. Δεν περιορίστηκε στην παύση του μνημοσύνου του οικείου Ιεράρχη, αλλά προσπάθησε να δημιουργήσει εστίες "Αποτείχισης" κληρικών των οποίων ο οικείος Ιεράρχης -κατά κανόνα- 

είναι παραδοσιακός και 

αντιοικουμενιστής.

Ταυτόχρονα ο ίδιος ο π. Θεόδωρος και ο π. Σεραφείμ Ζήσης εξαπέλυσαν λυσσώδη επίθεση εναντίον των αντιοικουμενιστών ιεραρχών Πειραιώς και Ναυπάκτου, επειδή αρνήθηκαν να τους ακολουθήσουν στον Σχισματικό τους κατήφορο.

Με αυτά τα δεδομένα ούτε ναυαρχίδα έχουμε, ούτε στρατηγό.!!!

Μας έμειναν, λοιπόν, οι αντιοικουμενιστές Ιεράρχες ως προπύργια του 

αντιοικουμενιστικού 

αγώνα.

3.) Δυστυχώς, όμως, και στον τομέα αυτό, είχαμε  πρόσφατα την κοίμηση του αντιοικουμενιστή Μητροπολίτη Γόρτυνος Ιερεμία.

4.) Και τώρα; 

Χάσαμε τον Μητροπολίτη Ακαρνανίας κυρό Κοσμά, γνήσια αντιοικουμενιστή και άγιο Ιεράρχη.

Κυριολεκτικά ορφανέψαμε.!

Υπάρχουν βέβαια οι Μητροπολίτες Κυθήρων Σεραφείμ, Πειραιώς Σεραφείμ, Κονίτσης Ανδρέας, Ναυπάκτου Ιερόθεος και Καστορίας Καλλινίκος, οι οποίοι -δεν αμφιβάλλουμε- ότι θα συνεχίσουν να δίνουν την καλή ομολογία της πίστεως.

Η απώλεια του Ακαρνανίας κυρού Κοσμά, όμως, μας κάνει να αισθανόμαστε κυριολεκτικά ορφανοί. 

Ας ελπίσουμε, ότι ο Χριστός θα αναδείξει στην θέση του νέο αντιοικουμενιστή και παραδοσιακό Ιεράρχη στην Εκκλησία. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΗ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ κ. Ε. ΛΩΡΙΤΟΥ

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΗ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ κ. Ε. ΛΩΡΙΤΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Η κυρία Ελένη Λωρίτου (ψευδώνυμο το οποίο -όπως είναι παγκοίνως γνωστό- χρησιμοποιεί ο π. Θεόδωρος Ζήσης), καταχώρησε, στο ιστολόγιό μας, επιστολή-σχόλιο με την οποία προσπαθεί με Ιεροκανονικούς και λογικούς ακροβατισμούς και αλχημείες να παρουσιάσει την “Αποτείχιση” του π. Ιουστίνου Τσιουτέα ως σύννομη 

με τους Ιερούς Κανόνες 

και όχι ως αυθαίρετη 

και άσχετη με τους 

Ιερούς Κανόνες.

Θα παρακολουθήσουμε, βήμα προς βήμα, το Σχισματικό σχόλιο του π. Θεόδωρου, που παραθέτουμε με συνήθη πλάγια στοιχεία και η απάντησή μας θα είναι με έντονα όρθια στοιχεία.

Αναφέρει λοιπόν η κ. Λωρίτου:

1.) Μου θυμίζετε κ. Τελεβάντο αυτούς, που λένε ότι ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση, γιατί δεν προσβάλλει κανένα δόγμα!!! Μία άποψη λίαν 

διαδεδομένη εδώ στα μέρη μας.

1.) Κυρία Λωρίτου! Ούτε διά τηλεσκοπίου εντοπίζεται, ούτε διά μικροσκοπίου διακρίνεται, τέτοια πεποίθηση στα 8.000 αντιοικουμενιστικά άρθρα που έχω γράψει την τελευταία δεκαετία.

Το ακριβώς αντίθετο πρέσβευα 

ανέκαθεν και εξακολουθώ να 

πρεσβεύω ακράδαντα. Ότι ο Οικουμενισμός είναι, όχι απλά αίρεση, αλλά παναίρεση, επειδή είναι συγκρητισμός, και ως εκ τούτου, προσβάλλει συλλήβδην τα Δόγματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να τον πολεμούμε ασταμάτητα.

Αν τυχόν στα μέρη σας -όπως μου αναφέρετε- υπάρχουν κάποιοι που πρεσβεύουν ότι ο Οικουμενισμός δεν προσβάλλει κανένα Δόγμα  της Εκκλησίας θα πρόκειται 

α.) είτε για φαιδρά υποκείμενα,

β.) είτε για ανθρώπους που δεν κατανοούν ακόμη και τα πιο στοιχειώδη της πίστης μας,

γ.) είτε για συνειδητούς 

Οικουμενιστές.

2.) Πλέον δεν έχουμε ανάγκη από κάποιον να διδάσκει γυμνή τη κεφαλή τον Οικουμενισμό για να πούμε ότι είναι Οικουμενιστής -πόσο πιά πιό γυμνή τη κεφαλή να ακουσθή ο Οικουμενισμός;-, αλλά έχουμε ανάγκη από κάποιους που γυμνή τη κεφαλή να διδάξουν Ορθοδοξία! Υπάρχουν τέτοιοι;

2.) Κυρία Λωρίτου! Οι προσωπικές μας πεποιθήσεις σε θέματα πίστεως πρέπει να ελέγχονται με την Διδασκαλία του Ευαγγελίου, με τις αποφάσεις των Αγίων Συνόδων και τον βίο και τα 

συγγράμματα των Αγίων 

Πατέρων.

 

Οι Άγιοι, λοιπόν, Πατέρες της ΑΒ΄ Συνόδου νομολόγησαν, με τον ιε΄ Κανόνα τους, τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν ώστε ένας κληρικός να μπορεί να Αποτειχίζεται από τον οικείο του επίσκοπο.

Οι προϋποθέσεις αυτές δεν τηρήθηκαν, 

από τον π. Ιουστίνο Τσιουτέα, στην 

“Αποτείχιση” που έκανε από τον 

οικείο του Ιεράρχη.

Ο Σεβ. Γουμενίσσης ποτέ δεν κήρυξε αντίθετα με  τα Δόγματα της πίστεως, και ποτέ δεν δίδαξε κατεγνωσμένη αίρεση επ’ εκκλησίαις γυμνή τη κεφαλή.

Άρα ο π. Ιουστίνος Τσιουτέας παραβαίνει ασύστολα τον ιε΄ Κανόνα της ΑΒ΄ Συνόδου, που επικαλείται, για να δικαιολογήσει την “Αποτείχισή” του. Άρα η “Αποτείχισή” του προσβάλλει 

την διδασκαλία της 

ΑΒ΄ Συνόδου.

3.)Έτσι πίστευα και εγώ, δηλαδή οι κληρικοί που δεν μιλάνε, ότι σιωπούν καταπιεζόμενοι, ενώ εσωτερικά εξεγείρονται. Είναι μία πλάνη. Πλέον ο κληρικός πάσης βαθμίδος πρέπει να το δηλώσει, ότι είναι ορθόδοξος, όπως ο εν λόγω π. Ιουστίνος, γιατί όλα 

αμφισβητούνται. Τίποτα πλέον δεν είναι αυτονόητο. Πες πες ο "λαικός Οικουμενισμός” και 

η ανοχή έκαναν καλά την 

δουλειά τους.

3.) Κυρία Λωρίτου! Αυτή καθ’ εαυτής της καταδίκης του Σχισματικού σας φρονήματος εκπεφωνήκατε! 

Πρεσβεύετε ότι κάποιος είναι ορθόδοξος μόνο αν προχωρήσει σε Αποτείχιση; 

Πότε η Εκκλησία πίστεψε αυτήν την πλάνη; 

Όταν ένας κληρικός κηρύττει πάντοτε σύμφωνα με τα ορθόδοξα Δόγματα και όταν νουθετεί το ποίμνιό του να φυλάγετε από τις αιρέσεις, δεν δηλώνει ξεκάθαρα ότι είναι ορθόδοξος;

Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι οι θέσεις σας είναι Σχισματικές και οδηγούν εσάς και όσους σας ακολουθούν στην απώλεια.

Δεν έχουν καμμία σχέση με την Αποτείχιση. 

Με την Ιεροκανονική Αποτείχιση έχουν να κάνουν ΜΟΝΟ όσοι συμμορφώνονται με τις 

προϋποθέσεις του 15ου 

Κανόνα της ΑΒ΄ Συνόδου.

Ούτε είναι επιτρεπτό ο Σεβ. Γουμενίσσης να κατηγορείται ως Ιεράρχης που προωθεί τον “λαϊκό Οικουμενισμό”! 

Πότε συμπροσευχήθηκε ή έκανε κοινές ποιμαντικές παραστάσεις με αιρετικούς, σχισματικούς και αλλόθρησκους;

Ο “λαϊκός Οικουμενισμός” αφορά ΜΟΝΟ όσους Ιεράρχες επιδίδονται σε αυτές τις πρακτικές

4.) Εύγε στον π. Ιουστίνο! 

4.) Δυστυχώς δεν μπορούμε να συγχαρούμε τον π. Ιουστίνο επειδή είναι δεινός παραβάτης των Ιερών Κανόνων και δη του ιε΄ της ΑΒ΄.

5.) Η Παναγία νά τον ενθαρρύνει και νά τον στηρίζει στο αναποδογύρισμα των συνηθειών της βιωτής και στο ίσιασμα και την εναρμόνιση 

με την Εκκλησία και 

τους Αγίους!

 

5.) Προσυπογράφουμε, δι' αμφοτέρων των χειρών, ανεπιφύλακτα την τελευταία παράγραφο. 

Η Παναγία ας καθοδηγήσει τον π. Ιουστίνο να εναρμονιστεί με την διδασκαλία των Εκκλησίας και των Αγίων, τουτέστιν να 

αρχίσει ΑΜΕΣΩΣ να μνημονεύει 

-ως έχει αδήριτο χρέος από τους Ιερούς Κανόνες- τον οικείο του Ιεράρχη, για να είναι σύννομη η ζωή και η ιερατική του διακονία με τον ιε΄ Κανόνα της ΑΒ΄ Συνόδου που επικαλείται. 

Παρακαλούμε, επίσης, την Παναγία να φωτίζει τον π. Θεόδωρο Ζήση, να ξεφύγει από την μεταπατερική και αντιπατερική ερμηνεία των Ιερών Κανόνων και συγκεκριμένα του ιε' της ΑΒ΄. 

Είναι πραγματικά κρίμα διότι ο σεβαστός μας Γέροντας, προς τας δυσμάς του βίου του, αμαύρωσε την ιστορία και τους αγώνες του και έγινε Σχισματικός και οδηγεί στην απώλεια ψυχές υπέρ ων Χριστός ο ΜΟΝΟΣ αληθινός Θεός απέθανεν.