ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ Η ΑΓΝΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ Η ΑΓΝΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Χθες Παρασκευή το απόγευμα πήγα να προσκυνήσω σε δύο παρεκκλήσια που έχουμε εδώ στην Λευκωσία.

Των 13 Οσιομαρτύρων της Καντάρας και της Αγίας Μαρίνας στον Στρόβολο.

Αυτό που διαπίστωσα ιδίοις όμμασιν με συγκλόνισε βαθειά.

Πιστοί έμπαιναν στα παρεκκλήσια, άναβαν το κεράκι τους, προσκυνούσαν τις άγιες εικόνες και στέκονταν σε μια γωνιά και προσεύχονταν 

μυστικά με θέρμη.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας, αλλά -το πιο συγκινητικό- νέοι άνθρωποι με μικρά παιδάκια που πήγαιναν να προσευχηθούν.

Παρακολουθούσα το θαύμα με δέος και ένοιωσα όσο ποτέ άλλοτε πόσο ζωντανή είναι η πίστη στις μέρες μας παρόλα όσα λέγονται και γράφονται περί του αντιθέτου.

Πονούμε για όσα θλιβερά συμβαίνουν στην Εκκλησία από ανάξιους εκπροσώπους Της και ως ένα βαθμό η αγωνία μας αυτή είναι και δικαιολογημένη και επιβεβλημένη αρκεί να στεγάζεται κάτω από τον θόλο της Πρόνοιας 

του Αγίου Θεού.

Υπάρχουν δυστυχώς στην Εκκλησία κακόδοξοι, σκανδαλοποιοί ή θεομπαίχτες κληρικοί όπως τους Ιωσηφίτες του Λεμεσού και της Μονής Βατοπαιδίου. 

Υπάρχουν Μακρακιστές που κυριαρχούνται από εμμονές και ιδεοληψίες και εισάγουν καινά δαιμόνια στην Εκκλησία.

Υπάρχουν οι Νεονικολαίτες που θέλουν να αλλοιώσουν το ήθος των πιστών.

Υπάρχουν όσοι δεν αισθάνονται καλά στην Εκκλησία και ρέπουν προς τα Σχίσματα που βάφτισαν Αποτείχιση.

Υπάρχουν οι Οικουμενιστές, οι οπαδοί της πιο φοβερής αίρεσης που φάνηκε στην Ιστορία της Εκκλησίας.

Υπάρχουν εθνοφυλετιστές που υπηρετούν ευόρκως την εγκόσμια πατρίδα και την Ιεραρχούν πάνω από την Επουράνια αιώνια πατρίδα.

Υπάρχουν διαβεβλημένοι ή και φιλάργυροι ανάξιοι εκπρόσωποι της Εκκλησίας.

Ναι! Αλλά προπαντός υπάρχουν πολλοί -πάρα πολλοί- κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, που αγωνίζονται τον καλό αγώνα της πίστεως και διάγουν τον βίο τους με ταπείνωση και σεμνότητα.

Αν πάτε να προσκυνήσετε στα παρεκκλήσια της Αγίας Μαρίνας στον Στρόβολο και των 13 Οσιομαρτύρων της Καντάρας στις όχθες του ποταμού Πεδιαίου, που μαρτύρησαν, να ανάψετε ένα κεράκι και να πείτε δύο λόγια προσευχής θα διαπιστώσετε του λόγου το ασφαλές.

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ π. ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΑΡΑΝΤΗ

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ π. ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΑΡΑΝΤΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με βαθύτατη θλίψη οι πιστοί πληροφορήθηκαν ότι ο προβεβλημένος αντιοικουμενιστής, παραδοσιακός και εχθρός των νεωτερισμών κληρικός, π. Σαράντης Σαράντης, πνευματικός πατέρας χιλιάδων πνευματικών παιδιών, αναχώρησε από τον μάταιο αυτό κόσμο.

Οι προσευχές όλων μας τον συνοδεύουν στο τελευταίο του ταξίδι και παρακαλούμε θερμά τον Κύριο, αν σε κάτι έσφαλλε να του συγχωρήσει τα όποια αμαρτήματά του, για τους μεγάλους και ουσιαστικούς αγώνες του υπέρ της Ορθοδοξίας και εναντίον του Οικουμενισμού.

Σε πολλούς τομείς, ο π. Σαράντης υπήρξε η φωνή της λογικής και της 

μετριοπάθειας. 

Κατέστη αποδέκτης σκληρής πολεμικής από τον πολυσέβαστο και πολυφίλητο Γέροντα των Εξαρχείων, τον π. Βασίλειο Βολουδάκη εννοώ, επειδή θεωρούσε τον π. Σαράντη εμπόδιο στα Μακρακιστικά του σχέδια και στην προσπάθειά του να μετατρέψει την Εκκλησία σε κόμμα.

Φιλοδοξία να σου πετύχει!

Ας σημειωθεί ότι ο π. Σαράντης και οι συνεργάτες του δεν έκαναν κάτι συγκεκριμένο εναντίον του σεβαστού π. Βασίλειου Βολουδάκη. Κατέθεσαν μεν τις θέσεις τους για το θέμα και δεν ενθάρρυναν τα πνευματικά τους παιδιά να προσχωρήσουν στο Μακρακιστικό κόμμα “Κοινωνία”. Αυτό φυσικά ήταν υπεραρκετό για την ανεξίκακη καρδία του σεβαστού των Εξαρχείων Γέροντος για να βάλει στο στόχαστρό του τον μακαριστό κληρικό 

και τους συνεργάτες του.

Δεν ξεχνούμε, επίσης, ότι ο μεταστάς, διάκονος εισέτι ων, αντιτάχθηκε, με πολύ συγκινητικά άρθρα, στον ακόλαστο και ελεεινό Κορινθίας Παντελεήμονα που ήθελε οι έγγαμοι κληρικοί να βγάλουν τα ράσα. 

Είμαστε προπαντός ευγνώμονες στον αοίδιμο Γέροντα και στην ομάδα των κληρικών που τον περιέβαλλε μέχρι τέλους της ζωής του, επειδή υπήρξε μία από τις πιο ισχυρές φωνές εναντίον του Οικουμενισμού και των νεωτερισμών.

Επιπλέον.! 

Ο μακαριστός κληρικός και οι συνεργάτες του υπήρξαν σταθεροί πολέμιοι του Νεονικολαιτισμού, του Νεοβαρλααμισμού, της Νεορθοδοξίας και της εκκοσμίκευσης της Εκκλησίας.

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η ομάδα των κληρικών που περιέβαλλε τον π. Σαράντη θα συνεχίσει, σε όλους τους τομείς, τους αγώνες του μακαριστού Γέροντα και ότι θα δίνει το παρόν της σε όλους τους αγώνες της Εκκλησίας.

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΓΕΡΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ Ο ΓΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΓΕΡΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ Ο ΓΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Κοιμήθηκε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Γέροντας Αθανάσιος, ο Γέροντας της προσευχής και της μακαρίας απλότητας. Κοιμήθηκε σε ηλικία 96 ετών. Επί των ημερών του Ιερά Μονή Σταυροβουνίου έγινε η μεγάλη ‘’πνευματική βάση’’ της Κύπρου, κατά τον Όσιο Παΐσιο. Επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου διέλαμψε τόσο σε θέματα Πατερικής Παράδοσης, όσο και σε ζητήματα Ορθόδοξης Πίστης.

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου στον πόλεμο ενάντια στις αμβλώσεις και δεν θα ήταν υπερβολή να αποδώσουμε Πανορθοδόξως τούτη την πρωτειά. Το διαπιστώνει κανείς, τόσο από το πλήθος των ενημερωτικών εντύπων ενάντια στις εκτρώσεις στην Ιερά Μονή, όσο και από τη συχνή αναφορά γι’ αυτό στις περιοδικές εκδόσεις της Μονής ‘’Ο Ζωοποιός Σταυρός’’. 

Ενδεικτικά αναφέρομε από την περιοδική έκδοση ‘’Ο Ζωοποιός Σταυρός’’ (Δεκέμβριος 2019), το κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου που τιτλοφορείται, ‘’Η εσχάτη Αποστασία εις τας ημέρας μας προετοιμάζει το πεδίον δράσεως του Εσχάτου Αντιχρίστου και περί της κορυφώσεως των ανθρωποκτονιών μέσω των «εκτρώσεων – αμβλώσεων»’’.

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και στον πόλεμο ενάντια στον Νεονικολαϊτισμό, ο οποίος αποτελεί μάστιγα των ημερών μας, η οποία αλλοτρόπως μεταφέρει την αίρεση του Νικολαϊτισμού των πρωτοχριστιανικών χρόνων στις μέρες μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε από την περιοδική έκδοση του Δεκεμβρίου 2019, το κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου, «‘’Οικουμενισμός’’ και ‘’Νικολαϊτισμός’’: Τα ‘’δύο κέρατα’’ του Ψευδοπροφήτου’’», το οποίο καταγράφει τις δύο αυτές πλάνες των ημερών μας. Είναι αξιοσημείωτο αυτό που σημειώνεται στο κείμενο τούτο, ότι «το αντίχριστο σύμπλεγμα ‘’Οικουμενισμού – Νικολαϊτισμού’’ καταδικαζόμενον ευθαρσώς και απεριφράστως υπό Αυτού Τούτου, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού εις το θεόπνευστον βιβλίον της ‘’Αποκαλύψεως’’».

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και στον ομολογιακό αγώνα για την Ορθόδοξη Πίστη μας. Ενδεικτικά αναφέρομε από την Περιοδική έκδοση της Ιεράς Μονής το κείμενο «Είναι δυνατόν ο ‘’παπισμός’’ να είναι Εκκλησία;», υπό του Πατρός και Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου, το οποίο έρχεται ‘’ως δρόσος Αερμών’’ στην τόση κάμινο των εκκλησιολογικών στρεβλώσεων που παρεισέφρησαν ως μη ώφειλαν σε κείμενο της Συνόδου της Κρήτης. Σε αυτό τονίζεται ότι ‘’η Αληθινή Εκκλησία είναι Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική’’. Μάλιστα επιμένει ο Γέροντας Αθανάσιος στην πραγματική ονομασία ‘’Παπισμός’’ αντί ‘’Ρωμαιοκαθολικισμός’’, όπως κατάντησε να λέγεται από πολλούς. Ο Γέροντας Αθανάσιος, ο Γέροντας της προσευχής και της μακαρίας απλότητας, ήταν ο Γέροντας της Ορθόδοξης Παράδοσης.

ΠΗΓΗ:

“Ορθόδοξος Τύπος”

Ι. Μ. ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ, Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟ

 Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟ

Ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

=====

Εἶπεν ὁ Ἅγιος Πορφύριος, στὸ πνευματικό του τέκνο μακαριστὸν Κωνσταντῖνον Τσαλκιτζίδην (ἐπιγραφόμενον μὲ τὸ ψευδώνυμον ὡς Κωνσταντῖνος Γιαννιτσιώτης):

«Οἱ νεονικολαϊτικὲς τάσεις (σ.σ. αὐτὲς δηλαδή, ποὺ παραθεωροῦν καὶ ἀμνηστεύουν τὰ σαρκικὰ ἁμαρτήματα), ποὺ ἐμφανίζονται στὴν ἐποχή μας, πηγή τους ἔχουν τὴν αἵρεσι τοῦ γνωστικισμοῦ (σ.σ. τοὐτέστιν ἔχουν πηγὴν καὶ ἀφετηρίαν τους, τὴν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ)»

(Βλ. Κωνσταντίνου Γιαννιτσιώτη: “Κοντὰ στὸν Γέροντα Πορφύριο”, ἕνα πνευματικοπαίδι του θυμᾶται), Ἔκδοσις Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου “Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος”, Μήλεσι 2017, Ζ´ ἔκδοσις, σελ. 410-411)

ΠΗΓΗ: 

O ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Μάιος 2020, 'Αρ. τεύχους 142-149, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ 

http://chrvassiliades.blogspot.com

Ι. Μ. ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ,ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

Υπό της Ι. Μ. Σταυροβουνίου

=====

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος, μὲ τὰ σχόλιά του αὐτά, σὺν τοῖς ἄλλοις, ἀνεγνώρισεν εὐθαρσῶς ὄχι μόνον τὴν τεραστίαν καὶ ποικίλην καρποφόρον πνευματικὴν διακονίαν τοῦ μακαριστοῦ ἁγίου Γέροντος Ἐπιφανίου, ἀλλὰ ἐπεσήμανε ἐμφαντικῶς καὶ τὸ σπουδαῖον γεγονὸς ὅτι ὁ Γέροντας Ἐπιφάνιος ὡμίλησε καὶ ἔγραψε γιὰ σπουδαῖα θέματα τῆς Ἐκκλησίας. 

Ὄντως τὰ κείμενα τοῦ ἁγίου Γέροντος Ἐπιφανίου ἐναντίον τῶν Παναιρέσεων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ Νικολαϊτισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ποικίλων καυτῶν θεμάτων ἐφ᾽ ὅλου σχεδὸν τοῦ φάσματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας, Θεολογίας, Ποιμαντικῆς κ.λπ., καταγραφέντα μετὰ σπανιοτάτης ποιμαντικῆς Ἀγάπης καὶ ὁσιοτάτης Ταπεινώσεως, καθιερώθησαν ἤδη, λόγῳ τε καὶ ἔργῳ, εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν ὀρθοφρονούντων Χριστιανῶν! 

Ἀποτελοῦν πλέον διαυγέστατα καὶ διαχρονικὰ κορυφαῖα κείμενα Ὀρθοδόξου Θεολογίας!

Φωτογραφία βιβλίου τοῦ μακαριστοῦ Κωνσταντίνου Γιαννιτσιώτη:

«Κοντὰ στὸν Γέροντα Πορφύριον, ἕνα πνευματικοπαίδι του θυμᾶται», ὅπου κατατίθεται ὑπὸ τοῦ συγγραφέως ἡ ἐπεξήγησις:

«Τὸν σοφὸ ἢ τὸν διορατικό;» (σελ. 130-131)

Οἱ δύο ἅγιοι Γέροντες, Πορφύριος καὶ Ἐπιφάνιος

εἶχαν πνευματικὴν διασύνδεσι.

Ὁ ἕνας μέν, κατὰ κόσμον ἀγράμματος καὶ ἐν ταυτῷ ἐνθέως διορατικὸς καὶ ἔμπλεος πλείστων ἄλλων ὑπερφυῶν χαρισμάτων, 

ὁ ἕτερος δέ, ἰδιαζόντως ἐγγράμματος καὶ ἐν ταυτῷ αὐθεντικὸς σύγχρονος Πατὴρ καὶ Διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας!

ΠΗΓΗ: 

O ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Μάιος 2020, 'Αρ. τεύχους 142-149, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.,

 ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ 

http://chrvassiliades.blogspot.com

Β. ΚΑΖΙΑΚΟΥ, “ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΘΡΗΣΚΕΙΑΣ”

 “ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΘΡΗΣΚΕΙΑΣ”

Tου κ. Βαγγέλη Καζιάκου

=====

Υ. Γ. Ο Νεορθόδοξος κ. Χρήστος Γιανναράς αρέσκεται να απομονώνει την θρησκεία στις ειδωλολατρικές εκφράσεις της αντιπαραβάλλοντάς την ως στάση χειραγώγησης απέναντι στο Θείο, ενώ την εκκλησία ως άμεση σχέση με το Θείο.

Φυσικά αυτό είναι παραπλανητικό, καθώς η θρησκεία δεν εξαντλείται στην μαγική της έκφραση, δηλαδή χειραγώγηση, αλλά και ως σχέση πρωτίστως στον Χριστιανισμό αλλά και γενικότερα σε όλες τις θρησκείες.

Το ένα δεν αναιρεί το άλλο, το ότι στον Χριστιανισμό η στάση στην μεταφυσική είναι η σχέση και όχι η χειραγώγηση, αυτό δεν αποκλείει να είναι θρησκεία, και δη η αληθινή θρησκευτικότητα. Άλλωστε πρόκειται περί εκ δεξιών πλάνης.

Αποτελεί λογικό άλμα του πλανεμένου πολύφθογγου ρήτορα που το θέτει στην προοπτική της ιδιότυπης κοινωνιολογίας του με μεταφυσικό άξονα υποστήριξης της προαναφερθείσας υποβόσκουσας κοινωνιολογίας του.

Το θρησκευτικό φαινόμενο είναι πολυμερές, εμπεριέχει την χειραγώγηση αλλά και την σχέση ως υγιή θρησκευτικότητα, μετά την Αποκάλυψη Του Αληθινού Θεού, Του Ιησού του Ναζωραίου και κουτοπόνηρα το αποκρύπτει.

Η πεμπτουσία της θρησκευτικότητος έγκειται ακριβώς στην μεταξύ του Απόλυτου και του Ανθρώπου σχέση και εξάρτηση, τα συστατικά στοιχεία της, η πίστη, η λατρεία, το ήθος, ακόμα και στην ειδωλολατρία όπως είναι η μαγεία η δεισιδαιμονία, είναι δευτερεύοντα αποτελέσματα, ανάλογα με την ιδιοπροσωπία του Θείου. Ακόμα μια φορά φαίνεται η πλασματικότητα και το ψευτοδίλημα της Νεορθοδοξίας. Όλα αυτά για να παγιωθεί ο ερωτισμός, πάντα για την θέωσή μας, φυσικά..........

Ο φιλόσοφος Αντισθένης έλεγε “αρχή Σοφίας ονομάτων επίσκεψις”.

Μία από τις ετυμολογικές προσεγγίσεις της λέξεως θρησκεία, αποτελεί η ακόλουθη:

Σύμφωνα με την γλωσσολογία η ρίζα θρησκ-μα την ρίζα θεραπ-, έχουν κοινή ιστορική συνύφανση.
Θρησκεία, ορίζεται ως θεραπεία, δηλαδή λατρεία.
Λατρεία ορίζεται η του Θείου υπουργεία.
Δηλαδή, εγώ ειμί υπό του Θείου έργον, βλ(ενέργεια). Η ενέργεια προϋποθέτει πομπό και δεκτή, μορφή σχέσης.

Σχέσις, από το αρχαίο σχω, έχω.

Η Σχέσις συμπεραίνεται ακόμα και ετυμολογικά μέσα στην λέξη θρησκεία.

Η Νεορθοδοξία είναι μια γελοία ρητορική, ενός εμμονικού ερωτομανή, πάντα με χριστιανικό πρόσημο, πολύ επικίνδυνη, ερμηνευομένη όμως την σωστή βάση, σκύβαλα αλαλάζοντα.

Ας συντονιστούμε λοιπόν με την υγιή θρησκευτικότητα, που πραγματώνεται, μέσα στην μυστηριακή και νηπτική ζωή της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας, Του Κυρίου και Σωτήρος Ιησού Χριστού.

Για να τύχουμε μιας κάποιας μετανοίας και σωτηρίας. Μεταλαμβάνοντας τον Κλήρο των Αγίων, το φωτοειδές κάλλος Του Αγίου Τριαδικού Θεού, εν προσώπω Ιησού Χριστού.

Ο Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, στην καθολική του επιστολή διαγράφει, την σταυροειδή, θρησκευτικότητα, την αληθινή σχέση μεταξύ του Θείου και του Ανθρώπου, λέγοντας “θρησκεία καθαρά και αμίαντος, αύτη εστι, επισκέπτεσθαι ορφανά και χήρας εν τη θλίψει αυτών, άσπιλον εαυτόν κρατείται από του κόσμου”. 

Ι. Μ. ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ,Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ “666” ΚΑΙ Η “ΘΕΟΠΟΙΗΣΙΣ” ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΚΩΝ ΗΔΟΝΩΝ ΣΤ΄.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ “666” ΚΑΙ Η “ΘΕΟΠΟΙΗΣΙΣ” ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΚΩΝ ΗΔΟΝΩΝ 

ΣΤ΄.

Ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

=====

“666”:

Ἂς μᾶς ἐπιτραπῆ νὰ παραθέσουμε μίαν ἀλληλουχίαν “ἐξισώσεων”:

666 = ἕξ ἕξ ἕξ 

= ἕκς ἕκς ἕκς 

= [εκσ εκσ εκσ] 

= εκ[σ εκσ εκσ] 

= εκ [σεκσ σεκσ] 

= ἐκ σέξ, σέξ 

= [ἐκ sex, sex] 

= [ἐκ τῆς θεοποιήσεως τοῦ “σαρκικοῦ φρονήματος” (τοῦ “sex”), καταντοῦμεν μόνον “σάρκες” (σαρκολάτρες καὶ ὑπόδουλοι στὸ “sex”)]!

Ἑρμηνεία:

Ἐκ τῆς παθολογικῆς, κατὰ τὰς ἡμέρας μας, καὶ τῆς ἀπολυτοποιημένης, “παθιασμένης”, θεοποιημένης προσκολλήσεώς μας στὰ σαρκικὰ πάθη, δηλαδὴ στὶς ἡδονές, ἀσυδοσίες, παρεκτροπὲς καὶ πάσης φύσεως καὶ “παραφύσεως” διαστροφές, ποὺ γιὰ πολλοὺς κατήντησαν, ὅλα αὐτά τὰ πάθη, σὰν ὁ βασικὸς σκοπὸς καὶ τρόπος τῆς ζωῆς, καταντοῦμε καὶ παραμένουμε ἀποκλειστικῶς “σαρκικὰ ὄντα”, παραβλέποντας τὴν Οὐράνιον Προοπτική, γιὰ τὴν ὁποία μᾶς ἐδημιούργησε καὶ μᾶς προορίζει ὁ Δημιουργός μας!

Μὲ αὐτὸ τὸ κατρακύλημά μας, ἤδη προετοιμάσαμε καὶ προετοιμάζουμε “ἔτι καὶ ἔτι”, ραγδαίως καὶ βιαίως, τὸ βρώμικο ἐκεῖνο κοινωνικὸ ὑπόστρωμα, μέσα ἀπὸ τὴν ἄβυσσο τοῦ ὁποίου, θὰ ἀναφανῆ πλέον καὶ θὰ ἀναδυθῆ, τὸ “θηρίον τὸ ἀναβαίνον ἐκ τῆς ἀβύσσου” (Ἀποκ. ια´, 7· ιγ´, 1), δηλαδὴ ὁ Ἀντίχριστος τῶν Ἐσχάτων Ἡμερῶν!

ΠΗΓΗ: 

O ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Δεκέμβριος 2013, 'Αρ. τεύχους 112-121, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ chrvassiliades.blogspot.com

Β. ΚΑΖΙΑΚΟΥ, “ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΘΡΗΣΚΕΙΑΣ”

   “ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΘΡΗΣΚΕΙΑΣ”

Του κ. Βαγγέλη Καζιάκου

=====

Η νεορθοδοξία στηρίζεται στον νεονικολαιτισμό, και υστερικά αντιστρατεύεται την αγνότητα της Αγίας ορθόδοξου Πίστεως. Σε ότι εμποδίζει τον έρωτα, την ελευθερία και την μεταφυσική αναζήτηση, σύμφωνα πάντα με το όραμα του ποταπού Χρήστου Γιανναρά.

Η αντίθεση μεταξύ των όρων θρησκείας και εκκλησίας δεν υφίσταται, ούτε από θρησκειολογικής, ούτε από θεολογικής πλευράς, ούτε από πλευράς της ορθόδοξου προφητικοαποστολικοπατερικής παραδόσεως.

Είναι τεχνητό δίπολο, από τον αιρεσιάρχη της Νεορθοδοξίας. 

Ένα σύνολο σκέψης που φάσκει και αντιφάσκει, προσβάλλοντας το θρησκευτικό φαινόμενο καθολικά, παίρνωντας σβάρνα όλα, όσο και την μοναδικότητα της Χριστιανικής θρησκευτικής Πίστεως.

Δεν ορίζει τι είναι θρησκεία γενικότερα, αλλά προκαταλαμβάνει τους ακατήχητους, προτάσσοντας ερμηνεία περί θρησκείας, αρδρευόμενη από το αθεϊστικό φρουδικό ψυχολογικό σύστημα.

Απομονώνει την θρησκευτικότητα στις αξιωματικές αποφάνσεις, επικαλούμενος την Ψυχολογία, δίνοντας αρνητικό πρόσημο.

Χρησιμοποιώντας την Αγία Γραφή, τους Άγιους Πατέρες και τα εκκλησιαστικά οφφίκια, ως αντιπερισπασμό.

Το θέμα της Νεορθοδοξίας είναι ότι, κάτω από τον όρο θρησκεία, δεν εννοεί το σημαινόμενον του σημαίνοντος. 

Μπολιάζει το ησυχαστικό ιδεώδες, και το χτυπάει αδυσώπητα, τον αξιωματικό χαρακτήρα της εκκλησιαστικής πίστης και ηθικής, όχι την θρησκεία αυτή καθ’ εαυτή, επιτηδευμένα, με τον όρο εκκλησία, την πολιτεία του κ. Χρήστου Γιανναρά.

Συμπερασματικά, ως θρησκεία ορίζουμε την σχέση Απόλυτου και ανθρώπου. Τα θρησκεύματα διαφοροποιούνται ως προς την ταυτότητα του Απόλυτου, λόγω της πτώσεως και της υπό του Σατανά εισηγηθείσας ειδωλολατρίας.

Τα συστατικά στοιχεία της θρησκείας αποτελούν την πίστη, την λατρεία και το ήθος.

Η θρησκεία ετυμολογείται ως σχέση με το Θείον, το έχειν της του Θείου ενέργειας, ανάβασις, ψίθυρος προσευχής, θεραπεία, θεουργία, η μνήμη του Θείου και η τήρησις αυτής διά της ευσεβείας και της λατρείας. Η αντίστοιχη λατινική religio σημαίνει δεσμός με το θείον, οι υπόλοιπες λέξεις πολλών λαών, που αντιστοιχούν στην λέξη και την έννοια, είναι Torah, που θα πει Νόμος, Chiao, η αιωνία αλήθεια, Dharma, η οδός, din, η πνευματικότητα, κλπ.

Η ορθόδοξος χριστιανική θρησκεία, είναι η μόνη αληθινή καθώς αποτελεί την όντως μετοχή εις το του Θείου έργον, Του ενσαρκωθέντος Θεού Λόγου, δια του ειδικού ιερατείου της, μεταδίδει την χάρη του Αγιασμού, στα μυστήρια και στην φιλοκαλική άσκηση εν προσώπω Ιησού Χριστού.

Επαληθεύει τόσο την κοινή σημασιολογική έννοια της θρησκείας, που το συναντάμε σε όλα τα θρησκεύματα, σπερματικώς, ουχί συγκρητιστικά.

Ο Οικουμενισμός και η Νεορθοδοξία καθώς και το πνεύμα της εθελοθρησκείας, πρέπει να αποβληθούν από την Ηγεσία της Θρησκευούσης κοινότητας ημών, της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας.

(Συνεχίζεται)

Β. ΚΑΖΙΑΚΟΥ, “ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΘΡΗΣΚΕΙΑΣ” Γ'

“ΠΕΡΙ ΕΘΕΛΟΘΡΗΣΚΕΙΑΣ”

Γ'

Του κ. Βαγγέλη Καζιάκου

=====

Φυσικά, υπάρχουν οι δύο μεγαλύτερες αιρέσεις των εσχάτων.

Ο Οικουμενισμός θρησκευτικός συγκρητισμός, ο οποίος εξισώνει όλες τις θρησκείες ως οδούς σωτηρίας, διαφορετικές εκφράσεις του Θείου, λόγω της ποικιλομορφίας του πολιτιστικού φαινομένου.

Η νεορθοδοξία, η πλάνη του Χρήστου Γιανναρά, ορίζεται ως ένα ιδιότυπο κράμα που απαρτίζεται από πολλά φιλοσοφικά μεταφυσικά συστήματα της Δύσεως, η μεταφυσική του Χάιντεγκερ, το σύνδρομο της ερωτικής υστέρησης του εφηβικού οίστρου, την λιμπεραλιστική θεολογία, την φρουδική ψυχανάλυση, την μεταπατερική θεολογία των Ρώσων του Παρισιού, της προτεσταντικής θεολογίας του Karl Barth. Όλα συγκερασμένα αυθαίρετα, επιστημονικά αβάσιμα.

Πολτοποιημένα και δοσμένα άκριτα στον ορθόδοξο χώρο, με βασικό άξονα την προσωπική του οπτική
βλέποντας, την στάση της όλης παραδόσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας απέναντι στα σαρκικά αμαρτήματα, έχοντας το βαρύ ψυχολογικό υπόβαθρο, περιόρισε το θρησκευτικό φαινόμενο στην ειδωλατρική του έκφραση, ήτοι αυτό της μαγείας. 

Όμως αυτό είναι μια μορφή θρησκευτικότητος, όχι ο ορισμός. Βολεύτηκε στην γενικευμένη ερμηνεία της ψυχολογίας.

Κάνοντας λογικά άλματα, διαπνεόμενος από συμπλεγματική ιδιοσυγκρασία, λόγω του ευφυούς του νοός, από εμπάθεια, ένεκεν του ευσεβισμού των κατηχητικών σχολείων της δεκαετίας του ’60, εμφορούμενος από την προκατάληψή του, κηρύττει την φρουδική ερμηνεία του όρου, όχι την ορίζουσα της έννοιας θρησκείας, κάτω από τα θρησκειολογικά και τα θεολογικά πλαίσια, υποστηρίζοντας την αντίθεση των όρων θρησκείας και Εκκλησίας.

Ο πατριάρχης της Νεορθοδοξίας αποφαίνεται ότι η θρησκεία είναι ανάγκη ορμέμφυτη, που λόγω του φόβου του θανάτου, έχει στάση χειραγώγησης του Θείου, βιολογικά καθορισμένης.

Από την άλλη παρουσιάζει τον Χριστιανισμό ως μια κοινωνιολογία με μεταφυσικό άξονα, στον τύπο της εκκλησίας του Δήμου, με χριστιανικό πρόσημο.

Οδηγούμενος στην άρνηση όλης της μυστηριακής και ησυχαστικής ευσέβειας. Γι’ αυτό η αίρεση της Νεορθοδοξίας δεν είναι τίποτα άλλο παρά το απαύγασμα μιας δαιμονοκρατούμενης επηρμένης προσωπικότητας.

Φυσικά, όλα αυτά τα κάνει για να καταλύσει το ηθικό πνευματικό και ασκητικό στοιχείο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προβάλλοντας τα συστατικά στοιχεία του θρησκεύειν, όχι αυτό καθ’ αυτό. 

Για να αμνηστεύσει, να καθησυχάσει τις ενοχές, τα σαρκικά αμαρτήματα, αποθεώνοντας τον ανθρώπινο έρωτα που σχετίζεται με τον Θείο.

Άρα δεν αντιτάσσει την θρησκεία και την εκκλησία, καθώς κάτω από αυτά, παίζοντας τεχνηέντως, με τις λέξεις προσάπτει άλλη εννοιολογία και σημασιολογία, τοποθετώντας ενναλάξ στοιχεία κατά το δοκούν. Αυτά που λέει δεν είναι μόνο αυθαίρετα αλλά και αντί-επιστημονικά. Εμμένοντας πάντα στην χριστιανική ορθοδοξία.

(Συνεχίζεται)

Ι. Μ. ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ,Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ “666” ΚΑΙ Η “ΘΕΟΠΟΙΗΣΙΣ” ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΚΩΝ ΗΔΟΝΩΝ Δ΄.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ “666” ΚΑΙ Η “ΘΕΟΠΟΙΗΣΙΣ” ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΣΑΡΚΙΚΩΝ ΗΔΟΝΩΝ

 Δ΄.

Ὑπὸ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου

=====

Αὐτοὶ οἱ ἐμφανισθέντες ἀπὸ τὰ πρῶτα κιόλας τοῦ χριστιανισμοῦ σαρκολάτρες αἱρετικοί, ἐνῷ εἶχαν κατ᾽ ἀρχὰς δεχθῆ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, ἐν τούτοις ὅμως θεωροῦσαν ταυτοχρόνως ὅτι εἶναι “ἐπιτρεπτό”, νὰ συμμετέχουν καὶ σὲ σεξουαλικὲς ἀσυδοσίες καὶ παρεκτροπές, μὲ τὴν πλανεμένη δικαιολογία, ὅτι τάχα, ὅλα αὐτὰ τὰ βδελύγματα, δὲν ἀντίκεινται (ὅπως ἐπιθυμοῦσαν νὰ φρονοῦν) στὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου Του!!!

Ὅπως οἱ “προ-τυπώσεις” καὶ οἱ “προ-ἀπεικονίσεις” τοῦ Ἀντιχρίστου ὑπῆρχαν ἤδη ἀπὸ τοὺς πρώτους χρόνους τοῦ χριστιανισμοῦ (πρβλ. Α´ Ἰωάν. β´, 18), ἔτσι καὶ οἱ ψευδόχριστοι καὶ οἱ ψευδοπροφῆτες ἐμφανίζονται σὲ κάθε ἐποχὴ (πρβλ. Ματθ. κδ´, 24), σύμφωνα μὲ τὰ λόγια τοῦ Ἰδίου τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Τὸ “πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου” ἐντὸς τοῦ ὁποίου κατέχει ὁλοφάνερα δεσπόζουσα θέσι ἡ ἀπολυτοποίησι καὶ ἡ θεοποίησι τῆς “σάρκας” καὶ τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν, θὰ ἐμφανίζεται καὶ θὰ ὑπάρχη μέσα σ᾽ ὅλη τὴν πορεία τῆς Ἱστορίας. 

Καὶ τὸ πολυποίκιλο αὐτὸ κακὸ θὰ παρουσιάζη ὁλονὲν συνεχῆ “αὔξησι “πύκνωσι” καὶ “ἔξαρσι”, ὅσον πλησιάζει ἡ ἀνθρωπότητα πρὸς τὰ τελικά της ἔσχατα, τὰ “Ἔσχατα τῶν ἐσχάτων”, ὁπότε καὶ θὰ ἐμφανισθῆ πλέον καὶ ὁ Τελικὸς Ἀντίχριστος!

Καὶ τοῦτο θὰ πραγματοποιηθῆ σὲ ἄμεση συνάρτησι, ἐγγενὴ συνάφεια καὶ ἀπόλυτη συσχέτισι μὲ τὴν Ἀποστασία καὶ τὴν Ἀσυδοσία τῶν Ἐσχάτων τούτων χρόνων!

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ: 

O ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Δεκέμβριος 2013, 'Αρ. τεύχους 112-121, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ chrvassiliades.blogspot.com