ΚΑΤΑΝΤΙΑ! ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΦΩΣΤΙΝΗΣ!!!

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΦΩΣΤΙΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στην Χίο έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονος Φωστίνης, ιδρυτή του δυσώνυμου Τάγματος, που εξέθρεψε πολλά μπουμπούκια στην Εκκλησία της Ελλάδος, πλείστα από τα οποία αναρριχήθηκαν σε αρχιερατικούς Θρόνους επί μείζονι κατασκανδαλισμώ του ποιμνίου της Εκκλησίας.

Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες απόδοσης τιμής σε πλανεμένους και σκανδαλοποιούς κληρικούς, μοναχούς και λαικούς.

Ο Μακράκης, ο Φαρμακίδης, ο Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, ο Πρέβεζης Στυλιανός, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ, ο Κουτρουμπής, ο Χαλκηδόνος Μελίτωνας Χατζής, ο Αθηναγόρας, ο Κουκούζης, ο Μεταξάκης, ο Αγουρίδης κοκ. προβάλλονται υπέρμετρα από διάφορους κύκλους.

Τι να πει κανείς;

Σημείο των καιρών.!

Αντί να προβάλλονται σύγχρονοι Άγιοι, ενάρετοι Γέροντες και άλλες αγιασμένες ψυχές που ζουν στον κόσμο, προβάλλονται Οικουμενιστές, νεωτεριστές, πλανεμένοι και φαύλοι.

Εις οίους καιρούς τετήρηκεν ημάς ο καλός Θεός.

ΚΑΤΑΝΤΙΑ, ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΘΕΙ Ο ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ!

Ιδού η κατάντια μας!

Το Πανεπιστήμιο Αθηνών διοργανώνει διημερίδα για να τιμήσει τον Σάβα Αγουρίδη, τον οποίο ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης συνήθιζε να αποκαλεί "κακό δαίμονα της Νεοελληνικής θεολογίας".

Το κακό έχει παραγίνει!

Άλλοι διοργανώνουν συνέδρια για να τιμήσουν τον Μεταξάκη, άλλοι τον Μακράκη, άλλοι τον Φαρμακίδη, άλλοι τον Κουτρουμπή και πάει λέγοντας.

Δείκτης της γενικής κατάντιας που επικρατεί.

ΕΞΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ

ΕΞΑΡΧΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ

Του κ. Αριστείδη Πανώτη

=====

Από τα αρχαϊκά χρόνια στην Αθήνα ενδημεί ένα «άγος», δηλαδή ένα «μίασμα» που εξελίχθηκε σε κατάρα και τελικά προκάλεσε την «οργή του Θεού». Το «κλεινό Άστυ» το βάρυνε κάποτε το «Κυλώνειο άγος», που προκλήθηκε από παρασπονδία των «εναγών» και καταπάτηση του δικαίου των «ικετών» και επιβαλλόταν «κάθαρση» πριν προκληθεί η άνωθεν οργή. Και τη χώρα μας ταλαιπωρεί από το 1833 ένα «άγος» γιατί περιφρονήθηκαν προκλητικά τα δίκαια της Μητέρας Εκκλησίας, παρά τη θέληση του σοφού κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και των αγωνιστών ιεραρχών του 1821. Το συσταθέν Νεοελληνικό κράτος παρασπόνδισε το 1833 με το Δίκαιο της Εκκλησίας μας και αυθαίρετα επέβαλε μια επαναστατική «αυτοκεφαλία» που απορρίπτει το Κανονικό Δίκαιο της Εκκλησίας και τη καταχράστηκε κυρίως το ίδιο το κράτος για να εξουθενώσει οικονομικά τη τοπική Εκκλησία για να διαλύσει τον μοναστηριακό ιστό της. 

Στο διάστημα των 17 χρόνων της αυθαιρεσίας (1833-1850) και κατά την σύνταξη της αντισυνταγματικής εκκλησιαστικής νομοθεσίας του 1852, η τοπική Εκκλησία κρατήθηκε δέσμια για επτά δεκαετίες. Ο ρυθμιστής της αποστασίας από το Πατριαρχείο ήταν ο ελευθερόφρονας Θεόκλητος Φαρμακίδης που μπόλιασε με το πολιτειοκρατικό ιδεολόγημά του όλη την Νεοελληνική εκκλησιαστική ζωή μέχρι σήμερα, μάλιστα με ιστορικά και κανονικά ψεύδη. Νομοθέτης ήταν ο Προτεστάντης Μάουρερ, γιος Καλβινιστή «ποιμένα»! Έτσι, εισήχθη στα καθ’ ημάς εκκλησιαστικά πράγματα ένα νέο «ιερόσυλο άγος», που με τον συνδυασμό εμπάθειας και αμάθειας ξεπέταξε από τον συνοδικό κορμό της Εκκλησίας και «λαίμαργα βλαστήματα», που ζημιώνουν την ενότητα της μιας Εκκλησίας του Γένους μας. Δυστυχώς και αυτό το «άγος» απέκτησε ταυτότητα από τον κεραυνοβόλο θάνατο το 1860 του εισηγητή του και καλείται «Φαρμακίδειο άγος». 

Το «άγος» αυτό ενδημεί από ετών εν Ελλάδι και μολύνει κατά καιρούς συνήθως αδιάβαστους εγκεφάλους. Αυτούς που δεν μπορούν ακόμη να καταλάβουν μια ιστορική και κανονική αλήθεια, ότι από το 1850 με την ευλογία του αποστολικού Θρόνου της Νέας Ρώμης-Κων/πόλεως αποσπάστηκε από την κανονική δικαιοδοσία του ένα μικρό μέρος των τότε ελλαδικών εκκλησιαστικών επαρχιών του που ανατέθηκαν στην «Αυτοκέφαλη Διοίκηση» της «εν Ελλάδι Εκκλησίας» με σκοπό να διακονήσουν τον ελευθερωθέντα ελληνικό λαό, μακριά από έσωθεν παρεμβάσεις ή έξωθεν υποψίες. Όμως οι Βαλκανικοί πόλεμοι (1912-1913), και η Συνθήκη της Λωζάννης (1923) και η Απόφαση των Παρισίων (1946), ελευθέρωσαν και άλλα τμήματα της πατριαρχικής δικαιοδοσίας στην Ελλάδα, όπως την Ήπειρο, την Μακεδονία, την Δυτική Θράκη και τα Δωδεκάνησα, τα οποία επί 12 τουλάχιστον αιώνες διοικούντο κατά την «κανονική τάξη» από το Οικουμενικό Πατριαρχείο μας. 

Όμως, από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισαν οι οδύνες από τους Νεότουρκους των επάλληλων διωγμών για τους Ελληνορθόδοξους της Ανατολής που δημιούργησαν το τεράστιο «Προσφυγικό ζήτημα». Αναρίθμητο πλήθος αναζήτησε ασφάλεια όπισθεν των ελληνικών συνόρων το 1915-1918, καὶ με τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και κατά την Έξοδο των Ποντίων το 1920-1922 και με την Ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924 και την καταδίωξη της Μειονότητας το 1942 και τέλος με το βάρβαρο «πογκρόμ» του 1955 και τα μέτρα του 1963. Φρικτά γεγονότα υπέστη από τότε η Εκκλησία της Κων/πόλεως πληρώνοντας τα λάθη της ελλαδικής πολιτικής. 

Στην ελεύθερη χριστιανική χώρα κατέφυγε από το 1915 μέχρι το 1924 ο κλήρος και ο λαός των διαλυθέντων τριανταπέντε (35) αρχαίων Μητροπόλεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου: Καισαρείας, Εφέσου, Ηρακλείας, Κυζίκου, Νικομηδείας, Νικαίας, Αμασείας, Προύσης, Νεοκαισαρείας, Τραπεζούντος, Φιλιππουπόλεως, Σμύρνης, Ικονίου, Σάρδεων και Πισιδίας, Σηλυβρίας, Ροδοπόλεως, Ηλιουπόλεως και Θείρων, Μεσημβρίας, Βιζύης, Γάνου και Χώρας, Περγάμου, Βρυούλων, Χαλδίας, Προικοννήσου, Λιτίτσης, Κολωνίας, Καλλιουπόλεως, Κρήνης, Τυρολόης, Κυδωνιών, Μυριοφύτου, Μετρών, Δαρδανελλίων, Αννέων, Μοσχονησίων. Το πλήρωμά τους διεσπάρη από τις ανατολικές στις δυτικές τριανταέξι (36) πατριαρχικές εκκλησιαστικές επαρχίες της Βόρειας Ελλάδος, αλλά και των νήσων του Αιγαίου και στις τότε οκτώ (8) Μητροπόλεις της Κρήτης και από το 1946 στις τέσσερις (4) Μητροπόλεις των Δωδεκανήσων. Ένα τεράστιο πλήθος μοιράστηκε σε όλη την Παλαιά Ελλάδα και στα νησιά από το Ιόνιο μέχρι το Αιγαίο και αὐτό έγινε η μαγιά της επιχειρηματικότητος, της βιομηχανικής αναπτύξεως και του εμπορίου, αλλά και της παιδείας στην Ελλάδα. Ειδικά στην Αττική εισέρρευσε τόσο προσφυγικό στοιχείο που δημιούργησε στις γύρω ακατοίκητες εκτάσεις πολίσματα συνοικισμών, που διατήρησαν τη μνήμη της προελεύσεως των κατοίκων τους, ως Νέα Σμύρνη, Νέα Φιλαδέλφεια, Νίκαια, Βύρωνας, Νέα Ερυθραία (Αττικής), Νέα Μάδυτος, Νέα Καλλίπολη (Πειραιώς), κ.ο.κ. μερικές των οποίων αργότερα, τιμήθηκαν και με ομώνυμες Μητροπόλεις!

Τα επάλληλα ιστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα άλλαξαν εντελώς τον Εκκλησιαστικό Χάρτη της Ελλάδος, γιατί εισέρρευσε στη χώρα το προσφυγοποιημένο πλήρωμα της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας των 35 πατριαρχικών επαρχιών και τελικά και το σαλαμοποιηθέν με αποφάσεις της Άγκυρας πλήθος της μη «Ανταλλαγείσης» μειονότητας. Έτσι, σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει ένα ιδιόμορφο εκκλησιαστικό καθεστώς για το οποίο δεν ευθύνεται ο ύπατος Θεσμός του Γένους, αλλά η δωρηθείσα «αυτοκεφαλία» το 1850 σε μέρος της δικαιοδοσίας του που υποθάλπεται το δίκαιο των δεσποτικών καπετανάτων, αταξία και η ασυδοσία στο όνομα της ελευθερίας λόγων και πράξεων που τα χάλια τους δεν φανερώνουν συντεταγμένη εκκλησιαστική κοινωνία. Βλέπετε τους πρόσφατους γελοίους αφορισμούς των πάντων που γελά η Χριστιανοσύνη.

Σήμερα, διοικούνται άμεσα από το Φανάρι 14 Μητροπόλεις και συνδιοικούνται έμμεσα άλλες 36 Μητροπόλεις των λεγόμενων Νέων Χωρών, έχουσες «πνευματική Αρχή τους» τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Επομένως 50 Μητροπόλεις εν Ελλάδι ανήκουν στην Εκκλησία Κων/πόλεως. Παράλληλα ο αποστολικός Θεσμός του Γένους των Ελλήνων διοικεί απ’ ευθείας τρεις Αρχιεπισκοπές (3) (Αμερικής, Αυστραλίας και Θυατείρων) και δώδεκα (12) Μητροπόλεις στην Βόρεια και Νότια Αμερική και Καναδά και οκτώ (8) Μητροπόλεις στην Ευρώπη και τρεις (3) Μητροπόλεις στην Ασία. Δηλαδή το σύνολον του Επισκοπικού Σώματος των απανταχού Ελλήνων ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου είναι είκοσι τρεις (23) αρχιερείς, που προστιθέμενοι στους εν Ελλάδι αρχιερείς του Θρόνου ανέρχονται σε 73 ιεράρχες, οι οποίοι μετά των τεσσάρων (4) εν Τουρκία επαρχιούχων αρχιερέων ανέρχονται σε εβδομήκοντα επτά (77), χωρίς να προστεθούν οι «εν ενεργεία» μητροπολίτες του Φαναρίου. Επομένως σήμερα είναι υπερδιπλάσιοι του αριθμού των 45 ιεραρχών της εν Ελλάδι «Αυτοκέφαλης Διοικήσεως». Στην Εκκλησιαστική Ιστορία δεν υπάρχει προηγούμενο «απορροφήσεως του μείζονος από το έλασσον» επισκοπικό σώμα. 

Οι ιεροί Κανόνες και οι δεχθέντες την αρχιερατική αξία από την «Ευσεβή Πηγή του Γένους» προστατεύουν τα δίκαια του Οικουμενικού Θρόνου μας από τον κάθε επίδοξο Ερμοκοπίδη, που αναμοχλεύει από «οικογενειακή ευγνωμοσύνη» το ιερόσυλο «άγος του Φαρμακίδη» για να δυσφημείται η Μητέρα Εκκλησία σαν η «κακιά και ακόρεστη μητρυά»! Ίσως, γιατί δεν διδάχθηκαν οι ζηλωτές της κανονικής αταξίας ακόμη πως «η Δεξιά του Κυρίου μεταβάλλεται συχνά και σε Αριστερά του» για να επιλύει τα προβλήματα, τιθασεύοντας οριστικά τους προκλητικά «κινώντας την πτέρναν» κατά του ευεργέτη ιερού Θεσμού! Και αυτοί για χρόνια ως στυγνοί πλεονέκτες αρνούνται να προσφέρουν στη Μητέρα τους Εκκλησία ένα μόνιμο θυσιαστήριο με οίκο στεγάσεως της κληρονομίας της μέσα στην ίδια τη Δικαιοδοσία της που δεν παραχωρήθηκε στην Αυτοκέφαλη Διοίκηση, αλλά και οι τέσσερις συνυπάρχουν ως Θέματα στην ίδια δικαιοδοσία της Μίας Εκκλησίας υπό τον ένα «Πρώτο» τους που είναι ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ενώ οι Αρχιεπίσκοποι Αθηνών, Αμερικής, Κρήτης και Αυστραλίας είναι κατά τη κανονική πραγματικότητα «Έξαρχοί» του. Αυτό το διατύπωσε κανονικά σε γραπτή απόφανσή του το 1923 ο πατριάρχης Μελέτιος Δ΄ λίγο πριν αναχωρήσει από το Φανάρι και αυθαίρετα το τροποποίησε ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος όταν εξελέγη με μία μόνο ψήφο Αθηνών! Αυτό το υπενθυμίζει τώρα προς τους «ακάνονους» ελλαδικούς Φαρμακιδιστές ο Πατριάρχης της Μόσχας Κύριλλος με τις «Εξαρχίες» του στην Ουκρανία και στη Μολδαβία.

Την τεράστια περιουσία των Σταυροπηγιακών μονών οι κυβερνώντες στην Ελλάδα την άρπαξαν αντικανονικά για να την κατασπαταλήσουν όχι για τον ελληνικό λαό αλλά για τους εκάστοτε ισχυρούς φίλους τους. Αυτό είναι που προκάλεσε στα χρόνια μας και την αντίδραση των ευσεβών δωρητών κτημάτων και ναϊδρίων και προσφέρουν τους κόπους τους στο Φανάρι, που έχει διεθνή προστασία και κανένας ελλαδικός κρατικός παράγοντας δεν μπορεί να ρευστοποιήσει εκκλησιαστική περιουσία της Μεγάλης Εκκλησίας κατά τους Ιερούς Κανόνες. Αυτό ας το λάβουν σοβαρά υπόψη τους όσοι είναι πιστοί δωρεοδότες.-

ΠΗΓΗ

ΝΕΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

ΝΕΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Δύσκολα περνά βδομάδα που να μη διαπιστώσουμε και νέο σοβαρό ολίσθημα του γνωστού Μακρακιστή κληρικού π. Βασίλειου Βολουδάκη, δεινού παραβάτη των Ιερών Κανόνων και οπαδού της αίρεσης του Παποκαισαρισμού.

Σε άρθρο του, που επιγράφει “Η Εκκλησία της Ελλάδος ενώπιον της Πανορθόδοξης Συνόδου”, ο σεβαστός π. Βασίλειος εξαπολύει νέα επίθεση εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως θεσμού με βέλη απευθείας δανεισμένα από τη φαρέτρα του Θεόκλητου Φαρμακίδη.

Ποιος ήταν ο Θεόκλητος Φαρμακίδης;

Ο Θεόκλητος Φαρμακιδης ήταν ένας δυτικοθρεμμένος νεωτεριστής κληρικός, ο οποίος στις μέρες του διαδραμάτιζε το ρόλο που, στην προηγούμενη γενιά, διαδραμάτισε ο Σάββας Αγουρίδης.

Αυτό τον μοντέρνο κληρικό προβάλλει ο αγαπητός και σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης και αποσπάσματα από τα έργα του παραθέτει για να θεμελιώσει τις αστήρικτες θεωρίες του.

Όχι μόνον οπαδός του Μακράκη, λοιπόν, αλλά και οπαδός του Φαρμακίδη, ο σεβαστός και αγαπητός μας π. Βασίλειος.!!!

Επί της ουσίας τώρα! 

Το άρθρο του π. Βασίλειου συνιστά καταφανή προσπάθεια εκτροπής του αντιοικουμενιστικού αγώνα και μετατροπής του σε αγώνα εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως θεσμού.

Προσευχόμαστε ο Θεός να φωτίσει τον σεβαστό π. Βασίλειο να μη καρφώνει στιλέτα στην πλάτη του αντιοικουμενιστικού αγώνα, αλλά να συστρατευθεί στον αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού. Πολεμούμε για την πίστη μας, σεβαστέ π. Βασίλειε. Όχι για δικαιοδοσίες και θρόνους.

Αυτό που προβληματίζει είναι ότι ο σεβαστός π. Βασίλειος ασκεί απόλυτο έλεγχο στον "Ορθόδοξο Τύπο". Ως εκ τούτου έχει τη δυνατότητα να προβάλλει ευρέως τις έωλες θεολογικά απόψεις του. 

Αληθώς! Μεγάλη η κατάντια του "Ορθοδόξου Τύπου" από τότε που η καθοδήγησή του πέρασε -με ανορθόδοξες μεθόδους που δεν σεβάστηκαν ούτε το μυστήριο της εξομολόγησης- στα χέρια του σεβαστού και προσφιλούς πλην, όμως, πλανεμένου και κακόδοξου δεινού παραβάτη των Ιερών Κανόνων π. Βασιλείου Βολουδάκη. 

ΟΙ ΑΗΘΕΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

ΟΙ ΑΗΘΕΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Είχαμε γράψει σε πρόσφατο άρθρο μας:

“Ας είναι βέβαιοι ότι οι απανταχού της γης Έλληνες αγωνιούμε και προσευχόμαστε καθημερινά ο Άγιος Θεός να φυλάει την Πόλη των ονείρων μας και τους “ελεύθερους πολιορκημένους” της Βασιλεύουσας από τις επιβουλές των υπεναντίων.

Ας μη πικραίνονται οι εν τη Βασιλευούση Ρωμηοί από τη στάση ελάχιστων ανθρώπων που είναι αγνώμονες προς τον πανίερο θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ανάλγητοι για τα βάσανα της Μητρός Εκκλησίας και της πονεμένης Ρωμηοσύνης.”

ΟΙ ΑΗΘΕΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

__________

Καθόλου δεν απηχούν λ.χ. τις πεποιθήσεις των παραδοσιακών πιστών οι εμπαθείς και αθεολόγητες επιθέσεις του σεβαστού μας π. Βασίλειου Βολουδάκη εναντίον του Οικουμενικού Θρόνου ως θεσμού.

Όλοι γνωρίζουν ότι ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης είναι εξαιρετικά προβληματικός άνθρωπος, δεινός παραβάτης των Ιερών Κανόνων και κακόδοξος κληρικός που κυριαρχείται από εμμονές και ιδεοληψίες. 

Το ακόμη χειρότερο! Προς άφατη θλίψη των πιστών σφετερίστηκε, με ανορθόδοξες μεθόδους, που δεν σεβάστηκαν ούτε το μυστήριο της εξομολόγησης, τον “Ορθόδοξο Τύπο” και τον κατέστησε όχημα των πολιτικών μωροφιλοδοξιών της οικογένειας Βολουδάκη και βήμα αντιπατριαρχικής προπαγάνδας.

Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο να χρησιμοποιεί αυτούσια τα επιχειρήματα του δυτικόπληκτου Φαρμακίδη για να τσαλαπατήσει τα δίκαια του Οικουμενικού Θρόνου.

Ως εικός, ο αγαπητός μας π. Βασίλειος Βολουδάκης, δεν εκπροσωπεί κανένα εκτός από τον εαυτό του. Η παφλάζουσά του εμπάθεια δεν μας εκφράζει, ούτε μας δεσμεύει. Οι παρεμβάσεις του είναι και αθεολόγητες και αντεθνικές. Αυτό οφείλουμε να καταθέσουμε παρόλον το μεγάλο σεβασμό που τρέφουμε -όπως όλοι ομολογούν- προς το σεπτό του πρόσωπο.

ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΣΤΟΝ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

________

Προσευχόμαστε διακαώς προς τον Κύριο να δώσει μετάνοια στον αγαπητό μας π. Βασίλειο, για να αποπτύσσει τις κακοδοξίες που διατυπώνει. Μακάρι ο Θεός να του συγχωρέσει τα πισώπλατα μαχαιρώματα που καταφέρει σε βάρος του αντιοικουμενιστικού αγώνα. Μακάρι ο Θεός να φυγαδεύσει από την ψυχή του το ασίγαστο πάθος του φθόνου κατά του αδιαμφισβήτητου ηγέτη του αντιοικουμενιστικού αγώνα π. Θεόδωρου Ζήση.

Το κακό -φυσικά- είναι ότι κατόρθωσε να ελέγξει ασφυκτικά τον “Ορθόδοξο Τύπο” και έτσι έχει ισχυρό βήμα για να εκφράζει την πολλαπλή ασέβεια και το κακόδοξο φρόνημα που τον χαρακτηρίζουν.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ

________

Οι Πανέλληνες στέκονται απολύτως αλληλέγγυοι με τον σκλάβο Πατριάρχη μας και με τους “ελεύθερους πολιορκημένους” της Βασιλεύουσας.

Οι αντιρρήσεις μας ποτέ δεν άπτονται του Οικουμενικού Πατριαρχείου σαν θεσμού και ποτέ δεν αντιμάχονται τους υπόδουλους αδελφούς μας της Βασιλεύουσας.

Οι απανταχού της γης Έλληνες αγωνιούν και προσεύχονται καθημερινά ο Άγιος Θεός να φυλάει την Πόλη των ονείρων μας και τους “ελεύθερους πολιορκημένους” της Βασιλεύουσας από τις επιβουλές των υπεναντίων.

Ας μη πικραίνονται οι εν τη Βασιλευούση Ρωμηοί από τη στάση ελάχιστων ανθρώπων που είναι αγνώμονες προς τον πανίερο θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ανάλγητοι για τα βάσανα της Μητρός Εκκλησίας και της πονεμένης Ρωμηοσύνης.

ΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

_______

Επαναλαμβάνω -για πολλοστή φορά- ότι έχουμε πολλές αντιρρήσεις για τη διακονία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των άλλων επιτελών του Οικουμενικού Θρόνου, αλλά μόνον για ένα λόγο: Επειδή οι οικουμενιστικοί τους σχεδιασμοί και οι συγκρητιστικές τους πρακτικές σείουν τα θεμέλια της Ορθοδοξίας, και όχι διότι πολεμούμε τον θεσμό του Οικουμενικού Θρόνου ή επειδή είμαστε ανάγλητοι στα βάσανα των σκλάβων αδελφών μας της Βασιλεύουσας.

ΠΙΣΩΠΛΑΤΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

ΠΙΣΩΠΛΑΤΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Δυστυχώς είμαστε υποχεωμένοι να επανερχόμαστε σε ένα θέμα που μόνο θλίψη μας προκαλεί. Ο σεβαστός και αγαπητός Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Βολουδάκης από τη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία του “Ορθοδόξου Τύπου” έχει βάλει τους ακόλουθους στόχους:

1.) Να εκτρέψει τον αντιοικουμενιστικό αγώνα και να τον μετατρέψει σε αγώνα εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως θεσμού. Θέλει αντί να πολεμούμε για την πίστη μας να αγωνιζόμαστε για θρόνους και δικαιοδοσίες.!!!

2.) Να ναρκοθετήσει τις αρχές που διέπουν από δεκαετίες τον αντιοικουμενιστικό αγώνα.

3.) Να προβληθεί ο ίδιος ως αρχηγός των παραδοσιακών πιστών με την υπόσκαψη των ηγετών του αντιοικουμενιστικού αγώνα.

Έτσι στην τελευταία έκδοση του “Ορθοδόξου Τύπου” επανήλθε με ένα άρθρο που επιγράφεται ”Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, οὔτε Ἁγία, οὔτε Μεγάλη εἶναι, Ο ΣΥΓ-ΚΡΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΣΕΩΣ Ή ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΩΣΕΩΣ ΤΟΥ, Τὰ θέματα τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης καὶ ὁ ἅγιος Ἰουστίνος Πόποβιτς” με το οποίο απροκάλυπτα υποσκάπτει τον αγώνα δεκαετιών για αναγνώριση ως Οικουμενικών των Συνόδων που δικαίωσαν τον Μέγα Φώτιο και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά.

Η φαρέτρα του αγαπητού κληρικού είναι άδεια από θεολογικά επιχειρήματα. Τα βέλη του στάζουν εμπάθειας κατά των στόχων και της ηγεσίας του αντιοικουμενιστικού αγώνα στη μάταιη του προσπάθεια να αυτοπροβληθεί ως η ηγετική φυσιογνωμία του αγώνα.

Τα επιχειρήματά του για τις Συνόδους που δικαίωσαν τον Μέγα Φώτιο και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά είναι παρόμοια με αυτά που διατύπωσε ο π. Γεώργιος Τσέτσης. Όσο για τα επιχειρήματά του εναντίον του θεσμού του Οικουμενικού Πατριαρχείου είναι δάνειο από τη φαρέτρα του Φαρμακίδη.

Δυστυχώς ο σεβαστός π. Βασίλειος έχει καταποθεί από τον πνεύμα της πλάνης που τον βασανίζει. Ναυαγήσας περί την πίστη -ως Μακρακιστής- προσπαθεί να πυργώσει τον εαυτό του σε θέση που κανείς δεν είναι διατεθειμένος να του αναγνωρίσει. Αυτό όμως ουδόλως τον αποτρέπει από το να καλλιεργεί τις ιδεοληψίες και τις εμμονές που τροφοδοτούν την αλαζονεία και την εμπάθειά του.

Ας μην έχει κανείς ψευδαισθήσεις. Τώρα που ελέγχει τον “Ορθόδοξο Τύπο” θα χρησιμοποιεί την εφημερίδα σαν εφαλτήριο της εκπλήρωσης των άνομων πόθων του.

"ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ ΦΩΝΗΣΑΙ" ΑΠΑΞ Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΟΣ

"ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ ΦΩΝΗΣΑΙ" ΑΠΑΞ Ο π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Δεν στέγνωσε το μελάνι του άρθρου μου με το οποίο εξέφραζα τη βεβαιότητα ότι ο σεβαστός μας Γέροντας π. Βασίλειος Βολουδάκης διακατέχεται από εμμονές και ιδεοληψίες και ότι συνιστά χαρακτηριστική περίπτωση στρεψόδικου συζητητή που δεν διστάζει με ψεύδη -ακόμη και με συκοφαντίες- να πλήξει τον αντίπαλό του. 

Και ιδού! Με νέο του άρθρο στην τελευταία έκδοση του “Ορθοδόξου Τύπου” προσπαθεί να εμπλέξει τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο με ένα προκλητικά απαράδεκτο και στρεψόδικο τρόπο με αναφορά στην μνημειώδη ανοιχτή επιστολή του π. Επιφάνιου προς τον Πατριάρχη Αθηναγόρα.

Τι κάνει ο π. Επιφάνιος με την επιστολή του προς τον μεγάλο αποστάτη της πίστης μας Αθηναγόρα; Του λέγει απερίφραστα ότι έχει χρέος να προβεί σε οποιανδήποτε θυσία για να προστατεύσει τον Οικουμενικό Θρόνο εκτός από το να απεμπολήσει την καθαρότητα της ορθόδοξης πίστης.

Ποια είναι η στάση τώρα του π. Βασίλειου Βολουδάκη; Καταφεύγει στη φαρέτρα του νεωτεριστή Φαρμακίδη και αντιμάχεται τον Οικουμενικό Θρόνο ως θεσμό με προδιαγραφές που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εξαφάνισή του.

Συγκεκριμένα! Εισηγείται την υπαγωγή όλων των εδαφών της Ελλάδας στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Ελλάδος καθώς επίσης την αυτοκεφαλοποίηση των Μητροπόλεων της Διασποράς.

Και τι προτέινει να μείνει υπό τη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου; Οι λιγότεροι από 3,000 Ρωμηοί της Τουρκίας!!!

Ποιος δεν βλέπει ότι με αυτή την εισήγηση στραγγαλίζει κυριολεκτικά το Πατριαρχείο; Ποια σχέση έχει η πρότασή του με την εισήγηση του π. Επιφανίου που είπε στον Πατριάρχη Αθηναγόρα: Θυσίασε τα πάντα εκτός από την πίστη για να προστατεύσεις το Πατριαρχείο;

Και όμως ο στρεψόδικος π. Βασίλειος διερωτάται για ποιο λόγο δεν θεωρούμε τον π. Επιφάνιο εχθρό του θεσμού του Πατριαρχείου όπως θεωρούμε τον ίδιο;!!!

Άλλη η γεύση της ζάχαρης και άλλη του αλατιού, π. Βασίλειε.

Ο καλός μας π. Βασίλειος αναφέρει στο άρθρο του ότι δεν προτίθεται -καθότι πολυάσχολος- να ασχολείται με όσους τον επικρίνουν για τις επιθέσεις του εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως θεσμού.

Έστω και αν δεν είμαστε όσο πολυάσχολος είναι ο π. Βασίλειος, αφού δεν έχουμε τη φροντίδα της διοίκησης κόμματος, we shall make the time -όπως λένε οι Αμερικανοί- για να παρακολουθούμε τις στρεψοδικίες και τις ιδεοληψίες του π. Βασιλείου. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας, επίσης, θα είναι ο “Ορθόδοξος Τύπος” που δημιουργήθηκε για να αντιταχθεί στον Οικουμενισμό και όχι για να εξουθενώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως θεσμό.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕΣ ΦΑΡΜΑΚΙΔΕΙΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕΣ ΦΑΡΜΑΚΙΔΕΙΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΥΝΑΡΤΗΣΙΕΣ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Ανωνύμου σχολιογράφου του ιστολογίου “Ομολογία”

=====

Ένα κατάπτυστο κείμενο φαρμακίδειας συμπεριφοράς είναι το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της τελευταίας έκδοσης του “Ορθοδόξου Τύπου”. Ο συντάκτης του κειμένου, π. Βασίλιειος Βολουδάκης, καλά θα κάνει να διαβάσει λίγο ιστορία και να μην αυτοσχεδιάζει. Το Πατριαρχείο, ήταν πάντα πρώτο και δεν έγινε από το Σχίσμα. Αυτό κατοχυρώνεται από τις Οικουμενικές Συνόδους, οι οποίοι προβλέπουν ότι ο Ρώμης και ο Νέας Ρώμης είναι ίσοι και έχουν τα ίσα πρεσβεία τιμής. Αλλά μετά το Σχίσμα το Πατριαρχείο αναλαμβάνει την πρωτεύθυνη διακονία στην καθ' ημάς Ανατολή. 

Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, μπορεί να είναι η "Μήτηρ των Εκκλησιών" αλλά σε αυτό δόθηκε τιμητικά η Πατριαρχική Αξία, και αυτό λόγω της Αδελφότητος πού υπάρχει εκεί. 

Όσον αφορά τις "Νέες Χώρες" χαρακτηρίζοντας την φράση "Ανθελληνική" θα πρέπει να πώ ότι, την ονομασία αυτήν δεν την έδωσε η Εκκλησία, αλλά το Κράτος, όταν οι περιοχές αυτές ελευθερώθηκαν και ενσωματώθηκαν τελευταία στον Ελλαδικό κορμό. Επομένως τον όρο αυτό ακολουθεί και η Εκκλησία. 

Είναι επίσης γνωστό, και αυτό ας το ψάξει λίγο ο συντάκτης του άρθρου, ότι υπήρχε σχέδιο περί αυτονομήσεως των επαρχιών του Πατριαρχείου όπως ακριβώς συμβαίνει με την Κρήτη. 

Τελικά επικράτησε η Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη του 1928, η οποία έδωσε μία προσωρινή λύση στο θέμα της διοικήσεως των Νέων Χωρών. Η Πράξη αυτή, είναι καταχωρημένη και μέσα στο Ελληνικό Σύνταγμα. Με την Πράξη αυτή το Πατριαρχείο ήθελε και θέλει και καλά κάνει να έχει επαφή και με τις επαρχίες αυτές, οι οποίες ας μην το ξεχνάμε είναι δικές του και ποτέ δεν θα τις παραχωρήσει εξ ολοκλήρου στην Εκκλησία της Ελλάδος. Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών, είναι υπερήφανοι πού ανήκουν έστω και πνευματικά κάτω από την σκέπη της Μητέρας Εκκλησίας, γιατί αυτή η Εκκλησία είναι πού κράτησε ακμαίο τον ελληνισμό της Βορείου Ελλάδος σε δύσκολες εποχές, πού οι νότιοι δεν μπορούν να καταλάβουν και να ξέρουν. 

Αν πρέπει να γίνει κάποια αλλαγή στο κείμενο της Πράξεως του 1928, αυτή θα είναι προς το συμφέρον και μόνο του Πατριαρχείου. Δηλαδή στην κατάργηση της Πράξεως και στην επιστροφή των Χωρών στην πλήρη δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Γιατί δεν είναι περισσότερο Ελλάδα, μόνο ο ηπειρωτικός χώρος και λιγότερο, η Κρήτη, ή τα Δωδεκάνησα ή και το Άγιον Όρος, πού ανήκουν στην κανονική δικαιοδοσία της Κωνσταντινουπόλεως. 

Απαλλαγείτε, αγαπητέ συντάκτη, από τις αγκυλώσεις του φαρμακιδείου πνεύματος και από τον εθνοφυλετισμό πού σας διακατέχει και διαβάστε την ιστορία, η οποία θα σας λύσει πολλές απορίες.

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΑΝΕ ΠΑΚΕΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΧΩΡΙΣΟΥΝΕ ΠΟΤΕ...

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΦΑΡΜΑΚΙΔΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΑΚΡΑΚΗΣ

"ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΑΥΤΟΙ ΠΑΝΕ ΠΑΚΕΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΧΩΡΙΣΟΥΝΕ ΠΟΤΕ" ΛΕΓΕΙ ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ. 

ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ Ο ΣΕΒΑΣΤΟΣ ΚΑΙ ΛΙΑΝ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΜΑΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΘΑ ΑΠΟΠΤΥΣΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΣΚΕΨΗ ΚΑΘΕ ΜΑΚΡΑΚΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΙΔΕΙΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΕΝ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΗ ΓΡΑΜΜΗ.

ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΛΦΙΑ ΔΙΔΥΜΑ

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΦΑΡΜΑΚΙΔΗΣ! 

Ο ΜΗΤΡΑΛΟΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΝΕΩΤΕΡΙΣΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ.

Ο ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ ΤΟΥ 19ΟΥ ΑΙΩΝΑ.

ΟΠΑΔΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ.

ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΚΑΙΡΗ.

ΔΕΙΝΟΣ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ.

ΜΑΚΡΑΚΙΣΤΗΣ.

ΜΗΤΡΑΛΟΙΑΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ.

ΜΕΓΑΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ. 
ΧΛΙΑΡΟΣ, ΟΜΩΣ, ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

ΩΣ ΜΗ ΟΦΕΙΛΕ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ".

Ο ΟΜΟΦΡΟΝΑΣ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΙΔΗ -π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ- ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ

Ο ΟΜΟΦΡΟΝΑΣ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΙΔΗ -π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ- ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Στην τελευταία έκδοση του “Ορθοδόξου Τύπου” ο ομόφρονας του διαβόητου Θεόκλητου Φαρμακίδη -πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Βολουδάκης- ξαναχτύπησε και έρριξε τα φαρμακερά -γράφε φαρμακίδεια- βέλη του εναντίον του Οικουμενικού Θρόνου. 

Αναμάσησε τις πολιτειοκρατικές προτεσταντολογίες του Φαρμακίδη τις οποίες αντέκρουσε με ακαταμάχητα επιχειρήματα ο παραδοσιακός κληρικός Κωνσταντίνος Οικονόμου ο εξ Οικονόμων και ζήτησε την κεφαλή του Οικουμενικού Πατριαρχείου επί πίνακι, αφού θέλει να το αποψιλώσει από τη δικαιοδοσία των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών και της Διασποράς.

Ότι οι Τούρκοι άφησαν λιγότερες από 3,000 ψυχές στη Βασιλεύουσα δεν ενδιαφέρει τον π. Βασίλειο. Ούτε τον συγκινεί ότι οι προαιώνιοι εχθροί του Γένους και της πίστης μας μετατρέπουν σε τεμένη το ένα μετά το άλλο τα σεβάσματα της Πόλεως και της ευλογημένης Μικρασίας!!! 

Και αυτά πότε; Σε μια χρονική συγκυρία που όλα δείχνουν ότι και το παλλάδιο της Ορθοδοξίας -η Αγία Σοφία Κωνσταντινουπόλεως- θα έχει την τύχη της Αγίας Σοφίας Τραπεζούντας του Πόντου και της Αγίας Σοφίας της Βιθυνίας.

Και μετά από αυτά ο π. Βασίλειος έχει την ιταμότητα να ποντάρει στον πατριωτισμό μας για να προωθήσουμε το θάψιμο των ελάχιστων “ελεύθερων πολιορκημένων” και των σεβασμάτων της Βασιλεύουσας!!!

Ούτε φαίνεται να ενδιαφέρει τον π. Βασίλειο Βολουδάκη ότι η Εκκλησία της Ελλάδος και πολλές άλλες Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, παρόλον ότι δεν βρίσκονται στη δυσχερή θέση που βρίσκεται ο Οικουμενικός Θρόνος, εντούτοις αμιλλώνται το Φανάρι σε οικουμενιστικές ασχημίες.

Το Πατριαρχείο, κατά την φαρμακίδειο φιλοσοφία του π. Βασιλείου, πρέπει να συντριβεί κάτω από την μπότα του Τούρκου για λόγους οικουμενισμού και ακριβείας της Πίστεως, χωρίς να τον ενδιαφέρει το γεγονός ότι οι πλείστες Ορθόδοξες Εκκλησίες αμιλλώνται η μία την άλλη σε οικουμενιστικές ασχημίες.

Ταυτόχρονα ο δεινώς αστοχήσας σε πλείστα θέματα πίστεως -π. Βασίλειος Βολουδάκης- προσπαθεί να παρουσιάσει το μαύρο άσπρο και το άσπρο μαύρο αρνούμενος ουσιαστικά ότι το Ελληνικό Σύνταγμα κατοχυρώνει την Πατριαρχική Πράξη του 1828. Κατά την προσφιλή του τακτική παρουσιάζει τον εαυτό του αυθεντία σε τομείς στους οποίους δεν έχει την παραμικρή παιδεία. Έτσι και τώρα παριστάνει τον συνταγματολόγο και προκαλεί τα μειδιάματα κάθε εχέφρονος ανθρώπου.

Δεν χρειαζόμαστε κανένα π. Βασίλειο Βολουδάκη να μας πει ποια πρέπει να είναι η στάση μας έναντι του μαρτυρίου της Πρωτόθρονης Εκκλησίας επειδή ως οδηγούς μας έχουμε τον Όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς και τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, οι οποίοι, αν και στυλοβάτες του αγώνα εναντίον του Οικουμενισμού, ουδέποτε έκρυψαν τον σεβασμό τους προς το μαρτυρικό Φανάρι και την αγάπη τους για τη Μητέρα Εκκλησία.

Άλλο πολεμούμε τον Οικουμενισμό -ένα πεδίο στο οποίο ο π. Βασίλειος έχει πάμπτωχο βιογραφικό- και άλλο πολεμούμε τον θεσμό του Οικουμενικού Πατριαρχείου και γινόμαστε ομόφρονες του διαβόητου Φαρμακίδη και των Τούρκων όπως ο π. Βασίλειος Βολουδάκης.