ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ!

Το ζητούμενο -και μάλιστα με την διαδικασία του κατεπείγοντος- είναι να κλείσουν αμέσως όλα τα οδοφράγματα.

Πολλώ μάλλον δεν πρέπει να ανοίξουν άλλα.

Ντροπή στις κυβερνήσεις που δέχτηκαν να ανοίξουν ή συνεχίζουν να έχουν ανοιχτά τα οδοφράγματα που νομιμοποιούν την κατοχή.

Όλοι, λοιπόν, στο οδόφραγμα της Δερύνειας, στις 19 του Οκτώβρη, για να δώσουμε ένα βροντερό ΟΧΙ για το άνοιγμα νέου οδοφράγματος που οδηγεί στα κατεχόμενα.

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΕ Ο κ. ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΟ β΄ ΓΥΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΕ Ο κ. ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΟ β΄ ΓΥΡΟ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Όπως είναι φυσικό, μετά από μια εκλογική αναμέτρηση, γίνονται αναλύσεις από θεσμικούς παράγοντες, αλλά και από απλούς πολίτες.

Οι λόγοι της αποτυχίας του κ. Παπαδόπουλου να περάσει στο β΄ γύρο των εκλογών αποδίδονται σε πολλούς λόγους. (Αδυναμία να πείσει τους ψηφοφόρους των συνεργαζομένων κομμάτων που υποστήριξαν την υποψηφιότητά του, παράλληλες υποψηφιότητες του ΕΛΑΜ και του κ. Λιλλήκα, υπόσκαψη από την ενδοκομματική αντιπολίτευση, πριμοδότηση του κ. Μαλά για να περάσει στο β΄ γύρο κτλ.).

Χωρίς να παραγνωρίζουμε τους πιο πάνω παράγοντες πιστεύουμε ακράδαντα ότι ο κύριος λόγος που απέτυχε να πείσει ο κ. Παπαδόπουλος ήταν η θέση του ότι υποστηρίζει Διζωνική Δικονοτική Ομοσπονδία με το σωστό περιεχόμενο.

Αυτή η θέση είναι θέση ήττας που δεν μπορεί να εμπνεύσει και να ξεσηκώσει ενθουσιασμό ότι μπορεί να φέρει πραγματική αλλαγή.

Η θέση του κ. Παπαδόπουλου ότι μπορεί να υπάρξει Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με σωστό περιεχόμενο μπορεί να αποδοθεί στους ακόλουθους τέσσερις λόγους:

1.) Δεν κατανοεί ότι σε αυτό ακριβώς συνίσταται το πρόβλημα με τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία: Αποκλείεται εξ ορισμού να υπάρχει σωστό περιεχόμενο στον όρο.

2.) Υπάρχει βεβαίως και δεύτερη εκδοχή. Ο κ. Παπαδόπουλος και τα κόμματα που τον υποστήριξαν κατανοούν ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία είναι αντινομία αφ’ εαυτής, πλην όμως πρόκριναν ότι θα ήταν πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή από τους ψηφοφόρους ως ρεαλιστική πρόταση που δεν οδηγεί σε περιπέτειες.

3.) Η τρίτη εκδοχή είναι ότι ο κ. Παπαδόπουλος επιδιώκει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, επειδή θεωρεί ότι είναι ο μόνος τρόπος να πείσει το ΑΚΕΛ να τον ανεβάσει στην εξουσία.

4.) Και η τελευταία εκδοχή είναι ότι ο κ. Παπαδόπουλος αδυνατεί να ξεφύγει από τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία -με το σωστό έστω περιεχόμενο-, επειδή είναι κληρονόμος της πολιτικής του αείμνηστου πατέρα του. 

Υπενθυμίζω -σε όσους τυχόν το αγνοούν- ότι λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας παρέδωσε ο αείμνηστος Παπαδόπουλος στον Ντεκτάς, ως εκπρόσωπος του προέδρου Μακαρίου. Κατέθεσε -μάλιστα- και σχετικό χάρτη που έδωσε στους Τούρκους το 1977.

Στη συνέχεια, και μετά το δημοψήφισμα, όταν τον κατηγόρησαν ότι δεν δέχεται τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, απάντησε ότι ο όρος είναι δικός του από το 1977. Απλά ήθελε να εφαρμοστεί με το σωστό περιεχόμενο.

Πόσο εύκολο, επομένως, είναι για τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο, να απορρίψει λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, αφού την υποστήριζε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Μακάριος;

Όποιος λόγος ή όποιοι λόγοι και αν ισχύουν, από τους πιο πάνω, ένα είναι το σίγουρο. Οι πολέμιοι της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας ήταν μουδιασμένοι με τον κ. Παπαδόπουλο. Τον ψήφισαν, ίσως, οι περισσότεροι από αυτούς, αλλά δεν πίστευαν -κατά βάθος- ότι θα αλλάξουν πολλά με την ανάδειξή του στο προεδρικό αξίωμα.

ΟΙ αντι-ομοσπονδιακοί ψηφοφόροι θεωρούν -και πολύ ορθά- ότι η επιδίωξη της Διζωνικής Δικοινοτικής ομοσπονδίας, που ακολουθεί ο κ. Αναστασιάδης και το ΑΚΕΛ, είναι ποτήρι, που περιέχει 100% θανατηφόρο δηλητήριο. 

Όσο για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με το σωστό περιεχόμενο ποτήρι με 50% νερό και 50% δηλητήριο.

Μεταξύ των δύο προτάσεων ήταν φυσικό να επιλέξουν τον κ. Παπαδόπουλο, αλλά χωρίς -κατά βάθος- να τον εμπιστεύονται ότι προτείνει λύση, που θα αποτρέψει τον όλεθρο της πατρίδας μας.

Ως εκ τούτου δεν δημιουργήθηκε ο απαραίτητος ενθουσιασμός που συνεπαίρνει και οδηγεί στην νίκη.

Θα συνεχίσουμε αύριο για το τι -κατά την άποψή μας- πρέπει να γίνει για να ανατραπεί η πορεία ολέθρου της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας -με οποιονδήποτε περιεχόμενο- που είναι η ΤΑΦΟΠΕΤΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΠΡΟΥ.

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: H ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

Του Β. Χαραλάμπους

=====

Ο λαός αγωνιά για τα τεκταινόμενα στη Γενεύη. Τα αγωνιώδη ερωτήματα ποικίλουν, με πρώτο εκείνο της μορφή της λύσης που δυνατό θα συμφωνηθεί ή μάλλον θα επιβληθεί. Το πρόβλημα πιστεύω είναι η «μορφή ομοσπονδίας», που πλανάται σε κάθε σχέδιο λύσης.

Δεν θα προσθέσω πολλές προσωπικές απόψεις.  Θα αναφέρω κάτι που μας ανέφερε παλαιότερα ο διατελέσας Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ο οποίος ως γνωστό στήριζε τα σχέδια αυτά. Ήλθε θυμάμαι στον προσφυγικό  Σύλλογο του χωριού μου, για μια συνάντηση τις ημέρες των Προεδρικών εκλογών. Επειδή ο Σύλλογος διατήρησε το ακομμάτιστο, για να έχει μέλη όλους τους  συγχωριανούς, θεωρήθηκε καλύτερο να μη γίνει προεκλογική ομιλία. Έτσι έγινε με τη μορφή φιλικής συνάντησης, με συγχωριανούς διαφόρων πολιτικών θέσεων. Εξ άλλου ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ήταν ευχάριστος στην παρέα και ανοιχτόκαρδος, και δεν δυσκολεύτηκε καθόλου στη νέα αυτή μορφή πολιτικής σύναξης.

Θυμάμαι που τον ρώτησα να μου πει την άποψη του για την Ομοσπονδία. Ήξερα ότι ήταν ειλικρινής άνθρωπος. Μου απάντησε ως εξής: «Πριν λίγες μέρες δέχθηκα στο γραφείο μου την Ολλανδική αντιπροσωπεία. Ξέρεις ότι η στάση της Ολλαδίας στο Κυπριακό πρόβλημα είναι φιλότουρκη. Ξέρεις τι με ρώτησαν; Μα καλά δεν υπήρχε χειρότερη μορφή ομοσπονδίας να σας βάλουν;» Τίποτε άλλο. 

Θα υπογραμμίσω από την τελευταία φράση του, τη «μορφή ομοσπονδίας». Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολλές μορφές του ομοσπονδιακού πολιτεύματος. Αν προστρέξει κανείς σε έγκριτα βιβλία Πολιτειολογίας, θα δει ότι δεν υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στην ομοσπονδία και την συνομοσπονδία. Σε θεωρητικό κυρίως επίπεδο συνίσταται στην παράμετρο των εξουσιών της Κεντρικής Κυβέρνησης. Στην πράξη ο τρόπος άσκησης των εξουσιών αυτών διαμορφώνεται και από άλλες πραγματικότητες.

Δυστυχώς η «μορφή ομοσπονδίας» που τελικά έχει καταλήξει να πλανάται σε κάθε προτεινόμενη λύση, με τη σταδιακή δυστυχώς υποχωρητική τακτική, δεν είναι απλά ένα άδικο πολιτειακό σύστημα, αλλά και ένα μη λειτουργικό σύστημα. 

Για να καταλάβει κανείς το πρόβλημα στη «μορφή ομοσπονδίας», θα αναφερθώ στο διάγγελμα του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου  για το Σχέδιο Ανάν. Αν αντικειμενικά κανείς δει το διάγγελμα εκείνο, θα παρατηρήσει ότι όλα τα αρνητικά που τόνισε εκείνο το κρίσιμο βράδυ, ήταν τα αρνητικά από τη δυναμική της «μορφής ομοσπονδίας». Εκείνο το βράδυ κατ’ ουσία δεν είναι το ανανικό πολιτειακό έκτρωμα μόνο που αμφισβητήθηκε, αλλά και η ομοσπονδία. 

Απόδειξη τούτου ήταν το γεγονός ότι το πλήθος, που εκείνο το βράδυ συγκεντρώθηκε για στήριξη του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, συγκροτούσε κατά μεγάλο μέρος το κομμάτι εκείνο του λαού (διαφόρων πολιτικών αποχρώσεων) που δεν ήθελε την ομοσπονδία ως λύση. Επιπρόσθετη απόδειξη ήταν και το γεγονός ότι την επομένη η εφημερίδα της αριστεράς είχε τον μεγάλο πρωτοσέλιδο τίτλο, ‘’Ο Πρόεδρος επιμένει σε λύση ομοσπονδίας’’. Γιατί αυτός ο τίτλος; Επειδή εκείνο το βράδυ αμφισβητήθηκε η ομοσπονδία.

Στο Δημοψήφισμα που ακολούθησε, για την αποδοχή ή όχι του ανανικού πολιτειακού εκτρώματος, ο λαός της Κύπρου ψήφισε το ΟΧΙ με ποσοστό 75,83, με συνηγορούσα και όχι μόνο, τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου. Τις μέρες τούτες ο λαός της Κύπρου αγωνιά, αλλά δεν παύει να ελπίζει. 

ΑΓΩΝΙΩΔΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ

ΑΓΩΝΙΩΔΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΥΠΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο “Πρώτοθέμα”, τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου μετά την ενημέρωση που έκανε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στην Ιερά Σύνοδο:

“Η Εκκλησία δεν ασκεί αντιπολίτευση, τόνισε και ευχήθηκε να βρεθεί μία λύση, την οποία ωστόσο η Ιερά Σύνοδος δεν θεωρεί εφικτή.

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έφαγε αρκετή ώρα για να μας πει ότι δεν είναι ο εισηγητής της λύσης της ομοσπονδίας, αλλά κάτι τέτοιο ήταν αχρείαστο… Αφήσαμε τον Πρόεδρο να μας πει τα δικά του», είπε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου.”

Παρόλον ότι είναι πολύ ελλιπής και αποσπασματική η πληροφόρηση του ρεπορτάζ για το τι ακριβώς ειπώθηκε στην Ιερά Σύνοδο η ανάγνωσή του μας γέννησε ορισμένα βασανιστικά ερωτήματα:

1.) Ο κ. Αναστασιάδης, Μακαριότατε, σας είπε  ότι δεν είναι υπεύθυνος για το επιδιωκόμενο καθεστώς της λύσης. Άλλοι το εισήγαγαν. Πολύ ορθή παρατήρηση. Το καθεστώς της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας το δέχτηκε το 1977 ο Πρόεδρος Μακάριος με συνομιλητή τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Ο δε Τάσσος Παπαδόπουλος όταν κατηγορήθηκε μετά το δημοψήφισμα ότι είναι εναντίον της ΔΔΟ απάντησε ότι καθόλου τούτο δεν ευσταθεί επειδή ο ίδιος ήταν ο εισηγητής του όρου. Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο το ότι ο κ. Νικόλας Παπαδόπουλος μένει προσκολλημένος στο ίδιο μοντέλο λύσης.

Αλλά, Μακαριότατε, γιατί δεν απαντήσατε στον κ. Αναστασιάδη ότι κανείς δεν τον κατηγορεί ότι αυτός εισήγαγε τη ΔΔΟ; Αυτό που δεν κατανοούμε είναι γιατί συνεχίζει να επιδιώκει αυτή τη λύση! Δεν αντιλαμβάνεται ότι κυνηγά ένα άπιαστο όνειρο που όλοι ανεξαίρετα οι Πρόεδροι της Κύπρου το δέχτηκαν και το επιδίωξαν χωρίς αποτέλεσμα επειδή προσέκρουαν στην αδιαλλαξία της Τουρκίας; Σαράντα χρόνια μακροχρόνιου αγώνα για να επιτευχθεί ΔΔΟ δεν είναι αρκετά για να αντιληφθούμε ότι η λύση αυτή είναι ανέφικτη; Επομένως γιατί ο κ. Αναστασιάδης συνεχίζει την ίδια πορεία ολέθρου όλων των προκατόχων του;

2.) Γιατί, Μακαριότατε, δεν υποδείξατε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι ήρθε ο καιρός να εγκαταλειφθεί η ΔΔΟ και να επιδιωχθεί λύση ενιαίου κράτους;

3.) Προπαντός, Μακαριότατε, γιατί δεν δεσμεύσατε τον κ. Αναστασιάδη στη Γενεύη να μη δεχτεί επ’ ουδενί λόγω 1.) παραμονή κατοχικού στρατού, 2.) παραμονή εποίκων, 3.) εκ περιτροπής προεδρία και 4.) καθεστώς εγγυήσεων οποιασδήποτε μορφής έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα;

ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ 1974

ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΛΑΘΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ 1974

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Μετά το 1974 έγιναν πολλά λάθη εκ μέρους όσων διαχειρίστηκαν το Κυπριακό πρόβλημα. 

Το μεγαλύτερο λάθος έγινε το 1977 με τη συμφωνία κορυφής Μακαρίου-Ντενκτάς όταν δεχτήκαμε τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που αν ποτέ πραγματοποιηθεί θα αποδειχθεί η ταφόπετρα της Κύπρου.

Το δεύτερο μεγάλο λάθος έγινε αμέσως μετά την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαική Ένωση όταν το κατοχικό καθεστώς άνοιξε οδοφράγματα και επέτρεψε την είσοδο στους Ελληνοκύπριους στον κατεχόμενο Βορρά μετά από άδεια του κατοχικού στρατού και με την επίδειξη διαβατηρίων και ταυτοτήτων στις κατοχικές δυνάμεις.

Ο μ. Τάσος Παπαδόπουλος δεν αντελήφθηκε την παγίδα των Τούρκων στην πλήρη της διάσταση ή αν την αντελήφθηκε δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό για να την ακυρώσει. Γι’ αυτό εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνοκύπριοι πήγαν στα κατεχόμενα δείχνοντας ταυτότητα στις κατοχικές δυνάμεις και αναγνώρισαν έτσι με τον πιο πανηγυρικό τρόπο την κατοχή.

Σχεδόν αμέσως μετά άρχισαν κάθε είδους συναλλαγές και οικονομικές δοσοληψίες με τους Τούρκους: Χρήση του παράνομου Τουρκικού αεροδρομίου της Τύμπου, μίσθωση δωματίων στα κατεχόμενα ξενοδοχεία μας, μετάβαση στα καζίνο του κατεχόμενου Βορρά, ψώνια σε τιμές ευκαιρίας στο Βορρά, και δεν συμμαζευόμαστε.

Το χειρότερο από όλα! Βρέθηκαν ορισμένες χιλιάδες κοινοί προδότες -τους οποίους αν ζούσαμε την εποχή της ΕΟΚΑ θα τους εκτελούσαν σαν σκυλιά όπως τους αξίζει- που πήγαν και πούλησαν αντί πινακίου φακής την κατεχόμενη γη μας στους καταχτητές μας χωρίς να ματώσει μύτη. Όχι μόνον δεν τους αντιμετωπίσαμε σαν κοινούς προδότες -που είναι!- αλλά ούτε καν δημοσιοποιήσαμε τα ονόματά τους για να αποτρέψουμε και άλλους με το ίδιο φρόνημα να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο.

Εδώ στην Αστόρια λ.χ. μια ανεπρόκοπη που παριστάνει τη μεγάλη κυρία άνοιξε το χορό της προδοσίας και σε λίγο κι άλλοι προδότες ακολούθησαν το παράδειγμά της και πήγαν στην Κύπρο για να πουλήσουν την κατεχόμενη γη μας στους Τούρκους.

Τι δέον γενέσθαι;

1.) Άμεση καταγγελία της συμφωνίας κορυφής του 1977 που προνοεί τη δημιουργία Ομόσπονδου Δικοινοτικού Διπεριφερειακού κράτους και μεθόδευση αγώνα για επίτευξη λύσης ενιαίου κράτους.

2.) Να κλείσουν αμέσως τα οδοφράγματα και να ποινικοποιηθεί με βαρύτατες ποινές κάθε συναλλαγή με το παράνομο τουρκοκυπριακό κράτος και να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα των προδοτών που πούλησαν την κατεχόμενη γη μας στους Τούρκους για να διασυρθούν αδίστακτα ώστε να μην υπάρξουν μιμητές τους.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ «ΟΧΙ» ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΝ ΠΟΥ ΤΕΚΤΑΙΝΟΝΤΑΙ

ΚΑΙ ΠΑΛΙ «ΟΧΙ» ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΝ ΠΟΥ ΤΕΚΤΑΙΝΟΝΤΑΙ

‘’Μα καλά, δεν υπήρχε χειρότερη μορφή ομοσπονδίας να σας βάλουν;’’- Ολλανδική αντιπροσωπεία, προς τον πρώην Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Τις τελευταίες μέρες γίνεται πολύς λόγος για την επαναφορά σχεδίου παρόμοιου με το ανανικό έκτρωμα. Κάποιοι άρχισαν πάλι με ιδεολογική μανία να προβάλλουν τη ‘’συνύπαρξη’’ ως αυτοσκοπό, τη στιγμή που οι ίδιοι καλλιεργούν νυχθημερόν το ιδεολογικό κομματικό μίσος. Σκληρός ο λόγος, αλλά αληθής. 

Παρενθετικά να αναφέρομε ότι ένα πολύ σοβαρό θέμα, που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι εκείνο της ιδεολογικής συνύπαρξης με τους Τουρκοκύπριους, υπό τις παρούσες συνθήκες. Με τον ιδεολογικό συρφετό που τους διακατέχει, έχω βέβαιη την πεποίθηση ότι πολλά θέματα θα θυσιάσουν χάρις της ιδεολογικής συνύπαρξης. 

Ποιος αμφιβάλλει για το πλήθος των συγκρητιστικών ατοπημάτων, που θα ακολουθήσουν την ιδεολογική συνύπαρξη που επιθυμούν, υπό τις παρούσες συνθήκες; Να υπενθυμίσω απλά το ιδεολογικό παραλήρημα Χριστόφια με την ‘’ευκαιρία’’ του ραμαζανιού, με τη απαράδεκτη φράση του «Πάσχα και ραμαζάνι είναι αδέλφια δίδυμα», για την οποία δυστυχώς δεν πήρε καμιά απάντηση. 

Προσωπικά έχω βέβαιη την πεποίθηση ότι δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο ο Θεός, καθότι δεν είναι προς το συμφέρο μας από πνευματικής άποψης, λόγω των ακατάσχετων συγκρητιστικών ολισθημάτων που θα ακολουθήσουν, υπό τις παρούσες συνθήκες. 

Το βασικό πρόβλημα κάθε σχεδίου που τίθεται κάθε φορά στο τραπέζι των συνομιλιών, είναι η μορφή ομοσπονδίας που προσπαθούν να επιβάλουν. Εξάλλου είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει σαφής διάκριση των ομοσπονδιακών και συνομοσπονδιακών συστημάτων. Οι αναφορές στα συγγράμματα πολιτειολογίας περί ισχυρής ή μη, κεντρικής κυβέρνησης είναι σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο.

Ενθυμούμαι κάποτε όταν είχα ρωτήσει τον πρώην Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος εθεωρείτο υπέρμαχος της ομοσπονδίας, την ειλικρινή αναφορά του. Όταν του ζήτησα να μου απαντήσει ειλικρινά το τι πραγματικά είναι η ομοσπονδία που προσπαθούν να μας επιβάλουν, αντί άλλης απάντησης μου είπε τα εξής: «Πριν λίγες μέρες δέχθηκα στο γραφείο μου την Ολλανδική αντιπροσωπεία…και ξέρεις η στάση της Ολλανδικής Κυβέρνησης είναι φιλότουρκη. Ξέρεις τι με ρώτησαν; "Μα καλά, δεν υπήρχε χειρότερη μορφή ομοσπονδίας να σας βάλουν;’’» Η συζήτηση δεν συνεχίστηκε. Η απάντηση τα έλεγε όλα. Κυρίως αυτό το «χειρότερη μορφή ομοσπονδίας». Δεν υπήρχε αμφιβολία για τίποτε.

Αλλά ας δούμε και την περίπτωση του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος ήταν επίσης από αυτούς που στήριζαν την ομοσπονδιακή λύση. Το βράδυ εκείνο του διαγγέλματος του, με το ιστορικό «ΟΧΙ»  στο ανανικό έκτρωμα, δεν είχε κάμει καμιά αναφορά ειδικά για τα αρνητικά που πρόσθετε το απαράδεκτο τούτο σχέδιο. Όλα είχαν σχέση με τα αρνητικά της ομοσπονδίας που προσπαθούσαν να μας επιβάλουν. Όλα ήταν μια κατά βάση ανάλυση  της δυναμικής των αρνητικών της ομοσπονδιακής λύσης.

Απόδειξη τούτου, ήταν ότι την επόμενη μέρα η εφημερίδα της κομμουνιστικής αριστεράς «Χαραυγή», δεν είχε ως πρώτη είδηση το ιστορικό «ΟΧΙ» στο ανανικό έκτρωμα, αλλά την αναφορά ότι «Ο πρόεδρος επιμένει σε λύση ομοσπονδίας». Και ο λόγος; Γιατί εκείνο το βράδυ, ο Πρόεδρος είχε αμφισβητήσει κατά βάση την ομοσπονδιακή λύση.  Το διάγγελμα είναι ακόμα αναρτημένο στο διαδίκτυο. Ας μας βρουν ένα σημείο από αυτά που ανέφερε, που δεν είναι απότοκο της εκτρωματικής ομοσπονδιακής λύσης που προσπαθούν να μας επιβάλουν. 

Όπως ο  λαός τότε ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθετήσεως, είπε το ιστορικό «ΟΧΙ» στο ανανικό έκτρωμα, έτσι με τη βοήθεια του Θεού θα αντιτάξει ηχηρότατο «ΟΧΙ» στα απαράδεκτα σχέδια που θα προσπαθήσουν και πάλι να μας επιβάλουν.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ;

ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το αγωνιστικό facebook “Κερύνεια Κερύνεια”, που μου προξενεί πάντοτε χαρά να διαβάζω, ανέβασε τη φωτογραφία που προτάσσεται της ανάρτησης με το ερώτημα: "Αυτή είναι η Κερύνεια μας για τρεις χιλιάδες χρόνια. Πότε θα το καταλάβετε εχθροί και φίλοι;" 

ΑΠΑΝΤΩ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:

1.) Οταν σταματήσουμε να πηγαίνουμε στα κατεχόμενα και να δείχνουμε ταυτότητες και να το αναγνωρίζουμε ως νόμιμο κράτος.

2.) Οταν σταματήσουμε να έχουμε κάθε είδους οικονομικές δοσοληψίες εκατομμυρίων ευρώ με τους καταχτητές της πατρίδας μας.

3.) Οταν κλείσουμε τα οδοφράγματα.

4.) Οταν σταματήσουμε να πουλούμε την πατρογονική μας γη στους Τούρκους.

5.) Οταν δημοσιοποιήσουμε τα ονόματα των προδοτών που πούλησαν την γη μας στους εχθρούς μας, για να αποθαρρύνουμε και άλλους επίδοξους προδότες να κάνουν το ίδιο.

6.) Οταν ανακαλέσουμε από το τραπέζι των συνομιλιών την καταστροφική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία που συνομολόγησε ο Μακάριος με τον Ντενκτάς και παρέδωσε στους Τούρκους με χάρτη ο Τάσσος Παπαδόπουλος ως συνομιλητής. 

7.) Οταν επιμείνουμε στην επίτευξη λύσης με βάση την αναθεωρημένη Ζυρίχη με τα δεκατρία σημεία που υπέβαλε ο Μακάριος το 1963 που προνοούν τη δημιουργία ενιαίου και όχι ομόσπονδου κράτους.

8.) Οταν καταλάβουμε ότι ο μακροχρόνιος αγώνας της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας 
α.) δεν έδιωξε ούτε ένα Τούρκο στρατιώτη, 
β.) δεν απομάκρυνε ούτε ένα έποικο, και 
γ.) δεν επέτρεψε σε κανένα πρόσφυγα να επιστρέψει στο σπίτι του.

9.) Οταν καταλάβουμε ότι πρόβλημα δεν έχουμε μόνον με τους επαναπροσεγγιστές και με τους Νεοκύπριους, αλλά με όλους όσους αποδέχονται τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία ως βάση των συνομιλιών.

10.) Οταν εξοπλίσουμε την Κύπρο σαν αστακό με αντάλλαγμα το φυσικό αέριο στις χώρες που είναι διατεθειμένες να μας δώσουν τον κατάλληλο επιθετικό -και όχι απλά αμυντικό- οπλισμό για να απελευθερώσουμε την πατρίδα μας.

11.) Οταν συνομολογήσουμε συμμαχίες με χώρες με τις οποίες έχουμε κοινά στρατηγικά συμφέροντα.

12.) Οταν ανακηρύξουμε την ΑΟΖ ολόκληρης της Κύπρου και όχι τον χάρτη της ντροπής που ανεκήρυξε ο Τάσσος Παπαδόπουλος και συνεχίζουν να έχουν σε ισχύ όλες οι κυβερνήσεις έκτοτε που αναγνωρίζει Κυπριακή ΑΟΖ μόνον για τις ελεύθερες περιοχές.

13.) Οταν στη φωτογραφία της Ελληνικής σημαίας δεν έχουμε περιστέρι ειρήνης, αλλά την επιθετική λόγχη των Ελλήνων που θα απελευθερώσει την σκλαβωμένη πατρίδα μας.

14.) Οταν σταματήσουμε να πετάμε ανέξοδα αγωνιστικά συνθήματα και ανούσιες ρητορείες του τύπου “επιδιώκουμε ευρωπαική λύση”! Αγνοούμε ότι η Ευρωπαική Ενωση ήταν πρόθυμη να δεχτεί ως πρωτογενές δίκαιο της Ευρώπης το σχέδιο Ανάν ή ότι οι μεγάλες ευρωπαικές χώρες μας πίεζαν ασφυκτικά να υπογράψουμε το καταστροφικό σχέδιο λύσης; 

15.) Οταν καταλάβουμε ότι η ελευθερία αποκτάται με το σπαθί του σκλάβου. Οχι με τη μεγαλοψυχία του εισβολέα.

16.) Οταν συνειδητοποιήσουμε ότι δεν αρκεί να απορρίπτουμε τα κάθε είδους σχέδια Ανάν, επειδή έτσι το πολύ διασφαλίζεται -αν διασφαλίζεται- η ελευθερία του Νότου. Οχι η απελευθέρωση της κατεχόμενης Βόρειας Κύπρου.

17.) Οταν καταλάβουμε ότι η ελευθερία κερδίζεται. Δεν χαρίζεται και ότι για να αποκτηθεί χρειάζονται εκατόμβες αίματος. Οχι μόνον επίκληση των αρχών του ΟΗΕ και ανεφάρμοστα ψηφίσματα του ευρωκοινοβουλίου

18.) Οταν συνειδητοποιήσουμε ότι η συμφωνία δεν εξαρτάται από τη θέληση των Τουρκοκυπρίων αλλά από την ανύπαρκτη βούληση για λύση της Τουρκίας.

19.) Οταν εννοήσουμε ότι είναι μεν πολλά τα όταν και οι προυποθέσεις για να απελευθερώσουμε την Κερύνεια πλην όμως είναι πολύ περισσότερα τα τεθωρακισμένα, οι έποικοι και τα στρατεύματα των εισβολέων.

20.) Αλλιώς, αντί της σημαίας της ανάρτησης, ας είμαστε βέβαιοι ότι εφεξής στην Κερύνεια θα πλαταγίζει η μισητή σημαία με την ημισέληνο.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφει ο κ. Στέλιος Παπαντωνίου στο ιστολόγιο του “Κασσιανός” wwwsteliospapantoniou.blogspot.com:

“Ποια τα δικά μας σχέδια για να μην σκλαβωθούμε στους Τούρκους; Πώς πείθουμε τους ξένους πως δεν είναι δυνατόν να συνομιλούμε ή να συνεργαζόμαστε με αποδεδειγμένα κυπροφάγα Τουρκία; Έχουμε πείσει πως το μέλλον μας είναι σκοτεινό λόγω κακής γειτόνισσας, δήθεν εγγυήτριας της ανεξαρτησίας μας; Τι έχουμε να επιδείξουμε; Εκείνοι σχεδιάζουν να μας καταλάβουν. 

Εμείς; Ξεπουλούμε τις περιουσίες μας στην Τουρκία, μπαινοβγαίνουμε στα κατεχόμενα για κουμάρι, για ν’ αγοράσουμε πιο φτηνά τσιγάρα και βενζίνη, ρεζιλευόμαστε καθημερινά, εμπιστευόμενοι τον εχθρό μας από τον οποίο ζητούμε άδεια για να πάμε στα χωριά μας, αυτοκαταστρεφόμαστε. Τα σχέδια για την απελευθέρωση και μη εκτουρκισμό της ελληνικής Κύπρου δεν εκπονήθηκαν ακόμα από καμιά κυβέρνηση και δεν μοιράστηκαν στα σχολεία. 

Οι μαθητές μας και τις διαμαρτυρίες τους για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους τις οργανώνουν Παρασκευή, γιατί το Σάββατο δεν λειτουργούν τα σχολεία! Όποιος τ’ ακούσει θα μας πιστέψει πως αγωνιζόμαστε γι’ απελευθέρωση; Από πολυθρόνας; Κι όμως. Όπως σχεδίασε η Τουρκία την ανάκτηση της Κύπρου, έτσι κι εμείς οφείλουμε να σχεδιάζουμε και να αγωνιζόμαστε παντοιοτρόπως για την αποτροπή των σχεδίων της, για ανάκτηση των κατεχομένων εδαφών, για τη διαρκή ελευθερία μας και για την απομάκρυνση από την ΑΟΖ μας του κάθε Μπάρμπαρου.” 

Εύλογα τα ερώτηματα και πολύ ορθές οι επισημάνσεις του κ. Παπαντωνίου.

Πρέπει να σταματήσουμε να χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα και να επικεντρωθούμε στο σχεδιασμό της σωτηρίας της πατρίδας μας. 

Η συμμαχία που συνομολογήθηκε με την Αίγυπτο και την Ελλάδα και η υπό εκκόλαψη με το Ισραήλ είναι από τα πιο θετικά στοιχεία που έγιναν από το 1974 και εντεύθεν.

Η δραστική αλλαγή της κατάστασης δεν θα επέλθει μόνον με την αναπτέρωση του αγωνιστικού φρονήματος, ούτε μόνον με την γενναία στάση απέναντι στους εχθρούς μας και στους δόλιους δήθεν συμμάχους μας.

Κανείς δεν σε λαμβάνει υπόψη στην πολιτική αν δεν έχεις ανάλογη οικονομική και προπαντός στρατιωτική ισχύ για να υπερασπιστείς την πατρίδα σου.

Επιβάλλεται, βεβαίως, να γίνουν όλα όσα αναφέρει ο κ. Παπαντωνίου. Κανένας δεν θα πειστεί ότι είναι παράνομο το Τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος αν εμείς συναλλασσόμαστε καθημερινά μαζί του και ενόσω υπάρχουν πρόσφυγες που πουλούν την κατεχόμενη γη μας στους εισβολείς.

Αλλά δεν φτάνουν αυτά. Πάνω από όλα χρειάζεται δραματική αναβάθμιση η άμυνα της Κύπρου. Οχι απλά για να διασφαλιστεί η άμυνα του ελεύθερου νότου, αλλά για να απελευθερωθεί ο σκλαβωμένος βορράς.

Οι υδρογονάνθρακες δίνουν λαμπρή ευκαιρία να εξοπλιστεί η Κύπρος θεαματικά σαν αστακός. Κατά προτεραιότητα πρέπει να αποσυρθεί ο χάρτης της ντροπής των υδρογονανθράκων που δημοσίευσε ο μ. Τάσσος Παπαδόπουλος και να δημοσιευθεί ο χάρτης που περιλαμβάνει ολόκληρη την ΑΟΖ της Κύπρου.

Στη συνέχεια πρέπει να απευθυνθούμε στις μεγάλες δυνάμεις αλλά και στις ισχυρές περιφερειακές δυνάμεις και να διαπραγματευτούμε μαζί τους με βάση την αρχή: Πάρτε όλα τα κέρδη με αντάλλαγμα τον άμεσο εξοπλισμό της πατρίδας μας. "Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα".

Οι Τούρκοι δεν φεύγουν με ευχολόγια.

Σαράντα άγονα χρόνια μακροχρόνιου αγώνα για την επίτευξη  Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας δεν οδήγησαν στην απελευθέρωση έστω και μιας ίντζας κατεχόμενου εδάφους της πατρίδας μας. 

Φτάνει πια ο μακροχρόνιος αγώνας της ντροπής. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχουν σούπερ μάρκετ που πουλούν ελευθερία.

Η ελευθερία αποκτάται μόνον με το σπαθί των σκλάβων. Οχι με την επίκληση των αρχών του διεθνούς δικαίου που κανείς δεν σέβεται ούτως ή άλλως ή με την επίκληση της εφαρμογής του ευρωπαικού κεκτημένου το οποίο δεν ενδιαφέρεται η Ευρωπαική Ενωση να υιοθετήσει για την Κύπρο

Ο ΕΣΘΟΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΔΕΙ ΜΑΘΗΜΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Ο ΕΣΘΟΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΔΕΙ ΜΑΘΗΜΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=======

Διαβάσαμε στο “Εθνος”:

“Μαθήματα λιτότητας προς όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες έδωσε ο νεότερος ηλικιακά πρωθυπουργός Ευρωπαϊκής χώρας.

Ο λόγος για τον 33χρονο πρωθυπουργό της Εσθονίας που κέρδισε τις εντυπωσεις με την απλότητά του.

Ο Τάαβι Ρούιβας παρά το νεαρό της ηλικίας του και της θέση που κατέχει δεν επέλεξε να κάνει διακοπές σε πολυτελέστατο ξενοδοχείο, σουίτες, λιμουζίνες και σαμπάνιες, αλλά προτίμησε να περάσει λιτές διακοπές μαζί με την οικογένεια του στην Κρήτη.

Συγκεκριμένα πήγε στο Λασίθι της Κρήτης και εκεί έμεινε για λίγες ημέρες. 

Έφτασε στο νησί χωρίς συνοδεία αστυνομικών και προσωπική ασφάλεια. Έμεινε σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, τα πλέον οικονομικά στο νησί, καθώς πλήρωσε μόλις 40 ευρώ το βράδυ.

Τόσο εκείνος, όσο και η οικογένειά του κινούνταν διακριτικά στο νησί χωρίς να προκαλούν και χωρίς πολυτελή αυτοκίνητα και συνοδεία.

Μάλιστα χωρίς συνοδούς και τελετές υποδοχής συναντήθηκε με δημάρχους της περιοχής.”

Αυτά τα άξια κάθε επαίνου ο Εσθονός πρωθυπουργός.

Στην Κύπρο όμως;

Χαραμίζεται περισσότερο από μισό εκατομμύριο ευρώ μηνιαίως για να φρουρούν πολιτικούς μεταξύ των οποίων την κυρία Μιμή Κυπριανού -από ποιον κινδυνεύει άραγε;-, τον κ. Λιλλήκα -ακόμη κι αυτόν!!!-, τον κ. Βασιλείου -αλήθεια! Για ποιο λόγο;-, τον κ. Χριστόφια -με πολυμελή μάλιστα φρουρά!!! Αλίμονον! Να κινδυνεύσει ο “Καταστρόφιας” μας!!!, τον κ. Συλλούρη -κι αυτός κινδυνεύει;-, τον κ. Καρογιάν και τον κ. Γαλανό -γιατί άραγε;-, κτλ..

Πώς να γίνει προκοπή με αυτή την νοοτροπία;

Μοναδική τιμητική εξαίρεση η χήρα του Τάσσου Παπαδόπουλου που δεν ζήτησε αστυνομική φρουρά.