ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΙ ΑΖΥΜΙΤΕΣ

ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΙ ΑΖΥΜΙΤΕΣ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ο παπικός «αρχιεπίσκοπος» Αθηνών εκλαμπρότατος κ. Σεβαστιανός έσπευσε στην πασχαλινή εγκύκλιό του να τονίσει  καθηκόντως ότι άζυμα χρησιμοποίησε ο Χριστός στο Μυστικό Δείπνο. Έλα όμως που δεν είναι έτσι! Η ιστορία δεν ευνοεί τους αιρετικούς. Τα άζυμα δεν είναι τίποτε άλλο, πάρα άλλη μια καινοτομία (ή κενοτομία) των Φράγκων, που, μιμούμενοι αρχαίους αιρετικούς,

δηλαδή τους Εβιωνίτες, τους Απολλιναριστές αλλά και τους Αρμένιους Μονοφυσίτες έσπευσαν να τα υιοθετήσουν. Το Ευαγγέλιο,όμως, δεν τους βοηθά καθόλου. Όλοι οι ευαγγελιστές, αλλά κι ο Απ. Παύλος στην Α΄Κορ. (ια΄23) μιλάνε ευκρινώς και σαφώς για άρτον κι όχι άζυμα. 

Και στα ελληνικά η λέξη αυτή παράγεται από το ρήμα αίρω (σηκώνω) διότι το αλεύρι που υπέστη ζύμωση φουσκώνει. Επίσης όποιος καταλαβαίνει ελληνικά γνωρίζει ότι η λέξη παράγεται κι από το άρτιος-πλήρης, δηλαδή ψωμί που υπέστη ζύμωση. 

Αν δε θελήσουμε να παρακολουθήσουμε τα γεγονότα των Παθών του Χριστού θα δούμε ότι ο Μυστικός Δείπνος τελέστηκε τη Μ. Πέμπτη το βράδυ «εν ή έδει θύεσθαι το  πάσχα». Δηλαδή τότε έσφαζαν τ’ αρνί που θα έτρωγαν στο πασχαλινό τραπέζι των Εβραίων. Το πασχαλινό τραπέζι των Εβραίων θα γινόταν το βράδυ της Μ. Παρασκευής. «Αυτοί δε ουκ εισήλθον εις το πραιτώριον ίνα μη μιανθώσιν, αλλ’ ίνα φάγωσι το πάσχα». Αυτό συνέβη κατά τη δίκη του Χριστού ενώπιον του Πιλάτου τη Μ. Παρασκευή το πρωί. Άρα ΔΕΝ είχαν καθίσει ακόμη στο πασχαλινό τραπέζι. Το πασχαλινό δείπνο με τα άζυμα, τα πικρά χόρτα και το ψημένο άρνι το τρώγανε οι Εβραίοι το βράδυ της Μ. Παρασκευής του χρόνου εκείνου. 

Ο εν Αγίοις Μέγας Φώτιος, δεινός πολέμιος του Παπισμού, ενώ στηλιτεύει (και καλά κάνει) όλες τις παπικές καινοτομίες (αιρέσεις) δεν μιλά για τα άζυμα. Άρα στην εποχή, λίγο μετά τα μέσα του 9ου αιώνος, του δεν υφίστατο τέτοιο θέμα. Κατά τις πηγές ο πρώτος που στηλιτεύει την κακοδιδασκαλία αυτή είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Μιχαήλ  Κηρουλάριος, τα μέσα του 11ου αιώνος, στην Α΄ Επιστολή του στον Πατριάρχη Αντιοχείας Πέτρο. 

Εδώ πρέπει να θυμηθούμε τους Δεκατρείς Αγίους οσιομάρτυρες της Μονής Καντάρας της Κύπρου, οι οποίοι στηλίτευσαν τη λατινική αυτή πλάνη και πέθαναν μαρτυρικά στα χέρια των Λατίνων, με  απόφαση  του πάπα Λέοντος Θ΄, στα 1231 στη Λευκωσία, μετά από φοβερα βασανιστήρια. 

Η ιστορία μας πληροφορεί ότι τα άζυμα εμφανίστηκαν στην κακόδοξη Δύση αρχικά στα τέλη του 9ου αιώνος. Τα άζυμα τα διατηρούν κι αποσχιθέντες από τον Παπισμό Προτεστάντες, οι όποιοι και στον εορτασμό του Πάσχα ακολουθούν τον εκπεσόντα Παπισμό κι όχι την Α΄Οικουμενική Σύνοδο. 

Πότε θα συζητηθεί το θέμα αυτό στο θεολογικό διάλογο και ποια προοπτική υπάρχει να καταλήξουμε σε συμφωνία επί αυτού; 

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ “ΛΑΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ”

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ “ΛΑΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ”

Της Χριστούφαντου

=====

Πρόσφατα ὁ Παπικός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Σεβαστιανός ἀπεκάλυψε ὅτι ἡ ἐπιθυμητή ἀπό τούς Παπικούς ''ἕνωσή'' μέ τούς Ὀρθοδόξους σχεδιάζεται νά ἐπιτευχθεῖ κυρίως μέσα ἀπό τόν ''λαϊκό Οἰκουμενισμό'', ὁ ὁποῖος σκόπιμα παραβλέπει καί ἀποσιωπᾶ τίς δογματικές διαφορές τῶν διαφόρων ''ἐκκλησιῶν'' καί Ὁμολογιῶν τοῦ Χριστιανισμοῦ, τίς ὁποῖες ἁπλᾶ θεωρεῖ ὡς διαφορετικές χριστιανικές Παραδόσεις. 

Δηλαδή ὁ ''λαϊκός οἰκουμενισμός'',  ἀποσκοπεῖ κατ᾽ ἀρχήν στήν ἀνοχή καί ἀποδοχή τῶν ''παραδόσεων'' αὐτῶν ἀπό τούς Χριστιανούς καί στήν συνέχεια στήν de facto "ἕνωσή" τους μέσα ἀπό μία ἀργή ἀλλά σταθερή ἀνάμιξη καί συγχρωτισμό στήν σημερινή κοινωνία τῆς παγκοσμιοποίησης, ὥστε ἡ "ἕνωση" νά ἐπιβληθεῖ σταδιακά σάν ἕνα τετελεσμένο γεγονός. Κάτι τέτοιο ἤδη προωθεῖται στίς Κυκλάδες, μέ ἐπίκεντρο τήν Σύρο, μέσα ἀπό κοινούς θρησκευτικούς ἑορτασμούς καί μικτούς γάμους.

Ἀπεκάλυψε ἐπίσης ὁ Παπικός Ἀρχιεπίσκοπος, ἐμμέσως πλήν σαφῶς, ὅτι οἱ Παπικοί τῆς Ἑλλάδας μετέρχονται οὐνιτικές τακτικές προκειμένου νά ἐξαπατήσουν τούς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους. 

Γι᾽ αὐτό καί στήν Ἑλλάδα οἱ Παπικοί, στίς ἐκκλησίες τους, μεθοδεύουν τόν συνεορτασμό τοῦ Πάσχα μέ τούς Ὀρθοδόξους καί ἀπαγγέλουν πλέον τό Σύμβολο τῆς Πίστεως χωρίς τήν προσθήκη τοῦ filioque πού εἶναι δόγμα αἱρετικό, γιά νά παραπλανήσουν τούς Ὀρθοδόξους, ὅτι δῆθεν ἔχουμε τήν ἴδια πίστη.

Ὁ Παπισμός χρησιμοποιεῖ τό ἴδιο ὕπουλα στόν ἀγῶνα του κατά τῆς Ὀρθοδοξίας καί τόν  Οἰκουμενιστικό ''μοναχισμό'', πρότυπο τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ τό Οἰκουμενιστικό ''μοναστήρι'' (διάβαζε ''ἕνωση πιστῶν'') τοῦ Βοse στήν Βόρεια Ἰταλία. Αὐτό τό ''μοναστήρι'' θεωρεῖται ἐργαστήριο οἰκουμενιστικῆς θεολογίας, ὁ ρόλος του εἶναι διαβρωτικός καί ὕπουλος καί ἀποτελεῖ ἕνα προπύργιο γιά τήν προώθηση τοῦ ''λαϊκοῦ Οἰκουμενισμοῦ''. Σ᾽ αὐτό, κάθε χρόνο, διοργανώνονται διαχριστιανικά συνέδρια μέ ὁμιλητές, ὄχι μόνο Παπικούς, ἀλλά καί Ὀρθοδόξους κληρικούς καί θεολόγους. Οἱ ἐκδηλώσεις πού πραγματοποιοῦνται στό Βose δέν ἀγγίζουν τίς δογματικές διαφορές μεταξύ τῶν Χριστιανῶν, ἀλλά οἱ διάφορες ''ἐκκλησίες'' καί Ὁμολογίες προσεγγίζονται σάν διαφορετικές χριστιανικές παραδόσεις. 

Στόν ἀγῶνα κατά τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Παπισμός δυστυχῶς  ἔχει συμμάχους τούς ''Ὀρθοδόξους'' Οἰκουμενιστές. Αὐτή εἶναι ἡ κατάντια τῶν "Ὀρθοδόξων"...