ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ ΝΑ ΠΑΡΑΣΤΕΙ ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑ ΝΑ ΠΑΡΑΣΤΕΙ ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο newsbomb.gr, την ακόλουθη είδηση:

“Επίσημη επίσκεψη και ομιλία στην εκδήλωση για την 65η επέτειο από την ίδρυση του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο, θα πραγματοποιήσει, στις 25 Νοεμβρίου 2014, ο Πάπας Φραγκίσκος.

Αποδεχόμενος την πρόσκληση του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης Τόρμπγερν Γιάγκλαντ, ο Πάπας Φραγκίσκος, αναμένεται να παραβρεθεί και να απευθύνει μήνυμα στην εκδήλωση. Η επίσκεψη θα είναι επίσημη, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η δεύτερη που θα πραγματοποιήσει ο ύπατος εκπρόσωπος της Αγίας Έδρας στο Στρασβούργο.

Η προηγούμενη επίσκεψη προκαθημένου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Στρασβούργο ήταν την 8η Οκτωβρίου 1988, κατά τον εορτασμό της 40ής επετείου από την ίδρυση του Συμβουλίου της Ευρώπης, όταν ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ είχε εκφράσει ικανοποίηση για την συνεχιζόμενη λειτουργία του πανευρωπαϊκού Οργανισμού.

Στη σχετική ανακοίνωση υπενθυμίζεται ότι από την 7η Μαρτίου του 1970, η Αγία Έδρα έχει λάβει καθεστώς «παρατηρητή» στις εργασίες του Συμβουλίου της Ευρώπης.”

Κοσμικός άρχοντας είναι ο Πάπας Φραγκίσκος, σαν κοσμικός άρχοντας συμπεριφέρεται και σαν κοσμικό άρχοντα τον υποδέχονται και τον προσκαλούν όπου πηγαίνει.

Μόνοι τους οι Πάπες της Ρώμης κατόρθωσαν το θεωρητικά ακατόρθωτο: Να αναμείξουν την κοσμική και την ιερατική εξουσία.

Το αποτέλεσμα; Αυτό που βλέπουμε.

Αυτό που μας απασχολεί δεν είναι τι κάνει ο Πάπας! Αρχηγός αίρεσης είναι και σαν αρχηγός αίρεσης συμπεριφέρεται. Το παράξενο θα ήταν ένας αρχηγός αίρεσης να συμπεριφερόταν σύμφωνα -και όχι σε αντίθεση- με τις διατάξεις του Ευαγγελίου.

Αυτό που μας απασχολεί και μας θλίβει βαθύτατα είναι ότι πολλοί ορθόδοξοι έχουν το ίδιο φρόνημα με τον Πάπα. 

Ενέδωσαν  στον τρίτο πειρασμό του Κυρίου.

Ο Χριστός έδωσε στους Αποστόλους και στους διαδόχους τους την εξουσία του δεσμείν και λύειν τις αμαρτίες. Ορισμένοι κληρικοί, όμως, όλων των βαθμίδων, αλλιώς ιεράρχησαν τις προτεραιότητές τους. Υποβάλλουν υποψηφιότητα για να εκλεγούν βουλευτές, θέλουν σαν τους αγιατόλλαχ του Ιράν να ελέγχουν τα πολιτικά κόμματα από τα παρασκήνια ή συναγελάζονται με τους άρχοντες του αιώνος τούτου του απατεώνος λες και είναι κοσμικοί άρχοντες. Πρόθυμοι πάντοτε να απολαμβάνουν τις πρωτοκλισίες στα δείπνα των αρχόντων του αιώνος τούτου.

Αντί οδοδείκτες προς της Ουράνιας Βασιλείας είναι περιφερόμενα σκάνδαλα εκκοσμίκευσης και κοσμικού φρονήματος.

Υπάρχει μεγαλύτερη νόθευση του μηνύματος του Ευαγγελίου;

ΑΚΟΥΕΤΩΣΑΝ ΤΑΥΤΑ ΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ

ΑΚΟΥΕΤΩΣΑΝ ΤΑΥΤΑ ΟΙ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ

 «Ο ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΝΕΙ ΑΡΡΩΣΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ»

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Χριστιανική Βιβλιογραφία” από το βιβλίο Αρχιμ. Γ. Καψάνη «Χριστός, Εκκλησία και Κοινωνία», το ακόλουθο απόσπασμα:

“Ὅσοι βλέπουν τὸν ἄνθρωπο ρομαντικὰ καὶ ἐξωτερικὰ μεταθέτουν τὸ κακὸ ἀπὸ τὰ πρόσωπα στὴν κοινωνία, γι’ αὐτὸ καὶ πρεσβεύουν ὅτι ἡ βελτίωσι τῆς κοινωνίας θὰ φέρη καὶ βελτίωσι τῶν προσώπων. Ἀλλὰ οἱ ὀρθόδοξοι χωρὶς νὰ ἀρνούμεθα τὴ σημασία τῆς κοινωνικῆς ἐπιδράσεως στὰ πρόσωπα, δίνουμε τὴν προτεραιότητα στὴ μεταμόρφωσι τοῦ προσώπου διὰ τῆς μετανοίας καὶ τῆς Θ. Χάριτος.

Εἶναι μεγάλη πλάνη νὰ θέλουμε νὰ ἀλλάξουμε τὴν κοινωνία χωρὶς νὰ ἀγωνισθοῦμε, νὰ ἀλλάξουμε τὸν ἑαυτό μας. Εἶναι τουλάχιστον ἀφελὲς νὰ πιστεύουμε ὅτι ἡ ἀλλαγὴ μερικῶν κοινωνικῶν θεσμῶν θὰ φέρη καὶ τὴν ἀλλαγὴ τῶν ἀνθρώπων χωρὶς μετάνοια.

Ὁ ἄρρωστος ἄνθρωπος κάνει ἄρρωστες κοινωνίες καὶ οἱ ἄρρωστες κοινωνίες ἀρρωσταίνουν χειρότερα τοὺς ἀνθρώπους. Τὸ νὰ θεραπεύουμε τὶς κοινωνικὲς ἀρρώστιες χωρὶς νὰ θεραπεύσουμε τὴν προσωπικὴ ἀρρώστια, ἀποτελεῖ μετάθεσι τοῦ προβλήματος, ἄρνησι τῆς ἀποδοχῆς τῆς προσωπικῆς μας εὐθύνης, ὑπεκφυγὴ ἀπὸ τὴν μετάνοια, κατάφασι στὸν ἐγωισμό μας, ἀπροθυμία νὰ δοῦμε τὸν πραγματικό μας ἑαυτό. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ Κύριος ἔθεσε τὴν προσωπικὴ μετάνοια σὰν προϋπόθεσι γιὰ τὴ συμμετοχὴ στὴ Βασιλεία Του.

Δὲν πρέπει ἐπίσης νὰ παραγνωρίζεται τὸ ἔργο τοῦ διαβόλου στὴ διάλυσι τῶν προσώπων καὶ τῶν κοινωνιῶν καὶ στὴν ἐπικράτησι τοῦ κακοῦ. Ἡ ἀνθρωπιστικὴ ἁπλούστευσι τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων ἀρνεῖται τὴν ὕπαρξι τοῦ διαβόλου. Ἀντίθετα, στὸ Εὐαγγέλιο καὶ στὴ χριστιανικὴ ἐμπειρία φανερώνεται ἡ ἔκτασι τῶν διαβολικῶν ἐνεργειῶν σὲ πρόσωπα καὶ κοινωνικὲς καταστάσεις καὶ ἡ ἀνάγκη ἀγῶνος κατὰ τοῦ διαβόλου, ἀποταγῆς καὶ ἐξορκισμοῦ τῶν πονηρῶν πνευμάτων. Ἔργο τῶν χαρισματούχων ἱερωμένων, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν εἶναι ἡ διάκρισι τῶν πνευμάτων, γιὰ νὰ μὴ πέφτη ὁ χριστιανὸς στὶς παγίδες ποὺ τοῦ στήνει ὁ πονηρός, ὅταν ἐμφανίζεται μὲ τὸ προσωπεῖο τοῦ καλοῦ."

Ακουέτωσαν ταύτα οι συνεχιστές της πολιτικής του Καποδιστρίου -και όχι μόνον- που νομίζουν ότι οι βασικές αλλαγές που επιδιώκουν στην κοινωνία θα επέλθουν με την δημιουργία “χριστιανικών” κομμάτων, με την συγκρότηση “κυβέρνησης προσωπικοτήτων” με πρωθυπουργό τον Βγενόπουλο(!!!), κοκ..

Αρχή και τέλος των αγώνων των ανθρώπων της Εκκλησίας είναι η επιδίωξη της προσωπικής και της καθολικής μετάνοιας.

Τα αναφέρω αυτά επειδή διαπιστώνω ότι ορισμένοι κληρικοί δεν αποθαρρύνονται να επιδιώκουν με νοσηρότητα -και κατά σαφή αντίθεση με τις διατάξεις του Ευαγγελίου και των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας- την εμπλοκή τους στα πολιτικά πράγματα, αλλά και επειδή πολλοί χριστιανοί πιστεύουν στον Μεσσιανισμό της πολιτικής.

Εκτός του ότι με τον Μεσσιανισμό της πολιτικής εκτρέπουν το μήνυμα της σωτηρίας του Ευαγγελίου θα απογοητευτούν οικτρά, επειδή -αργά ή γρήγορα- θα διαπιστώσουν ότι η αλλαγή της κοινωνίας προυποθέτει αυτό που επισημαίνει στο πιο πάνω απόσπασμα ο μ. Αρχιμ. Γεώργιος (Καψάνης): Μετάνοια, μετάνοια, μετάνοια.

ΑΜΕΣΗ ΗΧΗΡΗ ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΟΤΙ ΔΗΘΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ”

ΑΜΕΣΗ ΗΧΗΡΗ ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΟΤΙ ΔΗΘΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Πρώτα διασύρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης και άλλοι ιεράρχες ως μασώνοι χωρίς φυσικά αποδεικτικά στοιχεία και μετά ακολούθησε ο διασυρμός ιεραρχών ως συνεργατών της “Χρυσής Αυγής”.

Οποιος έχει κουκούτσι μυαλό μπορούσε να αντιληφθεί αμέσως ότι ο Σεβ. Σπάρτης ήταν αδύνατο να έχει σχέση με οιονδήποτε κόμμα, επειδή είναι ακέραιος ιεράρχης, ο οποίος αρνείται να εμπλακεί στις διενέξεις της Ιεραρχίας πολλώ μάλλον επομένως δεν θα υπέσκαπτε το κύρος και την αποστολή του με το να συνδέσει το όνομά του με τη “Χρυσή Αυγή”.

Οσο για τον Αγιο Πειραιώς αντάλλαξε δημόσια σκληρές ανακοινώσεις με τη “Χρυσή Αυγή”. Επομένως πώς την βοήθησε;

Στην ίδια κατηγορηματική διάψευση προέβηκε και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος παραθέτοντας συγκεκριμένα στοιχεία.

Οτι το περιεχόμενο του βίντεο που ενοχοποιεί τους πιο πάνω ιεράρχες είναι ψευδές είναι ηλίου φαεινότερον.

Το ερώτημα είναι ποιος και γιατί είχε συμφέρον να γίνει αυτός ο διασυρμός των συγκεκριμένων ιεραρχών και η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν είναι καθόλου εύκολη.

Το σίγουρο είναι ότι οι κληρικοί δεν εμπλέκονται -και δεν επιτρέπεται να εμπλέκονται- εις "ταις του βίου πραγματείαις ίνα τω στρατολογήσαντι αρέσουσιν".

Εκτός από τον π. Βασίλειο Βολουδάκη και τον Παπα-Τσάκαλο ουδείς άλλος κληρικός -εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζω- σήμερα πρεσβεύει ότι επιτρέπεται η ανάμιξη των κληρικών στην κομματική κονίστρα.

Να τονίσουμε μάλιστα εμφαντικά ότι δεν είναι απλά θέμα εμπλοκής με τη "Χρυσή Αυγή". 

Με κανένα κόμμα δεν είναι επιτρεπτό να έχει νταλαβέρια ένας κληρικός. 

Ελπίζουμε ότι όλοι βλέπουν τώρα πόσο επιβεβλημένο είναι ο Αρχιεπίσκοπος να αναλάβει τις ευθύνες του και να ανακαλέσει σε τάξη τον π. Βασίλειο Βολουδάκη.

Ο ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΣΚΕΙ ΑΥΣΤΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΕΡΩΝΥΜΟ

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΣΚΕΙ ΑΥΣΤΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΕΡΩΝΥΜΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===================

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα “Καθημερινή”, ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Αναστάσιος - μεταξύ άλλων - ασκεί μετριοπαθή μεν ως προς τη διατυπώση, αυστηρή όμως ως προς το περιεχόμενο, κριτική εναντίον του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Τους θεωρεί συνυπεύθυνους για τη σημερινή κρίση, προφανώς επειδή δεν προειδοποίησαν έγκαιρα το λαό για το πού θα οδηγούσε η ξέφρενη καταναλωτική πορεία που ακολουθούσαμε τις τελευταίες δεκαετίες και δη μετά την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία το 1981.

Προειδοποιεί επίσης όλους - ασφαλώς έμμεσα και την Ιεραρχία - ότι δεν πρέπει να συντελέσουν στη δημιουργία νέου διχασμού και συνιστά να αλλάξουμε τον προσανατολισμό μας ως έθνος και να ανακατατάξουμε το αξιολογικό μας σύστημα και να ξεφύγουμε από τη δίνη της ευμάρειας και της ευζωίας της καταναλωτικής απληστίας.

Προχωρεί μάλιστα περαιτέρω και επιτίθεται εναντίον της “πανηγυροποίησης” - συγκεκριμένα μιλά για “μπαρόκ” - της συμπεριφοράς των αρχιερέων, με τη συνεχή παρουσία τους με πολυτελή άμφια σε πολυαρχιερατικά συλλείτουργα. Η συμπεριφορά αυτή προσβάλλει την απλότητα και την πτωχεία του μηνύματος του Ευαγγελίου αλλά και ελάχιστα συνάδει με το ορθόδοξο ήθος.

Προτρέπει η Εκκλησία να αποκτήσει λόγο "προφητικό", δηλαδή ελεγκτικό προς τους πολιτικούς και καθοδηγητικό προς τον λαό, τάσσεται εναντίον του συσχηματισμού της Εκκλησίας με διάφορα κόμματα και την εμπλοκή της στην πολιτική.

Αν και δεν αναφέρεται ονομαστικά είναι φανερόν ότι αποκηρύσσει την εμπλοκή του π. Βασιλείου Βολουδάκη, του παπα- Τσάκαλου κτλ. στην πολιτική ζωή του τόπου, αλλά προπαντός τον εναγκαλισμό του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και γενικά των αριστερών κομμάτων από τον “διά τας αμαρτίας ημών” Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και το περιβάλλον του.

Γενναίοι οι λόγοι του Μακαριότατου Αλβανίας!

Προσευχόμαστε να βρουν ευήκοα ώτα μεταξύ Ιεραρχίας και λαού.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΩΝ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Αναφέρει δημοσίευμα που υπογράφει ο κ. Παναγιώτης Ανδριόπουλος ιδιοκτήτης του ιστολογίου “Ιδιωτική οδός”:

“Ο αγαπητός μου Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ μου αρέσει διότι είναι ...αχώρητος! Έτσι, η πρότασή του στον Υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλο για κατάργηση των Προξενείων μας σε Αδριανούπολη και Σμύρνη, με τη λογική(;) της κατάργησης των αντίστοιχων Τουρκικών σε Κομοτηνή και Ρόδο, είναι ...μετα-φυσική! Πέρα, όμως, από την προσωπική μου εκτίμηση το καίριο θεολογικό ερώτημα που επανατίθεται είναι κατά πόσον οι ιεράρχες μας μπορούν να παρεμβαίνουν σε αμιγώς πολιτικά ζητήματα, ή έστω "εθνικά θέματα". Όταν τα πνευματικά, που υποτίθεται πως είναι της αμέσου αρμοδιότητός των, δεν είναι και στο καλύτερο δυνατό επίπεδο...”

Καταρχήν πόσο αγαπητός σας είναι ο Σεβ. Πειραιώς, κ. Ανδριόπουλε, δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω! 

Να μη σας κρύψω όμως το λογισμό μου! 

Δεν θα έβαζα το χέρι μου στη φωτιά ότι δεν σας ενοχλεί η δυναμική στάση που τηρεί για πλείστα όσα θέματα την ώρα που άλλοι, όχι μόνον μεταξύ των Οικουμενιστών αλλά και μεταξύ των ηγετών του αντι-οικουμενιστικού αγώνα, ποιούν την νήσσαν ή και εξακολουθούν να είναι γονατισμένοι μπροστά στον Σεβ. Μεσσηνίας.

Επί της ουσίας τώρα.

Η παρέμβαση των ιεραρχών μας στα εθνικά θέματα είναι επιβεβλημένη και μαρτυρημένη διαχρονικά στη ζωή της Εκκλησίας και στην Ιστορία του ευλογημένου μας Γένους.

Το ίδιο συμβαίνει σε όλους τους ορθόδοξους λαούς (Ρώσους, Σέρβους, κτλ)..

Αυτό που απαγορεύεται ρητά, κατηγορηματικά και επί ποινή καθαιρέσεως για τους κληρικούς από τους Ιερούς Κανόνες (αλλά και από το Ευαγγέλιο), είναι να επιδιώκουν ή να αναλαμβάνουν κοσμικά αξιώματα (καλή ώρα σαν τον παπα-Τσάκαλο), ή να θέλουν να ενεργούν όπως τους Αγιατόλλαχ του Ιράν που ποδηγετούν από τα παρασκήνια την πολιτική ζωή του τόπου (καλή ώρα σαν τον π. Βασίλειο Βολουδάκη).

Αν δεν το πήρατε είδηση, κ. Ανδριόπουλε, η Θράκη κινδυνεύει θανάσιμα. Αλλά και η Ρόδος και εν γένει τα Δωδεκάνησα διατρέχουν τον ίδιο κίνδυνο.

Το τουρκικό προξενείο της Θράκης πρέπει να κλείσει επειδή ο Τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής έχει καταστεί εκ των πραγμάτων υπερνομάρχης της Θράκης και υποσκάπτει ανοιχτά και απροκάλυπτα την εθνική κυριαρχία της πατρίδας μας.

Η πρόταση όμως είναι πολύ λεπτή και μόνον οι διπλωμάτες γνωρίζουν όλες τις παραμέτρους της και πώς να χειριστούν το θέμα.

Επομένως ορθά πράττει ο Σεβασμιότατος να ανησυχεί για τη Θράκη και τη δράση των Τούρκων προξένων Κομοτηνής και Ρόδου, αλλά ίσως λόγω της λεπτότητας του θέματος και επειδή ο Αγιος  Πειραιώς τυγχάνει προσωπικός φίλος του κ. Αβραμόπουλου, προτιμότερο θα ήταν να έκανε αυτή την πρόταση σε κατ’ ιδίαν συνάντηση και όχι με δημόσιες δηλώσεις.

ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΝΑ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ

ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΝΑ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===================

Γράφει ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος

«Είναι αμάρτημα όταν κάποιοι Κληρικοί χωρίζουν τους ανθρώπους ανάλογα με τα κομματικά τους κριτήρια και ταυτίζονται με μια κομματική παράταξη. Αυτός είναι ο λόγος που το κανονικό δίκαιο της Εκκλησίας απαγορεύει στους Κληρικούς να πολιτεύονται», δηλώνει στο BriefingNews o μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιερόθεος.

Ερωτηθείς αναφορικά με κληρικούς που εμπλέκονται σε πολιτικά ζητήματα και γενικότερα στην πολιτική και αν υπάρχουν όρια σε αυτό, ο Ιεράρχης υπογραμμίζει ότι η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού, η πνευματική μητέρα όλων των Χριστιανών και πρέπει να παραμένει ανοικτή για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτου χρώματος, φυλής, κοινωνικής και πολιτικής τάξεως.

Και συμπληρώνει «Αυτό είναι το μεγαλείο της Εκκλησίας, ότι δεν κλείνεται σε μικρές στενές ομάδες που διακρίνονται από ιδιαίτερη πολιτική και κομματική ιδεολογία. Και όπως κάθε μητέρα δείχνει την αγάπη της προς όλα τα παιδιά της, τα οποία ενδεχομένως ανήκουν σε διάφορα κόμματα, το ίδιο και πολύ περισσότερο πρέπει αυτό να γίνεται από την Εκκλησία

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να κινούνται οι Κληρικοί, ως Πνευματικοί Πατέρες και ως πνευματικές μητέρες των ανθρώπων, οι οποίοι αναζητούν στοργή, αγάπη, ελευθερία, νόημα ζωής. Γι’ αυτό είναι αμάρτημα όταν κάποιοι Κληρικοί χωρίζουν τους ανθρώπους ανάλογα με τα κομματικά τους κριτήρια και ταυτίζονται με μια κομματική παράταξη. Αυτός είναι ο λόγος που το κανονικό δίκαιο της Εκκλησίας απαγορεύει στους Κληρικούς να πολιτεύονται.

Βέβαια, πρέπει να κάνουμε μια διάκριση. Άλλο είναι η πολιτική όταν είναι επίθετο και δηλώνει την ζωή της πόλης, και άλλο είναι όταν η πολιτική είναι ουσιαστικό και δηλώνει την κομματική πρακτική.

Μέ την πρώτη έννοια ο Κληρικός κάνει πολιτική, αφού ζή σε μια κοινωνία και συμμετέχει στις εκδηλώσεις της, ασχολείται με το κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο, όχι όμως με την δεύτερη έννοια, δηλαδή δεν πρέπει να κομματίζεται και να υποστηρίζει ανοικτά έναν κομματικό σχηματισμό.

Όταν γίνονται εκλογές ο Κληρικός είναι ελεύθερος να ψηφίζει το κόμμα που νομίζει ότι θα αντιμετωπίσει καλύτερα τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, αλλά δεν μπορεί να προπαγανδίζει στους Ενορίτες του το κόμμα που εκείνος έχει επιλέξει.

Μερικά κόμματα προσπαθούν να προσεταιρισθούν τους Κληρικούς και τους ανθρώπους της Εκκλησίας, αλλά οι Κληρικοί δεν πρέπει να υποκύπτουν σε αυτόν τον πειρασμό.”

Ελπίζουμε ότι - έστω και τώρα - ο σεβαστός μας π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο π. Τσάκαλος και ορισμένοι άλλοι επιλήσμονες των Ιερών Κανόνων κληρικοί να ακούσουν τα σοφά λόγια του Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεου αναφορικά με την εμπλοκή των κληρικών στην κομματική κραιπάλη.

Πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά το γεγονός ότι ο π. Τσάκαλος και ο π. Βασίλειος Βολουδάκης δεν εκλήθησαν να δώσουν εξηγήσεις στη Σύνοδο για την απαράδεκτη και εντελώς αντικανονική εμπλοκή τους στις πραγματείες του βίου.

Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι αυτό και μόνον δείχνει τη θεολογική αφασία και ποιμαντική αδιαφορία που δείχνει ο Αρχιεπίσκοπος πρώτιστα αλλά και η Σύνοδος γενικότερα.

Εκφράζουμε την πιο ειλικρινή χαρά μας επειδή ο Σεβασμιότατος Ναυπάκτου μιλά για το θέμα τόσο καθαρά και ξάστερα και προσευχόμαστε η κατά Θεόν διδασκαλία του να οδηγήσει σε έμπρακτη μετάνοια κληρικούς όπως τον Παπα -Τσάκαλο (ο οποίος υπέβαλε υποψηφιότητα στις βουλευτικές εκλογές) ή τον π. Βασίλειο Βολουδάκη (που μετέτρεψε την ενορία του κυριολεκτικά σε γιάφκα του κόμματος που δημιούργησε).

Και οι δύο κληρικοί πρέπει να αντιληφθούν το λάθος τους και να αποστασιοποιηθούν από τα κομματικά δρώμενα ως έχουν αδήριτο χρέος και να συμμορφωθούν με το Ευαγγέλιο και τους Ιερούς Κανόνες.

Αν την περίοδο των εκλογών η κομματική κραιπάλη δεν τους άφηνε να δουν καθαρά το συμφέρον της ψυχής τους αλλά και του ποιμνίου τους, τώρα - μετά που καταγάλιασε ο κουρνιαχτός της εκλογικής αναμέτρησης - οφείλουν να δουν το θέμα κατά Θεόν και να ανακαλέσουν έργοις και λόγοις τα ολισθήματά τους.