ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ π. ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΑΡΑΝΤΗ

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ π. ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΑΡΑΝΤΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με βαθύτατη θλίψη οι πιστοί πληροφορήθηκαν ότι ο προβεβλημένος αντιοικουμενιστής, παραδοσιακός και εχθρός των νεωτερισμών κληρικός, π. Σαράντης Σαράντης, πνευματικός πατέρας χιλιάδων πνευματικών παιδιών, αναχώρησε από τον μάταιο αυτό κόσμο.

Οι προσευχές όλων μας τον συνοδεύουν στο τελευταίο του ταξίδι και παρακαλούμε θερμά τον Κύριο, αν σε κάτι έσφαλλε να του συγχωρήσει τα όποια αμαρτήματά του, για τους μεγάλους και ουσιαστικούς αγώνες του υπέρ της Ορθοδοξίας και εναντίον του Οικουμενισμού.

Σε πολλούς τομείς, ο π. Σαράντης υπήρξε η φωνή της λογικής και της 

μετριοπάθειας. 

Κατέστη αποδέκτης σκληρής πολεμικής από τον πολυσέβαστο και πολυφίλητο Γέροντα των Εξαρχείων, τον π. Βασίλειο Βολουδάκη εννοώ, επειδή θεωρούσε τον π. Σαράντη εμπόδιο στα Μακρακιστικά του σχέδια και στην προσπάθειά του να μετατρέψει την Εκκλησία σε κόμμα.

Φιλοδοξία να σου πετύχει!

Ας σημειωθεί ότι ο π. Σαράντης και οι συνεργάτες του δεν έκαναν κάτι συγκεκριμένο εναντίον του σεβαστού π. Βασίλειου Βολουδάκη. Κατέθεσαν μεν τις θέσεις τους για το θέμα και δεν ενθάρρυναν τα πνευματικά τους παιδιά να προσχωρήσουν στο Μακρακιστικό κόμμα “Κοινωνία”. Αυτό φυσικά ήταν υπεραρκετό για την ανεξίκακη καρδία του σεβαστού των Εξαρχείων Γέροντος για να βάλει στο στόχαστρό του τον μακαριστό κληρικό 

και τους συνεργάτες του.

Δεν ξεχνούμε, επίσης, ότι ο μεταστάς, διάκονος εισέτι ων, αντιτάχθηκε, με πολύ συγκινητικά άρθρα, στον ακόλαστο και ελεεινό Κορινθίας Παντελεήμονα που ήθελε οι έγγαμοι κληρικοί να βγάλουν τα ράσα. 

Είμαστε προπαντός ευγνώμονες στον αοίδιμο Γέροντα και στην ομάδα των κληρικών που τον περιέβαλλε μέχρι τέλους της ζωής του, επειδή υπήρξε μία από τις πιο ισχυρές φωνές εναντίον του Οικουμενισμού και των νεωτερισμών.

Επιπλέον.! 

Ο μακαριστός κληρικός και οι συνεργάτες του υπήρξαν σταθεροί πολέμιοι του Νεονικολαιτισμού, του Νεοβαρλααμισμού, της Νεορθοδοξίας και της εκκοσμίκευσης της Εκκλησίας.

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η ομάδα των κληρικών που περιέβαλλε τον π. Σαράντη θα συνεχίσει, σε όλους τους τομείς, τους αγώνες του μακαριστού Γέροντα και ότι θα δίνει το παρόν της σε όλους τους αγώνες της Εκκλησίας.

Ε. ΛΩΡΙΤΟΥ, ΜΕ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΚΑΤΕΛΑΒΕ Ο π. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”

 ΜΕ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΚΑΤΕΛΑΒΕ Ο π. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΤΟΝ “ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ”

Της κ. Ελένης Λωρίτου

=====

Στις συλλογικότητες επιβιώνει αυτός που έχει το μεγαλύτερο θράσος! 

Αυτό είναι ένας νόμος. 

Από την επιτροπή που είχε συστήσει ο π. Μάρκος - την οποία όφειλε να σεβαστεί ο π. Βολουδάκης - ο μεν παπά Σαράντης δεν φαίνεται νά ήταν και τόσο ενεργός έτι ζώντος του π. Μάρκου, άλλωστε είναι τόσο επιφορτισμένος με το Μυστήριο της Εξομολογήσεως-, ο δε π. Γεώργιος Μεταλληνός εκ χαρακτήρος και τακτικής είχε αρκεστεί στα πεπραγμένα του. Ίσως υπήρχε και η φυσική κόπωση και δεν ήθελε νά σπαταλά τις δυνάμεις του. Δεν εξεδήλωσαν καμμία αντίδραση στις μεθοδείες του π. Βολουδάκη. 

Ο δε π. Θεόδωρος Ζήσης δεν του επέτρεπε το κύρος του και η ευγένεια του χαρακτήρος του να μονομαχεί με τοιούτον θρασύ άνθρωπο!

Ρωτούν κάποιοι και πώς ο π. Βολουδάκης έκανε κατάληψη στον “Ορθόδοξο Τύπο”! Μα με το θράσος! Δεν χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο προσόν! Ποιός κάθεται τώρα να ανακατευτεί με τα σκ...! 

Για να επανέλθουμε στον π. Βολουδάκη , ο σεβαστός πατήρ θεωρεί ότι δικαιωματικά ο “Ορθόδοξος Τύπος” περιήλθε στα χέρια του -το είχε γράψει- γιατί αυτός ήταν, λέει, για πολλά χρόνια 

κοντά στον π. Μάρκο! 

Μήπως είναι η πρώτη φορά που ακούμε αυτό το πολύ ισχυρό επιχείρημα κάποιων αποκλειστικών των Γεροντάδων; Ο Θεός να φυλάει! Πέρασε και δεν ακούμπησε από τον π. Μάρκο τον Ευγενή και τον π. Επιφάνιο τον μεγαλοφυή και απονήρευτο! Βλέπω τους έχει και τους δύο στην προθήκη να πλαισιώνουν την τιμία κεφαλή του! 

Ας έχει καλή μετάνοια ο άνθρωπος! Τον πειράζει ο πονηρός.

Τα γράφουμε αυτά για πολλοστή φορά μήπως και τα διαβάσουν οι αγαπητοί διαχειριστές ιστολογίων, για να μην πέφτουν θύματα μιάς υποτίθεται φιλοτιμίας να βοηθήσουν ένα “χριστιανικό” πολιτικό κόμμα, το οποίο θα διοικεί ένας παπάς!

Έχετε απόλυτο δίκαιο ότι αυτό συνιστά Μακρακισμό! Ο Μακρακισμός έχει καταδικαστεί από την Εκκλησία. Χριστιανοί πολιτικοί μπορούν να υπάρχουν, αλλά χριστιανικά κόμματα; Και με έναν παπά για μπάστακα; 

Ας ησυχάσουμε! Όλοι αγωνιούμε για τα πράγματα της πατρίδος και της Εκκλησίας. Μόνο ο Θεός μπορεί να διαμορφώσει τις συνθήκες για να ευοδωθεί και ευδοκιμήσει μία πολιτική προσπάθεια από καλούς Έλληνες και χριστιανούς! Αν έρθει η ώρα και η συγκυρία θα γίνει χωρίς τους παπαδίστικους Μακρακισμούς και μεσσιανισμούς. Οι παπάδες ας μείνουν στο πνευματικό τους έργο. Όταν και αν τους ζητηθεί η συμβουλή τους, ας την δώσουν. Μέχρι εκεί! 

ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Πριν τρία χρόνια, το ιστολόγιο μας, είχε την τιμή να φιλοξενήσει άρθρο καταπέλτη της κ. Ελένης Λωρίτου προς τον σεβαστό και λίαν προσφιλή π. Βασίλειο Βολουδάκη τον Μακρακιστή τον και οπαδό της αίρεσης του Παποκαισαρισμού.

Ο σεπτός των Εξαρχείων πατήρ -τα μάλιστα τιμώμενος, ως γνωστόν, υπό του υπογράφοντος το παρόν κείμενο- αντιδεοντολογικά αρνήθηκε να δημοσιεύσει την επιστολή της κ. Λωρίτου στον “Ορθόδοξο Τύπο”, ο οποίος συνεχίζει να καταδυναστεύεται τυραννικά κάτω από την μπότα του σεβαστού π. Βασιλείου.

Είναι ευρέως γνωστός ο αήθης τρόπος με τον οποίο ο -κατά τα άλλα- σεβαστός και αγαπητός πατήρ Βασίλειος κατέλαβε -και μάλιστα διά του μυστηρίου της Ιεράς Εξομολογήσεως- την εφημερίδα "Ορθόδοξος Τύπος", όπως είναι γνωστό ότι στην συνέχεια εκπαραθύρωσε τον π. Θεόδωρο Ζήση, τον π. Σαράντη Σαράντη, τον π. Γεώργιο Μεταλληνό και άλλα διακεκριμένα μέλη της εκδοτικής επιτροπής που συνέστησε πριν την κοίμησή του ο π. Μάρκος.

Δυστυχώς, όμως, τα κατακέφαλα -πλην όμως φιλάνθρωπα- χτυπήματα που κατάφερε η κ. Λωρίτου στον σεβαστό πατέρα των Εξαρχείων δεν συνέτισαν τον σεπτό Γέροντα Βασίλειο, ο οποίος συνέχισε -και συνεχίζει μέχρι σήμερα- να οδηγεί τα βήματα της ιστορικής εφημερίδας “Ορθόδοξος Τύπος” κατά κρημνών.

Αντί να συνετιστεί ο σεπτός Γέρων έδωσε αξιοθρήνητη απάντηση στην κ. Λωρίτου, με βίντεο που τιτλοφορείται “ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ-ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ-ΠΑΠΟΚΑΙΣΑΡΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ.”

Στο βίντεο αυτό ο σεπτός πατήρ -και λίαν αγαπητός επαναλαμβάνω- αντέταξε σειρά επιχειρημάτων -και ο Θεός να τα κάνει επιχειρήματα!- με τα οποία συστηματικά διαστρέφει την αλήθεια, ανάγει την σοφιστεία σε περιωπή επιστήμης, μετέρχεται αλεπουδιές, επαναλαμβάνει τις ίδιες έωλες θέσεις, που παρήγαγε κατά κόρον στο παρελθόν και στις οποίες δόθηκε συντριπτική απάντηση κτλ.. 

Με άλλα λόγια πρόκειται για πολύ χαμηλού επιπέδου διάτρητη και κακόδοξη -εν πολλοίς- ομιλία.

Για την ώρα -εξ όσων τουλάχιστον γνωρίζουμε- το κείμενο της ομιλίας του σεβαστού και πολυφίλητου πατρός δεν έχει απομαγνητοφωνηθεί. 

Γι’ αυτό θερμά και υικά παρακαλούμε τον σεπτό Γέροντα να απομαγνητοφωνήσει την ομιλία του ώστε να μπορέσουμε να την παραλάβουμε βήμα προς βήμα με σκοπό να την ξετινάξουμε συνθέμελα προς ωφέλεια των πιστών, αλλά φυσικά και από αγάπη προς τον ίδιο τον σεβαστό Γέροντα.

Αναμένουμε ότι ο αγαπητός Γέρων -και σεπτός επαναλαμβάνω- δεν θα αρνηθεί την ευγενή μας παράκληση να απομαγνητοφωνήσει την ομιλία του ώστε να συντρίψουμε ως σκεύη κεραμέως όσα κακόδοξα και διαστροφικά της αλήθειας λέγει.

Σας διευκρινίζουμε καθηκόντως, σεβαστέ Γέροντα, ότι, ενώ αναμένουμε εναγωνίως την απομαγνητοφώνηση της αξιοθρήνητης διαστροφικής της αλήθειας και κακόδοξης ομιλίας σας, μέχρι τότε είμαστε -δυστυχώς- υποχρεωμένοι να σχολιάζουμε όσα κατά συρροήν αντορθόδοξα  θίγετε με τα άρθρα σας στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, αλλά και στις φλύαρες και -κατά κανόνα- κενές ορθόδοξου περιεχομένου ομιλίες σας που βιντεογραφούνται.

ΙΔΟΥ ΠΩΣ ΜΙΛΑ ΕΝΑΣ ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΙΛΑ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ

ΙΔΟΥ ΠΩΣ ΜΙΛΑ ΕΝΑΣ ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΙΛΑ ΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αναφέρει ο Πανοσ. Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος, σε άρθρο του που επιγράφεται “Ἐν τῷ Ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης Σου ἐν Οὐρανῷ ἑστᾶναι νομίζομεν”: “Ἀπολύμανση χρειάζονται οἱ ψυχές μας καί τά σώματά μας ἐνδεχομένως, [όχι οι ναοί].”

Επιγράφει, πρόσφατη ομιλία του, ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης “ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ!”.

Μια δεύτερη πρόσφατη ομιλία του σεπτού των Εξαρχείων Γέροντος επιγράφεται “Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ, ΟΧΙ ΟΙ ΝΑΟΙ ΜΑΣ!”

Αφήνω στην κρίση κάθε εχέφρονος αναγνώστη ποιος από τους δύο κληρικούς μιλά σαν παπάς και ποιος σαν πολιτικάντης.

Το ερώτημα φυσικά είναι ρητορικό. Ουδείς μπορεί να διαμφισβητήσει ότι ο προσφιλής π. Βασίλειος συμπεριφέρεται σαν πολιτικάντης. 

Το πραγματικό ερώτημα είναι: Για ποιο λόγο η Εκκλησία ανέχεται τον σεπτό των Εξαρχείων Γέροντα να ασχημονεί τόσο ξεδιάντροπα σαν κομματάρχης;

Διευκρινίζω, επίσης, ότι ουδόλως γνωρίζω ποια στάση θα τηρήσει ο π. Σαράντης αναφορικά με την δημιουργία “χριστιανικών” -γράφε Μακρακιστικών και Παποκαισαρικών- κομμάτων, που θα κατέλθουν στις εκλογές και θα καθοδηγούνται από τα παρασκήνια από κληρικούς.

Η σύγκριση των δύο κληρικών γίνεται μόνον με βάση αυτά που αναφέρει ο π. Σαράντης στο άρθρο του και από το περιεχόμενο δύο πρόσφατων ομιλιών του κορυφαίου λοιμωξιολόγου σεβαστού πατρός των Εξαρχείων.

ΓΙΑΤΙ ΛΥΝΤΣΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟΣΗ ΛΥΣΣΑ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ Ο ΣΕΒΑΣΤΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ;

ΓΙΑΤΙ ΛΥΝΤΣΑΡΕΙ ΜΕ ΤΟΣΗ ΛΥΣΣΑ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ Ο ΣΕΒΑΣΤΟΣ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ορισμένοι εκπλήττονται με το λυντσάρισμα που υφίσταται ο Σεβ. Ναυπάκτου από τον σεβαστό, σεπτό, προσφιλή και αγαπητό π. Βασίλειο Βολουδάκη, τον Μακρακιστή.

Μου προξενεί πραγματικό αποτροπιασμό το λυντσάρισμα του Σεβασμιώτατου Ναυπάκτου. 

Ουδόλως, όμως, εκπλήττομαι για την στάση του σεβαστού πατρός των Εξαρχείων.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να ανέβει κάποιος ψηλά.

Ο πρώτος είναι ο ορθόδοξος τρόπος. Δηλαδή ο άνθρωπος καθαρίζει τα πάθη του. Αν επιπλέον έχει αξιόλογη θεολογική κατάρτιση και ουσιαστική γνώση της εν Χριστώ Ιησού πνευματικής ζωής, γίνεται μαγνήτης έλξης ψυχών και συνεργός του Χριστού στην σωτηρία των ανθρώπων.

Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος για να ανέβει κάποιος ψηλά (με κοσμικά κριτήρια εννοώ).

Διασύρει αδίστακτα και χτυπά πισώπλατα όλους όσους είναι ανώτεροί του στο ήθος, στην θεολογική κατάρτιση, στους ασκητικούς αγώνες.

Ο σεβαστός πατήρ των Εξαρχείων ακολουθεί πιστά και απαρέγκλιτα την δεύτερη τακτική.

Καταρχήν κατόρθωσε -κατόρθωμα να σου πετύχει!- να εκδιώξει -με την σκαιή συμπεριφορά του- από την συντακτική επιτροπή του “Ορθοδόξου Τύπου”, όλους ανεξαίρετα τους αξιόλογους κληρικούς που την απάρτιζαν.

Συμπεριφέρθηκε με ταπεινωτικό τρόπο στον π. Σαράντη, χτύπησε με ασέβεια και πρωτοφανή σκληρότητα τον π. Θεόδωρο Ζήση και έφερε με τις μαλαγανιές του τον π. Γεώργιο Μεταλληνό εκεί που τον ήθελε, ώστε να μη συνιστά κίνδυνο για τον ίδιο.

Η εκδίωξη όλων των προσωπικοτήτων που απάρτιζαν την εκδοτική του “Ορθοδόξου Τύπου” δεν ήταν αρκετή για τον π. Βασίλειο τον σεβαστό και αγαπητό.

Αντιλαμβάνεται -ο δυστυχής- ότι ο Σεβ. Ναυπάκτου είναι εξέχουσα θεολογική προσωπικότητα που επισκιάζει ολοκληρωτικά το μόλις μέτριο θεολογικό εκτόπισμα του σεβαστού π. Βασιλείου.

Γι’ αυτό τον χτυπά με λύσσα ανελέητα, αλλά και για ένα άλλο λόγο.

Ως γνωστόν ο σεβαστός και αγαπητός πατήρ Βασίλειος -ο Μακρακιστής- διακατέχεται από εμμονές και ιδεοληψίες. 

Μία από αυτές είναι το φονικό του μίσος εναντίον του Οικουμενικού Θρόνου ως θεσμού.

Προφανώς ο Σεβ. Ναυπάκτου δεν συμμερίζεται την λύσσα του σεβαστού και αγαπητού πατρός Βασιλείου εναντίον του θεσμού του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Άρα, και από αυτήν την άποψη, ο σεβαστός π. Βολουδάκης θεωρεί τον Σεβ. Ναυπάκτου μεγάλο εμπόδιο στην ιδεοληψία του εναντίον του θεσμού του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Ω εκ τούτου χτυπά ανελέητα τον Σεβασμιώτατο χωρίς φυσικά να τον ενδιαφέρει το μεγάλο κακό που προξενεί στην Εκκλησία.

Και ερχόμαστε στο ερώτημα που χρήζει άμεσης απάντησης: Ποιος θα διώξει κλωτσηδόν από τον "Ορθόδοξο Τύπο" τον σεβαστό π. Βασίλειο Βολουδάκη;

"That is the question", όπως θα έλεγε ο Άμλετ.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Της Φαίης

=====

Σε όλες τις περιπτώσεις, βλέπουμε να προβάλλεται μία κοσμική λογική η οποία συνήθως επικαλείται τις ανθρώπινες αδυναμίες απέναντι σε μία δήθεν σκληρή Εκκλησία η οποία πρέπει να κάνει τις ανάλογες «εκπτώσεις», «υποχωρήσεις» και «οικονομίες». 

Θα δώσω δύο παραδείγματα.

Το πρώτο παράδειγμα έρχεται από τον δεύτερο γάμο των εν χηρεία κληρικών, τον οποίον τελικά ενέκρινε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως το περασμένο έτος, όχι μόνο για τους εν χηρεία κληρικούς αλλά και για όσους τους εγκαταλείπουν οι πρεσβυτέρες τους. Η Αποστολική και Πατερική διδασκαλία και οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων ρίχθηκαν στον κάδο των αχρήστων για να δείξει η Εκκλησία, άκουσον άκουσον, «συμπόνια» και «φιλανθρωπία». 

Μόνο τα άρθρα του Αρχιμανδρίτου Σαράντου Σαράντου αρκεί να διαβάσει κανείς για να καταλάβει το σοβαρό πλήγμα που εισήγαγε αυτή η διαβολικής έμπνευσης καινοτομία στην ζωή της Εκκλησίας.

Το δεύτερο παράδειγμα έρχεται από ένα πρόσφατο δημοσίευμα στην Ρομφαία με τίτλο «Περί κουμπάρων και νονών, που έχουν κάνει πολιτικό γάμο». 

Σε αυτό το άρθρο του π. Ηλία Μάκου ζητείται η Εκκλησία να δέχεται κουμπάρους και νονούς που έχουν κάνει πολιτικό γάμο για να μην φαίνεται ότι «λειτουργεί με αποκλεισμούς και τιμωρητικά» αλλά με αγάπη! Θεωρεί μάλιστα ο ιερεύς αυτός ότι «όσοι έχουν τελέσει πολιτικό γάμο και επιθυμούν να είναι παράνυμφοι ή ανάδοχοι» δείχνουν στην πράξη ότι έχουν μετανοήσει! 

Αυτά τα αγαπητικά και άλλα πολλά γράφονται και ακούγονται από τους ακατάπαυστους εργάτες της αποδόμησης για να καταστεί η Εκκλησία ένα απέραντο κοσμικό σαλόνι όπου τα Ιερά Μυστήρια θα διακωμωδούνται και οι δήθεν «πιστοί» θα την αράζουν απλώνοντας τις αρίδες τους δίχως να καταβάλλουν κάποια προσπάθεια να είναι συνειδητά μέλη της Εκκλησίας. Η Εκκλησία τελικά καλείται να λέει λιγότερα και να κάνει λιγότερα. 

Όσο λιγότερα λέει και όσο λιγότερα κάνει τόσο περισσότερη «αγάπη» δείχνει, και οι «πιστοί» μάλλον «θα καταλάβουν» τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουν «μέσα» στην Εκκλησία εάν συμβεί ένα ξένο γεγονός -αν τους πέσει ένας κεραυνός στο κεφάλι π.χ.-  και όχι επειδή η Εκκλησία τους εξήγησε και τους καθοδήγησε στον πνευματικό αγώνα.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Τας θύρας, τας θύρας”

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ IΑ΄

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

IΑ΄

Του π. Σαράντη Σαράντη

=====

Καταλήγοντας ἄς μᾶς ἐπιτραπεῖ νά ξανατονίσουμε: Στό χῆρο ἱερέα καί στά παιδιά ἀγάπη γίνεται ὁ Χριστός. Συντροφικότητα ὁ Χριστός. Φιλία ἄρρηκτη ὁ Χριστός. Οἰκειότητα καλλιεργεῖται ἀκατάπαυστα μέ τό Χριστό. Στή χήρα ἱερατική οἰκογένεια πού πυρώνεται μέσα στή θεία Εὐχαριστία ἀναγκαία καί ζωντανή ἐλπίδα εἶναι ὁ Χριστός. Ἔτσι μετά τό πένθος καί τήν τραγικότητα ἀναβλύζει ἡ δοξολογία.

Τά παραπάνω ἀναλογικῶς ἰσχύουν καί γιά τά παιδιά τοῦ διαζευγμένου κληρικοῦ, τά ὁποῖα θά ἀποκτήσουν πολλαπλές ἐμπειρίες ἀπό τή δοκιμασία πού καρτερικά μαζί μέ τόν κληρικό πατέρα τους ὑπομένουν.

Ἄς πάψουν λοιπόν τά βέβηλα χείλη νά ζητοῦν ἀνεύθυνα τήν κατάλυση αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπινου καί ἱεροπρεποῦς τρόπου ζωῆς. Ἄν μποροῦν νά σταθοῦν μέ λίγο σεβασμό μπροστά στήν πενθοῦσα ἤ πολυτραυματισμένη ἱερατική οἰκογένεια, ἄς ποῦν μόνο εἰλικρινά γι' αὐτήν ἕνα: Κύριε ἐλέησον...

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Όρθρος"

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ I΄

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

I΄

Του π. Σαράντη Σαράντη

=====

Ἱεροσυλία καί προδοσία πρός τό Χριστό, πρός τήν Ἐκκλησία καί πρός τό πρόσωπο τῆς μεταστάσης πρεσβυτέρας θά ἦταν νά ἐπέτρεπε ἡ Ἁγιωτάτη μας Ἐκκλησία καί ἡ συνείδησή μας νά σχεδιάζουμε δεύτερο γάμο.

Ἀκαταμάχητο ἐπιχείρημα ἴσως ἀποτελεῖ ἡ φροντίδα τῶν παιδιῶν καί ἡ ἀνατροφή τους. Ποιός θά μεγαλώσει τά ὀρφανά; Ποιός θά τά περιποιηθεῖ;

Ἄν ὅμως ὁ λειτουργός τοῦ Ὑψίστου πιστεύει στήν οἰκονομία τοῦ Θεοῦ πού τόν ἐστέρησε ἀπό τήν πρεσβυτέρα καί βασίλισσα τοῦ σπιτιοῦ του, πολύ περισσότερο θά πρέπει νά πιστεύει στήν "πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν" θεία οἰκονομία γιά τήν τύχη τῶν παιδιῶν του. Ἡ προσωπική ἀγαπητική πρόνοια τοῦ μεγάλου Θεοῦ θά ἐμπνεύσει στόν ἱερέα διακριτικούς τρόπους ἀγωγῆς καί προσφορᾶς μητρικῆς στοργῆς. Ἄπειρες περιπτώσεις, ἀπίθανους τρόπους μπορεῖ νά μεθοδεύει ὁ Ἅγιος Θεός γιά τήν προστασία, τήν ἀγωγή καί τήν πρακτική περιποίηση τῶν ὀρφανῶν. "Ὀρφανόν καί χήραν ἀναλήψεται.." διαβεβαιώνει ὁ ψαλμωδός στόν Ι45ον ψαλμό του. Μητέρα φιλόστοργη γίνεται ἡ ἴδια ἡ Παναγία πού γλυκαίνει καί μαλακώνει τά βαθιά τραύματα. Ἄλλωστε ἀπό τήν κοινή πεῖρα τῆς ζωῆς φαίνεται ὅτι πολύ σπάνια καταφέρνουν τά παιδιά νά δεχθοῦν γιά μάνα μιά ἄλλη δεύτερη, ἐκτός ἀπό τήν πραγματική τους μάνα. Μία μάνα ἔχει ὁ καθένας μας.  Εἶναι μοναδική καί ἀνεπανάληπτη ἡ μάνα. Ἡ δεύτερη εἴτε τό θέλει εἴτε δέν τό θέλει θά εἶναι πρόκληση ζήλειας καί διαφόρων ψυχολογικῶν ἀντιδράσεων. Γιατί ποτέ δέν μπορεῖ νά καταλάβει τή μοναδική θέση, τή φυσική καί ὑπερφυσική θέση ἡ θετή μάνα μέσα στήν ὑπερευαίσθητη παιδική ψυχή. Καί μόνο ἡ λέξη μητριά ἠχεῖ δυσάρεστα στά αὐτιά ὅλων μας.

Ἔχουν τά παιδιά δυνατή ἀναπληρωτική μνήμη γιά τή μάνα τους. Ἔχουν τά παιδιά ἐξαιρετική μνημονική ἱκανότητα ὥστε νά κρατοῦν ὁλοζώντανη τή μορφή, τά λόγια, τή στοργή καί τήν προσωπικότητα τῆς μάνας. Κάθε στιγμή μποροῦν νά ἀναπαραστήσουν ἀγαπητικές μητρικές σκηνές τοῦ παρελθόντος, νά τίς κάνουν χορταστικό παρόν καί νά τρέφονται συνέχεια μέ αὐτό τόν ἀστείρευτο μητρικό πλοῦτο. Προτέρημα ἑπομένως εἶναι καί ἀπό αὐτῆς τῆς πλευρᾶς τό ὅτι ἔστω καί τυπικά ἐμποδίζεται ὁ παπᾶς νά πάρει δεύτερη γυναίκα.

Καλύτερα ἀπό μικρά τά παιδιά νά παιδαγωγοῦνται καί νά ψήνονται στήν πραγματικότητα πού τούς δημιούργησε ἤ παραχώρησε ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ἡ ἀρετή θέλει σκληρότητα μᾶς λέγει ἰδιαίτερα ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, πού δοκίμασε τά δεινά τῆς χηρείας, ἀλλά καί χάρηκε τήν ὀμορφιά τῆς παρθενίας.

Αὐτά τά παιδιά ἤδη τά ἔχει τιμήσει ὁ Χριστός. Τα ἔχει σταυρώσει ἰδιαίτερα. Μέ τό Σταυρό τό δικό Του. Μέ τή πικρή γεύση τοῦ θανάτου ἀλλά καί τή ζωντανή ἐλπίδα στή ζωή πού ἀκολουθεῖ μετά ἀπ' αὐτόν. Τά ἔχει τιμήσει ὁ Χριστός μέ τή γνώση τοῦ ζωηφόρου θανάτου Του πού ὁδηγεῖ στήν Ἀνάσταση. Σέ ἀνάσταση τῶν προσώπων τους βαθιά καί ὑπαρξιακή θέλει νά μυήσει ὁ Ἐπουράνιος Πατέρας τούς μικρούς καρπούς τῆς ἱερατικῆς οἰκογενείας, πού οἱ διαστάσεις της ἁπλώνονται στή θριαμβεύουσα Εκκλησία μέ τή μετάσταση σ' αὐτήν τῆς μητέρας καί πρεσβυτέρας. Μεγάλη φιλοσοφία, μεγάλη θεολογία, μεγάλη παιδαγωγία μέ τόν τρόπο Του κατεργάζεται ὁ Θεός στά μικρά παιδιά Του: Τή θεολογία τοῦ θανάτου καί τή θεολογία τῆς Ἀναστάσεως. Ταυτόχρονα ἑτοιμάζονται ρεαλιστικά γιά τό μεγάλο βιωτικό ἀγώνα, γιά τόν ἀγώνα τῆς καθημερινῆς σκληρῆς ζωῆς.

(Συνεχίζεται)

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ Η΄

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Η΄

Του π. Σαράντη Σαράντη

=====

Ὄχι μόνο δαιμονικό φρόνημα ἀλλά καί πραγματική κόλαση ζοῦν οἱ περισσότεροι λαϊκοί, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν νά "ξαναφτιάξουν τή ζωή τους" καί ἔπεσαν στά χειρότερα, στά πολυπλοκότερα, στά ἀδιέξοδα.

Μέ τίποτα δέν μπορῶ νά διανοηθῶ ὅτι ἡ εἰδική ἐπιτροπή παρασυρόμενη ἀπό τόν ἄπειρο ἱερέα θά μᾶς μπλέξει τούς ἐν Χριστῷ χήρους κληρικούς, μακαριζομένους ἀπό τόν ἱερό Χρυσόστομο, σέ λογισμούς καί ἐξευτελισμούς τοῦ τύπου πού περιέχονται στόν Ἐλεύθερο Τύπο. Μέ τίποτα δέν μπορῶ νά πιστέψω ὅτι οἱ Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς μας θά ψηφίσουν τήν κόλαση καί ὄχι τόν ἀγώνα πού ὁδηγεῖ στόν Παράδεισο γιά κάθε κληρικό πού τοῦ συμβαίνει ἡ ὡς ἄνω δοκιμασία.

Ἄν, παρά ταῦτα, ἡ εἰδική Ἐπιτροπή τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος παρακινημένη ἀπο τόν νέο κληρικό ἤ ταυτισμένη μαζί του "θεσμοθετήσει" ἄλλα, ἀλλότρια, μή "ἑπομένη τοῖς Ἁγίοις ἡμῶν Πατρᾶσι" εἶναι σάν νά βροντοφωνεῖ στό σύγχρονο κόσμο, ὅτι στέρεψε πιά ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στούς κόλπους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας καί τά πάντα εἶναι sex, sex, sex, … καί τίποτα ἄλλο.

Πολύ φοβοῦμαι ὅτι καί πάλι ἡ Νέα Ἐποχή ἁπλώνει τά πλοκάμια της στά ἱερά μας Μυστήρια, πού εἶναι γεμάτα Θεία Χάρη καί πλούσια ἀνθρωπιά. Ἡ Νέα Ἐποχή βομβαρδίζοντας τόν καίριο θεανθρώπινο θεσμό τοῦ γάμου καί τήν κατ' οἶκον Ἐκκλησία ἀποβλέπει στήν πλήρη διάλυση τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας.

Εἶναι ἐκκλησιολογικά καί ἐκ τῆς ἐμπειρίας τεκμηριωμένο ὅτι ἡ ἁπλῆ ἱερατική σύνεση, συνδυασμένη μέ τήν εὐθύνη τῆς χριστιανικῆς ἀγωγῆς τῶν ὀρφανῶν παιδιῶν, καθώς ἐπίσης ἡ ἀκοίμητη φροντίδα τοῦ ἱεροῦ ποιμνίου τοῦ Χριστοῦ ἐπιβραβεύονται ἀπό τόν ἀγωνοθέτη Χριστό, ὁ Ὁποῖος μέ θεϊκή ἀρχοντιά προσφέρει κτιστές καί ἄκτιστες εὐεργεσίες.

Ἐπώνυμος διαζευγμένος κληρικός καθώς καί ἡ ἐλαχιστότητά μου μετά ἀπό μακροχρόνια δοκιμασία βιώνουμε μαζί μέ τίς πάμπολλες πίκρες, ἀπίστευτη ἐσωτερική, ἄνωθεν ἄκτιστη παρηγορία μαζί μέ τήν πλουσιότατη εὐλογία στά παιδιά πού ἔμειναν χωρίς μητέρα. 

Ἀντιλαμβάνεσθε,

Πόσο σφυρηλατεῖται ἡ ψυχή τοῦ ἐν Χριστῷ πενθοῦντος κληρικοῦ ἀνάμεσα στήν ὀδύνη καί στό ἱερό θυσιαστήριο, ἀνάμεσα στίς ἀναρρίθμητες ποιμαντικές ὑποχρεώσεις καί στήν ἄβυσσο τῶν οἰκογενειακῶν προβλημάτων πού χρειάζονται ἀκατάπαυστα ἄμεσες καί ἐναλλακτικές λύσεις. Ἕνα μόνο ἔτος χηρείας εἶναι, μέ τή βοήθεια τοῦ Κυρίου, ἐμπειρία ὁλόκληρης ζωῆς.

Εἶναι δυνατόν μετά ἀπό τόση καί τέτοια περιπέτεια ζωῆς, ὁ ἀκατάπαυστα ἀπείρῳ ἐλέει Κυρίου προσεδρεύων στό ἱερό θυσιαστήριο νά διανοεῖται παντρολογήματα, προῖκες, γαμπρίσματα, ὑπολογισμούς, ἐρωτοτροπίες, πού μόνο στά νέα παιδιά - ἀγόρια καί κορίτσια -  ταιριάζουν, μέχρι νά ταιριάξουν;

Ποῦ μυαλό γιά δεύτερη σύζυγο! ποῦ ἔγνοια γιά ἔρωτες καί γιά σέξ! Ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος "ποιεῖ σύν τῷ πειρασμῷ καί τήν ἔκβασιν". Μεταποιεῖ τό ἐρωτικό, συναισθηματικό, σεξουαλικό, σαρκικό φρόνημα, σέ ἀγάπη μείζονα καί ἐνδιαφέρον ἀνώτερο γιά τήν ἐν Χριστῷ προσφορά πρός τήν Ἐκκλησία.

(Συνεχίζεται) 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ Ζ΄

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Ζ΄

Του π. Σαράντη Σαράντη

=====

Σύμφωνα μέ τίς θεόπνευστες Καινοδιαθηκικές πληροφορίες, μετά τή νηστεία τῶν σαράντα ἡμερῶν ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός δεινῶς ἐπειράσθη ἀπό τό Σατανᾶ στό Σαραντάριο ὄρος καί τελέσας πάντα πειρασμόν ἀπέστη ἀπ' Αὐτοῦ ὁ Διάβολος, μᾶς λέγει ἡ Καινή Διαθήκη.  Ἀντίστοιχα καί ἀνάλογα μέ τίς ἀντοχές μας ἐπιτρέπει ὁ πειρασθείς Κύριός μας καί μεῖς νά πειραζόμαστε γιά μείζονες πνευματικές ἐπιδόσεις.  Ἀνάμεσα σ' αὐτούς τούς πειρασμούς εἶναι ἡ χηρεία ἤ ἡ ἀδυναμία τῆς πρεσβυτέρας ἤ καί τῶν δύο γιά νά κρατήσουν ἀδιάσπαστη τή συζυγία. Ὁ σύν Θεῷ πολυμέτωπος τιτάνιος ἀγώνας πού διεξάγει ὁ κληρικός γιά νά κρατήσει ἀμείωτη τήν Ἱερατική του ποιμαντική προσφορά καί παράλληλα νά διευθετεῖ τά πελώρια οἰκογενειακά του προβλήματα "εὐσχημόνως καί κατά τάξιν" τόν καθιστοῦν ἐμπειρότερο, διακριτικότερο καί συμπαθέστερο στό ποίμνιό του. 

Σηκώνει τό Σταυρό τοῦ Χριστοῦ καί ὁ ἐν χηρείᾳ κληρικός καί ὁ διαζευγμένος κληρικός καί κατά μυστικό, θαυματουργικό καί χαρισματικό τρόπο παρηγορεῖται ἀπό τόν Παράκλητο, κραταιώνεται καί γίνεται, σταυρούμενος, τύπος τῶν πιστῶν. Ὁ λόγος τοῦ δεινοπαθοῦντος κληρικοῦ ἔχει μερικές φορές μεγαλύτερη ἀπήχηση στίς καρδιές τῶν πιστῶν, ἀλλά καί τῶν ἀπίστων, οἱ ὁποῖοι διά τῆς ἔμφυτης συμπαθείας, λυποῦνται τόν πάσχοντα κληρικό, ἔρχονται χωρίς νά τό πολυκαταλαβαίνουν πιό κοντά στήν Ἐκκλησία καί τελικά συμπάχοντας μέ τόν πάσχοντα κληρικό, συμπαθοῦν τήν Ἐκκλησία μας, ἐξομολογοῦνται, μετανοοῦν, ὀρθοδοξοῦν, ὀρθοπρακτοῦν, σῴζονται.

Μεγαλεῖα κατασκευάζει ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Κυρίου μας.  «Ποιῶν θαυμάσια μεγάλα μόνος». Γιατί αὐτά τά θαύματα τῆς πίστεώς μας θέλει ὁ ἀρθρογράφος ἱερέας νά μᾶς τά στερήσει; Ἀφοῦ δέν ἔχει ἐμπειρία ἀπό τό εἶδος αὐτῆς τῆς ἐν Κυρίῳ Σταυρώσεως καί Χριστοπαρακλήσεως, γιατί θέλει νά μᾶς ἐμβάλει στά κοφτερά γρανάζια τοῦ κοσμικοῦ, δηλαδή τοῦ δαιμονικοῦ φρονήματος;

(Συνεχίζεται)

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΣΤ΄

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

ΣΤ΄

Του π. Σαράντη Σαράντη

=====

Μέ κανένα ζεῦγος ὁ φιλανθρωπότατος Σωτήρας μας, Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός δέν ὑπέγραψε συμβόλαιο ταυτόχρονης ἐξόδου τῶν συζύγων ἀπό τόν παρόντα κόσμο. Αὐτό τό γνωρίζουν ἅπαντες οἱ λαϊκοί πιστοί καί πολύ εὐκρινέστερα τό γνωρίζουν οἱ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι πρό τῆς χειροτονίας τους γνωρίζουν τίς πιθανότητες ἐξόδου τοῦ ἑνός ἐκ τῶν δύο συζύγων καί παρά ταῦτα ἀποφασίζουν. Ἀγωνίζονται μέσα στόν ἱερό στίβο τοῦ γάμου, ἁγιάζονται, δίνουν κραταιούς ἀγῶνες μέ τήν ἐνίσχυση τοῦ ἀγωνοθέτου Χριστοῦ, αὐξάνεται καί πληθύνεται ἡ οἰκογένεια καί σέ κάποια στιγμή πρώιμη ἤ ὄψιμη καλεῖται τό ἕνα μέλος τῆς οἰκογένειας στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.  Οἱ πρῶτοι χριστιανοί πανηγύριζαν τήν ἡμέρα τῆς ἐξόδου ὡς dies natalis (=ὡς ἡμέρα γενέθλιο στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν). Αὐτά ἐμεῖς τά διδάσκουμε στούς πιστούς μας καί ἡ παρηγοριά τους εἶναι ἀφάνταστη. Τά ἴδια ἀκριβῶς δέν ἰσχύουν γιά τόν ἱερέα καί τήν οἰκογένειά του; Ὄχι μόνο τά ἴδια, ἀλλά ἡ ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χορηγεῖ διπλῆ, τριπλῆ, πολλαπλῆ παρηγορία στόν πενθοῦντα κληρικό, ὥστε νά ἀποτελεῖ ἀρχέτυπο ἄνωθεν παρηγορουμένου. Γι’ αυτό καί ὁ λόγος τῆς παρηγορίας του πρός τούς ἐλαχίστους ἀδελφούς εἶναι πειστικός, ἀφοῦ βγαίνει ἀπό ἐμπειρία ὀδύνης συνδυασμένης μέ τήν ἄκτιστη θεοχαρίτωτη παρηγορία.

Ἀπό τήν τριακονταετῆ ἐμπειρία μου ὡς τοῦ ἐλαχίστου τῶν πνευματικῶν - ἐξομολόγων τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχω διαπιστώσει ὅτι παραπλήσια εἶναι ἡ κατάσταση τῶν κληρικῶν πού βρίσκονται σέ διάσταση ἤ σέ διάζευξη μέ τίς πρεσβυτέρες τους.

(Συνεχίζεται)