ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Μετά από πολύ καιρό εκκλησιάστηκα στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου στο Μανχάταν όπου ιερουργεί ο π. Αθανάσιος Δήμου ένας ηλικιωμένος ευλαβής κληρικός με πολύ φόβο Θεού.

Το εκκλησίασμα καμιά σαρανταριά ψυχές. Σ' όλες τις κοινότητές μας μετά το Πάσχα αραιώνει το εκκλησίασμα. Πολλοί από πιστούς δεύτερης γενεάς ομογενείς. Έψαλλε ο κ. Γιώργος που είχαμε εδώ στην Αγία Αικατερίνη στην Αστόρια. Όλα πολύ κατανυκτικά, με απαλό φωτισμό, η εκκλησία αγιογραφημένη με Βυζαντινές τοιχογραφίες και Βυζαντινές φορητές εικόνες.

Όλα γίνονταν ευσχημόνως και κατά τάξη. Οι δύο νεωκόροι που βοηθούσαν στο ιερό με το ράσο τους όπως και ο ψάλτης ο κ. Γιώργος.

Πραγματικά αναπαύεται η ψυχή του ανθρώπου όταν εκκλησιάζεται στον Άγιο Ελευθέριο.

Το Α και το Ω μιας ενορίας είναι ο ιερέας. Αν είναι άνθρωπος με φόβο Θεού θα δώσει σε όλα γύρω του τον σωστό τόνο. Αν λείπει αυτός ο φόβος του Θεού όλα είναι προβληματικά.

Η τέλεση της Θείας Λειτουργίας ήταν ταπεινή και κατανυκτική, το κήρυγμα και στις δύο γλώσσες, όπως και η ψαλμωδία.

Ο π. Αθανάσιος Δήμου προσφώνησε τα κατηχητόπουλα και τους έδωσε τις πατρικές νουθεσίες του για το καλοκαίρι. Συγκινεί πολύ ο καλός κληρικός με τη στοργή που δείχνει προς τα μικρά παιδιά. 

Είναι τόσο πηγαίος και αληθινός. Δεν κάνει τίποτα από επιτήδευση. Παρόλον ότι έχει πολλά προβλήματα υγείας και είναι προχωρημένης ηλικίας τελεί τα πάντα όπως πρέπει όσον κι αν δυσκολεύεται. Μακάρι να είχαμε πολλούς λειτουργούς όπως τον π. Αθανάσιο Δήμου.

ΑΣΕΒΕΙΑ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

ΑΣΕΒΕΙΑ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Την Τετάρτη πήγα στην Παράκληση της Παναγίας που τελέστηκε στον ιερό ναό του Αγίου Ελευθερίου στον Μανχάταν.

Οι πιστοί λιγοστοί, όπως σε όλες τις κοινότητες αυτή την περίοδο, αφού οι πλείστοι ομογενείς βρίσκονται εκτός Νέας Υόρκης σε διακοπές. Οι πιο πολλοί στην Ελλάδα. Ορισμένοι σε άλλους προορισμούς.

Ο ευλαβής κληρικός π. Αθανάσιος Δήμου τέλεσε την Παράκληση πολύ κατανυκτικά. Τον βοήθησαν οι δύο γυναίκες που ψάλλουν στην εκκλησία επί εθελοντικής βάσεως. Η κοινότητα είναι μικρή και πτωχή. Άλλοτε έσφυζε από ζωή και την εποχή του Αθηναγόρα ήταν ο καθεδρικός ναός της Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Τώρα οι ομογενείς μετώκησαν. Ελάχιστοι πια έχουν μείνει στην περιοχή.

Η ψαλμωδία των γυναικών στον Άγιο Ελευθέριο καθόλου δεν ενοχλεί. Όχι μόνον επειδή οι ευλαβείς προχωρημένης ηλικίας κυρίες ψάλλουν με ήθος και ταπείνωση αλλά και επειδή δεν υπάρχουν άντρες ψάλτες. Δεν ψάλλουν, επομένως, από περιφρόνηση προς την Παράδοση και προς τους Κανόνες της Εκκλησίας που απαγορεύουν την ψαλμωδία των γυναικών αλλά εξαιτίας της υπάρχουσας λειψανδρίας.

Όλα ωραία και κατανυκτικά και με πολλή ευλάβεια στην Παράκληση της Παναγίας μας στον Άγιο Ελευθέριο.

Θερμή μου παράκληση προς τον π. Αθανάσιο -κληρικό που σέβομαι ιδιαίτερα επειδή είναι πνευματικός άνθρωπος- είναι να απομακρύνει τη φωτογραφία του Πατριάρχη Αθηναγόρα από την Αγία Τράπεζα. Στην Αγία Τράπεζα έχει θέση το Αρτοφόριο, το Ευαγγέλιο, η εφτάφωτη λυχνία, το αντιμήνσιο, ο σταυρός ευλογίας και η μούσα. Όχι οι φωτογραφίες των όποιων ιεραρχών ενάρετων ή σκανδαλοποιών.

Αντιλαμβάνομαι ότι η εκκλησία καμαρώνει διότι ο Άγιος Ελευθέριος υπήρξε κάποτε ο καθεδρικός ναός του Αθηναγόρα, αλλά η φωτογραφία του δεν έχει θέση στην Αγία Τράπεζα. Δεν υπεισέρχομαι εδώ στη συζήτηση που αφορά το οικουμενιστικό ποιόν του Αθηναγόρα. Αρκούμαι στην ασέβεια και στην απρέπεια να υπάρχει φωτογραφία ιεράρχη ζώντος ή κεκοιμημένου πάνω στην Αγία Τράπεζα.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ολα έρχονταν ανάποδα -ή τουλάχιστον έτσι μου φαινόταν- σήμερα. Πήρα τον υπόγειο σιδηρόδρομο από την Αστόρια με σκοπό να πάω στην κοινότητα του Αγίου Γεωργίου στο Μανχάταν για εκκλησιασμό. Οταν έφτασα στον τελευταίο σταθμό του Κουίνς ανακάλυψα ότι δεν πήγαιναν τα τραίνα σήμερα στο Μανχάταν λόγω κατασκευών στις σήραγγες του σιδηροδρόμου και έτσι έπρεπε να πάρω τη γραμμή 7 για να φτάσω στον προορισμό μου. 

Πήρα, λοιπόν, τη γραμμή 7, αλλά, επειδή η ώρα προχωρούσε συνειδητοποίησα ότι θα ήταν πιο εύκολο να φτάσω έγκαιρα αν πήγαινα να εκκλησιαστώ σε άλλο ναό και όχι στον Αγιο Γεώργιο. Γι’ αυτό εντελώς απρογραμμάτιστα αποφάσισα να πάω στον Αγιο Ελευθέριο. Πήρα την γραμμή C, η οποία κάνει τοπικές διαδρομές, και συνάντησα άλλη αναποδιά, επειδή σήμερα λειτουργούσε σαν εξπρές, με αποτέλεσμα να αναγκαστώ να κατεβώ στον σταθμό στην οδό 14 αντί 24 που ήταν πλησίον του ναού. Οπότε έπρεπε να περπατήσω αρκετά τετράγωνα για να φτάσω  στην εκκλησία. 

Δυσφόρησα τα μέγιστα επειδή η ώρα περνούσε και δεν ήμουν ακόμη στο ναό.

Πράγματι πήγα καθυστερημένος. Εφτασα στο ναό στους Αίνους και έκπληκτος είδα στο αναλόγιο τον Αρχιδιάκονο του Αρχιεπισκόπου π. Παντελεήμονα. Οι επίτροποι -με πολλή καμάρι- με πληροφόρησαν ότι ο Σεβ. Αμερικής θα λειτουργούσε εκεί.

Θα διερωτάστε γιατί σας ταλαιπώρησα με την παράθεση τόσων ονομάτων σταθμών τραίνου -άγνωστων στους περισσότερους αναγνώστες- και την παράθεση τόσων λεπτομερειών της Οδύσσειάς μου μέχρι φτάσω στο ναό.

Μόνον για ένα λόγο!

Απλά για να επιβεβαιώσουμε ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή μας. 

Ολα είναι προγραμματισμένα από το Θεό και το μόνον που μας μένει είναι να απαντήσουμε με ένα ναι ή με ένα όχι στα ερωτήματα που μας θέτει ο Κύριος. Γι' αλλού ξεκίνησα, αλλού πήγα και εκεί βρήκα ανέλπιστα τον Αρχιεπίσκοπο να λειτουργεί, ο οποίος νόμιζα ότι αυτές τις μέρες βρίσκεται στο χωριό των σφουγγαράδων στη Φλώριδα για τα Θεοφάνεια.

Η λειτουργία του Σεβασμιότατου -όπως πάντοτε- πολύ κατανυκτική, οι διάκονοί του ευλαβέστατοι και σεμνοί. 

Ολα σ' αυτή την ευλογημένη κοινότητα, που έχει ένα πολύ ευλαβή κληρικό -τον π. Αθανάσιο Δήμου- γίνονται με πολύ φόβο Θεού.

Οι ενορίτες ακόμη και αυτοί που ξέρουν Ελληνικά στην πλειοψηφία τους είναι Αμερικανογεννημένοι ομογενείς έστω και αν είναι προχωρημένης ηλικίας. Είναι όλοι άνθρωποι θυσίας και αγάπης στο Χριστό και αφοσίωσης για την πίστη μας. Συνήθως έχει περισσότερους πιστούς τις συνηθισμένες Κυριακές στο ναό, αλλά μετά τα Χριστούγεννα πολλοί είναι απόντες επειδή βρίσκονται μακριά από την Νέα Υόρκη στον τόπο καταγωγής τους.

Το κήρυγμα του Σεβασμιότατου -από τα καλύτερά του που άκουσα- εστιάστηκε στο Ανάγνωσμα από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς Τιμόθεο. 

Ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος έχει την ικανότητα να λέγει σπουδαία πράγματα με πολύ θεολογικό βάθος χωρίς να περιπλέκει με δυσνόητους όρους τους πιστούς. “Συ δε νήφε εν πάσιν, κακοπάθησον, έργον ποίησον ευαγγελιστού, την διακονίαν σου πληροφόρησον.” (Προς Τιμόθεον Β΄ 4:5). Αυτό ήταν το επίκεντρο της ομιλίας του. Εκανε μια εξαιρετική πραγματικά ανάλυση του χωρίου με διδάγματα για την προσωπική μας ζωή.

Θα μπορούσα να τελειώσω εδώ την αναφορά μου και να πω πόσο ωφελήθηκα από τη σημερινή λειτουργία και το κήρυγμα και πόσο συγκινημένος είμαι από το πνεύμα θυσίας και από την πίστη που χαρακτηρίζει τα μέλη της ιστορικής κοινότητας του Αγίου Ελευθερίου. 

Θα μπορούσα μόνον να προσθέσω πόσο χάρηκα, επειδή ο Σεβασμιότατος όχι μόνον δεν ενοχλήθηκε από την παρουσία παιδιών στη Θεία Λειτουργία, αλλά αντίθετα μίλησε με πολλή στοργή γι’ αυτά και ενθάρρυνε τους γονείς τους να συνεχίζουν να τα φέρνουν στην εκκλησία. 

Είμαι, όμως, υποχρεωμένος να επανέλθω -ελπίζω συν Θεώ σύντομα- και να σχολιάσω την αναφορά του Σεβασμιότατου για τη συνάντηση του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο Φανάρι.

ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΟ JACKSON HEIGHTS

ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΟ JACKSON HEIGHTS

Του Παναγιώτη Τελεβάντου 

=====

Στις 14 Σεπτεμβρίου στην Υψωση του Τιμίου Σταυρού εκκλησιάστηκα στον Ιερό Ναό του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης στο Jackson Heights.

Πολύ κατανυκτικός ναός με τοιχογραφίες στις περισσότερες επιφάνειες και με ξύλινο δάπεδο που δημιουργεί ωραία ζεστή ατμόσφαιρα.

Ο ναός διαθέτει εξαιρετικό -με την όλη σημασία του όρου- καλλίφωνο και μουσικολογιότατο ψάλτη, που ψάλλει με αληθινά εκκλησιαστικό ήθος και ο οποίος στο παρελθόν χρημάτισε ιεροψάλτης στον Καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας στο Μανχάταν.

Παρόλον ότι δημογραφικά το εκκλησίασμα ποικίλει οι περισσότεροι ομογενείς που εκκλησιάζονται εκεί είναι άνθρωποι κάποιας ηλικίας χωρίς να λείπουν και οι νεώτεροι.

Πρόκειται κυρίως για ομογενείς πρώτης γενεάς που συνδιαλέγονται μεταξύ τους στα Ελληνικά μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας.

Ο εφημέριος του ναού έλειπε και αντικαταστάτης λειτουργός ήταν ο π. Νικόλαος Σωτηρόπουλος γνωστός ιερέας στον υπογράφοντα το κείμενο, από άλλες εκκλησίες που λειτουργούσε στο παρελθόν στο Μπρονξ και στο Μανχάταν.

Ο π. Νικόλαος αρέσκεται πολύ στην τάξη και στην πειθαρχία γι’ αυτό και δεν διστάζει να κάνει τον τροχονόμο την ώρα της Θείας Λειτουργίας και να κάνει αυστηρές παρατηρήσεις ακόμη και την ώρα που κρατά το Αγιο Δισκοπότηρο και κοινωνά τον κόσμο.

Του αρέσει επίσης πολύ να διηγείται ανέκδοτα ιδιαίτερα όταν τα συνδυάζει με την περιφορά του δίσκου.

Λέγει ένα ανέκδοτο και μετά προτρέπει τον κόσμο: "Σας άρεσε το ανέκδοτο; Ωραία! Ρίξτε περισσότερα στο δίσκο."

Μπορείτε να γελάτε όσο θέλετε, αλλά η ανεκδοτολογία του π. Σωτηρόπουλου βοήθησε τα μέγιστα στην ανακαίνιση του Ιερού Ναού του Αγίου Ελευθερίου όταν υπηρετούσε για κάποιο διάστημα εκεί, όπως βοήθησε αργότερα και την ανοικοδόμηση του Ιερού Ναού του Αγίου Πέτρου στο Μπρονξ.

Στην Ακολουθία της Ανάστασης πηγαίνω πάντοτε στον Αγιο Ελευθέριο. Μια χρονιά που πήγα εκεί ο π. Νικόλαος Σωτηρόπουλος ήρθε πανέτοιμος με τα ανέκδοτά του.

Μας είπε τρία ανέκδοτα. Ολα Polish jokes! Μετά από το κάθε ανέκδοτο ακολουθούσε περιφορά του δίσκου. Οταν γέλασε το εκκλησίασμα περισσότερο στο ένα ανέκδοτο μας είπε: "Αφού σας άρεσε πιο πολύ αυτό το ανέκδοτο, να ρίξετε περισσότερα στο δίσκο.!!!"

Δεν χρειάζεται να αναφέρω, φυσικά, ότι Ανάσταση κάναμε στις 12.30 αντί στις 12.00, επειδή η διήγηση τριών ανεκδότων και η περιφορά τρεις φορές του δίσκου χρειάζεται κάποιο χρόνο. Αλλά ο π. Νικόλαος δεν στέκεται σε κάτι τέτοιες ασήμαντες μικρολεπτομέρειες. Η ουσία είναι ότι με τα Polish jokes βρήκε τα λεφτά για να φτιάξει την οροφή του ναού που έσταζε.!

Πιστέψτε με! Ο παππούλης έχει πολλή πλάκα! Είναι γνήσιο Washington Heights guy σε όλα του!!! 

Εχω την εντύπωση πάντως ότι ο Σεβασμιότατος Αμερικής δεν αξιοποιεί τον π. Νικόλαο στο βαθμό που πρέπει. Ξέρω ότι έχει κουραστεί και ότι δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη της ανοικοδόμησης ναού και τρίτης κοινότητας. Εφτιαξε ήδη δύο. Ο Σεβασμιότατος όμως μπορεί κάλλιστα να τον παρακαλέσει να κάνει την αρχή για την ανοικοδόμηση ενός άλλου ναού για τους πρώτους τρεις μήνες. Μετά θα κουραστεί και θα σηκωθεί να φύγει. Σε κανένα μήνα ο Σεβασμιότατος θα τον ξανακαλέσει και θα τον παρακαλέσει να συνεχίσει το έργο του για άλλους τρεις μήνες κοκ. μέχρις ότου χτιστεί η νέα εκκλησία.

Επιτέλους Σεβασμιότατε! Γιατί υπάρχουν τα Polish jokes αν δεν μπορούν τουλάχιστον να χρησιμεύσουν για την ανοικοδόμηση μιας εκκλησίας;

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΣ ΕΥΛΑΒΗΣ ΙΕΡΕΑΣ!

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΣ ΕΥΛΑΒΗΣ ΙΕΡΕΑΣ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Σήμερα εκκλησιάστηκα στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου στο Μανχάταν. Μιλήσαμε πολλές φορές γι’ αυτόν τον ναό και τον εξαιρετικό κληρικό που διακονεί σε αυτόν.

Οποτε εκκλησιαστώ όμως εκεί πάντα έχω κάτι να προσθέσω που με εντυπωσίασε και με κατένυξε.

Ο εφημέριος του ναού είναι ένας ηλικιωμένος κληρικός με πολύ αξιόλογη θύραθεν παιδεία -είναι Διδάκτωρ της ψυχολογίας- και κληρικός που υπηρέτησε ως στέλεχος σε επιτελικούς οργανισμούς της Εκκλησίας. Ηταν ο υπεύθυνος της Αρχιεπισκοπής στο “Ιονικό χωριό” για πολλά χρόνια κτλ..

Αλλά όλα αυτά -όπως γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου- πολύ λίγο με αγγίζουν.

Αυτό που μετρά με τον π. Αθανάσιο Δήμου είναι η πηγαία ευλάβεια που τον διακρίνει.

Ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης αναφέρει πόσο πολύ ο ίδιος και πολλοί ομογενείς επηρεάστηκαν από την πηγαία ευσέβεια των γονιών τους.

Ηρθαν στην Αμερική πάμπτωχοι ως οικονομικοί μετανάστες, αλλά έφεραν μαζί τους μια μεγάλη προίκα. Την πηγαία παραδοσιακή ευλάβεια των γονιών τους, που υπήρξε καθοριστική για την πορεία των ιδίων και των παιδιών τους στην Εκκλησία.

Δεν γνωρίζω καμιά λεπτομέρεια της ζωής του π. Αθανάσιου, αλλά δεν έχω αμφιβολία ότι είναι παιδί ευλαβών μεταναστών.

Ολα τα εξωτερικά στοιχεία που τον αφορούν θα έπρεπε να με ενοχλούν. Μιλά τακτικά με καμάρι για το γεγονός ότι Ιερός Ναός του Αγίου Ελευθερίου ήταν η εκκλησία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής -και μετέπειτα- Πατριάρχη Αθηναγόρα. (Δεν εννοώ φυσικά καθ' οιανδήποτε έννοια ότι ο π. Αθανάσιος Δήμου είναι οικουμενιστής).

Υπήρξε στέλεχος της Εκκλησίας την εποχή του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου, ενώ η ειδικότητα του ψυχολόγου, στην οποία έχει Διδακτορικό, κάθε άλλο παρά με αναπαύει.

Και όμως! Οποτε συμμετέχω σε Ακολουθίες και Θείας Λειτουργίες που τελεί ο π. Αθανάσιος θυμούμαι αυτό που μου είπε ο μ. Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος: "Ολος ο κόσμος δεν αξίζει μπροστά στην ευσέβεια ενός ανθρώπου."

Αυτό που δεν κατανοούν πολλοί εκτός Αμερικής -ομολογώ ότι ούτε εγώ το κατανοούσα πριν έρθω να εγκατασταθώ εδώ- είναι ότι άσχετα από τις ευδιάκριτες προτεσταντικές επιδράσεις που ταλαιπωρούν την Εκκλησία της Αμερικής, στο βάθος της καρδιάς τους τα μέλη της έχουν κατά το πλείστον το παραδοσιακό φρόνημα που έφεραν οι Μικρασιάτες και οι άλλοι Ελληνες μετανάστες στις ΗΠΑ.

Σήμερα στον Αγιο Ελευθέριο διαπίστωσα -για μια ακόμη φορά- την ευλάβεια του καλού κληρικού, την αγάπη του προς όλους, την πατρική τρυφερότητα του για τα παιδάκια, τη στοργή του για τους πονεμένους από σωματικές ασθένειες ανθρώπους, την χωρίς διακρίσεις ποιμαντική του φροντίδα και αγάπη για κάθε ψυχή.

Πάνω από όλα με κατένυξε το κήρυγμά του. Σύντομο αλλά επί της ουσίας. Ανέλυσε την ευαγγελική περικοπή με λίγα λόγια και στη συνέχεια αναφέρθηκε στο πώς με την προσευχή μπορούμε να ξεπεράσουμε το μίσος, τον φθόνο και κάθε αμαρτία που φωλιάζει και τυρρανά την ψυχή μας.

Αυτό το κήρυγμα λείπει πολύ από τη ζωή της Εκκλησίας. Οχι μόνον της Αμερικής αλλά και της Ελλάδας και της Κύπρου. Αντί το κέντρο του κηρύγματος να είναι η μετάνοια και η θεραπεία της ψυχής του ανθρώπου από την αμαρτία, περιστρέφεται γύρω από άλλους άξονες που εκκοσμικεύουν το Ευαγγέλιο της σωτηρίας.

Αυτή η πηγαία ευσέβεια και αληθινή πατρική αγάπη του π. Αθανάσιου και η όλη αρχοντιά της κοινότητας έχουν συντελέσει αποφασιστικά στην εντυπωσιακή αύξηση των εκκλησιαζομένων στον Αγιο Ελευθέριο. 

Θυμάμαι ότι το εκκλησίασμα πριν χρόνια στον Αγιο Ελευθέριο ήταν μόλις το ένα τρίτο του σημερινού και αυξάνει συνεχώς by word of mouth. Δηλαδή όσοι εκκλησιάζονται εκεί αναπαύονται και ενθαρρύνουν και άλλους πιστούς να εκκλησιάζονται στον Αγιο Ελευθέριο.

Τόσον ο Ορθρος όσον και η Θεία Λειτουργία τελέστηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου στα Ελληνικά παρόλον ότι πολλά μέλη της κοινότητας -όπως άλλωστε και ο π. Αθανάσιος- είναι Αμερικανογεννημένοι και -ως εικός- δεν έχουν πραγματική άνεση με τα Ελληνικά. Και όμως! Αυτό καθόλου δεν εμποδίζει την θεαματική αύξηση του εκκλησιάσματος, όχι μόνον μεταξύ των πρώτης γενεάς ομογενών αλλά και μεταξύ νέων Αμερικανογεννημένων πιστών ή και προσήλυτων στην Ορθοδοξία.

Η ψαλμωδία -στη Βυζαντινή μουσική- έγινε από δύο πολύ ευλαβείς ηλικιωμένες κυρίες. Ενας ηλικιωμένος κύριος που συνήθως βοηθά στο αναλόγιο δεν ήταν σήμερα στην εκκλησία. Πιθανότατα να βρίσκεται -όπως πολλοί ομογενείς- για διακοπές στην Ελλάδα. Καθόλου δεν με στενοχώρησε ή δεν με σκανδάλισε η παρουσία των γυναικών στο αναλόγιο. Καταρχήν επειδή πρόκειται για πολύ ευλαβείς κυρίες με εκκλησιαστικό ήθος, αλλά και επειδή γνωρίζω ότι δεν βρίσκονται στο αναλόγιο για να προσβάλουν την πίστη μας, αλλά επειδή η φτωχή κοινότητα του Αγίου Ελευθερίου δεν είναι σε θέση να εργοδοτήσει κανονικό ψάλτη.

Πολύ ευλογημένη κοινότητα που τη διακονεί ένας αληθινά ταπεινός και σεμνός κληρικός με εκκλησιαστικό ήθος και με φόβο Θεού, που εμπνέει τους πιστούς.

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Την περασμένη Κυριακή εκκλησιάστηκα στην κοινότητα του Αγίου Ελευθερίου στο Μανχάταν.

Είναι μια αληθινά ευλογημένη κοινότητα. Ο Αγιος Ελευθέριος ήταν κάποτε -όταν Αρχιεπίσκοπος ήταν ο μετέπειτα Πατριάρχης Αθηναγόρας- το κέντρο του Ελληνισμού στη Νέα Υόρκη. Σήμερα είναι μια κοινότητα με ελάχιστους πιστούς επειδή οι Ελληνες μετακόμισαν πριν πολλές δεκαετίες στην Αστόρια και σε άλλες περιοχές. Λίγοι οι Ορθόδοξοι που μένουν στην περιοχή. Πολλοί από τους εκκλησιαζόμενους στο ναό έρχονται από άλλες περιοχές. Με χαρά διαπιστώνω ότι όλο και περισσότερα νέα ζευγάρια με τα παιδάκια τους εκκλησιάζονται εκεί.

Ο εφημέριος της κοινότητας -π. Αθανάσιος Δήμου- είναι ένας πολύ ευλαβής κληρικός. Πρόκειται για άνθρωπο με σημαντική θύραθεν παιδεία που υπηρέτησε την Εκκλησία της Αμερικής από διάφορες επιτελικές θέσεις αλλά ταυτόχρονα -το και πιο σημαντικό- ανήκει στην πλειάδα εκείνη των κληρικών οι οποίοι χαρακτηρίζονται από αληθινή παραδοσιακή ευσέβεια.

Γνωρίζει προσωπικά ένα έκαστο των εκκλησιαζομένων και μιλά σε όλους με πατρική στοργή και αγάπη χωρίς διακρίσεις και προσωποληψία.

Μου κάνει μεγάλη εντύπωση προπαντός η ικανότητα του να επικοινωνεί με τα παιδάκια.

Σε κάποια στιγμή βγαίνει από την Ωραία Πύλη και απευθύνεται στα μικρά παιδάκια που εκκλησιάζονται στο ναό που κάθονται στα μπροστινά καθίσματα.

Μιλά στα παιδάκια με πραγματική αγάπη -όπως τους μιλά ο παππούς στα εγγόνια του- και κατορθώνει να τους διδάξει πολύ πετυχημένα λειτουργική αγωγή.

Δεν τους διδάσκει φιλοσοφίες και υψηλές θεολογίες, όχι μόνον επειδή είναι πολύ μικρά και συνειδητοποιεί ότι δεν μπορούν να προσλάβουν δύσκολες έννοιες, αλλά και επειδή πιστεύει έντονα ότι η καλύτερη κατήχηση είναι αυτή που βοηθά τους πιστούς να κατανοήσουν τα τελούμενα και τα σύμβολα στον ιερό ναό.

Παρόλον ότι είναι προχωρημένης ηλικίας και έχει και επιπρόσθετη δυσκολία με κάποιο πρόβλημα στο πόδι, τελεί τα ιερατικά του καθήκοντα με πολλή ευλάβεια, ιεροπρέπεια και συναίσθηση της ιερότητας του χώρου που βρίσκεται.

Δεν είχα προετοιμαστεί να κοινωνήσω την περασμένη Κυριακή. Δεν είχα διαβάσει την Ακολουθία της Θείας Μετάληψης αλλά τελικά τόλμησα να πλησιάσω το Αγιο Ποτήριο, επειδή ένιωσα τόση κατάνυξη από τον τρόπο που τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και από όσα ωραία είπε στα παιδάκια για τη θεολογία που κρύβεται πίσω από το σημείο του σταυρού 

Μεγάλη υπόθεση η ευλάβεια και η ταπείνωση. Κατανύσσει τον άνθρωπο και τον εμπνέει σε αγώνα πνευματικό. 

Πολύ πνεύμα θυσίας και αγάπης διαπιστώνω στην κοινότητα του Αγίου Ελευθερίου από τους ανθρώπους που εκκλησιάζονται εκεί, όχι για να κερδίσουν κάτι ιδιοτελές, αλλά για να εκφράσουν την πηγαία πίστη τους και την άδολη αγάπη τους για τον Χριστό και τις παραδόσεις μας.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΑ ΚΕΛΙΑ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΑ ΚΕΛΙΑ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===============

Πολλοί θα παραξενευτούν από τον τίτλο του άρθρου.

Τι δουλειά έχουν οι εκκλησίες στο Μανχάταν με τα Αγιορειτικά κελιά, θα διερωτηθούν;

Και όμως!

Αν είχατε την ευκαιρία να συμμετάσχετε στις Ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής - και ιδιαίτερα αυτές που γίνονται τις βραδυνές ώρες - θα αισθανόσαστε το δέος που αισθάνονται στις Ακολουθίες οι πιστοί σε κελιά και καλύβες του Αθωνα.

Ιδιαίτερα οι ιεροί ναοί του Αγίου Γεωργίου στον 54ο δρόμο, του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και του Αγίου Ελευθερίου - και όχι μόνον - τελούν πολύ κατανυκτικές Ακολουθίες.

Μη σας ξεγελά η εξωτερική εμφάνιση των ναών. Οταν βρίσκεσαι μέσα στο ναό βρίσκεσαι σε ένα χώρο γεμάτο εικόνες στο τέμπλο και στους τοίχους ή και στα βιτρώ στον Αγιο Ελευθέριο, που δημιουργούν δέος στην ψυχή.

Για τις ευλογημένες κοινότητες του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και του Αγίου Γεωργίου στον 54ο δρόμο και τους καλούς κληρικούς που διακονούν σ’ αυτές μιλήσαμε - κατ’ επανάληψη - σε άλλες περιπτώσεις.

Στον Αγιο Ελευθέριο διακονεί ένας πραγματικά ευλαβής και ιεροπρεπής κληρικός, ο π. Αθανάσιος Δήμου, αξιόλογος λειτουργός του Υψίστου με σημαντική παιδεία και με μεγάλη προσφορά από διάφορες επιτελικές θέσεις της Εκκλησίας.

Εμπνέει πραγματικό δέος ο τρόπος και η ιεροπρέπεια με την οποία λειτουργεί.

Οταν μπαίνεις σ’ αυτούς τους ναούς - και όχι μόνον - εξαφανίζεται αμέσως η Νέα Υόρκη όπως την ξέρει ο κόσμος. 

Ούτε ουρανοξύστες, ούτε θόρυβος, ούτε πολυκοσμία. Ακολουθίες σε μισοσκότεινη ατμόσφαιρα με το φως των καντηλιών και των κεριών ή με χαμηλό φως που συνοδεύεται με ταπεινή ψαλμωδία που δημιουργούν μια θεία αίσθηση στην ψυχή.

Αισθάνεσαι ότι είσαι μεταξύ ουρανού και γης, σ’ ένα άλλο κόσμο εντελώς διαφορετικό από τον κοσμοπολίτικο κόσμο της Νέας Υόρκης.

Αυτή η βδομάδα, είναι η Εβδoμάδα του Ακαθίστου Υμνου, αλλά και των Προηγιασμένων Λειτουργιών και του Μεγάλου Κανόνος.

Πνευματική πανδαισία θα είναι η συμμετοχή μας στις Ακολουθίες και στη Θεία Λειτουργία.

Πραγματικά! Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η πιο πνευματική περίοδος της Εκκλησίας μας.

Για μας τους Ορθόδοξους "it's the most wonderful season of the year"!