ΝΕΑ ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ

 ΝΕΑ ΠΛΑΝΗ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αναφέρει, σε βιντεοσκοπημένη ομιλία του, που ανάρτησε η “Πεμπτουσία”, ο πλανεμένος, φαύλος και Θεομπαίκτης Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός:

«Ὁ νοῦς εἶναι θεοειδής. Ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἕνα κομμάτι κομμένο ἀπὸ πάνω στὸν Θεόν. Αὐτὸ τὸ ἔκανε ὁ Χριστὸς μὲ τὸ φύσημά του. Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ὁ Τεχνουργός, ὁ Δημιουργὸς τῶν σύμπαντων ὄντων. Ὅλα τὰ ἄλλα ἐπρόσταξε κι ἔγιναν. Τὸν ἄνθρωπο βλέπετε φύσηξε ἀπὸ μέσα του καὶ τὸ κατασκεύασε, αὐτὸς εἶναι ὁ νοῦς. Τὸ πῆρε ἀπὸ τὸ σῶμα του, τὸ ἔκαμε πρωτύτερα ἀπ’ τὸ χῶμα. Τὸν νοῦ, τὴν λογικότητα τὴν ἔκαμε ἀπὸ πάνω του. Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἡ θεοειδεία» (15:43).

Διδάσκει ο Ιερός 

Χρυσόστομος:

“Πολλοὶ ἐνόμισαν ὅτι τὸ ἐμφύσημα αὐτοῦ ἦν ἡ ψυχή, καὶ ὅτι ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ μετεδόθη τῷ σώματι ἡ ψυχή. 

Ἔστι δὲ πολλῆς οὐ μόνον ἀνοίας, ἀλλὰ καὶ ἀτοπίας μεστὸς ὁ λόγος, εἰ γὰρ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ ἡ ψυχή, οὐχ ἐχρῆν αὐτῷ μὲν εἶναι σοφήν, ἐν ἄλλῳ δὲ μωρὰν καὶ ἀσύνετον, οὐδὲ ἐν τούτῳ μὲν εἶναι ψυχὴν δικαίαν, ἐν ἑτέρῳ δὲ ἄδικον. 

Ἡ γὰρ τοῦ Θεοῦ οὐσία οὐ μερίζεται, οὐδὲ ἀλλοιοῦται, ἀλλ’ ἐστὶν ἀναλλοίωτος. 

Τὸ ἐμφύσημα λοιπὸν τοῦ Θεοῦ ἢ τοῦ Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν ἐνέργεια”.

Με άλλα λόγια, δεν αντιλαμβάνεται ο πλανεμένος Ιωσήφ, την διαφορά ουσίας και ενέργειας του Θεού και το ακόμη χειρότερο θεωρεί ότι ένα μέρος του ανθρώπου, ήτοι ο νους του, είναι Θεϊκός άρα άκτιστος. 

Μια ακόμη σοβαρή αίρεση που προστίθεται στην μακρά σειρά των αιρέσεων που διατύπωσε κατά καιρούς.

Ερωτούμε λοιπόν:

Ο Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός διδάσκει τα ακριβώς αντίθετα από όσα διδάσκει ο Ιερός Χρυσόστομος και γενικά οι Άγιοι Πατέρες.

Ποιον πρέπει να ακούσουμε;

Τον Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό 

ή τον Ιερό Χρυσόστομο;

Παναγιώτατε! Δέχεστε εισήγηση ή μάλλον φορτική πίεση, να Αγιοκατατάξετε, με το αζημίωτο φυσικά, τον φαύλο, πλανεμένο και Θεομπαίκτη Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό από τα χωρίς φραγμούς πνευματικά του 

τέκνα (Λεμεσού Αθανάσιο, Εφραίμ Βατοπαιδινό, Νεαπόλεως Πορφύριο και την λοιπή Ιωσηφίτικη χορεία της ασέβειας).

Συνυπολογίστε, σας παρακαλούμε, και την νέα πλάνη του Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, στην ατέλειωτη σειρά των κακοδοξιών που διατύπωσε ο πλανεμένος μοναχός πριν -ο μη γένοιτο- πάρετε την ντροπιαστική, για τον Οικουμενικό Θρόνο 

απόφαση Αγιοκατάταξης 

ενός πλανεμένου 

παιδεραστή.

Παρακαλούμε θερμά τον θεολόγο κ. Βασίλη Χαραλάμπους (από σχετικό άρθρο του οποίου πήραμε τις πληροφορίες που αφορούν την νέα πλάνη του γενάρχη του 

Ιωσηφιτισμού), να συνεχίσει το θεάρεστο έργο που άρχισε από χρόνια: Δηλαδή να παρακολουθεί ανελλιπώς τις νέες αναρτήσεις, που γίνονται για τον Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό, για να επισημαίνει και να γνωστοποιεί τις ατέλειωτες θεολογικές κακοδοξίες του πλανεμένου 

μοναχού και να προφυλάσσει 

έτσι το ποίμνιο της Εκκλησίας.

Ας μην ξεχνούμε αυτό που γράψαμε κατ' επανάληψη: Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει στις μέρες μας η Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι η παναίρεση του Οικουμενισμού και το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Εκκλησία της Κύπρου είναι η άνοδος, Θεός φυλάξοι, του 

Μητροπολίτη Λεμεσού 

Αθανάσιου στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο, οπότε και θα παραδοθεί στις ορδές των Ιωσηφιτών. Με ότι αυτό συνεπάγεται.

Β. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ,Η ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ ΠΡΟΣ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ “ΠΡΩΤΕΙΟΥ”

Η ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟ ΠΡΟΣ ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ “ΠΡΩΤΕΙΟΥ”

Του κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Ο Όσιος Πορφύριος αναφερόμενος στον Πάπα, τονίζει πως «είναι φως φανάρι ότι τον ενδιαφέρει να αναγνωρίσουν οι Ορθόδοξοι κεφαλήν τον Πάπα και τίποτε περισσότερο». Διαβάζοντας κάποιος για πρώτη φορά αυτό που είπε ο Όσιος Πορφύριος για τον Πάπα, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για ένα ακόμα ομολογιακό λόγο για την 

Παπική εξουσιαστική 

μάνητα.

Πρωτίστως φυσικά ο Όσιος Πορφύριος, αυτό ήθελε να καταδείξει. Την άλλη διάσταση όμως που έχει ο λόγος τούτος, την αντιλαμβάνεται κάποιος αν δει τα διαδραματιζόμενα με τους Έλληνες της Κορσικής σήμερα, οι οποίοι υπάγονται στον Παπισμό 

ως ουνίτες.

Όπως γνωρίζουμε από την Ιστορία, το έτος 1676, 700 περίπου Μανιάτες πήγαν και κατοίκησαν ως εξόριστοι στην Κορσική μετά από πολλές περιπέτειες. Οι Παπικοί τους ανάγκασαν να μνημονεύουν τον Πάπα και αυτό ήταν το μόνο που αρχικά τους ζητήθηκε, αφήνοντάς τους να τελούν τις Ακολουθίες με βάση το Βυζαντινό τυπικό και με αυτό 

τον τρόπο έγιναν ουνίτες.

Αν επισκεφθεί κάποιος στις μέρες μας την περίοδο του Πάσχα το ναό των Ελλήνων της Κορσικής, θα νομίσει ότι βρίσκεται σε ναό Ορθοδόξων, αφού θα παρατηρήσει να ψάλλονται οι Ακολουθίες στα Ελληνικά και με βάση το Βυζαντινό τυπικό. Προς τούτο αποστέλλεται ουνίτης ιερέας της λεγόμενης ‘’Ελληνικής Καθολικής Εξαρχίας’’ στην Ελλάδα.

Πολλοί Ορθόδοξοι από την Μάνη κυρίως, επισκέπτονται την Κορσική τις ημέρες του Πάσχα, συνεορτάζοντας με τους εκεί Έλληνες που έχουν αποκοπεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία και ενώθηκαν με τους Παπικούς, αλλά και Έλληνες της Κορσικής επισκέπτονται την Μάνη να εορτάσουν το Πάσχα. Έτσι συνεορτάζουν Ορθόδοξοι και Ουνίτες το Πάσχα, με την εθνική χροιά να αναγκάζει πολλούς σε διαφορετική αντιμετώπιση του 

γεγονότος.

Την ίδια πρακτική της σχετικοποίησης του δόγματος από Παπικούς, σε άλλη φυσικά μορφή, παρατηρούμε και σε καλούμενες ‘’μοναστικές’’ κοινότητες, που με βάση το Βατικάνειο «Κώδικα Κανονικού Δικαίου», θεωρούνται «Ιδιωτικές ενώσεις πιστών». 

Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé» η οποία βρίσκεται στην περιοχή της Γαλλικής Βουργουνδίας. Την συναποτελούν Παπικοί, Προτεστάντες και ‘’Ορθόδοξοι’’. 

Το τι έχουν σοφισθεί 

είναι ολοφάνερο.

Τα ίδια παρατηρούμε και στην ‘’μοναστική’’ κοινότητα του Bose (Monastero di Bose), η οποία είναι μια οικουμενιστική κοινότητα. Και μόνο στο λεγόμενο ‘’εορτολόγιο’’ του Bose για παράδειγμα να ανατρέξει κανείς, το οποίο τιτλοφορείται «Εκκλησίες θυμηθείτε», τις οποίες καλεί «διάφορες παραδόσεις», όπου αναφέρεται ποιος εορτάζει την ημέρα εκείνη, η κάθε μια των καλουμένων από τους παπικούς ‘’παραδόσεων’’, των Αγγλικανών, Παπικών, Λουθηρανών, Μαρωνιτών, Κοπτών της Αιθιοπίας, της λεγόμενης ‘’Ασσυριακής εκκλησίας’’, της λεγόμενης ‘’Συριακής καθολικής εκκλησίας’’, Ορθοδόξων, Ουνιτών, κλπ., θα αντιληφθεί την πρακτική της σχετικοποίησης του δόγματος από τους Παπικούς.

Δικαίως, λοιπόν, ο Όσιος Πορφύριος αναφερόμενος στον Πάπα, τόνισε πως «είναι φως φανάρι ότι τον ενδιαφέρει να αναγνωρίσουν οι Ορθόδοξοι κεφαλήν τον Πάπα και τίποτε περισσότερο».

ΠΗΓΗ:

http://aktines.blogspot.com/2021/12/blog-post_75.html

ΔΙΑΛΟΓΟΣ κ. Ε. ΛΩΡΙΤΟΥ ΚΑΙ Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

 ΔΙΑΛΟΓΟΣ κ. Ε. ΛΩΡΙΤΟΥ ΚΑΙ Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

=====

Στην ανάρτηση του ιστολογίου μας, “Εύστοχες παρατηρήσεις του κ. Β. Χαραλάμπους, για την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας”, καταχωρήθηκαν τα ακόλουθα δύο σχόλια:

Λωρίτου Ελένη

Επειδή δεν μπορώ να παρακολουθήσω τους συλλογισμούς, αυτό που προέχει είναι το ερώτημα: Τελικά ο κ. Χαραλάμπους είναι με εσάς ή με τον λύκο;

Παναγιώτης Τελεβάντος

Δεν μπορείτε να παρακολουθήσετε τους συλλογισμούς;

Ποιους ακριβώς συλλογισμούς δεν μπορείτε να κατανοήσετε;

Τι το δυσνόητο αναφέρω που θέλει επεξήγηση;

Όσο για το ερώτημα αν ο κ. Χαραλάμπους είναι μαζί μου ή με τον λύκο, τι φω και τι λαλήσω;

Προφανώς ο κ. Χαραλάμπους είναι με τον Χριστό και όχι μαζί μου ή με οποιονδήποτε άλλο ή με τον λύκο.

Σε καμμία περίπτωση πάντως δεν προέχει -όπως αναφέρετε- πού στέκεται ο κ. Χαραλάμπους. 

Αυτό προέχει μόνο για τον ίδιο.

Αυτό που προέχει πάντοτε και για όλα είναι η αλήθεια της Εκκλησίας και όχι πώς ο καθένας από μας στέκεται.

Αν στεκόμαστε με τον Χριστό το καλό του κεφαλιού μας κάνουμε, αν στεκόμαστε με τον λύκο, αναμμένα κάρβουνα στο κεφάλι μας βάζουμε.

Ούτε τι λέγει ο Τελεβάντος, ούτε τι λέγει ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, ούτε τι λέγει ο κ. Χαραλάμπους, ούτε τι λέγει ο οποιοδήποτε άλλος προέχει καθ' οιονδήποτε λόγο.

Αυτό που προέχει είναι τι λέγει το Ευαγγέλιο, τι διδάσκει η ορθόδοξη πίστη, τι λέγουν οι Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων.

Σε κάθε περίπτωση δεν περίμενα από σας, κ. Λωρίτου, να ενοχληθείτε επειδή χρησιμοποίησα την Σωκρατική ειρωνεία σε άρθρα μου που αφορούσαν αντικοικουμενιστές.

Αντί να τους τα ψάλλω εις ήχον βαρύ, όπως κάνω πάντοτε με τους Οικουμενιστές, προτίμησα να δώσω στους αναγνώστες τρόπο διαφυγής και να τους βάλω ένα καλό λογισμό.

Σε κάθε περίπτωση η ουσία του άρθρου είναι ότι οι Ουκρανομάχοι τα έχουν κάνει μαντάρα και δεν είναι σε θέση να προσκομίσουν ούτε ένα επιχείρημα που να ευσταθεί.

Ενοχλήθηκαν οι Κυκκώτες επειδή εξέφρασα την απογοήτευσή μου για το βιβλίο που εξέδωσε ο Πανιερώτατος για το Ουκρανικό.

Μάλιστα έτερος Καππαδόκης διαμαρτυρήθηκε για την κριτική μου, επειδή -κατά την άποψή του- το βιβλίο του Πανιερώτατου Κύκκου είναι έγκυρο επειδή βασίζεται στις εργασίες του π. Θεόδωρου Ζήση και του π. Αναστάσιου Γκοτσόπουλου για το Ουκρανικό.

Αλλά ώ αγαθέ! 

Αφού γνωρίζεις ότι επεξήγησα, με εκατοντάδες άρθρα, γιατί δεν θεωρώ τις θέσεις του π. Θεόδωρου και του π. Αναστάσιου πειστικές, πώς θα ήταν ποτέ δυνατόν να θεωρήσω το βιβλίο του Πανιερώτατου Κύκκου πειστικό;

Δεν συζήτησα -κατ’ επανάληψη- τις αντιρρήσεις μου για το Ουκρανικό με τον π. Θεόδωρο και τον π. Αναστάσιο;

Αφού δεν πήρα πειστική απάντηση από κανένα από τους δύο, πώς θα μπορούσα να επικροτήσω το βιβλίο του Πανιερώτατου Κύκκου, που βασίζεται στις εργασίες των δύο αυτών διακεκριμένων κληρικών;

ΕΥΣΤΟΧΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. Β. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

ΕΥΣΤΟΧΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. Β. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο εκλεκτός φίλος κ. Βασίλης Χαραλάμπους καταπιάνεται με το Ουκρανικό, με νέο του άρθρο, στην τελευταία έκδοση της εφημερίδας “Ορθόδοξος Ρύπος”.

Και τι λέγει; 

Όταν ο Πατριάρχης Ιερεμίας Β΄ ο Τρανός ανύψωσε την Ρωσσία σε Πατριαρχείο, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Μελέτιος Πηγάς απαίτησε να υπάρξει Πανορθόδοξη συναίνεση προς τούτο. 

Πράγμα που κατόρθωσε.

Ο κ. Χαραλάπους δεν ανέφερε -προφανώς επειδή το θεώρησε αυτονόητο- ότι άλλο πράγμα είναι η εκχώρηση Αυτοκεφαλίας σε επαρχία -τουτέστιν στο Κιέβο- του Οικουμενικού Θρόνου και εντελώς διαφορετικό η ανύψωση μιας Εκκλησίας σε Πατριαρχείο. 

Η ανύψωση μιας Εκκλησίας σε Πατριαρχείο προφανώς και χρειαζόταν Πανορθόδοξη συναίνεση, αφού, για χίλια περίπου χρόνια, λειτουργούσε η Πενταρχία των Πατριαρχών.

Η ανύψωση του Μόσχας σε Πατριάρχη, σήμαινε αυτοδικαίως την συμπερίληψή του στην Πενταρχία των Πατριαρχών, μετά την έκπτωση στην αίρεση του επισκόπου της πρεσβυτέρας Ρώμης. 

Γι’ αυτό, είχε δίκαιο ο Αλεξανδρείας Μελέτιος Πηγάς όταν ζητούσε συναίνεση και από τα άλλα 3 Πατριαρχεία για να εγκρίνουν την εισδοχή του Μόσχας στην Πενταρχία.

Είναι προφανές ότι μιλούμε για δύο διαφορετικά πράγματα. 

Είναι, επίσης, προφανής ο λόγος που ο κ. Βασίλης Χαραλάμπους παρέλειψε να κάνει την διάκριση μεταξύ των δύο (δηλαδή την εκχώρηση Αυτοκεφαλίας σε επαρχία του Θρόνου -συγκεκριμένα στο Κιέβο- και την ανύψωση στην Πενταρχία του Πατριάρχη Μόσχας. 

Ο κ. Χαραλάμπους, ως εγκρατής της θεολογίας θεράπων, θεώρησε αυτονόητη την διάκριση των δύο πραγμάτων. 

Θεωρήσαμε αναγκαίο να κάνουμε την διευκρίνιση για να βοηθήσουμε τους μη θεολόγους αναγνώστες μας, οι οποίοι είναι ενδεχόμενο να σχηματίσουν την λανθασμένη εντύπωση ότι ο κ. Βασίλης Χαραλάμπους συγχύζει τα δύο πράγματα.

Η Ουκρανία ήταν ανέκαθεν έδαφος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ο Κιέβου ήταν ο Έξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Ουκρανία. Είναι θεολογικά αστείο να ισχυριστεί κάποιος ότι ο Έξαρχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου ανήκε στο Πατριαρχείο της Ρωσσίας.

Εδώ στην Κύπρο λ.χ., ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βόστρων κ. Τιμόθεος είναι Έξαρχος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Ούτε για ανέκδοτο δεν μπορεί να ειπωθεί ότι ανήκει στην Εκκλησία της Κύπρου και όχι στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.

Γι’ αυτό προσοχή! Άλλο ανύψωση στην Πενταρχία των Πατριαρχών της Εκκλησίας της Ρωσσίας και άλλο εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στο Κίεβο.

Όσο για την θεοφιλή έγνοια του κ. Χαραλάμπους να υπάρξει Πανορθόδοξη συναίνεση για την εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία, είναι σαφές ότι καταβάλλεται συντονισμένη πολυεπίπεδη προσπάθεια και θα επιτευχθεί σταδιακά με μαθηματική ακρίβεια.

Την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας αναγνωρίζουν ήδη οι Εκκλησίες της Κωνσταντινουπόλεως, της Αλεξανδρείας, της Κύπρου και της Ελλάδος, ενώ ο Μακαριώτατος Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιος δήλωσε ότι άλλες 4 Εκκλησίες θα αναγνωρίσουν προσεχώς την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Όταν 8 Αυτοκέφαλες Εκκλησίες αναγνωρίσουν τον Μακαριώτατο Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιο ως Προκαθήμενο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας, τότε ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα συγκαλέσει Σύνοδο ή Σύναξη των Προκαθημένων της Ορθοδοξίας, στην Βασιλεύουσα, ώστε να επικυρωθεί, σε επίπεδο Προκαθημένων, η Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Να ευχαριστήσουμε τον εκλεκτό φίλο -από δεκαετίες- και εγκρατή της θεολογίας θεράποντα, κ. Βασίλη Χαραλάμπους, για τις εύστοχες παρεμβάσεις του για το Ουκρανικό, που μας δίνουν την αφορμή για γόνιμο σχολιασμό και εμβάθυνση στην κρίση που ταλανίζει την Ορθοδοξία σήμερα.

Πριν κλείσουμε το άρθρο θέλουμε να εκφράσουμε την πηγαία χαρά μας, επειδή τα άρθρα του φίλου αντιοικουμενιστή θεολόγου κ. Χαραλάμπους είναι ευχάριστη έκπληξη στην εφημερίδα "Ορθοδοξος Τύπος", που κατάντησε κυριολεκτικά χωματερή των εμμονών, των ιδεοληψιών και των κακοδοξιών του πολυσέβαστου και πολυφίλητου π. Βασιλείου Βολουδάκη, του Μακρακιστή.

Ελπίζουμε ότι ο κ. Χαραλάμπους θα γράψει και άλλα άρθρα για το Ουκρανικό, ώστε να μας δώσει την ευκαιρία να ξετινάξουμε ένα προς ένα τα έωλα επιχειρήματα των Ουκρανομάχων. 

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΓΕΡΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ Ο ΓΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΓΕΡΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ Ο ΓΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Κοιμήθηκε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Γέροντας Αθανάσιος, ο Γέροντας της προσευχής και της μακαρίας απλότητας. Κοιμήθηκε σε ηλικία 96 ετών. Επί των ημερών του Ιερά Μονή Σταυροβουνίου έγινε η μεγάλη ‘’πνευματική βάση’’ της Κύπρου, κατά τον Όσιο Παΐσιο. Επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου διέλαμψε τόσο σε θέματα Πατερικής Παράδοσης, όσο και σε ζητήματα Ορθόδοξης Πίστης.

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου στον πόλεμο ενάντια στις αμβλώσεις και δεν θα ήταν υπερβολή να αποδώσουμε Πανορθοδόξως τούτη την πρωτειά. Το διαπιστώνει κανείς, τόσο από το πλήθος των ενημερωτικών εντύπων ενάντια στις εκτρώσεις στην Ιερά Μονή, όσο και από τη συχνή αναφορά γι’ αυτό στις περιοδικές εκδόσεις της Μονής ‘’Ο Ζωοποιός Σταυρός’’. 

Ενδεικτικά αναφέρομε από την περιοδική έκδοση ‘’Ο Ζωοποιός Σταυρός’’ (Δεκέμβριος 2019), το κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου που τιτλοφορείται, ‘’Η εσχάτη Αποστασία εις τας ημέρας μας προετοιμάζει το πεδίον δράσεως του Εσχάτου Αντιχρίστου και περί της κορυφώσεως των ανθρωποκτονιών μέσω των «εκτρώσεων – αμβλώσεων»’’.

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και στον πόλεμο ενάντια στον Νεονικολαϊτισμό, ο οποίος αποτελεί μάστιγα των ημερών μας, η οποία αλλοτρόπως μεταφέρει την αίρεση του Νικολαϊτισμού των πρωτοχριστιανικών χρόνων στις μέρες μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε από την περιοδική έκδοση του Δεκεμβρίου 2019, το κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου, «‘’Οικουμενισμός’’ και ‘’Νικολαϊτισμός’’: Τα ‘’δύο κέρατα’’ του Ψευδοπροφήτου’’», το οποίο καταγράφει τις δύο αυτές πλάνες των ημερών μας. Είναι αξιοσημείωτο αυτό που σημειώνεται στο κείμενο τούτο, ότι «το αντίχριστο σύμπλεγμα ‘’Οικουμενισμού – Νικολαϊτισμού’’ καταδικαζόμενον ευθαρσώς και απεριφράστως υπό Αυτού Τούτου, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού εις το θεόπνευστον βιβλίον της ‘’Αποκαλύψεως’’».

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και στον ομολογιακό αγώνα για την Ορθόδοξη Πίστη μας. Ενδεικτικά αναφέρομε από την Περιοδική έκδοση της Ιεράς Μονής το κείμενο «Είναι δυνατόν ο ‘’παπισμός’’ να είναι Εκκλησία;», υπό του Πατρός και Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου, το οποίο έρχεται ‘’ως δρόσος Αερμών’’ στην τόση κάμινο των εκκλησιολογικών στρεβλώσεων που παρεισέφρησαν ως μη ώφειλαν σε κείμενο της Συνόδου της Κρήτης. Σε αυτό τονίζεται ότι ‘’η Αληθινή Εκκλησία είναι Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική’’. Μάλιστα επιμένει ο Γέροντας Αθανάσιος στην πραγματική ονομασία ‘’Παπισμός’’ αντί ‘’Ρωμαιοκαθολικισμός’’, όπως κατάντησε να λέγεται από πολλούς. Ο Γέροντας Αθανάσιος, ο Γέροντας της προσευχής και της μακαρίας απλότητας, ήταν ο Γέροντας της Ορθόδοξης Παράδοσης.

ΠΗΓΗ:

“Ορθόδοξος Τύπος”

Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ, ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

 ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αφορμή σύνταξης του παρόντος άρθρου μας έδωσε δημοσίευμα του αγαπητού φίλου κ. Βασίλη Χαραλάμπους, στην εφημερίδα “Ορθόδοξος Τύπος”, που επιγράφει “Συνοδικὴ ἔκβασις τοῦ “Οὐκρανικοῦ” θὰ ἐπιφέρη τὴν χαρμονὴν τῆς ἑνότητος.”

Συμφωνώ απόλυτα με όσα αναφέρει στο άρθρο του ο φίλος αρθρογράφος.

Το πολίτευμα της Εκκλησίας είναι επισκοποσυνοδικό. 

Ως εκ τούτου, πρέπει να έχουν συνοδική έγκριση οι αποφάσεις που αφορούν την Εκκλησία.

Επομένως η Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας πρέπει να έχει την Συνοδική έγκριση της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι πρέπει να συγκληθεί Οικουμενική Σύνοδος.

Ποτέ δεν συγκλήθηκε Οικουμενική Σύνοδος για να εκχωρηθεί Αυτοκεφαλία σε μία Εκκλησία.

Οικουμενικές Σύνοδοι συγκαλούνται  μόνο όταν συνταράσσουν την Εκκλησία αιρέσεις και όχι για διοικητικά θέματα. 

Είναι αλήθεια ότι τα παλαίφατα Πατριαρχεία και η Εκκλησία της Κύπρου, έλαβαν Αυτοκεφαλία από Οικουμενικές Συνόδους, αλλά ποτέ δεν συγκλήθηκε Οικουμενική Σύνοδος με αποκλειστικό σκοπό να χορηγήσει Αυτοκεφαλία.

Οι 9 νεώτερες Αυτοκεφαλίες εκχωρήθηκαν από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Η εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία κατέστη δυνατή με 3 Συνοδικές αποφάσεις. 

1.) Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκχώρησε Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία, αφού επανέφερε υπό το ωμοφόριο του Κωνσταντινουπόλεως το Κίεβο και αποκατέστησε τους πρώην Σχισματικούς.

2.) Στην συνέχεια συνεκλήθη η Ενωτική Σύνοδος της Ουκρανίας, η οποία εξέλεξε τον Κιέβου Επιφάνιο  Προκαθήμενό της.

3.) Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στην συνέχεια, εκχώρησε Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία.

Άρα συγκλήθηκαν 3 Σύνοδοι για να ολοκληρωθεί η εκχώρηση της Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Στην συνέχεια συγκλήθηκαν άλλες 3 Σύνοδοι Αυτοκεφάλων Εκκλησιών ήτοι

1.) της Ελλάδος, 

2.) της Αλεξανδρείας και πρόσφατα 

3.) της Κύπρου, οι οποίες αναγνώρισαν την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Επομένως, σειρά αποφάσεων αρμοδίων Συνοδικών οργάνων οδήγησε στην αναγνώριση της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας.

Η συνοδική διαδικασία της αναγνώρισης της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας συνεχίζεται.

Ο Μακαριώτατος Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιος δήλωσε πρόσφατα ότι άλλες 4 Σύνοδοι θα αναγνωρίσουν σύντομα την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Όταν αυτό συντελεστεί οι 8 από τις 14 Αυτοκέφαλες Εκκλησίες θα αναγνωρίσουν Συνοδικά την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Όταν θα ολοκληρωθεί η συνοδική διαδικασία, ο Παναγιώτατος θα συγκαλέσει Σύναξη των Προκαθημένων, από θέση ισχύος, διότι η πλειοψηφία των Ορθοδόξων Εκκλησιών θα έχει αναγνωρίσει την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας.

Όσοι αρνηθούν να παραστούν στην Σύναξη ή όσοι παραστούν και μειοψηφίσουν οφείλουν να αναγνωρίσουν -κατά τα συνοδικά θέσμια- την νικώσα ψήφο των πλειόνων.

Αν δεν το κάνουν, θα αποδείξουν ότι έχουν αντισυνοδικό φρόνημα, δηλαδή αντορθόδοξο φρόνημα και θα μείνουν ανεπανόρθωτα εκτεθειμένοι ενώπιον Θεού και ανθρώπων.

Όπως πολύ ορθά αναφέρει στο άρθρο του ο αγαπητός φίλος κ. Βασίλης Χαραλάμπους, μόνο η συμμόρφωση προς το Συνοδικό πολίτευμα της Εκκλησίας θα επιφέρει την ποθούμενη Πανορθόδοξη ειρήνη.

Προς αυτή την κατεύθυνση είναι επιβεβλημένο να κινηθούν όλοι.

Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ, ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο εκλεκτός φίλος θεολόγος κ. Βασίλης Χαραλάμπους, σε πρόσφατο άρθρο του στον “Ορθόδοξο Τύπο”, σχολιάζει την θέση ότι το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο είναι τετελεσμένο γεγονός. 

Στο άρθρο του παραθέτει τα ακόλουθα δύο αποσπάσματα από το κλασσικό έργο του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου “Τα δύο άκρα”:

1.) “Μία ἀπόφασις συναντῶσα τὴν ἀντίδρασιν τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν Ἐπισκόπων, καὶ ἂν ἀκόμα δέν εἶνε ἐξ αὐτῆς ἄκυρος, ποῖον κῦρος δύναται νὰ ἔχει διὰ τὴν Ἐκκλησίαν; Οὐδέν! Καταργεῖται de facto”.

2.) “Βεβαίως ὅταν σχισματικὸς ἢ αἱρετικὸς Κληρικός ἐπιστρέφει εἰς τὴν Ὀρθοδοξία γίνεται δεκτὸς πολλάκις ἄνευ χειροτονίας, δι’ ἁπλῆς ἀπόφασης Συν­όδου. Τοῦτο ὅμως γίνεται διὰ Συνόδου. Σύνοδος πάντοτε ἀποφασίζει τὴν ἀποκατάστασιν τῶν αἱρετικῶν ἢ σχισματικῶν”.

Εκφράζουμε την ανυπόκριτη χαρά μας, επειδή -επιτέλους- ο εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσών “Ορθόδοξος Τύπος”, από την μαύρη ώρα που τον έθεσε υπό την δεσποτική κυριαρχία του ο σοβαρά προβληματικός, αλλά πάντοτε σεβαστός και αγαπητός κληρικός π. Βασίλειος Βολουδάκης, δημοσιεύει κείμενο που αποκαθιστά την αλήθεια για την εγκυρότητα της Απόφασης της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την οποία αποκατέστησε τους πρώην Σχισματικούς της Ουκρανίας χωρίς χειροτονία με απλή απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Θρόνου.

Τα αποσπάσματα, από το βιβλίο του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου, που παραθέτει στο άρθρο του ο κ. Β. Χαραλάμπους, καθιστούν σαφές ότι: 

1.) Η Ιερά Σύνοδος μπορεί να δεχτεί χωρίς χειροτονία την αποκατάσταση Σχισματικών ή αιρετικών.

2.) Μαρτυρούν, επίσης, ότι η ευχαριστιακή κοινωνία των Εκκλησιών είναι το κριτήριο που καθορίζει την εγκυρότητα των εκκλησιαστικών θεμάτων.

Ως εκ τούτου, η φωνή του π. Επιφάνιου από τον τάφο ή μάλλον από την Βασιλεία του Θεού όπου αυλίζεται, μαρτυρεί ότι εγκύρως και ορθώς έπραξε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου να αποκαταστήσει τους πρώην Σχισματικούς της Ουκρανίας. 

Με την αποκατάσταση των πρώην Σχισματικών ευτυχώς σήμερα δεν υπάρχει κανείς Σχισματικός στην Ουκρανία, εκτός φυσικά από την ομάδα του Ντενισένκο, η οποία αποκαταστάθηκε μεν από το  Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά επέστρεψε με δική της ευθύνη επί το ίδιον εξέραμα, εις ίδιον κρίμα και κατάκριμα. 

Η επιστροφή ενός αμαρτωλού προκαλεί ανεκλάλητη αγαλλίαση στον Θεό, μας διαβεβαιώνει το Άγιο Ευαγγέλιο.! 

Οποία χαρά, επομένως γίνεται εν Ουρανώ, τώρα που εντάχθηκαν στην Ορθόδοξη Εκκλησία, 18 εκατομμύρια αδελφοί μας Ουκρανοί, που προηγουμένως ήταν Σχισματικοί;!

Άραγε, ο σεπτός και προσφιλής των Εξαρχείων Γέρων, π. Βασίλειος Βολουδάκης, θα συνετιστεί μετά την υπόμνηση της διδασκαλίας του Γέροντος Επιφάνιου Θεοδωροπούλου;

Ή μήπως θα συνεχίσει τις αστήρικτες αναλύσεις του για το Ουκρανικό που τον εκθέτουν και τον ίδιο και τον "Ορθόδοξο Τύπο", οποίος -ως μη ώφειλε- φιλοξενεί τα αντιπατριαχικά και εμπαθή άρθρα του;

Προσευχόμαστε για το πρώτο, αλλά φοβόμαστε -δεν το κρύβουμε, επειδή γνωρίζουμε καλώς το ποιόν του σεβαστού πατρός- για το δεύτερο.

Ως γνωστόν ήδη η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου, με ευρεία πλειοψηφία των 3/5 της Ιεραρχίας της, αποφάσισε να εντάξει στα Δίπτυχα της Εκκλησίας μας τον Μακαριώτατο Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιο ως τον Προκαθήμενο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας Ουκρανίας.!

Το ίδιο έπραξαν άλλωστε τρεις άλλες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, ήτοι 

1.) το Οικουμενικό Πατριαρχείο, 

2.) το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, και 

3.) η Εκκλησία της Ελλάδος.

 

Οι Προκαθήμενοι των 4 Αυτοκέφαλων Εκκλησιών μνημονεύουν τον Μακαριώτατο Κιέβου Επιφάνιο ως Προκαθήμενο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας, ενώ αναμένεται σχετική απόφαση και άλλων Ορθόδοξων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.

Ευχαριστούμε θερμά τον αγαπητό φίλο κ. Β. Χαραλάμπους που μας υπενθύμισε την διδασκαλία του Γέροντος Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου, η οποία πρέπει να έχει -ως εικός- καθοριστικό ρόλο για την επίλυση του Ουκρανικού.