ΚΥΠΡΙΑΚΟ: H ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

Του Β. Χαραλάμπους

=====

Ο λαός αγωνιά για τα τεκταινόμενα στη Γενεύη. Τα αγωνιώδη ερωτήματα ποικίλουν, με πρώτο εκείνο της μορφή της λύσης που δυνατό θα συμφωνηθεί ή μάλλον θα επιβληθεί. Το πρόβλημα πιστεύω είναι η «μορφή ομοσπονδίας», που πλανάται σε κάθε σχέδιο λύσης.

Δεν θα προσθέσω πολλές προσωπικές απόψεις.  Θα αναφέρω κάτι που μας ανέφερε παλαιότερα ο διατελέσας Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ο οποίος ως γνωστό στήριζε τα σχέδια αυτά. Ήλθε θυμάμαι στον προσφυγικό  Σύλλογο του χωριού μου, για μια συνάντηση τις ημέρες των Προεδρικών εκλογών. Επειδή ο Σύλλογος διατήρησε το ακομμάτιστο, για να έχει μέλη όλους τους  συγχωριανούς, θεωρήθηκε καλύτερο να μη γίνει προεκλογική ομιλία. Έτσι έγινε με τη μορφή φιλικής συνάντησης, με συγχωριανούς διαφόρων πολιτικών θέσεων. Εξ άλλου ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης, ήταν ευχάριστος στην παρέα και ανοιχτόκαρδος, και δεν δυσκολεύτηκε καθόλου στη νέα αυτή μορφή πολιτικής σύναξης.

Θυμάμαι που τον ρώτησα να μου πει την άποψη του για την Ομοσπονδία. Ήξερα ότι ήταν ειλικρινής άνθρωπος. Μου απάντησε ως εξής: «Πριν λίγες μέρες δέχθηκα στο γραφείο μου την Ολλανδική αντιπροσωπεία. Ξέρεις ότι η στάση της Ολλαδίας στο Κυπριακό πρόβλημα είναι φιλότουρκη. Ξέρεις τι με ρώτησαν; Μα καλά δεν υπήρχε χειρότερη μορφή ομοσπονδίας να σας βάλουν;» Τίποτε άλλο. 

Θα υπογραμμίσω από την τελευταία φράση του, τη «μορφή ομοσπονδίας». Είναι γεγονός ότι υπάρχουν πολλές μορφές του ομοσπονδιακού πολιτεύματος. Αν προστρέξει κανείς σε έγκριτα βιβλία Πολιτειολογίας, θα δει ότι δεν υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στην ομοσπονδία και την συνομοσπονδία. Σε θεωρητικό κυρίως επίπεδο συνίσταται στην παράμετρο των εξουσιών της Κεντρικής Κυβέρνησης. Στην πράξη ο τρόπος άσκησης των εξουσιών αυτών διαμορφώνεται και από άλλες πραγματικότητες.

Δυστυχώς η «μορφή ομοσπονδίας» που τελικά έχει καταλήξει να πλανάται σε κάθε προτεινόμενη λύση, με τη σταδιακή δυστυχώς υποχωρητική τακτική, δεν είναι απλά ένα άδικο πολιτειακό σύστημα, αλλά και ένα μη λειτουργικό σύστημα. 

Για να καταλάβει κανείς το πρόβλημα στη «μορφή ομοσπονδίας», θα αναφερθώ στο διάγγελμα του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου  για το Σχέδιο Ανάν. Αν αντικειμενικά κανείς δει το διάγγελμα εκείνο, θα παρατηρήσει ότι όλα τα αρνητικά που τόνισε εκείνο το κρίσιμο βράδυ, ήταν τα αρνητικά από τη δυναμική της «μορφής ομοσπονδίας». Εκείνο το βράδυ κατ’ ουσία δεν είναι το ανανικό πολιτειακό έκτρωμα μόνο που αμφισβητήθηκε, αλλά και η ομοσπονδία. 

Απόδειξη τούτου ήταν το γεγονός ότι το πλήθος, που εκείνο το βράδυ συγκεντρώθηκε για στήριξη του τότε Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, συγκροτούσε κατά μεγάλο μέρος το κομμάτι εκείνο του λαού (διαφόρων πολιτικών αποχρώσεων) που δεν ήθελε την ομοσπονδία ως λύση. Επιπρόσθετη απόδειξη ήταν και το γεγονός ότι την επομένη η εφημερίδα της αριστεράς είχε τον μεγάλο πρωτοσέλιδο τίτλο, ‘’Ο Πρόεδρος επιμένει σε λύση ομοσπονδίας’’. Γιατί αυτός ο τίτλος; Επειδή εκείνο το βράδυ αμφισβητήθηκε η ομοσπονδία.

Στο Δημοψήφισμα που ακολούθησε, για την αποδοχή ή όχι του ανανικού πολιτειακού εκτρώματος, ο λαός της Κύπρου ψήφισε το ΟΧΙ με ποσοστό 75,83, με συνηγορούσα και όχι μόνο, τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου. Τις μέρες τούτες ο λαός της Κύπρου αγωνιά, αλλά δεν παύει να ελπίζει. 

ΚΑΙ ΠΑΛΙ «ΟΧΙ» ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΝ ΠΟΥ ΤΕΚΤΑΙΝΟΝΤΑΙ

ΚΑΙ ΠΑΛΙ «ΟΧΙ» ΘΑ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΥΠΟΥ ΑΝΑΝ ΠΟΥ ΤΕΚΤΑΙΝΟΝΤΑΙ

‘’Μα καλά, δεν υπήρχε χειρότερη μορφή ομοσπονδίας να σας βάλουν;’’- Ολλανδική αντιπροσωπεία, προς τον πρώην Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους

=====

Τις τελευταίες μέρες γίνεται πολύς λόγος για την επαναφορά σχεδίου παρόμοιου με το ανανικό έκτρωμα. Κάποιοι άρχισαν πάλι με ιδεολογική μανία να προβάλλουν τη ‘’συνύπαρξη’’ ως αυτοσκοπό, τη στιγμή που οι ίδιοι καλλιεργούν νυχθημερόν το ιδεολογικό κομματικό μίσος. Σκληρός ο λόγος, αλλά αληθής. 

Παρενθετικά να αναφέρομε ότι ένα πολύ σοβαρό θέμα, που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι εκείνο της ιδεολογικής συνύπαρξης με τους Τουρκοκύπριους, υπό τις παρούσες συνθήκες. Με τον ιδεολογικό συρφετό που τους διακατέχει, έχω βέβαιη την πεποίθηση ότι πολλά θέματα θα θυσιάσουν χάρις της ιδεολογικής συνύπαρξης. 

Ποιος αμφιβάλλει για το πλήθος των συγκρητιστικών ατοπημάτων, που θα ακολουθήσουν την ιδεολογική συνύπαρξη που επιθυμούν, υπό τις παρούσες συνθήκες; Να υπενθυμίσω απλά το ιδεολογικό παραλήρημα Χριστόφια με την ‘’ευκαιρία’’ του ραμαζανιού, με τη απαράδεκτη φράση του «Πάσχα και ραμαζάνι είναι αδέλφια δίδυμα», για την οποία δυστυχώς δεν πήρε καμιά απάντηση. 

Προσωπικά έχω βέβαιη την πεποίθηση ότι δεν θα επιτρέψει κάτι τέτοιο ο Θεός, καθότι δεν είναι προς το συμφέρο μας από πνευματικής άποψης, λόγω των ακατάσχετων συγκρητιστικών ολισθημάτων που θα ακολουθήσουν, υπό τις παρούσες συνθήκες. 

Το βασικό πρόβλημα κάθε σχεδίου που τίθεται κάθε φορά στο τραπέζι των συνομιλιών, είναι η μορφή ομοσπονδίας που προσπαθούν να επιβάλουν. Εξάλλου είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει σαφής διάκριση των ομοσπονδιακών και συνομοσπονδιακών συστημάτων. Οι αναφορές στα συγγράμματα πολιτειολογίας περί ισχυρής ή μη, κεντρικής κυβέρνησης είναι σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο.

Ενθυμούμαι κάποτε όταν είχα ρωτήσει τον πρώην Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος εθεωρείτο υπέρμαχος της ομοσπονδίας, την ειλικρινή αναφορά του. Όταν του ζήτησα να μου απαντήσει ειλικρινά το τι πραγματικά είναι η ομοσπονδία που προσπαθούν να μας επιβάλουν, αντί άλλης απάντησης μου είπε τα εξής: «Πριν λίγες μέρες δέχθηκα στο γραφείο μου την Ολλανδική αντιπροσωπεία…και ξέρεις η στάση της Ολλανδικής Κυβέρνησης είναι φιλότουρκη. Ξέρεις τι με ρώτησαν; "Μα καλά, δεν υπήρχε χειρότερη μορφή ομοσπονδίας να σας βάλουν;’’» Η συζήτηση δεν συνεχίστηκε. Η απάντηση τα έλεγε όλα. Κυρίως αυτό το «χειρότερη μορφή ομοσπονδίας». Δεν υπήρχε αμφιβολία για τίποτε.

Αλλά ας δούμε και την περίπτωση του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος ήταν επίσης από αυτούς που στήριζαν την ομοσπονδιακή λύση. Το βράδυ εκείνο του διαγγέλματος του, με το ιστορικό «ΟΧΙ»  στο ανανικό έκτρωμα, δεν είχε κάμει καμιά αναφορά ειδικά για τα αρνητικά που πρόσθετε το απαράδεκτο τούτο σχέδιο. Όλα είχαν σχέση με τα αρνητικά της ομοσπονδίας που προσπαθούσαν να μας επιβάλουν. Όλα ήταν μια κατά βάση ανάλυση  της δυναμικής των αρνητικών της ομοσπονδιακής λύσης.

Απόδειξη τούτου, ήταν ότι την επόμενη μέρα η εφημερίδα της κομμουνιστικής αριστεράς «Χαραυγή», δεν είχε ως πρώτη είδηση το ιστορικό «ΟΧΙ» στο ανανικό έκτρωμα, αλλά την αναφορά ότι «Ο πρόεδρος επιμένει σε λύση ομοσπονδίας». Και ο λόγος; Γιατί εκείνο το βράδυ, ο Πρόεδρος είχε αμφισβητήσει κατά βάση την ομοσπονδιακή λύση.  Το διάγγελμα είναι ακόμα αναρτημένο στο διαδίκτυο. Ας μας βρουν ένα σημείο από αυτά που ανέφερε, που δεν είναι απότοκο της εκτρωματικής ομοσπονδιακής λύσης που προσπαθούν να μας επιβάλουν. 

Όπως ο  λαός τότε ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθετήσεως, είπε το ιστορικό «ΟΧΙ» στο ανανικό έκτρωμα, έτσι με τη βοήθεια του Θεού θα αντιτάξει ηχηρότατο «ΟΧΙ» στα απαράδεκτα σχέδια που θα προσπαθήσουν και πάλι να μας επιβάλουν.

Ο ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ, Ο κ. Μ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΚΑΙ Ο κ. Τ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ο ΚΛΗΡΙΔΗΣ, Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ, Ο κ. Μ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΚΑΙ Ο κ. Τ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Διαβάσαμε άρθρο στον “Φιλελεύθερο” του κ. Αριστείδη Βικέτου για τις αναμνήσεις του για τον άρτι κοιμηθέντα Πρόεδρο Κληρίδη.

Αναφέρει μεταξύ άλλων:

“Ο Γλαύκος Κληρίδης δέχτηκε το πιο άνανδρο χτύπημα από τους πολιτικούς του αντιπάλους με μια σκευωρία, που στήθηκε εναντίον του παραμονές των προεδρικών εκλογών του 1983. 

Μια εφημερίδα δημοσίευσε ένα χαλκευμένο έγγραφο, που τον παρουσίαζε ως τάχα πράκτορα των ναζί. 

Ποιόν; Αυτόν, που πολέμησε κατά των ναζί. Το αεροπλάνο του (ήταν πιλότος της αγγλικής αεροπορίας) καταρρίφθηκε και ο ίδιος συνελήφθη αιχμάλωτος. Καιρό μετά τον συνάντησα και του έδωσα στοιχεία για το πως είχε στηθεί η σκευωρία. Του είπα ότι έπρεπε να αντιδράσει. Η απάντηση του ήταν: «Αυτά δεν είναι του χαρακτήρα μου»!”

Διαδίδεται ευρέως στην Ομογένεια ότι ο δημοσιογράφος κ. Μιχάλης Ιγνατίου διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στη σκευωρία των χαλκευμένων εγγράφων που παρουσίαζαν τον κ. Κληρίδη συνεργάτη των Ναζί, ενώ ήταν ήρωας του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Καλόν είναι ο αγαπητός κ. Μιχάλης Ιγνατίου να γράψει κάτι τουλάχιστον τώρα που κοιμήθηκε ο Γλαύκος Κληρίδης. Αν μεν είναι αθώος των κατηγοριών που του προσάπτουν να ενημερώσει σχετικά τους αναγνώστες των κειμένων του. Αν πάλιν αληθεύουν οι φήμες επιβεβλημένον είναι να ζητήσει έστω και τώρα συγγνώμη δημόσια. 

Πιο ορθό θα ήταν να ζητούσε συγγνώμη όταν ζούσε ο βετεράνος πολιτικός, αλλά αφού δεν το έκανε αυτό ορθόν είναι έστω και τώρα να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια.

Εάν βεβαίως αληθεύουν οι φήμες, αλλιώς ας τις διαψεύσει κατηγορηματικά.

Ωραίο παράδειγμα πολιτικού που ζήτησε συγγνώμη από τον κ. Κληρίδη είναι ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ κ. Τάκης Χατζηγεωργίου ο οποίος έγραψε τα ακόλουθα σε ανάρτηση του Facebook του που δημοσίευσε χθες.

«Θυμούμαι όταν επέστρεψε ο Μακάριος από την εξορία στις επτά Δεκεμβρίου του 74. Μια λαοθάλασσα. Ήμουν κάτω ακριβώς από την εξέδρα της Αρχιεπισκοπής και όταν ο Mακάριος είπε κάτι εναντίον της χούντας αρχίσαμε όλοι να φωνάζουμε "την χούντα την έχεις δίπλα σου, την χούντα την έχεις δίπλα σου". Δίπλα του ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης, που στο άκουσμα του συνθήματος μετακινήθηκε πίσω από τον Μακάριο. Τότε εμείς συνεχίσαμε πιο δυνατά “την χούντα την έχεις πίσω σου”. 

Λυπούμαι τόσο πολύ που ο Μακάριος δεν τον υπερασπίστηκε, γιατί όλοι κάναμε τα λάθη μας, μα χούντα δεν ήταν ο Κληρίδης. Και λυπούμαι ακόμα πιο πολύ γιατί δεν βρήκα την ευκαιρία να του το πω...Ο Γλαύκος Κληρίδης σε δύσκολη κατάσταση στη κλινική. Αυτή την ώρα δεν μπορεί παρά ο νους να διατρέχει την κυπριακή ιστορία. Της οποίας ο Γλαύκος Κληρίδης ήταν υπηρέτης. Τις πιο θερμές μου ευχές».

Η ανάρτηση του κ. Χατζηγεωργίου τον τιμά και ως άνθρωπο και ως πολιτικό, όχι μόνον επειδή ζητά συγγνώμη για τη δική του στάση αλλά και επειδή δεν διστάζει να μιλήσει για την ευθύνη του Μακάριου για τον άδικο διασυρμό του Κληρίδη.

Μπορεί κάποιος να διαφωνεί με τις πολιτικές επιλογές του Κληρίδη -όπως λ.χ. ο γράφων- αλλά κανένας έντιμος άνθρωπος δεν μπορεί να συκοφαντεί όσους διαφωνούν μαζί του και μάλιστα τόσο αδίστακτα γι’ αυτό και η ανάρτηση αυτή του κ. Χατζηγεωργίου τον τιμά ιδιαίτερα.

Η σειρά του κ. Ιγνατίου τώρα ο οποίος αν όντως χάλκευσε έγγραφα κατά του αείμνηστου Κληρίδη έχει πολύ πιο σοβαρούς λόγους από τον κ. Χατζηδημητρίου να απολογηθεί.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΛΑΥΚΟΥ(ΚΛΗΡΙΔΗ)

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΛΑΥΚΟΥ (ΚΛΗΡΙΔΗ)

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

================

Πλήρης ημερών μετέστη προς τον Κύριο ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκος Κληρίδης.

Προσευχόμαστε Κύριος ο Θεός να τον κατατάξει "εν σκηναίς δικαίων" και να συγχωρήσει "πάντα τα εν έργω ή εν λόγω ή εν διανοία πλημμελήματά του", όπως προσευχόμαστε για όλους τους κεκοιμημένους πατέρες και αδελφούς μας.

Ο Γλαύκος Κληρίδης ανήκε στην κατηγορία των πολιτικών οι οποίοι ανεμίχθησαν στα κοινά από τη νεαρή τους ηλικία ως στενοί συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και οι οποίοι διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις του εθνικού μας θέματος σχεδόν μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Ως άνθρωπος ο Γλαύκος Κληρίδης είχε μεγάλες αρετές. Ηταν μεγαλόθυμος, ακέραιος, αξιοπρεπής και έντιμος. Ουδείς ποτέ τόλμησε να τον κατηγορήσει ως διεφθαρμένο ή ως ανειλικρινή πολιτικό. 

Είχε τη γενναιότητα και την εντιμότητα να λέγει πάντοτε -σε βάρος της δημοτικότητας και της πολιτικής του σταδιοδρομίας- αυτό που πίστευε ότι ήταν η αλήθεια και αυτό που -κατά την άποψή του- θα μπορούσε να βοηθήσει την Κύπρο.

Ουδεμία σκιά έχουμε στη συνείδησή μας για τον αείμνηστο Κληρίδη ως άνθρωπο.

Ως πολιτικός όμως ακολούθησε μια πολιτική η οποία μας βρίσκει κάθετα αντίθετους.

Σε όλη του τη ζωή υπήρξε η διπλωματική έκφραση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου τον οποίο ουδέποτε δυστυχώς αντιπολιτεύθηκε ακόμη και κατά την περίοδο που ο Μακάριος τον υπέσκαπτε απροκάλυπτα.

Μετά την καταστροφή της Κύπρου το 1974 η φιλοσοφία του Γλαύκου Κληρίδη στο Κυπριακό ήταν ότι “Αφού οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου απέκλεισαν τον πόλεμο ως τρόπο απελευθέρωσης των σκλαβωμένων εδαφών μας η προσπάθεια συνομολόγησης με τους Τούρκους ενός έντιμου -όπως τον χαρακτήριζε- συμβιβασμού ήταν μονόδρομος."

Εδώ ακριβώς έγκεινται οι βασικές μας αντιρρήσεις για τον αείμνηστο πολιτικό. Ενώ στη συνείδηση όλων θεωρείται ο κατεξοχήν ρεαλιστής πολιτικός στην πραγματικότητα η πεποίθησή του ότι με τους Τούρκους μπορεί να βρεθεί "έντιμος συμβιβασμός" είναι ουτοπική και αντιρεαλιστική.

Είχε δίκαιο βεβαίως ο μ. Κληρίδης να λέγει ότι οι κυβερνήσεις Μακαρίου και Καραμανλή -και όσοι τους διαδέχθηκαν στην προεδρία της Κύπρου και στην πρωθυπουργία της Ελλάδας- απέκλεισαν τον απελευθερωτικό πόλεμο ως τρόπο λύσεως του Κυπριακού, αλλά ποτέ δεν μας εξήγησε για ποιο λόγο ο ίδιος δεν έκανε σημαία την πολιτική του απελευθερωτικού πολέμου και γιατί συνυπέγραψε εκθύμως την πολιτική του συμβιβασμού.

Γιατί η πολιτική αυτή είναι λανθασμένη;

Επειδή “η Αισέ δεν πήγε στην Κύπρο για να κάνει διακοπές” - όπως ήταν το σύνθημα της Β΄Τουρκικής εισβολής- αλλά για να την κατακτήσει και να την ενσωματώσει σταδιακά στην Τουρκία.

Ορισμένοι ίσως αντιτάξουν ότι τον απελευθερωτικό πόλεμο ουδείς ή σχεδόν ουδείς άλλος πολιτικός δεν τον έκανε σημαία. 

Αυτό όμως δεν εξηγεί ποσώς ούτε και δικαιολογεί την προθυμία του μ. Γλαύκου Κληρίδη να συνυπογράψει και να υποστηρίξει και μάλιστα εκθύμως τον συμβιβασμό.

Η νεκρολογία αυτή έχει μόνον ιστορική προοπτική επειδή ο μακαριστός Πρόεδρος της Κύπρου -λόγω του προχωρημένου του γήρατος και της βεβαρημένης του υγείας- είχε αποσυρθεί από δεκαετίας περίπου από τα πολιτικά δρώμενα.

Το μόνον που απομένει είναι οι σημερινοί ηγέτες της Κύπρου να πάρουν ριζοσπαστικές αποφάσεις για να επανατοποθετηθεί το Κυπριακό ως θέμα εισβολής και κατοχής και να τονιστεί πρός κάθε κατεύθυνση ότι αμετάθετος στόχος μας είναι η απελευθέρωση της Κύπρου. 

Πάνω από όλα πρέπει να υπάρξει αμετάκλητη πολιτική βούληση οι πολιτικοί μας σχεδιασμοί και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας μας να διατεθούν στο σύνολό τους για την απελευθέρωση της Κύπρου.