ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΘΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

 ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΘΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αναμφίβολα ορθά είναι όλα όσα αναφέρει ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας στο απόσπασμα που προηγείται του παρόντος σχολίου.

Οι Ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων έχουν αναθέσει την διαποίμανση των πιστών της Αφρικανικής ηπείρου, 

στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.

Η Μόσχα δεν έχει καμμία απολύτως αρμοδιότητα να δημιουργεί Εξαρχία στην Αφρική, ένα χώρο που δεν σχετίζεται, ούτε εξ αποστάσεως, με την Δικαιοδοσία του Πατριαρχείου της Ρωσσίας.

Η σχισματική συμπεριφορά της Μόσχας μόνο πρόξενος τεράστιας πνευματική ζημιάς μπορεί να αποδειχθεί για την ιεραποστολική ήπειρο της Αφρικής.

Θα επιφέρει -αναπόφευκτα- διχασμό μεταξύ των ιθαγενών, θα δώσει στις αιρετικές ομάδες που δρουν στην Αφρική την ευκαιρία να επωφεληθούν από την σύγχυση και θα αφήσει αχαλινωτο 

περιθώριο ανάπτυξης 

στον Οικουμενισμό.

Οι προσευχές μας είναι ολόθερμες υπέρ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και των δικαίων του, Μακαριώτατε.

Επιτραπήτω μόνον να παρατηρήσουμε ότι η φωνή διαμαρτυρίας και οι οιμωγές της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας θα εύρισκαν μεγαλύτερη απήχηση, αν ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και οι συνεργάτες του απείχαν από κάθε είδους οικουμενιστικές ενέργειες, που προσβάλλουν κατάφωρα τους Ιερούς Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

 Πληθαίνουν οι έγκυρες φωνές που ανακαλούν σε Κανονική Τάξη την Μόσχα, αλλά η εθνοφυλετική, εθνικιστική και οικουμενιστική εκκλησιαστική ηγεσία της Ρωσίας έχει μεθύσει από την τεράστια δύναμη που της παρέχει η πολιτική ηγεσία της Ρωσσίας, τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της οποίας -ως μη ώφειλε- ευόρκως υπηρετεί.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ

=====

Το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ εκφράζει βαθύτατη θλίψη για την απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Μόσχας να συστήσει ρωσική εξαρχία εντός της δικαιοδοσίας του παλαιφάτου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. 

Η συγκεκριμένη αντικανονική πράξη προσβάλλει πρωτίστως θεμελιώδεις εκκλησιολογικές αρχές, ερειδόμενες στις κανονικές αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων˙ αποτελεί δε ισχυρό πλήγμα κατά της ενότητας της 

Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο θεολογικός κόσμος παρακολουθεί με πόνο την υφέρπουσα, λόγω κυρίως του εθνοφυλετισμού, εσωστρέφεια στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία εσχάτως, δυστυχώς, συνδέεται και με τη λογική του «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». Το οθνείον αυτό πνεύμα προς το Ευαγγέλιο του Χριστού αντιστρατεύεται πρωτίστως στους νόμους της συνοδικότητας και της ενότητας, τους οποίους πρώτος εισηγείται ο ίδιος ο Ιδρυτής της Εκκλησίας. Από τις διδαχές των πατέρων γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία, επί υψηλού όρους κειμένη, ακτινοβολεί το ευαγγελικό μήνυμα «της των πάντων ενώσεως». 

Σε αυτό το πλαίσιο η χρήση της κοσμικής εξουσίας, επί της οποίας θέλει να οικοδομηθεί μια εγκόσμια εκκλησιαστική κυριαρχία, θεωρείται ένας πειρασμός, παρόμοιος με εκείνον του Χριστού στην έρημο, γι’ αυτό απορρίπτεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο από τους πατέρες.

Είναι άδικο και εν τέλει βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, το οποίο εσχάτως αναθάλλει με τους αγώνες, το μαρτύριο και την μαρτυρία των ταπεινών ιεραποστόλων να υφίσταται αυτή την αντικανονική συμπεριφορά από μια αδερφή και νεώτερη κατά τα Δίπτυχα Ορθόδοξη Εκκλησία˙ μάλιστα, όταν η ίδια στις διαχριστιανικές της σχέσεις δείχνει την ιδιαίτερη ευαισθησία να μην προσβάλλει, για παράδειγμα, την καλή συνεργασία με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Οι Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δεν αποτελούν συνομοσπονδία Εκκλησιών αλλά τη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, και ως τέτοια οφείλει να καλλιεργεί και να προάγει την ενότητά της. Δεν νοείται Διασπορά στα όρια της δικαιοδοσίας των Τοπικών Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Επόμενοι στην αποστολική και πατερική παράδοση, έκκλησή μας είναι η επαναφορά της κανονικής τάξης, διά της οποίας αναθάλλει η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στον κόσμο και δοξάζεται ο εν Τριάδι Θεός. Η ευθύνη όλων για την καταλλαγή είναι μεγάλη.     

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα "Ρομφαία"

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ, π. ΕΥΑΓΓΕΛΕ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΚΡΙΣΙΑ ΣΑΣ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ, π. ΕΥΑΓΓΕΛΕ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΚΡΙΣΙΑ ΣΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ευχαριστούμε το παραδοσιακό ιστολόγιο “Τας θύρας τας θύρας”, που εντόπισε την ομιλία του ιατρού, αντιοικουμενιστή θεολόγου και γνωστού ιεραποστόλου στην Αφρική, π. Ευάγγελου 

Παπανικολάου.

 

Ο π. Ευάγγελος με την ομιλία του, εύστοχα, με λεπτή ειρωνεία και με το γνωστό πνευματώδες ύφος του, καταδικάζει τους μισσιονάριους του Πατριαρχείου Μόσχας, οι οποίοι πραγματοποίησαν καραμπινάτη εισπήδηση στην Αφρική, περιοχή που ανήκει, από αιώνες, στην 

Δικαιοδοσία του 

Πατριαρχείου 

Αλεξανδρείας.

Παράλληλα, ο καλός κληρικός, εκθέτει την μονομέρεια του γνωστού φιλορωσσικού Πρακτορείου Ειδήσεων με ευγένεια, ήθος και χριστιανικό φρόνημα.

Ας ελπίσουμε ότι η φωνή του θα προβληματίσει διάφορους μητραλοίες, οι οποίοι σιωπούν ή και επιχαίρουν για την εισπήδηση του Πατριαρχείου Ρωσσίας στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, παρόλον ότι βάζει σε θανάσιμο κίνδυνο το έργο της ιεραποστολής.

Έλληνες ιεραπόστολοι θεμελίωσαν και συνεχίζουν την ιεραποστολή στην αφρικανική ήπειρο και το φτωχό βαλάντιο των Ελλήνων ορθοδόξων πιστών -της Μητροπολτικής Ελλάδας και της Διασποράς-συντηρεί και συντηρούσε ανέκαθεν το έργο της Ιεραποστολής στην Αφρική.!

Ο π. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Ο π. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Απόσπασμα ομιλίας του π. Ευάγγελου Παπανικολάου 

=====

Την μία προφητεία δεν θα την αναλύσουμε πολύ, αλλά θα πάμε στη δεύτερη προφητεία, όπου είπε ότι εσένα καλή μου θα σε περάσει ρομφαία «καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ρομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοὶ».

Ρομφαία. Ρομφαία. Δεν είναι αυτό το περιοδ… αυτό το, πως το λένε, ένα εκεί κανάλι που αυτός… ρομφαία, ρομφαία, που μου φαίνεται την κινεί μόνο προς μια μεριά, δεν την πάει προς δύο μεριές ισοτίμως, ισοτίμως, αλλά την κινεί σε μια μεριά. 

Δεν πειράζει, δεν 

πειράζει να ‘ναι καλά. 

Έχουμε νου, καταλαβαίνομε οι πάντες. Ειδικά εμείς στην Αφρική που έχουμε τώρα σημαντικότατο πρόβλημα στον ιδρώτα των ιεραποστόλων των Ελλήνων. Διότι δεν πήγε ποτέ κανείς από αυτούς στην ιεραποστολή στην Αφρική να θυσιαστεί. Και στον ιδρώτα αυτόν των Ελλήνων ιεραποστόλων πηδάνε από τις μάντρες.

Αλλά και μόνο από την λέξη ότι έρχονται από αλλού, φτάνει για να δείξει ακριβώς το βάσανο που έχουμε, αλλά και την αλήθεια την οποία υπηρετούμε. Δεν πειράζει.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο "Τας θύρας τας θύρας"

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΡΩΣΣΙΚΗ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ

 Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΡΩΣΣΙΚΗ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αναφέρει το Ανακοινωθέν του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας για την εισπήδηση των Μοσχοβιτών στην Αφρική:

“Τό παλαίφατο Πατριαρχεῖο τῆς Ἀλεξανδρείας ἐκφράζει βαθύτατη θλίψη γιὰ τὴ συνοδική ἀπόφαση τοῦ Πατριαρχείου Ρωσίας περί συστάσεως Ἐξαρχίας στὰ κανονικά ὅρια τῆς δικαιοδοσίας τῆς Παλαίφατης Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας, μιὰ ἀπόφαση ἡ ὁποία ἐλήφθη ἐν μέσῳ τῶν ἑορτῶν τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως καὶ τῆς θείας Ἐπιφανείας, κατά τὶς ὁποῖες προβάλλεται ὁ Βασιλεύς τῆς Εἰρήνης Χριστός.

Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας θὰ συνεχίσει νὰ ἐπιτελεῖ τὸ ποιμαντικό του καθῆκον 

ἀπέναντι στὸ ἐμπιστευθέν ὑπό 

τοῦ Κυρίου ποίμνιό του.”

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος σε δηλώσεις του ανέφερε: 

“Έδωσα ένα μήνυμα για να το ακούσουν άλλες Εκκλησίες, που επιβουλεύονται αυτόν τον ιερό χώρο που λέγεται ιεραποστολή. Γιατί δεν ξέρουν ότι τόσα χρόνια το Πατριαρχείο μας δεν έμεινε σιωπηλό. Αλλά το Πατριαρχείο μας είναι που αιμμοραγεί και δίδει σε αυτούς τους ανθρώπους να έχουν μία ελπίδα στο Θεό. Ας τους συγχωρέσει ο Θεός!”.

Με πολύ χριστιανικό ήθος και ευγένεια είναι διατυπωμένο το Ανακοινωθέν του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Στον ίδιο τόνο είναι και οι δηλώσεις του Μακαριώτατου 

Αλεξανδρείας.

Φυσικά οι Μοσχοβίτες εθνοφυλετιστές και Οικουμενιστές δεν χαμπαρίζουν από τέτοια διότι έχουν ειλημμένες, από καιρό, αποφάσεις να επιβάλουν κυριαρχικό πρωτείο του Πατριάρχη Μόσχας στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Άγιος Θεός και ο Απόστολος Μάρκος ας διαφυλάττουν την ενότητα και το έργο της ιεραποστολής, που επιτελείται στην Αφρικανική ήπειρο, και που διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο εξαιτίας του Ρωσσικού εθνοφυλετισμού.

Π. ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΥ,ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΙΓΗΡΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

 ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΙΓΗΡΙΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στον “Ορθόδοξο Τύπο”, τις ακόλουθες δηλώσεις του Σεβ. Νιγηρίας κ. Αλέξανδρου, για τον τρόπο που χρησιμοποιεί για την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας:

“Ἐγὼ ἐπέλεξα τὴ μέθοδο τῆς ἔκχυσης τῆς Θείας Κοινωνίας στὸ στόμα τῶν πιστῶν μὲ τὸ κοχλιάριο καὶ θεωρῶ ὅτι στὴ συγκεκριμένη περίπτωση γιὰ ἐμᾶς ἐκεῖ λειτούργησε. Ἔριχναν οἱ ἱερεῖς τὴ μεταλαβιὰ μὲ τὸ κουταλάκι χωρὶς νὰ τὸ ἀκουμπᾶνε στὸ στόμα. Σὲ ἄλλα μέρη, ὅπως στὴ Γερμανία, ὁ ἐπίσκοπος ἔκανε ἐμβάπτιση στὸ ψωμί, τὸ ἀπέθετε σὲ ἕνα πιάτο μπροστὰ καὶ τὸ ἔπαιρνε ὁ πιστὸς μὲ τὰ χέρια του. Τὸν κατηγόρησαν γι’ αὐτό, ὅπως μπορεῖ νὰ κατηγορήσουν κι ἐμένα. Μὲ ἀφήνει ἀδιάφορο, γιατί κάθε Ἐκκλησία κοιτάζει πῶς θὰ προστατεύσει τὸ δικό της ποίμνιο. Δὲν ὑπάρχουν ὑπερεπίσκοποι ποὺ κρίνουν τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα…”

Φρίττουμε κυριολεκτικά από την παφλάζουσα ασέβεια του Σεβασμιώτατου, που θίγει ευθέως το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Δεν μας έφταναν οι ασέβειες που ακούστηκαν από τον Αμερικής Ελπιδοφόρο, τον Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, τον Λεμεσού Αθανάσιο κτλ., τώρα προσετέθη και ο Σεβασμιώτατος Νιγηρίας Αλέξανδρος στα άνθη του κακού.

Κρύβουμε τα μάτια από ντροπή επειδή τέτοιος επίσκοπος προΐσταται του ιεραποστολικού κλιμάκιου της Ορθοδοξίας στην Νιγηρία.

Ας επικεντρώσουμε την προσοχή μας -προπαντός- στο ποιον του εν λόγω επισκόπου.

Δεν εννοώ το ηθικό του ποιόν, αφού μου είναι εντελώς άγνωστο πρόσωπο, αλλά στο νεωτεριστικό και οικουμενιστικό του μητρώο που είναι εξαιρετικά βεβαρυμένο.

Μέγας Οικουμενιστής, λαλίστατος Κολυμπαρίτης, έκδηλα νεωτεριστής.

Ποιος σοβαρός άνθρωπος αναμένει, από τέτοιο υποκείμενο, να πει κάτι καλύτερο από τα βλάσφημα που είπε για το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας;

ΑΡΧΙΜ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΟΥ, ΠΕΡΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

 

ΠΕΡΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

Του Πανοσ. Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Σταυροβουνιώτου

=====

H Ἱεραποστολὴ δὲν ἐξαντλεῖται ἁπλῶς καὶ μόνον στὴν πρόσδοσι στοὺς κατηχουμένους ἑνὸς “ἐξωτερικοῦ θεσμοῦ”, ἀλλὰ κυρίως στὴν ἀνάδυσι μέσα ἀπὸ τὸ βαθύτερο “εἶναι” τοῦ κάθε κατηχουμένου καὶ βαπτιζομένου ἀνθρώπου, τοῦ ἀρχέγονού του μεγαλείου, τῆς προπτωτικῆς αὐθεντικῆς του ὑποστάσεως. Ὅ,τι δηλαδή, θὰ τὸν ὁδηγήσῃ ἀπὸ τὸ “κατ᾽ εἰκόνα” εἰς τὸ “καθ᾽ ὁμοίωσιν”.

Ἡ Πίστις εἰς τὸ Πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ καὶ εἰς τὴν Διδασκαλία Του οὐδόλως ἀποτελεῖ κάποιαν ἀνούσιαν “τυπικὴν θεώρησιν” καὶ ἀποδοχὴν “ἀψύχου κηρύγματος”, ἀλλ᾽ ἀποτελεῖ κατ᾽ οὐσίαν πορείαν ἀνιοῦσαν: Ἔγερσις καὶ ἀνέγερσις αὐτοῦ, ποὺ ἤδη ἐνυπάρχει “ἐν ὑπνώσει” καὶ εἶναι ἤδη κατακεκρυμένο μέσα εἰς τὴν κάθε ἀνθρωπίνην ὕπαρξι, ὡς σύμφυτο καὶ ἐγγενὲς στοιχεῖον αὐτῆς, ἀπὸ τὴν στιγμὴν τῆς Δημιουργίας της ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. Σημειωτέον ὅτι συναφὴς ἐπὶ τούτου εἶναι καὶ ἡ περίφημος σοφὴ καὶ σαφὴς διδασκαλία περὶ “σπερματικοῦ λόγου”, τοῦ ἁγίου φιλοσόφου, ἀπολογητοῦ καὶ Μάρτυρος τῆς Ἐκκλησίας Ἰουστίνου, γεννηθέντος περὶ τοῦ 100 μ.Χ. καὶ μαρτυρήσαντος περὶ τὸ 165 μ.Χ. (Ἡ ἁγία αὐτοῦ μνήμη ἑορτάζεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας μας τὴν 1ην Ἰουνίου).

Τὸ κήρυγμα τῆς Ἱεραποστολῆς, εἶναι ἡ ἀποκάλυψις καὶ ἡ φανέρωσις αὐτοῦ, ποὺ ἤδη δόθηκε ἐξ ὑπαρχῆς εἰς τὸν ἄνθρωπον ὑπὸ τοῦ Δημιουργοῦ του, ἀλλὰ (αὐτὸ) καταχώθη καὶ ἀπεκρύβη, βεβαρυμένο ὑπὸ τῶν ἀλλοτρίων καὶ τοξικῶν ὑλικῶν, ἕνεκα τῆς παραμορφώσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, μετὰ τὴν πτῶσι του εἰς τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν ἀμετανόητον ἐμμονήν του νὰ ζῇ καὶ νὰ κυλίεται μέσα εἰς αὐτήν.

Ἱεραποστολὴ εἶναι ἡ ἐπαναφορὰ ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἀγνοίας καὶ τῆς διαφθορᾶς, εἰς τὸ φῶς τοῦ αὐθεντικοῦ μας “εἶναι”. Αὐτοῦ δηλαδὴ τοῦ “εἶναι”, ποὺ μᾶς ἐδωρήθη ἐξ ὑπαρχῆς, ἀλλ᾽ ὅμως ἐν συνεχείᾳ δυστυχῶς τὸ διεστραβλώσαμεν λόγῳ τῆς πτώσεώς μας εἰς τὴν ἁμαρτίαν, τῆς ἐγωϊστικῆς μας ἐμμονῆς μας εἰς αὐτὴν (δηλαδὴ ἡ ἀνοησία τῆς ἀμετανοησίας) καὶ ὡς ἐκ τούτου τῆς ἐξώσεώς μας ἐκ τοῦ Παραδείσου.

Προοριζόμεθα ὅμως καὶ καλούμεθα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ νὰ ἀνανήψωμεν ἐν ταπεινώσει, ὥστε τελικῶς νὰ καταστοῦμεν καὶ πάλιν, ἐὰν τὸ θελήσωμεν καὶ ἐὰν τὸ ἐπιδιώξωμεν, πολίτες τῆς ἐνδόξου Βασιλείας Του!

Ὁ Χριστός ἐνηνθρώπησεν διὰ τὴν Σωτηρίαν μας, ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν, ὑπέστη ἑκουσίως τὴν Ἐσχάτην Ταπείνωσιν, ἐσταυρώθη, ἀνέστη, ἀνελήφθη εἰς τοὺς Οὐρανούς. Καὶ μᾶς ἀπέστειλε τὸ Πανάγιόν Του Πνεῦμα, ἀναμένοντας διακαῶς τὴν ἀληθινήν μας μετάνοια καὶ τὴν εἰλικρινήν μας ἐπιστροφὴν εἰς τὰς Πατρικάς Του ἀγκάλας!

Οἱ διάφορες “θρησκεῖες” ἀποτελοῦν ἀνθρώπινα ἐφευρήματα καὶ κατασκευάσματα τοῦ θηριώδους καὶ ἀποτροπαίου ἐγωϊσμοῦ μας, μὲ τὴν συμβουλὴ καὶ τὴν συμβολή, κατὰ κανόνα, τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καὶ τῶν δαιμονίων του.

Ὅλαι αἱ λεγόμεναι “θρησκεῖαι” ἀναδύονται “ἔσωθεν” μέσα ἀπὸ τὴν συμπλεγματικὴν καὶ ἐνοχικὴν συνείδησιν τοῦ ἀλλοτριωμένου ἀνθρώπου, ἡ ὁποία ἀνεφάνη καὶ ἐγκατεστάθη ἐντός μας ἕνεκα τῆς πτώσεώς μας εἰς τὴν ἁμαρτίαν καὶ τῆς ἐν ἀλαζονίᾳ ἐθελουσίας ἐμμονῆς μας εἰς τὴν ἀμετανοησίαν.

Ἀλλὰ καὶ ἅπασαι αἱ αἱρέσεις, ὡς ἀποκλίνουσαι ἀπὸ τῆς γνησίας, τῆς ἐκ τοῦ μόνου Δημιουργοῦ Ἀποκαλύψεως τῆς Ἀληθείας (π.χ. ὁ ἐπηρμένος παπισμός μὲ τὰ ἐπάρατα “ἀλάθητά” του καὶ τὰ ἀποτρόπαια “πρωτεῖα” του, ὁ πολυώνυμος προτεσταντισμός, ποὺ ἀποτελεῖ ἐπανακυκλούμενον καὶ ἐπανατροφοδοτούμενον παπισμὸν ἐν τῷ προσώπῳ ἑνὸς ἑκάστου τῶν αὐτοπροβαλλομένων ὡς τάχα “θεοπνεύστων” ἀρχηγίσκων του ἀλλά, καὶ γενικῶς, ἅπαν τὸ συνονθύλευμα τῶν ἀλλοτριωμένων ποικίλων καὶ αὐτοαποκαλουμένων “χριστιανισμῶν”), ἀποτελοῦν ὀδυνηρὰν ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν σῴζουσαν Ἀλήθεια καὶ συνιστοῦν παρεφθαρμένην ἀντίληψιν τῆς θείας Ἀποκαλύψεως.

 

Ἀπαρτίζουν παρδαλὰς ἐκφάνσεις καὶ θηριώδεις ἐκφράσεις τοῦ «παρδαλοῦ θηρίου», δηλαδὴ τοῦ Ἀντιχρίστου, τὸν ὁποῖον εἶδεν ἀναδυόμενον ἐκ τῆς πολυταράχου θαλάσσης τοῦ “νῦν αἰῶνος τοῦ ἀπατεῶνος”, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος καὶ τὰ καταγράφει θεοπνεύστως εἰς τὸ βιβλίον τῆς Ἀποκαλύψεως (Ἀποκ. ιγ´, 1-2).

ΠΗΓΗ: 

Ο ΖΩΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ, Δεκέμβριος 2019, Ἀρ. Τεύχους: 132-141, Περιοδικὴ ἔκδοσις τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ www.chrvassiliades.blogspot.com

π. ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΤΟΝ ΛΙΘΟΝ ΒΑΛΕΤΩ

Εντυπωσιακή η ροή και προπαντός η παραστατικότητα του λόγου του π. Ευάγγελου Παπανικολάου.

Μέχρι πριν λίγες βδομάδες αγνοούσα πλήρως και την ύπαρξη και το όνομά του. Πολλώ μάλλον ότι είναι ιεραπόστολος.

Τώρα, όταν ακούω ομιλίες του, νομίζω ότι ακούω γνώριμο από δεκαετίες.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για παραδοσιακό κληρικό που γνώρισε από κοντά Αγίους Γέροντες.

Αυτό που προπαντός εντυπωσιάζει είναι ότι, όταν αναφέρεται στους Αγίους Γέροντες, δεν το κάνει για να ανυψώσει τον εαυτό του λόγω της γνωριμίας του με τους Αγίους, όπως κάνουν οι πλείστοι.

Όταν αναφέρεται στους σύγχρονους Αγίους Γέροντες, με περίσσευμα γενναιότητας και ειλικρίνειας εκθέτει -χωρίς ταπεινολογίες- και τις δικές του αδυναμίες.

Πολύ σπάνια συναντάς τέτοια προσέγγιση.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ κ. Ε. ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ κ. Ε. ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

======

Ο ευσεβής ιατρός κ. Λυκούργος Νάνης μας κοινοποίησε την επιστολή, που αναρτήσαμε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση,  αναφορικά με το οικουμενιστικό φρόνημα του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστάσιου.

Δεν χρειάζεται σχολιασμός για το οφθαλμοφανές και αυταπόδεικτο και στον εκ γενετής τυφλό της παραβολής για την επιστολή της κ. Λωρίτου. 

Είναι προφανές ότι η μαθητεία της στον πνευματικό της πατέρα και κορυφαίο θεολόγο, π. Θεόδωρο Ζήση, της δίνει την δυνατότητα να κάνει οξυνούστατες θεολογικές παρατηρήσεις τις οποίες διατυπώνει με λακωνικό τρόπο απολύτως εύληπτο και σε μας τους αδαείς. 

Αλήθεια! Πόσο πυκνά είναι τα νοήματα της επιστολής, με ποια ακρίβεια είναι γραμμένα και πόσο σαφή σε όλους είναι αυτά που λέγει.

Βεβαίως ορθά η κ. Λωρίτου αρνείται να ψυχολογήσει το οικουμενιστικό φρόνημα του Μακαριώτατου Αλβανίας. “Τίς γαρ οίδεν ανθρώπων τα του ανθρώπου, ει μη το πνεύμα του ανθρώπου το εν αυτώ;”

Επί της ουσίας η κ. Λωρίτου προσπαθεί να ιχνηλατήσει το οικουμενιστικό φρόνημα του Μακαριώτατου Αλβανίας εξαιτίας της ενασχόλησής του με την θρησκειολογία και τον αγαπισμό. Νομίζω ότι υπάρχει και κάτι άλλο που οδήγησε τον Μακαριώτατο στις αγκάλες του Οικουμενισμού. Το γνήσιο ενδιαφέρον του για την Ιεραποστολή και η εμπλοκή του από τα πρώιμα νεανικά του χρόνια με τον οικουμενιστικό “Σύνδεσμο.”

Ο Μακαριώτατος Αλβανίας καλλιέργησε γνήσιο ενδιαφέρον για την Ιεραποστολή από τα εφηβικά του χρόνια και οδηγήθηκε ανεπαισθήτως σε μια σχετικοποίηση του αντιαιρετικού αγώνα, για να προωθήσει την ιεραποστολή.

Μας έλεγε χαρακτηριστικά όταν είμαστε φοιτητές: “Το Ισλάμ δεν πρέπει να το βλέπουμε, όπως το έβλεπαν οι Άγιοι Ιωάννης Δαμασκηνός και Γρηγόριος Παλαμάς, δηλαδή αντιρρητικά, αλλά διαλογικά, επειδή αυτό είναι το αίτημα των καιρών”.

Αποκαλυπτικό του οικουμενιστικού φρονήματος του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας είναι η πρότασή του στην Σύνοδο της Κρήτης να αναθεματιστούν οι αντιοικουμενιστές, επειδή αρνούνται την διεξαγωγή διαλόγων με τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους.!!!

Βέβαια ουδείς αντιοικουμενιστής αρνείται να διεξάγονται διάλογοι με τους αιρετικούς και τους αλλόθρησκους όπως τους διεξήγαγαν ο Άγιοι Πατέρες. 

Αυτό που οπωσδήποτε αρνούμαστε είναι να διεξάγονται οι άγονοι διάλογοι που διεξάγονται σήμερα για να επιτευχθούν κοσμικοί στόχοι όπως η αλληλοκατανόηση των πολιτισμών, η ειρήνη κτλ., ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται με συμπροσευχές και κοινές ποιμαντικές παραστάσεις με αιρετικούς και αλλόθρησκους. 

Αντίθετα είμαστε υπέρμαχοι των δογματικών διαλόγων όταν οι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας είναι παραδοσιακοί θεολόγοι πιστοί στην Πατερική παράδοση.

Η απαράδεκτη πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας στην Σύνοδο της Κρήτης σχετίζεται και πάλιν με τον ιεραποστολικό του ζήλο, επειδή εντελώς λανθασμένα νομίζει ότι οι αντιοικουμενιστές υποσκάπτουν την ιεραποστολή με την εμμονή τους στην δογματική ακρίβεια.

Ο Σεβ. Αλβανίας εισήλθε αισίως στην δέκατη δεκαετία της ζωής του και ίσως είναι πολύ αργά για να μετατοπιστεί από τις θέσεις του.

Προσωπικά δεν βλέπω άλλο τρόπο να αντιμετωπίσουμε την πρόκληση Γιαννουλάτου παρά με τα μέτρα της διακονίας του που είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη στην Εκκλησία της Αλβανίας όσες τυχόν επιμέρους αντιρρήσεις και αν διατυπωθούν. 

Όχι απλά αξιοθαύμαστη, αλλά ανεξήγητη με ανθρώπινα κριτήρια. 

Είναι απίστευτο τι κατόρθωσε να πραγματοποιήσει αυτές τις δεκαετίες. 

Ανέστησε κυριολεκτικά από το μηδέν μια Εκκλησία και της έδωσε μοναδική λάμψη και αίγλη σε όλους τους τομείς με μοναδική, ίσως, εξαίρεση την επάνδρωση Μονών.

Η αναγνώριση αυτή φυσικά δεν αίρει τις αντιρρήσεις μας για τα οικουμενιστικά φρονήματα του Μακαριώτατου Αλβανίας.

+ π. ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΜΑΔΕΝΛΙΔΗΣ (ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ)

+ π. ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΜΑΔΕΝΛΙΔΗΣ (ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ)

Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

=====

Ο π. Ιγνάτιος επιστρατεύθηκε στο έργο της εξωτερικής ιεραποστολής από τον π. Χαρίτωνα Πνευματικάκη, και από την πρώτη στιγμή έθεσε τον εαυτό του ως μεγάλος γεωργός στο γεώργιο του Θεού «Θεού γαρ έσμεν συνεργοί· Θεού γεώργιον…» (Α΄ Κορ. 3, 9). Εργάστηκε ακαταπόνητα με απαράμιλλο ζήλο. Ήταν ένας ακούραστος γεωργός, πάντα πρόθυμος, πάντα πράος, πάντα χαμογελαστός, πάντα ειρηνικός.

Υπήρξε γεωργός που γεώργησε την αφρικανική γη, κοπίασε, ίδρωσε, πότισε, καλλιέργησε και ο Κύριός μας τον ευλόγησε και η ανταπόδοση ήταν εκατονταπλάσια. 

Όταν πάτησε το πόδι του στην Αφρική βρήκε 30.000 και σε μια επταετία ξεπέρασαν τους 230.000 Ορθόδοξους χριστιανούς.

Πτωχός και ακτήμων εις το έπακρον ο ίδιος, εστερείτο και τα πιό απαραίτητα για να βοηθήσει τους πτωχούς αφρικανούς. Ίδρυσε φάρμες, έκανε γεωτρήσεις για καθαρό και υγιεινό νερό, κατασκεύασε σχολεία, ανοικοδόμησε περί τους 30 ναούς, έστησε ιατρείο “το Άγιο Πνεύμα”, στο  οποίο έβρισκαν θεραπεία χιλιάδες ασθενείς. Ίδρυσε τέσσερους ραδιοφωνικούς σταθμούς και νέες κοινότητες Ορθοδόξων σε πολλά μέρη. Η δράση του  όντως δεν έχει τελειωμό.

Σκόρπιζε παντού την αγάπη του σαν ευωδία Ιησού Χριστού.

Γι’ αυτό ο κόσμος έτρεχε να τον συνδράμει και να τον βοηθήσει στο τεράστιο έργο που επιτελούσε.

Ο ίδιος μας περιγράφει ένα μικρό αλλά συγκλονιστικό περιστατικό, που είναι και διδακτικό.

ΠΗΓΗ:

Εφημερίδα “Αγών”

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΒΟΛΟΚΟΛΑΜΣΚ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΒΟΛΟΚΟΛΑΜΣΚ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Συνεχίζουμε τον σχολιασμό της συνέντευξης του Σεβ. Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα αναφορικά με το πώς βλέπει το πρωτείο του Κωνσταντινουπόλεως το Πατριαρχείο Ρωσσίας.

Ο Σεβ. Βολοκολάσμκ, ισχυρίζεται, ότι η Εκκλησία της Ρωσσίας αποδέχεται το πρωτείο του Κωνσταντινουπόλεως, αλλά διαφωνεί με την πρακτική της εφαρμογής του τα τελευταία 100 περίπου χρόνια.

Όσοι, όμως, μελετούν την εκκλησιαστική Ιστορία του τελευταίου αιώνα διαπιστώνουν το ακριβώς αντίθετο από ότι ισχυρίζεται ο Σεβασμιώτατος κ. Ιλαρίωνας.

Σε τίποτα δεν άλλαξε η πρακτική του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον 20 αιώνα σε σχέση με τους προηγούμενους αιώνες, ως προς την άσκηση του πρωτείου τιμής που ασκεί.

Αντίθετα! Αυτό που άλλαξε -και μάλιστα δραστικά- είναι ο ηγεμονισμός της Εκκλησίας της Ρωσσίας, από τα τέλη του 19ου αιώνα τουλάχιστον, ο οποίος -συν τοις άλλοις- την οδήγησε να χορηγεί αυθαίρετα, χωρίς την έγκριση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, Αυτοκεφαλίες και Αυτονομίες στις Εκκλησίες της Κίνας, της Ιαπωνίας, της Αμερικής, της Τσεχίας και Σλοβακίας κτλ. ή να καταργεί αυθαίρετα -ιδιαίτερα την Σοβιετική περίοδο- Αυτονομίες που ίσχυαν προηγουμένως (λ.χ. της Εσθονίας).

Η εκκλησιαστική Ιστορία του τελευταίου τουλάχιστον αιώνα είναι αδιάψευστος μάρτυρας ότι ο ισχυρισμός του Σεβ. Βολοκολάμσκ ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο υιοθέτησε την αρχή sine paribus στην διακονία του πρωτείου του, θυμίζουν την παροιμία “φωνάζει ο κλέφτης”.

Το Πατριαρχείο Ρωσσίας επιδιώκει -κατά την ομολογία Ορθοδόξων Προκαθημένων, ως λ.χ. του Αρχιεπισκόπου Κύπρου- να καταστεί η Πρωτόθρονη Εκκλησία. 

Θεωρητικά μεν βάσει της αρχής του primus inter pares. 

Στην πραγματικότητα, όμως, έκανε πράξη ζωής την κακοδοξία sine paribus τα τελευταία εκατό και βάλε χρόνια.  

Επιπλέον! 

1.) Πώς συμπεριφέρεται η Εκκλησία της Ρωσσίας στις χώρες της “βαρβαρικής”; 

Δεν συμπεριφέρεται λες και ανήκουν στην Δικαιοδοσία της; 

2.) Δεν πολιτεύεται ανταγωνιστικά με τις ιεραποστολικές προσπάθειες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών ή και νοσφίζεται τους καρπούς των κόπων τους, όπως έγινε στην Ινδονησία και στην Νότια Κορέα, δεκαετίες πριν εκχωρηθεί Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία; 

3.) Δεν αληθεύει ότι οι Ρώσσοι ιεραπόστολοι -ιδιαίτερα στις χώρες της Άπω Ανατολής- έψησαν και "ψήνουν το ψάρι στα χείλη" -κατά την λαϊκή φράση- των Ιεραποστόλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δεκαετίες προτού εκχωρηθεί Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία, παρόλον ότι οι τελευταίοι τους έβλεπαν και τους βλέπουν ως εν Χριστώ Ορθόδοξους αδελφούς και συνεργάτες και όχι ανταγωνιστικά;

Μετά από αυτά, Σεβ. Βολοκολάμσκ, πώς μιλάτε για την sine paribus τακτική του Φαναρίου, ενώ η αντίστοιχη τακτική της Εκκλησίας της Ρωσσίας υπερβαίνει κατά πολύ τις οποιεσδήποτε αντίστοιχες πρακτικές του Οικουμενικού Πατριαρχείου;

Θα συνεχίσουμε -συν Θεώ- αύριο.