ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ
Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====
Ο κ. Πέτρος Βασιλειάδης, σε πρόσφατο άρθρο του, που τιτλοφορείται “Θρησκεία και τρομοκρατία”, εξέφρασε τη θέση ότι η εμπέδωση και περαιτέρω προώθηση του διαθρησκειακού διαλόγου αποτελεί ρεαλιστικό πολιτικό προαπαιτούμενο.
Αφού τα πράγματα ούτως έχουν, νομίζουμε ότι δεν υπάρχει κανένας αποχρών λόγος να καθυστερεί μια ακόμη διαθρησκειακή συνάντηση μάλιστα, αυτή τη φορά, με τους άμεσα εμπλεκόμενους στα τελευταία γεγονότα που αιματοκύλισαν τους Παρισίους. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να διεξάγεται διάλογος με τους Μωαμεθανούς γενικά και αόριστα. Είμαστε της γνώμης ότι ο Διάλογος αυτή τη φορά πρέπει να διεξαχθεί μεταξύ των ημετέρων και των Μωαμεθανικών οργανώσεων που είναι άμεσα εμπλεκόμενες στα τελευταία γεγονότα. Εννοώ το αυτοαποκαλούμενο «Ισλαμικό Χαλιφάτο», αλλά κι άλλες παρεμφερείς οργανώσεις του αυτού φυράματος, όπως λ.χ. την διαβόητη Αλ Κάϊντα, αλλά και τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, την Αλ Σαμπάμπ της Σομαλίας, τη Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου, την Μπόκο Χαράμ της Νιγηρίας και την Τζαμπάτ αλ Νούσρα, για να περιοριστώ στις πιο γνωστές ανά το παγκόσμιον.
Όσον αφορά το χώρο δεν θα συμβούλευα να προταθεί η Ράκκα της Συρίας, γιατί, λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων, δεν είναι ασφαλής. Κάλλιστα μπορεί να προκριθεί η Μοσούλη, που είναι βαθιά στο Ιράκ. Το Μογκαντίσου πέφτει μακριά.
Όσον αφορά το περιεχόμενο του Διαλόγου πρέπει να μην εγερθούν θέματα που μπορεί να ερεθίσουν τους συνομιλητές, γιατί αυτοί δεν καταλαβαίνουν από επιχειρήματα. Αυτοί κόβουν κεφάλια. Όταν ο π. Ζαχαρίας Ζάχαρου διεξήγαγε στο Λονδίνο, τη δεκαετία του 1990, Διάλογο με τους Μωαμεθανούς και τους «στρίμωχνε» κανονικά κάποιος, όπως μου είπε ο ίδιος, του υπέδειξε να σταματήσει γιατί θα τον σφάξουν. Ας βρουν άλλα θέματα, τέλος πάντων. Για τον περιβάλλοντα χώρο, για το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική, για τη βροχόπτωση στη Μέση Ανατολή, κάτι θα βρούν. Εμείς το μόνο που αναμένουμε εναγωνίως είναι τα πορίσματα του Διαλόγου.







