Κοντάκιο (αυτόμελο)*, (Ήχος πλάγιος του Β΄)
Τω θρόνω εν ουρανώ,
τω πώλω επί της γης
εποχούμενος Χριστέ ο Θεός.
Των αγγέλων την αίνεσιν
και των παίδων ανύμνησιν
προσεδέξω βοώντος σοι,
Ευλογημένος ει ο ερχόμενος,
τον Αδάμ ανακαλέσασθαι.
Κοντάκιο (αυτόμελο)*, (Ήχος πλάγιος του Β΄)
Τω θρόνω εν ουρανώ,
τω πώλω επί της γης
εποχούμενος Χριστέ ο Θεός.
Των αγγέλων την αίνεσιν
και των παίδων ανύμνησιν
προσεδέξω βοώντος σοι,
Ευλογημένος ει ο ερχόμενος,
τον Αδάμ ανακαλέσασθαι.
Λόγω των έκτακτων προληπτικών μέτρων που εξήγγειλε το βράδυ της Δευτέρας 23 Μαρτίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού (ανάμεσα στα οποία ήταν και η απαγόρευση προσέλευσης πολιτών σε χώρους θρησκευτικής λατρείας όπως εκκλησίες και η οποία θα ξεκινούσε στις 24 Μαρτίου, στις 18:00), η Ι.Μ. Λεμεσού ανακοίνωσε ότι:
Με θλίψη και αγανάκτηση παρατηρούμε ότι ενώ μερικές μέρες νωρίτερα ο μητρ. Λεμεσού έκανε δημόσια Ομολογία Πίστεως, ξαφνικά κάνει αλλαγή πλεύσης 180 μοιρών, κλείνοντας τις θύρες των Ιερών Ναών για τους πιστούς και απαγορεύοντας την προσέλευση των πιστών στους Ναούς, στερώντας τους έτσι το Σώμα και το Αίμα του Νυμφίου μας Χριστού, κάνοντας ουσιαστικά υπακοή στον αντιχριστιανικό νόμο και όχι στο Θείο.
5. Οι νοσούντες που δεν μπορούν να επισκεφτούν τους Ναούς να μεταλαμβάνουν τα Τίμια Δώρα που φυλάσσονται στο Άγιο Αρτοφόριο, σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας μας.
Η επίδοση της Θείας Ευχαριστίας ισχύει και για τους ασθενείς σε νοσοκομεία, σε χώρους απομόνωσης κλπ. ταυτοχρόνως συνίσταται η συμμόρφωση με τις συστάσεις του ιατρικού προσωπικού ή άλλων αρμοδίων υπηρεσιών. Αυτό ισχύει και για τα άτομα που υπόκεινται σε καραντίνα στο σπίτι.
5.) Στίς Ἱερές Μονές τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης θά τελοῦνται οἱ προβλεπόμενες Ἱερές Ἀκολουθίες, μόνο ἀπό τίς Ἀδελφότητες τῶν Ἱερῶν Μονῶν, χωρίς τή συμμετοχή προσκυνητῶν.
Άραγε η Εκκλησία της Κρήτης πήρε τις σημερινές αποφάσεις χωρίς την έγκριση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο οποίος με πολύ πρόσφατες δηλώσεις του προιδέαζε τρόπο τινά τις σημερινές αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης;
Τον μακαριστό παραδοσιακό και αντιοικουμενιστή Γέροντα γνώρισα όταν το καλοκαίρι του 1974 έμεινα, επί δεκαπενθήμερο, στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά.
Πέραν της αοργησίας, της βαθείας πίστεως και πραότητας που χαρακτήριζαν τον μακαριστό Γέροντα είναι χαρακτηριστικό ότι, όχι μόνον ΠΟΤΕ δεν κατέκρινε, αλλά, αν βρισκόταν σε παρέα, που ακουγόταν κατάκριση, όχι μόνον δεν συμμετείχε στην συζήτηση, αλλά και σηκωνόταν διακριτικά και απομακρυνόταν αμέσως από την παρέα.
Προτρέποντάς μας ὁ Ἀπόστολος ἐν ὄψει τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς νά ντυθοῦμε τόν Χριστό, ἐννοεῖ ἀκόμη ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἀνεξάντλητη πηγή δυνάμεως ἀπό τήν ὁποία οἱ πιστοί ἐνισχυόμαστε γιά νά ἀγωνιστοῦμε στό πνευματικό στάδιο τῆς εὐλογημένης αὐτῆς περιόδου.
«Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται!» Δηλαδή: Ὁ στίβος γιά τήν κατάκτηση τῶν ἀρετῶν ἄνοιξε! Ὅλοι μας καλούμαστε νά εἰσέλθουμε στήν εὐλογημένη περίοδο τῆς Τεσσαρακοστῆς γιά νά ἀγωνιστοῦμε πνευματικά.
Καλούμεθα νά προσευχόμεθα συχνότερα, νά ἀφιερώνουμε περισσότερο χρόνο κάθε μέρα γιά νά μιλοῦμε στόν Θεό, βεβαιώνοντας ὅτι ὁ Θεός εἶναι παρών καί μᾶς ἀκούει.
Ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα, ἡ σάλπιγγα ἠχεῖ καὶ λέγει «ἠνέωκται τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν». Ὅλοι σὲ θέλουν σὲ ταχεῖα πορεία. Τρέχεις νὰ φθάσης ἕνα ὀπωρικὸ καὶ ὅλοι σοῦ λένε: «ὑπομονή· ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ θὰ ἀπολαύσης τοὺς κόπους σου». Ἔχει καθαρὰ ἐσχατολογικὸ χαρακτῆρα. «Ζῆσε Μάη –ὅπως λέει ὁ λαός– νὰ φᾶς τριφύλλι.» Ὁ κῆπος αὐτὸς ἔχει μόνον σταυρούς, ἱδρῶτες καὶ καμάτους. Βασιλεύει παντοῦ ἡ βία. Ἡ μόνη παρηγοριὰ εἶναι ἡ ἀπόλαυση τῶν μελλόντων ἀγαθῶν. Ὁ ἕνας στὸν ἄλλο λέγει:
Τὸ ἄλλο περιβόλι εἶναι τὸ Πεντηκοστάριο. Χαρὰ μηνύει σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Γίνεται πιὰ ἁπτὴ ἡ ἀνάσταση. Ὅλα γελοῦνε· ἡ φύση, τὰ πουλιά· ὅλα σοῦ τραγουδοῦνε. Ὅλοι βαστᾶνε τὸ βραβεῖο τῆς νίκης. Ὅλοι παιανίζουν «Χριστὸς ἀνέστη». Μοσχοβολιὰ ἀπὸ παντοῦ σοῦ τρυπᾶ τὰ ρουθούνια τῆς μύτης. Σὲ τέτοιο σημεῖο παροξυσμοῦ χαρᾶς φθάνει ἡ Ἐκκλησία, ποὺ λέγει «μηδεὶς θρηνείτω πταίσματα». Βλέπω τὴν χαρὰ τῶν ἀνθρώπων στὸ πρόσωπό τους καὶ ξεχνῶ κάθε κάματο τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς. Θὲς συνεχῶς νὰ λειτουργῆς, συνεχῶς νὰ κροτῆς παιάνα καὶ νὰ ψάλλης μαζὶ μὲ ὅλη τὴν φύση ὕμνους δοξολογικοὺς στὸν Θεό. Ὁμολογεῖς μὲ τὴν ψυχή σου: «κόρον οὐ λαμβάνω τοῦ μεγαλύνειν σε».
Ὅλα αὐτὰ τὰ περιβόλια ἔχουν κατάληξη τὴν γιορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Ἐκεῖ τελειώνουν τὰ περιβόλια καὶ γεμᾶτοι ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἰσερχόμαστε στὴν πάλη τῆς ζωῆς. Πλήρεις ἀγαθῶν ἁγιοπνευματικῶν εἰσερχόμαστε πάλι στὸν ἀγῶνα, λησμονοῦντες τοὺς καμάτους τοῦ προτέρου βίου. Καὶ οἱ Ἅγιοι ποὺ γιορτάζουμε σήμερα δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ οἱ καρποὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀπαραίτητα βέβαια τὰ περιβόλια. Χωρὶς αὐτά, δὲν θὰ εἴχαμε καρπούς.