ΜΟΣΧΑ, ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ

ΜΟΣΧΑ, ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ

Του κ. Σταύρου Τζίμα

=====

Ἡ σύγκρουση γιὰ τὸ οὐκρανικὸ ζήτημα τείνει νὰ λάβει διαστάσεις χριστιανικοῦ ἐμφυλίου. Ρωσικὴ Ἐκκλησία καὶ Ὀρθόδοξο Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως, εἰδικὰ ἡ Μόσχα, ἔχουν ρίξει στὴ μάχη ὅλα τὰ ὅπλα τους, μὲ σκοπὸ νὰ πείσουν ἢ νὰ πιέσουν τὶς Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες καὶ τὰ Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα νὰ συνταχθοῦν μὲ τὸ μέρος τους: νὰ μὴν ἀναγνωρίσουν τὴν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ἀξιώνουν ἀπὸ τοὺς ἀνὰ τὸν κόσμο «ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς» οἱ Ρῶσοι, τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο ἐπιδιώκει τὸ Φανάρι, ποὺ δὲν δείχνει διατεθειμένο νὰ ἀπαρνηθεῖ τὰ ἀπὸ αἰώνων δικαιώματά του.

Ἐκ πρώτης ὄψεως ὅλη αὐτὴ ἡ ἀναστάτωση στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας δὲν θὰ ἦταν παρὰ μία ἐκκλησιαστικὴ διένεξη, ἂν ἱστορικὰ ἡ θρησκεία δὲν χρησιμοποιεῖτο ὡς ἐργαλεῖο γεωπολιτικῆς ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς. Ἐν προκειμένῳ ἡ οὐκρανικὴ αὐτοκεφαλία, ὑπὸ τὶς «εὐλογίες» τῆς Δύσης, ἐνισχύει τὴν ἐθνικὴ χειραφέτηση τῆς ἀνεξάρτητης, πλέον, Οὐκρανίας ἀλλὰ γιὰ τὴ Ρωσία, ποὺ θεωρεῖ ἑαυτὴν προστάτιδα τῶν Ὀρθοδόξων (καὶ τῶν συμφερόντων της), σημαίνει ἀπώλεια ἑνὸς σημαντικοῦ ἀγωγοῦ ἐπιρροῆς καὶ ἰσχύος καὶ εἰδικὰ σὲ μία ζωτικῆς σημασίας εὐαίσθητη ἐθνικὰ περιοχή, τὴν ὁποία παραδοσιακὰ θεωρεῖ σάρκα ἐκ τῆς σαρκός της. Γι’ αὐτὸ ἔχει ἐμπλακεῖ ἐνεργὰ καὶ τὸ Κρεμλίνο ἀλλὰ καὶ στὸ πλευρὸ τοῦ Φαναρίου στέκεται ὁ ἀμερικανικὸς παράγοντας καὶ φυσικὰ ἡ Ἀθήνα, ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει ἀλλιῶς.

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀναγνώριση, τελευταία, τῆς Αὐτοκεφαλίας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὁ Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, μιλώντας (ὁλομέλεια Παγκόσμιας Ρωσικῆς Παλλαϊκῆς Συνάξεως) ἔκανε λόγο γιὰ «ὑλοποίηση ἑνὸς πολὺ συγκεκριμένου σχεδίου, τὸ ὁποῖο ἀποβλέπει στὴν ἀπόσχιση τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου ἀπὸ τὴ Ρωσία».

Ἀπώτερος στόχος τῶν σχεδιαστῶν (ὁ Λαβρὸφ ἀνέφερε ἀνοιχτὰ τὶς ΗΠΑ) κατὰ τὸν Ρῶσο ποιμενάρχη εἶναι «νὰ καταστρέψουν τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», τὴν ὁποία προφανῶς ἐννοεῖ ὑπὸ τὴν ἡγεμονία τῆς Μόσχας. Ὅμως γιὰ τοὺς Ἕλληνες, καὶ ὄχι μόνο, χριστιανούς, ἡ ἑνότητα εἶναι ταυτισμένη μὲ τὸν οἰκουμενικὸ ρόλο τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, τὸ ὁποῖο βάλλεται σφοδρότατα ἀπὸ τοὺς Ρώσους, μὲ στόχο νὰ περάσουν τὰ πρωτεῖα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὴ Μόσχα. Παράλληλα, ὁ Ἐρντογάν, ποὺ καραδοκεῖ, ἴσως ἀξιοποιήσει τὸ ρωσικὸ «δωράκι», γιὰ νὰ «ὑποβαθμίσει» τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ὅπως ἀξιώνει τὸ βαθὺ Ἰσλάμ…

ΠΗΓΗ:

ἐφημ. «Καθημερινή», 22.11.2019,

Ιστολόγιο “Χριστιναική Βιβλιογραφία”

Η ΚΡΟΥΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η ΚΡΟΥΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Του κ. Σταύρου Τζίμα 

=====

Δεν ξέρω εάν πράγματι έγινε κρούση στον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ. Αναστάσιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας, από ποιους και τι τους απάντησε ο ιεράρχης. Ξέρω τι μου είπε και τι δεν μου είπε ο ίδιος, όταν του ζήτησα να σχολιάσει σχετικές διαρροές. «Ο ορθόδοξος ιεράρχης έχει συγκεκριμένη αποστολή. Και δεν μπορεί να αναλάβει πολιτικά αξιώματα», απάντησε –τα ίδια διεμήνυσε και με επίσημη ανακοίνωση της Αρχιεπισκοπής– και στην ερώτηση εάν πράγματι του έγινε κρούση σιώπησε. 

Επομένως πρέπει να υπάρχει καπνός. Δεν φαντάστηκα ποτέ μου ότι ο κ. Αναστάσιος θα άφηνε στη μέση το τιτάνιο έργο της ανόρθωσης της κατεδαφισθείσας Ορθόδοξης Εκκλησίας στη γείτονα και θα εγκατέλειπε το ποίμνιό του, για να ασχοληθεί, σε προχωρημένη ηλικία μάλιστα, με την πολιτική. Οσοι τον γνωρίζουν λένε πως είναι ιδιαίτερα ευφυής και διορατικός, ώστε να μην ενταφιάσει μια διαδρομή Γολγοθά, που τον καταξίωσε στον κόσμο της Ορθοδοξίας –και όχι μόνο– ως το πιο «γλυκό» της πρόσωπο και τον κατέστησε έναν από τους πλέον αξιοσέβαστους θρησκευτικούς ιεράρχες παγκοσμίως. Ποιος σοβαρός θρησκευτικός ηγέτης, όπως ο κ. Αναστάσιος, θα τα βρόνταγε αίφνης και μια Κυριακή, απευθυνόμενος από τον καθεδρικό ναό των Τιράνων στους πιστούς, θα τους πληροφορούσε πως «εν χριστώ αδελφοί», τέρμα, σας «αφήνω, γεια», πάω να γίνω Πρόεδρος της Δημοκρατίας πίσω στην πατρίδα;

Αν και το θέμα από την πλευρά του Αρχιεπισκόπου δείχνει να έχει κλείσει, εγείρει ερωτήματα η επιλογή –του ΣΥΡΙΖΑ, έλεγαν δημοσιεύματα που δεν διαψεύστηκαν– να βολιδοσκοπηθεί ένας ιερωμένος για το ύπατο αξίωμα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι στόχος των εμπνευστών ήταν η εκλογή στην προεδρία μιας προσωπικότητας που θα ένωνε τον ελληνικό λαό και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας είναι μακράν ο πιο δημοφιλής Ελληνας σήμερα. Από την άποψη αυτή εάν έλεγε το «ναι», η κυβέρνηση θα έπιανε το «τζόκερ» με πολλά μάλιστα τζακ ποτ. Ομως ποιο θα ήταν το προφίλ της Ελληνικής Δημοκρατίας με ένα ρασοφόρο στον «θρόνο» του πολιτεύματος, έστω και αν αυτός ήταν ο αναμφισβήτητου κύρους κ. Αναστάσιος; Δεν θα μετέδιδε την εικόνα μιας θεοκρατικής οπισθοδρομικής χώρας; Και τι θα γινόταν εάν η κυβέρνηση, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμά της, προχωρούσε στον διαχωρισμό κράτους – Εκκλησίας και θα χρειαζόταν να υπογράψει σχετικό διάταγμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δηλαδή ο κ. Αναστάσιος; 

Το πιο σοβαρό απ’ όλα: η διαρροή της βολιδοσκόπησης (;) έριξε νερό στον μύλο των αλβανικών εθνικιστικών κύκλων που πολεμούν τον Αρχιεπίσκοπο ως τον Ελληνα πολιτικό –«μαύρο συνταγματάρχη της ΕΥΠ», τον αποκαλούν– ο οποίος κρυπτόμενος υπό το ράσο εργάζεται για να υπονομεύσει την εθνική ενότητα και να εργαστεί για τον εδαφικό ακρωτηριασμό της Αλβανίας προς όφελος του κακού γείτονα στον Νότο. Ηταν μια άστοχη, αδέξια και επιβλαβής πρωτοβουλία με επικίνδυνες παρενέργειες, και αυτό όφειλαν να το γνωρίζουν οι εμπνευστές της. Πολύ δε περισσότερο να μην τη διαρρεύσουν.

ΠΗΓΗ:

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ