ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΑΙΣΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΡΟΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΑΙΣΧΗ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΤΗΝ ΘΡΟΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Όπως κάθε χρόνο, τις τελευταίες δεκαετίες, έτσι και φέτος, πραγματοποιήθηκαν οικουμενιστικά αίσχη, κατά την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Θρόνου.

Ο καρδινάλιος Κώχ, επικεφαλής παπικής αντιπροσωπείας, από το αντιθρόνιο του Αγίου Γεωργίου, -όχι απλά από κάποιο παραθρόνιο-, συμπροσευχόταν, κατά την Θεία Λειτουργία, με τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και τους άλλους Ιεράρχες που συλλειτούργησαν στο Φανάρι την Εορτή του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.

Δυστυχώς παρόντες ήταν και εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Κύπρου, άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, αλλά και του παραδοσιακού Πατριαρχείου Βουλγαρίας.

Αυτές οι συμπροσευχές με αιρετικούς συνιστούν αδίστακτη καταπάτηση των Ιερών Κανόνων και προκαλούν ανοιχτά και ξεδιάντροπα τον Άγιο Θεό.

Ως εικός, μόνο κακό -μεγάλο κακό- μπορούν να φέρουν στις Εκκλησίες που συμμετέχουν σε αυτά τα αίσχη που προσβάλλουν βάναυσα την άμωμή μας πίστη.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΕΡΕ Η ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Ι΄

Η ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΠΟΥ ΕΠΕΦΕΡΕ Η ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ι΄

Του Πρωτοπρεσβ. π. Άγγελου Αγγελακόπουλου 

=====  

14.) Βατικανό καί ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης

Ἡ Παπική Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος στίς 15-6-2016 ἀπέστειλε εὐχετήρια ἐπιστολή πρός τόν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο γιά τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης. Σ'αὐτή ἀνέφερε: «Θεωροῦμεν εὐλογίαν δι' ὅλην τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ καί γεγονός ἱστορικόν καί ἐλπιδοφόρον δι' ὅλην τήν ἀνθρωπότητα τήν σύγκλησιν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τῆς ὁποίας αἱ ἐργασίαι ἀρχίζουν τάς ἡμέρας αὐτάς εἰς τήν Ἀποστολικήν Μεγαλόνησον Κρήτην. Σᾶς συνοδεύομεν μέ τήν προσευχήν τῶν μελῶν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς ἐν Ἑλλάδι Καθολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ πληρώματος αὐτῆς. Ζητοῦμεν ἀπό τόν Σωτήρα Χριστόν νά πέμψη εἰς τό σύγχρονον «ὑπερῶον» τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδημίας Κρήτης τό Πανάγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖον «συγκροτεῖ τόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας». Νά κατέλθει ἄφθονον εἰς τάς κεφαλάς καί τάς καρδίας τῶν Ἁγίων Προκαθημένων καί ὅλων τῶν Συνοδικῶν Πατέρων τῆς Πανορθοδόξου Ἁγίας αὐτῆς Συνόδου εἰς πνευματικόν ὄφελος ὅλης τῆς χριστιανοσύνης. Εὐχόμεθα κάθε ἐπιτυχίαν εἰς τάς ἐργασίας τῆς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ συναγομένης Πανορθοδόξου Ἁγίας Συνόδου καί εὐελπιστοῦμεν ὅτι αὗται θά διεξαχθοῦν ἐν ἀγαστῇ συνεργασίᾳ καί ὁμοθυμίᾳ, ὥστε τό κοινόν αὐτῆς Μήνυμα νά ἀποτελέσει «χαράν καί ἐλπίδα» δι' ὅλον τόν σύγχρονον χριστιανικόν κόσμον. Μεταφέρατε, Σᾶς παρακαλοῦμεν, εἰς τήν Ἱεράν Ὁμήγυριν τήν βεβαιότητα τῆς προσευχῆς μας, τοῦ σεβασμοῦ μας καί τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης μας, ἡ ὁποία καί ὀφείλει νά «συνέχει ἡμᾶς» ὅλους τούς ἐν Χριστῶ ἀδελφούς»[17].

Τό Βατικανό ἐπεκρότησε καί προέβαλλε θετικά τό Μήνυμα τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης. Πιό συγκεκριμένα ἡ μηνιαία ἐφημερίδα «Καθολική», ὄργανο τῶν Οὐνιτῶν στήν Ἑλλάδα, στό φύλλο τῆς Πέμπτης, 30ῆς Ἰουνίου 2016, (περίοδος Β΄, ἀριθμ. 179) μέ πρωτοσέλιδο εἶχε τόν ἑξάστηλο ἐντυπωσιακό τίτλο «ΜΗΝΥΜΑ Τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Ἐππλέον στό κάτω μέρος τῆς 1^ης σελίδας, πάλι μέ ἐντυπωσιακό τρόπο, παρουσιάσθηκε ἡ ἀνωτέρω εὐχετήρια ἐπιστολή τῆς «Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Καθολικῆς Ἱεραρχίας Ἑλλάδος» [18].

«Ἡ Πανορθόδοξη ἔχει μεγάλη σημασία γιά τό σύνολο τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, ἀφοῦ ἐνισχύει τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας γύρω ἀπό τήν πίστη, γύρω ἀπό τό εὐαγγέλιο σέ ὅλο τό χριστιανικό δόγμα, πρός ὄφελος ὅλων τῶν Χριστιανῶν», ἀνέφερε σέ συνέντευξή του ὁ Adriano Roccucci, καθηγητής ἱστορίας στό Πανεπιστήμιο «Roma Tre» καί Γενικός Γραμματέας τῆς Κοινότητας Ἁγίου Αἰγιδίου. Συνεχίζοντας, σχολίασε: «Ὅταν ἕνα τέτοιο σημαντικό κομμάτι τοῦ χριστιανισμοῦ βρίσκει τή δύναμη νά μιλήσει μέ μία φωνή, ἀγγίζει πολλές διαφορετικές χῶρες, θρησκεῖες καί πολιτισμούς, ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας»[19].

Ὁ αἱρεσιάρχης «Πάπας» Φραγκίσκος θέλησε νά χαιρετίσει, μέ ανάρτηση στό Τwitter, τήν ἔναρξη τῆς ψευδοσυνόδου. Συγκεκριμένα, ὁ «Πάπας» ἔγραψε στό λογαριασμό του στό twitter: «Ἄς ἑνώσουμε τίς προσευχές μας μέ τούς Ὀρθόδοξους ἀδελφούς μας γιά τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀρχίζει σήμερα στήν Κρήτη»[20].

Παπικά ΜΜΕ ἔκαναν ἀναφορά ὅτι οἱ ἐργασίες τῆς ψευδοσυνόδου άρχισαν μέ ἕνα «ἐγκάρδιο εὐχαριστῶ» τοῦ οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου πρός τόν αἱρεσιάρχη Πάπα Φραγκίσκο γιά τήν προσευχή του μέ πιστούς, πού συγκεντρώθηκαν στήν πλατεία τοῦ Ἁγίου Πέτρου[21].

Ὁ Καρδινάλιος Κούρτ Κόχ, πού βρέθηκε στήν Περιφέρεια Κρήτης, ἄφησε ἀνοιχτό τό ἐνδεχόμενο νά καθίσουν μελλοντικά στό ἴδιο τραπέζι ἐκπρόσωποι τῆς Ὀρθόδοξης καί τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας. Μαζί μέ ἄλλους ἑτεροδόξους παρατηρητές τῆς ψευδοσυνόδου, ὑπογράμμισε πώς «μία τέτοια Σύνοδος θά ἔφερνε πιό κοντά τίς δύο Ἐκκλησίες, γεφυρώνοντας διαφορές καί παράγοντας παράλληλα νέες διαμορφωμένες σχέσεις μεταξύ Πάπα καί Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Θά ἦταν εὐχή νά καθίσουν στό ἴδιο τραπέζι στό μέλλον, Ρωμαιοκαθολική καί Ὀρθόδοξη ἐκκλησία», ἦταν τά λόγια τοῦ Καρδινάλιου καί ἐκπροσώπου τοῦ αἱρεσιάρχου «Πάπα» Φραγκίσκου Κούρτ Κόχ, λίγο μετά τή συνάντηση ἀντιπροσωπείας ἱεραρχῶν μέ τόν Περιφερειάρχη Κρήτης, Σταῦρο Ἀρναουτάκη. Ὅπως ὑπογράμμισε «μία ἀνάλογη Σύνοδος, ὅπως αὐτῆς πού λαμβάνει χώρα στό Κολυμπάρι, θά εἶχε πολλά νά ἀναδείξει ἀνάμεσα στόν Καθολικισμό καί τήν Ὀρθοδοξία»[22].

Ὁ αἱρεσιάρχης «Πάπας» Φραγκίσκος ὕμνησε τά ἀποτελέσματα τῆς ψευδοσυνόδου καί τήν χαρακτήρισε «ἕνα βῆμα μπροστά». Ἐν πτήσει, κατά τήν ἐπιστροφή ἀπό τήν Ἀρμενία, ὁ ποντίφηκας, ἀναφερόμενος στήν ψευδοσύνοδο, εἶπε: «Ἕνα βῆμα ἔγινε πρός τά ἐμπρός… Νομίζω ὅτι τό ἀποτέλεσμα ἦταν θετικό». Μιλώντας πάντως στήν «La Stampa», διευκρίνισε πώς «Ἦταν ἕνα βῆμα πρός τά ἐμπρός, ἄν καί δέν εἶναι 100%». Παράλληλα ὁ «Πάπας» δήλωσε ὅτι τό πρῶτο βῆμα εἶναι πολύ σημαντικό. «Πάρτε, γιά παράδειγμα, τά παιδιά» εἶπε. «Πρῶτα, σέρνονται, καί στή συνέχεια, προχωροῦν μέ τά πόδια. Τό ἴδιο τό γεγονός ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶχε μιά συνάντηση, γιά νά δεῖ ὁ ἕνας κατά πρόσωπο τόν ἄλλον, νά προσευχηθοῦν μαζί καί νά μιλήσουν, εἶναι πολύ θετική ἐξέλιξη, καί εἶμαι εὐγνώμων στόν Κύριο γι’ αὐτό». Τέλος, ἐξέφρασε τήν ἐλπίδα ὅτι «στήν ἑπόμενη συνεδρίαση θά ὑπάρξουν περισσότερες παρουσίες»[23].

(Συνεχίζεται)

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΦΡΕΙΣΒΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΒΑΝΑ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΦΡΕΙΣΒΟΥΡΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΣ ΣΤΗΝ ΑΒΑΝΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο "Κατάνυξις”:

“Πανηγυρικές εκδηλώσεις για την πρώτη επέτειο της ιστορικής συναντήσεως του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ.κ. Κυρίλλου και του Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου στην Κούβα πραγματοποιήθηκαν στις 12 Φεβρουαρίου 2017 στο Πανεπιστήμιο Φριβούργου Ελβετίας με συμμετοχή του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, Προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, και του Καρδιναλίου Κουρτ Κοχ, Προέδρου του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Ενότητας των Χριστιανών.”

Δυστυχώς. Η Εκκλησία της Ρωσίας αμιλλάται με μεγάλη επιτυχία τους οικουμενιστικούς ακροβατισμούς του Φαναρίου.

Οι οικουμενιστικές ασχημίες κορυφαίων εκπροσώπων της Εκκλησίας της Ρωσίας, και δη του καθ’ ύλην υπευθύνου του Πατραρχείου Μόσχας Σεβ. Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, πραγματοποιούνται συνεχώς σε όλα τα επίπεδα.

Δεν φτάνει που ο Ρώσος Πατριάρχης υπέγραψε αιρετική Διακήρυξη με τον Πάπα Φραγκίσκο πριν ένα χρόνο στην Αβάνα τώρα διοργανώνονται οικουμενιστικές εκδηλώσεις για να εορταστεί το γεγονός.!!!

Στο μεταξύ κοινές ποιμαντικές παραστάσεις της Ρωσικής Εκκλησίας με το Βατικανό έχουν εγκαινιασθεί έκτοτε προς μείζονα σκανδαλισμό του λαού του Θεού.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, Δ. ΤΣΕΛΕΓΓΙΔΗ, "ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ"

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

_______

Δημητρίου Τσελεγγίδη, «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξου Εκκλησίας», Μία Σύνοδος με έλλειμμα συνοδικότητας και Ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας, Έκδ. Συνάξεως Ορθοδόξων Ρωμηών «Φώτης Κόντογλου», Τρίκαλα Μάρτιος 2016, σσ. 79.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Δεν χρειάζεται συστάσεις ο, κατ’ ουσίαν, συγγραφέας του παρόντος. Ο Καθηγητής της Δογματικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης έδωσε και δίνει καθ’ εκάστην το παρόν του στον καλόν αγώνα υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως με όπλα την επιστημονική του κατάρτιση, τη λιπαρή γνώση των αγίων Πατέρων και κυρίως την πατροπαράδοτη ευσέβεια που τον διακρίνει. 

Το βιβλίο αποτελείται από δύο τμήματα: το πρώτο δεν είναι τίποτε άλλο παρά απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις του κ. Καθηγητού στο ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Πειραιώς στις 24, 25 και 26 Φεβρουαρίου ε.έ., με συνομιλητή τον έγκριτο δημοσιογράφο Λυκούργο Μαρκούδη. 

Στην έκδοση επισυνάπτονται από τους εκδότες, ως δεύτερο τμήμα του βιβλιου και δυο Επιστολές του αγωνιστού Καθηγητού προς την Ιερά Συνόδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με ημερομηνίες 2 και 10 Φεβρουαρίου ε.έ. . 

Ο κύριος Καθηγητής, με την αδιαμφισβήτητη του επάρκεια, την ευγένεια και το ήθος που τον διακρίνουν, την γνώση αλλά και την επιστημονική του μεθοδικότητα ανατέμνει όλα τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν μετά την Σύναξη των Προκαθημένων στο Σαμπεζύ της Ελβετίας κατά τον παρελθόντα Ιανουάριο και ουσιαστικά άναψαν το πράσινο φως για τη Σύνοδο του Κολυμβαρίου, που δεν είναι, αναμφίβολα, Πανορθόδοξη, αφού τέσσερις συνολικά Εκκλησίες, αυτές της Αντιόχειας, της Ρωσσίας, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας δεν μετείχαν. 

Φυσικά το τι έγινε στη Σύνοδο του Κολυμβαρίου από πλευράς κατάφωρης παραβάσεως των Ιερών Κανόνων δεν λέγεται. Παρέστησαν σαν «παρατηρητές» εκπρόσωποι του Παπισμού μ’ επικεφαλής τον καρδινάλιο Κώχ, των Προτεσταντών, των Αγγλικάνων και των Μονοφυσιτών κι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έσπευσε να τους προσφωνήσει εξ αρχής ως «Αδελφές Εκκλησίες»! Ποιους; Τους εκπροσώπους των παντοειδών αιρετικών και κακοδόξων! Πόσες συμπροσευχές έγιναν κατά τη διάρκεια των εργασιών της Συνόδου; Ουκ ολίγες, άνευ αμφιβολίας. Μόνο τις φωτογραφίες να δει κανείς κι αντιλαμβάνεται το εύρος του πράγματος. Και οι άνθρωποι αυτοί, που παραβίασαν σκαιότατα και ενσυνειδήτως για πολλοστή φορά τους Ιερούς Κανόνες, έρχονται να μας πουν ότι: εκτός της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας υπάρχουν «ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες»!!! Και θέλουν από πάνω να το πιστέψουμε και να το χωνέψουμε!!! 

Κλείνοντας το παρόν θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους εκδότες για τον κόπο τους να δώσουν όλ’ αυτά τα όπλα στους πιστούς για ν’ αγωνιστούν κατά των μεθοδεύσεων του Κολυμβαρίου. Θα ήταν παράλειψη ασυγχώρητη να μην επαινέσουμε τον επίσκοπο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεο. Το πατερικό του φρόνημα, που απεδείχθηκε από τα πράγματα, κάνει το «Άξιος» που ακούστηκε στη χειροτονία του να ηχεί ως φώνη Θεού κι όχι φωνές ανθρώπων, γιατί «έτσι πρέπει». 

Δεν συνιστούμε απλώς το βιβλίο, αλλά επιμένουμε να το προμηθευτούν πάραυτα οι αγωνιζόμενοι υπέρ της ευσεβείας, όπως και πας όστις επιθυμεί να αμυνθεί της Πίστεως της πατροπαραδότου. Ολόκληρη φαρέτρα, πλήρη βελών, μας έχει προμηθεύσει ο καλός Καθηγητής. Καιροί ου μενετοί.

ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ ΚAΙ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ ΚAΙ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Το προσεχές Σάββατο θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη, προσευχή των Παπικών για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Το γεγονός αυτό αποτελεί πρωτοβουλία του «Ποντιφικού Συμβουλίου για την πρώθηση της Χριστιανικής ενότητος». Η συγκεκριμένη ενέργεια, κατά τους διοργανωτές της, «θέλει να δείξει την πνευματική εγγύτητα μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων». 

Ο καρδινάλιος Κουρτ Κωχ, Πρόεδρος του εν λόγω Συμβουλίου, δήλωσε ότι «ελπίζει πως η Αγία Σύνοδος μπορεί να διαδραματίσει θετικό ρόλο στην προσέγγιση των Ορθοδοξων Εκκλησιών με τους Καθολικούς…Εάν οι εταίροι δεν είναι πλήρως ενωμένοι μεταξύ τους αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικώς το διάλογο». 

Χριστιανική ενότητα για τους Παπικούς είναι, όχι η επάνοδος των κακοφρόνων στη μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν αλλά η είσοδος όλων στη «μάνδρα του Αγίου Πέτρου», ήγουν εις τον κακόδοξο Παπισμό, με την προσφιλή σ’ αυτούς μέθοδο της Ουνίας. Τα έργα τους στην κεντρική Ευρώπη, Ουκρανία, Συρία κ.τ.λ. αυτό μαρτυρούν και ας αφήσουν στην μπάντα τις γλυκανάλατες αγαπολογίες, που μόνο από κρετίνους γίνονται πιστευτές. Ας μη ψάχνουν για πνευματική εγγύτητα. Η εν Χριστώ ενότητα απαιτεί ενότητα της πίστεως «Εις Κύριος, μία πίστις, εν βάπτισμα». Τα λοιπά είναι εκ του πονηρού. 

Όσον αφορά τη δήλωση του Ελβετού καρδιναλίου ασφαλώς κι επιθυμεί διακαώς την πραγμάτωση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου διότι, υπό τις υπάρχουσες προϋποθέσεις, ο μεγάλος κερδισμένος θα είναι πρωτίστως ο Παπισμός, αφού οι ημέτεροι οικουμενιστές με το διαβόητο άρθρο 6 του θεματολογίου της Συνόδου επιδιώκουν πάση θυσία να του προσδώσουν εκκλησιαστικότητα. 

Ήδη με τη συμφωνία του Μπαλαμάντ (1993) έχουν δεχθεί ότι οι Παπικοί αποτελούν την «αδελφήν Εκκλησίαν της πρεσβυτέρας Ρώμης»!!! Ανησυχεί ο εκλαμπρότατος καρδινάλιος Κωχ για την ενότητα μεταξύ των Ορθοδόξων. Όχι γιατί γνοιάζεται για την ενότητα των Ορθοδόξων αυτήν καθ΄εαυτήν, αλλά από φόβο μήπως και του χαλάσουν τη μανέστρα, με άλλους λόγους, το Διάλογο!!! 

Εμείς ευχόμαστε η ανησυχία του εκλαμπροτάτου κ. Κωχ να γίνει βεβαιότητα. Σύνοδος που πάει να αναγνωρίσει τους αιρετικούς ως «Εκκλησία» και την επιθυμούν διακαώς, προσευχομενοι μάλιστα, οι κακόφρονες δεν χρειάζεται άλλη μαρτυρία περί της μη αναγκαιότητός της. «Αλυσιτελές γαρ ημίν τούτο”.

ΝΕΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

ΝΕΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Εκατοντάδες πιστοί θα συγκεντρωθούν το ερχόμενο Σάββατο στη Βασιλική του Αποστόλου Παύλου, όπου θα προσευχηθούν για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί στην Κρήτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr η προσευχή θα πραγματοποιηθεί με πρωτοβουλία του Ποντιφικού Συμβουλίου για την Προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, το οποίο με το τρόπο αυτό θέλει να δείξει την πνευματική εγγύτητα μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων.

Ο Πρόεδρος του Ποντιφικού Συμβουλίου, Καρδινάλιος Kurt Koch, ανέφερε ότι ελπίζει πως η Αγία Σύνοδος μπορεί να διαδραματίσει θετικό ρόλο στη προσέγγιση των Ορθοδόξων Εκκλησιών προς τους Καθολικούς.

Εάν οι εταίροι "δεν είναι πλήρως ενωμένοι μεταξύ τους" αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικώς τον διάλογο, τόνισε χαρακτηριστικά ο Καρδινάλιος.”

Αυτό μας έλειπε! Να έχουμε τους Παπικούς να προσεύχονται για την ευόδωση του έργου της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου και να υπογραμμίζουν έτσι την κακοδοξία των αδελφών Εκκλησιών.

Έστω και αν αστόχως προσκλήθηκαν Παπικοί και άλλοι αιρετικοί παρατηρητές στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για καθαρά Πανορθόδοξη Σύνοδο για την οποία οι Παπικοί δεν έχουν κανένα απολύτως λόγο.

Τέτοιες ενέργειες είναι στην πραγματικότητα προκλήσεις που ενισχύουν την άποψη ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος κινείται σε οικουμενιστικές προδιαγραφές, όπως υπογραμμίζουν και οι σχετικές δηλώσεις του καρδινάλιου Κοχ.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: "ΣΧΕΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ" ΣΑΜΠΕΖΥ 2015

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: "ΣΧΕΣΕΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ" ΣΑΜΠΕΖΥ 2015

Του π. Αναστάσιου Γκοτσόπουλου

=====

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

=====

Τό 1976, σέ ἓνα ἀπό τά συμπόσια τοῦ Pro Οriente στό  Πανεπιστήμιο τοῦ Graz ὁ καθηγητής τῆς Δογματικῆς Joseph Ratzinger και μετέπειτα Πάπας Βενέδικτος XVI διετύπωσε μία πρόταση γιά τή λύση τοῦ ἐπίμαχου θεσμοῦ τῆς δικαιοδοσίας τῆς Ρώμης καί τῆς ἕνωσης τῶν Ἐκκλησιῶν, τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς καί τῆς Ὀρθόδοξης. Ἡ ἑνότητα θά μποροῦσε – εἶπε ὁ Ratzinger – «νά ἐπιτευχθεῖ πάνω στή βάση ὃτι ἡ Ἀνατολή θά παραιτεῖτο ἀπό τό νά πολεμᾶ τή δυτική ἐξέλιξη τῆς β΄χιλιετίας ὡς αἱρετική καί θά ἀναγνώριζε τήν Καθολική Ἐκκλησία ὡς νόμιμη καί ὀρθή ἀπό ἂποψη πίστης μέ ἐκείνη τή μορφή, στήν ὁποία ἡ Καθολική Ἐκκλησία βρέθηκε μέσα ἀπό τήν ἐξέλιξη τῆς β΄χιλιετίας, ἐνῶ ἀντίστροφα ἡ Δύση θά ἀναγνώριζε τήν Ἀνατολή ὡς νόμιμη καί ὀρθή στήν πίστη σέ ἐκείνη τή μορφή τήν ὁποία αὐτή διατήρησε στήν ἱστορία της”»^[1] ! Με άλλα λόγια, εμείς οι Ορθόδοξοι θα πάψουμε να χαρακτηρίζουμε τους παπικούς ως αιρετικούς και θα θεωρήσουμε τα αιρετικά παπικά δόγματα και τη διαστροφή της παράδοσης ως θεμιτή, αποδεκτή θεολογική εξέλιξη γι’ αυτούς και αυτοί το ίδιο, δεν θα μας θεωρούν πλέον αιρετικούς. Έτσι ο καθένας θα πιστεύει ό,τι θέλει αλλά θα είμαστε ενωμένοι^. «μαζί και διαφορετικά» σύμφωνα με το θεοσοφικό σύνθημα του συγκρητιστικού οικουμενισμού …

Την πρόταση αυτή του πάπα Βενεδίκτου, που ουσιαστικά συγκεφαλαιώνει την εκκλησιολογία της Β΄ Βατικανής Συνόδου, την βλέπουμε να υλοποιείται σιγά-σιγά, αλλά σταθερά, και από Ορθοδόξου πλευράς. Ορισμένοι εκ των Ορθοδόξων Ηγετών, διαγράφοντας την ομόφωνη, δέκα αιώνων, παράδοση των Πατέρων, έπαψαν να χαρακτηρίζουν τους παπικούς ως αιρετικούς, αλλά τους θεωρούν ως Εκκλησία που έχει στο ακέραιο όλα τα χαρακτηριστικά και την πληρότητα της σώζουσας Θ. Χάριτος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού. Συνεπώς, γι’  αυτούς,  η υπό τον πάπα Ρώμης Κοινότητα είναι «αδελφή Εκκλησία» με την εκκλησιολογική πληρότητα του όρου και έχει έγκυρα και υποστατά ιερά μυστήρια που χορηγούν τη σώζουσα Θ. Χάρη, όπως και η Ορθόδοξη Εκκλησία. Το ίδιο, λίγο-πολύ,  ισχύει και για τις από την παπική μήτρα γεννημένες χριστιανικές Κοινότητες των Προτεσταντών.

Έτσι, παρά τις σοβαρές δογματικές διαφορές που άπτονται καίριων ζητημάτων πίστεως και της ίδιας της υποστάσεως της Εκκλησίας, οι εκκλησιαστικές σχέσεις και η εν τη λατρεία κοινωνία (συμπροσευχές μέχρι και “ατελή” συλλείτουργα[2]) ολοέν και αυξάνονται και καλλιεργούνται σε βαθμό που ο απλός λαός (Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί) να νομίζει ότι δεν χωρίζει τίποτα το σοβαρό την Ορθόδοξη Εκκλησία από τις άλλες Ομολογίες.

Βέβαια, μέχρι τώρα ο “λαϊκός οικουμενισμός” δεν είχε την παραμικρή συνοδική και ως εκ τούτου εκκλησιαστική και εκκλησιολογική νομιμοποίηση. Είναι προφανές ότι η περιφρόνηση τής μέχρι σήμερα ομόφωνης και πάγιας πατερικής, κανονικής και εκκλησιαστικής παράδοσης δεν ήταν δυνατόν να θεμελιωθεί σε κανένα Δογματικό ή Συμβολικό κείμενο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, σε καμία συνοδική απόφαση. Όσοι, λοιπόν, ενεργούσαν αντίθετα σε αυτή την ορθόδοξη παράδοση ήσαν πάντοτε εκτεθειμένοι στην εκκλησιαστική συνείδηση των πιστών ως παραβάτες των ιερών κανόνων και επιλήσμονες των αρχιερατικών υποσχέσεών τους^. είχαν μεν την κάλυψη της εξουσίας, αλλά δεν είχαν τη σκέπη της θεολογίας. Η έλλειψη αυτή τους εξέθετε και δεν τους επέτρεπε να προχωρήσουν όσο και όπως θα ήθελαν.

Δυστυχώς, όμως τώρα τα δεδομένα αλλάζουν! Σχεδιάζεται να χρησιμοποιηθεί το μεγάλο εκκλησιολογικό γεγονός τής επί το αυτό εν Πανορθοδόξω Συνόδω συνάξεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας για να τροποποιηθεί η μέχρι τώρα εκκλησιαστική παράδοση και να συμμορφωθεί με στις δικές τους επιθυμίες και πρακτικές. Έτσι, η Πανορθόδοξος Σύνοδος κινδυνεύει να εκπέσει, αν επιτρέψει ο Θεός και υλοποιηθούν οι μέχρι τώρα άνομοι και αντιπατερικοί σχεδιασμοί του συγκρητιστικού οικουμενισμού.

Για να μη νομιστεί ότι κινδυνολογούμε ή ότι φανταζόμαστε ανύπαρκτους κινδύνους ας ακούσουμε τι είπε πολύ πρόσφατα (μόλις στις 16.1.2016) ο Πρόεδρος του Ποντιφικικού Συμβουλίου για την Ενότητα των Χριστιανών, ο καρδινάλιος Kurt Koch από το επίσημο “βήμα” του RadioVaticana: «Το 2016 θα είναι το έτος της αγάπης και της ελεημοσύνης... Αυτό το ιερό έτος δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε όχι μόνο για τις διαφορές που μας χωρίζουν, αλλά και για αυτά που μας ενώνουν... Είμαι σίγουρος ότι η Πανορθόδοξος Σύνοδος θα ενώσει πιο πολύ τις Ορθόδοξες Εκκλησίες και αυτό θα είναι μεγάλη βοήθεια να ξεπεράσουμε όποιες δυσκολίες στον καθολικό-ορθόδοξο διάλογο. Στις δυσκολίες αυτές περιλαμβάνονται η  ημερομηνία του Πάσχα, η αλληλοαναγνώριση  των μυστηρίων και η ερώτηση για το πρωτείο του πάπα»[3].

Ας γίνουμε, λοιπόν, πιο συγκεκριμένοι: Όπως ήδη αναφέραμε, μέχρι σήμερα όλες οι Σύνοδοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας από την Αποστολική, τις Οικουμενικες και Τοπικές, παλαιές και πρόσφατες, είχαν ως πρώτιστο και βασικό τους μέλημα τη διακήρυξη τής Αλήθειας του Χριστού με την ταυτόχρονη καταδίκη τής αίρεσης και της διαίρεσης του Σώματος του Χριστού. Τα συνοδικά κείμενα διακρίνονταν για την λεπτολόγο ακρίβεια στη διατύπωση της εκκλησιαστικής εν Αγίω Πνεύματι εμπειρίας και στην τεκμηρίωσή της στις προ αυτών Συνόδους και τους «εκκρίτους πατέρες». Το «επόμενοι τοις Αγίοις Πατράσι» αποτελούσε ανέκαθεν την ασφαλέστερη και  πλέον εγγυημένη οδό για τη διατύπωση της πίστεως ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος ακόμα και της παραμικρής αλλοίωσης ή νόθευσής  της.

Στην πάγια αυτή συνοδική πρακτική δεν φαίνεται να στοιχίζεται το κείμενο της Ε΄ Πανορθοδόξου Προσυνοδικής Διασκέψεως (Ε΄ Π.Π.Δ.) (Σαμπεζύ Γενεύης 10-17.10.2015) με τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον» (στο εξής: Κείμενο), που εισάγεται προς έγκριση στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Κρήτη 2016).  

Ήδη η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου  της Γεωργίας κατά τη συνεδρίαση της 16.2.2016 απέρριψε συνοδικώς[4] το κείμενο αυτό,  ενώ σοβαρό πρόβλημα βρίσκεται σε εξέλιξη στην Εκκλησία της Μολδαβίας,  όπου  από τις 14 Φεβρουαρίου μοναστήρια και ιερείς προχώρησαν σε διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου και του Μητροπολίτη Κισινέβ Βλαδίμηρου, επειδή η Σύνοδος του Πατριαρχείου της Ρωσίας (Μόσχα, 2-3.2.2016)[5] το αποδέχθηκε ως ορθόδοξο!

Καταθέτουμε τις σκέψεις μας αυτές εν ειλικρινεία ενώπιον του Θεού και της Εκκλησίας Του, με πολύ συνοχή καρδιάς και με την ευχή όλες οι ανησυχίες και οι εκτιμήσεις μας να αποδειχθούν λανθασμένες. Με τη βεβαιότητα ότι ο Θεός, που χρησιμοποίησε την άλογη όνο για να στείλει το μήνυμά Του στον Βαλαάμ, μπορεί χορηγώντας τη Χάρη Του, να θεραπεύσει τις αστοχίες, να αναπληρώσει τις ελλείψεις και να αξιοποιήσει τις σκέψεις αυτές στον υγιή εκκλησιαστικό προβληματισμό και τη φιλόθεη ανησυχία, μακριά από φανατισμούς και ακρότητες με δέος και σεβασμό στο μεγάλο γεγονός της επί το αυτό εν Πανορθοδόξω Συνόδω συνάξεως της Ορθοδόξου Καθολικής του Χριστού Εκκλησίας.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] Μαρτυρία του καθηγητού Αθ. Βλέτση στήν ἐπιστημονική ἡμερίδα πού διοργάνωσε ἡ Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης μέ θέμα «Ὁ θεολογικός Διάλογος μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας» (Θεσσαλονίκη 20.5.2009).

[2] Με θλίψη μνημονεύουμε την κατ’ επανάληψιν  συμμετοχή του πάπα στη Θ. Λειτουργία στον Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου στο Φανάρι, καθώς και την πολύ πρόσφατη (25.10.2015) συμμετοχή του Μητροπολίτου Προύσης Ελπιδοφόρου σε “αρχιερατική Λειτουργία” Ουνιτών στην Ιταλία. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας ο κ. Ελπιδοφόρος απήγγειλε το «Πιστεύω», αντάλλαξε λειτουργικό ασπασμό με τον ουνίτη “επίσκοπο” και τον άκουσε στη Μ. Είσοδο  να μνημονεύει του «πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχου Βαρθολομαίου». Στο τέλος, ο κ. Ελπιδοφόρος από Ωραίας Πύλης στην προσφώνησή του προς τον Ουνίτη “επίσκοπο” είπε τα εξής αδιανόητα για Ορθόδοξο επίσκοπο: «Σήμερα ἔγινε μεγάλη χαρὰ στὸν οὐρανό, καὶ οἱ Ἄγγελοι ἀνέβαιναν καὶ κατέβαιναν μὲ τὰ φτερά τους, πετώντας πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας! Γιατὶ ἀκόμη μία φορὰ ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία, τὸ Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο, ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαῖος, ἔστειλε στὰ παιδιά του τὰ ἀγαπημένα, σὲ σᾶς ὅλους, ἕνα Ἱεράρχη τῆς Κωνσταντινούπολης. (Δὲν ἀκούγεται ευκρινώς)  …  χρησιμοποιοῦμε δύο Πατέρες μας, τον πάπα Φραγκίσκο καὶ στὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, ὁ Θεὸς νὰ τοὺς δίδει ὑγεία, νὰ τοὺς δίδει χρόνια πολλά, γιὰ νὰ μᾶς καθοδηγοῦν, ὅλους μας, στὸ δρόμο τῆς σωτηρίας καὶ τῆς ἀγάπης! Τὴν χαρά μας αὐτὴ τὴν ὀφείλομε καὶ στὴν ἀδελφικὴ πρόσκληση τοῦ θεοφιλεστάτου ἀδελφοῦ, τοῦ ἀγαπημένου Ἐπισκόπου Μύρων κ. Δονάτου, ὁ ὁποῖος ποιμαίνει αὐτὴν τὴν ἐπαρχία σὰν ἄγγελος Κυρίου» (βλ. https://www.youtube.com/watch?v=zp15aaXPCWM  και https://www.youtube.com/watch?v=bVghw-sjp5Y)!

[3]  http://de.radiovaticana.va/news/2016/01/16/ein_spannendes_jahr_der_%C3%B6kumene_konzil_und_reformation/1201463

[4]  Στη δήλωσή του ο Πατριάρχης της Γεωργίας Ηλίας Β΄ ανακοινώνοντας την συνοδική απόφαση δήλωσε μεταξύ άλλων: «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος πρόκειται να πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο... Η Εκκλησία μας θα παραμείνει με το παλαιό ημερολόγιο ... Η Εκκλησίας μας ήταν, είναι και θα είναι ο θεματοφύλακας της Ορθοδοξίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας απορρίπτει το έγγραφο για τον Οικουμενισμό που έχει συνταχθεί για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο. Η εκκλησία μας είναι αυτή που έχει σώσει τη χώρα μας και το λαό μας. Στο μέλλον η Εκκλησία μας θα σταθεί ως εγγυητής για την Ορθοδοξία» βλ. video https://www.youtube.com/watch?v=x7kwe5FQjgU

[5]  http://sobor.patriarchia.ru/db/text/4367700.html 

(Συνεχίζεται)

ΑΒΑΝΑ. ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ Ι. ΚΑΝΟΝΩΝ

ΑΒΑΝΑ. ΕΦΑΛΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΜΑΖΙΚΗ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ Ι. ΚΑΝΟΝΩΝ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Την Κυριακή 14 τρέχοντος ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος λειτούργησε στην εκκλησία της Παναγίας του Καζάν, που βρίσκεται στην παλιά πόλη της Αβάνας, πρωτεύουσας της Κούβας.

Συν τοις άλλοις, όμως, έδωσαν δυναμικά το παρόν τους κι ο Παπικός Καρδινάλιος Κωχ και τρεις Παπικοί «επίσκοποι», που τοποθετηθηκαν σε επίσημες θέσεις. Παρέστησαν επίσης κι εκπρόσωποι Προτεσταντικών ομάδων. Όλ’ αυτά στον απόηχο της πολυδιαφημισθείσας συνάντησης του Ρώσου Πατριάρχη με τον αιρεσιάρχη του Βατικανού. 

Τι γύρευαν οι Παπικοί αντιπρόσωποι κι οι άλλοι αιρετικοί σε Ορθόδοξη λειτουργία; Μήπως επέστρεψαν στην Εκκλησία; Μήπως οι Ουνίτες της Ουκρανίας σταμάτησαν την προσηλυτιστική τους μανία κι έπαψαν να ενοχλούν παντοιοτρόπως τους εμπερίστατους Ορθόδοξους της χώρας; 

Τι συμβαίνει επιτέλους; Απλούστατα οι Ρώσοι έδειξαν, παραμονές της Πανορθόδοξης συνόδου, ότι είναι έτοιμοι να υπερακοντίσουν το Φανάρι σε οικουμενιστικές κορώνες. Εν πρώτοις ολόκληρο τσουνάμι οικουμενιστικών ασχημιών θα πραγματοποιηθεί στη Λατινική Αμερική. Με τη φόρα που πήρε ο Ρώσος Πατριάρχης δεν θ’ αφήσει φραγκόπαπα, παπικό «επίσκοπο» ή καρδινάλιο, που να μην τον προσκαλέσει σε Ορθόδοξη λειτουργία. 

Κι ας διαλαλούσε επί δεκαετίες ότι δεν θα συναντηθεί με τον Πάπα λόγω της αφόρητα προκλητικής στάσης των Ουνίτων (μασκοφόρων Παπικών) της Ουκρανίας, που από το 1991 πολεμούν με ασίγαστο πάθος την πίστη μας. Τι θ’ αποκριθεί το Ρωσικό Πατριαρχείο στους εμπερίστατους Ορθόδοξους της Ουκρανίας; Δεν τους σπρώχνει, με την στάση του, στο σχίσμα του Φιλάρετου; Ποιος νοιάζεται για τους ιερούς κανόνες, ποιος χολοσκά για τους Ορθόδοξους της Δυτικής Ουκρανίας; Εγκόσμιοι είναι, δυστυχώς, οι στόχοι του Ρωσικού Πατριαρχείου.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΠ. ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΦΙΕΣΤΑ

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΠ. ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΦΙΕΣΤΑ

Του Πρωτοπρεσβ. Άγγελου Αγγελακόπουλου

=====

Ἡ ἑορτή τοῦ ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, μέ ἀποκλειστική εὐθύνη τοῦ κ. Βαρθολομαίου, χρόνια τώρα ἔχει ἀπολέσει τόν ἀμιγῶς ὀρθόδοξο χαρακτήρα της καί ἔχει μεταβληθεῖ σέ μιά συγκρητιστική, διαχριστιανική, οἰκουμενιστική φιέστα. 

Ἔτσι καί φέτος ὁ κ. Βαρθολομαῖος, παραβιάζοντας καί καταλύοντας τούς Ἱερούς Κανόνες, πού ἀπαγορεύουν ρητῶς τήν εἴσοδο κατεγνωσμένων αἱρετικῶν σέ ὀρθοδόξους ναούς, τήν συμμετοχή τους σέ ἱερές ἀκολουθίες καί δή στήν Θεία Λειτουργία καί τήν συμπροσευχή μετ’ αὐτῶν, ἐπέτρεψε τήν συμμετοχή τῆς ἐπισήμου ἀντιπροσωπείας τῶν αἱρετικῶν παπικῶν μέ ἐπικεφαλῆς τόν Καρδινάλιο κ. Kurt Koch, Πρόεδρο τοῦ Ποντιφικοῦ Συμβουλίου γιά τήν προώθηση τῆς ἑνότητος τῶν Χριστιανῶν. συμπροσευχομένης ἀπό ἐξεχούσης θέσεως, δηλ. ἀπό τόν ἀπέναντι τοῦ Δεσποτικοῦ Θρόνου θρόνο. 

Στήν ἑορτή παρέστησαν, ἐπίσης, ἐκπρόσωποι κι ἄλλων αἱρέσεων, ὅπως Μονοφυσιτῶν, ἀλλά καί δεδηλωμένοι ἄθεοι καί πολέμιοι τῶν ἱερῶν λειψάνων, τοῦ Ἁγίου Φωτός, τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καί τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὅπως ὁ Ὑπουργός Παιδείας τῆς Ἑλλάδος κ. Νικόλαος Φίλης, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς ἀθεϊστικῆς κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἀπήγγειλε τό «Πιστεύω» καί τό «Πάτερ ἡμῶν» ἀπό τό παραθρόνιο.

Μετά τήν ἀπόλυση τῆς Θείας Λειτουργίας, ὁ κ. Βαρθολομαῖος προσεφώνησε τήν ἐπίσημη ἀντιπροσωπεία ἀπό τό Βατικανό καί ἀπάντησε ὁ Καρδινάλιος κ. Kurt Koch, ὁ ὁποῖος ἀνέγνωσε ἑόρτιο συγχαρητήριο μήνυμα τοῦ αἱρεσιάρχου «Πάπα» Φραγκίσκου.

Ο “ΑΔΕΛΦΟΣ” ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ “ΑΔΕΛΦΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ”

Ο “ΑΔΕΛΦΟΣ” ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ “ΑΔΕΛΦΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ” 

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Από την Αφρική, όπου περιοδεύει, ο αιρεσιάρχης του Βατικανού Πάπας Φραγκίσκος απηύθυνε αδελφικό χαιρετισμό προς τον “αδελφό” του, όπως τον απεκάλεσε, Πατριάρχη Βαρθολομαίο, και την “αδελφή Εκκλησία” της Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Πάπας Φραγκίσκος ανταπέδωσε, έτσι, τον ίδιο χαρακτηρισμό που χρησιμοποίησε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην προσφώνησή του προς τον Καρδινάλιο Κοχ προχθές στη Βασιλεύουσα.

Με άλλα λόγια διαπιστώνουμε την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας του Μπαλαμάντ για τη “διηρημένη Εκκλησία” στα πλαίσια της αποστολής αντιπροσωπείας του Βατικανού στη Θρονική Εορτή της Κωνσταντινουπόλεως στις 30 Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης του Αποστόλου Ανδρέα. Μια πρακτική που εγκαινίασε ο Μεγάλος Αποστάτης της πίστης μας Πατριάρχης Αθηναγόρας και η οποία βρίσκει πρόθυμο συνένοχο το Φανάρι που αποστέλλει κάθε χρόνο αντιπροσωπεία στη Θρονική Εορτή του Βατικανού στις 29 Ιουνίου, ημέρα μνήμης του Αποστόλου Πέτρου, στη Ρώμη.

Κρύβουμε οι ορθόδοξοι από ντροπή το πρόσωπό μας μπροστά σ’ αυτές τις λίαν προχωρημένες οικουμενιστικές ασχημίες.

ΘΛΙΒΕΡΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΘΡΟΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

Η ΘΡΟΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΔΑΚΡΥΩΝ ΑΞΙΑ ΠΡΑΞΑΝΤΕΣ

Του θεολογου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Φέτος, κατά το έθος και τις εμμονές των οικουμενιστικών κύκλων, πάλι και πολλάκις μαγαρίστηκε η Θρονική Εορτή του Αποστόλου Ανδρέου στη Βασιλεύουσα διά της παρουσίας εσμού αιρετικών, εν οις ο Παπικός καρδινάλιος Κουρτ Κωχ κι ο καρδινάλιος του Μονάχου Ράινχαρντ. Όλοι αυτοί, κατά την πατριαρχική προσλαλιά, ΔΕΝ είναι αιρετικοι και κακόδοξοι, αλλά επίσημος αντιπροσωπεία της «αδελφής Εκκλησίας της πρεσβυτέρας Ρώμης». Πότε εντάχθηκε η κακόδοξη Ρώμη στις Ορθόδοξες Εκκλησίες; 

Ο Παναγιώτατος θυμήθηκε, συν τοις άλλοις, τα της φρικτής συμπροσευχής μετά του αιρεσιάρχου Πάπα Φραγκίσκου κατά τις 29.11. 2014, (καθ’ υμάς «πεφιλημένου αδελφού») όταν του έψαλλαν, με ύφος «πάνυ γλυκύτατον», οι ιεροψάλτες του πατριαρχικού ναού τα βυζαντινά, πλην όμως παράφωνα, μεστά κακοφωνίας και αυτόχρημα παράχορδα εκείνα άσματα. Βέβαια! Η κληρονομιά του Μελετίου Δ΄(Μεταξάκη) καλά κρατεί στο Φανάρι. Στους αιρεσιάρχες, που αμετανόητα εμμένουν εμμανώς στις αιρεσεις τους ΔΕΝ ψάλλουμε έγκώμια! Αυτή είναι η «εύσημος ημέρα» Παναγιώτατε; Κρίμα. 

Όσον αφορά τις εν Γερμανία οικουμενιστικές ασχημίες, τι φω και τι λαλήσω; Δεν είναι, Παναγιώτατε, αρμονική συνύπαρξη η ορθόδοξη λειτουργία στον παπικό καθεδρικό ναό της Κολωνίας στις 27 λήξαντος μηνός. Δεν αποτελεί αρμονική συνύπαρξη το ότι ο μητροπολίτης του Γερμανίας Αυγουστίνος στάθηκε για να τον «αγιάσει» παπικός «επίσκοπος». 

Τέλος όσον αφορά τον «διάλογο της αληθείας», αυτός αποτελεί άχρι του νυν άπιαστο πουλί. Και μόνη η αναφορά σας ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Παπισμός «απεσχίσθησαν αλλήλων» αποτελεί συγχωροχάρτι πρώτου μεγέθους για τον εκπεσόντα Παπισμό. Αυτή η δήλωση είναι «πολιτικα ορθή», αλλά εκκλησιαστικά εξισώνει την αλήθεια με το ψεύδος, την Εκκλησία του Χριστού με το αιρετικό μόρφωμα του Παπισμού. Τότε, στα 1054 ο Παπισμός είναι που απεσχίσθηκε από την Εκκλησία. Μόνο αν εμέσει τις φοβερές του αιρέσεις, εν οις το Φιλιοκβε, την κτιστή χάρη, το παπικό αλάθητο και αναρίθμητες άλλες, θα μπορούμε να μιλούμε για «εύσημον ημέραν». Ως τότε, ευχών χρεία κι όχι αλυσιτελών, άγονων και κενών περιεχομένου πανηγυρισμών.

O ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚOΣ AΣΠΑΣΜOΣ ΠAΠΑ καὶ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

O ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚOΣ AΣΠΑΣΜOΣ ΠAΠΑ καὶ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ 

Του περιοδικού “Ο Σωτήρ”

=====

α) Ποιά θέση μπορεῖ νὰ ἔχει ἕνας αἱρετικὸς καὶ μάλιστα ὁ κατ’ ἐξοχὴν αἱρετικὸς Πάπας στὴ λειτουργικὴ σύναξη τῶν Ὀρθοδόξων; Δὲν ἰσχύει γι’ αὐτὸν τὸ παράγγελμα «Τὰς θύρας, τὰς θύρας, ἐν σοφίᾳ πρόσχωμεν»;

β) Ὁ ἀσπασμὸς τῆς ἀγάπης δὲν δίδεται μόνο μεταξὺ τῶν συλλειτουργούντων Ὀρθοδόξων ἀρχιερέων καὶ ἱερέων, ἐφόσον φανερώνει τὸν σύνδεσμο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ποὺ εἶναι ἀπαραίτητος προκειμένου νὰ κοινωνήσουμε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων; Ὁ αἱρετικὸς Πάπας εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπη καὶ ἑνότητα μὲ τὸν λειτουργοῦντα Ὀρθόδοξο κλῆρο καὶ τὸν ἐκκλησιαζόμενο λαό; Μπορεῖ νὰ κοινωνήσει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων; Ἀσφαλῶς ὄχι.

γ) Τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ποὺ ἀκολουθεῖ μετὰ τὸν ἀσπασμὸ τῆς ἀγάπης, φανερώνει τὸ κριτήριο καὶ τὴ βάση τῆς Ὀρθοδόξου λατρευτικῆς συνάξεως. Εἶναι δὲ αὐτὸ ἡ κοινὴ πίστη, ἡ ἑνότητα τῆς πίστεως, τὸ «ἐν ὁμονοίᾳ» ποὺ ἐπιτρέπει καὶ τὸ κοινὸ Ποτήριο. Ὅμως ὁ αἱρετικὸς Πάπας καὶ κάθε αἱρετικὸς καὶ ἀλλόθρησκος ἀποκλείονται τῆς συμμετοχῆς στὸ κοινὸ Ποτήριο. Καὶ ἀποκλείονται, διότι οἱ ἴδιοι ἀποκλείουν τοὺς ἑαυτούς τους ἀπὸ τὴ γνώση τῆς Ἀληθείας, τὴν ὁποία ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἀπεκάλυψε καὶ οἱ Ἅγιοι βίωσαν, δίδαξαν καὶ ἀκτινοβόλησαν.

δ) Ὁ ἀσπασμὸς τοῦ Πάπα μὲ τὸν Πατριάρχη στὴ θρονικὴ ἑορτὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τὴν 30ὴ Νοεμβρίου 2014 εὐχαρίστησε τοὺς Παπικούς. Ὁ Καρδινάλιος Kurt Koch (Κοὺρτ Κόχ), συμπρόεδρος τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς Διαλόγου, σὲ συνέντευξή του στὴν ἐφημερίδα Avvenire σχολίασε: «Ἦταν μιὰ πάρα πολὺ ὄμορφη στιγμή, στὴν ὁποία θὰ πρέπει νὰ προσθέσουμε τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πατριάρχης κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας πῆγε πρὸς τὸν Πάπα γιὰ νὰ ἀνταλλάξουν τὸν ἀσπασμὸ τῆς εἰρήνης. Ἕνα γεγονὸς ἄνευ προηγουμένου, καθὼς σύμφωνα μὲ τὴν ὀπτικὴ τῶν Ὀρθοδόξων ὁ ἀσπασμὸς τῆς εἰρήνης συνιστᾶ ἤδη ἕνα σημεῖο ἑνότητας...» (amen.gr/article20127).

«Ἄνευ προηγουμένου» λοιπὸν ἡ ἀνεπίτρεπτη αὐτὴ ἐνέργεια τοῦ Πατριάρχου. Ἡ ἐνέργεια ὅμως αὐτὴ «λίαν εὔφρανε τοὺς κακοδόξους» καὶ ἐπλήγωσε καίρια τοὺς Ὀρθοδόξους. Τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος περιμένει νὰ δεῖ στὰ πρόσωπα καὶ στὶς ἐνέργειες τῶν Ὀρθοδόξων ἡγετῶν του ἐμμονὴ στὸ Ὀρθόδοξο δόγμα, στὸ «πατροπαράδοτον σέβας»· γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ φλογερὸς Στουδίτης μοναχὸς Ἰωσὴφ Βρυέννιος (1350-1431) ἔγραψε εἴκοσι πέντε χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως: «Ἡ ὀρθόδοξος πίστις ἡμῶν, αὕτη δόξα, αὕτη γένος, αὕτη στέφανος, αὕτη καύχημα. Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία· οὐ ψευσόμεθά σε, πατροπαράδοτον σέβας· οὐκ ἀφιστάμεθά σου, Μῆτερ εὐσέβεια· ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα· εἰ δὲ καλέσειε καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα».

Δυστυχῶς οἱ καιροί μας τόσο στὰ πολιτικά, ὅσο καὶ στὰ ἐκκλησιαστικὰ δρώμενα δὲν διαφέρουν καὶ πολὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰωσὴφ Βρυεννίου. Ἂς μὴν τὸ λησμονοῦμε...

ΠΗΓΗ: 

Χριστιανική Βιβλιογραφία

ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΕΚΤΡΟΠΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΙΓΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟ ΚΩΧ

ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΕΚΤΡΟΠΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΙΓΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟ ΚΩΧ

 Της Χριστουφάντου

=====

Κατά τήν ἴδια πρώτη ἡμέρα τῆς παραμονῆς τῆς ἀντιπροσωπείας στήν Ρώμη, καί σέ διαχριστιανικό συνέδριο πού πραγματοποίησε ἐκεῖ ἡ παπική οἰκουμενιστική Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Αἰγιδίου, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντῖνος Παπαθανασίου έκανε ὁμιλία με θέμα "Ὁ Ἱερομόναχος Εὐσέβιος Γιαννακάκης, ὁ πνευματικός σιτοδότης καί φωτισμένος παιδαγωγός, τό ἱερό πρότυπο τῆς φιλανθρωπίας στήν ἐποχή μας (1910-1995)". Ἡ Κοινότητα αὐτή ἱδρύθηκε τό 1968, ἀμέσως μετά τή Β΄ Σύνοδο τοῦ Βατικανοῦ - ὅπως καί ἐκείνη τοῦ Bose. Καί οἱ δύο κοινότητες ἔχουν σάν στόχο τήν προώθηση τοῦ “λαϊκοῦ Οἰκουμενισμοῦ” καί τούς θρησκευτικούς διαλόγους.

Τήν 24η Μαρτίου, ἡ ἀντιπροσωπεία ἔγινε δεκτή ἀπό τόν πρόεδρο τοῦ Ποντιφικοῦ Συμβουλίου γιά τήν Ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν Καρδινάλιο Κώχ, ὁ ὁποῖος εὐχαρίστησε τήν Ἀποστολική Διακονία γιά τό πρόγραμμα ἐκμάθησης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, τόσο μέ τά θερινά τμήματα φοιτήσεως Παπικῶν φοιτητῶν στήν Ἀθήνα, οἱ ὁποῖοι φιλοξενοῦνται στό Οἰκοτροφεῖο τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας, ὅσο καί μέ τά ἑβδομαδιαῖα μαθήματα Ἑλληνικῆς γλώσσας στό Ἀνατολικό Ποντιφικό Ἰνστιτοῦτο τῆς Ρώμης πού παραδίδονται ἀπό Ἕλληνα φιλόλογο. Στό πρόγραμμα τῆς Ἀθήνας ἔχουν συμμετάσχει στά ἐννέα χρόνια πάνω ἀπό 200 φοιτητές καί στελέχη τῆς Παπικῆς ''Ἐκκλησίας'' ἀπό 60 χῶρες.

Ὁ Θεοφιλέστατος Φαναρίου προσκάλεσε τόν Καρδινάλιο - δεῖγμα δουλικότητας ἀσφαλῶς καί ὄχι φιλοφροσύνης - νά ἐπισκεφθεῖ τήν Ἀποστολική Διακονία στήν Ἀθήνα, κάτι τό ὁποῖο ἐκεῖνος ἀποδέχθηκε.Ἐπίσης, τοῦ πρότεινε τή διοργάνωση σεμιναρίου γιά τή λειτουργική γλῶσσα καί τή Βυζαντινή Μουσική στό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο μέ τή συνεργασία τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

Προφανῶς, ὁ Θεοφ. Ἀγαθάγγελος, μέ ὅσα πράττει, δείχνει ὅτι δέν θεωρεῖ τούς Παπικούς αἱρετικούς, ἀλλά τούς φέρεται σάν νά εἶναι ἤδη μέσα στήν Ἐκκλησία, ὅπως ἐξ ἄλλου πράττουν καί ὅλοι οἱ ''Ὀρθόδοξοι'' Οἰκουμενιστές.

Αὐτά ὅλα, ὅμως, δέν δείχνουν ὅτι ἐμεῖς, μόνοι μας, θέλουμε νά καταποθοῦμε ἀπό τόν Παπισμό; Διότι ὅλες αὐτές οἱ ''ἐξυπηρετήσεις'' δέν γίνονται ἀπό τούς Παπικούς χωρίς ἀντάλλαγμα.

Ο ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΦΕΩΣ

Ο ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΦΕΩΣ

Του περιοδικού “Ο Σωτήρ”

=====

Ἐλλιπὴς ἐνημέρωση ­συνετέλεσε νὰ σημειώσουμε λανθασμένα σὲ σχόλιο τοῦ ­προηγούμενου ­τεύχους τοῦ Περιοδικοῦ («Ὁ Σωτήρ», ἀριθ. 2102/1-1-2015, σελ. 13: «Πανθρησκειακὴ ψευδένωση;») ὅτι ὁ ἀσπασμὸς τοῦ Πάπα μὲ τὸν ­Πατριάρχη στὴ θρονικὴ ἑορτὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τὴν 30ὴ Νοεμβρίου ἔγινε στὸ τέλος τῆς θείας Λειτουργίας καὶ ὅτι σὲ κάποιο ἑπόμενο βῆμα στὸ μέλλον αὐτὸ θὰ γίνει κατὰ τὴ διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας, ὥστε τελικὰ νὰ ὁδηγηθοῦμε σὲ ἕνωση μὲ τοὺς παπικοὺς στὴν πράξη, χωρὶς νὰ ἔχει ἐπιτευχθεῖ συμφωνία στὴν πίστη.

Προσεκτικὴ ὅμως ­παρακολούθηση τοῦ σχετικοῦ ὀπτικοακουστικοῦ ὑλικοῦ (video) ἔδειξε ὅτι ὁ ἀσπασμὸς κατὰ τὸ τέλος τῆς θείας Λειτουργίας ἦταν δεύτερος. Εἶχε προηγηθεῖ ἄλλος κατὰ τὴν ὥρα ποὺ αὐτὸς ἀνταλλάσσεται μεταξὺ τῶν λειτουργούντων κληρικῶν πρὶν ἀπὸ τὴν ἀπαγγελία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, τότε ποὺ γίνεται ἡ ­ἐκφώνηση «Ἀγαπήσωμεν ἀλλήλους, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογήσωμεν», ὅπως δυσ­τυχῶς εἶχε γίνει καὶ κατὰ τὴν ἀντίστοιχη ἐπίσκεψη τοῦ προηγούμενου πάπα Βενεδίκτου.

   

Ὁ καρδινάλιος Kurt Koch (Κοὺρτ Κόχ, συμπρόεδρος τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς Διαλόγου) σὲ συνέντευξή του στὴν ἐφημερίδα Avvenire, ἀπαντώντας σὲ σχετικὴ ἐρώτηση γιὰ τὴ συνάντηση στὴν Κωνσταντινούπολη, εἶπε: «Ἦταν μία πάρα πολὺ ὄμορφη στιγμή, στὴν ὁποία θὰ πρέπει νὰ ­προσθέσουμε τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πατριάρχης κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας πῆγε πρὸς τὸν Πάπα γιὰ νὰ ἀνταλλάξουν τὸν ἀσπασμὸ τῆς εἰρήνης. Ἕνα γεγονὸς ἄνευ προηγουμένου, καθὼς σύμφωνα μὲ τὴν ὀπτικὴ τῶν Ὀρθοδόξων ὁ ἀσπασμὸς τῆς εἰρήνης συνιστᾶ ἤδη ἕνα σημεῖο ἑνότητας καὶ γίνεται μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας. Ὁ Πατριάρχης ἀντιθέτως, θέλησε νὰ πραγματοποιηθεῖ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Λειτουργίας καὶ αὐτὸ ἐπίσης μᾶς κάνει νὰ ἐλπίζουμε» (http://www.amen.gr/article20127).

   

Ὅπως καὶ ἄλλοτε μετ᾿ ἐπιτάσεως ἔχουμε ἐπισημάνει, ἡ σχέση μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Ρωμαιοκαθολικισμοῦ μεθοδεύεται νὰ ἀκολουθήσει τὴν ἑξῆς πορεία:

   1. Ὁ μὲν θεολογικὸς διάλογος θὰ ἐξακολουθεῖ νὰ διεξάγεται ἀτέρμων καὶ ἀτελέσφορος.

   2. Στὴν πράξη ὅμως ἡ ἕνωση θὰ γίνει πραγματικότητα. Ὁ ἴδιος ὁ Πάπας σὲ διάφορες περιστάσεις περιέγραψε τὰ χαρακτηριστικά της: Ὁ Ρωμαιοκαθολικισμὸς δὲν θὰ πιέσει τὴν Ὀρθοδοξία νὰ δεχθεῖ τὸ παπικὸ πρωτεῖο ὡς πρωτεῖο ­ἐξουσίας, ὅπως αὐτὸ κατανοεῖται στὴ Δύση. Θὰ ἀνεχθεῖ νὰ τὸ δεχθεῖ αὐτὴ ὡς πρωτεῖο τιμῆς. Στὸ χῶρο τοῦ Ρωμαιοκαθολικισμοῦ ὅμως θὰ ἐξακολουθήσει νὰ ἀσκεῖται αὐτὸ ὡς πρωτεῖο ἐξουσίας. Μὲ τέτοια περίπου μορφὴ ὁραματίζεται νὰ γίνει ἡ ἕνωση, καὶ γι᾿ αὐτὸ μίλησε στὴν Κωνσταντινούπολη γιά «ἀποδοχὴ ὅλων τῶν δωρεῶν ποὺ ὁ Θεὸς ἔ́δωσε στὸν καθένα» (http://www.amen.gr/article19910#sthash.zPQpTF8B.dpuf).

   

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὕπουλη παγίδα καὶ γι᾿αὐτὸ ἡ παραπάνω ἐνέργεια τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κρίνεται ἄκρως ἐπικίνδυνη, ἀφοῦ οἱ ἅγιοι Πατέρες συνιστοῦν νὰ ἀποφεύγουμε τοὺς Λατίνους «ὡς φεύγει τις ἀπὸ ὄφεως», ὅπως ἀποφεύγει κανεὶς τὰ φίδια. Ἐδῶ ὑπῆρξε ἐναγκαλισμὸς τοῦ ὄφεως!