ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΕΡΙΣΤΑΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Πληροφορίες που τέθηκαν υπόψη μου αναφέρουν ότι το οξυγόνο του Ιερομόναχου Σάββα Σταυροβουνιώτη βελτιώθηκε σημαντικά και ότι ίσως σήμερα το ασθενοφόρο θα τον πάρει 

στην Μονή της 

μετανοίας του.

Ο π. Θεοφάνης, που ήταν διασωληνωμένος για πολύ καιρό, πήρε μεν εξιτήριο και επέστρεψε στην Ιερά Μονή Στραυροβουνίου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πέρασε ο καιρός της δομικασίας του. Ταλαιπωρείται αφάνταστα παρόλο ότι οι πατέρες της Μονής προσπαθούν να ανακουφίσουν με κάθε τρόπο τους πόνους και στα συμπτώματα της ασθένειάς του.

Όλοι οι πατέρες της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, έκαναν και κάνουν πολλά για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο -παρόλον ότι σχεδόν όλοι, προσεβλήθησαν από τον κορωνοιό-, αλλά ο π. Ιλαρίων και προπαντός ο Ιερομόναχος Κυπριανός έγιναν πραγματική θυσία για τους 

εμπερίστατους 

αδελφούς τους.

Ας ελπίσουμε ότι ο Ιερομόναχος Σάββας -πνευματικός πατέρας χιλιάδων πιστών- θα επιστρέψει σήμερα στην Μονή της μετανοίας του -αν είναι τούτο από ιατρικής απόψεως εφικτό- και ότι ο Άγιος Θεός θα συντμήσει τον χρόνο της δοκιμασίας του π. Θεοφάνη.

Για τον Αρχιμανδρίτη Αλέξιο Εγκλειστριώτη μαθαίνω ότι σήμερα θα γινόταν νέα προσπάθεια να τον αποδιασωληνώσουν.

Ας ευχηθούμε να έγινε τούτο κατορθωτό. Μακάρι ο Θεός με τις πρεσβείες του 

Αγίου Νεοφύτου να τον 

αποθεραπεύσει σύντομα.

Αυτού, όμως, που η κατάσταση της υγείας του είναι κυριολεκτικά τραγική είναι του ευλαβέστατου Διακόνου του Αγίου Λαζάρου Λάρνακας π. Ιωάννη.

Τις τελευταίες 6 βδομάδες είναι διασωληνωμένος και τώρα έπαθε γάγγραινα και φαίνεται θα χρειαστεί να του κόψουν το χέρι και το πόδι.

Μόλις 27 χρόνων και χωρίς υποκείμενα νοσήματα.

Τι να πούμε;

Είμαστε στα γόνατα να κάνει ο Θεός το θαύμα Του και για τον π. Ιωάννη και για κάθε εμπερίστατο πατέρα και αδελφό μας. 

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ Δ΄

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

Δ΄

Τοῦ Οσ. Μοναχοῦ Ἱλαρίωνος Σταυροβουνιώτου

=====

Τὸ ἀμείλικτο καὶ ῥητορικὸ ἐρώτημα ποὺ προκύπτει προφανῶς μετὰ τὰ προειρημένα, εἶναι τὸ ἀμέσως ἑπόμενο:  μὲ τέτοιον ἔμπειρο Γέροντα, ὅπως τὸν Χαρισματοῦχο ἱερομόναχο παπα-Κυπριανὸ, τὸν ὁποῖον εἶχε γιὰ Γέροντα τότε καὶ ὁ γ. Ἰωσήφ Βατοπαιδινὸς, ἦταν δυνατὸ νὰ «φθαρεῖ πνευματικά» ὁ ἐν λόγῳ μοναχὸς ὴ ὁποιοσδήποτε ἄλλος Μοναχός/Κληρικός/Λαϊκός;

Ἄλλοι πάλιν Μοναχοὶ ἔφυγαν ἀπὸ τὸ μοναστήρι τῆς Ἱ.Μ.Σ., ἐξαιτίας τοῦ Ἡμερολογιακοῦ, καὶ δημιούργησαν -λίγα χιλιόμετρα μακριὰ ἀπ’ τὸ Σταυροβούνι- δικό τους μοναστήρι, στὴν περιοχὴ Κακορατζιάς. 

Τὸ μοναστήρι τους τὸ ὀνόμασαν «Παναγία Γαλακτοτροφοῦσα». Ἐκεῖ λειτουργοῦσαν μὲ τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιον, ἔγιναν τελικὰ «Ζηλωτές», μπῆκαν στὴν σχισματικο-αἱρετικὴ παράταξη τῶν ΓΟΧ τῆς Κύπρου, καὶ ἔτσι ἀπεκόπησαν ὁριστικῶς ἀπὸ τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου. 

Αὐτοὶ οἱ «Ζηλωτές» μοναχοὶ στὴν πορεία βρῆκαν μεγάλο πειρασμό, διότι στὴν περίοδο τῆς τουρκανταρσίας τοὺς ἐπιτέθηκαν οἱ «Τουρκοκύπριοι» (ἐξισλαμισθέντες Ἕλληνες τῆς Κύπρου), τοὺς ὁποίους πυροβόλησαν καὶ τραυμάτισαν, ἄλλους τοὺς ἐσκότωσαν, καὶ ἐλάχιστοι γλύτωσαν καὶ ἐγκατέλειψαν ἔτσι κακὴν κακῶς τὸ μοναστήρι τους αὐτό.

Κάποιοι σοφοὶ  καὶ ὅσιοι Γέροντες τῆς Ἱ.Μ.Σ. εἶπαν τότε γιὰ τοὺς ἐν λόγῳ ἀπείθαρχους καὶ «ζηλωτές» Μοναχούς:

«Ἐξαιτίας τοῦ ὅτι ἔφυγαν ἀπὸ τὴν μονὴ μετανοίας τους καὶ ἀπὸ τὴν ὑπακοή τους πρὸς τὸν Ἡγούμενό τους ἔπαθαν τέτοια μεγάλη δοκιμασία καὶ πειρασμό».

Πρὸς τὸ τέλος τῆς σελίδος 60 τοῦ ἐν λόγῳ ὑπὸ κρίσιν βιβλίου, διαβάζουμε:

«Ὅταν πληροφορήθηκε ὁ Ἡγούμενος Βαρνάβας ὅτι ἄρχισε νὰ ἑτοιμάζει τὴν ἀναχώρησή του ὁ Ἰωσήφ γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος, μὲ δάκρυα τὸν παρακαλοῦσε νὰ μείνει στὴν Μονή, λέγοντάς του ὅτι καὶ ἐδῶ θὰ μποροῦσε νὰ βρεῖ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ ποθοῦσε, ὅμως ὁ Ἰωσὴφ δὲν τὸν ἄκουσε».

(Συνεχίζεται)

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ Γ΄

ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΣ» ΣΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

Γ΄

Τοῦ Οσ. Μοναχοῦ Ἱλαρίωνος Σταυροβουνιώτου

=====

Ὁ Θεολόγος καὶ ποιητὴς κ. Βασίλης Χαραλάμπους καταθέτει τὴν δική του προσωπικὴν καὶ ἀντιρρητικὴν μαρτυρία σὲ θεολογικὰ κείμενά του: «Ανυπόστατα φυσικά έχουν γραφεί και για τον λόγο που ο γ. Ιωσήφ έφυγε από την μονή της μετανοίας του. Ακόμη μια προσπάθεια εξιδανίκευσης του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού. Παρενθετικά θα πρέπει να αναφερθεί ότι… στην προσπάθεια τους να εξιδανικεύσουν τον βίο του γ. Ιωσήφ αναφέρουν ότι είχε εγκαταλείψει την μονή της μετανοίας του, και μετέβη στο Άγιον Όρος, χάριν πνευματικότερης ζωής. 

Να σημειώσουμε ότι η Μονή Σταυροβουνίου και τότε όπως και τώρα ήταν γνωστή για την πνευματικότητά της στον Ορθόδοξο κόσμο, ο κατ' εξοχήν λόγος ήταν ‘ο ζήλος του Ημερολογίου’. Όσοι γνώρισαν παλαιούς Μοναχούς της Μονής Σταυροβουνίου αντιλαμβάνονται ότι τούτο δεν είναι ψεύδος και η αναφορά τούτη είναι αληθινή…» [ἄρθρον: ΤΩΡΑ ΙΣΩΣ ΠΑΨΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΑΝΥΨΟΥΝ ΤΟΝ π. ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΕΝΟ ΑΣΚΗΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΟΥΔΑΣ (ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ)].

Παραθέτω, παραφράζοντας, καὶ ἕνα σημαντικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν προσωπικὴ ἐμπειρία τοῦ Γέροντα Ἀθανασίου Σταυροβουνιώτη:

«Ὁ τότε Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου (1933-1947) κυρὸς Λεόντιος ἦταν τοποτηρητὴς τότε τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ Θρόνου, ὁ ὁποῖος εἶχε γιὰ πνευματικό του τὸν ἱερομόναχο Κυπριανὸν Σταυροβουνιώτη· παρευρίσκετο ὁ ἀρχιεπίσκοπος κάποτε στὴν Θείαν Λειτουργίαν τὴν ὁποῖα τελοῦσε ὁ παπα-Κυπριανὸς. Ὅταν εἶχε τελειώσει ἡ ἀκολουθία, μὲ δάκρυα καὶ συγκινημένος ὁ μακαριώτατος, καὶ ἀφοῦ ἤδη εἶχεν ἐξέλθει τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καὶ ὁ Γέροντας, διηγήθηκε στοὺς Πατέρες τῆς Μονῆς μας, ὅτι ἠξιώθη νὰ δεῖ τὸν παπα-Κυπριανό νὰ λειτουργεῖ μέσα στὸ ἄκτιστον Φῶς καὶ νὰ βρίσκεται μιὰ σπιθαμή ἀπὸ τὸ δάπεδο στὸν ἀέρα, ἐνῶ βρισκόταν μπροστά τῆς ἁγίας Τράπεζας. 

Ὁ Γέροντας Κυπριανὸς ὑπῆρξε βαθὺς γνώστης καὶ μύστης τῆς νοερᾶς προσευχῆς… Συχνάκις κατὰ τὴν μεσημεριανὴ ἀνάπαυση ἀλλὰ καὶ κατὰ  τὴν νύκτα ἐπήγαινε στὸ δάσος τοῦ Μετοχιοῦ τῆς Ἁγίας Βαρβάρας καὶ ἐκεῖ ἐπεδίδετο μετ’ ἀκορέστου πόθου στὴν προσευχὴν ἐπικαλούμενος τὸ θεῖον ἔλεος… Ἡ μεγάλη ἀρετὴ καὶ ἄσκηση τοῦ πατρὸς Κυπριανοῦ ποὺ ἦταν μιὰ “βία φύσεως διηνεκὴς καὶ φυλακὴ αἰσθήσεων ἀνελλιπὴς” (κατὰ τὸν ἅγιον Ἰωάννην τῆς Κλίμακος), δὲν παρέμεινε χωρὶς καρποὺς πνευματικούς. Πολλοὶ διεπίστωσαν προσωπικῶς καὶ ἔκθαμβοι ὡμολόγησαν τὸ διορατικὸν καὶ τὸ προορατικόν του χάρισμα μὲ τὰ ὁποῖα ἐπλουτίσθη παρὰ Θεοῦ ὁ ὅσιος Ἱερομόναχος». [‘ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ’, Ἐπὶ τῇ συμπληρώσει πεντηκονταετίας (1955-2005) ἀπὸ τῆς ὁσιακῆς κοιμήσεως τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΣΤΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΟΥ, ἔκδοσις Ἱεροῦ Ναοῦ Παναγίας Εὐαγγελιστρίας Ἰδαλίου, 2005].

(Συνεχίζεται)