“ΟΙ ΤΑΡΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ” ΚΑΙ Ο ΤΑΡΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ!

“ΟΙ ΤΑΡΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ” ΚΑΙ Ο ΤΑΡΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ!

Του Πορφυρίτη

=====

Στίς 22 Ὀκτωβρίου, συμπληρώθηκαν 30 χρόνια τῆς πατριαρχείας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, καί ἡ μοναδική σχέση πού βρίσκουμε μέ τούς Ἀποστόλους εἶναι, πώς ἀμφότεροι εἶναι ταραξίες! Διότι αντιπαραβαλλόμενα μέ τά διαδραματιζόμενα ἀπό τούς σημερινούς διαδόχους τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, κυρίως ἀπό τόν Πατριάρχη, (ὅλοι σχεδόν οἱ ἄλλοι εἶναι δουλικῶς ὑποτεταγμένοι σέ αὐτόν), συναινοῦν στό ὅτι ὁ Πατριάρχης εἶναι μέν διάδοχος τῶν Ἀποστόλων, καμμία δέ, ταύτιση δέν ἔχει μέ τήν πίστη, τή θυσιαστική ἀγάπη καί τό φρόνημά τους! 

Δυστυχῶς αὐτή εἶναι 

ἡ πικρή ἀλήθεια!

30 χρόνια «λαμπράς και καρποφόρου Πατριαρχείας» γιά κάποιους ἐγκωμιαστές αὐλοκόλακες πού ἔχουν πρόσβαση στήν κοσμική ἐξουσία. 30 χρόνια ταραχές σέ ὅλη τήν οἰκουμένη μέ σχίσματα, διχασμούς, αἱρετικές δοξασίες, διωγμούς, συμπροσευχές μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους, καί ὁ κατάλογος δέν ἔχει τέλος. 

Βαρύς  ὁ ἀπολογισμός!

Οἱ Ἀπόστολοι τάραξαν τήν οἰκουμένη, κηρύττοντας τό μήνυμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Πατριάρχης τάραξε καί συνεχίζει νά ταράζει τήν Οἰκουμένη, ἐπιβάλλοντας τό μήνυμα τοῦ 

μεγάλου Ταραξία 

τῆς οἰκουμένης! 

Προσφάτως παρακολουθήσαμε, γιά πολλοστή φορά, τήν μεγάλη οἰκουμενιστική καί πανθρησκειακή φιέστα, κατά τήν ὁποία ὁ ἕνας καί μοναδικός Πατριάρχης τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ καί «Πάπας τῆς ἀνατολῆς», εἶχε τή μεγάλη «τιμή» νά κατέχει κεντρική θέση, δίπλα στόν παναιρετικό πάπα, καί νά περπατᾶ μαζί του, καμαρωτός – καμαρωτός! Τί μεγάλο κατόρθωμα…! Τόσο μεγάλο, πού ὁ νοῦς μας δέν μπορεῖ νά τό χωρέσει. Σά νά λέμε ὅτι, καμαρώνει ὁ ἅγιος μέγας Ἀθανάσιος δίπλα στόν Ἄρειο, ἤ ὁ ἀπόστολος Ἀνδρέας πλάι στόν Ἰούδα, μετά τήν μεγάλη προδοσία! Πρᾶγμα ἄτοπον! 

Τό μόνο πού θά μείνει ἀπ’ ὅλα αὐτά, ὅταν θά ἔρθει ἡ ἐκ Θεοῦ τακτοποίηση, θά εἶναι ἡ μεγάλη προδοσία τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου (καί τῶν ὑπό αὐτοῦ ὑποτεταγμένων), ὅπως ἔμεινε ἡ μεγάλη προδοσία τοῦ Ἰούδα! Σά νά λέμε, ὅτι θά ἔχει ὁ Πατριάρχης τό θλιβερό προνόμιο νά ἀκολουθήσει τόν Πάπα στήν τρομακτική του πτώση, καθώς σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς, τρεῖς εἶναι οἱ μεγάλες πτώσεις τοῦ ἀνθρωπίνου γένους: τοῦ Ἀδάμ, τοῦ Ἰούδα καί τοῦ Πάπα! 

Ο “ΠΟΡΦΥΡΙΤΗΣ” ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΟΡΘΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΘΕΙ Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ

Ο “ΠΟΡΦΥΡΙΤΗΣ” ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΟΡΘΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΘΕΙ Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο “Πορφυρίτης” μιλά με τον δέοντα σεβασμό στους επισκόπους, δηλαδή τους μόνους αρμόδιους να διαπραγματευθούν πειστικά με την κυβέρνηση το άνοιγμα των ναών.

Τους διερμηνεύει αφενός μεν τον πόνο των χριστιανών, οι οποίοι αποκλείστηκαν από την λατρεία και τα μυστήρια της Εκκλησίας, και τους καλεί να αναλογιστούν την ευθύνη τους έναντι του Θεού, αλλά και του ποιμνίου τους.

Παράλληλα προτείνει την τέλεση των Ακολουθιών και της Θείας Λειτουργίας σύμφωνα με τα πρότυπα πολλών Ορθοδόξων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών (Γεωργίας, Σερβίας Βουλγαρίας κτλ.), όπου οι πιστοί συμμορφώνονται με τους κανόνες υγιεινής που καθορίζουν οι λοιμωξιολόγοι.

Αυτή η προσέγγιση θα μπορέσει να αποδώσει ιδιαίτερα αν οι ιερείς μας θέσουν με σεμνότητα το αίτημα των πιστών στους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος, για να αντιληφθούν τον πόθο των πιστών να συμμετέχουν στην λατρεία και στα ζωοποιά μυστήρια της Εκκλησίας.

Η άλλη προσέγγιση -του σεβαστού π. Βασίλειου Βολουδάκη- των κραυγών και του show, δεν μπορεί να αποφέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα. 

Χρησιμεύει μόνον να παρουσιάσει ως ήρωα και Ομολογητή της πίστεως ένα άκαπνο κληρικό, ο οποίος στέρησε τους πιστούς της ενορίας του την Θεία Λατρεία και τα Ζωοποιά μυστήρια της Εκκλησίας την Μεγάλη Εβδομάδα.

Ο σεπτός Γέρων των Εξαρχείων δεν παρέλειψε, στο θεατρινιστικό του ξέσπασμα (την σκηνοθεσία του οποίου θα ζήλευε ο Ζαφιρέλλι και την ηθοποία ο Sir Lawrence Olivier και η Κυβέλη), να επιτεθεί εναντίον των 26 κορυφαίων λοιμωξιολόγων που κατόρθωσαν ένα αξιοζήλευτο ανά την υφήλιο θαύμα αντιμετώπισης του ιού. 

Παράλληλα του έδωσε την δυνατότητα να αναφερθεί και πάλιν στην γελοιωδία ότι ο φονικός κορωνοιός είναι απλή γριπούλα.

Ποια κυβέρνηση θα μας πάρει στα σοβαρά αν, αντί να ζητήσουμε να τελούνται οι Ακολουθίες και η Θεία Λειτουργία με συμμόρφωση στα μέτρα υγιεινής, απαιτούμε -όπως ζητά ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης- την αντικατάσταση των λοιμωξιολόγων που πέτυχαν αξιοζήλευτο κατόρθωμα;

Ο σεβαστός π. Βασίλειος έκανε το show του κέρδισε ότι κέρδισε -τουλάχιστον, στα μάτια μικρόνοων και αφελών-, αλλά εμάς φυσικά μας ενδιαφέρει να λυθεί το πρόβλημα. Και η λύση είναι αυτή που προτείνει ο “Πορφυρίτης”.

Γι’ αυτό ας πλησιάσουν οι πρεσβύτεροι, αλλά και οι λαϊκοί, τους οικείους Ιεράρχες τους και ας τους υποβάλουν με σεβασμό -χωρίς κραυγές και αυθάδεια- το αίτημα των πιστών. 

Ο ΙΣΚΕ μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει πολύ ουσιαστικό ρόλο.

Ας μην ξεγελιόμαστε ότι η πανδημία θα υποχωρήσει εύκολα και ότι δεν θα ξανάρθει. Μέχρις ότου βρεθούν κατάλληλα φάρμακα και προπαντός μέχρι την ανακάλυψη αποτελεσματικού εμβολίου η υφήλιος θα παραπαίει εξαιτίας του ιού.

Γι’ αυτό είναι επιτακτικό να βρεθεί τρόπος να πειστεί η Ιεραρχία να διαπραγματευτεί με την κυβέρνηση το άνοιγμα των ναών, όπως το κατόρθωσε η Ιεραρχία σε άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.

ΑΓΙΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

ΑΓΙΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

Του Πορφυρίτη

=====

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς!

Συνεχῶς διαβάζω στίς ἀνακοινώσεις σας, ὅτι ὅ,τι μᾶς ἔχετε ἐπιβάλει, τό κάνατε μέ «πόνο ψυχῆς». Πονᾶτε πολύ πού κλείσατε τίς ἐκκλησίες, πού δέν τελοῦνται οἱ ἀκολουθίες τῆς Μ. Ἑβδομάδος, πού δέν θά τραφοῦμε μέ τήν Θεία Κοινωνία.

Μά, θά μοῦ πεῖτε, δέν ἐπιβάλαμε  ἐμεῖς τό κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν, ἀλλά ἡ πολιτεία, κι ἐμεῖς συμφωνήσαμε, γιά τό καλό ὅλων μας, γιά νά ζήσουμε. 

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, πῶς θά ζήσουμε χωρίς τήν Ζωή; Εἶστε ἤ δέν εἶστε οἱ πατέρες μας; Τά παιδιά σας σᾶς ζητιανεύουν τόν Χριστό, παρακαλοῦν μέρες τώρα νά ληφθοῦν ὅλα τά ἀναγκαῖα μέτρα γιά νά μποροῦμε νά λειτουργηθοῦμε καί νά κοινωνήσουμε «εἰς ἴασιν ψυχῆς καί σώματος», ἀλλά εἰς ὦτα μή ἀκουόντων!

     

Σᾶς ζητᾶμε τόν Ἄρτο τῆς Ζωῆς, καί μᾶς ἀφήνετε νηστικούς, δίνοντάς μας πέτρες! Ποῦ εἶναι ἡ ἀγάπη σας; ποῦ τό φιλότιμό σας; ποῦ ἡ πατρική σας στοργή; ποῦ εἶναι ὁ πόνος σας; Γιατί προσκρούουμε συνεχῶς σέ τοῖχο; Οἱ φωνές μας, οἱ δίκαιες φωνές μας δέν εἰσακούονται· χιλιάδες φωνές, πού θά λύγιζαν ἀκόμη καί τοῖχο, θά λύγιζαν καί τήν πιό σκληρή καρδιά!

    

Τελευταία, ἐπιστρατεύσατε καί τήν Ὑπακοή στήν Ἐκκλησία. Νά ὑπακοῦμε, λέτε, στήν Ἐκκλησία, ἐννοῶντας νά ὑπακοῦμε σέ ἐσᾶς· καί σέ τί ἀκριβῶς νά σᾶς ὑπακούσουμε; Ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ καί ἐσεῖς μᾶς ἀπαγορεύεται νά Τόν πλησιάσουμε! Σέ αὐτό πρέπει νά ὑπακούσουμε; Νά στερηθοῦμε τήν Ζωή γιά νά χαροποιήσουμε τόν Διάβολο, τούς ἀντίχριστους πολιτικούς, καί ὅλο τό παρακείμενο συνάφι τους, πού εὐκαιρία βρῆκαν νά ξεράσουν τό δηλητήριό τους;

Παρά ταῦτα, ἐλπίζω, ὅτι τήν τελευταία στιγμή θά γίνει τό θαῦμα· θά μαλακώσει ὁ Κύριός μας τίς καρδιές σας, γιά νά ἑορτάσουμε πανηγυρικά τήν Ἀνάστασή Του. Γιά νά βάλετε ἕνα τέλος σέ αὐτή τήν παρωδία, σέ αὐτό τό κυνήγι καί τόν εὐτελισμό τῶν ἐλαχίστων διακόνων τῆς Ἱερωσύνης, πού θέλουν νά ἀνακουφίσουν τούς ἀδελφούς τους πού ἀναζητοῦν τήν αἰώνια Τροφή, πού τιμοῦν τό ράσο πού φοροῦν καί πού ἔχουν γίνει βορά τῶν λυσσασμένων ὀργάνων τοῦ Πονηροῦ!

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Τας θύρας! Τας θύρας!”

Η “ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ” ΚΑΙ Ο “ΠΟΡΦΥΡΙΤΗΣ”

Η “ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ” ΚΑΙ Ο “ΠΟΡΦΥΡΙΤΗΣ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφει -μεταξύ άλλων- ο “Πορφυρίτης”, σε άρθρο που διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Ακτίνες”, που επιγράφεται “Η λεβέντικη Ιεραρχία και η πνευματική λεβεντιά”:

“Τό οὐκρανικό ζήτημα ὅμως, ἔγινε ἡ λυδία λίθος γιά νά δοκιμαστεῖ ἡ λεβεντιά καί ἡ Ὀρθοδοξία των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος.”

Μάλλον δεν μας τα λέγει καλά ο “Πορφυρίτης.” 

Η Ορθοδοξία των Ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, δεν δοκιμάστηκε με το Ουκρανικό, αλλά με την στάση τους έναντι της παναίρεσης του Οικουμενισμού ιδιαίτερα μετά την κατοχύρωσή της παναίρεσης από την Σύνοδο της Κρήτης.

Με το Ουκρανικό άλλοι στην πραγματικότητα δοκιμάστηκαν. Όσοι ανήγαγαν ένα καθαρά κανονικό ζήτημα σε δογματικό εντελώς αυθαίρετα, αλλά και όσοι έδωσαν και δίνουν στους Οικουμενιστές, νεωτεριστές και Εθνοφυλετιστές Ρώσσους επιχειρήματα για να κάνουν Σχίσμα και να υφαρπάσουν την πρωτοκαθεδρία της Ορθοδοξίας.

Αντί να δούμε όλοι με ποιο τρόπο θα λυθεί κατά Θεόν το Ουκρανικό και πώς θα αποσοβηθεί Πανορθόδοξο Σχίσμα ορισμένοι έδωσαν και δίνουν ασταμάτητα επιχειρήματα στους Ρώσσους για να διαρρήξουν τον άρραφο χιτώνα του Κυρίου.

Ας κοιτάξουν, λοιπόν, την δική τους “λεβεντιά” και ευθύνη έναντι του Χριστού και ας αφήσουν κατά μέρος το κλίμα υστερίας που καλλιέργησαν και καλλιεργούν για το Ουκρανικό.

Όπως γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες του ιστολογίου, δεν μου αρέσουν οι ανώνυμες αιχμές εναντίον οιουδήποτε. 

Γι’ αυτό ακριβώς διευκρινίζω ότι η αναφορά μου αφορά πρωτίστως -αλλά όχι μόνον- τον π. Σεραφείμ Ζήση, τον π. Θεόδωρο Ζήση και τον σεβαστό και αγαπητό π. Βασίλειο Βολουδάκη, οι οποίοι -ω! του παραδόξου θαύματος!- τώρα βρίσκονται στο ίδιο χαράκωμα της "Ρωσσολαγνείας" και "Βαρθολομαιομαχίας"- βάσει της αρχής "ο εχθρός του εχθρού μου, είναι ο δικός μου φίλος”.

Έλα, όμως, που οι λυκοφιλίες έχουν πάντοτε κοντά ποδάρια.!

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ Η΄

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

Η΄

Του Πορφυρίτη

=====

11.Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:

«Ἡ θρησκεία τοῦ Ἰσλάμ εἶναι θρησκεία εἰρήνης.»[39].

«...ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀναφέρθηκε στά χρόνια πού βιώνουμε ἀτυχεῖς καταστάσεις, μέσω τῆς τραγικῆς στρέβλωσης τοῦ Ἰσλάμ ἀπό ριζοσπαστικές τρομοκρατικές δυνάμεις. "Στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ διαπράττουν τρομερά ἐγκλήματα", ὑπογράμμισε ὁ προκαθήμενος τοῦ Οἰκουμενικού Θρόνου.»[40].

Οἱ Πατέρες λέγουν:

«...Ὅλοι ὅμως οἱ παραπάνω θέλουν νά ἀποσιωποῦν ὁ καθένας γιά τούς δικούς του λόγους ὅτι τό Ἰσλάμ εἶναι ἡ μοναδική θρησκεία στόν κόσμο πού στοχοποιεῖ ἐγκληματικά τήν ἄρνησί της, πού ἐπιβάλλεται με τήν βία καί μέ τό ἔγκλημα, πού δέν ἀναγνωρίζει τήν αὐτεξούσια καί ἐλευθέρα βούλησι τῶν προσώπων καί πού πέραν τῆς ἱστορικῆς ἔχει καί «θεολογική» ἑρμηνεία γιά τούς ἀποκεφαλισμούς. ... «Θεολογικῶς» στό Κοράνι πού «ἐνσωματώνει» τήν ἀποκάλυψι τοῦ «Θεοῦ», σάν δῆθεν «αἰώνιο καί ἀδημιούργητο, ἀνέκαθεν ὑπάρχον μετά τοῦ Θεοῦ ὡς αἰώνιος φανέρωσις τῆς θείας θελήσεως» δίδονται οἱ ἐντολές τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ τῶν «ἀπίστων». Στό κεφ. 8 τοῦ Κορανίου, στ. 12 ἐξαγγέλλεται «θά ἐκτοξεύσω τόν τρόμο στίς καρδιές τῶν ἀπίστων. Ἀφαιρέστε τους τά κεφάλια καί ἔπειτα ἀφαιρέστε τους τά δάκτυλα.». Στο κεφ. 47, στ. 3, δίδεται ἡ δῆθεν θεϊκή ἐντολή «στήν σύγκρουσι μέ τούς ἀπίστους στό πεδίο τῆς μάχης ξεριζώστε τους τά κεφάλια μέχρι νά τά τσακίσετε πλήρως.» καί στό στ. 4 «ὅταν συναντᾶτε τούς ἀπίστους φονεύετε καί κατασφάζετε, συγκρατοῦντες στερεά τά δεσμά», στό δέ κεφ. 8, στ. 17, οἱ δήμιοι τοῦ Ἰσλάμ ἀναφέρονται ὡς οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ δολοφόνου «Θεοῦ», ... καί στό στ. 40, θεμελιώνεται ὁ διά μέσου τῶν αἰώνων θρησκευτικός φασισμός, ὁλοκληρωτισμός καί ἡ ὠμή βία τοῦ Ἰσλάμ μέ τή σούρα «Πολεμεῖτε αὐτούς μέχρις ὅτου δέν θά ὑπάρχει ἄλλη θρησκεία παρά τοῦ μόνου Θεοῦ». ... Ὁμιλεῖ γιὰ «εἰρηνικὸ» Ἰσλάμ, σὲ μία χώρα ποὺ ἔχει νὰ ἐπιδείξει χιλιάδες ἐπώνυμους καὶ ἀνώνυμους Νεομάρτυρες, οἱ ὁποῖοι βασανίστηκαν φρικτὰ καὶ ἔχασαν τὴ ζωή τους, ἐπειδὴ δὲν ἤθελαν νὰ ἐξισλαμιστοῦν, κατ’ ἐπιταγὴ πάντοτε τοῦ Κορανίου καὶ τῆς ἰσλαμικῆς σαρία! Δὲν ἀμφιβάλουμε πὼς ὑπάρχουν πιστοί του Ἰσλάμ, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὴν εἰρήνη καὶ σέβονται τὴν πίστη τῶν ἄλλων, ἀλλὰ αὐτοί, γιὰ τοὺς «ὀρθοδόξους» μουσουλμάνους εἶναι «αἱρετικοί», διότι ὅποιος δὲν πολεμᾶ νὰ ἐκλείψει κάθε ἄλλη θρησκεία, ἐκτός του Ἰσλάμ, δὲν εἶναι ἀληθινὸς μουσουλμάνος κατὰ τὸ Κοράνιο!...»[41]

(Συνεχίζεται)

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ Ζ΄

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ζ΄

Του Πορφυρίτη

=====

10.Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:

«...αὐτή εἶναι ἡ γραμμή τῆς Ἐκκλησίας μας, τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινούπολεως. Εἶναι γραμμή σταθερή καί ἀταλάντευτη. Δέν μπορεῖ σήμερα κανείς νά κλείνεται ἐγωϊστικά στόν ἑαυτόν του μέ ἱκανοποίηση, μέ αὐτάρκεια καί αὐταρέσκεια καί αὐτοθαυμασμόν καί νά περιμένει νά ἔλθουν ὅλοι οἱ ἄλλοι νά τόν προσκυνήσουν. Αὐτό δέν γίνεται σήμερα. Χρειαζόμαστε ἀνοίγματα οἰκουμενικά, ἀνθρώπινα, κοινωνικά, νά διαλεγόμεθα μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους καλῆς θελήσεως. Ἐπεκρίνετο τότε ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας γιά αὐτά τά ἀνοίγματα πού ἔκανε. Ὅπως ἔκτοτε συνεχῶς καί σήμερα ἐπικρίνεται τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο γιά τούς οἰκουμενικούς διαλόγους τούς ὁποίους διεξάγει πώς ὡσάν τάχα νά ξεπουλοῦμε τήν Ὀρθοδοξία. Μόνον διά τοῦ διαλόγου μπορεῖ νά ἐπέλθει συνεννόησις, συμφιλίωσις καί καταλλαγή. Γι' αὐτό καί θά συνεχίσουμε ὅ,τι καί ἄν μᾶς λένε, ὅσο καί νά μᾶς ἐπικρίνουν, νά διαλεγόμεθα καί μέ τή Ρώμη καί μέ τήν Ἀγγλικανική Ἐκκλησία καί μέ τό Π.Σ.Ε. καί μέ τήν Παγκόσμια Λουθηρανική Ὀμοσπονδία καί μέ τίς λεγόμενες Ἀρχαῖες Ἀνατολικές Ἐκκλησίες, τούς Ἀρμενίους, τούς Κόπτας, τούς Αἰθίοπας κοκ. ... Αὐτό εἶναι μία ἀπό τίς προτεραιότητές μας, ἀπό τούς ἱερούς σκοπούς μας, ἀπό τά ἰδανικά καί τούς στόχους τῆς διακονίας μας.»[36] .

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:

«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.»[37] (Ἀπόστολος Παῦλος).

«Πήγαινα συχνά στό πολιτιστικό κέντρο τῶν Τατάρων. Εἶναι ἡ τρίτη μεγαλύτερη ἐθνότητα στή Μόσχα.

Ἠ ἀποστολή μας εἶχε ἐπιτυχία. Πολλοί Τατάροι ἔγιναν χριστιανοι, κυρίως νέοι. Τούς μιλοῦσα στήν ταταρική γλώσσα. Σκοπός μας εἶναι νά ρίξουμε τά τείχη πού χωρίζουν τήν κουλτούρα τῆς κάθε ἐθνότητος καί πού τούς ἐμποδιζουν νά ἔρθουν στήν Ὀρθοδοξία. Τό μήνυμα ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι παγκόσμια πίστη, ὅπου ὅλα τά ἔθνη ἔχουν κληθεῖ, ἀκόμη σκανδαλιζει πολλούς.»[38] (Νεο-Ἱερομάρτυς καί Ὁμολογητής πατήρ Δανιήλ Σισόγιεφ).

(Συνεχίζεται)

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΣΤ΄

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

ΣΤ΄

Του Πορφυρίτη

=====

9. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:

«...Μέ αὐτήν τήν προοπτική παρακινοῦμε τούς πιστούς μας, Καθολικούς καί Ὀρθοδόξους, νά ἐνισχύσουν τό πνεῦμα τῆς ἀδελφοσύνης, τό ὁποῖο προέρχεται ἀπό τό ἕνα Βάπτισμα καί ἀπό τή συμμετοχή στή μυστηριακή ζωή»[33].

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:

«Τῇ λατινικῇ πίστει μή προσελκύεσθε, μηδέ τά ἔθιμα αὐτῶν κρατεῖτε, τήν Εὐχαριστίαν αὐτῶν φεύγετε καί πᾶν δόγμα αὐτῶν, καί βδελύσσεσθε τά ἤθη αὐτῶν καί τηρεῖτε τάς θυγατέρας ὑμῶν, μή ἐκγαμίζετε αὐτάς πρός αὐτούς, μηδέ λαμβάνετε [γυναῖκας] παρ’ αὐτῶν, μηδέ ἀδελφοποιεῖσθε, μηδέ ἀσπάζεσθε, μηδέ ὑποκλίνεσθε, μή ἐσθίετε, μηδέ πίνετε ἐκ κοινοῦ σκεύους μετ’ αὐτῶν, μηδέ τά φαγητά ἀπ’ αὐτῶν λαμβάνετε... Δέν προσήκει, τέκνον, νά αἰνέσεις τήν ἀλλότριον πίστιν. Ἐάν τις ἀλλότριον πίστιν αἰνεῖ, τήν ἰδικήν του βλασφημεῖ. Ἐάν δέ αἰνῆ ἐναλλάξ καί τάς δύο, καί τήν ἰδικήν του πίστιν καί τήν ἀλλότριον, διπλόπιστος τοιοῦτος ἐγένετο, καί πλησίον αἱρέσεως ἐστίν»[34](Ὅσιος Θεοδόσιος τοῦ Κιέβου).

«Οἱ ὀρθόδοξοι Χριστιανοί πρέπει νά ἀποστρέφωνται τούς αἱρετικούς, καί τάς τῶν αἱρετικῶν τελετάς. Μᾶλλον δέ αὐτοί, οἱ αἱρετικοί δηλ. πρέπει νά ἐλέγχωνται καί νά νουθετῶνται ἀπό τούς Ἐπισκόπους καί Πρεσβυτέρους, μήπως ἤθελαν καταλάβουν καί ἐπιστρέψουν ἀπό τήν πλάνην των. Διά τοῦτο ὁ παρών Κανών διορίζει ὅτι, ὅποιος Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος ἤθελαν ἀποδεχθῇ ὡς ὀρθόν καί ἀληθινόν τό βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν ἤ τήν παρ’ αὐτῶν προσαγομένην θυσίαν, ὁ τοιοῦτος, προστάζομεν νά καθαιρεθῇ. Ἐπειδή ποίαν συμφωνίαν ἔχει ὁ Χριστός μέ τόν διάβολον; ἤ τά ὅμοια φρονήματα ἐκείνων ἔχουσι καί αὐτοί, ἤ τό ὀλιγώτερον δέν ἔχουσι προθυμίαν νά ἐλευθερώνουν αὐτούς ἀπό τήν κακοδοξία των. Οἱ γάρ συνευδοκοῦντες εἰς τάς ἐκείνων τελετάς, πῶς δύνανται νά ἐλέγξουσιν αὐτούς διά νά παραιτήσουν τήν κακόδοξον καί πεπλανημένην των αἵρεσιν;», 

«Ὅλη τούτη ἡ θεωρία, ὁποῦ ἕως τώρα ἐκάμαμεν ἐδῶ, δέν εἶναι περιττή, μάλιστα εἶναι καί ἀναγκαιότατη, ἁπλῶς μέν διά κάθε καιρόν, μάλιστα δέ τήν σήμερον, διά τήν μεγάλην λογοτριβήν, καί πολλήν ἀμφισβήτησιν, ὁποῦ γίνεται διά τό τῶν Λατίνων βάπτισμα, ὄχι μοναχά ἀναμεταξύ τῶν Λατίνων, ἀλλά καί τῶν Λατινοφρόνων. Λοιπόν ἀκολουθοῦντες εἰς τά εἰρημένα, ἐπειδή ὁ τύπος τοῦ Ἀποστολικού Κανόνος τό ἀπαιτεῖ, λέγομεν, ὅτι τό τῶν Λατίνων βάπτισμα εἶναι ψευδώνυμον βάπτισμα, καί διά τοῦτο, οὔτε κατά τόν λόγον τῆς ἀκριβείας εἶναι δεκτόν, οὔτε κατά τόν λόγον τῆς οἰκονομίας. Δέν εἶναι δεκτόν κατά τόν λόγον τῆς ἀκριβείας, α΄. διατί εἶναι αἱρετικοί. ... β΄. οἱ Λατίνοι εἶναι ἀβάπτιστοι, διατί δέν φυλάττουσι τάς τρεῖς καταδύσεις εἰς τόν βαπτιζόμενον, καθώς ἄνωθεν ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία παρά τῶν ἁγίων Ἀποστόλων παρέλαβεν. … »[35] (Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης).

(Συνεχίζεται)

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΣΤ΄

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

ΣΤ΄

Του Πορφυρίτη

=====

8. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:

«Μιά κοινή μυστηριακή κατανόηση τῆς Ἐκκλησίας ἔχει ἀναδυθεῖ, διατηρηθεῖ καί μεταδοθεῖ διαχρονικῶς ἀπό τήν ἀποστολική διαδοχή ... ἡ Μεικτή Ἐπιτροπή ἔχει δυνηθεῖ νά διακηρύξει, ὅτι οἱ Ἐκκλησίες μας ἀναγνωρίζουν ἡ μία τήν ἄλλη ὡς Ἀδελφές Ἐκκλησίες, ἀπό κοινοῦ ὑπεύθυνες γιά τή διαφύλαξη τῆς μιᾶς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ, μέ πιστότητα πρός τό θεῖο σχέδιο, καί μέ ἕναν τελείως ἰδιαίτερο τρόπο ὅσον ἀφορᾷ στήν ἑνότητα...»[29].

«Περιμένουμε μέ ἀνυπομονησία τήν ἐπίσκεψη τοῦ ἀδελφοῦ μας, Πάπα Φραγκίσκου. Θά εἶναι ἕνα ἀκόμη σημαντικό βήμα στίς θετικές σχέσεις μας, ὡς ἀδελφές Ἐκκλησίες»[30].

«Διά τήν συνειδητοποίησιν τῶν ἐπιβλαβῶν στοιχείων τῆς παλαιᾶς ζύμης, ἥτις ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν τῆς ἀληθοῦς καί σῳζούσης μετανοίας, ὠφελιμότατος εἶναι ὁ διάλογος ... Ἐφ’ ὅσον δηλονότι μία Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει ὅτι ἄλλη τις Ἐκκλησία εἶναι ταμιοῦχος τῆς θείας χάριτος καί ἀρχηγός τῆς σωτηρίας, ἀποκλείεται, ὡς ἀντιφάσκουσα εἰς τήν παραδοχήν ταύτην, ἡ προσπάθεια ἀποσπάσεως πιστῶν ἀπό τῆς μιᾶς καί προσαρτήσεως αὐτῶν εἰς τήν ἑτέραν. Διότι ἑκάστη τοπική Ἐκκλησία δέν εἶναι ἀνταγωνίστρια τῶν ἄλλων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλ΄ ἕν σῶμα μετ’ αὐτῶν καί ἐπιθυμεῖ τήν βίωσιν τῆς ἑνότητος αὐτῆς ἐν Χριστῷ, τήν ἀποκατάστασιν δηλονότι αὐτῆς, διαταραχθείσης κατά τό παρελθόν, καί ὄχι τήν ἀπορρόφησιιν τῆς ἄλλης»[31]. 

Οἱ Πατέρες λέγουν:

«Παναγιώτατε· Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι κατ’ ἐπιταγήν τῆς συνειδήσεώς μας νά δηλώσωμεν ὅτι δέν ἀποδεχόμεθα τήν πεπλανημένην θεωρίαν περί ‘’ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν’’. 

Προσέτι δέ νά ὁμολογήσωμεν καί πάλιν, ἑπόμενοι τοῖς ἁγίοις Πατράσιν, ὅτι μόνον ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία εἶναι ἡ Μία Ἁγία Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, αἱ δέ λοιπαί ἑτερόδοξοι ‘’Ἐκκλησίαι’’ εὐρίσκονται ἐν τῇ αἱρέσει καί πλάνῃ καί ὅτι μόνον τά Μυστήρια τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἁγίας Ἐκκλησίας εἶναι ἔγκυρα, σωστικά καί ἁγιαστικά. 

Ἀποδεχόμεθα ὡς ἀδελφάς Ἐκκλησίας μόνον τάς ὁμοδόξους καί ὁμοπίστους τοπικάς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας. 

Ὁμολογοῦμεν ἐπίσης ὅτι τά κανονικά ὅρια τῆς Ἐκκλησίας συμπίπτουν μέ τήν Ἀλήθειαν αὐτῆς ἥτις εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός· καί ὅτι ἐκτός αὐτῆς τῆς ἀληθείας καί πέραν Αὐτῆς τά ὑπάρχοντα ἐκκλησιαστικοφανῆ σχήματα δέν δύνανται νά διεκδικήσουν δι’ ἑαυτά τήν πληρότητα τῆς Ἀληθείας καί τῆς Χάριτος, τήν Ἀποστολικήν διαδοχήν, ἤ καί τήν γνησιότητα καί ἀκεραιότητα τῆς ἀποστολικῆς Παραδόσεως.

Ὡς ἐκ τούτου δέν δυνάμεθα νά ἀποδεχθῶμεν τόν Πάπαν τῆς Ρώμης ὡς ἀδελφόν Ὑμῶν ἤ ἄλλου τινός Ὀρθοδόξου Πατριάρχου καί Ἐπισκόπου, ἐφ’ ὅσον ἐμμένει εἰσέτι, ὡς ἐκ τῶν προσφάτων ἰδικῶν του κειμένων βεβαιοῦται, εἰς τά ἀντιευαγγελικά δόγματα καί αἱρέσεις, ἅτινα μεταθέτουν τήν ἐν ἡμῖν ἐλπίδα ἀπό τόν Θεάνθρωπον Χριστόν εἰς τόν ἄνθρωπον ... Πάπαν.

Αὐτήν τήν ἁγίαν πίστιν, Παναγιώτατε, παρελάβομεν παρά τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, αὐτήν ὁμολογοῦμεν καί κηρύσσομεν, ὅση ἡμῖν δύναμις, καί μέ αὐτήν ἱκετεύομεν τόν Κύριον Ἰησοῦν νά μᾶς ἀξιώση νά ἀποθάνωμεν. Δέν μᾶς συγκινοῦν αἱ συναισθηματικαί ἀγαπολογίαι τοῦ Βατικανοῦ». 

Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καί Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω (1ην Νοεμβρίου 1995)[32].

(Συνεχίζεται)

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ Ε΄

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ε΄

Του Πορφυρίτη

=====

7. Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:

«Δέν δύνανται νά ἐφαρμοσθοῦν σήμερον (σ. γρ.: οἱ Ἱεροί Κανόνες) καί πρέπει νά τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις αἱ κανονίζουσαι τάς σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν πρός τούς ἑτεροδόξους καί ἑτεροθρήσκους. Δέν δύναται ἡ Ἐκκλησία νά ἔχῃ διατάξεις ἀπαγορευούσας τήν εἴσοδον εἰς τούς ναούς τῶν ἑτεροδόξων καί τήν μετ’ αὐτῶν συμπροσευχήν, καθ’ ἥν στιγμήν αὕτη διά τῶν ἐκπροσώπων αὐτῆς προσεύχεται ἀπό κοινοῦ μετ’ αὐτῶν διά την τελικήν ἕνωσιν ἐν τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ἐλπίδι. Περισσοτέρα ἀγάπη πρέπει νά “ἀρδεύσει” πολλάς κανονικάς διατάξεις πρός “ζωογονίαν”. Ἐπιβάλλεται τροποποίησις ὁρισμένων διατάξεων ἐπί τό φιλανθρωπότερον καί ρεαλιστικώτερον. Ἡ Ἐκκλησία δέν δύναται καί δέν πρέπει νά ζῇ ἐκτός τόπου καί χρόνου»[26]

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:

Δυό παπικοί, ὁ ἕνας δημοσιογράφος καί ὁ ἄλλος γραμματέας στό Βατικανό ζήτησαν ἀπό τόν Ἅγιο Παΐσιο νά συμπροσευχηθοῦν, να ποῦν μαζί τό «Πάτερ ἡμῶν». 

Ὁ Ἅγιος τούς ἀπάντησε: «Γιά νά ποῦμε μαζί τό ‘’Πάτερ ἡμῶν’’, πρέπει νά συμφωνοῦμε καί στό δόγμα, ἀλλά ‘’μεταξύ ἡμῶν καί ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστί’’»[27].

«Κάποιος εἰκονομάχος, παρέδωσε τόν ὅσιο Πέτρο τῆς Ἀτρώας, καί τόν ἀδελφό του Παῦλο, στόν ἀρχηγό του Λάμαρι. Ἐκεῖνος τούς κλείδωσε μέσα σέ ἕνα ναό καί ὅρισε φύλακες νά τούς φυλάγουν μέ ἀσφάλεια. Κατά τήν ὥρα τῶν ἑωθινῶν ὕμνων συνήθιζαν οἱ Ὅσιοι νά ἀναπέμπουν στόν Κύριο εὐχές, ἐπειδή ὅμως ἐμποδίζονταν νά τό πράξουν ἀπό τούς ἱερούς κανόνες πού ἔλεγαν ὅτι ‘‘δέν πρέπει νά μπαίνει ἤ νά προσεύχεται ὁ εὐσεβής σέ ἐκκλησία ἀσεβῶν’’, ἀφοῦ ἔκαναν τό ζωοποιό σημεῖο τοῦ σταυροῦ, πέρασαν ἀνάμεσα ἀπό τούς φύλακες χωρίς ἐκεῖνοι νά τούς ἀντιληφθοῦν καί, ἀφοῦ ἀνέπεμψαν τίς εὐχές πρός τόν Κύριο τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς στό ὕπαιθρο, ἐπέστρεψαν οἱ μακάριοι στόν ναό ὅπου φρουρούνταν»[28]

(Συνεχίζεται)

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ Δ΄

ΤΙ ΛΕΓΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ

Δ΄

Του Πορφυρίτη

=====

5. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:

«Ὁ Πάπας εἶναι κανονικὸς Ἐπίσκοπος καί ‘‘προφητικὸς ἀρχηγὸς ὄχι μόνο τῶν χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλου τοῦ κόσμου’’ καὶ ‘’πρότυπον’’ καὶ ‘’ἀδαπάνητος θησαυρὸς καὶ ὁδοδείκτης’’»[16].

«Ἁγιώτατε καί ἠγαπημένε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, ἐπίσκοπε τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης Κύριε Φραγκῖσκε»[17]

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:

«Ὁ ἀντίχριστος ἕνας εἶνε ὁ Πάπας καί ἕτερος εἶνε αὐτός ὁπού εἶνε εἰς τό κεφάλι μας...»[18]. (Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)

«Εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὑπάρχουν τρεῖς κυρίως πτώσεις: τοῦ Ἀδάμ, τοῦ Ἰούδα, τοῦ πάπα.»[19] (Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς)

6. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε:

«Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν ἐπιδιώκει νά πείση τούς ἄλλους περί συγκεκριμένης τινος ἀντιλήψεως τῆς ἀληθείας ἤ τῆς ἀποκαλύψεως, οὔτε ἐπιδιώκει νά τούς μεταστρέψει εἰς συγκεκριμένον τινά τρόπον σκέψεως»[20].

«Πολλὲς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι προσωρινές»[21].

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες λέγουν:

«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν·»[22] 

(Ὁ Κύριος)«Ἡ Ἐκκλησία δέν μπορεῖ καί δέν ἔχει δικαίωμα νά ἀρνεῖται τήν ἱεραποστολή στούς ἀλλόθρησκους, στούς αἱρετικούς...», «Ἄν δέν κηρύττουμε τήν ἀλήθεια στούς τσετσένους, στούς Τατάρους, στούς Ἐβραίους, ἐπειδή εἶναι ἀπό διαφορετικές θρησκείες, θά δείξουμε ἀπανθρωπιά»[23].

«Ἕνας νεαρός ἱεραποστολος θά πρέπει νά ἐτοιμαστεῖ: τά λόγια του θά προκαλέσουν σκάνδαλο καί ἀγανάκτηση. Ἀλλά δέν πρέπει νά φοβᾶται. Ἡ ἀποστολή μας ἔγκειται στό νά λέμε πράγματα δυσάρεστα. Παρατηρήσατε ὅτι ὅταν διαβάζετε τήν Βίβλο αἰσθάνεστε ἄβολα; Τό βιβλίο ἀρχίζει νά σᾶς κρίνει. Αὐτό δέ σημαίνει ὅτι πρέπει νά βάλετε τήν ἀλήθεια στήν ἄκρη.»[24] (Νεο-Ἱερομάρτυς καί Ὁμολογητής πατήρ Δανιήλ Σισόγιεφ).

«...γι’ αὐτό καί μόνο ἦλθα, γιά νά κηρύξω τόν ἀληθινό Θεό καί νά χύσω τό αἷμα μου γιά τήν ἀγάπη του. ... Ἐπειδή ζητοῦσα τήν δική σου σωτηρία, ἐνδοξότατε ἀφέντη, ἦλθα ἐδῶ γιά νά σέ ὁδηγήσω στήν ἀλήθεια καί νά σέ κάνω νά ἀφήσης αὐτή τήν ἀπατηλή θρησκεία, στήν ὁποία πιστεύεις (σ. γρ.: Ἰσλάμ), καί νά προσέλθεις στήν πίστι τοῦ γλυκυτάτου μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ πραγματικοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, καί νά βαπτισθῆς στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, νά γίνης Χριστιανός, γιά νά κληρονομήσης τήν αἰώνια βασιλεία τῶν οὐρανῶν»[25] (Ἱερομάρτυς Κυπριανός)

(Συνεχίζεται)