ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Αποκηρύσσουμε, με βδελυγμία, τον διωγμό των Αποτειχισμένων πατέρων του Αγίου Όρους. Καθόλου δεν συμφωνούμε θεολογικά με τις θέσεις των περί τον π. Σάββα Λαυρεώτη Αγιορειτών μοναχών, όπως μαρτυρεί ξεκάθαρα η αμέσως προηγούμενη ανάρτηση.

Αυτό, όμως, δεν έχει να κάνει απολύτως τίποτα με τον γκρέμισμα κελλιών των Αποτειχισμένων, ούτε με το πέταμα Αγίων Εικόνων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος διαμαρτυρόταν εντονώτατα στους επισκόπους της δεκαετίας του 1950, επειδή δίωκαν τους Παλαιομερολογίτες με βίαια μέσα με την βοήθεια της αστυνομίας. Και αυτά, ενώ όλοι γνωρίζουν, ότι ο π. Επιφάνιος ήταν -και είναι μέχρι τις μέρες μας- ένας από τους πιο σοβαρούς επικριτές των Παλαιοημερολογιτών. Ένα πράγμα είναι το να διαφωνώ μαζί σου και διαφορετικό το να σε πετώ έξω από το κελλί σου ή ακόμη χειρότερα να γκρεμίζω το κελλί σου και να πετώ τις Άγιες Εικόνες.

Το Ευαγγέλιο καθόλου δεν μας δίνει το δικαίωμα να μετερχόμαστε βία κατά των αιρετικών, των άθεων, των σχισματικών, των Αποτειχισμένων, των αμαρτωλών ή οποιουδήποτε άλλου.

Όσοι δίνουν μάχαιραν, μάχαιραν θα λάβουν.

Γι’ αυτό εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στους Αποτειχισμένους πατέρες για το διωγμό που υφίστανται και την πλήρη αποδοκιμασία μας προς τους διώκτες τους.

Να συμπληρώσω και το εξής: Πρόσφατα έγραψα ότι ο π. Σάββας Λαυρεώτης είναι προβληματικός, όπως ακριβώς είναι και ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης. 

Προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης διαβεβαιώνω ότι, σε καμία περίπτωση, δεν εννοούσα ότι ο π. Σάββας εμφορείται από την κακοήθεια του σεβαστού π. Βασιλείου. Εννοούσα μόνον ότι διακρίνεται από ένα Κρητικό νταηλίκι και γι’ αυτό δεν κάνει υπακοή στον π. Θεόδωρο Ζήση και δίνει δικαιώματα στους Οικουμενιστές, αλλά επαναλαμβάνω, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι καθόλου δεν εννοούσα ότι ο π. Σάββας είναι κακοήθης.

Ιδού το άρθρο του π. Σάββα, από το ιστολόγιο “Σύναξη Ορθοδόξων Κρητών”, που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου. 

*****

ΔΙΩΓΜΟΣ ΕΝ ΑΓΙΩ ΟΡΕΙ ΕΝ ΕΤΕΙ 2018 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΑΥΡΕΩΤΕΣ

Του π. Σάββα Λαυρεώτη

=====

Συνεχίζοντας τήν παράδοση τῶν τυμπανιαίων Λαυριωτῶν πατέρων, οἱ σημερινοί Λαυριῶτες ἀναδεικνύονται χειρότεροι αὐτῶν, γκρεμίζοντας κελλιά πατέρων, ὅπου διακόπτουν τό μνημόσυνο τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου. Πιστά καί πειθήνια ὄργανά του, ἔχουν ἐντολές ὅποιος ἀντιτίθεται σέ αὐτόν καί στά ἀντίχριστα σχέδιά τους, νά διώκεται πάραυτα. Πρός πίστωσιν τῆς ἀληθείας καί πρός ἐνημέρωση τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος, παραθέτουμε τίς φωτογραφίες ἀπό τούς βανδαλισμούς, ὅπου ἔλαβαν χώρα τήν Καθαρά Δευτέρα στίς 6/19-2-2018. 

Δέν σεβάσθηκαν οὔτε τήν ἡμέρα, οὔτε τήν Ἁγία Τεσσαρακοστή, ἀλλά βάζοντας ἀλβανούς ἐργάτες, γκρέμισαν τά κελλιά καί πέταξαν στήν κυριολεξία τίς ἅγιες εἰκόνες, πού τήν ἐπόμενη Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, οἱ ἴδιοι πατέρες ἀπό τήν Λαύρα, ἔψελναν τό τροπάριο «Τήν ἄχραντον εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ», κατατάσσοντας ὅμως μέ αὐτόν τόν τρόπο τούς ἑαυτούς τους, στό ἀνάθεμα τῶν εἰκονομάχων!

Εὐχόμαστε στούς σημερινούς οἰκουμενιστές καί εἰκονομάχους Λαυριῶτες πατέρες νά καταλάβουν τό ἔγκλημα ὅπου διαπράττουν, τόσο πρός τόν Θεό, ὅσο καί ἀπέναντι στούς μοναχούς πού διώκουν καί τούς πιστούς ὅπου θέλουν τούς Ἁγιορεῖτες νά κρατοῦν τήν Ὀρθοδοξία καί ὄχι νά τήν διώκουν καί νά τήν προδίδουν.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Γράφει ο κ. Σημάτης στο ιστολόγιο “Πατερική Παράδοσις”:

“Ξέχασε ὁ π. Χαρίτων τὴν ὀρθὴ ἀπόφαση τοῦ Ἁγίου Ὄρους ποὺ παραθέτει στὸ βιβλίο του (καὶ παρουσιάσαμε πιὸ πάνω) τὴν ὁποία δὲν ἔχει καταγγείλει καὶ ὡς Ἁγιορείτης δέχεται, ἀφοῦ δὲν ἀνῆκε σὲ ζηλωτικὴ ὁμάδα, ὅπως ὁ συνυπογράφων τὸν ἐναντίον μας λίβελλο π. Ἐπιφάνιος Καψαλιώτης.  Φαίνεται πὼς ὑπέκυψε στοῦ π. Ἐπιφάνιου τὴν Ἐσφιγμενίτικη ἐπιστημοσύνη (μαζὶ μὲ τὸν π. Σάββα ποὺ προλογίζει τὸ βιβλίο του) καὶ ὅποιων ἄλλων κύκλων τὶς μηχανοραφίες καὶ τὴν ἐπιρροή.

Ἐπειδὴ ὁ π. Σάββας δήλωσε ὅτι δὲν ἔχει τὶς προθέσεις ποὺ τοῦ ἀποδίδονται ἀπὸ κάποιους, δημοσιεύουμε καὶ τὴν ἀρχὴ τοῦ Προλόγου τοῦ π. Σάββα στὸ βιβλίο τοῦ π. Χαρίτωνος, καὶ τὸν παρακαλοῦμε νὰ διαχωρίσει τὴν θέση του ἀπὸ αὐτόν, στὸ θέμα ποὺ συζητοῦμε, γιατὶ ἀπὸ τὸν πρόλογο φαίνεται ὅτι συμφωνεῖ κατὰ πάντα.”

Η αναφορά του κ. Σημάτη για τους π. Επιφάνιο Καψαλιώτη, π. Σάββα Λαυρεώτη, π. Χαρίτωνα Κουτλουμουσιανό, π. Μακάριο Κουτλουμουσιανό και π. Παίσιο Παπαδόπουλο πρέπει να προβληματίσει όλους σοβαρά.

Πρέπει -επιτέλους- να καταλάβουμε όλοι ότι υπάρχουν δύο άκρα.

Το ένα εμφανέστατο άκρο είναι ο απαίσιος συγκρητισμός, που -στις μέρες μας- εκφράζεται με το κίνημα του Οικουμενισμού.

Ούτε που χρειάζεται να αναλύσουμε για ποιο λόγο δεν μπορεί να γίνει δεκτός ο συγκρητισμός. Μόνον αιρετικοί και εθελότυφλοι δεν κατανοούν ότι “ουκ έσονται σοι Θεοί έτεροι πλην εμού”.

Το άλλο άκρο, όμως, δεν είναι εξίσου εμφανές σε ορισμένους πατέρες και αδελφούς.

Νομίζουν οι ευλογημένοι είτε λόγω καταβολών, όπως ο π. Επιφάνιος Καψαλιώτης, είτε λόγω ζήλου χωρίς επίγνωση, όπως ο π. Σάββας Λαυρεώτης, είτε από έλλειψη ουσιαστικής θεολογικής παιδείας, όπως ο π. Χαρίτων Κουτλουμουσιανός, ο π. Μακάριος Κουτλουμουσιανός και ο Αρχιμανδρίτης Παίσιος Παπαδόπουλος, ότι νομιμοποιούνται να προχωρήσουν σε σχίσμα επειδή πολεμούν τον Οικουμενισμό.!!!

Όσοι νομίζουν ότι οι 3 + 1 Καρεώτες και ο π. Παίσιος της Μονής Φιλώτα, θα αλλάξουν απόψεις αγνοούν τη δύναμη της πλάνης που διακατέχει ένα σχισματικό.

Αυτό που απομένει είναι οι αποτειχισμένοι και όσοι -καθηκόντως- πολεμούν τον Οικουμενισμό, να καταγγείλουν δημόσια και να διαχωρίσουν απολύτως την ευθύνη τους από την πορεία των σχισματικών, αλλιώς θα βρεθούν μια μέρα υπόδικοι, αφού -αφελώς- θεωρούν τους σχισματικούς συναγωνιστές τους.

Το καλόν ου μη καλόν, αν μη καλώς γένηται.

Πόλεμος εναντίον του Οικουμενισμού; Σκληρός και αδυσώπητος, μέχρις ότου καταδικαστεί ως αίρεση από Οικουμενική Σύνοδο, η οποία θα αναθεματίσει τους πρωταγωνιστές του.! 

Όχι, όμως, -Θεός φυλάξοι- να γίνουμε σχισματικοί.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΡΕΩΝ ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Κατάνυξις”, την ακόλουθη εισαγωγή του π. Νικόλαου Μανώλη για το βίντεο που προτάσσεται της ανάρτησης:

“Ἡ ἀγραμματοσύνη εἶναι κακὸ πράγμα ἀλλὰ σὰν τοὺς ἀγράμματους στὰ θεολογικὰ δὲν ἔχει πιὸ κακό. Ἡ ἄγνοια συγχωρεῖται ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἀγραμματοσύνη ὄχι.

Τέτοιοι ἀγράμματοι δῆθεν θεολόγοι, ἡμιμαθεῖς καὶ ψωροπερήφανοι, μπῆκαν στὴν Ρουμανία καὶ τραυματίζουν τὶς ψυχὲς τῶν Ὀρθοδόξων ἐκεῖ. Ἐνδυόμενοι τὴν προβιά, ὡς λύκοι βαρεῖς ἔπεσαν πάνω στοὺς Ρουμάνους, νὰ ἁλιεύσουν ψυχὲς  καὶ νὰ τὶς ὁδηγήσουν σὲ ἀκρότητες καὶ σχίσματα. 

Ἀλλοιώνοντας τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τῶν ψευδοποιμένων καὶ ψευδιδασκάλων (ἀποτείχιση), ἐμπνεόμενοι ἀπὸ ἀλλότριο πνεῦμα ἐγωισμοῦ καὶ ἀρχηγικῆς ἔπαρσης, παριστάνοντας τοὺς τηρητὲς τῆς ἀκρίβειας, ὑβρίζουν τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ποὺ εὐλόγησε τὴν ἱεροκανονικὴ Οἰκονομία στὰ θέματα τῆς ἀντιμετώπισης τῶν αἱρετιζόντων ἐπισκόπων.

Στὸ βίντεο αὐτό, ὁ π.Θεόδωρος Ζήσης, δίνει συνέντευξη σὲ μία ὁμάδα εὐλαβῶν χριστιανῶν Ρουμάνων, οἱ ὁποῖοι ζήτησαν τὰ θεολογικὰ φῶτα τοῦ πατρὸς ὥστε νὰ στηριχτοῦν στὸν ἀγώνα τους κατὰ τῶν οἰκουμενιστῶν καὶ κατὰ ἀκραίων στοιχείων τῆς άποτείχισης. Τοὺς ἐπαινεῖ γιὰ ἕνα πολὺ σημαντικὸ κείμενο ποὺ ἐξέδωσαν, ὁμολογιακὸ καὶ πατερικό, τὸ ὁποῖο δημοσίευσα πρόσφατα εδώ στην κατήχηση. Φωτίζει πλευρὲς σκοτεινές τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπικαιρότητας καὶ στηρίζει τὸν Ρουμανικὸ εὐσεβῆ λαὸ στὸ δύσκολο ἀγώνα τῆς ἁγίας ἀποτείχισης.”

Θαυμάσια η εισαγωγή του π. Νικόλαου Μανώλη και εξαίρετο το βίντεο του π. Θεόδωρου Ζήση. 

Δυστυχώς η μεγάλη έκταση του βίντεο θα αποτρέψει πολλούς να το δουν, αλλά όσοι το παρακολουθήσουν ολόκληρο, θα λύσουν όλες τις απορίες τους για την Αποτείχιση και τη διαφορά της απο το Σχίσμα. 

Θα αντιληφθούν, επίσης, τι έγινε στη σχισματική Ημερίδα του Ωραιόκαστρου και γιατί ο π. Θεόδωρος, ο π. Νικόλαος Μανώλης και ο π. Φώτιος Βεζύνιας αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην Ημερίδα. Απλά δεν ήθελαν να υποκύψουν στο σχισματικό εκβιασμό του π. Σάββα Λαυρεώτη και των ελάχιστων Καρεωτών ιερομόναχων και μοναχών που τον ακολουθούν, οι οποίοι θεωρούν άκυρα τα μυστήρια της Εκκλησίας.

Με τον π. Σάββα είχα μια μακρά τηλεφωνική συνδιάλεξη λίγες βδομάδες πριν την Σύνοδο της Κρήτης και αντελήφθηκα ότι είχε πάρει οριστική απόφαση να προχωρήσει σε σχίσμα (και όχι σε Αποτείχιση όπως ανεντίμως διατείνεται).

Η συνδιάλεξη αυτή με στενοχώρησε βαθύτατα και ήταν ένας -όχι ο μόνος- λόγος, που προέτρεπα τον π. Θεόδωρο Ζήση να μην προχωρήσει σε Αποτείχιση.

Τι είδους συντεταγμένη Αποτείχιση ήταν δυνατόν να γίνει με ένα μοναχό που μιλούσε απροκάλυπτα με βαθύτατη περιφρόνηση και πρωτοφανή σκαιότητα, όχι μόνον για τον π. Θέοδωρο Ζήση, αλλά και για τη “Σύναξη Κληρικών και μοναχών”;

Άνθρωπος απίστευτα φιλόδοξος και προβληματικός -συγγενής ιδιοσυγκρασία με τον π. Βασίλειο Βολουδάκη- και με σχισματικό φρόνημα, πώς θα ήταν δυνατόν να κινηθεί μέσα σε σωστά πλαίσια;

Τώρα, με το βίντεο της ανάρτησης, μαθαίνουμε ότι δεν τον φτάνει που διέσπασε το μέτωπο των Αποτειχισμένων στην Ελλάδα και στο Άγιον Όρος, εισήλασε ως μονιός άγριος στον αμπελώνα της Εκκλησίας της Ρουμανίας και άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα μεταξύ των Αποτειχισμένων της Ρουμανίας και τους εξωθεί σε σχισματικές ακρότητες. (Διαμφισβήτηση της εγκυρότητας των μυστηρίων των Οικουμενιστών, αλλά και όσων έχουν εκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους, διαμφισβήτηση της αγιότητας των μεγάλων σύγχρονων Αγίων Παισίου του Αγιορείτη και Πορφύριου του Καυσοκαλυβίτη κτλ.).

Είναι δυνατόν από αυτόν τον μοναχό και τους ελάχιστους ομόφρονές του, να προκύψει κάτι που να έχει ευλογία Θεού;

Όσο πιθανό είναι να προκύψει κάτι καλό από τον σεβαστό κακόδοξο κληρικό π. Βασίλειο Βολουδάκη, αλλα τόσο καλό μπορεί να προκύψει και από τον π. Σάββα Λαυρεώτη!

Θα μου πείτε: Μα καλά! Τόσο προβληματικός είναι ο π. Σάββας; Όσο ο π. Βασίλειος;

Δυστυχώς!

Η Κυρία ΕΛΕΝΗ ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΑΧΗ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΚΑΙ π. ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ

Η κυρία ΕΛΕΝΗ ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΑΧΗ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΚΑΙ π. ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ

=====

Ευχαριστούμε, κ. Τελεβάντο, που πραγματεύεστε αυτά τα ουσιώδη θέματα της πίστεως και της εκκλησιαστικής επικαιρότητος. Σε καμμία περίπτωση δεν πιστεύω, ότι έχει κάποια σημασία η δική μου γνώμη επί τόσο σοβαρών θεμάτων που έχουν να κάνουν με τον προσανατολισμό της Εκκλησίας. Εμένα μου αρκεί και αναπαύομαι σε μία θέση μαθητείας, πάσχω από το σύνδρομο της μαθητείας. Υπάρχουν τόσο αξιόλογοι άνθρωποι να μιλήσουν. Το μόνο πράγμα που με νομιμοποιεί να μιλήσω είναι πρώτον η γενική αφωνία και δεύτερον ως μία τυχαία φωνή μεταξύ τόσων άλλων ανωνύμων και επωνύμων που αντανακλούν το λαϊκό αίσθημα. 

Προ πάντων με κανένα τρόπο δεν μπορώ να σταθώ ισότιμα απέναντι σε έναν άνθρωπο που έχει “φάει την ζωή με το κουτάλι”, εννοώ με την καλή έννοια και έχει αποκομίσει εκκλησιαστική εμπειρία. 

Παρεμπιπτόντως, αν και ουδόλως τυχαίως, να πούμε ότι ως Εκκλησία θα πρέπει να επωφελούμαστε από αυτήν την εμπειρία κάποιων ανθρώπων που η ζωή τους επέτρεψε να αποκτήσουν και τους κατέστησε δόκιμους, δηλαδή τα πήγαν καλά. Διαχειρίστηκαν την ανθρώπινη δόξα με σεμνότητα και παραπάνω από κάθε ανθρώπινη τιμή θεωρούν την τιμή της ομολογίας της πίστεως, ηγησάμενοι μείζονα πλούτον τον ονειδισμόν του Χριστού. 

Θα πρέπει να το θεωρούμε ευλογία του Θεού ότι υπάρχει και ένας τέτοιος άνθρωπος στον αντιοικουμενιστικό χώρο και όχι να τον πριονίζουμε, γιατί απλά πριονίζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο στεκόμαστε, χωρίς να τάσσομαι υπέρ ενός άκρατου ακαδημαϊσμού. Όχι! Με κανένα τρόπο! Ποιμένας είναι αυτός, ο οποίος υπηρετεί το “ποιμαντικό συμφέρον”, κύριε Τελεβάντο, όπως πολύ σωστά επισημάνατε. Το εκτιμά και το υπηρετεί με “ακρίβεια”. Η “ακρίβεια”, σε κάθε περίσταση, είναι το συμφέρον. Ό,τι ήταν “ακρίβεια” για τον άγιο Θεόδωρο Στουδίτη μπορεί να μην είναι σήμερα. 

Είπατε, κ. Τελεβάντο, ότι στην Εκκλησία της Αμερικής, αν μιλήσεις για Οικουμενισμό θα νομίσουν ότι μιλάς για την οικολογία. Και στην Ελλάδα ομοίως, αν μιλήσεις για Οικουμενισμό νομίζουν ότι μιλάς για τον κομμουνισμό και μάλιστα όχι άνθρωποι άσχετοι, αλλά άνθρωποι εκκλησιαστικοί και μάλιστα με παιδεία που παρακολουθούν και κύκλους. 

Ας με συγχωρήσουν οι λίαν σεβαστοί και αγαπητοί μου πατέρες οι εγγύς και οι απώτεροι. Δεν ωφελεί σε τίποτα να φυλάττουμε ως κόρην οφθαλμού την “καθαρότητα” του Αγίου Ποτηρίου και να καταπίνουμε την κάμηλο της αδυναμίας να συνεννοηθούμε μεταξύ μας. Όμως αυτό θα έπρεπε να γίνεται αβίαστα και αυθορμήτως. Με την βία τίποτα δεν γίνεται και δεν καρποφορεί και ούτε είναι επιθυμητό να χάνει κανείς την αυθεντικότητά του. Ενώ ο αγώνας είναι κοινός, η ομολογία είναι κοινή, ανάγουμε σε ύψιστο θέμα ένα θέμα δευτερεύον και υψώνουμε τείχη. Το μείζον είναι η ταπείνωση και το “υποτασσόμενοι αλλήλοις.” Μα θα μου πείτε, είναι θέμα πίστεως …. Έ! Δεν νομίζω δα ότι είναι θέμα πίστεως! Ο κύριος πατήρ καθηγητής μπορεί να σας παραθέσει πολλά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι δεν είναι θέμα πίστεως! 

Τα υπόλοιπα, κ. Τελεβάντο, νομίζω ότι είναι θέμα χημείας μεταξύ ενός Κύπριου και ενός Κρητικού. Το μίγμα φαίνεται ήδη αρκετά εκρηκτικό, ας μην εμπλακεί και το Σαρακατσανέικο. Καλέ μου, π. Σάββα, ο Τελεβάντος σε βρίζει όχι εγώ! Την ευχή σου! 

ΤΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ π. ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΠΡΩΗΝ ΡΑΣΚΑΣ ΑΡΤΕΜΙΟ

ΤΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ π. ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. ΠΡΩΗΝ ΡΑΣΚΑΣ ΑΡΤΕΜΙΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε, στο ιστολόγιο “Ακτίνες”, το ακόλουθο απόσπασμα από ανακοίνωση της “επισκοπής εν εξορία” του Σέρβου Μητροπολίτη πρώην Ράσκας Αρτέμιου:

“Αυτές τις ημέρες, την Επαρχία μας επισκέφτηκε ο π. Σάββας Λαυριώτης, μαχητής της Ορθοδοξίας, η οποία τώρα δέχεται την επίθεση της οικουμενιστικής αίρεσης. Επισκέφτηκε την ομολογητική μας Επαρχία, η οποία κρατά ψηλά τη σημαία του αγώνα για τη διατήρηση της Πίστεως στην περιοχή μας. Ο π. Σάββας, σαν κι εμείς, διώχθηκε από το Άγιο Όρος, μαζί με τους 40 μοναχούς–Αγιορείτες (ο π. Σάββας είναι αντιπρόσωπός τους, αυτών των Αγιορειτών Πατέρων, οι οποίοι διέκοψαν το μνημόσυνο του οικουμενιστού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου).

Εκ μέρους αυτών, ερχόταν για να δείξει σεβασμό προς τον Επίσκοπο Αρτέμιο (ως ειλικρινή και αληθινό ομολογητή και μαχητή για την καθαρότητα της Ορθοδοξίας), να μας υποστηρίξει, να δημιουργήσει επαφή με την Επαρχία μας, να μας προσκαλέσει στις δικές τους κατακόμβες που δημιουργούνται παντού στην Ορθόδοξη Ελλάδα, όπου εκτός από τους αναφερόμενους Αγιορείτες, υπάρχουν και οι 25 ιερείς, οι οποίοι επίσης διέκοψαν τη λειτουργική κοινωνία με την ανορθόδοξη και πλανώμενη – εξαιτίας του οικουμενισμού – (αντι)εκκλησιαστική ιεραρχία.” 

Το δικό μας σχόλιο.

1.) Ο π. Σάββας Λαυρεώτης επισκέφθηκε τον Σεβ. κ. Αρτέμιο στη Σερβία. Ως εδώ τίποτα το επιλήψιμο.

2,) Μαθαίνουμε, όμως, ότι ο π. Σάββας δεν πήγε να συναντηθεί ιδιωτικά με τον πρώην Ράσκας, αλλά ως εκπρόσωπος 40 Αγιορειτών μοναχών που αποτειχίστηκαν, αλλά και ως εκπρόσωπος 25 κληρικών που αποτειχίστηκαν και λειτουργούν σε διάφορες “κατακόμβες” στην Ελλάδα.

3.) Ποιοι είναι οι 40 μοναχοί που αναγνωρίζουν ως ηγέτη τους τον π. Σάββα και του ανέθεσαν την ευθύνη να τους εκπροσωπεί;

4.) Ποιοι είναι οι 25 ιερείς που αποτειχίστηκαν και σε ποιες “κατακόμβες” λειτουργούν και πότε εξουσιοδότησαν τον π. Σάββα να τους εκπροσωπήσει και να απευθύνει εκ μέρους των πρόσκληση στον Σεβασμιώτατο πρώην Ράσκας να επισκεφθεί τις “κατακόμβες” τους στην Ελλάδα;

5.) Ποιο δικαίωμα έχει ο π. Σάββας να αναγορεύει τον εαυτό του “Πατριάρχη” των αποτειχισμένων και να μιλά εκ μέρους τους;

Ο τρόπος που πολιτεύεται ο π. Σάββας Λαυρεώτης και οι ελάχιστοι που τον ακολουθούν αποδεικνύει περίτρανα την απόλυτη ορθότητα της θεωρίας των δύο δαιμονικών άκρων που διατύπωσε ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος.

Πώς τολμά ο π. Σάββας ή οποιοσδήποτε αποτειχισμένος να ζητά να του αναγνωριστεί ηγετικός ρόλος όταν οι αποτειχισμένοι έχουν τη μοναδική ευλογία να έχουν μεταξύ τους τον π. Θεόδωρο Ζήση;

Πώς να μην πέσει στις ξέρες ένα καράβι όταν όλο το πλήρωμα θέλει να κάνει τον καπετάνιο χωρίς να έχει ούτε εξ αποστάσεως τις απαραίτητες ικανότητες;

Οι αποτειχισμένοι έπρεπε να πουν: Δόξα σοι ο Θεός, που ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του αντιοκουμενιστικού αγώνα για τέσσερις σχεδόν δεκαετίες, αποτειχίστηκε. Ας του κάνουμε, λοιπόν, υπακοή ώστε η αποτείχισή μας να κινηθεί συντεταγμένα στα σωστά θεολογικά πλαίσια.

Αντί αυτού ο π. Σάββας αυτοχρίστηκε ηγέτης των αποτειχισμένων και τολμά να τους εκπροσωπεί -χωρίς εξουσιοδότηση φυσικά- πολύ πέραν των ελληνικών ορίων.

Οι Οικουμενιστές τρίβουν τα χέρια τους από χαρά επειδή ο π. Σάββας Λαυρεώτης και οι ελάχιστοι που εκπροσωπεί διασπούν το κίνημα των αποτειχίσεων και εκθέτουν τον αντιοικουμενιστικό αγώνα με τις θεολογικές πλάνες τους για την εγκυρότητα των μυστηρίων των Οικουμενιστών.

Δεν είναι καθόλου -μα καθόλου- συνετή πράξη η επίδειξη απλής ανοχής έναντι αυτών των σχισματικών, που κοροιδεύουν εαυτούς και αλλήλους ότι δήθεν είναι αποτειχισμένοι.

ΟΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙΚΕΣ

ΟΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙΚΕΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με το χθεσινό άρθρο “ΟΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ”, διαπιστώσαμε ότι οι αποτειχίσεις που πραγματοποιήθηκαν στον Ελλαδικό χώρο, δεν είναι συντεταγμένες.

Σήμερα θα δούμε αν είναι μαζικές.

Πόσοι, λοιπόν, είναι τελικά οι αποτειχισμένοι στον Ελλαδικό χώρο;

Μιλάμε καταρχήν για τους Πρωτοπρεσβύτερους π. Θεόδωρο Ζήση, π. Φώτιο Βεζύνια και π. Νικόλαο Μανώλη.

Ύστερα έχουμε την αποτείχιση του π. Φώτιου Τζούρα στη Μητρόπολη Σιδηροκάστρου.

Στη Φλώρινα αποτειχίστηκαν δύο Μονές του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά Φιλώτα (π. Παίσιος Παπαδόπουλος) και η Μονή Αγίας Παρασκευής (Αρχιμανδρίτης Μάξιμος Καραβάς, Αρχιμανδρίτης Ιγνάτιος Καλαιτζόπουλος, Μοναχός π. Ευδόκιμος Χούντρης και Μοναχός π. Ιγνάτιος Ντούσης).

Στη Μητρόπολη Καστορίας αποτειχίστηκε ο Αρχιμανδρίτης Μόδεστος Διασάκης.

Στη Μητρόπολη Κεφαλληνίας αποτειχίστηκε ο π. Ιγνάτιος Σέρρας της Ιεράς Μονής Σισσίου. 

Στη Μητρόπολη Πρέβεζας αποτειχίστηκε ο μοναχός Μωυσής.

Στη Μητρόπολη Καρδίτσας αποτειχίστηκε ο Ιερομόναχος Σεραφείμ, Προηγούμενος της Ιεράς Μονής Κορώνης Καρδίτσας και λειτουργεί στον ιδιωτικό ναό του Αγίου Βουκόλου.

Στην Μητρόπολη Ακαρνανίας αποτειχίστηκε ο μοναχός Νεκτάριος της κοινότητας Αγίας Παρασκευής Μάνδρας Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας.

Στη Μητρόπολη Ηλείας αποτειχίστηκαν οι μοναχές Γερόντισσα Μελάνη και Μοναχή Σεραφείμα της Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Περιοχή Βουλιαγμένης Πύργου Ηλείας.

Αποτειχίστηκε, επίσης, ο ιερομόναχος Ευστράτιος Λαυρεώτης και λειτουργεί σε ιδιωτικό εξωκκλήσι κάπου στην Αττική.

Αποτειχίστηκαν, επίσης, σύμφωνα με ανοιχτή επιστολή που έστειλαν, στις 20 Ιουνίου 2016, 33 μοναχοί και ιερομόναχοι του Αγίου Όρους. Άγνωστο παραμένει αν και οι 33 εξακολουθούν να είναι αποτειχισμένοι, όπως άγνωστο τυγχάνει αν και άλλοι Αγιορείτες μοναχοί προστέθηκαν στον κατάλογο των αποτειχισμένων, οι οποίοι “διά τον φόβο των Ιουδαίων” δεν ανακοινώνουν την αποτείχισή τους.

Στην Κρήτη αποτειχίστηκαν ορισμένοι ιερείς, αλλά, τελικά, μόνον ένας εξακολουθεί να είναι αποτειχισμένος.

Ο συνολικός αριθμός, επομένως, των αποτειχισμένων σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο είναι μικρός.

Μιλάμε για πενήντα εν συνόλω αποτειχισμένους κληρικούς και μοναχούς.

Κοντά σ’ αυτούς -σύμφωνα με τον ισχυρισμό του π. Νικόλαου Μανώλη- υπάρχουν και άλλοι κληρικοί, οι οποίοι διέκοψαν το μνημόσυνο του οικείου ιεράρχη, χωρίς, όμως, να το ανακοινώσουν, για να αποφύγουν τις συνέπειες του διωγμού που θα επακολουθήσει αν γνωστοποιηθεί η αποτείχισή τους. 

Μεταξύ αυτών που αποτειχίστηκαν, χωρίς να το ανακοινώσουν, φημολογείται ότι είναι και μια γυναικεία, αλλά και μια ανδρώα μονή στη Μακεδονία.

Σε κάθε περίπτωση οι φανερές και οι κρυφές αποτειχίσεις που έγιναν, στον Ελλαδικό χώρο, δεν επιτρέπουν -ούτε εξ αποστάσεως- την εξαγωγή του συμπεράσματος ότι είναι μαζικές.

Αφού, λοιπόν, ούτε μαζικές, ούτε συντεταγμένες είναι ποια πιθανότητα επιτυχίας έχουν;

Την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα θα δώσουμε -συν Θεώ- λίαν προσεχώς, επειδή αύριο είναι ανάγκη να αναφερθούμε στην επικαιρότητα που αφορά την Εκκλησία της Αμερικής.

Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟ ΑΞΙΩΜΑ

Στο ιστολόγιο “Ομολογία” εντοπίσαμε δύο εκτενή σχόλια που μαρτυρούν ότι οι ανώνυμοι συντάκτες τους έχουν υψηλό επίπεδο θεολογικής συγκρότησης. 

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε κατ’ ανάγκην με όλες τις θέσεις που εκφράζουν, οι οποίες έτσι κι αλλιώς είναι αλληλοσυγκρουόμενες. 

Αναδημοσιεύουμε, όμως τα σχόλια, με τη βεβαιότητα ότι θα γίνουν αφορμή γόνιμου προβληματισμού.

Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟ ΑΞΙΩΜΑ

=====

Ανώνυμος27 Ιουλίου 2017 - 12:26 π.μ.

Δύο ερωτησεις θα ηθελα να απευθύνω και θα ηθελα μια ξεκαθαρη απαντηση απο τους ιερεις που λειτουργησαν σημερα εκει στην μονη της Αγιας Παρασκευης. Επισης οσοι δεν γνωριζουν τα θεματα της λειτουργικης και του Κανονικου Δικαιου καλο θα ειναι να μην γραψουν σχολια με ασυναρτησιες και λοιδωριες. Πρωτον, οι ιερεις και ιερομοναχοι οταν πηραν Καιρο σημερα το πρωι στον Ορθρο (οπως ονομαζεται η μικρη ακολουθια που τελει η τελουν καθ εαυτον ο μελλων ή οι μελλοντες να λειτουργησουν) εβαλαν (οπως επιβαλλει το τυπικο) μετανοια στον Αρχιερατικο Θρονο; Αν ναι σε ποιον επισκοπο; Με δεδομενο που δεν χωρει καμια παρερμηνεια πως ο εκαστοτε ιερευς η ιερομοναχος τελει ολα τα ιερα μυστηρια με την ευλογια του Επισκοπου του. Ας σκεφτουμε μονο ενα πραγμα οτι και 500 Αγιοι πρεσβυτεροι να συλλειτουργησουν αλλο πρεσβυτερο ή διακονο ή Επίσκοπο ΔΕΝ μπορουν να χειροτονησουν. Επισης και ο πλεον αγιος ιερευς αν δεν εχει χειροθεσια σε Πνευματικο η ενταλτηριο γραμμα απο επισκοπο ΔΕΝ μπορει να εξομολογησει κανενα λαικο. Ξαναερωτω, λοιπον, αν εβαλαν οι συγκεκριμενοι ιερεις και ιερομοναχοι μετανοια στο Δεσποτικο; Μαλιστα ο λειτουργων ιερευς -παντα κατα το τυπικο- πρεπει να παιρνει καιρο ΜΟΝΟ με το αντερί, το εξωρασο και το καλυμαυκι του ΜΕΤΑ ΕΝΔΥΕΤΑΙ απασα την ιερατικη του στολη. Ενδεικτικο και αυτο της μεγαλης σημασιας του "Καιρου".

Δευτερον στο ιερο Αντιμηνσιον που απλωνεται στην Αγια Τραπεζα μετα το Ιερο Ευαγγελιο ΠΟΙΟΥ επισκοπου την υπογραφη φερει; Ερωτω σας π. Παισιε και αναμενω ξεκαθαρη απαντηση. Λυπαμαι αλλα τα εχετε λιγο μπερδεμενα εσεις οι αποτειχιζομενοι. Απο την μια τα βαζετε με τους οικουμενιστες και εσεις εχετε γινει προτεσταντιζοντες Ορθοδοξοι. Αυτοσχεδιαζετε, λειτουργειτε με ενα καθηρημενο κληρικο (αληθεια γιατι δεν το κανατε τοσα χρονια;), καλειτε τον μοναχο Σαββα να ψαλλει ΠΟΥ ΕΜΑΘΑ πως κοινωναει στο ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΣΕ κελια ζηλωτων ΓΟΧ (ΠΑΡΑΚΑΛΩ να με διαψευσει αν δεν ισχυει κατι τετοιο και ζητω συγνωμη αν τον αδικω). Λοιπον τι γινετε με εσας. Που ηταν σημερα ο π. θεοδωρος Ζησης, ο π. Νικολαος Μανωλης κ.α. Εκεινοι προφανως σεβαστηκαν την προ ετων αποφαση της καθαιρεσης του π. Ευθυμιου Τρικαμηνα (αληθεια ποια συνοδος τον αποκατεστησε; Θυμαμαι για καποια ετη και ο ιδιος ειχε σεβαστει την αποφαση του Συνοδικου. Μετα ξαφνικα ξαναρχισε να λειτουργει). 

Ξερω πως με οσα γραφω θα δεχθω υβρεις και νομικιστικα σχολια που θα εχουν και πολλα πατερικα χωρια για να με τσακισουν. Ομως η ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΛΑΜΨΕΙ και μακαρι να βγω ψευτης αλλα αν καποιοι (αλλα και ολοι μας) δεν ταπεινωθουμε θα καταληξουμε σαν τους ΓΟΧ αλληλοσφαγμενοι και αλληλοκαθηρημενοι. Υπακοη αδελφοι στην Αγια ΜΑΣ Εκκλησια, την μανα μας που δεν επαψε να γενναει αγιους. 

Ερώτηση - ποιος απο εμας εκανε εστω εικοσι λεπτα, τι λεγω δεκα λεπτα, τι λεγω πεντε λεπτα, τι λεγω δυο λεπτα ΠΡΟΣΕΥΧΗ για τον Πατριαρχη Βαρθολομαιο. Ας γραψει καποιος απο ολους εμας που καθημερινα τον λοιδωρουμε οπως ο ιστολογος εστω ανωνυμα. Ναι εγω καθε μερα ζητω απο τον Κυριο μας να τον φωτιζει στα καθηκοντα του. Ελπιζω να βρειτε το θαρρος και να το δημοσιευσετε κ. Οδυσσεα το σχολιο μου. 

Ανόητος εμπαθης Χριστιανος.

Χρήστος27 Ιουλίου 2017 - 12:13 μ.μ.

Προς: Ανώνυμος 27 Ιουλίου 2017 - 12:26 π.μ.

Δηλαδή, εσείς πιστεύετε ότι όταν ο παπάς παίρνει καιρό και μετανίζει μπροστά στον κενό αρχιερατικό θρόνο, η μετάνοια του "μεταβαίνει" προς τον (απόντα) Αρχιερέα;

Δεν σας είναι λίγο πιο εύκολο (εφ όσον πιστεύετε) να δεχτείτε ότι ο παπάς βάζει μετάνοια στον Μεγάλο Αρχιερέα, η εικόνα του οποίου βρίσκεται στον θρόνο, και ο οποίος είναι ούτως ή άλλως Παρών ως ο Προσφέρων και Προσφερόμενος;

Ως προς δε το αντιμήνσιο, έχετε την εντύπωση ότι φέροντας την υπογραφή του Επισκόπου, επέχει την θέση κάποιας ενυπόγραφης άδειας για τον Πρεσβύτερο, ώστε ο τελευταίος να μπορεί να λειτουργήσει;

Η υπογραφή στο αντιμήνσιο, αποτελεί πιστοποίηση περί του εγκαινιασμού του και δεν έχει να κάνει με την "εξουσιοδότηση" του Επισκόπου προς τον ιερέα για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.

Άλλωστε η χρήση του αντιμηνσίου σε εγκαινιασμένη Αγία Τράπεζα, ελέγχεται για την ορθότητά της, και μάλλον έχει πρακτικούς λόγους (για την συλλογή ίσως με ακρίβεια των μαργαριτών). 

Είναι αλήθεια ότι όλα αυτά που αναφέρετε, τα χρησιμοποιούν ως επιχειρήματα οι Επίσκοποι για τονισμό της υπερεξουσίας τους. 

Όμως, επειδή πράγματι φαίνεται να γνωρίζετε λειτουργική, για σκεφτείτε αν είναι όντως έτσι τα πράγματα.

Και αν όντως είναι, για σκεφτείτε ποιός Επίσκοπος μπορεί να ίσταται εις τόπον και τύπον Χριστου; Ο καθένας; Αδιακρίτως των αιρετικών του φρονημάτων; Μήπως τελικά θεωρούμε το μυστήριο της ιερωσύνης ως μαγική πράξη;

Γιατί η Εκκλησία μας, απαγορεύει αυστηρά (άσχετα αν στις μέρες μας εφαρμόζεται κατά κόρον ιδίως στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, με ψιλούς τίτλους) την χειροτονία "απολελυμένων" Επισκόπων άνευ ποιμνίου; Μήπως γιατί η σχέση ποιμένα και ποιμενόμενου είναι αμφίδρομη; Ο ποιμένας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ποίμνιο όχι μόνο για το παράλογο του πράγματος, αλλά και γιατί στην ουσία, ζυμώνεται με το ποίμνιό του και το εκφράζει. Ο Επίσκοπος δεν μπορεί να πηγαίνει σε Σύνοδο και να αποφασίζει αφ εαυτού, με βάση σκοπιμότητες και συσχετισμούς. Πηγαίνει στην Σύνοδο (είτε αυτή είναι η Διαρκής είτε η Σύνοδος της ιεραρχίας, ή η "σύνοδος" του Κολυμβαρίου) για να εκπροσωπήσει και εκφράσει την εκκλησία του. Άλλως καταντά ένας γραφειοκράτης που συμμετέχει σε κάτι που μοιάζει με συνεδρίαση Διοικητικού Συμβουλίου πολυεθνικής και όχι με Ιερά Σύνοδο.

Δεν νομίζετε ότι μόνοι μας έχουμε απεμπολήσει τα δικαιώματά μας ως Βασίλειον ιεράτευμα, εκχωρώντας τα εν είδει λευκής επιταγής στους Επισκόπους μας, οι οποίοι διαπιστώνοντας την ράθυμη και ανεύθυνη στάση μας, οικειοποιούνται όλα αυτά που ανήκουν ακόμη και στο τελευταίο (με την κοσμική έννοια) μέλος της Εκκλησίας, που όμως για τον Χριστό είναι πολύτιμο όπως και κάθε άνθρωπος, υπερ ού Χριστός έπαθε, απέθανε και Ανέστη.

Με εκτίμηση

(ά)Χρηστος.