ΝΕΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΝΕΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Η Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης διοργανώνει Ημερίδα αφιερωμένη στον Παπικό “Αρχιεπίσκοπο” Κερκύρας, Ζακύνθου, και Κεφαλληνίας και “Αποστολικό Βικάριο” Θεσσαλονίκης κ. Σπιτέρη, με αφορμή την συμπλήρωση 50 ετών ιερατικής διακονίας του.

Μεταξύ των ομιλητών είναι και ο επικεφαλής των εν ενεργεία Αγουριδικών Καθηγητών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου.

Μένει κανείς κυριολεκτικά έκπληκτος από την πορεία οικουμενιστικού ολέθρου, που ακολουθεί η Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης, την οποία -τα τελευταία χρόνια- ακολουθεί κατά ποδας, με αποφευκτέα συνέπεια, και η Θεολογική Σχολή Αθηνών.

Ο κ. Σπιτέρης συμπλήρωσε πενήντα χρόνια “ιερατικής διακονίας”, λέγει το πρόγραμμα της Ημερίδας. 

Με συγχωρείτε, αλλά ποιάς “ιερατικής διακονίας”; Έχουν οι αιρετικοί “ιερωσύνη”; Από πότε αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι έχουν ιερωσύνη οι αιρετικοί;

Ποια δουλειά έχει μια Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή να διοργανώνει, για την οποιαδήποτε επέτειο του κ. Σπιτέρη ή του οποιουδήποτε άλλου αιρετικού, Ημερίδα για να τον τιμήσει;

Αν οι Παπικοί κρίνουν ότι πρέπει να τιμήσουν ένα εξέχων μέλος του Βατικανού, ας το κάνουν. Ποιος τους εμποδίζει; Και γιατί μας αφορά;

Αιρετικοί είναι, ένα εξέχοντα αιρετικό θέλουν να τιμήσουν.

Δικό τους μέλημα.

Εμείς, όμως, άραγε;

Ποια δουλειά έχουμε να τιμούμε αιρετικούς;

Πώς είναι δυνατόν να γίνει ανεκτόν έστω, ότι Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή διοργανώνει Ημερίδα για να τιμήσει ένα αιρετικό, για την "ιερατικήν" του διακονία;

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στο bibleandecumene:

“Ο διαθρησκειακός διάλογος δεν σχετικοποιεί την πίστη όσων μετέχουν σ’ αυτόν, οδηγώντας στον συγκρητισμό, ούτε ο στόχος των διαλόγων μπορεί να είναι η παραγωγή ενός νέου, από όλους αποδεκτού, θρησκειακού τύπου. Διάλογος δεν σημαίνει την κατά ιεραποστολικό τρόπο προσπάθεια μεταστροφής των ανθρώπων. Αντίθετα ο διάλογος αποσκοπεί στην προβολή των πλέον αυθεντικών στοιχείων της κάθε θρησκευτικής παράδοσης, προκειμένου να αναζητηθούν τρόποι συνεργασίας και αλληλοκατανόησης των ανθρώπων.”

Ξεκάθαρα, λοιπόν, πράγματα που δεν αφήνουν ούτε εκατομμυριοστό αμφιβολίας, για το πού αποσκοπούν οι Διαθρησκειακοί διάλογοι.

Δεν πρόκειται για διαλόγους, οι οποίοι εξετάζουν το δόγμα των θρησκειών, αλλά για αναζήτηση στοιχείων από την κάθε θρησκεία, “προκειμένου να αναζητηθούν τρόποι συνεργασίας και αλληλοκατανόησης των ανθρώπων.”

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για θεολογικούς διαλόγους, αλλά για πολιτικούς και κοινωνικούς διαλόγους των θρησκειών.

Κύριε Καθηγητά! Εστέ βέβαιος για την αίδιο ευγνωμοσύνη μας για την ξεκάθαρη ομολογία σας, η οποία ξεκαθαρίζει -χωρίς περιστροφές- πού το πάτε με τους Διαθρησκειακούς διαλόγους.

Βαδίζετε -χωρίς καμία αμφιβολία- σε οδό μη πεπατημένη από τους Αγίους της Εκκλησίας, οι οποίοι ΠΑΝΤΟΤΕ όταν διαλέγονταν με αλλόθρησκους, απέβλεπαν εις ένα και μόνον: Να τους οδηγήσουν στην ορθόδοξη πίστη.

Οι Πατέρες έκαναν ΜΟΝΟΝ θεολογικούς διαλόγους με τις άλλες θρησκείες, ενώ εσείς εξοστρακίσατε το δόγμα για να πετύχετε κοινωνικούς και πολιτικούς στόχους.

Σε απλά Ελληνικά “αυτός καθ’ εαυτού της καταδίκης την ψήφο εκπεφωνήκατε”.

"Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων", μετά την ξεκάθαρη ομολογία σας;

Οι Άγιοι Ιωάννης Δαμασκηνός, Γρηγόριος Παλαμάς, Γεννάδιος Σχολάριος, Μάξιμος Γραικός, οι Νεομάρτυρες κτλ., όποτε συζητούσαν με το Ισλάμ η στάση τους ήταν ομολογιακή και θεολογική. Ποτέ δεν επεδίωξαν συνεργασία με αλλόθρησκους για να πετύχουν εγκόσμιους στόχους.

Επομένως, κ. Καθηγητά, τέμνετε οδούς αλλότριες της Πατερικής Παράδοσης.

Ευχαριστούμε θερμά γιατί μας ξεκαθαρίσατε τα πράγματα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.

Η ΣΚΑΙΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Θ. ΓΙΑΓΚΟΥ

Η ΣΚΑΙΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ κ. Θ. ΓΙΑΓΚΟΥ

Της κ. Ελένης Λωρίτου

=====

"Εμείς ξέρουμε τι λένε οι άγιοι Πατέρες και εμείς μελετούμε τους αγίους Πατέρες και δεν θα μας πείτε εσείς που είστε ηλίθιοι"! 

Η γνωστή αντιμετώπιση των Οικουμενιστών, η γνωστή έπαρση, η γνωστή δολιότης, η γνωστή περιφρόνηση του συνομιλητή ή του ακροατηρίου, η πεποίθηση της υπεροχής και ο τύφος. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι γνώρισμα μόνο του κ. Γιάγκου, αλλά όλων των Οικουμενιστών. Είναι ένα κοινό τους χαρακτηριστικό που πρέπει να αξιολογείται. Είναι ένα γνώρισμα που τους προδίδει και αποκαλύπτει το ψεύδος πάνω στο οποίο στηρίζονται. Είναι μία ιδιότητα που τους διαφοροποιεί από την απλότητα και την ευθύτητα του πνεύματος του Θεού. 

Η ορθόδοξη πνευματικότητα λέει ότι πρέπει να εξετάζουμε τα πνεύματα από πού είναι, αν είναι του Θεού ή του αντικειμένου με βάση το ορθόδοξο κριτήριο και με μία πνευματική διαίσθηση και όσφρηση. Το πνεύμα του Θεού είναι απλό, ευθές, εποικοδομητικό, επιεικές, φιλάνθρωπο, φιλάδελφο. Ο άνθρωπος του Θεού είναι πλήρης χάριτος και αληθείας. Γιατί ο κύριος καθηγητής δεν κάθεται να μιλήσει στα παιδιά και στους "ηλιθίους" -από ηλιθίους σύγκειται η Εκκλησία "ου πολλοί σοφοί, ου πολλοί ευγενείς" -με πνεύμα πραότητος και επιεικείας για την "ηλιθιότητά τους"; Θα του άρεσε κάποιος να φερθεί με σκαιότητα στο άρρωστο παιδί του;

Δεν είναι κάτι το τυχαίο, μία παρόρμηση της στιγμής. Είναι μέσα στις προγραμματικές τους επιδιώξεις, είναι ένα εργαλείο του ψυχολογικού των πολέμου να δημιουργήσουν στον άλλον αισθήματα κατωτερότητος, ώστε να είναι ευάλωτος στην αίρεση που του σερβίρουν. Ενώ ο ποιμένας του Θεού προσπαθεί να οικοδομήσει τον άνθρωπο του κάθε επιπέδου, αυτοί χρησιμοποιούν κάθε ψυχολογικό μέσο να τον αποδομήσουν. 

Στην πραγματικότητα οι Οικουμενιστές είναι οι πιο μεγάλοι βλάκες, διότι πουλάνε την αθάνατη ψυχή τους για μερικά σκύβαλα πρόσκαιρα, όσο μπορεί να διαρκέσει αυτή η μάταιη ζωή. Το ότι ο Θεός έδωσε στον κ. Γιάγκου έναν σταυρό θα έπρεπε να τον καθιστά πιό συνετό και όχι τόσο κενόδοξο. Ο πιό έξυπνος άνθρωπος είναι αυτός που έχει ταπείνωση και υπακούει στις εντολές του Θεού. 

Ας θυμηθούμε ένα περιστατικό από τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο για να καταλάβουμε στην πράξη ποιό είναι το ορθόδοξο πνεύμα και ποιό το πνεύμα της πλάνης. Κάποιος φοιτητής περιμένοντας να δει τον π. Επιφάνιο τον άκουσε να συνομιλεί με έναν σπουδαίο καθηγητή πανεπιστημίου. Ο φοιτητής συνεσταλμένος, όταν τελείωσε η συνομιλία, του λέει, γέροντα, πώς είναι δυνατόν εγώ ένας απλός φοιτητής να σας απασχολώ και να σας αποσπώ από τις τόσο σημαντικές συνομιλίες σας; Δεν βάζω παιδί μου, του απαντά ο π. Επιφάνιος, ούτε τρείς καθηγητές πανεπιστημίου ίσια με έναν από εσάς!  

Αν πρόκειται δε οι καθηγητές να είναι και Οικουμενιστές σαν τον κ. Γιάγκου και τον κ. Κωνσταντίνου έ! τότε η εξίσωση ανεβαίνει!

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΝΑ ΚΟΥΜΠΩΘΟΥΜΕ

ΑΠΟ 3-5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΕΙΤΑΙ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΒΛΑΤΑΔΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ "ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟ."

ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΡΟΥΣΣΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΡΤΖΕΛΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΙΑΓΚΟΥ.

ΟΙΚΟΘΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΜΟΝΟΝ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ.

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΟΔΙΚΟΙ ΕΓΚΡΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ;

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΟΔΙΚΟΙ ΕΓΚΡΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ;

Του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη

=====

Θερμά συγχαρητήρια στον κ. Παπαθανασόπουλο  για τη θαυμάσια προσέγγιση του όλου θέματος απ την πλευρά του. Δυστυχώς η συγκεκριμένη ομάδα των διασπαστών του θεολογικού κόσμου έχει απλώσει τα πλοκάμια της, εκτός απ τον πανεπιστημιακό θεολογικό χώρο και τη διαβόητη "ακαδημία του Βόλου", και σε επίσημα εκκλησιαστικά περιοδικά. Εκτός απ το Σταύρο Γιαγκάζογλου διαβάσαμε ότι και οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι κύριοι Σταμούλης και Κωνσταντίνου, στελέχη του συνδέσμου Ο ΚΑΙΡΟΣ αμφότεροι, πλαισιώνουν τη συντακτική επιτροπή του περιοδικού ΘΕΟΛΟΓΙΑ, επισήμου περιοδικού της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Θα πρέπει κάποτε να καταλάβει η εν Ελλάδι εκκλησιαστική αρχή ότι είναι παντελώς αδιανόητο, αλλά και απαράδεκτο, να αποτελούν τα επίσημα εκκλησιαστικά περιοδικά παραρτήματα του περιοδικού ΣΥΝΑΞΗ, γνωστής "θεολογικής" σκέψεως και κατευθύνσεως.

Αντί η εκκλησιαστική διοίκηση να συνεργασθεί στενά με το επίσημο όργανο αντιπροσωπεύσεως των Ελλήνων θεολόγων, τουτέστιν την ΠΕΘ, αξιοποιώντας το επιστημονικό θεολογικό δυναμικό της προς όφελος της πληρέστερης διεξαγωγής του πολυσχιδούς ποιμαντικού και ιεραποστολικού της έργου, σε μια κοσμογονική εποχή, κατά την οποία ο ελληνικός λαός, και δη η νεολαία μας, βιώνει μια πρωτοφανή σύγχυση ιδεών, υφιστάμενος, ταυτόχρονα, μία ανηλεή πλύση εγκεφάλου απ τα ΜΜΕ (μέσα μαζικής εξαχρείωσης)-νεοταξικά παραμάγαζα, και τυγχάνει σε τρομακτικό βαθμό ουσιαστικά αποίμαντος, ακατήχητος και αδιαφώτιστος επί θεμάτων Ορθοδόξου Δόγματος, Ήθους και Λατρείας, αυτή "επέλεξε" να "εκχωρήσει", τρόπον τινά, τη διαχείρηση των περιοδικών της σε φορείς στρεβλών "θεολογικών" αντιλήψεων και θέσεων.

Αλήθεια, όλοι οι συνοδικοί εγκρίνουν την κατάσταση αυτή; Όλοι τους συμφώνησαν να διαχειρίζονται οι προδιαληφθέντες "θεολογικοί" παράγοντες τα προαναφερθέντα έντυπα; Ή μήπως τις σχετικές αποφάσεις έλαβε μία κλίκα παρατρεχάμενων της αρχιεπισκοπής που "δορυφορούν" το σημερινό αρχιεπίσκοπο Αθηνών ερήμην των λοιπών συνοδικών;

Αν οι τελευταίοι ή κάποιοι εκ των τελευταίων διαφωνούν με αυτήν την "εκχώρηση" των περιοδικών σε στελέχη της γνωστής ομαδούλας πώς εκδηλώνουν τη διαφωνία τους; Γιατί "δεν πατούν πόδι" κατά το κοινώς λεγόμενο; Ανέχονται να εκπροσωπούν οι λεγάμενοι την επίσημη Εκκλησία στον τομέα των περιοδικών θεολογικών εκδόσεων της τελευταίας;

Πώς μετά να αποκτήσει αξιοπιστία ο λόγος τους υπέρ της κατοχυρώσεως του σημερινού χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών όταν ο πρωτεργάτης και πρωταγωνιστής της αφύσικης μεταλλαγή τους τυγχάνει διευθυντής του περιοδικού ΘΕΟΛΟΓΙΑ; Για παρονυχίδα πρόκειται, σεβασμιώτατοι;

"ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ"

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

"Και διηγώντας τα να κλαις"!

Του κ. Λυκούργου Νάνη

=====

Από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει θρηνωδώντας την οσημέραι επιτεινόμενη ζόφωση του εκκλησιαστικού ορίζοντα όπως αυτή αποτυπώνεται εναργώς στη σχετική ειδησεογραφία;

Απ’ το θλιβερό γεγονός, επί τη βάσει του οποίου, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι μητροπολίτες Μεσσηνίας και Δημητριάδος ορίστηκαν από τη ΔΙΣ (ακόμη μία συνοδική απόφαση που ελήφθη κατά τρόπο παντελώς άκριτο κι επιπόλαιο) να εκπροσωπήσουν, και πρόκειται εντός των προσεχών ημερών να υλοποιηθεί η εν λόγω απόφαση, την Εκκλησία της Ελλάδος στις εργασίες της ειδικής διορθοδόξου προπαρασκευαστικής επιτροπής της "Αγίας και Μεγάλης Συνόδου" (τη "βάφτισαν" από τώρα αγία!!!) με ό,τι συνεπάγεται, μία τέτοια απευκταία εκπροσώπηση, για την ποιότητα των αποφάσεων που θα ληφθούν αλλά και για το κύρος της κατ’ Ελλάδα Εκκλησίας;

Απ’ το γεγονός ότι ανατέθηκε, πάλι με συνοδική απόφαση και παρά την τεκμηριωμένη και έμπονη διαμαρτυρία του μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, στο γνωστό και μη εξαιρετέο καθηγητή του ΑΠΘ και κοσμήτορα της εκεί, μάλλον κατ’ όνομα και καθ υπόθεσιν και ουχί και πράγματι, θεολογικής σχολής κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου να ομιλήσει κατά τον εορτασμό του αγίου Φωτίου στο Διορθόδοξο Κέντρο στη μονή Πεντέλης;

Απ την κλιμάκωση των διώξεων σε βάρος ομολογητών κληρικών όπως ο π. Νικόλαος Μανώλης επί τη βάσει επιεικώς φαιδρών και ανεπέρειστων κατηγορητηρίων;

   

Από την αναδίφηση των θλιβερών, στην κατεχόμενη Σμύρνη, πατριαρχικών δηλώσεων που από κάποιους εξελήφθη ως έμμεση "απάντηση" στη γνωστή, επικριτική των πατριαρχικών ολισθημάτων, επιστολή των Αγιορειτών πατέρων;

   

Από την εκδήλωση ανησυχητικών κρουσμάτων διαθρησκευτικού συγκρητισμού όπως αυτό σε σχολείο της Καλαμάτας με πρωταγωνιστές κληρικό και καθηγητή θεολόγο;

   

Απ’ το γεγονός ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συνήλθε το μήνα Ιανουάριο μόνο σε τρεις συνεδρίες (ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ) χωρίς να ασχοληθεί με τις "καυτές πατάτες", τουτέστιν με ζέοντα και φλέγοντα και τσουρουφλίζοντα εκκλησιαστικά ζητήματα αλλά με δευτερεύοντα και επουσιώδη θέματα;

Αλήθεια, τι διαλαμβάνει ο κανονισμός λειτουργίας της ΔΙΣ; Τι σόι "διαρκής" είναι η σύνοδος όταν συνεδριάζει τρις μηνιαίως;

Διαρκώς δεν πολεμά ο διάβολος και τα εν τω κόσμω όργανά του την Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού;

    

Διαρκώς οι πολυάριθμες και πολυώνυμες και ποικιλώνυμες και συνεχώς πολλαπλασιαζόμενες αιρέσεις και ετεροδιδασκαλίες δε διαβιβρώσκουν το σώμα της νεοελληνικής κοινωνίας και "λύκοι βαρείς και λοιμώδεις" δεν κατασπαράσσουν τα πρόβατα της λογικής ποίμνης του Ιησού;

   

"Έβγαλε τα λυσσακά της" η εγχώρια θολοκουλτούρα προκειμένου να μας αποχριστιανίσει και αφελληνίσει και η αντίδραση και αντίσταση των ποιμένων ισούται τω μηδενί!

   

Προφανώς ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος (και οι δορυφορούντες τη μακαριότητά του ιεράρχες) διατελεί δέσμιος στρεβλών, εν προκειμένω, αντιλήψεων τις οποίες κληρονόμησε απ’ την εποχή του επάρατου σεραφειμισμού όταν η "φιλόχριστη και θεοσεβής" πολιτεία, στις δεκαετίες του 70 και του 80) ξεχαρβάλωνε την ελληνική κοινωνία θεσπίζοντας πλειάδα αντιχριστιανικών, εγκληματικών και εθνοκτόνων νομοθετημάτων και η τότε ηγεσία διά της ενόχου ανοχής της "συνευδοκούσε τοις πράσσουσι την ανομίαν"! Δυστυχώς η φοίτησή του στη σεραφειμική σχολή μάλλον τον κατέστησε θιασώτη της αφωνίας με ό,τι κάτι τέτοιο συνεπάγεται για την ποιότητα της υπό της επισήμου Εκκλησίας προβαλλομένης αντιδράσως και αντιστάσεως!

   

Βλέπετε δεν έχουμε στις ημέρες μας αναστήματα σαν αυτά των μακαριστών Αυγουστίνου Καντιώτη και Αμβροσίου Νικολάου που με τη σάλπιγγα του λόγου και της γραφίδας τους έσειαν το εκκλησιαστικό και εθνικό σύμπαν παρά το γεγονός ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει την Εκκλησία του και βλέπουμε και στις ημέρες μας ιεράρχες, ολίγους δυστυχώς, να υπερμαχούν της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού καθιστάμενοι αντικείμενα ελεινής κατασυκοφαντήσεως και απαξιώσεως από τους κοάζοντες βατράχους της εκκλησιομαχίας και του εθνομηδενισμού αλλά και από εκκοσμικευμένους και ποτισμένους απ το δηλητήριο της νεοορθοδοξίας και του συγκρητισμού ενδοεκκλησιαστικούς κύκλους και κάποιους ομόφρονες και ομοτρόπους τους διαδικτυακούς καλάμους!

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΡΙΣΕ ΤΟΝ κ. ΜΙΛΤΙΑΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΜΙΛΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ Μ. ΦΩΤΙΟΥ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΡΙΣΕ ΤΟΝ κ. ΜΙΛΤΙΑΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΜΙΛΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ Μ. ΦΩΤΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στο “Αγιορειτικό Βήμα”:

“Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος για την εορτή του εν Αγίοις Πατρός ημών Φωτίου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Μεγάλου, Προστάτου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όρισε ως κύριο ομιλητή στην εόρτια κοινή Συνεδρία των Καθηγητών των Θεολογικών Σχολών Αθηνών και Θεσσαλονίκης μετά των Μελών της Δ.Ι.Σ. τον Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ελλογιμώτατο κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου.”

Και σχολιάζει το “Αγιορειτικό Βήμα:” 

“Παίρνει θέση η ΔΙΣ υπέρ του τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Θεολογική του ΑΠΘ; Αυτό το ερώτημα προκύπτει μετά την απόφαση της σημερινής συνεδρίασης της Συνόδου με την οποία ορίζει ως ομιλητή σε μια εκδήλωση την επόμενη χρονιά τον  τον Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, ο οποίος είναι ένας εξ αυτών που ψήφισαν ΝΑΙ στην ίδρυση του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στις 7.3.2014 κατά τη Γενική Συνέλευση του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής.”

Να απαντήσω την ερώτηση του “Αγιορειτικού Βήματος;”

Ασφαλώς και παίρνει θέση για την ίδρυση του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών η Ιερά Σύνοδος -γράφε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. 

Οχι απλά επειδή όρισε τον κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου ομιλητή για την Εορτή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά προπαντός επειδή το Τμήμα Ισλαμικών Σπουδών έχει ως μέντορά του τον κ. Σταύρο Γιαγκάζογλου, που κινεί τα νήματα για την απο-ορθοδοξοποίηση του μαθήματος των θρησκευτικών και τη μετατροπή των Ορθόδοξων Θεολογικών Σπουδών σε θρησκειολογικές-οικουμενιστικές.

Αν “ο διά τας αμαρτίας ημών” Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δεν στήριζε με νύχια και με δόντια τον στενό συνεργάτη του κ. Σταύρο Γιαγκάζογλου -τον προσφυώς αποκληθέντα “κακό δαίμονα του μαθήματος των Θρησκευτικών”- τότε δεν θα είχαν καν ανακινηθεί αυτά τα θέματα.

Η μετατροπή του ορθόδοξου μαθήματος των θρησκευτικών και η δημιουργία Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών θα προωθηθούν δυναμικά σε λίγους μήνες ή και βδομάδες όταν οι Εκκλησιομάχοι και Εθνομειοδότες του ΣΥΡΙΖΑ θα καταλάβουν την εξουσία και θα στηρίξουν αποφασιστικά τις επιδιώξεις του κ. Γιαγκάζογλου, αφενός μεν επειδή γνωρίζουν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος τις στηρίζει, αλλά και επειδή είναι απολύτως συμβατές με τη δική τους επιδίωξη να δημιουργήσουν μια θρησκευτικά ουδέτερη παιδεία.

Γι’ αυτό ακριβώς -συν τοις άλλοις- οι συνειδητοί χριστιανοί πρέπει να συνεργήσουν αποφασιστικά ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι δορυφόροι του να εξασφαλίσουν τη μικρότερη δυνατή πλειοψηφία στη Βουλή ώστε το εθνομειοδοτικό και εκκλησιομάχο τους πρόγραμμα να καταστεί -κατά το δυνατόν υπό τις περιστάσεις- λιγότερο επικίνδυνο.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ κ. Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΑΝ ΚΟΣΜΗΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ κ. Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΩΣ ΚΟΣΜΗΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Α.Π.Θ.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

========

Η εκλογή του κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου ως νέου Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προκάλεσε -ως εικός- πολλές αντιδράσεις και πολλά αρνητικά -κατά το πλείστον- σχόλια. 

Ο κ. Μ. Κωνσταντίνου δεν είναι τυχαίος άνθρωπος. Είναι επίλεκτο μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας, αντιπρόεδρος του Συλλόγου Θεολόγων “Καιρός”, Αγουριδικός θεολόγος ως προς τα φρονήματα, θαμώνας του ΠΣΕ, συμμετέχει σε οικουμενιστικές ασχημίες με συμπροσευχές σε παπικό ναό στη Θεσσαλονίκη κοκ..

Καθόλου παράξενο, λοιπόν, ότι οι παραδοσιακοί πιστοί άκουσαν την είδηση της εκλογής του με πραγματική δυσφορία.

Τι πιο φυσικό από το να δουν την εκλογή του ως επιβεβαίωση της γενικής πεποίθησης ότι το ορθόδοξο φρόνημα της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης έχει διαβρωθεί χωρίς ελπίδα αναστροφής;

To make things worse ο κ. Μ. Κωνσταντίνου, άμα τη εκλογή του, έκανε δηλώσεις με τις οποίες έκανε pre-emptive strike (προληπτικό κτύπημα), επειδή προφανώς γνώριζε ποιες αντιδράσεις θα προκαλούσε η εκλογή του, εναντίον των “φονταμενταλιστικών” -όπως τα χαρακτήρισε- “ιστολογίων”, τα οποία διασύρουν το κύρος της Σχολής και επιβεβαίωσε τους οικουμενιστικούς, πολυπολιτισμικούς και αριστερούς προσανατολισμούς του.

Η εκλογή του κ. Μ. Κωνσταντίνου δεν πρέπει να ξενίζει κανένα. Ο κ. Π. Βασιλειάδης και οι συν αυτώ σχεδίασαν και έβαλαν σε εφαρμογή μακρόπνοο λίαν αποτελεσματικό σχέδιο που απέφερε και αποφέρει πολύ πλούσιους καρπούς στις Θεολογικές Σχολές, στο Υπουργείο Παιδείας, στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και στους επιτελικούς οργανισμούς της Εκκλησίας. Ακόμη και στην Ιεραρχία.

Στην επέλαση αυτού του άριστα οργανωμένου σχεδίου, ο π. Θεόδωρος Ζήσης και οι συν αυτώ, δεν έφεραν καμία ουσιαστική αντίσταση. Παντελώς ανίκανοι να οργανώσουν πραγματική αντίσταση και να εκπονήσουν επιθετική στρατηγική περιορίστηκαν -και ακόμη περιορίζονται- σε διαμαρτυρίες για τα κακώς κείμενα, οι οποίες μάλιστα ακούγονται όλο και λιγότερο συχνά και όλο και λιγότερα έντονες. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο π. Θεόδωρος Ζήσης εξακολουθεί να αποφεύγει να συνεχίσει -όπως υποσχέθηκε- τον θεολογικό σχολιασμό της Διακήρυξης του Πάπα Φραγκίσκου και του Παναγιότατου Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στα Ιεροσόλυμα. 

Η μάχη εναντίον της εκκοσμίκευσης, των νεωτερισμών και του Οικουμενισμού και η αντίσταση για τη μετατροπή του μαθήματος των Θρησκευτικών σε θρησκειολογικό και των Θεολογικών Σχολών σε Σχολές Ιστορίας των θρησκειών, αφέθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μεμονωμένα άτομα (στην Ιεραρχία, στην Ακαδημαική κοινότητα, στους Θεολογικούς συνδέσμους κτλ.) και σε ορισμένα ιστολόγια και χριστιανικά έντυπα.

Τώρα κλαίμε και διαμαρτυρόμαστε για την ανάδειξη του κ. Μ. Κωνσταντίνου -με τόσο ευρεία μάλιστα πλειοψηφία- στην Κοσμητεία της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Μήπως έπρεπε πρωτίστως να κλαίμε γοερά για την απουσία ηγέτη και στρατηγού που να μπορεί να σχεδιάσει αγώνες και να οργανώσει πραγματική άμυνα και επίθεση;

Ασχετα του πόσο πρόθυμοι είμαστε να το παραδεχτούμε, η πικρή αλήθεια είναι ότι είμαστε “ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα”, σε αντίθεση με το οικουμενιστικό στρατόπεδο που έχει ηγέτη, σύμπνοια, στρατηγική, όρεξη για δουλειά, εντυπωσιακή παραγωγικότητα και προθυμία για ανάληψη προσωπικής επώνυμης ευθύνης.

Το πιο τραγικό είναι ότι το οικουμενιστικό στρατόπεδο αποτελείται από λιγότερα από εκατό πρόσωπα. Και όμως αποφέρουν πολλαπλάσιας ισχύος αποτέλεσμα από ότι εμείς. Μήπως η ενδεδειγμένη στάση είναι, αντί να τους προπηλακίζουμε, να αποκτήσουμε το δικό τους αγωνιστικό φρόνημα, όχι για να εμπεδώσουμε, όπως αυτοί, νεωτερισμούς και αιρέσεις, αλλά για να προβάλουμε τις αλήθειες της πίστης μας;

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ “ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ” ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ “ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ” ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Θρησκευτικά” την ακόλουθη πολύ κατατοπιστική είδηση για το πώς ψήφισε το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αναφορικά με τη δημιουργία Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών:

“Την Παρασκευή 7.3.2014 σε Γενική Συνέλευση του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης συζητήθηκε το θέμα της δημιουργίας Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών. Η πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ που συμμετείχαν στη σχετική ψηφοφορία που ακολούθησε υπερψήφισε τη σχετική πρόταση. Το ιστολόγιό μας δημοσιεύει ονομαστικά το αποτέλεσμα της Ψηφοφορίας. 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΘΕΤΙΚΑ, ΑΡΝΗΤΙΚΑ Ή ΑΠΕΙΧΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ:

Παρασκευή 7.3.2014

Ψήφισαν κατ᾽ ἀλφαβητική σειρά  ΝΑΙ (23)

Ἀμοιρίδου Εὐαγγελία

Ἀτματζίδης Χαράλαμπος

Βαλαῆς Διονύσιος

Γκουτζιούδης Μόσχος

Εὐαγγέλου Ἠλίας

Ζιάκα Ἀγγελική

Ἰωαννίδης Φώτιος

Κόλτσιου-Νικήτα Ἄννα

Κούκουρα Δήμητρα

Κυριατζῆ Ἀντωνία

Κωνσταντίνου Μιλτιάδης

Μαρτζέλος Γεώργιος

Μητροπούλου-Μούρκα Βασιλική

Παπαγεωργίου Νίκη

Παχῆς Παναγιώτης

Πέτρου Ἰωάννης

Σκαλτσῆς Παναγιώτης

Σκιαδαρέσης π. Ἰωάννης

Σταμούλης Χρυσόστομος

Στογιαννίδης Ἀθανάσιος

Τσομπανίδης Στυλιανός

Ὑφαντῆς Παναγιώτης

Χατζούλη Γλυκερία

ΟΧΙ (6)

Κογκούλης Ἰωάννης

Κουρεμπελές Ἰωάννης

Μυρίδης Νικόλαος

Οἰκονόμου Ἑλένη

Σιάσος Λάμπρος

Τσελεγγίδης Δημήτριος

ΛΕΥΚΟ (1)

Ράντζου Μαρία

ΑΠΟΝΤΕΣ (8)

Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Τάτση για την αποκαλυπτική πληροφόρηση, η οποία δείχνει αυτό που όλοι διαισθανόμαστε από καιρό. Οτι, δηλαδή, η σύσταση του Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών έχει συγκεκριμένη ιδεολογική ατζέντα που προσιδιάζει στην πλειοψηφία των Καθηγητών του Θεολογικού Τμήματος της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης.

Εκείνο που παρακαλούμε τον κ. Τάτση είναι να μας δώσει τα ονόματα των 8 Καθηγητών που απουσίαζαν από την συνεδρία, επειδή ο αριθμός 8 είναι πολύ μεγάλος για ένα τόσο μικρό εκλεκτορικό σώμα.

Αξίζει να διερευνήσουμε ποιοι μεταξύ των 8 απουσίαζαν δικαιολογημένα, επειδή είχαν ανυπέρβλητες δυσκολίες να παραστούν, και ποιοι απουσίαζαν λόγω διπλωματικής ασθενείας.

Φοβάμαι ότι εκεί ακριβώς εστιάζεται το πραγματικό πρόβλημα επειδή εδώ που τα λέμε ποιος εκπλήττεται διότι ο κ. Ατματζίδης και ο κ. Μ. Κωνσταντίνου ψήφισαν υπέρ ή ο κ. Τσελεγγίδης εναντίον της δημιουργίας Ισλαμικού Τμήματος στη Θεολογική Σχολή;