ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΘΕΡΜΟΥ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΘΕΡΜΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

==========

Ο π. Βασίλειος Θερμός έγραψε, στο Amen.gr, άρθρο με το οποίο συγκεκαλυμμένα καλύπτει τις απόψεις του κ. Νίκου Δήμου τον οποίο και θεωρεί χρησιμότατο παράγοντα στο απολογητικό έργο της Εκκλησίας εναντίον της Νέας Εποχής!

Ταυτόχρονα τα ρίχνει στον Σεβ. Καλαβρύτων για την κατάρα, που εξεστόμισε, να ξεραθεί το στόμα του κ. Δήμου.

Ακολούθως επεκτάθηκε σε θεωρίες για τη νεωτερικότητα (την οποία χρησιμοποιεί εναλλακτικά με τον όρο μετανεωτερικότητα) και για τη φύση της απολογητικής που δεν ταυτίζεται με την Εκκλησία που απολαμβάνει προστασία από την κοσμική εξουσία.

Φυσικά ο παμπόνηρος π. Βασίλειος Θερμός επιμελώς απέφυγε να αναφέρει αν θεωρεί το Αγιον Φως θαύμα ή αν συμφωνεί με όσους αρνούνται το θαύμα.

Περιορίστηκε να αναφέρει ότι συμφωνεί με τον κ. Δήμου ότι δεν πρέπει να υποδεχόμαστε το Αγιο Φως με τιμές αρχηγού κράτους.

Περιττόν να αναφέρουμε ότι ο Σεβ. Καλαβρύτων δεν έχασε την ευκαιρία να του απαντήσει -κατά την πρακτική του- αμέσως, με  άρθρο στο οποίο παραδέχεται μεν ότι χρησιμοποίησε αυστηρή γλώσσα, αλλά την οποία θεωρεί απολύτως συμβατή με τη γλώσσα των ιερών κειμένων της Εκκλησίας, την οποία -όπως υπέδειξε με νόημα- χρησιμοποιεί στη Θεία Λατρεία και ο π. Βασίλειος Θερμός.

Οτι το Αγιο Φως είναι θαύμα είναι απόλυτα πιστοποιημένο γεγονός στο διάβα των αιώνων. 

Η Μητρόπολη Πειραιώς εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία υποβάλλει μια σειρά από αξιόλογα ερωτήματα στον κ. Δήμου για να τον βοηθήσει να αντιληφθεί ότι όντως πρόκειται για θαύμα.

Η απόδοση τιμών αρχηγού κράτους στο Αγιο Φως εντάσσεται στα πλαίσια των υφισταμένων σχέσεων Πολιτείας και Εκκλησίας.

Θα προτιμούσα, αντί με στρατιωτικά αγήματα και με φιλαρμονικές, να υποδεχόμαστε με τον Τίμιο Σταυρό, με εξαπτέρυγα, με θυμιατούς και με λαμπάδες, το Αγιο Φως, τα θαυματουργά εικονίσματα και τα Αγια λείψανα.

Ο π. Βασίλειος -όπως και οι λοιποί Αγουριδικοί και Νεορθόδοξοι θεολόγοι ή τουλάχιστον όσοι εξ αυτών αναφέρθηκαν στο θέμα- επιμένουν να ταυτίζουν την νεωτερικότητα με τη μετανεωτερικότητα.

Δεν μας εξήγησαν όμως για ποιο λόγο καθιερώθηκε να χρησιμοποιούνται δύο, αντί ένας όρος.

Πώς να το κάνουμε; 

Αλλο Πατερική και άλλο μεταπατερική θεολογία.

Αλλο ιμπρεσσιονισμός και άλλο μεταιμπρεσσιονισμός.

Δεν αρνούμαι ότι η νεωτερικότητα και η μετανεωτερικότητα έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Τούτο όμως ουδόλως αναιρεί το γεγονός ότι έχουν και ουσιαστικές διαφορές και γι’ αυτό ακριβώς χρησιμοποιούνται δύο όροι για να εκφράσουν δύο διαφορετικές τάσεις.

Νεωτερικός είναι αυτός, ο οποίος δέχεται την χριστιανική -και κυρίως την κλασσική- παιδεία, αλλά θεωρεί το κατόρθωμά τους αξεπέραστο.

Μετανεωτερικός είναι εκείνος που χρησιμοποιεί τα σύμβολα της κλασσικής παιδείας και της χριστιανικής πίστης και παίζει με αυτά ελεύθερα χωρίς να ενδιαφέρεται για την καταξίωσή τους.

Επειδή γνωρίζω ότι ο π. Βασίλειος Θερμός ασχολείται με τη λογοτεχνία αναφέρω ότι ο Τ. Σ. Ελιοτ και ο Εζρα Πάουντ είναι νεωτερικοί ποιητές.


Ο δε Τ. Σ. Ελιοτ ήταν μάλιστα και πιστός χριστιανός. Στα έργα τους χρησιμοποιούν ευρύτατα την κλασσική γραμματεία και τα χριστιανικά σύμβολα με απόλυτο σεβασμό.

Για να διαβάσεις λ.χ. την “Ερημη χώρα” του Ελιοτ πρέπει να ξέρεις 7 τουλάχιστον γλώσσες -οπωσδήποτε μεταξύ τους και τις κλασσικές- επειδή παραθέτει στο πρωτότυπο αποσπάσματα από αυτές τις γλώσσες.

Οι νεωτερικοί ποιητές και διανοούμενοι ήταν βαθείς γνώστες της κλασσικής παιδείας. Σε αντίθεση με τους μετανεωτερικούς ποιητές, οι οποίοι, όχι μόνον απαξιώνουν -εκτός ελαχίστων περιπτώσεων- να μάθουν τις κλασσικές γλώσσες, αλλά και χρησιμοποιούν με πολύ ελεύθερο -και όχι σπάνια με απαξιωτικό- τρόπο την κλασσική παιδεία και τον χριστιανικά σύμβολα.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι σήμερα οι κλασσικές σπουδές δέχονται ανελέητα χτυπήματα από τους μετανεωτερικούς κλασσικούς φιλόλογους, όχι μόνον στην Αμερική, αλλά και στα παραδοσιακά κέντρα μελέτης των κλασσικών σπουδών στην Ευρώπη. 

Εχω σαφή και λίαν οδυνηρή προσωπική πείρα τι συμβαίνει στο πανεπιστήμιο Κολούμπια, αλλά περιήλθαν σε γνώση μου απολύτως ακριβείς πληροφορίες ότι το ίδιο συμβαίνει και στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από ορισμένους μετανεωτερικούς κλασσικούς φιλολόγους.

Αν ακούατε τι διδάσκουν πολλοί μετανεωτερικοί κλασσικοί φιλόλογοι -ιδιαίτερα φεμινίστριες, αλλά όχι μόνον- για την κλασσική παιδεία θα προτιμούσατε χίλιες φορές να μην υπάρχουν έδρες κλασσικών Σπουδών.

Οσο για το επιχείρημα του π. Βασίλειου Θερμού ότι πρέπει να θεωρούμε χρήσιμο τον κ. Νίκο Δήμου στην απολογητική της Εκκλησίας περιορίζομαι να καγχάσω. 

Δεν μπορούν, άραγε, οι θεολόγοι και οι ιερείς που ασκούν το απολογητικό έργο της Εκκλησίας, να αντιμετωπίζουν με την κοινή λογική τα επιχειρήματα των αθέων και πρέπει να καταφεύγουμε στη συνδρομή συνειδητών αθέων όπως τον κ. Νίκο Δήμου;

Ας μην τελειώσουμε την αναφορά μας χωρίς να επισημάνουμε την προσωποληψία και την εμπάθεια που υπάρχει εκ μέρους πολλών.

Συγκεκριμμένα πολλοί αντι-οικουμενιστές βρήκαν την ευκαιρία να χτυπήσουν τον π. Γεώργιο Τσέτση, διότι πρεσβεύει περίπου τα ίδια πράγματα για το Αγιο Φως με τον κ. Νίκο Δήμου. 

Και καλά έκαναν ασφαλώς.

Αλλά όλοι -με εξαίρεση κάποιο ανώνυμο σχολιογράφο του ιστολογίου “Ακτίνες”- "έβγαλαν μούγγα" -για να ακριβολογούμε "έβγαλαν κυριολεκτικά τον σκασμό" κατά τη λαική έκφραση- για το γεγονός ότι ο πολύς κακόδοξος διανοούμενος κ. Χρήστος Γιανναράς το enfant gateaux της Νεορθοδοξίας (και επίτιμος διδάκτωρ πολλών Θεολογικών Σχολών), είπε τα ίδια και χειρότερα -με τους κ. Νίκο Δήμου και π. Γεώργιο Τσέτση- πράγματα για το Αγιο Φως, χωρίς να μπει στο στόχαστρο κανενός και χωρίς να υποστεί καμία συνέπεια, όπως, άλλωστε, δεν υπέστη καμία συνέπεια για όσες κακοδοξίες κατά καιρούς διατύπωσε.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΣ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΣ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

============

Οι δηλώσεις του Πάπα Φραγκίσκου στους δημοσιογράφους, στο αεροπλάνο της επιστροφής του από τη Bραζιλία στο Βατικανό, καθιστούν σαφές ότι το ταξίδι του Ποντίφηκα ήταν καθαρά προπαγανδιστικό. 

Στόχος του ήταν

1.) Αφ’ ενός μεν να καλύψει τα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα της διασύνδεσης του Βατικανού με το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος της Σικελικής και διεθνούς μαφίας, 

2.) Να αποπροσανατολίσει την προσοχή του κόσμου από το σκάνδαλο της παιδεραστίας,

3.) Να θολώσει τα νερά για την φθοροποιό δράση του ομοφυλοφιλικού κυκλώματος της Κουρίας,

αλλά, και 

4.) Να αντιμετωπίσει την πλημμυρίδα των Ευαγγελικών Πεντηκοστιανών, οι οποίοι προσηλυτίζουν τους Παπικούς κατά εκατομμύρια στις σέκτες τους στη Λατινική Αμερική - και όχι μόνον.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια ο Πάπας Φραγκίσκος είπε και τα ακόλουθα για την ομοφυλοφιλία, όπως τα διαβάσαμε στο Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”:

“Αναφερόμενος στα σενάρια περί της ύπαρξης ενός «γκέι λόμπι» στο Βατικανό, ο ποντίφικας δήλωσε ότι «τα πράγματα αυτά δεν αναγράφονται στην ταυτότητα και σε κάθε περίπτωση, το πρόβλημα είναι τα λόμπι γενικότερα, όχι οι διάφορες τάσεις των ανθρώπων».

«Ποιος είμαι εγώ για να κρίνω έναν γκέι αν αναζητά τον Κύριο και έχει καλές προθέσεις; Η κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας λέει ότι τα πρόσωπα αυτά δεν πρέπει να γίνονται θύματα διακρίσεων, μας λέει ότι πρέπει να τα δεχθούμε», δήλωσε ο Αργεντινός προκαθήμενος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.”

Οι δηλώσεις του Πάπα Φραγκίσκου είναι καταγέλαστες.

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε -με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο- ότι ο Πάπας Φραγκίσκος όντως είναι αναρμόδιος να κρίνει ένα ομοφυλόφιλο, πλην όμως είναι εξίσου αναρμόδιος να κρίνει ένα ετεροφυλόφιλο ή οποιονδήποτε άλλο!

Για ποιο λόγο;

Μήπως -Θεός φυλάξοι- παραφρονήσαμε και γίναμε οπαδοί της "μετανεωτερικότητας" και της "Νέας Εποχής" ή μήπως αποδεχόμαστε την σχετικοκρατία του χωρισμένου από το Θεό σύγχρονου κόσμου;

Πολλού γε και δη.

Ο ΜΟΝΟΣ λόγος που ο Πάπας είναι αναρμόδιος να κρίνει τους ετεροφυλόφιλους ή τους ομοφυλόφιλους, είναι επειδή ο ίδιος, ως αιρεσιάρχης, όχι μόνον δεν είναι επίσκοπος, αλλά είναι αβάπτιστος. 

Το βάπτισμα των Λατίνων δεν είναι βάπτισμα αλλά “μίασμα”, μας διδάσκει ο μεγαλύτερος Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας τους τελευταίους αιώνες -Οσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Αρα, προτεραιότητα του Πάπα Φραγκίσκου, δεν είναι να κρίνει κανένα, αλλά να μετανοήσει και να βαπτιστεί ορθόδοξος χριστιανός και να παροτρύνει όλους τους οπαδούς του να πράξουν το ίδιο.

Αν όμως ήταν αληθινός επίσκοπος της Εκκλησίας, τότε θα ήταν και με το παραπάνω δουλειά του να κρίνει ένα πρόσωπο επειδή έχει ετεροφυλοφιλικές ή ομοφυλοφιλικές σχέσεις!

Θα είχε αδήριτη υποχρέωση να του εξηγήσει ποια είναι η διδασκαλία του Χριστού για τον τρόπο που όλοι πρέπει να εκφράζουν τις σεξουαλικές τους τάσεις.

Τι είπε, λοιπόν, ο Χριστός για τις σαρκικές σχέσεις;

Μίλησε -με κρυσταλλίνη διαύγεια- για την αγνότητα, ως όρο σωτηρίας του ανθρώπου, είτε αυτός είναι ετεροφυλόφιλος, είτε ομοφυλόφιλος, και διασάφησε -με αδιαμφισβήτητο τρόπο- ότι όλες οι σαρκικές αμαρτίες (πορνεία, προγαμιαίες σχέσεις, μοιχεία, ομοφυλοφιλία, κτηνοβασία κτλ.) αποκλείουν, όσους τις κάνουν πράξη, την είσοδο στη Βασιλεία των Ουρανών. 

Ο μόνος ευλογημένος τρόπος έκφρασης του σεξουαλικού ενστίκτου -σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κυρίου- είναι ο ορθόδοξος εκκλησιαστικός γάμος που τελείται μεταξύ δύο ετεροφυλόφιλων προσώπων με σκοπό την τεκνογονία.

Ας αφήσει, λοιπόν, την γλώσσα της “πολιτικής ορθότητας” ο Αγιότατος και ας φροντίσει πρώτα να μετανοήσει για τις πλάνες και τις αιρέσεις του, ας βαπτιστεί χριστιανός ορθόδοξος και ας κάνει ότι μπορεί για να οδηγήσει το 1,200,000 πιστών του Βατικανού στη Μόνη Αληθινή Εκκλησία, την Ορθόδοξη Εκκλησία.