ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

 ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

=====

Εορτάζοντας τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, συνειρμικὰ στοχαζόμαστε τὴν σύγχρονη ἀπόπειρα τῶν θιασωτῶν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖοι, ἐπιχειρώντας νὰ «γεφυρώσουν» τὴν Ἐκκλησία μὲ τὶς αἱρέσεις, νοθεύουν συστηματικὰ τὴν σώζουσα ἀλήθειά της. 

Πρωτοστάτες σὲ αὐτὴ τὴν ἀνίερη «ἐπιχείρηση» εἶναι οἱ ἀνὰ τὸν κόσμο Θεολογικὲς Σχολές. 

Περιθωριοποιώντας τὴν γνήσια Πατερικὴ Θεολογία, 

καλλιεργοῦν καὶ διδάσκουν τὴν λεγομένη «Ἀκαδημαϊκὴ Θεολογία». 

Ὁ γνωστὸς ὁμολογητὴς καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς στὸ ΑΠΘ κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, παρατηρεῖ: 

«Ἡ ἐπιστημονικὴ καὶ ἡ ἀκαδημαϊκὴ θεολογία, …στερεῖται τὴν βιωματικῶς ἐκκλησιολογικὴ ἐκ­φορά της, εἶναι στοχαστικὴ θεολογία καὶ πτωχὴ πνευματικῶς. Προσεγγίζει μόνο μὲ κτιστὸ τρόπο τὴν πραγματικότητα τοῦ κόσμου καὶ τῆς ζωῆς, καὶ ἐκφράζει, στὴν καλύτερη περίπτωση, ἐλλιπῶς τὰ πράγματα, καὶ σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις, δυστυχῶς, ἀπὸ ἐσφαλμένα ἕως καὶ αἱρετικά.

Ἔχουμε τὴν γνώμη, ὅτι ἂν οἱ “μεταπατερικοὶ” θεολόγοι εἶχαν τὶς ἁγιοπνευματικὲς προϋποθέσεις τῶν Πατέρων, θὰ ἐπιχειροῦ­­σαν ταπεινὰ καὶ ἀθόρυβα νὰ ὀρθοτομήσουν τὴν ἀλήθεια γιὰ τὴν ἐποχή τους, χωρὶς ἀπαξιωτικὲς ἢ ἔστω ἀμφίσημες ἀναφορὲς στοὺς ἁγίους Πατέρες. 

Ὅμως, οἱ ἐπίδοξοι “μεταπατερικοὶ” θεολόγοι γνωρίζουν πολὺ καλά, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων θέτει σαφῆ ὅρια, τὰ ὁποῖα εἴτε δὲν τοὺς εὐνοοῦν προσωπικῶς, εἴτε ἐμποδίζουν τοὺς στρατηγικοὺς στόχους, οἱ ὁ­ποῖ­οι ὑπηρετοῦν τὸν ἀγαπημένο τους Οἰκουμενισμό. 

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἁπλῶς τὸ ἐπιμελημένο περιτύλιγμα!" 

Συμφωνοῦμε ἀπόλυτα, ἡ «Ἀκαδημαϊκὴ Θεολογία» εἶναι ὄντως τὸ «ἐπιμελημένο περιτύλιγμα» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος δηλητηριάζει δολίως τοὺς μελλοντικοὺς θεράποντες τῆς θεολογικῆς ἐπιστήμης!

ΠΗΓΗ:

Ορθόδοξος Τύπος

π. Θ. ΖΗΣΗ,ΝΕΟΙ ΠΟΛΛΑ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΘΕΟΛΟΓΟΙ

ΝΕΟΙ ΠΟΛΛΑ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΘΕΟΛΟΓΟΙ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

=====

Οἱ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους ἀναφερόμαστε στοὺς κινδύνους ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι δύο. Ἐν πρώτοις, διότι ὄχι μόνο ἐπαληθεύθηκαν ὅσα τότε, πρὶν ἀπὸ δεκατέσσερα χρόνια ἐπισημαίναμε γιὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ διάβρωση τῶν Ἐπισκόπων, τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλὰ καὶ διότι τώρα μεγάλωσαν οἱ κίνδυνοι καὶ φθάνουμε στὰ ὅρια τοῦ μὴ παρέκει, στὸν κίνδυνο νὰ μᾶς ἐγκαταλείψει ὁ Θεός, στὴν Θεοεγκατάλειψη, λόγῳ τῆς ἀποστασίας μας.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ θὰ κυκλοφορηθεῖ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν σὲ μικρὸ βιβλίο, εὔκολα προμηθεύσιμο, ἡ ὁμιλία μας ἐκείνη στὸν Βόλο τὴν ὁποία μνημονεύσαμε μὲ τίτλο «Κινδυνεύει τώρα σοβαρὰ 

ἡ Ὀρθοδοξία». 

Στὸν Βόλο, ὅπου ἡ τοπικὴ Ἱερὰ Μητρόπολη Δημητριάδος καὶ Ἁλμυροῦ πρωταγωνιστεῖ μὲ τὴν «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» στὴν ἀποδόμηση τῆς Ὀρθόδοξης Πατερικῆς Θεολογίας καὶ στὴν οἰκοδόμηση ἑνὸς ἐργαστηρίου διαθρησκειακοῦ καὶ διαχριστιανικοῦ Συγκρητισμοῦ.

Ὁ δεύτερος λόγος ποὺ ξαναπροβάλλουμε τοὺς κινδύνους ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι διαψεύδονται καὶ θὰ διαψεύδονται οἱ φροῦδες ἐλπίδες τῶν Οἰκουμενιστῶν γιὰ ὁλοκληρωτικὴ κατάληψη τῆς Ἐκκλησίας, μόλις βιολογικὰ ἢ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐκλείψουμε ὅσοι ἀπὸ τοὺς παλαιοτέρους ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν φίλη Ὀρθοδοξία. Ὁ Θεὸς δὲν θὰ 

ἀφήσει ἀνυπεράσπιστη 

τὴν Ἐκκλησία Του. 

Ὑπάρχουν νέοι θεολόγοι, ἱερεῖς, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ μὲ πλούσιο γνωσιολογικὸ ἐξοπλισμὸ καὶ ἀκαδημαϊκὴ ἀξιωσύνη, ποὺ θὰ συνεχίσουν καλύτερα ἀπὸ ἐμᾶς τὸν 

ἀντιοικουμενιστικὸ ἀγώνα. 

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἔφθασε στὰ χέρια μας ἕνα ἐξαιρετικὸ βιβλίο ἑνὸς νέου θεολόγου, διδάκτορος τῆς Θεολογίας, τοῦ Ἀναστασίου Πολυχρονιάδη μὲ τίτλο «Ἀποδομητὲς τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας». Τὸ βιβλίο ἐπιβεβαιώνει περίτρανα ὅσα ἐμεῖς γράψαμε ἤδη τὸ 2007 γιὰ τὴν διάβρωση τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν. Γράφει στὸν Πρόλογο τοῦ βιβλίου ὁ διεισδυτικὸς καὶ μὲ καλὴ δογματικὴ συγκρότηση, ἀλλὰ καὶ θαρραλέος καὶ τολμηρός, συγγραφεύς: «Καταθέτουμε λόγο κριτικό, μὲ σκοπὸ τὴν φανέρωση τῆς ἀπόκλισης ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Θεολογία ... τῶν καθηγητῶν Πέτρου Βασιλειάδη, Ἰωάννη Πέτρου, Χρυσόστομου Σταμούλη καὶ Μιλτιάδη Κωνσταντίνου. Ἀκόμη, σχολιάζουμε τὴ φημολογία περὶ ἐπιτιμοποίησης ὡς διδάκτορα ἀπὸ τὸ Τμῆμα Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ, τοῦ Κύπριου ποιητῆ Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Ἀλλὰ καὶ θέσεις ποὺ διατύπωσε ὁ μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος. Μαζὶ μὲ αὐτὲς καὶ τὰ περὶ ἐξομολογήσεως λεχθέντα ἀπὸ τὸν Παναγιώτη Ἀνδριόπουλο. 

Καὶ φυσικὰ μὲ ἀφορμὴ ὅσα ἀκούστηκαν περὶ τῆς μεταλήψεως τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, μὲ ἀτομικὰ κουταλάκια μιᾶς χρήσεως ... ἐνῶ τὸ τελευταῖο κεφάλαιο περὶ τῶν κρυφο-μεταπατερικῶν θεολόγων, παρατίθεται ἐδῶ γιὰ 

πρώτη φορά».

Συγχαίρουμε καὶ ἐπαινοῦμε τὸν νέο ἐπιστήμονα γιὰ τὴν δογματικὴ εὐθυκρισία καὶ τὸ θάρρος του ἀπέναντι στὸ «πνέον ἀπειλῆς καὶ δυσφημίας θεοστυγοῦς» οἰκουμενιστικὸ κατεστημένο τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ καὶ ἐλπίζουμε ἡ ἀποχώρησή τους ἀπὸ τὴν ἐνεργὸ ὑπηρεσία, λόγῳ ἡλικίας, νὰ ἀποδομήσει τὴν δική τους στρεβλὴ καὶ ἀντορθόδοξη διδασκαλία καὶ νὰ δομήσει στερεωτικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πατερικὴ Θεολογία. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νέοι θεολόγοι, τοὺς ὁποίους, ὅπως τοὺς Τρεῖς Παῖδας ἐν τῇ καμίνῳ, «οὐκ ἐδειμάτωσε θυμὸς θηριώδης, οὐ πῦρ βρόμιον». 

Χτύπησε ἠχηρὰ τὴν καμπάνα τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ὄχι γιὰ πρώτη φορά, ὁ καλὸς καὶ εὐαίσθητος Ὀρθόδοξος Θεολόγος Ἀναστάσιος Πολυχρονιάδης. Δὲν τὴν ἀκοῦνε ὅμως οὔτε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, οὔτε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, οὔτε ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ποὺ συνεργάζονται καὶ τιμοῦν καὶ αὐτοὺς καὶ ἄλλους ἀποδομητὲς τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, γιατὶ μαζί τους οἰκοδομοῦν τὸν νέο πύργο τῆς Βαβέλ, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. 

Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΩΣ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ

Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΩΣ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ

Άρθρο της κ. Ελένης Παπασταματάκη
Αρθρογραφεί για katanixi.gr

=====

Η πρωτοπόρα και νεωτερίζουσα, εκμοντερνισμένη και κουλτουροπαθιασμένη Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ι. Μητρόπολης Δημητριάδος, συμμετέχει από το 2020 σε ένα Ευρωπαϊκό πρόγραμμα με την ονομασία Edu8, που -όπως υποστηρίζει- έχει σκοπό να αποτρέψει την πόλωση, τις προκαταλήψεις και τους διαχωρισμούς μεταξύ 

ανθρώπων διαφορετικών 

θρησκειών και 

ομολογιών.

Το Πρόγραμμα αφορά μαθητές Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Επιδιώκει να τους φέρει σε επαφή με διάφορα θρησκεύματα και ομολογίες, δηλαδή την Ορθοδοξία, τον Ιουδαϊσμό, τον Ρωμαιοκαθολικισμό, τον Προτεσταντισμό, το σουνιτικό Ισλάμ. Συμμετέχουν σε αυτό επιλεγμένα γυμνάσια ευρωπαϊκών χωρών, όπου συνυπάρχουν μαθητές από διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις, αλλά και σχολεία φυλακών ανηλίκων. Οι υπεύθυνοι του προγράμματος Edu8 αναφέρουν ότι οι συμμετέχοντες μαθητές θα διδάσκονται για τις προαναφερθείσες θρησκείες και ομολογίες, ώστε να τις γνωρίσουν και αυτές. Ταυτόχρονα, θα επικοινωνούν διαπροσωπικά μεταξύ τους με σκοπό να καταφέρουν να οικοδομήσουν γέφυρες γνωριμίας, αντί 

για τα τείχη άγνοιας, 

μίσους και προκαταλήψεων.

Στο δεύτερο μέρος θεολόγοι από κάθε θρησκευτική παράδοση θα διδάξουν μέσω χαρακτηριστικών κειμένων τέσσερεις διδακτικές ενότητες: «Συνάντηση με τον “άλλον”», «Βία στα ιερά κείμενα», «Συνάντηση με το περιβάλλον» και «Όταν η συνάντηση καταλήγει σε σύγκρουση» στους μαθητές της ίδιας τους της θρησκείας, δηλαδή Ορθόδοξοι σε Ορθόδοξους. Μουσουλμάνοι σε μουσουλμάνους κ.ο.κ. Ενδεικτικά στο υλικό για τους Ορθοδόξους θα υπάρχουν κείμενα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου Γιαννουλάτου, 

του Μητροπολίτη Ιωάννη 

Ζηζιούλα κ.α.

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών ήδη από την ίδρυσή της έδωσε ξεκάθαρα το στίγμα της και το ρόλο που ήρθε να διαδραματίσει στη σύγχρονη εποχή. Είναι αυτή η Ακαδημία στην οποία θεολόγοι που εμφορούνται από το πνεύμα της Δύσης, από το ανθρωποκεντρικό Βαρλααμίτικο πνεύμα, έρχονται φιλοσοφώντας την κενή φιλοσοφία της έπαρσης του ανθρώπινου πνεύματος, του απογυμνωμένου από τη Δόξα και την Αλήθεια του Αγίου Τριαδικού Θεού, να μας παρουσιάσουν το ψεύδος ως Αλήθεια. Αρκεί μόνο να θυμηθούμε μερικές από τις κακοδοξίες και πλάνες τις οποίες εισήγαγε και προώθησε με επιμέλεια και αριστοτεχνικά και ας ήταν 

ολοκάθαρα πόλεμος κατά 

της Ορθόδοξης πίστης μας.

Είναι λοιπόν αυτή η Ακαδημία η οποία εισήγαγε τον όρο μεταπατερική θεολογία, και υποστήριξε μέσα από το συνέδριο που έκανε, ότι οι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες είναι αναχρονιστικοί. Είναι αυτοί οι θεολόγοι οι οποίοι μίλησαν για τη μετάφραση των λειτουργικών κειμένων, όπως και για τη χειροτονία των γυναικών και άλλων καινοφανών δοξασιών, τις οποίες συμμερίζονται και αποδέχονται ανεξάρτητα με το αν αποτελούν αποκλίσεις από την Ορθόδοξη πίστης μας. Πώς τώρα οι εκπρόσωποι της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών του Βόλου θα μπορέσουν να μεταφέρουν το Ορθόδοξο μήνυμα της Αληθείας, την καλή είδηση, ότι μόνο μέσα στην Ορθοδοξία υπάρχει σωτηρία; Δε χρειάζεται απάντηση, καθώς γνωρίζουμε ότι κάθε άλλο παρά αυτό θα μεταδώσουν στους μικρούς 

μαθητές μέσω αυτού 

του Προγράμματος.

Για μια ακόμη φορά οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί θα συνομιλήσουν με τους εκπροσώπους των αιρέσεων επί ίσοις όροις. Αυτό το πνεύμα δυστυχώς, θα μεταφερθεί στους νέους μαθητές. Είναι όμως αυτό το επιθυμητό και ευλογημένο;

Το ποια πρέπει να είναι η στάση και θέση των Ορθοδόξων ιερέων ή θεολόγων μας, το εκθέτει σε ανάρτησή της η Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Γατζέας-Βόλου «…Έχει τονιστεί κατ’ επανάληψιν και διαχρονικά τόσο από τους Αγίους Πατέρες, όσο και από τους χαρισματούχους γεροντάδες του καιρού μας, πως δεν είμεθα αρνητικοί στους διαλόγους μετά των ετεροδόξων, αρκεί να τηρούνται κάποιες βασικές προϋποθέσεις. Και ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις; 

Εν πρώτοις, πως οι Ορθόδοξοι δεν κάνουμε ποτέ διάλογο «επί ίσοις όροις» με τους ετερόδοξους συνανθρώπους μας, σα να επρόκειται για πολιτική ή φιλοσοφική συζήτηση, 

αλλά πρόσκληση 

σε μαθητεία.

Οφείλουμε λοιπόν οι κατέχοντες την σωτηριώδη Αλήθεια του Χριστού να την μοιραζόμαστε με τους πεπλανημένους μας αδελφούς, εις τρόπον ώστε να τους «τραβήξουμε» στο Φώς, και όχι αυτή την Αλήθεια να την αναμιγνύουμε με το Ψεύδος του Διαβόλου –κατά τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό- που εκπροσωπούν οι αιρετικοί, οι εμμένοντες στην πλάνη και στο πνευματικό Σκότος. Επιπλέον, έχουμε χρέος να αποκαλύπτουμε στον εκάστοτε ετερόδοξο ή ετερόθρησκο συνομιλητή, την «αρρωστημένη» κατάσταση στην οποία βρίσκεται, όπως ακριβώς ο ιατρός ανακοινώνει στον ασθενή από τι πάσχει, και κατόπιν του υποδεικνύει τη θεραπεία που πρέπει να ακολουθήσει.

[1] Εκ της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδας Γατζέας-Βόλου «Περί της “Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών” της Ι. Μ. Δημητριάδος» https://www.impantokratoros.gr/

ΟΙ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΤΩΡΑ ΝΕΟ ΤΡΟΠΟ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΛΗΨΗΣ

ΟΙ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΟΙ ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ΤΩΡΑ ΝΕΟ ΤΡΟΠΟ ΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΛΗΨΗΣ

Του ιστολογίου “Θρησκευτικά”

=====

Συνέντευξη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ έδωσε ο καθηγητής Θεολογίας του ΑΠΘ Χρυσόστομος Σταμούλης. Ανάμεσα στα άλλα απάντησε και στο ερώτημα «Θα συνεχιστεί και την επόμενη μέρα η συζήτηση για τη Θεία Ευχαριστία και την προστασία από την επιδημία;».

Ο Χρυσόστομος Σταμούλης είπε: «Βεβαίως και θα συνεχιστεί. Έχουμε μπει σε μια καινούργια στροφή της ζωής μας και η Εκκλησία δεν θα πρέπει να κρυφτεί πίσω από επισφαλείς βεβαιότητες ή πρακτικές μιας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου. Ο τρόπος μετάδοσης της Θείας Ευχαριστίας ποικίλλει στην αρχαία Εκκλησία. Ακόμα και στα Ευαγγέλια βλέπουμε ότι δεν σώζεται μια κοινή παράδοση. Όσον αφορά τα σημερινά, ήδη πολλοί ιεράρχες και θεολόγοι δείχνουν προς την κατεύθυνση της πρακτικής που στηρίζεται εν μέρει στη Θεία Λειτουργία του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου και προτείνουν τη δι’ εμβαπτισμού του σώματος στο αίμα Θεία Ευχαριστία. Κάτι αντίστοιχο ίσχυε, σύμφωνα με την παλιότερη Διάταξη της Προσκομιδής (12ος αι.), και για τους «εν όρεσι» αναχωρητές, οι οποίοι έπαιρναν μαζί τους και κοινωνούσαν θείο άρτο βαπτισμένο στο αίμα. Aκόμα και αν δεν υπήρχαν αυτές οι λύσεις, η Εκκλησία, ως ζωντανός οργανισμός που μετέχει στις άκτιστες ενέργειες του τριαδικού Θεού και παράγει συνεχώς θεολογία, θα έπρεπε να τις δημιουργήσει».

Δεν αξίζει να ασχολείται κανείς πλέον με τους μεταπατερικούς ψευτοκουλτουριάρηδες και δήθεν θεολόγους, αλλά το ερώτημα που κυρίως αναζητά απάντηση είναι ποιοι αλήθεια είναι οι «πολλοί ιεράρχες και θεολόγοι» για τους οποίους ο Σταμούλης λέει ότι «προτείνουν τη δι’ εμβαπτισμού του σώματος στο αίμα Θεία Ευχαριστία»; 

Εντοπίσαμε αντίστοιχη θέση και από έναν άλλον «διανοούμενο» που ταυτίζει τον Άρτο της Ζωής με ένα μη κυβερνητικό ίδρυμα του οποίου προεδρεύει. Αλλά ασφαλώς αυτός δεν μπορεί να αποτελεί τους «πολλούς ιεράρχες και θεολόγους». 

Παρακαλούμε λοιπόν τον Χρυσόστομο Σταμούλη να μιλήσει με ονόματα ιεραρχών και θεολόγων διότι διαφορετικά τα λεγόμενά του ελέγχονται ως ανακριβή.

Όσοι πάντως αγωνιούν για την εξάπλωση του κορονοϊού και θεωρούν απαραίτητες τις αλλαγές στον τρόπο της Θείας Μετάληψης, ίσως δεν θα πρέπει να περιμένουν την «δύσκαμπτη» στις αλλαγές Ορθόδοξη Εκκλησία να συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις τους. Εναλλακτικά μπορούν να προσχωρήσουν στους Παπικούς όπου η μετάληψη είναι σίγουρα πολύ πιο «ασφαλής» σε εποχές εξάπλωσης ιών!

ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΖΙΖΑΝΙΑ

Εξαίρετο άρθρο! 

Διαβάστε το με προσοχή! 

Λέξη προς λέξη είναι σωστά αυτά που γράφει. 

Μια ομαδούλα ασήμαντη, εξ απόψεως αριθμού, είναι οι περί τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους νεωτεριστές και Οικουμενιστές Μητροπολίτες Δημητριάδος και Μεσσηνίας ΚΑΙΡΟΣκόποι του διαβόητου Γιαγκάζογλου. 

Και όμως! 

Κατόρθωσαν, με τις πλάτες του Αρχιεπισκόπου της αισχύνης Ιερωνύμου, να χορέψουν κυβερνήσεις, την Ιεραρχία, την ΠΕΘ και την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, που θέλει τα παιδιά μας να διδάσκονται στα σχολεία την πίστη των πατέρων τους και όχι τα οικουμενιστικά σκουπίδια των βιβλίων του διαβόητου Γιαγκάζογλου.

Ούτε για ένα δευτερόλεπτο δεν πρέπει να αφήσουμε στο απυρόβλητο αυτούς τους φασίστες, οι οποίοι παρόλον ότι είναι μια σήμαντη μειοψηφία, θέλουν να επιβάλουν ετσιθελικά τον Οικουμενισμό, στα βιβλία των θρησκευτικών, αντίθετα με την επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων.

ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΖΙΖΑΝΙΑ

Toῦ π. Διονυσίου Τάτση

=====

Ἡ ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν τῆς Μητροπόλεως Δημητριάδος πολλὲς φορὲς προκαλεῖ μὲ τὶς ριζοσπαστικές της πρωτοβουλίες. Ἀποτελεῖ τὸ δημόσιο καὶ ἐπίσημο βῆμα τῶν οἰκουμενιστῶν στὴν Ἑλλάδα καὶ ἔχει βαλθεῖ νὰ γκρεμίσει κάθετι, ποὺ ἐμποδίζει τὴ δράση τους. Ἡ ἐν λόγῳ Ἀκαδημία θέλει νὰ ἀνοίξει νέους ὁρίζοντες, νὰ ἀπελευθερώσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ πατερικὰ τείχη καὶ νὰ ἀκολουθήσει τὴ μεταπατερικὴ ὁδό, χωρὶς ὁδοδεῖκτες.

Νὰ ἀνοιχτεῖ στὸ πέλαγος χωρὶς τὰ στοιχειώδη σωστικὰ μέσα σὲ περίπτωση ἐνδεχόμενου ναυαγίου. Αὐτοὶ δὲ ποὺ θὰ πάρουν τὴ θέση τῶν ἁγίων Πατέρων θὰ εἶναι οἱ θεολόγοι τοῦ στοχασμοῦ καὶ τῆς σύγχρονης ἐκκοσμικευμένης θεολογίας, δηλαδὴ ἐλάχιστοι Μητροπολίτες (εἶναι λιγότεροι ἀπὸ τὰ δάχτυλα τῆς μιᾶς χειρὸς) καὶ μερικοὶ λαϊκοὶ θεολόγοι (στενοὶ συνεργάτες καὶ σύμβουλοι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου). Καὶ γιὰ νὰ τοὺς θυμᾶστε, εἶναι αὐτοὶ ποὺ δὲν...θέλουν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα νὰ εἶναι κατηχητικὸ καὶ ὀρθόδοξο, ἀλλὰ θρησκειολογικό.

Ἡ Ἀκαδημία τοῦ Βόλου δὲν βρίσκει ἀνάπαυση στὴν Ὀρθοδοξία τῶν Ἁγίων Πατέρων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τῆς παράδοσης καὶ τῶν Γερόντων. Θέλει τὸ νέο στὴν Ἐκκλησία, τὸ χαλαρό, τὸ κοσμικό, τὸ κούφιο, τὸ στερημένο ἀπὸ κάθε πνευματικὴ ἐμπειρία, τὸ ἀνούσιο καὶ τὸ συμβιβασμένο μὲ τὸν οἰκουμενισμό.

Οἱ θεολόγοι τῆς Ἀκαδημίας τελευταῖα θέλησαν νὰ ἀφισβητήσουν καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, ἰδίως ἐκείνους ποὺ ἀναφέρονται στοὺς αἱρετικοὺς καὶ τὶς συμπροσευχὲς μὲ αὐτούς. Καὶ ἦταν ἑπόμενο. Γιατὶ οἱ Κανόνες αὐτοὶ εἶναι στὴ φαρέτρα τῶν Ὀρθοδόξων καὶ ἀντιοικουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἐφ᾽ὅσον δὲν δείχνουν τὴν παραμικρὴ μετάνοια.

Οἱ νεωτεριστὲς θεολόγοι, ποὺ εἶναι ἐνταγμένοι στὴν περίφημη Ἀκαδημία καὶ οἱ οἰκουμενιστὲς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔχουν στενότατη ἐπικοινωνία. Οἱ πρῶτοι ἀνέλαβαν νὰ «διακονήσουν» ἐκτὸς τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφους ὅ,τι δὲν τολμᾶ νὰ ἀναφέρει οὔτε ἀκροθιγῶς ὁ Πατριάρχης κατὰ τὶς συχνές του ἐπισκέψεις ἐδῶ. Ἔχουμε διαπιστώσει ὅτι εἶναι πολὺ προσεκτικὸς καὶ πολὺ πατρικός. Γνωρίζει ὅτι θὰ γίνει σεισμὸς μέγας, ἐὰν ἀναπτύξει δημοσίως τὶς περὶ τῆς ἑνώσεως τῶν «ἐκκλησιῶν» οἰκουμενιστικές του θεωρίες. 

Ἀντίθετα, οἱ θεολόγοι τῆς Ἀκαδημίας, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου κ. Ἰγνατίου ἐργάζονται πυρετωδῶς ἔχοντας τὴν ψευδαίσθηση ὅτι θὰ παίξουν σημαντικὸ ρόλο καὶ στὴ μέλλουσα Μεγάλη Σύνοδο τῶν Ὀρθοδόξων! Ἔχουν ὄνειρα οἱ ἄνθρωποι καὶ δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς τὰ ἀφαιρέσουμε.

Ὅμως δὲν ἔχουν τὴ δύναμη -οὔτε καὶ θὰ τὴν ἀποκτήσουν ποτέ- νὰ κάνουν ἄνω - κάτω τὴν Ὀρθοδοξία, παρόλο ποὺ δὲν εἶναι ἀπίθανο σὲ κάποιο ἑπόμενο συνέδριό τους νὰ ἀρχίσουν νὰ ἀμφισβητοῦν καὶ τὸ περιεχόμενο τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ ἑρμηνεύουν τὶς ἐντολές του σύμφωνα μὲ τὸ σύγχρονο πνεῦμα, ποὺ ἐπικρατεῖ, γιὰ νὰ προβάλλουν μιὰ ἠθικὴ χωρὶς ὀρθόδοξο ἦθος, μιὰ πολυπολιτισμικὴ ἠθικὴ μὲ ὅλες τὶς παραξενιὲς τῶν μὴ ὀρθοδόξων, γιὰ νὰ γίνουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μία ποίμνη, χωρὶς ὅμως τὸν ἕνα Ποιμένα ἢ ὀρθότερα μία ποίμνη μὲ ποιμένα τὸ διάβολο!

Εἶναι μεγάλη ἡ εὐθύνη τοῦ Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ἰγνατίου ποὺ ἵδρυσε μία Ἀκαδημία, ἡ ὁποία σπέρνει ζιζάνια στὸν ἀγρὸ τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἴδιος βέβαια τὰ θεωρεῖ εὐώδη ἄνθη, ποὺ θὰ γίνουν καρποὶ μεγάλης θρεπτικῆς ἀξίας γιὰ τοὺς πιστούς! Δυστυχῶς, ἀποδεικνύεται θερμὸς ὑποστηρικτὴς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀκολουθώντας πιστὰ τὰ βήματα τῶν οἰκουμενιστῶν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Στὸ ἀρχονταρίκι τῆς Ἀκαδημίας του φιλοξενεῖ μόνο οἰκουμενιστές, ἀφοῦ ὅλοι οἱ ἄλλοι, τὸ μέγα πλῆθος δηλαδή, εἶναι στρεβλοί, φανατικοὶ καὶ δὲν μποροῦν νὰ δεχτοῦν ὅτι οἱ καιροὶ ἔχουν ἀλλάξει καὶ ἡ Ὀρθοδοξία πρέπει νὰ ἀκολουθήσει δρόμους μὴ παραδοσιακούς. Νὰ τρέξει πίσω ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ὄχι γιὰ νὰ τοὺς φέρει στὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ γιὰ νὰ τοὺς συμπαρασταθεῖ στὴν ἁμαρτωλὴ ζωή τους!

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Πατερική Παράδοση”

Η ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΛΕΧΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΩΝ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Η ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΛΕΧΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΧΘΕΝΤΩΝ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Της κ. Ελένης Λωρίτου

=====

Συμφωνώ κ. Τελεβάντο, ότι η καταγραφή των "λεχθέντων και πραχθέντων" υπό των Οικουμενιστών δεν έχει κανένα εισαγγελικό σκοπό, αλλά είναι ένα απολογητικό έργο πολύ χρήσιμο για τις ανάγκες τόσο των επισήμων και δημοσίων θεολογικών διαλόγων, όσο και για τις ιδιωτικές μας ανάγκες κατ' ιδίαν διαλόγων ακόμα και με πνευματικούς αδελφούς, οι οποίοι στρουθοκαμηλίζοντας προτιμούν να πιστεύουν ότιδεν τρέχει τίποτα, ότι όλα βαίνουν όχι χειρότερα από ότι συνέβαινε πάντα στην Εκκλησία, ότι ο Χριστός σώζει την Εκκλησία Του και δεν υπάρχει κανείς λόγος ανησυχίας. 

Είναι το γνωστό πνεύμα του εφησυχασμού, που σερβίρεται με την μορφή της ψευτοευλάβειας και απορρίπτει την ανθρώπινη συνέργεια στην εκκλησιαστική πραγματικότητα. Κανείς δεν είναι δυνατόν να καταγράφει στο νου του ποιός είπε τι, όταν πρέπει να απολογηθεί και να δώσει λόγο για την αντίδραση σε κάποιον αδελφό ο οποίος εφησυχάζει και για τον οποίο η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. 

Βρίσκεται κανείς στην ανάγκη π.χ. να αποδείξει στην αιρετική Ακαδημία του Βόλου ποιός είπε ότι "η Αλήθεια υπάρχει παντού" όχι ασφαλώς με την έννοια του σπερματικού λόγου, αλλά με την συγκρητιστική έννοια. 

Μα το είπαν και το λένε όλοι! Τι πρέπει να κρατά κανείς ντοκουμέντα; 

Εάν λοιπόν κάποιος συγκεντρώσει και κωδικοποιήσει όλα αυτά τα στοιχεία “τα λεχθέντα και πραχθέντα υπό των οικουμενιστών" όπως επιχειρείται με αυτό το πόνημα θα έχουμε ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τις απολογητικές μας ανάγκες και θα αποτελεί ασφαλώς ένα απόκτημα της Εκκλησίας με διαχρονική και ιστορική σημασία. 

Εύγε, λοιπόν και μπράβο σε αυτούς που κοπιάζουν για να εφοδιάζουν την Εκκλησία με το απαραίτητο υλικό για την αντιαιρετική της θωράκιση!   

ΜΟΝΟ 100.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ;

Η Οικουμενιστική Ακαδημία του Βόλου εξασφάλισε 100.000 ευρώ ετήσια χορηγία από τους άθεους Εκκλησιομάχους που μας κυβερνούν.

Ουδείς φυσικά εκπλήττεται επειδή η Ακαδημία του Βόλου καλύπτει πλήρως τους στόχους του ΣΥΡΙΖΑ για την παιδεία, την πατρίδα και την κοινωνία.

Ας εργαστούμε όλοι συντονισμένα ώστε στις 7 Ιανουαρίου να ξεκουμπιστούν για πάντα οι άθεοι και Εκκλησιομάχοι κυβερνώντες διότι διαφορετικά θα είμαστε άξιοι της τύχης μας.

ΥΠΑΡΧΕΙ “ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ”; ΣΤ΄

ΥΠΑΡΧΕΙ “ΤΡΙΤΗ ΡΩΜΗ”;

ΣΤ΄

Του Σεβ. Ναυπάκτου Ιεροθέου

=====

Τό ἐρώτημα εἶναι: Ὑπάρχει Τρίτη Ρώμη;

Φυσικά ὑποστηρίζω ὅτι δέν ὑπάρχει Τρίτη Ρώμη, γιά τρεῖς βασικούς λόγους.

Ὁ πρῶτος λόγος, γιατί ποτέ δέν ὑπῆρξε Δεύτερη Ρώμη. Ἡ ἱστορία γνωρίζει τήν Ρώμη τῆς Ἰταλίας, τήν πρωτεύουσα τοῦ ἀρχαίου Ρωμαϊκοῦ Κράτους, πού ἀργότερα ὀνομάστηκε Παλαιά Ρώμη, ἀλλά καί τήν Νέα Ρώμη, πού εἶναι ἡ Κωνσταντινούπολη μετά τήν μεταφορά τῆς Πρω­τεύουσας τοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο ἀπό τήν Ρώμη τῆς Ἰταλίας, στό Βυζάντιο τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης, πού ὀνομάσθηκε Νέα Ρώμη. Ἑπομένως ἐφ’ ὅσον δέν ὑπάρχει Δεύτερη Ρώμη (καί κακῶς λέγεται ἔτσι ὅπου λέγεται) δέν μπορεῖ νά ὑπάρξη Τρίτη Ρώμη.

Πρέπει νά σημειωθῆ ὅτι ἡ ἑνωμένη Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία εἶχε κατ’ ἀρχάς Πρω­τεύουσα τήν Ρώμη τῆς Ἰταλίας καί ἔπειτα τήν Νέα Ρώμη τῆς Θράκης. Τό δυτικό τμῆμα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας κυριεύθηκε ἀπό τά Γερμανικά φῦλα, μέ τελευταῖο τούς Φράγ­κους, καί ἀργότερα καί τό ἀνατολικό τμῆμα κυριεύθηκε ἀπό τούς Ὀθω­μανούς. Ἐφ’ ὅσον καταλύθηκε ἡ Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία ὡς Κράτος-Αὐτοκρατορία, δέν μπορεῖ νά ὑπάρξη κάποια ἄλλη Τρίτη Ρώμη. Αὐτό ἐνδεχομένως θά προϋπέθετε ὑπάρχουσα Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία ὡς κρατικό μόρφωμα.

Ὁ δεύτερος λόγος πού δέν ἰσχύει ἡ θεωρία περί Τρίτης Ρώμης εἶναι ὅτι ἡ Ἐκκλησία στηρίζεται στό Κανονικό της δίκαιο, ἔχει ἄλλους ρυθμούς, καί μάλιστα στηρίζεται στούς Κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Κυρίως μνημονεύω τόν 28ο Κανόνα τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος ἔχει οἰκουμενικό κῦρος. Ἔτσι, ὁ Πατριάρχης Νέας Ρώμης-Κωνσταν­τι­νουπόλεως, καί μάλιστα μετά τήν ἀπομά­κρυνση τοῦ Πα­τριάρχου τῆς Παλαιᾶς Ρώμης-Πάπα, λόγῳ τῆς αἱρέσεως εἶναι ἡ Πρωτόθρονη Ἐκκλησία μέ ἀποφάσεις Πατέρων πού καθοδη­γοῦνταν ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί κανείς δέν μπορεῖ νά ὑπο­νομεύση αὐτό τόν θεσμό τῆς Πενταρχίας.

Ὁ τρίτος λόγος γιά τόν ὁποῖον δέν ἰσχύει ἡ θεωρία περί Τρίτης Ρώμης ἐκκλησιαστικῶς εἶναι ὅτι ἡ Ρωσική Ἐκκλησία, κατά τόν 19ο αἰώνα ἀνέπτυξε μιά ἰδιαίτερη θεολογία, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ἡ ρωσική θεολογία εἶναι ἀνώτερη τῆς θεολογίας τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας τῶν ὀκτώ πρώτων αἰώνων.

Νά θυμίσω τήν θεωρία τοῦ Ἀλέξη Χομιακώφ καί ἄλλων ὁμοϊδεατῶν του, ὁ ὁποῖος δημιούργησε τήν θεωρία ὅτι ὁ πολι­τισμός διαιρεῖται σέ δύο μεγάλες κατευθύνσεις, ἤτοι τόν Ἰρανιανισμό, πού ἐκδηλώθηκε στό Ἰράν, εἶναι γεωργικός πολιτισμός καί διακρίνεται ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἐλευθερίας τῆς κοινότητος, καί τόν Κουσιτισμό, πού ἀναπτύχθηκε στήν Αἴγυπτο, τήν Βαβυλώνα, τήν Νότια Ἰνδία, τήν Κίνα, καί διακρίνεται γιά τήν ἀνάλυση, τήν λογική, τά μεγάλα οἰκοδομήματα.

Ὁ Χομιακώφ ὑποστήριζε ὅτι οἱ κουσιτικές ἀρχές ἐπηρέασαν τόν δυτικό Χριστιανισμό καί ἐν μέρει τόν ἀνατολικό Χριστιανισμό μέ τίς ἰσχυρές ἐπιδράσεις τῆς Ρωμαϊκῆς πολιτικῆς ὀργάνωσης, τοῦ νόμου πάνω στόν χαρακτῆρα τοῦ ἀνθρώπου καί τήν λογικοκρατία, ἐνῶ ἡ ρωσική ζωή καί θεολογία διακρίνεται ἀπό τίς ἰρανιανικές ἀρχές, δηλαδή τήν ἐλευθερία καί τήν ἀγάπη. Αὐτές οἱ ἰδέες γέννησαν τήν μεταπατερική θεολογία, τήν ὁποία θεωροῦν ὡς ἀνώτερη ἀπό τήν πατερική θεολογία καί τόν σχολαστικισμό.

Κατά συνέπεια οἱ θεωρίες περί Τρίτης Ρώμης εἶναι ἀπαράδεκτες ἀπό κάθε πλευρᾶς. Ἄν αὐτό κατανοηθῆ, τότε πιθανόν νά λυθοῦν καί ἄλλες κατά καιρούς ἀναφυόμενες διενέξεις. Ὅποιος ὑπονομεύει τόν ἱερό θεσμό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μέ ὁποιονδήποτε τρόπο, ὁ ὁποῖος θεσμός καθιερώθηκε ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα στίς Οἰκουμενικές Συνόδους, αὐτός θά ἀποτύχη σέ ὅλους τούς χρόνους καί σέ ὅλα τά ἐπίπεδα. Γιατί δέν πρέπει νά ὑπερ­βαίνουμε τά ὅρια «ἅ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν».

ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ, ΝΑ ΑΣΧΗΜΟΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΔΙΔΕΙ Ο “ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ”

ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ, ΝΑ ΑΣΧΗΜΟΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΔΙΔΕΙ Ο “ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ”

Του ιατρού κ. Λυκούργου Νάνη

=====

O αρχιστράτηγος της ήττας και θεωρητικός του συμβιβασμού και της προδοσίας, ο «χάρτινος επιτελάρχης», ο διατελών σε μόνιμο διαζύγιο με την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος (Συριζώνυμος μήπως;;;) Λιάπης εξακολουθεί όπου βρεθεί και όπου σταθεί να προκαλεί, να προδίδει και να ασχημονεί με αφορμή τη διοργάνωση των συλλαλητηρίων αντίστασης στη διαφαινόμενη προδοσία αναφορικά με το όνομα του γειτονικού προβληματικού κρατιδίου. Τελευταίο δείγμα της επαίσχυντης και σφόδρα προκλητικής στάσης του το ακόλουθο: http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/22145-arxiepiskopos-gia-makedoniko-i-bouli-einai-upeuthuni-kai-tha-analabei-tin-euthuni.

Τη στιγμή που επίκειται παλλαικός ξεσηκωμός αύριο το απόγευμα με την ουσιαστική συνδρομή και συμμετοχή και των ιερών μητροπόλεων της Μακεδονίας μας ο ηγέτης της Ελλαδικής Εκκλησίας συνεχίζει το ίδιο κακόηχο τροπάριο. "Δεν χρειάζονται συλλαλητήρια και φωνές" απεφάνθη ο τραγικός αυτός άνθρωπος. Ο ανθρωπος που ως πρόεδρος της ΔΙΣ έδωσε το "πράσινο φως" για την ψήφιση του ρατσιστικού "αντιρατσιστικού νόμου. Ο άνθρωπος που χαρακτήρισε  "παιγνιδίσματα" το νόμο περί "αλλαγής φύλου"! Ο νεκροθάφτης του αγώνα για την κατοχύρωση του ορθόδοξου προσανατολισμού του μαθήματος των Θρησκευτικών. Αλλά τι καλύτερο να περιμένει κανείς από άνθρωπο που φοίτησε και επιτυχώς αποφοίτησε από τη σεραφειμική σχολή του ενδοτισμού και της προδοσίας;

Πολύ πιθανό να φρονεί και αυτός όπως και ο γνωστός και μη εξαιρετέος π. Βασιλειος Θερμός (κληρικός που υπηρετεί στη μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας, "άρρητα ρήματα" περί σοδομισμού λαλήσας κατά τα άλλα…) ότι αποτελεί «χαμένη ευκαιρία για την Εκκλησία» ο αγώνας για τη Μακεδονία μας!

Είναι ίδιον των ρασοφόρων αυτής της κοπής να σκέπτονται κατα τέτοιο στρεβλό τρόπο για το ρόλο της Εκκλησίας της Ελλάδος εν σχέσει προς τα εθνικά θέματα. Στην ουσία, συμπλέουν ιδεολογικά με τους συναξιακούς, καιρίτες και «ακαδημαικούς» του Βόλου. Και έχουν βραχυκυκλώσει και τον επίσημο εκκλησιαστικό ραδιοσταθμό, τις «θεολογικές» σχολές κ.ο.κ.

Οι νεοταξίτες δεν μπορούσαν ποτέ να φαντασθούν ότι θα έβρισκαν ιδανικότερο και καταλληλότερο σύμμαχο στην μεθοδευμένη, από την πλευρα τους, επιχείρηση αποκοπής του λαού μας από τις εθνικές του ρίζες.

Ο ελληνικός λαός αύριο θα δώσει ένα ακόμη ράπισμα στην επηρμένη παρειά των εντολοδόχων υπερ-εθνικών κέντρων εξουσίας πολιτικών εξουσιαστών. Και την ίδια στιγμή θα αφήσει για μία ακόμη φορά το "χάρτινο επιτελάρχη" στη μοναξιά και την απομόνωσή του...

Η ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΗ ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΔΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ Α΄

Η ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΗ ΘΕΡΑΠΑΙΝΙΔΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μ. Πειραιώς

=====

Προφανώς το σύγχρονο κακόδοξο θεολογικό ρεύμα, της λεγόμενης «Μεταπατερικής Θεολογίας», προξένησε ανυπολόγιστη ζημία στο εκκλησιαστικό σώμα και τώρα άρχισαν να φαίνονται οι πικροί καρποί του και οι ολέθριες επιπτώσεις του. Γύρω από το νεοφανές αυτό θεολογικό ρεύμα έχει ασχοληθεί η Ιερά Μητρόπολή μας πριν από πεντέμισι περίπου χρόνια με την διοργάνωση Θεολογικής Ημερίδας, τον Φεβρουάριο του 2012 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με θέμα: «Πατερική Θεολογία και μεταπατερική αίρεση», στην οποία ειδικοί ερευνητές και καταξιωμένοι ομιλητές ανέπτυξαν και ανέδειξαν το μέγεθος της πνευματικής αυτής κακοήθειας, που άρχισε να αναπτύσσεται στο σώμα της ελλαδικής Εκκλησίας εδώ και μερικές δεκαετίες. 

Μετά το γνωστό Συνέδριο της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών» του Βόλου, το ζήτημα επεκτάθηκε και στις Θεολογικές Σχολές Αθηνών και Θεσσαλονίκης, σε άλλες Θεολογικές Ακαδημίες της πατρίδος μας, σε καθηγητές Θεολογικών Σχολών, σε σωματεία και συλλόγους, και αλλού.

Όπως επεσήμαναν στις εισηγήσεις τους οι κορυφαίοι ομιλητές της εν λόγω Ημερίδας, πρόκειται για μια «θεολογία» μεταλλαγμένη, κατασκευασμένη και προσαρμοσμένη στα θεολογικά σπουδαστήρια των Θεολογικών Σχολών και των κλειστών Συνεδρίων. Μια «θεολογία» που λειτουργεί διαβρωτικά στην Πατερική και Κανονική μας Παράδοση. Μια «θεολογία» που ουσιαστικά ανατρέπει και κατεδαφίζει το κύρος και την αυθεντία των αγίων Πατέρων μας. Μια «θεολογία» επιδοτούμενη και χρηματοδοτούμενη από οικουμενιστικά κέντρα και ετερόδοξα ιδρύματα και πανεπιστήμια. 

Όπως πολύ εύστοχα διεκήρυξε στην ως άνω Ημερίδα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. κ. Σεραφείμ: «Οι συγκεκριμένοι κύκλοι που ευαγγελίζονται την υπέρβαση της Πατερικής Θεολογίας, ή την επαναδιατύπωσή της για χάρη δήθεν της συμπόρευσης με τον σύγχρονο κόσμο, αντιστρατεύονται την μετοχή, με εξαιρετικά επιτηδευμένο και απολύτως κενό περιεχομένου τρόπο, στην διαχρονική ενότητα της εκκλησιαστικής εμπειρίας. Η πατερική διδασκαλία και η Ορθόδοξη μελέτη και εφαρμογή στην πράξη της πείρας των αγίων Πατέρων κηρύσσονται εν διωγμώ, γιατί εκκολάπτεται μια ‘μεταπατερική αίρεσις’, που καθυβρίζει το πανάγιον Πνεύμα, το θεώσαν τους αγίους Πατέρας, ως μη γνωρίζον τα μέλλοντα και ιδία ότι ο αιώνιος λόγος του δείται συναφειακής επικαιροποιήσεως από ανθρώπους καταστίκτους από γαιώδη πάθη».

Ο καθηγητής της Δογματικής κ. Δημ. Τσελλεγγίδης συμπληρώνει: «Οι μεταπατερικοί θεολόγοι εμφανίζονται πρακτικώς να αγνοούν πλήρως, τι είναι η αγιότητα καθ’ εαυτήν και κατ’ επέκταση τι είναι καθ’ εαυτήν η αγιοπνευματική ζωή των αγίων, η οποία αποτελεί κατά την εμπειρία της Εκκλησίας τη θεμελιώδη προϋπόθεση του ορθοδόξως και απλανώς θεολογείν… Αλλά όταν αγνοείται και παραμερίζεται η αγιότητα, ή έστω η Ορθόδοξη θεολογική μεθοδολογία του «επόμενοι τοις αγίοις πατράσιν», είναι αναπόφευκτη η υιοθέτηση του ελεύθερου θεολογικού στοχασμού και της θεολογικής πιθανολογίας. Τούτο όμως οδηγεί ουσιαστικά σε μια νεοβαρλααμική θεολογία που είναι ανθρωποκεντρική και ως κριτήριό της έχει την αυτονομημένη λογική».