ΣΕ ΤΙ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΑ;

ΣΕ ΤΙ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΑ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, παραθέσαμε απόσπασμα από το άρθρο “ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΙΕΡΩΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ” του κ. Ιωάννη Κανελόπουλου, Δικηγόρου, για τις διατάξεις του νόμου που αφορούν τα Ησυχαστήρια της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Ο νόμος δείχνει σε πόσο προχωρημένο στάδιο βρίσκεται η συναλλαγή μεταξύ Τσίπρα και Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. 

Στόχος είναι να τεθεί η περιουσία και το αυτοδιοίκητο των Ησυχαστηρίων υπό τον έλεγχο των ιεραρχών, με βέβαιο αποτέλεσμα την μετωπική σύγκρουση μεταξύ ιεραρχών και Ησυχαστηρίων.

Οι παραχωρήσεις του Τσίπρα στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο δεν περιορίζονται μόνον στην περιουσία και το αυτοδιοίκητο των Ησυχαστηρίων, αλλά σε πολλούς τομείς. 

Ο διορισμός λ.χ. του κ. Δήμτσα, ενός από τους πιο στενούς συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, ως νέου Διοικητή του Αγίου Όρους, παρά την εκφρασθείσα αντίθεση του Οικουμενικού Πατριάρχη, δείχνει πώς ιεραρχεί ο Τσίπρας τις προτεραιότητές του.

Σε κάθε περίπτωση ο νόμος δεν αφήνει παραπονημένο τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, αφού προνοεί την οικονομική ενίσχυση του άντρου της οικουμενιστικής ακολασίας στο Σαμπεζύ.

Οι Μωαμεθανοί στην Θράκη και κατ’ επέκταση η Τουρκία παίρνουν την μερίδα του λέοντος με τις διατάξεις του νόμου. Ο Τσίπρας χρειάζεται τις ψήφους των τριών μουσουλμάνων βουλευτών στην Βουλή, για να κρατηθεί στην εξουσία, αλλά και την ψήφο των μουσουλμάνων της Θράκης στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. 

Ευνοική διάταξη υπάρχει και για τους Ιουδαίους. 

Μόνον τα Ησυχαστήρια βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα του νόμου.

Αν τελικά η διάταξη για τα Ησυχαστήρια εφαρμοστεί οι ιεράρχες θα βάλουν χέρι στην περιουσία των Ησυχαστηρίων και θα καταργήσουν το αυτοδιοίκητό τους και θα τα οδηγήσουν έτσι μετ’ ου πολύ σε μαρασμό ίσως και στην διάλυση.

Μόνη ελπίδα των Ησυχαστηρίων είναι η προσφυγή στα δικαστήρια.

Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει η νομική βάση που θα επιτρέψει στα Ησυχαστήρια να ακυρώσουν τον νόμο.

Αλλοιώς ο μοναχισμός θα υποστεί βαρύτατο πλήγμα από το οποίο θα δυσκολευτεί πολύ να ανακάμψει.

ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΙΕΡΩΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ

ΠΡΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΙΕΡΩΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ

Του κ. Ιωάννη Κανελόπουλου, Δικηγόρου

=====

Η Εκκλησία της Ελλάδος σε συνεργασία με το κράτος, χωρίς προηγουμένως να ενημερώσει τα Ιερά Ησυχαστήρια, χωρίς οι Αδελφότητες να γνωρίζουν το παραμικρό, προχώρησαν σε ειδική τροπολογία για τα Ιερά Ησυχαστήρια (ενδεικτικά αναφέρουμε Ησυχαστήρια, όπως της Μεταμορφώσεως στο Μήλεσι του Οσίου Πορφυρίου, του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και Οσίου Παϊσίου στη Σουρωτή, και πλήθος άλλων Ιερών Ησυχαστηρίων, όπως του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου στη Μεταμόρφωση Χαλκιδικής, του Αγ. Γρηγορίου Παλαμά στα Κουφάλια, του Αγ. Αρσενίου του Καππαδόκη στο Βατοπαίδι Χαλκιδικής, του Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος (Ι. Μητρόπολη Ύδρας) κ.λ.π.

Στο ίδιο νομοσχέδιο υπάρχει και η τροπολογία που ρυθμίζει τη νομιμοποίηση των μουφτήδων. Οι δαπάνες λειτουργίας πλέον των μουφτειών θα βαραίνουν τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων.

Επίσης ενέθεσαν την τροπολογία να επιχορηγούν από το Υπουργείο Παιδείας το Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ Γενεύης «για την ανάπτυξη του διαθρησκειακού διαλόγου την προώθηση του διαλόγου μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων, την καταπολέμηση της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του αντισημιτισμού».

Αφού, λοιπόν, ρύθμισαν ευνοϊκά για τούς μουσουλμάνους μουφτήδες, αφού μερίμνησαν να χρηματοδοτούν τον διαθρησκειακό διάλογο, δείτε τι μεθόδευσαν για τα Ιερά Ησυχαστήρια: Στην αιτιολογική έκθεση αναφέρονται τα εξής:

 “Ο Μητροπολίτης ασκεί επί των Ιερών Μονών της επαρχίας αυτού την κατά τους ιερούς κανόνας πνευματικήν εποπτείαν διά την κανονικήν μνημόνευσιν του ονόματος αυτού εν ταις Ιεραίς Ακολουθίαις, την χειροθεσίαν του Ηγουμένου, την έγκρισιν της κουράς των μοναχών, την ανάκρισιν των κανονικών παραπτωμάτων, την μέριμναν διά την κατά τους ιερούς κανόνας λειτουργίαν της Μονής και τον έλεγχον της νομιμότητος της οικονομικής διαχειρήσεως αυτής.»

Καθίσταται προφανές λοιπόν ότι η ως άνω,προβλεπόμενη από το επίμαχο νομοσχέδιο, προσθήκη στην παράγραφο 6 του άρθρου 39, του Ν.390/1977( καταστατικός χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος) του δευτέρου εδαφίου «Τα ανωτέρω ισχύουν και ως προς τα ιερα ησυχαστήρια ασχέτως νομικής μορφής» στοχεύει αποκλειστικά στην εξομοίωση των ησυχαστηρίων με τις Ιερές μονές ΝΠΔΔ, ως προς το θέμα της εποπτείας των, από τον επιχώριο Μητροπολίτη επί της οικονομικής αυτών διαχειρίσεως, καταλύοντας στην ουσία το αυτοτελές και αυτοδιοίκητο αυτών. 

Με αφορμή οποιαδήποτε διαφωνία μεταξύ Αδελφότητας και Μητροπολίτου, ο οικείος Αρχιερέας, δια της κερκόπορτας αυτής που δημιουργεί το επίμαχο νομοσχέδιο, θα μπορεί, να αλλάζει κατά το δοκούν, τον οργανισμό των ησυχαστηρίων, με πρόταση του στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας ή ακόμη και στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο, εμφανίζοντας μάλιστα την απόφαση του αυτή, όχι ως δική του αλλά του ανώτερου από αυτόν οργάνου της Εκκλησίας, επεμβαίνοντας έτσι «νομιμοφανώς» στην εσωτερική ζωή της αδελφότητος και αξιώνοντας αδιάκριτη υπακοή, επαπειλώντας σε αντίθετη περίπτωση ποινές και καθαίρεση από την ιεροσύνη η τίτλους και αξιώματα.

Έρχεται τώρα η «Εκκλησία» (άγνωστο ποιοι το μεθόδευσαν), και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των αδελφοτήτων των Ιερών Ησυχαστηρίων (είναι άγνωστο σε εμένα αν έχουν ενημερωθεί και οι επιχώριοι Επίσκοποι, στις Μητροπόλεις των οποίων εδρεύουν Ησυχαστήρια, κάποια Ησυχαστήρια πάντως που ρώτησα, αγνοούσαν τα πάντα), έρχονται λοιπόν, σε ανύποπτο χρόνο και ενθέτουν «ιεροκρυφίως» μέσα σε ένα φαινομενικά άσχετο νομοσχέδιο, τροπολογία κατάλυσης της αυτοτέλειας και αυτοδιοίκησης των Ησυχαστηρίων.

ΠΗΓΗ