ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΟΜΟΛΟΓΙΑ” (ΠΡΩΗΝ “ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ”)

ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ “ΟΜΟΛΟΓΙΑ” (ΠΡΩΗΝ “ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ”)

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Με βαθειά θλίψη και μεγάλη αγανάκτηση παρακολουθούμε το σχισματικό ιστολόγιο “Ομολογία” (πρώην “Αποτείχιση”) να αναδημοσιεύει άρθρα που αναρτούνται στο ιστολόγιό μας χωρίς να αναφέρει την πηγή. Έτσι δίνει τη σφαλερή εντύπωση στους αναγνώστες του ότι οι αρθογράφοι μας είναι συνεργάτες του.

Ούτε ο κ. Ανδρέας Κυριακού, ούτε ο κ. Βασίλης Χαραλάμπους επιθυμούν τη δημοσίευση άρθρων τους στο σχισματικό αυτό ιστολόγιο.

Διαφωνούμε και οι τρεις πλήρως με τις πεζοδρομιακές ύβρεις που χρησιμοποιεί αυτό το ιστολόγιο για τον Παναγιότατο και άλλα στελέχη του Πατριαρχείου και διαφωνούμε προπαντός με το σχισματικό του φρόνημα.

Δεν θέλουμε επ’ ουδενί λόγω να μας σχετίζουν με το σχίσμα που προάγει. Η πιο στοιχειώδης δεοντολογία επιβάλλει να αναφέρεται η πηγή ενός κειμένου. Πολλώ μάλλον επιβάλλεται αυτό όταν ρητά και κατηγορηματικά καταδικάζουμε τη γραμμή του που υποσκάπτει τον αντιοικουμενιστικό αγώνα.

Αν συνεχιστεί αυτή η τακτική θα υποχρεωθούμε να αποκαλύψουμε ποιοι είναι οι συντάκτες των κειμένων που δημοσιεύονται σ’ αυτό το ιστολόγιο και υπό τον έλεγχο ποιου βρίσκεται.

Είναι πολύ ανέντιμη η στάση των υπευθύνων του ιστολογίου να παρουσιάζουν ανθρώπους που διαφωνούν πλήρως μαζί τους ως συνεργάτες τους. Οι χυδαίες ύβρεις δεν είναι αντιοικουμενιστικός αγώνας. Είναι πεζοδρόμιο. Και το σχίσμα δεν είναι απάντηση στον Οικουμενισμό. Είναι δαιμονική κατάσταση.

Το ίδιο ιστολόγιο τηρεί παρόμοια στάση έναντι του Γέροντα Αρσένιου Κατερέλου η φωτογραφία του οποίου βρίσκεται μονίμως στην πρώτη σελίδα του ιστολογίου λες και ο Γέροντας Αρσένιος δεν τους ξεκαθάρισε ότι διαφωνεί πλήρως μαζί τους και δεν θέλει να έχει καμιά σχέση μαζί τους.

Δεν επιθυμούμε καθόλου να αναδημοσιεύουν άρθρα μας στο ιστολόγιό τους. Αλλά αν παρά την διακαή επιθυμία μας τα αναδημοσιεύουν το λιγότερο που έχουν να κάνουν είναι να αναφέρουν την πηγή για να μη δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις τους αναγνώστες τους.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ- ΑΡΧΙΜ. ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΚΑΤΕΡΕΛΟΥ, ΤΟ ΚΑΥΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΔΙΚΙΑΣ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

________

Αρχιμ. Αρσένιου Κατερέλου, Το καυτό πρόβλημα της θεοδικίας, (Γιατί να υπάρχουν η θλίψη και το κακό στον κόσμο;), Θεολογική θεώρηση και η πρακτική αντιμετώπισή του, Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη”, Θεσσαλονίκη 2015, σσ. 168.

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Το νέο βιβλίο του π. Αρσένιου Κατερέλου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος, καταπιάνεται με ένα πολύ σημαντικό θέμα που απασχολεί όλους τους ανθρώπους κάθε εποχής: Το πρόβλημα της θεοδικίας.

Μετά από μια θεολογικά συγκροτημένη εισαγωγή ακολουθούν τα εξής κεφάλαια που αποτελούν διασκευή ισάριθμων ομιλιών που έκανε ο π. Αρσένιος στον Ιερό ναό Αγίας Δεσποίνης Λαμίας το 2000:

1.) Γιατί υπάρχει το ηθικό κακόν;

2.) Γιατί επιτρέπεται από τον Θεόν η αδικία;

3.) Η ωφέλεια από τις αδικίες.

4.) Το φυσικό κακό είναι απόρροια του προπατορικού αμαρτήματος.

5.) Η ωφέλεια εκ των φυσικών κακών.

6.) Πώς συμβιβάζεται η αιώνια κόλασις με την αγάπη του Θεού;

Το βιβλίο πραγματεύεται το θέμα του με πλήρη αγιογραφική και πατερική συγκρότηση και δίνει εύστοχες απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που αφορούν την θεοδικία.

Αν και βαθύτατα θεολογικό βιβλίο προσφέρεται σε γλώσσα κατανοητή. Ο αναγνώστης μπορεί χωρίς δυσκολία να προσπελάσει τις θεολογικές έννοιες της θεοδικίας και να εμβαθύνει στα νοήματα του βιβλίου.

Τα βιβλία και τα άρθρα του π. Αρσένιου Κατερέλου τον έχουν ήδη καθιερώσει ως ένα διακριτικό οδηγό των πιστών σε θέματα πίστεως, ενώ η φήμη του ως πνευματικού ξεπέρασε, όχι απλά τα σύνορα της Φθιώτιδος, αλλά και της Ελλάδας.

Αναμένουμε με πολύ ενδιαφέρον τη συνέχεια του συγγραφικού του πλούτου.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Αρσένιου Κατερέλου

=====

Ἡ χριστοκεντρική ὑπακοή καταστρέφει εὔκολα καί δραστικά ὅλα τά διαβολικά τεχνάσματα. 

Εἶναι μυστήριο πῶς ὁ Θεός σφραγίζει τόν λόγο τοῦ Γέροντα, ἀκόμη καί ὅταν αὐτός φαίνεται αὐστηρός, ἄδικος, κλπ., διότι τότε συγκινεῖται ὁ Θεός καί αὐτομάτως μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τίς μηχανορραφίες τῶν δαιμόνων καί τίς ἐπαναστάσεις τῶν παθῶν μας.

Ἕνας μοναχός εἶδε σέ ὅραμα τόν κεκοιμημένο Γέροντά του πού εὑρίσκετο δίπλα στόν Χριστό. Ὁ μοναχός ἐπῆγε νά βάλη μετάνοια πρῶτα στόν Χριστό καί μετά στόν Γέροντά του. Τότε ὅμως τόν ἐσταμάτησε ὁ Χριστός καί τοῦ εἶπε: «Παιδί μου, πρῶτα στόν Γέροντά σου θά βάλης μετάνοια καί μετά σέ μένα».

Στήν θεάρεστη ὑπακοή δέν ὑπάρχουν γκρεμοί, ἐνέδρες, κλπ. Ἀντιθέτως, ὁ δρόμος τῆς παρακοῆς στήν ἀρχή φαίνεται βατός καί εὔκολος, ἀλλά τελικά ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι μία πνευματική παγίδα. 

Ὅταν ἡ πνευματική ἄσκησις δέν διέπεται ἀπό τό πνεῦμα τῆς ὑπακοῆς, τότε τά ἀποτελέσματα εἶναι κατώτερα τῶν ἀναμενομένων, ἕως καί ἀρνητικά.

Ἔλεγε ὁ π. Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης σέ μοναχούς: «Πρέπει νά πηγαίνωμε ''μέ τά νερά'' τοῦ Γέροντα». «Κάνε ὅ,τι θέλεις, ἀρκεῖ νά τό κάνης μέ εὐλογία». «Ὅποιος βιάζει τόν Γέροντα στό θέλημά του, γίνεται δεύτερος Ἰούδας Ἰσκαριώτης». «Ἀνέπαυσες τόν Γέροντα; Ἀνέπαυσες τόν Χριστό». 

Μόνον στήν χριστοκεντρική ὑπακοή ἐγγυητής εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Ὅταν τά κίνητρά μας εἶναι ἐμπαθῆ, κλπ., δέν εἶναι θεάρεστη. 

Ἡ ὑπακοή εἶναι μέσον καθάρσεως καί ὄχι αὐτοσκοπός.  

Λέγει ὁ ἀββᾶς Δωρόθεος: «Ὅποιος δέν ἔχει θέλημα, εἶναι σάν νά γίνεται πάντα τό δικό του. Γιατί τότε, ὁ ὑποτακτικός δέν θέλει πιά νά γίνωνται τά πράγματα ὅπως θά τά ἤθελε ὁ ἴδιος, ἀλλά τά θέλει ὅπως γίνονται».   

Η ΕΚΠΟΡΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Η ΕΚΠΟΡΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ 

Του Ἀρχιμανδρίτη Ἀρσένιου Κατερέλου

=====

Ὁ Θεός εἶναι ἕνας, ἀλλά ὄχι μόνος. Εἶναι τρία Πρόσωπα, ὁμόθρονα, ὁμόδοξα, συναΐδια καί συμπλαστουργά, πού ἔχουν κοινή βούλησι καί ἐνέργεια. Σέ κάθε Πρόσωπο ὑπάρχει ὅλο τό πλήρωμα τῆς θεότητος.

Οἱ Καππαδόκες Πατέρες ἐταύτισαν τόν ὅρο ''ὑπόστασις'' μέ τόν ὅρο ''πρόσωπο''. Ὕστερα ἀποδέσμευσαν τόν ὅρο ''ὑπόστασις'' ἀπό τό ὅρο ''οὐσία''. 

Στόν Θεόν τό Πρόσωπο τοῦ ἀναιτίου Πατρός κάνει τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ νά ὑφίσταται. «Ἐκ τοῦ ὄντος ἡ οὐσία». Ἄν βγῆ ἡ Ἁγία Τριάς, ὁ Θεός δέν ὑπάρχει.

Οἱ Δυτικοί, ἐφαλμένως, πρῶτα ὁμιλοῦν περί ἑνός Θεοῦ ὡς οὐσίας καί μετά περί Ἁγίας Τριάδος.

Ἡ μονοθεΐα ἐξασφαλίζεται ἀπό τήν μοναρχία τοῦ Πατρός. Αἰτία ὑπάρξεως τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἶναι ὁ Πατήρ.

Ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀμέθεκτος, ἐνῷ οἱ ἄκτιστες ἐνέργειες εἶναι μεθεκτές καί εἶναι κοινές καί στά τρία Πρόσωπα.

Ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ προέρχεται ἀπό τήν οὐσία Του, ἀλλά καί δέν χωρίζεται ἀπό αὐτήν. 

Τά ὑποστατικά ἰδιώματα εἶναι ἀκοινώνητα μεταξύ των καί διακρίνουν, ἀσυγχύτως καί ἀδιαιρέτως, τόν ἀγέννητον Πατέρα, τόν γεννητόν Υἱόν καί τό ἐκπορευτόν Ἅγιον Πνεῦμα. Τά ὑποστατικά ἰδιώματα ἔχουν σχέσι μέ τόν ξεχωριστό τρόπο ὑπάρξεως κάθε Προσώπου.

Ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπόρευσις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τῶν Παπικῶν, καθιστᾶ τόν Πατέρα ἀτελές αἴτιον καί καθιστᾶ τόν Υἱόν ''αἴτιον-αἰτιατόν'', ἅπερ ἄτοπα.

Ἄλλο ''πέμψις'' - ἀποστολή - τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἄλλο ''ἐκπόρευσις''.

Ἡ ἀποστολή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (τῆς ἐνεργείας Του) στόν κόσμον εἶναι κοινή ἐνέργεια καί πραγματοποιεῖται ὑπό τῶν τριῶν Προσώπων, ἄρα καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ. 

Εἴθε νά γνωρίζωμε, διά τῆς μετανοίας μας, τόν Θεόν Ὀρθοδόξως, δηλαδή ἐμπειρικῶς.

ΟΙ ΣΩΤΗΡΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΟΙ ΣΩΤΗΡΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Του Πανοσ. Ἀρχιμ. Ἀρσένιου Κατερέλου

=====

Ἡ ἐπισφράγισις τοῦ λυτρωτικοῦ ἔργου τοῦ Κυρίου ἦταν τό γεγονός τῆς Ἀναλήψεως. Μέ τήν Σάρκωσί Του ὁ Θεός Λόγος προσέλαβε τήν ἀνθρωπίνη φύσι καί μέ τήν Ἀνάληψί Του ἐξῆλθε τοῦ κόσμου τούτου πρός τόν Οὐρανό ''πλουσιώτερος'', συναποκομίζοντας τήν ἀνθρωπίνη φύσι. Σέ αὐτήν ἐμπεριέχεται ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα. Ἔτσι, συναπεκόμισε ὅλα τά λάφυρα-ἀνθρώπους πού ἅρπαξε ἀπό τον Διάβολο καί δυνάμει τούς ἀνέβασε στόν Οὐρανό. Αὐτό γιά νά γίνη καί ἐνεργείᾳ ἐξαρτᾶται ἀπό ἐμᾶς. Νά γίνη δηλαδή γεγονός, ὅταν θά ξαναέλθη ὁ ἀναληφθείς Χριστός ὡς ἄνθρωπος κατά τήν τελική Κρίσι.

 Ὁ ἀναληφθείς Χριστός δέν ἀπέβαλε τήν ἀνθρωπίνη Του φύσι, ἀλλά τήν ἐπῆρε ἀχωρίστως μαζί Του καί δέν νοεῖται πλέον χωρίς τήν ἀνθρωπίνη Του φύσι, καθ᾽ ὅτι οἱ δύο Του φύσεις δέν ''σπάζουν'' καί δέν διαχωρίζονται ποτέ μεταξύ τους.

Ὅταν τά τροπάρια λέγουν «οἱ οὐρανοί ἡτοίμασαν τόν θρόνον αὐτοῦ, νεφέλαι τήν ἐπίβασιν αὐτοῦ», ἐννοοῦν ὅτι ἑτοιμάσθηκε ὁ θρόνος διά τήν ἀνθρωπίνην φύσιν τοῦ Χριστοῦ, διότι ὡς Θεός ἦτο πάντα κυρίαρχος. 

Λέγοντας ὁ Χριστός «ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς», ἀνεφέρετο στήν ἀνθρωπίνη Του φύσι, καθ᾽ ὅτι ὡς Θεός πάντα εἶχε ἀπεριόριστη ἐξουσία. Ὁ Χριστός ἀνέβασε τήν ἀνθρωπίνη μας φύσι στό ὕψος τῆς Ἁγίας Τριάδος καί τῆς προσέδωσε διαστάσεις πού ἔχει ἡ Θεότητα. 

Ὅταν ὁ Χριστός ἀνήρχετο στόν Οὐρανό, εὐλογοῦσε διαρκῶς, ἕως ὅτου οἱ Ἀπόστολοι τόν ἔχασαν ἀπό τά μάτια τους. Αὐτό σημαίνει, ὅτι ἀπό τόν Οὐρανό εὐλογεῖ διαρκῶς τήν Ἐκκλησία Του, πού τόσο ταλαιπωρεῖται μέσα στό ἱστορικό γίγνεσθαι. 

Ὁ Χριστός εὐλογεῖ τούς πραγματικούς πιστούς, πού ὑποφέρουν γιά τό ὄνομά Του ἀλλά παραμένουν πιστοί, καί θά βάλη σέ αὐτούς τήν ἰδική Του αἰωνία σφραγίδα, ὅταν, ἐρχόμενος ὡς ἄνθρωπος ἐν ἡμέρᾳ Κρίσεως, θά τούς πῆ «δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου...». 

Τί ἀσύλληπτη ἑπομένως ἀξία προσδίδει ὁ Χριστός στό ἀνθρώπινο σῶμα, πού κάθε ἄλλο παρά φυλακή τῆς ψυχῆς εἶναι...!

Η ΑΡΡΗΤΟΣ ΘΕΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ΑΡΡΗΤΟΣ ΘΕΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Του Πανοσ. Ἀρχιμ. Ἀρσένιου Κατερέλου

=====

Στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅσοι ἀξιωθοῦμε, θά βλέπωμε τό ἄρρητο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Λέγει ὁ Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστής «ὀψόμεθα αὐτόν καθώς ἐστί», διότι καί ἐμεῖς θά εἴμεθα τότε ὅπως εἶναι Ἐκεῖνος. Μόνο τά ὅμοια βλέπουν τά ὅμοιά τους.

Τότε, μέ τά νέα μας ''μάτια'', θά βλέπωμε τόν ἀναληφθέντα Θεόν Λόγον καί μέ τήν νέα αἴσθησι τῆς ''ἀκοῆς'' θά ἀκοῦμε τά ἄρρητα-ἄκτιστα ρήματα τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ ἀναστάς Χριστός μᾶς διαβεβαίωσε, ὅτι μέχρι τῆς συντελείας τῶν αἰώνων θά εὑρίσκεται ἀνάμεσά μας. Ὅμως ἐπειδή ἡ θέα Του εἶναι ἄρρητος, γι᾽αὐτό, ἐνῷ εἶναι ἀναμεσά μας, δέν θεᾶται.

Παρά ταῦτα κάποιες φορές οἱ ἄξιοι ἐπιτρέπεται νά ''βλέπουν'', ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, τό ἀθέατο Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ σέ διαφορετική μορφή καθώς καί τό θεῖο Φῶς.

Κάθε πιστός πρέπει πρῶτα νά ἀκούση-ἐνστερνισθῆ τά κτιστά λόγια τοῦ Χριστοῦ τά κατατεθειμένα στό Εὐαγγέλιο καί μετά θά ἀκούση τά ἄρρητα-ἄκτιστα λόγια Του μέ τήν νέα αἴσθηση τῆς ''ἀκοῆς''. Αὐτό θά αὐξάνη ἀχρόνως στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά πρέπει νά ξεκινάει ἀπό ἐδῶ καί τώρα (π.χ. ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἄκουσε ἄρρητα ρήματα).

Για νά μπορέση ὁ ἄνθρωπος νά ἰδῆ καί νά ἀκούση τόν δεδοξασμένο Χριστό, πρέπει προηγουμένως νά δεχθῆ τήν ἄκτιστο θεία ἐνέργεια («ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς»). Στήν ἔνδοξη Βασιλεία Του, αὐτό εἶναι δεδομένο.  

Ὅλα αὐτά καθίστανται δυνατά μόνο μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅπου ἡ μεθεκτή Χάρις εἶναι δρῶσα καί ἄκτιστος, καί ἔτσι δύναται νά ἑνωθῆ ὁ κτιστός ἄνθρωπος μέ τόν ἄκτιστο Θεό.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δέν λέγει ''ἀνάστασιν Χριστοῦ πιστεύσαντες ἤ ἐρευνήσαντες'', ἀλλά ''ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι'' καί θεωρεῖ δεδομένο, ὅτι κανένα μέλος της δέν δικαιολογεῖται νά μήν ἔχη τήν ἐμπειρία τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ.

Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀντλοῦμε καί διεπόμεθα ἀπό τά Ἔσχατα, τά ὁποῖα δέν δικαιολογούμεθα νά μή τά ζοῦμε ἀπό τώρα. Ἐνῷ οἱ αἱρετικοί Λατῖνοι, ἐπειδή δέν ἔχουν ἐμπειρία Χάριτος, ἀντλοῦν μόνο ἀπό τό παρελθόν.  

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΘΕΟΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΘΕΟΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Αρσένιου Κατερέλου

=====

Θά ἠμποροῦσε ὁ Θεός νά ἀποκαλύπτεται στούς ἀνθρώπους σέ κάθε γενεά. Δέν τό κάνει ὅμως, διότι θέλει νά διατηρῆται ἡ Παράδοσις, νά παραδίδη δηλαδή ἡ κάθε γενεά ἐκεῖνο τό ὁποῖο παρέλαβε ἀπό τήν προηγουμένη, καί ἔτσι, μέ τήν παράδοσι αὐτή, μή ἀποκαλυπτομένου τοῦ Θεοῦ, νά διατηρῆται ἡ πίστις. Δέν ἔχει νόημα νά ὁμιλοῦμε γιά πίστι, ὅταν συνεχῶς ἔχωμε ἐμπρός μας τά γεγονότα τῆς ἐπεμβάσεως τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Θεός κινεῖται στήν ἱστορία μέ τέτοιο ἀρχοντικό τρόπο, ὥστε νά μή δεσμεύεται ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου. Ἐάν ὁ Θεός ἀπεκάλυπτε συνεχῶς τόν Ἑαυτό Του στήν ἱστορία, οὐσιαστικά θά καταργοῦσε ἤ θά ''καταπίεζε'' τήν ἐλευθερία μας. Ἀλλά καί ὅσες φορές ὁ Θεός ἔκρινε ἀπαραίτητο ὅτι ἔπρεπε νά ἀποκαλυφθῆ στήν ἱστορία, εἴδαμε ὅτι οἱ ἄνθρωποι κατά κανόνα ἀντιδροῦσαν προκλητικά. Αὐτό ἀποτελεῖ ἀπάντηση στό γιατί ὁ Θεός δέν ἀποκαλύπτεται καί σήμερα ὅπως καί παλαιότερα.

Σέ προσωπικό ὅμως ἐπίπεδο, ὁ Χριστός ὑπόσχεται ὅτι ὅποιος ἐφαρμόζει θεοπρεπῶς τίς ἐντολές Του, θά τοῦ ἐμφανίση τόν ἑαυτόν Του. Λέγει: «Ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν». Φοβερός λόγος, πού ἔχει ἀρχή, ἀλλά δέν ἔχει τέλος, καθ᾽ ὅτι δέν ἔχει ὅρια ἡ ἄρρητος θέα καί ἡ ἄπειρος δόξα τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι λοιπόν, ἐνῷ σέ κάθε γενεά δέν ἔχωμε ἱστορική θεοαποκάλυψι, ὅμως, δυνάμει αὐτῆς, ἠμποροῦμε νά ἐπιτύχωμε τήν προσωπική μας θεοαποκάλυψι, ἐφόσον αὐτή εἶναι καρπός καί ὁ σκοπός τῆς ἱστορικῆς τοιαύτης. Στόν κατέχοντα τήν γνῶσι τοῦ Θεοῦ, αὐτή τοῦ εἶναι πιό χρήσιμη ἀκόμη καί ἀπό αὐτήν τήν ἴδια τήν ἱστορική θεοαποκάλυψι, διότι εἶναι αὐστηρῶς προσωπική, συγκεκριμένη καί ἐξατομικευμένη. Μόνο τότε ὁ ἄνθρωπος δέν ταλαντεύεται στά τῆς πίστεως.

Ἡ προσωπική θεοαποκάλυψις εἶναι ἐντολή τοῦ Θεοῦ μέ τελικό ἀποδέκτη τόν κάθε ἄνθρωπο, καί συμβαίνει ἀρκεῖ νά ἐφαρμόζη ὅλες τίς σταυροαναστάσιμες ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ὅ,τι κι ἄν αὐτό τοῦ στοιχίση.

Ἡ ἀρχική πίστις ὁδηγεῖ στήν γνῶσι τοῦ Θεοῦ καί ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ τελειοποιεῖ τήν ἀρχική πίστι.

ΗΣΥΧΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ

ΗΣΥΧΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Του Πανοσ. Ἀρχιμανδρίτη Ἀρσένιου Κατερέλου

=====

Ἡ κατά Θεόν ἡσυχία, ὄχι ἁπλῶς δέν εἶναι μία παθητική κατάστασις, ἀλλά εἶναι ἡ πλέον δυναμική μέ πολυποίκιλους πνευματικούς καρπούς. Μόνο ἀπό τόν γνήσιο κατά Θεόν ἡσυχασμό, ὅλα ἐκπηγάζουν σωστά, ὅπως ἡ ἄληκτη θεοκοινωνία πού ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή ἀνθρωποκοινωνία, ἡ αὐτενέργητη καρδιακή προσευχή, ἡ Ὀρθόδοξος Θεολογία, ἡ ἔνθεος ὁμολογία καί ὅλες γενικῶς οἱ χριστοκεντρικές ἀρετές.

Παράλληλα μέ τό μαρτύριο διά τόν Χριστόν, ὁ ἡσυχαστικός κατά Θεόν βίος εἶναι ὅ,τι τό ἀνώτερον στόν ἐπίγειο βίο τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι ἡ ἀνωτέρα ἔκφανσις πίστεως καί ἡ ἐναργεστέρα ἔκφρασις Χάριτος μέ ὑπεράριθμες εὐεργετικές διαχρονικές ἐπιπτώσεις ὄχι μόνο σέ προσωπικό ἐπίπεδο, ἀλλά καί σέ ὁλόκληρο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀπό τούς χυμώδεις πνευματικούς καρπούς τοῦ Ἡσυχασμοῦ, ἄς ἀναφέρωμε μόνο ἕναν, πού εἶναι ἡ ἔνθεος χαρά τῆς ὁμολογίας. Μόνο ἀπό τόν κατά Θεό ἡσυχασμό ἐκπηγάζει αὐτομάτως, ἀβιάστως, φυσικῷ τῷ τρόπῳ, ἡ ὑγιής, θεάρεστη, χωρίς ἐμμονές, φανατισμούς, ὑστερίες καί παρενέργειες ὁμολογία. Μία ὁμολογία χωρίς ἐμπάθειες, ἰδιοτέλειες, ἀδιακρισίες, ἀλλά καί χωρίς συμβιβασμούς. Ὁ ἡσυχασμός, ὄχι ἁπλῶς συνδυάζεται, ἀλλά ἀλληλοπεριχωρεῖται μέ τήν ὁμολογία τῆς πίστεως καί τῆς ἀνοθεύτου Ὀρθοδόξου πνευματικότητος.

Ἐπιβάλλεται ὁ μοναχισμός-ἡσυχασμός νά φέρη ὡς σφραγίδα γνησία του τήν ὁμολογία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί πνευματικότητος καί τήν σθεναράν ἀντίδρασιν ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, πού ἰδιαίτερα στίς ἡμέρες μας, ἀντί πινακίου φακῆς, προσπαθοῦν καί θέλουν καί πωλοῦν τά πρωτοτόκια. Ὅπως ὁ ὑγιής καρπός ἀποδεικνύει τήν ὑγεία τῆς ρίζης τοῦ δένδρου, ἔτσι καί ἡ ποιότης τῆς ὁμολογίας φανερώνει τήν γνησιότητα ἤ τό νόθον τοῦ μοναχικοῦ πνεύματος καί τό ἀνύπαρκτον ἤ τό αὐθεντικόν τοῦ ἡσυχαστικοῦ πνεύματος.

Στό θέμα τοῦ γνησίου ἡσυχασμοῦ καί τῆς θεαρέστου ὁμολογίας τό ἕνα γεννᾷ τό ἄλλο καί τό ἕνα συναυξάνει μέ τό ἕτερο. Ἡσυχασμός καί ὁμολογία, ὁμολογία δι᾽ ἡσυχασμοῦ. Γι᾽ αὐτό καί δέν εἶναι τυχαῖο τό ὅτι σέ ὅσους χώρους δέν καλλιεργεῖται τό ἕνα σωστά, καί τό ἄλλο νομοτελειακῶς ἀτροφεῖ καί μαραζώνει.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΙΣΑΑΚ Ο ΛΙΒΑΝΕΖΟΣ - ΜΕΡΟΣ Γ´

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΙΣΑΑΚ Ο ΛΙΒΑΝΕΖΟΣ 

- ΜΕΡΟΣ Γ´ 

Του Πανοσ. Ἀρχιμανδρίτη Ἀρσένιου Κατερέλου

=====

π. ΙΩΗΛ - ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΕΚΤΗ: Πῆτε μας ὅ,τι ἐπιτρέπεται ἀπό τό πρόγραμμά σας καθώς καί κάποια περιστατικά ἀπό τήν ζωή τοῦ Κελλιοῦ σας στήν Καψάλα.

π. ΑΡΣΕΝΙΟΣ: Τό πρόγραμμά μας ἦτο ἄκρως καλογερικό. Μέναμε ἀρκετές ὧρες στά κελλιά μας γιά νά λέμε τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ, κλπ. 

Ἐκάναμε τίς ἀκολουθίες τῆς ἡμέρας στό παρεκκλήσι, κλπ. Τά πρωϊνά συνήθως κάναμε ἐργόχειρο ἤ κάποιες δουλειές. Γενικῶς, ὑπῆρχε πολύ καλή ἰσορροπία.

Μοῦ ἔλεγε: «Θά μοῦ λές ὅλα τά στάδια τοῦ ἀγῶνα καί τῆς προσευχῆς, πῶς πέρασες, π.χ. ''νύσταζα'', ''κουραζόμουν'', ''εἶχα τούς τάδε λογισμούς πού μέ πίεζαν'', καί τά λυπηρά καί τά εὐχάριστα, κλπ. Μή κρύβης τίποτα καί ὁ Γέροντας μετά θά κρίνη τί πρέπει νά κάνη».

Ὁ π. Ἰσαάκ ἦτο πιστός τηρητής τοῦ προγράμματος. 

Ὁ Γέροντας, ἄν καί προσπαθοῦσε νά κρύβεται, συνήθως ἐξέπεμπε στοργή καί τρυφερότητα. Αὐτή ἡ  ἴδια του ἡ ἀγάπη, ὅμως, ὅταν ἐχρειάζετο, ἐνεργοῦσε ''ὡσεί φερομένη βιαία πνοή'', δηλαδή ὡς παρατήρησις, πόνος, ἀγωνία, κλπ. 

Τά τελευταῖα ''Δόξα σοι ὁ Θεός'' τοῦ Γέροντα Ἰσαάκ, λίγα λεπτά πρίν κοιμηθῆ, δέν ἦσαν ἁπλῶς δοξολογικά, ἀλλά πέρα γιά πέρα ἀναστάσιμα. Αὐτό ἦτο ἀποτέλεσμα τῆς ἰδικῆς του προσωπικῆς ἀναστάσεως.

π. ΙΩΗΛ - ΕΒΔΟΜΗ ΕΡΩΤΗΣΙΣ: Π. Ἀρσένιε, πῆτε μας ὅ,τι ἄλλο θέλετε, πού νά συνδέεται μέ τήν προσωπικότητα τοῦ Γέροντός σας.

π. ΑΡΣΕΝΙΟΣ: Ὁ Γέροντας Ἰσαάκ ἠσθάνετο ἐξ ἴσου ἄνετα μέ ὅλους τούς ἀνθρώπους.

Ἦτο πολυτεχνίτης. Ἤξερε κηπουρική, μαγειρική, ξυλουργική, διακοσμοῦσε μικρούς σταυρούς, ἦταν ἱκανός νά φτιάξη μόνος του σπίτι, σκεπές, ξύλινες καλύβες, κτιστές σόμπες, κλπ. 

Ὅταν ἤμουν δόκιμος, ὁ Γέροντας Γρηγόριος, ὁ πνευματικός τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Μεταμορφώσεως Χαλκιδικῆς, μοῦ εἶπε: «Ἔχεις πέσει σέ καπεταναίους», ἐννοῶντας τούς Γέροντες Παΐσιο καί Ἰσαάκ.

Ὁ Ρουμᾶνος ἔγκλειστος ἀσκητής τῆς Καψάλας Γέρων Ἡρωδίων, ὁ διά Χριστόν σαλός, ἔλεγε: «Ὁ παπα-Ἰσαάκ εἶναι μία καλή μητερούλα». 

*ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΝ ΣΤΑΘΜΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΔΡΥΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΙΩΗΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΟΥ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ"

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΙΩΗΛ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΟΥ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ"

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Μας κοινοποιήθηκε η ακόλουθη ηλεκτρονική επιστολή του Πανοσ. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρου προς το ιστολόγιο “Αποτείχιση”:

“Χαίρετε.

Σας παρακαλώ, δεν επιθυμώ να δημοσιεύετε κείμενά μου. Δηλώνω δε ότι ουδεμία σχέση πνευματική και Εκκλησιαστική έχω μαζί σας.

Αν παρά ταύτα για δικούς σας λόγους συνεχίσετε να δημοσιεύετε κείμενά μου, που όπως προανέφερα δεν επιθυμώ να δημοσιεύετε, παρακαλώ να αναφέρετε την πηγή από την οποία τα λαμβάνετε.

+π. Ιωήλ Κωνστάνταρος"

Η επιστολή αυτή εστάλη στο ιστολόγιο "Αποτείχιση" που αρνήθηκε μέχρι στιγμής να την δημοσιεύσει εξ ου ο π. Ιωήλ την κοινοποίησε στο ιστολόγιό μας.

Πρόκειται για ακόμη ένα χαστούκι στις παρειές των αποτειχισμένων σχισματικών που βρίζουν πεζοδρομιακά ακόμη και τον Οικουμενικό Πατριάρχη και οι οποίοι εμπλέκουν στο ιστολόγιό τους κληρικούς, λαικούς και μοναχούς, οι οποίοι δεν επιθυμούν καθόλου να έχουν σχέση μαζί τους. 

Και ενώ για κάθε έντιμο άνθρωπο θα αρκούσε η υπόδειξη των αρθρογράφων να μη δημοσιεύουν τα κείμενά τους στο ιστολόγιό τους, οι διαχειριστές του ιστολογίου θεωρούν σκόπιμο να προκαλούν με τη δημοσίευση άρθρων ανθρώπων οι οποίοι δεν θέλουν να έχουν σχέση μαζί τους.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του π. Αρσένιου Κατερέλου, ο οποίος είναι ιδιαίτερα ενοχλημένος επειδή δημοσιεύουν καθημερινά ηχητικό ομιλίας του με τη φωτογραφία του χωρίς την άδεια του και ενώ καθόλου δεν επιθυμεί να έχει σχέση μαζί τους.

Οι γνωστοί αντι-οικουμενιστές αρθρογράφοι  Βασίλης Χαραλάμπους, Ανδρέας Κυριακού, Χριστούφαντος, π. Αρσένιος Κατερέλος και τώρα ο Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος τους γνωστοποίησαν την αντίθεσή τους στη δημοσίευση κειμένων τους και μάλιστα χωρίς παραπομπή.

Εις μάτην φυσικά...

Δηλώνω ξεκάθαρα ότι είναι η τελευταία φορά που ανεχόμαστε τις προκλήσεις. Την επόμενη φορά που θα ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο θα δημοσιεύσω άρθρο στο οποίο θα αποκαλύψω 

1.) ποιος φαίνεται στα χαρτιά ότι είναι ο διαχειριστής του ιστολογίου, 

2.) ποιος είναι ο “Γέροντας” -τουτέστιν ο χρηματοδότης- του ιστολογίου, 

3.) ποιος είναι ο πραγματικός διαχειριστής του ιστολογίου τον οποίο από μακρού χρόνου άφησα στο απυρόβλητο παρόλον ότι γνωρίζω το σκοτεινό του ρόλο, και, 

4.) σε ποιον παραχώρησε σχεδόν εξ ολοκλήρου το ιστολόγιο και για ποιο λόγο, και, 
5.) πώς τελικά και γιατί οι οικουμενιστές ωφελούνται τα μέγιστα από την αρθρογραφία του ιστολογίου.

ΟΙ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΣΤΕΜΜΕΝΗΣ ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

ΟΙ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΣΤΕΜΜΕΝΗΣ ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Δημοσιεύσαμε την ηλεκτρονική επιστολή, που μας κοινοποίησε ο κ. Ανδρέας Κυριακού, συνεργάτης του ιστολογίου μας, θεολόγος, τ. Λυκειάρχης, Γενικός Γραμματέας του Παγκυπρίου Συλλόγου Ορθοδόξου Παραδόσεως “Οι φίλοι του Αγίου Όρους” και εκδότης του περιοδικού “Ορθόδοξη Μαρτυρία”.

Παρακαλώ θερμά όλους να μην παρασυρθούμε από τις προκλήσεις που ενορχηστρώνει η εστεμμένη σαρανταποδαρούσα των ιστολογίων, η οποία παίζει σε πολλά ταμπλώ και ασχημονεί παντοιοτρόπως χρηματιζόμενη πολλαχόθεν αδρά.

Ότι τυγχάνει αφέρεγγυο και χρηματιζόμενο πρόσωπο είναι τοις πάσιν γνωστό όπως είναι γνωστό ότι είναι συστηματικός και ξετσίπωτος ψεύτης.

Ως εκ τούτου παρακαλούμε θερμά όλους τους συκοφαντούμενους και αδικούμενους από το αχαρακτήριστο αυτό υποκείμενο να δείξουν μακροθυμία και να μην πέσουν στην παγίδα του.

Πριν λίγες μέρες προκάλεσε την Χριστούφαντο -συνεργάτιδα του ιστολογίου-, ενώ ως γνωστόν διασυρμό υπέστησαν, επίσης, οι π. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Γέροντας Ευθύμιος της Καψάλας, Γέροντας Αρσένιος Κατερέλος κτλ..

Ο π. Αρσένιος Κατερέλος μάλιστα είναι ιδιαίτερα στενοχωρημένος επειδή αντίθετα με τη βούλησή του η φωτογραφία του και ηχητικό του βρίσκονται αναρτημένα σε ένα από τα ιστολόγια που ασχημονεί ο αχαρακτήριστος Μητροπολίτης.

Κανένας δεν θέλει να έχει επαφή μαζί τους, επειδή βρίζουν χυδαία τους πάντες και επειδή έχουν σχισματικό φρόνημα. 

Η πρόσφατη έξαρση της κακοήθειας της εστεμμένης σαρανταποδαρούσας των ιστολογίων στοχεύει να αλλάξει την ατζέντα της συζήτησης και να την εκτρέψει αλλού ώστε να μην ενοχλούνται ορισμένοι που τον χρηματίζουν.

Ούτε στον κατήφορο που ακολουθεί θα πορευθούμε, ούτε στο επίπεδό του θα πέσουμε. Ίσως στο μέλλον χρειαστεί να επανέλθουμε, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα υιοθετήσουμε το υβρεολόγιο, την κακοήθεια και το επίπεδό του.

Σταθερά προσηλωμένοι στο στόχο μας θα συνεχίσουμε την πορεία μας. Άλλωστε γιατί να ασχοληθούμε σε έκταση με το θέμα αφού όλοι σχεδόν γνωρίζουν με ποιον έχουν να κάνουν;

ΚΑΠΟΙΕΣ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΕ ΜΟΝΑΧΟΥΣ

ΚΑΠΟΙΕΣ ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΕ ΜΟΝΑΧΟΥΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ Αρσένιου Κατερέλου

=====

Πρίν ἀπό 160 περίπου ἔτη, ὁ πρῶτος Γέροντας τῶν Ἰωσαφαίων, Ἰωάσαφ μοναχός, ἐνῷ ξεκίνησε μέ μεγάλο ζῆλο τό μοναχικό του στάδιο, στήν συνέχεια ἔπεσε σέ ἀμέλεια. Σέ μία ἀγρυπνία, ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ τοῦ ἔδειξε μία φοβερή ὀπτασία, ὅπου ἐβίωσε τήν κόλασι πού ἀναμένει ὅσους μοναχούς ξεφεύγουν ἀπό τήν ὑψηλή ἀποστολή τοῦ μοναχισμοῦ. Μετά, τοῦ ἐνεφανίσθη ὁ Ἅγιος Γεώργιος καί τόν ὡδήγησε στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος τόν εὐλόγησε καί τοῦ ξαναχάρισε τόν πρῶτο του ζῆλο.

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος ἔσωσε τόν Ἅγιο Ἀρσένιο τόν Καππαδόκη, ὅταν ἦταν παιδί. Τόν ἅρπαξε μέσα ἀπό ἕνα χείμαρο πού τόν εἶχε παρασύρει, τόν ἐπῆρε στό ἄλογό του καί τόν ἔβγαλε ἔξω ἀπό τόν χείμαρο. 

Ὁ Ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης εἶχε ἰδιαίτερες ἐμπειρίες ἀπό τόν Ἅγιο Γεώργιο, τόσο στήν περιοχή τῆς Γεωργίας, ὅσο καί κατόπιν στόν τόπο τῆς ἀσκήσεώς του, στήν Σίψα τῆς Δράμας.

Ὁ προηγούμενος τῆς Μονῆς Διονυσίου Γέροντας Χαράλαμπος, ὅταν αἰχμαλωτίσθηκε στήν Βουλγαρία, τό 1941 ἀπό τούς Κομιτατζῆδες, ἐσώθη ἀπό τόν Ἅγιο Γεώργιο.

Ὁ μοναχός Γεώργιος Ἁγιοπαυλίτης, ἐπειδή ἐφυγάδευσε συμμάχους κατά τήν Γερμανική Κατοχή, κατεδικάσθη σέ θάνατο. Τόν ἔκλεισαν στό Ἑπταπύργιο τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐκεῖ, περιμένοντας τήν ἐκτέλεσή του, εἶδε τούς προστάτας Ἁγίους τῆς Μονῆς του, τόν Ἅγιο Γεώργιο καί τόν Ἅγιο Παῦλο, πού τοῦ προεμήνυσαν ὅτι θά ἐλευθερωνόταν σέ τρεῖς ἡμέρες. Ἐπήδησε ἀπό τόν τρίτο ὄροφο τῆς φυλακῆς καί ἔπεσε ἐπάνω σέ ἕνα ὑψηλό δένδρο καί ἀντί νά σκοτωθῆ δέν ἔπαθε τήν παραμικρή γρατσουνιά. Ἐν συνεχείᾳ, μέ τήν ὑπερφυσική προστασία τῶν ἐν λόγῳ Ἁγίων, κρυβόμενος, ἔφθασε μέ τά πόδια στό Ἅγιον Ὄρος. Ἐκοιμήθη τό 1998.

Εἴθε ὁ τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος νά μᾶς ἐλευθερώνη ἀπό τήν αἰχμαλωσία τῶν παθῶν μας, ὥστε τό ἄχρονο Φῶς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ νά λάμπη μέσα μας. Ἔτσι μόνο θά ἀντανακλᾶται πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις.

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ - ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ - ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Του Πανοσ. Αρχιμ Αρσένιου Κατερέλου

=====

Ποτέ καί πουθενά, σέ καμμία θρησκεία ψεύτικη ἤ φιλοσοφία ἀνθρώπινη, ποτέ κανείς δέν σκέφθηκε, εἴτε στά σοβαρά, εἴτε στά ἀστεῖα, πώς ἦταν δυνατόν νά νικηθῆ ὁ πιό ἀνεπιθύμητος παρείσακτος στήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός μας, ὁ θάνατος, πού ἀναμφισβήτητα ἀποτελεῖ τήν κορυφαία ὀδύνη τῆς παρούσης ζωῆς. 

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ, πού κατήργησε τόν θάνατο, ἔχει ὡς ἄμεσο ἀποτέλεσμα τήν κοινή ἀνάστασι τῶν νεκρῶν. Αὐτό εἶναι ἀλήθεια ἀκραιφνῶς χριστιανική. Δέν τήν ἐπενόησαν οἱ Μαθηταί τοῦ Χριστοῦ, αὐτοί οἱ ἁπλοί ψαράδες, πού προφανῶς δέν εἶχαν καμμία διάθεσι γιά φιλοσοφίες καί θεωρίες. Ἡ νίκη κατά τοῦ θανάτου δέν εἶναι ἀνθρώπινη ἐπινόησι, ἀλλά ἔργο καί ἀποκάλυψι τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου Τριαδικοῦ Θεοῦ πρός τόν πεσμένο ἄνθρωπο. 

Ποτέ κανείς στήν ἀρχαιότητα, ἀπό τόν πιό σοφό, διανοούμενο, ἐπιστήμονα, φαντασιόπληκτο, ρομαντικό, μέχρι τόν πιό ἀφελῆ, ψεύτη, παραμυθᾶ, ποτέ κανείς δέν σκέφθηκε πώς ἦταν δυνατόν νά νικηθῆ ὁ θάνατος. Δέν εἶχε γραφεῖ οὔτε στά παραμύθια. Δέν ὑπῆρχε κἄν σάν νοσταλγία, ὄχι διότι οἱ ἄνθρωποι δέν θά τό ἐπιθυμοῦσαν, κάθε ἄλλο. Ἁπλῶς τούς ἦταν τόσο ἄπιαστο πρᾶγμα, πού οὔτε κἄν ἐτόλμησαν νά τό ἐπιθυμήσουν, ἤ νά τό διανοηθοῦν. Καί ὅλοι γνωρίζομε καλά, ὅτι στήν ζωή ἐπιθυμοῦμε ἐκεῖνα τά πράγματα πού ἔχομε κάποια, ἔστω ἐλαχίστη, πιθανότητα νά τά ἐπιτύχωμε ἤ ἔχομε δεῖ ἄλλους νά τά ἔχουν ἐπιτύχει.

Ὁ Χριστιανισμός δέν εἶναι ἁπλῶς μία διδασκαλία, ἀλλά πρωτίστως εἶναι γεγονότα χειροπιαστά καί κατοχυρωμένα, ἀπό τά ὁποῖα ἐκπηγάζει αὐτομάτως χωρίς λόγια ἡ ἀλήθεια τῆς κεντρικῆς του τουλάχιστον διδασκαλίας περί Θεοῦ, ἀνθρώπου, κόσμου, κλπ. Ἐν προκειμένῳ, ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν εἶναι συνέπεια τοῦ γεγονότος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἐφ᾽ ὅσον ὁ Χριστός προεῖπε ὅτι θά ἀναστηθῆ, καί ἔτσι ἔγινε, καί ὁ ἴδιος εἶπε ὅτι θά ἀναστηθοῦμε, τότε, ἐφ᾽ ὅσον ἐπραγματώθη τό ἕνα, εἶναι βέβαιο ὅτι θά συμβῆ καί τό ἄλλο, ἐφ᾽ ὅσον καί τά δύο εἶναι ἐξ ἴσου ἀνθρωπίνως ἀδύνατα. 

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ ἔχει διπλῆ κατοχύρωσι, προφητική καί ἱστορική, ἄρα εἶναι τό πιό βέβαιο γεγονός στήν ἀνθρώπινη ἱστορία. Γι᾽ αὐτό, πάλιν καί πολλάκις, Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη! 

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ Αρσένιου Κατερέλου

====

Στήν ἀρχή, ὁ ἄνθρωπος ἑλκύεται μέ τόν α´ ἤ β´ τρόπο ἀπό τήν δωρεά τῆς Χάριτος. Στήν γνησία-ἀτέλεστη ἐμπειρική πραγματικότητα ὁ ἄνθρωπος ἑλκύεται αἰσθητά ἀπό τήν Χάρι, διότι γεύεται τήν ἐπίσκεψι τοῦ Θεοῦ, ''τήν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν'', πού τοῦ παρέχει νέα πνευματικά φτερά. Τότε ὁ ἄνθρωπος ἀναγεννᾶται πνευματικά. Ζεῖ τήν ὄντως καινή ἐν Χριστῷ ζωή. Γίνεται ''καινή κτίσις'', ἀναγεννᾶται ἄνωθεν. Καί τότε ὁ ἄνθρωπος ζεῖ μία κατάστασι, πού ὄχι ἁπλῶς πιστεύει στόν Θεό - πού κι αὐτό βέβαια εἶναι σωτήριο καί ἀπαραίτητο, καί μάλιστα στήν ἀρχή -, ἀλλά γνωρίζει, στό μέτρο τῆς προσωπικῆς του θεοαποκαλύψεως, τά τοῦ Θεοῦ, ὅσον βέβαια αὐτό εἶναι δυνατόν στόν ἄνθρωπο. Αὐτή ἡ θεοεμπειρία του αὐξάνει καί ἑδραιώνει τήν ἀρχική του πίστι.

Αὐτή ἡ περίοδος τῆς Χάριτος, τοῦ πνευματικοῦ μέλιτος, εἶναι ἄγνωστο πόσο θά κρατήση, ὅταν καί ἄν παρουσιασθῆ μέ αὐτήν τήν ὀντολογική μορφή. Ἀλλά καί μέ αὐτήν τήν μορφή νά μή παρουσιασθῆ, πού δυστυχῶς εἶναι καί τό πιό σύνηθες φαινόμενο, ὑπάρχει μία Χάρις, μία ὄρεξις πνευματική, ἡ ὁποία τραβᾷ τόν ἄνθρωπο καί τόν ἀποσπᾷ ἀπό τά κοσμικά θελήματα, φρονήματα καί συνήθειες. Καί αὐτό ὅμως εἶναι δωρεά τῆς Χάριτος, ὄχι βέβαια στόν τέλειο βαθμό τῆς αἰσθητῆς δωρεᾶς τῆς Χάριτος. Ὅλα τελικά εἶναι δωρεά τῆς Χάριτος, διότι, διαφορετικά, κανείς, ὅπως λέγη ἡ Γραφή, δέν ἠμπορεῖ νά πῆ τόν Χριστό ''Κύριο'', ''εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ''. Ἄν δέν ἔλθη ἡ ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κι ἄν ὁ ἄνθρωπος δέν ἐμποδίση μέ τήν στάσι του νά δράση μέσα του αὐτή ἡ ἐνέργεια, δέν ἠμπορεῖ νά γευθῆ καί νά συγκινηθῆ ἀπό τά τοῦ Εὐαγγελίου καί νά ἐννοήση τήν Θεότητα τοῦ Χριστοῦ καί νά κάνη μία πρώτη πνευματική προσπάθεια.

Εἴθε ἡ στάσις μας ἔναντι τοῦ Θεοῦ νά εἶναι τέτοια, ὥστε, χωρίς νά τό ἐπιδιώκωμε, τό Ἅγιο Πνεῦμα νά δρᾷ, εἰ δυνατόν καί αἰσθητά, μέσα μας.