ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ 16ΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ 16ΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Όσοι πηγαίνουν στα κατεχόμενα και τροφοδοτούν με δεκάδες εκατομμύρια την οικονομία του προτεκτοράτου της Τουρκίας στην Κύπρο ας καθρεφτιστούν στον ηρωισμό αυτού του ηρωικού δεκαεξάχρονου.

Ουδείς του είπε ή τον εξώθησε να κάνει την ηρωική πράξη.

Ως γνήσιο Ελληνόπουλο της ηρωικής Λύσης, της γενέτειρας του Γρηγόρη Αυξεντίου, πήγε με τους άλλους προσκυνητές στην κατεχόμενη Λύση και δεν άντεξε η καρδιά του να βλέπει την σημαία του μίσους και της βαρβαρότητας να πλαταγίζει στον ιστό της σημαίας.

Κατέβασε, από τον ιστό, την σημαία της κατοχής της σκλαβωμένης πατρίδας του, με κίνδυνο της ίδιας της ζωής του και έδωσε μάθημα ελευθερίας πρώτα στους Τούρκους εισβολείς και ύστερα στους Τουρκοπροσκυνημένους ΑΚΕΛικούς και λοιπούς ΑΝΑΝίτες.

Όσο για τους ΑΚΕΛικούς που ζητούν να διερευνηθεί το "έγκλημα" -γράφε ηρωισμό- του γενναίου Ελληνόπουλου ή και προθυμοποιήθηκαν να ταυτοποιήσουν τον ηρωικό 16χρονο, για να γίνει στόχος των Τούρκων δεν έχουμε λόγια.

Η Ελληνική γλώσσα είναι φτωχή για να περιγράψει την απέχθεια που αισθανόμαστε γι' αυτούς.

ΤΟ ΑΤΟΠΟ, ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ‘’ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΑΤΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ’’ ΑΣ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ

ΤΟ ΑΤΟΠΟ, ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ‘’ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΑΤΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ’’ ΑΣ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ

(Από την ιστοσελίδα της Μητρόπολης Μόρφου)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Την 1η τ’ Απρίλη θα γιορτάσουμε την επέτειο του αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου για λευτεριά και Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα. Μονάχα λίγα θα πω, ενθυμούμενος τον ήρωα Μιχαήλ Γεωργάλλα οποίος πεθαίνοντας μετά από μάχη πληγωμένος, το μόνο που πρόλαβε ήταν να πει το ‘’μάστρε μου πεθαίνω ζήτω η Ελλ...’’, στον Γρηγόρη Αυξεντίου. Τη λέξη Ελλάδα δεν πρόλαβε να την πει. Αυτή τη λέξη που δεν λησμόνησαν όσοι αληθινά τιμούν τους ήρωες τούτους μακριά από κομματικά πάθη και μίση, κι έκρυψαν την αγάπη τούτη για την Ελλάδα.

Ο αγώνας των παιδιών της Ε.Ο.Κ.Α. είχε ένα άλλο χρώμα. Τα περισσότερα παιδιά βγήκαν από τα κατηχητικά. Ένας ήρωας από τα Κοκκινοχώρια, που μια χρονιά κέρδισε το υπέρογκο ποσό των τριακοσίων λιρών από τα καρπούζια, έδωσε όλα του τα χρήματα  για να αγορασθούν Καινές Διαθήκες και να μεταφέρονται οι συγχωριανοί του με λεωφορείο για εξομολόγηση στη Λευκωσία στον Παπά-Σταύρο. 

Ο Ιάκωβος, πολεμώντας για τη Λευτεριά της Κύπρου και την Ένωση της με την Μητέρα Ελλάδα, συνελήφθηκε και απαγχονίστηκε. Στην μητέρα του μεταξύ άλλων έγραφε τις τελευταίες του στιγμές από τη φυλακή «Η χαρά μου είναι μεγάλη γιατί σύντομα αι δοκιμασίαι και αι θλίψεις θα σβήσουν και τότε θα μείνη ο ‘’καρπός του Πνεύματος’’.» Μετά τον χαιρετισμό της εν Χριστώ «Χαίρε», της χαράς που «δύναται να άρη αφ’ ημών», γράφει σε φίλο του λίγο πριν την εκτέλεση: «Ο Θεός με κάνει να χαίρω. Η συναίσθησις ότι σύντομα η ψυχή μου θα φτερουγίζει γύρω από τον ένδοξο θρόνο Του, με κάνει να χαίρω. Ο Θεός με αγαπά γι’ αυτό θα με πάρει κοντά του. Σε ευχαριστώ για το θάρρος που μου δίδεις». 

Ο Μάρκος Δράκος στο βουνό αποσυρόταν για προσευχή και μελέτη της Αγίας Γραφής. Τα περισσότερα παιδιά ήταν από τα Κατηχητικά. «Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα’’, έγραφε ο Χαρίλαος Μιχαήλ λίγο πριν την αγχόνη. 

«Αν ο καλός Θεός», έγραφε στους γονείς του ο Κυριάκος Μάτσης, ένα χρόνο περίπου πριν τον θάνατό του, «μας επιφυλάσση την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη». Κι όταν μετά τα απερίγραπτα βασανιστήρια, ο Στρατάρχης Χάρτινγκ προσπάθησε να δελεάσει τον Κυριάκο Μάτση με το ποσό του μισού εκατομμυρίου λιρών, ο ήρωας απάντησε κτυπώντας το χέρι του στο τραπέζι με το ‘’ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής». Παρόλα τούτα ως αληθινός Χριστιανός Ορθόδοξος στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς, δίδασκε τους συγκρατούμενούς του, να μην τρέφουν μίσος στους Άγγλους στρατιώτες που τους φρουρούσαν στα κρατητήρια.

Τον Κυριάκο Μάτση τον σκότωσαν οι Άγγλοι ανατινάζοντας το κρησφύγετό του, αφού προηγουμένως διέταξε τους δύο συντρόφους του να βγούν έξω. Τον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου επίσης τον έκαψαν ζωντανό στο κρησφύγετό του, αφού προηγουμένως διέταξε τους τρεις συντρόφους του να βγούν έξω. 

Πολλοί είναι εκείνοι οι απλοί άνθρωποι που λυπούνται για την επιμονή του ατοπήματος της προβολής των Τουκοκυπρίων δασκάλων ως των πιο μεγάλων αντιστασιακών από όλους μας σήμερα στην Κύπρο και των πιο μεγάλων ηρώων και διαδόχων του Μάτση και του Αυξεντίου. Ποιοι χαίρονται από τέτοιες αναφορές. Ούτε αυτοί που τοποθετούνται με την υπερβάλλουσα συνυπαρξιακή ιδεολογική ‘’αγάπη’’ προς τους Τουρκοκυπρίους (με την συνεπακόλουθη στάση στη Μητέρα Ελλάδα), γνωστοί για την αντίθεση τους στον αγώνα του 55-59, δεν ευαρεστούνται με τέτοια αναφορά, γιατί αναφέρεται το όνομα του Μάτση και του Αυξεντίου.

Συγκεκριμένα στη συνέντευξη του Μητροπολίτη Μόρφου που τιτλοφορείται ‘’Πλησιάζει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος’’ στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Μόρφου, αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Ξέρετε ποιοι είναι οι πιο μεγάλοι αντιστασιακοί από όλους μας σήμερα στην Κύπρο; Οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι. Οι πιο μεγάλοι ήρωες αυτή τη στιγμή στην Κύπρο είναι οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι και ο παπά -Ζαχαρίας του Αποστόλου Αντρέα. Αυτοί είναι οι ήρωες, οι διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου». Δεν είναι σωστό καλούνται οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι, ήρωες και διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου, των ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους για την λευτεριά  και ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. 

Σιωπηλοί και ανήμποροι εκείνοι οι απλοί ανθρώποι που συμμετείχαν στον αγώνα, όσοι από αυτούς δεν αντάλλαξαν την προσφορά τους με θέσεις και αξιώματα, παραμένουν αυτοί που σε κάθε προτεινόμενο ξεπούλημα της Κύπρου, όπως τότε με το ανανικό έκτρωμα, αποτελούν το στήριγμα του αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου. 

Γιατί λησμονούμε τους ήρωες Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού; Τα ηρωικά αυτά παιδιά, ο Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού, είναι για μας ήρωες και  διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου και όχι οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι. Τα ηρωικά παιδιά, Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού, μας έδωσαν το μεγάλο κουράγιο, να ξαναπούμε ένα μεγάλο όχι σε σχέδιο τύπου  Ανάν.

Οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι πως έχουν εφευρεθεί ως ήρωες και διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου; Αποτελεί όνειδος η αναφορά για τους συγγενείς συναγωνιστές του Μάτση και του Αυξεντίου. Θερμά παρακαλούμε να αποσυρθεί η απαράδεκτη αναφορά. Ας γίνει για χάρη όσων από τους παλιούς εκείνους συναγωνιστές των ηρώων μας, έκρυψαν την αγάπη εκείνη για την Ελλάδα και συνέχισαν να κρύβουν τον μισοτελειωμένο πόθο του παλληκαριού του Γρηγόρη Αυξεντίου, Μιχαήλ Γεωργάλλα, ‘’μάστρε μου πεθαίνω ζήτω η Ελλ...’’.

ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

Τελέστηκε σήμερα στην Ιερά Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά, το ετήσιο μνημόσυνο του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου. Ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου, θυσίασε την ζωή του για τη λευτεριά και ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα. Παρενθετικά οφείλω να ομολογήσω τον απαγορευτικό τρόπο του εθνικού αυτού πόθου που κρύψανε πολλοί Έλληνες της Κύπρου στην πονεμένη καρδιά τους.  Ακόμα στα ορεινά χωριά της Κύπρου συναντάς στους γερασμένους τοίχους γραμμένο, το ‘’Να μας αξιώσει ο Θεός στην μάνα μας να πάμεν, τζιαι τρώμεν πέτρες των βουνών αν δεν έσιει να φάμεν’’. Τούτο τον καημό τον δικαιούνται νομίζω περισσότερο, αυτοί που έμειναν μακριά από τα πολιτικά και τα κομματικά πάθη που πλήγωσαν την μεγαλόνησο.

Αυτός ο ήρωας έδειχνε από πολύ νωρίς, ότι είχε υπερβεί τον εαυτό του. Έδειχνε ότι μπορούσε να θυσιάσει τον εαυτό του για τους φίλους του και κατά συνέπεια για όλους μας. Θυμάμαι πρίν πολλά χρόνια που διάβασα κάποια περιστατικά από συναγωνιστή του ήρωα. Κάποτε όταν έμενε στην Αμμόχωστο, του έστειλε η μητέρα του παστά κρέατα, τα οποία όμως προτίμησε να τα δώσει όλα σε ένα τυφλό. Άλλη φορά που έκανε τον οδηγό κάποιου αυτοκινήτου που λειτουργούσε ως ταξί, οι επιβάτες κοροΐδευαν ένα ταλαιπωρημένο άνθρωπο από τη Λύση, από αυτούς που στην Κύπρο καλούν αγαθούς και πιστεύω αν το λένε με την καλή έννοια έχουν δίκαιο. Όταν παρά τις προτροπές να σταματήσουν, συνέχισαν να κοροϊδεύουν το καλωσυνάτο Αντρικκούι, ο Γρηγόρης τους κατέβασε όλους κάτω από το αυτοκίνητο, και ήρθε μόνος με το Αντρικκούι στο χωριό τους τη Λύση. Είχε υψηλό αίσθημα δικαίου ο ήρωας. Άλλη πάλι φορά όταν κυνήγησε μπεκάτσες στο βουνό, τις έψησε και τις πρόσφερε όλους στα παλληκάρια του, χωρίς καν να τις γευτεί. Αυτός ήταν ο ήρωας Γρηγόρης Αυξεντίου. 

Ίσως είναι άκομψο να αναφέρω παρενθετικά κάτι από το πρώτο μου ποίημα που δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό ‘’Υφάδι’’, πριν τριάντα περίπου χρόνια και το οποίο αφορούσε τον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου. Δεν το κράτησα αλλά θα παραθέσω μόνο κάποιες αναφορές του, όπως τις θυμάμαι. Σίγουρα δεν είχε υψηλή ποιητική, ή ακόμα καθόλου ποιητική, αλλά είχε την ποιητική της καρδιάς. «Στο φετινό μνημόσυνο του ήρωα, παρευρέθηκε κι ο ίδιος ο  Γρηγόρης Αυξεντίου. Τον έβαλαν όμως στα πίσω καθίσματα. Ο ομιλητής ήταν το τιμώμενο πρόσωπο...Κάτι πήγε να πει ο Γρηγόρης και του’ παν να σωπάσει. Εξάλλου ομιλητής ήταν το τιμώμενο πρόσωπο...Κι η ομοσπονδία συνέχισε το ρομαντικό της περίπατο’’. Αν και προϊόν της πρώιμης νεότητάς μου και το πρώτο ποίημά μου, εκείνες όμως οι έγνοιες για το πολύπαθο τούτο νησί δεν εξέλιπαν.

Σήμερα λοιπόν που τελέσαμε το ετήσιο μνημόσυνο του ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου, ας γίνει αιτία και αφορμή να αποσυρθεί το σημείο της συνέντευξης του Μητροπολίτη Μόρφου, που μας λυπεί και που τιτλοφορείται ‘’Πλησιάζει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος’’ στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Μόρφου, όπου μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής: «Ξέρετε ποιοι είναι οι πιο μεγάλοι αντιστασιακοί από όλους μας σήμερα στην Κύπρο; Οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι. Οι πιο μεγάλοι ήρωες αυτή τη στιγμή στην Κύπρο είναι οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι και ο παπά -Ζαχαρίας του Αποστόλου Αντρέα. Αυτοί είναι οι ήρωες, οι διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου».

Δεν είναι σωστό να καλούνται οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι, ‘’ήρωες και διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου’’, των ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους για την λευτεριά και ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ας μην παραγνωρίζονται οι συναγωνιστές των ηρώων μας. Ας μη προκαλείται άλλη λύπη, με τέτοια αναφορά στους συγγενείς τους και τους συναγωνιστές του, αλλά και σε όσους κρατούν ακόμα, μη δεχόμενοι κανένα πολιτειακό έκτρωμα τύπου Ανάν. Ας μη λησμονούμε τους ήρωες Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού. Ας αποσυρθεί επιτέλους η απαράδεκτη αυτή αναφορά γιατί δεν αναπαύονται με τέτοια αναφορά οι συναγωνιστές των ηρώων αυτών που αψήφησαν αγχόνες, όχι μόνο για τη λευτεριά της Κύπρου, αλλά και για την ένωση της Κύπρου με τη μητέρα Ελλάδα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΑΤΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΗΡΩΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΑΤΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

=====

«Θα ριχτώ στον αγώνα. Θα πολεμήσω τίμια και παλληκαρίσια. Θ’ αγωνιστώ για τον λαό. Τον βλέπω αμόρφωτο και θέλω να τον μορφώσω, τον βλέπω αδικημένο και θέλω να τον δικαιώσω», έγραφε ο ήρωας της ΕΟΚΑ Κυριάκος Μάτσης το έτος 1944, όταν ακόμα ήταν μαθητής της Ε΄ Γυμνασίου. Όταν αργότερα ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου, τον άκουσε να μιλά σε φοιτητική συγκέντρωση τον αποκάλεσε ‘’το αηδόνι της Κύπρου’’. Κάτι τέτοια ‘’αηδόνια’’, δεν αφήνουν ακόμα τους απλούς και αγνούς εκείνους Έλληνες της Κύπρου, να ‘’κοιμηθούν’’ από τον πόθο της λευτεριάς.

«Αν ο καλός Θεός», έγραφε στους γονείς του ο Κυριάκος Μάτσης, ένα χρόνο περίπου πριν τον θάνατό του, «μας επιφυλάσση την λαμπράν τύχη να δώσωμεν την ζωήν μας για την πατρίδα, τότε η χαρά σας πρέπει να είναι απέραντη». Κι όταν μετά τα απερίγραπτα βασανιστήρια, ο Στρατάρχης Χάρτνγκ προσπάθησε να δελεάσει τον Κυριάκο Μάτση με το ποσό του μισού εκατομμυρίου λιρών, ο ήρωας απάντησε κτυπώντας το χέρι του στο τραπέζι με  το ‘’ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής». Παρόλα τούτα ως αληθινός Χριστιανός Ορθόδοξος στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς, δίδασκε τους συγκρατούμενούς του, να μην τρέφουν μίσος στους Άγγλους στρατιώτες που τους φρουρούσαν στα κρατητήρια.

Τον Κυριάκο Μάτση τον σκότωσαν οι Άγγλοι ανατινάζοντας το κρησφύγετό του, αφού προηγουμένως διέταξε τους δύο συντρόφους του να βγούν έξω. Τον ήρωα Γρηγόρη Αυξεντίου επίσης τον έκαψαν ζωντανό στο κρησφύγετό του, αφού προηγουμένως διέταξε τους τρεις  συντρόφους του να βγούν έξω. 

Αυτών των δύο μεγάλων ηρώων της Κύπρου που θυσιάστηκαν για τη λευτεριά της Κύπρου και την ένωσή της με τη μητέρα Ελλάδα, επιμένουν στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Μόρφου, να προβάλλουν και τους Τουρκοκύπριους δασκάλους ως ήρωες και διάδοχούς τους. «Αυτοί είναι  ήρωες και διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου»;

Στη συνέντευξη του Μητροπολίτη Μόρφου που τιτλοφορείται ‘’Πλησιάζει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος’’ στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Μόρφου, αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Ξέρετε ποιοι είναι οι πιο μεγάλοι αντιστασιακοί από όλους μας σήμερα στην Κύπρο; Οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι. Οι πιο μεγάλοι ήρωες αυτή τη στιγμή στην Κύπρο είναι οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι και ο παπά - Ζαχαρίας του Αποστόλου Αντρέα. Αυτοί είναι οι ήρωες, οι διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου». Δεν είναι σωστό να καλούνται οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι, ήρωες και διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου, των ηρώων που έδωσαν τη ζωή τους για την λευτεριά και ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. 

Γιατί λησμονούμε τους ήρωες Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού; Τα ηρωικά αυτά παιδιά, ο Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού, είναι για μας ήρωες και  διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου και όχι οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι. Αυτά τα ηρωικά παιδιά, μας έδωσαν και το μεγάλο κουράγιο, να πούμε το μεγάλο όχι στο σχέδιο Ανάν. 

Αναπαύονται με τέτοια αναφορά οι συγγενείς του Μάτση και του Αυξεντίου; Αναπαύονται με τέτοια αναφορά οι συναγωνιστές των ηρώων αυτών που αψήφησαν αγχόνες, όχι μόνο για τη λευτεριά της Κύπρου, αλλά και για την ένωση της Κύπρου με τη μητέρα Ελλάδα; Αναπαύονται με τέτοια αναφορά οι Έλληνες δάσκαλοι της Κύπρου; Δεν αναλογίζονται πόσο λυπεί τους Έλληνες δασκάλους της Κύπρου, αυτή η αναφορά; 

Σκέφτηκα αρκετές φορές, πόσο θα λυπόταν ο πατέρας μου, ένας δάσκαλος της Μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου, αν μάθαινε κάτι τέτοιο. Έναν από τους δύο συντρόφους του Κυριάκου Μάτση, που διέταξε να βγούν έξω από το κρησφύγετό του λίγο πριν το ανατινάξουν, τον μ. Ανδρέα Σοφιόπουλο, τον είχα δάσκαλο στο Δημοτικό και κατόπιν φίλο. Πόσο θα λυπόταν ο γενναίος αυτός δάσκαλος, αν άκουε να καλούνται οι Τουρκοκύπριοι δάσκαλοι ήρωες και διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου και μάλιστα από Εκκλησιαστική ιστοσελίδα. «Αυτοί είναι ήρωες, διάδοχοι του Μάτση και του Αυξεντίου»; Οι τόσοι αγωνιστές που αντιστάθηκαν στα κάθε λογής μειοδοτικά και απαράδεκτα σχέδια τι είναι; Θερμά λοιπόν παρακαλούμε να αποσυρθεί το σημείο αυτό της συνέντευξης με την τόσο λυπηρή ‘’διαπίστωση’’.