Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΔΕΣΣΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΕΔΕΣΣΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

Του Σεβ. Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου

=====

Η γνωριμία μου με τον μακαριστό π. Επιφάνιο έγινε διά μέσου του Γέροντός μου Αγίου Μητροπολίτου Εδέσσης Καλλινίκου.

Ήταν γνωστοί από λαϊκοί ακόμη, και συνδέθηκαν με μια αδιατάρακτη προσωπική φιλία που εκφραζόταν με ποικίλους τρόπους.

Μιλούσαν καθημερινά στο τηλέφωνο και αντάλλασαν πολλές σκέψεις πάνω σε επίκαιρα εκκλησιαστικά και κοινωνικά ζητήματα.

Μόλις εισερχόμουν στο Γραφείο του Αγίου Καλλινίκου, αμέσως καταλάβαινα ότι μιλούσε με τον π. Επιφάνιο, από τον τόνο της φωνής του, και από την χαρά που ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του.

Αυτή η επικοινωνία συνεχίσθηκε και κατά την διάρκεια της ασθενείας του Αγίου Γέροντός μου, μέχρι της κοιμήσεώς του, αλλά και μετά από αυτήν.

Είναι μια από τις μεγάλες ευεργεσίες και ευλογίες του Θεού, το ότι αξιώθηκα να γνωρίζω τον μακαριστό π. Επιφάνιο, και η μνήμη του παραμένει μέσα στην καρδιά μου, σε ένα σημαντικό και εκλεκτό μέρος της.

ΠΗΓΗ:

Εκκλησιαστικό Πρακτορείο Ειδήσεων “Ρομφαία”

O ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ κ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ

O ΝΕΟΝΙΚΟΛΑΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ κ. ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στὴν ὁμιλία του, κατὰ τὴν ἀναγόρευση τοῦ Γιανναρᾶ σὲ ἐπίτιμο διδάκτορα τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, είπε ο εισηγητής Καθηγητής κ. Απόστολος Νικολαίδης:

“Όσοι κατηγόρησαν τὸν Χρῆστο Γιανναρᾶ γιὰ Νικολαϊτισμό, δὲν κατανόησαν τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς χρησιμοποιεῖ τὸν ἔρωτα μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἀγάπης, δηλαδὴ τῆς αὐθυπέρβασης. Εἶναι προφανὲς ὅτι χωρὶς ἀγάπη, δηλαδὴ χωρὶς τὸν ἔρωτα, εἶναι ἀδύνατον κάποιος νὰ σωθεῖ. Ἡ ἀγάπη δὲν δηλώνει ἰδίωμα συμπεριφορᾶς, ἀλλὰ τρόπο ὑπάρξεως. Ὁ ἐγωκεντρικὸς ἄνθρωπος εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐρωτευθεῖ, γιατὶ δὲν μπορεῖ ν’ ἀγαπήσει. Ὁ ἔρωτας κατὰ τὸν Χρ. Γ. διασώζει τὸν ἐκστατικὸ χαρακτῆρα τῆς ἀγάπης, τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸ ἐγώ, τὴν ἐλευθερία ἀπὸ τὶς ἀναγκαιότητες ποὺ καθορίζουν τὴν φυσικὴ ἀτομικότητα.” 

Ο Καθηγητής κ. Απόστολος Νικολαίδης πριν ή εκστομίσει τόσο άκριτα πράγματα για τον Νεονικολαιτισμό του κ. Γιανναρά επιβεβλημένο ήταν να διαβάσει το άρθρο του π. Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου “Πριν τον γάμο ή μετά τον γάμο ή περί αστείων πραγμάτων” στο βιβλίο του αείμνηστου Γέροντα “Προγαμιαίαι Σχέσεις, Πολιτικός Γάμος, Αμβλώσεις”. 

Σ’ αυτό αποδεικνύεται με ατράνταχτα επιχειρήματα, ότι ο κ. Γιανναράς ξεκάθαρα αναφέρεται σε σαρκικές σχέσεις και όχι σε θείο έρωτα. Γι’ αυτό και δέχτηκε την καταλυτική κριτική του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου.

Ο κ. Νικολαίδης όφειλε, επίσης, να διαβάσει τα βιβλία και τα άρθρα του π. Θεόκλητου Διονυσιάτη με τα οποία καθαίρεσε τις νεονικολαιτικές κακοδοξίες του κ. Γιανναρά.

Οι Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών όφειλαν προπαντός να έχουν υπόψη τους την καταδίκη του κ. Γιανναρά από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, η οποία ομόφωνα κατάγγειλε ότι ο Νεονικολαιτισμός του κ. Γιανναρά οδηγούσε σε σαρκικές αμαρτίες τους ευσεβείς νέους, που διάβαζαν τα βιβλία του.

Ο κ. Απόστολος Νικολαίδης και οι άλλοι Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, όφειλαν να γνωρίζουν ότι ο κ. Γιανναράς είναι απόφοιτος της οικουμενιστικής Θεολογικής Σχολής του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι, όπου ανθούσαν ανέκαθεν οι Νεονικολαιτικές κακοδοξίες. 

Όφειλαν, επίσης, να γνωρίζουν ότι ο κ. Γιανναράς ανδρώθηκε θεολογικά στη Δύση, κατά τη διάρκεια των κοσμογονικών φιλελεύθερων (liberal) θεολογικών εξελίξεων στον Προτεσταντικό χώρο την δεκαετία του 1960.

Άρα ο ισχυρισμός ότι, όσοι επικρίνουν τον Νεονικολαιτισμό του κ. Γιανναρά, παρενόησαν το έργο του, είναι εντελώς αβάσιμος.

Οι Καθηγητές της Θεολογικής Σχολής Αθηνών όφειλαν, επίσης, να γνωρίζουν ότι ο κ. Γιανναράς επιτέθηκε με εντελώς ανοίκειους χαρακτηρισμούς εναντίον του μεγαλύτερου Πατέρα και Διδασκάλου της Εκκλησίας των τελευταιών αιώνων -του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου-, επειδή η θεολογία του μεγάλου αυτού Αγίου της Εκκλησίας βάζει φραγμό στις Νεονικολαιτικές κακοδοξίες του.

Το ίδιο έκανε με τους Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων -και δη της Πενθέκτης- επειδή περιέχουν πλήθος Κανόνων που καθαιρούν τα οχυρώματα του Νεονικολαιτισμού.

Το πιο σοβαρό! Για να δικαιώσει τον Νεονικολιτισμό του επιτέθηκε ακόμα και στο δόγμα της αειπαρθενίας της Θεοτόκου!!! 

Και όμως! Η Θεολογική Σχολή Αθηνών τον έκρινε άξιο για να του απονείμει τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορά της.!!!

Άρα εξετέθη ανεπανόρθωτα ο κ. Απόστολος Νικολαίδης, αλλά και η Θεολογική Σχολή Αθηνών σαν σύνολο, με αυτά που είπε ο κ. Καθηγητής και προπαντός με την απονομή του τίτλου του επίτιμου Διδάκτορος στον κ. Γιανναρά.

Ο κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΟΤΑΝ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

Ο κ. ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ ΟΤΑΝ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

=====

1) Ο αοίδιμος επίσκοπος ενήργησε μεν μεμονωμένως (αναφερόμαστε στο Μάρτιο του 1970, Β Κυριακή των Νηστειών) (τον ακολούθησαν μετά ταύτα οι επίσης αείμνηστοι Φλωρίνης Αυγουστίνος και Παραμυθίας Παύλος, ενώ συμφώνως προς δημοσιεύματα της εποχής επρόκειτο να προβεί στη διακοπή του μνημοσύνου και ο επίσης κεκοιμημένος αγωνιστής της Ορθοδοξίας και φιλοπαραδοσιακός Μηθύμνης Ιάκωβος), πλην, όμως, στηρίχθηκε επί του οικοδομήματος των Θείων και Ιερών Κανόνων (ΙΕ΄ Κανών της ΑΒ΄ Συνόδου).

Ακουέτωσαν ταύτα κάποιοι εκκλησιαστικοί παράγοντες που ομίλησαν περί ΔΗΘΕΝ ακυρότητος των μυστηρίων των τελουμένων υπό επισκόπων που διακόπτουν τη μνημόνευση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.

2) Οι σκανδαλώδεις αθηναγόρειες δηλώσεις διελάμβαναν ότι τα περί πρωτείου και αλαθήτου φρικώδη αιρεσιολογήματα των αιρετικών παπικών αποτελούν απλά και ασήμαντα εκκλησιαστικά έθιμα!!

3) Την ίδια εποχή (Μάρτιος 1970) ο τότε Χαλκηδόνος Μελίτων Χατζής (πνευματικός πατήρ του νυν πατριάρχου Βαρθολομαίου) από τον άμβωνα του καθεδρικού ναού Αθηνών εξεφώνησε την Κυριακή της Τυρινής ένα επιεικέστατα τρισάθλιο κήρυγμα που προκάλεσε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ σωρεία σφοδρών αντιδράσεων από την πλευρά επισκόπων, καθηγητών Πανεπιστημίου των Θεολογικών Σχολών (καμία σχέση με τους σημερινούς, πλην ολίγων και επαινετέων εξαιρέσεων, υπηρέτες του οικουμενισμού και της εκκοσμικεύσεως), καθηγουμένων ιερών μονών, ιεραποστολικών αδελφοτήτων, επιστημόνων και πλήθους πιστών. Δυστυχώς το σκανδαλωδέστατο αυτό κήρυγμα προβάλλεται από "ορθόδοξα" ιστολόγια και ιστοτόπους ιερών μητροπόλεων...

Στην πρωτοπορεία των σχετικών αντιδράσεων βρέθηκαν οι μακαριστοί Φλωρίνης Αυγουστίνος, Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος, Παραμυθίας Παύλος και Παροναξίας Επιφάνιος (υπέβαλαν μηνητύριο αναφορά στην τότε ΔΙΣ) καθώς και οι π. Φιλόθεος Ζερβάκος (υπέβαλε μηνυτύριο αναφορά κατά των Αθηναγόρα, Μελίτωνα και Αμερικής Ιακώβου), Παναγιώτης Τρεμπέλας, Κωνσταντίνος Μουρατίδης (υπέβαλε μήνυση στην τότε ΔΙΣ), π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος και άλλοι.

4) Μήπως τη θέση του Μελίτωνα Χατζή έχουν καταλάβει "πρώτος και καλλίτερος" ο Ιωάννης Ζηζιούλας και "δεύτερος και πολλά υποσχόμενος" ο Ελπιδοφόρος Λαμπρυνιάδης;

5) Πού η εφάμιλλη των προαναφερθέντων ιεραρχών ευαισθησία επί ζητημάτων νοθεύσεως του Ορθοδόξου Δόγματος και Ήθους από την πλευρά των σημερινών επισκόπων; Αντί για μηνυτήριες αναφορές και διακοπή μνημοσύνου αβρότητες, χαριεντισμοί, υποδοχές μετά τιμών του σκανδαλοποιού πατριάρχη και συλλείτουργα με τον ίδιο και τον Προύσσης από τη μεριά φιλοπαραδοσιακών, κατά τα άλλα, επισκόπων! Και μη χειρότερα!

ΠΗΓΗ:

Ακτίνες

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΠΑΤΣΚΑΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΙΣΙΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΠΑΤΣΚΑΣ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΙΣΙΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Κυκλοφορεί στο διαδίχτυο επιστολή του Σεβ. Μητροπολίτη Μπάτσκας κ. Ειρηναίου Μπούλοβιτς. Σ’ αυτήν ο εν λόγω ιεράρχης παραθέτει τις συμβουλές που του έδωσε ο Άγιος Παίσιος για τη στάση που πρέπει να τηρεί για θέματα πίστεως.

Η επιστολή αυτή σκανδάλισε πολλούς επειδή ερμηνεύθηκε σε εντελώς λανθασμένη βάση.

Συγκεκριμένα, ο Άγιος Παίσιος συμβούλευσε τον Σεβ. Μπάτσκας να μην αντιγράφει το ομολογιακό πνεύμα του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς επειδή δεν είχε την αγιότητα και το φωτισμό που διέκρινε τον Όσιο Ιουστίνο.

Αντίθετα τον συμβούλευε να τηρεί πολύ ήπια στάση έναντι των αθέων και των εχθρών της Ορθοδοξίας επειδή με το μαλακό και με την εν σιωπή διάκριση θα πετύχαινε πιο πολλά παρά με την όξυνση των πνευμάτων και με την έντονη πολεμική.

Πώς ήταν δυνατόν, λέγουν ορισμένοι, ο Όσιος Παίσιος να δίνει τέτοιες συμβουλές αφού είναι καθήκον όλων μας η ομολογία της πίστεως και η επίδειξη του ανδρείου μαρτυρικού φρονήματος που εξέφραζε με τόση επιτυχία ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς;

Ο λόγος που σκανδαλίστηκαν ορισμένοι από την επιστολή του Σεβ. Μπάτσκας είναι διότι παραγνωρίζουν ότι ο Όσιος Παίσιος δεν έλεγε σε όλους να κάνουν το ίδιο πράγμα που συμβουλεύει τον Σεβ. Μπάτσκας. Ούτε και προόριζε τις συμβουλές που του έδωσε να δουν το φως της δημοσιότητας. Ο λόγος; Επειδή τις συμβουλές αυτές ο Όσιος Παίσιος τις έδωσε προσωπικά στον Σεβ. Μπάτσκας εξαιτίας του χαρακτήρα που είχε και του τρόπου που πολιτευόταν.

Πιο συγκεκριμένα ο σημερινός επίσκοπος Μπάτσκας δεν ήταν ως Αρχιμανδρίτης ο άνθρωπος που ξέρουμε τώρα που πρωτοστατεί στους διαλόγους με τους αιρετικούς, που συμπροσεύχεται με τους Παπικούς και που ανάβει μενόρες. Όχι μόνον δεν ήταν οικουμενιστής, αλλά συνδεόταν με σχισματικούς Παλαιοημερολογίτες και ήταν κυριολεκτικά άτεγκτος σε θέματα πίστεως.

Δεν είναι μόνον ο π. Παίσιος που είχε πρόβλημα με τη νοοτροπία του τότε Aρχιμανδρίτη και σημερινού Σεβ. Μπάτσκας αλλά όλοι οι ενάρετοι Γέροντες την εποχή εκείνη. Αναφέρω δειγματοληπτικά δύο ονοματα. Τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο και τον Γέροντα Γεώργιο Καψάνη. Ως Αρχιμανδρίτης ήταν πολύ ακραίος στις απόψεις του ακόμη και στον τρόπο που καθοδηγούσε στο εξομολογητήριο ψυχές.

Ως πνευματικός απαιτούσε από πολύ σοβαρά ασθενή άνθρωπο να τηρεί με αυστηρότητα τις νηστείες. Όταν το πληροφορήθηκε ο μ. Γέροντας Επιφάνιος τον έλεγξε για την άτεγκτη στάση που τηρούσε. Οπότε ο τότε π. Ειρηναίος για να δικαιολογηθει του είπε: Ορθόδοξος Χριστιανός είναι. Αν πέθαινε από την τήρηση της νηστείας θα πήγαινε στον παράδεισο. Για να πάρει την απάντηση από τον π. Επιφάνιο: Εμ αυτός θα πήγαινε στον παράδεισο! Εσύ που θα πήγαινες δεν ξέρω που έβαλες σε κίνδυνο τη ζωή ενός ανθρώπου για να τηρεί τις νηστείες. 

Αυτά ας έχουμε υπόψη μας για να κατανοήσουμε τι γράφει η επιστολή του Σεβ. Μπάτσκας. Ας μη τη δούμε σαν χαρακτηριστική των θέσεων του Αγίου Παισίου για την ομολογία της πίστεως.

Πολλές φορές ο Όσιος Παίσιος έδινε εντελώς διαφορετικές συμβουλές σε ανθρώπους που τον συμβουλεύονταν για το ίδιο θέμα επειδή γνώριζε την ιδιοσυγκρασία τους. Όταν κάποιος μοναχός παραπονέθηκε κάποτε επειδή άλλα είπε σ’ ένα συμμοναστή του και διαφορετικά πράγματα στον ίδιο ο Άγιος του Θεού του απάντησε: Εσύ χρειάζεσαι αυτή τη βιταμίνη και ο άλλος μοναχός διαφορετική.

Προσοχή, λοιπόν, πώς ερμηνεύουμε τις προσωπικές συμβουλές του Αγίου Παισίου. Ένας γιατρός άλλα συμβουλεύει ένα διαβητικό και άλλα ένα άσθενή που χάνει βάρος και εντελώς διαφορετικά ένα υγιή άνθρωπο.

ΑΡΧΗ ΩΔIΝΩΝ Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ;

ΑΡΧΗ ΩΔIΝΩΝ Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ;

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Σήμερα, μέρα μνήμης του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού (κραταιού πολεμίου της αιρέσεως του Μονοθελητισμού) αρχίζει η Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Σαμπεζύ της Γενεύης. 

Στόχος των Πατριαρχικών  είναι το ξεκαθάρισμα του θεματολογίου της Πανορθοδόξου Συνόδου, ώστε αυτή να αρχίσει τις εργασίες της την Πεντηκοστή του ενεστώτος έτους, στις 19.6.2016. Ο ως συνήθως καλά πληροφορημένος Σεβ. Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ μας αναφέρει ότι κατά την πρώτη συνεδρία τα θέματα που θα τύχουν συζητήσεως είναι τα ακόλουθα: 

α.) Η σπουδαιότητα της νηστεία και η τήρησή της σήμερα. 

β.) Οι σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον, και, 

γ.) Η αποστολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο και η συμβολή της Εκκλησίας στην επικράτηση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης και της αγάπης ως και η άρση των φυλετικών διακρίσεων κ.τ.ό. 

Τω όντι έχει φθάσει ο κόμπος στο κτένι. Από το ομόφωνο ναι ή όχι εξαρτώνται όλα. Σχολιάζοντας το πρώτο θέμα είναι απορίας άξιον ότι ένα θέμα χιλιοειπωμένο, αλλά και ξεκαθαρισμένο από αιώνων, από Συνόδους Τοπικές αλλά κι Οικουμενικές, επανέρχεται. Τι επιδιώκουν οι απορρυθμιστές της ζωής της Εκκλησίας; Να γίνουν τελικά νέοι Λούθηροι, ανατρέποντας ανερυθριάστως «όρια αιώνια α έθεντο οι Πατέρες ημών»; Ας θυμηθούν την τύχη των συνόδων του 449,του 754,του 1438-39 κι ελπίζουμε να καταλάβουν ότι όποιος πολεμά κι ακυρώνει την αιωνόβια παράδοση της Εκκλησίας κινδυνεύει να αντιμετωπίσει την παρατήρηση του σοφού Γαμαλιήλ προς το ιουδαϊκό συνέδριο.

Αναφορικά με το δεύτερο θέμα, που αποτελεί το κομβικό σημείο των οικουμενιστικών σχεδιασμών, επιδιώκεται πάση θυσία κι έναντι οιουδήποτε κόστους, η αθώωση, αμνήστευση κι αποποινικοποίηση των πάσης φύσεως αιρετικών και κακοδόξων και η συνοδική κατοχύρωση της, απαισίας μνήμης, συμφωνίας του Μπαλαμάντ. Ελπίζουμε ότι η κατά Κύπρον Εκκλησία, που απέρριψε την επάρατη συμφωνία, ΔΕΝ θα κάνει πίσω, αλλά θα ακολουθήση την κατά Χριστόν στάση του  πολεμίου των αιρέσεων Αγίου Επιφανίου Κωνσταντίας.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΤΑΚΡΙΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΟΤΑΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Είπε ο Άγιος Επιφάνιος, επίσκοπος Κωνσταντίας Κύπρου: “Δεν είμαστε συνήγοροι του Θεού, όταν υπερασπιζόμαστε την πίστη μας, αλλά, αν με σεβασμό μιλάμε για την αλήθεια, αυτό το κάνουμε για το δικό μας πνευματικό συμφέρον, ώστε να μην πεθάνουμε.”

Ο μεγάλος αυτός Άγιος της Κύπρου συνοψίζει επιγραμματικά τον αγώνα των παραδοσιακών πιστών οι οποίοι ομολογούν την πίστη τους σε καιρούς δίσεκτους οικουμενιστικούς.

Τον λόγο αυτό του Αγίου Επιφάνιου πρέπει να τον λάβουν σοβαρά υπόψη όσοι επιπλήττουν τους παραδοσιακούς πιστούς και προβάλλουν έωλα επιχειρήματα για να τους αναγκάσουν να σιωπήσουν.

“Είστε πρόβατα και όχι ποιμένες και δη επίσκοποι της Εκκλησίας”, μας λένε. “Επομένως πώς τολμάτε να αναλαμβάνετε το ρόλο του υπερασπιστή της πίστεως;” Ο Άγιος Επιφάνιος το εξηγεί με σαφήνεια: Όχι επειδή το έχει ανάγκη ο Θεός αλλά επειδή το έχουμε ανάγκη εμείς.

Η Ομολογία της πίστεως είναι εκ των ων ουκ άνευ για την εξασφάλιση της σωτηρίας μας. Είναι μέρος του αγώνα της μετανοίας που κάνουμε. Γι’ αυτό ακριβώς και θα συνεχίσουμε -όσο το επιτρέπει ο Άγιος Θεός- να διαμαρτυρόμαστε για τα οικουμενιστικά ανοίγματα.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ- ΑΓΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ, ΔΕΣΠΟΤΙΚΑ-ΘΕΟΤΟΚΙΟΝ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

______

Αγίου Επιφανίου Κύπρου, Δεσποτικά-Θεοτοκίον, Απόδοσις-Σχόλια Δημήτριος Π. Ρίζος, 2015, σσ. 90.

Του θεολόγου κ. Ανδρεα Κυριακού

=====

Μετροφυλλώ με ιδιαίτερη ευχαρίστηση το παρόν πόνημα του κ. Δημητρίου Π. Ρίζου διότι πρόκειται, συν τοις άλλοις, για απόδοση στη νεοελληνική λόγων του εν Αγίοις Πατρός ημών Επιφανίου αρχιεπισκόπου Κωνσταντίας της Κύπρου. Το ενδιαφέρον αυτό βιβλίο περιλαμβάνει λόγους του θεοφόρου Πατρός: α) Εις τα Βάια, β΄) Εις την θεόσωμον ταφήν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού και εις τον Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας και την εν τω Άδη του Κυρίου κατάβασιν, μετά το σωτήριον πάθος παραδόξως γενομένην, γ΄) Εις την Αγίαν του Χριστού ανάστασιν, δ΄) Εις την ανάληψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και ε΄) Εγκώμιον εις την Αγίαν Θεοτόκον. 

Από τον λόγον του Αγίου Εις την εν τω Άδη του Κυρίου κατάβασιν αντιγράφω εν μικρό απόσπασμα: «Τι είναι αυτό; Σήμερα πολλή ησυχία πάνω στη γη. Ησυχία πολλή και ηρεμία λοιπόν, πολλή ησυχία γιατί ο Βασιλεύς κοιμάται. Η γη φοβήθηκε και ησύχασε γιατί ο Θεός σωματικώς κοιμήθηκε και αυτούς που από αιώνες είχαν κοιμηθή τους ανέστησε. Ο Θεός στο σώμα πέθανε και ο άδης τρόμαξε. Ο Θεός για λίγο κοιμήθηκε και όσους ήταν στον άδη τους ανέστησε». 

Η μετάφραση  είναι προσιτή στο μέσο αναγνώστη και μας εισάγει αμέσως στο πνεύμα του Αγίου Επιφανίου, του μαχητή της Ορθοδοξίας και προασπιστή της πίστεως. Μόνο το έργο του Πανάριον, όπου αναφέρεται σε δεκάδες αιρέσεις της εποχής του, μας βοηθά να καταλάβουμε πώς νοιαζόταν νυχθημερόν για την καθαρότητα της πίστεως. Να πρότυπο ποιμένος για τους χαλεπούς καιρους μας όπου ορισμένοι ποιμένες, που θεωρούν ξεπερασμένους τους Αγίους («μεταπατερική Θεολογία» κι όχι μόνο) συναγελάζονται και συμπροσεύχονται μετα των αμετανόητων αιρετικών πλανώντες και πλανώμενοι σκανδαλίζοντας το λαό του Θεού. Από την άλλη το βιβλιο του κ. Ρίζου είναι πρόκληση και πρόσκληση στους εν Κύπρω διατριβούντας, ώστε να προσφέρουμε στο λαό του Θεού σε γλώσσα κατανοητή τα συγγράμματα του Θεοφόρου Πατρός που παραμένουν χωρίς απόδοση στη νεοελληνική. Για μια φορά ευχαριστούμε το φιλόπονο συγγραφέα για τον κόπο του, αλλά και τη φροντίδα του να μας φέρει κοντά στην πατερική σκέψη.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΑΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΚΛΗΡΙΚΟ π. ΝΙΚΟΛΑΟ ΜΑΝΩΛΗ

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΑΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΚΛΗΡΙΚΟ π. ΝΙΚΟΛΑΟ ΜΑΝΩΛΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει την ιερή μνήμη του Αγίου Επιφανίου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίας της Κύπρου που πολέμησε σθεναρά τις αιρέσεις. Δεόμεθα στον Κύριο, με τις προσευχές του Αγίου Επιφανίου, να στηρίξει στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο τον π. Νικόλαο Μανώλη και να του δώσει ασυμβίβαστο ομολογιακό φρόνημα. 

Αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος και οι άλλοι συνοδικοί θα πέσουν τόσο χαμηλά ώστε να ενεργήσουν με εμπάθεια κατά του αγωνιστή ιερέα. Εκφράζουμε την ισχυρή πεποίθηση ότι θα απορρίψουν τις ασύστατες κατηγορίες σε βάρος του ως σκευωρία ανθρώπων που δεν αγαπούν την Ορθοδοξία.

ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ. ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ. ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΔΙΩΚΤΗΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ο Άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε στα 310 στην  Παλαιστίνη από Εβραίους γονείς. Μετά τη βάπτισή του γίνεται μοναχός. Όταν έμαθε πως ο φημισμένος ασκητής Ιλαρίων ο Μέγας βρίσκεται στην Πάφο τον επισκέπτεται στη νήσο. 

Ο Άγιος τον προτρέπει να μείνει στην Κύπρο, αλλά ο Επιφάνιος αναχωρεί για τον τόπο του. Η τρικυμία όμως έφερε το καράβι στα μέρη της Κωνσταντίας. Τότε ο θρόνος της πόλεως ήταν κενός μετά την εκδημία του αρχιεπισκόπου κι ο Άγιος Πάππος, επίσκοπος Κυθραίας, κατόπιν οράματος, τον χειροτονεί Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντίας. 

Ο Άγιος υπήρξε κραταιός πολέμιος των αιρέσεων της εποχής του. Για το λόγο αυτό, λαμβάνει μέρος στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο του 381 στην Κωνασταντινούπολη. Υπήρξε θαυματουργός και θεράπευσε, συν τοις άλλοις, από παράλυση των κάτω άκρων τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Μέγα. Κατείχε πέντε γλώσσες κι έγραψε πλείστα συγγράμματα, για να υπερασπιστεί τη χριστιανική πίστη. 

Λόγω της απλότητός του παρεσύρθη από το διαβόητο εχθρό του ιερού Χρυσοστόμου Θεόφιλο Αλεξανδρείας και πήγε στην Βασιλεύουσα. Διαπιστώνοντας ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως του τα είπαν, αποφάσισε να επιστρέψει στην έδρα του, αλλά καθ’ οδόν εκοιμήθη εν Κυρίω, στις 12 Μαΐου του 403. 

Ανάμεσα στα έργα του πρώτη θέση έχει ο «Αγκυρωτός». Το έργο του «Πανάριον» είναι αφιερωμένο αποκλειστικά την καταπολέμηση των αιρέσεων πού έμφανίστηκαν μέχρι την εποχή του. Στους τρεις τόμους του βιβλιου αυτού καταπολεμά 80 συνολικά αιρέσεις. 

Ο Άγιος πολεμά τις αιρέσεις διότι γνωρίζει ότι στερούν από τον άνθρωπο τη σωτηρία. Αν ζούσε σήμερα θα πολεμούσε αναμφιβόλως με όλη του τη δύναμη τον οικουμενισμό, πού λυμαίνεται την Εκκλησία του Χριστού κι εξισώνει την κακοδοξία με την ορθοδοξία στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης αγάπης, περιφρονώντας την αλήθεια της πίστεως για την οποία αγωνίστηκαν με τόσο σθένος οι Άγιοι της Εκκλησίας.