ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΠΟΤΕ!

 

ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΠΟΤΕ!

=====

Τι ωραίο χαστούκι, περιεχομένου θεολογίας ήταν αυτό;

Να σαι καλά Άη Νικόλα μου, που είσαι καλά και αυτό είναι σίγουρο, εκεί που είσαι!!

Α΄ Οικουμενική σύνοδος ...

Ο Άρειος λέει τα αιρετικά του 

δόγματα κατά της φύσεως 

του Χριστού.

Του Χριστού του Αγίου Νικολάου, 

του Δεσπότη του.

Πόσο να αντέξεις;

Σηκώνει το χέρι του και ...ΦΑΠ ...

Αχ, αγίασε το χεράκι σου Άη Νικόλα μου!!!

Μπροστά στον αυτοκράτορα όμως...

Κανονικά έπρεπε να τον σκοτώσουν...

Για τιμωρία του αφαιρούν το ωμοφόριο και το Ευαγγέλιο που κρατούσε, μιας και αυτά εκείνη την εποχή ήταν τα διακριτικά των επισκόπων.

Κλείνεται σε ένα λουτρό 

για τιμωρία...

Το βράδυ ο Χριστός και η Παναγιά του επιστρέφουν τα διακριτικά της αρχιερωσύνης του ...

Το πιο όμορφο 

χαστούκι που έχει 

"πέσει" ποτέ από τη γένεση του κόσμου...

Άη Νικόλα σε ευχαριστούμε για το...χαστούκι σου!!!

Και ευχόμαστε εις άλλα (χαστούκια) από ομοίους Άη Νικολήδες, την σήμερον ημέρα, σε Αρείους της Νέας Εποχής, που δεν είναι λίγοι!

Πηγή: φανούρης μοσκιού

Ιστολόγιο “Αμφοτεροδέξιος”

ΑΤΥΧΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΑΤΥΧΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΙΛΗΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαβάσαμε στη “Ρομφαία”:

“Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μιλήτου κ. Αποστόλου, τελέστηκε χθες, Τρίτη 7 Δεκεμβρίου στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Θέρμης Θεσσαλονίκης.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Μιλήτου κ. Απόστολος, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και την ζωή του Αγίου Νικολάου.

Επίσης ο κ. Απόστολος αναφέρθηκε στην συμμετοχή του Αγίου Νικολάου στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, τονίζοντας ότι "ο Άγιος υπήκουσε την φωνή της Εκκλησίας και συμμετείχε στην Σύνοδο, στην οποία και ενώπιου του Ιερού Σώματος των Αρχιερέων κατέθεσε τις αντιρρήσεις του και τις απόψεις του."

Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης Μιλήτου αναφέρθηκε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, υπογραμμίζοντας πως "κάποιοι θεωρούν κατόρθωμα το ότι δεν μετείχαν στην Μεγάλη Σύνοδο, η θεωρούν υποχρέωση το να κατηγορούν και να κατακρίνουν τις αποφάσεις, δίχως να έχουν εκκλησιαστική και θεολογική επιχειρηματολόγια."”

Ατυχέστατες δηλώσεις.

Ο Άγιος Νικόλαος συμμετείχε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο που συνεκάλεσε ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας. Η Σύνοδος αυτή μελώδησε εναρμόνιον μέλος ορθοδόξου θεολογίας με τη συμμετοχή σ’ αυτήν Αγίων επισκόπων όπως ο Άγιος Νικόλαος, ο Μέγας Αθανάσιος και πολλοί άλλοι.

Η Σύνοδος της Κρήτης από την άλλη συγκροτήθηκε από Οικουμενιστές οι οποίοι εισήγαγαν συνοδικώς κακοδοξίες. Άρα ορθότατα έπραξαν όσοι επίσκοποι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σ’ αυτήν, όσοι αρνήθηκαν να υπογράψουν τα κακόδοξα της κείμενα και όσοι έθεσαν θέμα ανάγκης διόρθωσης των κακοδοξιών που εισήγαγε.

Ο ισχυρισμός του Σεβ. κ. Αποστόλου ότι οι επικριτές της Συνόδου της Κρήτης δεν έχουν εκκλησιαστική και Θεολογική επιχειρηματολογία είναι κυριολεκτικά διάτρητος.

Αντιοικουμενιστές επίσκοποι, πρεσβύτεροι, διάκονοι, μοναχοί και λαικοί έγραψαν μνημειώδεις θεολογικές εργασίες που ξετινάζουν συνθέμελα τη Σύνοδο της Κρήτης με επιχειρηματολογία τόσο ισχυρή ώστε οι οικουμενιστές που εγκρίνουν τις παρατυπίες της Συνόδου της Κρήτης δεν είναι σε θέση να αρθρώσουν αντίλογο. Γι’ αυτό και μεδοδεύουν διωγμό τους.

Ας προσέξει, λοιπόν, τι λέγει ο Σεβασμιότατος Μιλήτου. Δεν κάνει να εκτίθεται με τόσο άστοχες δηλώσεις.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΩΣ ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΩΣ ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρου

=====

Ο Άγιος Νικόλαος, Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο θαυματουργός, είναι μία από τις μεγαλύτερες μορφές που τιμά και εορτάζει μεγαλοπρεπώς η Εκκλησία μας. Η ζωή του είναι γεμάτη αγιότητα και ευαγγελικές αρετές. Όλος ο βίος του είναι «ευωδία Χριστού». Ανεδείχθη όντως «ηγούμενος» και «καλός ποιμένας» των Ορθοδόξων.

Γι’ αυτό και το Αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας που συνιστά στους πιστούς να υπακούουν στους πνευματικούς τους ηγέτες. 

Αλλά υπάρχει, αλλοίμονο, περίπτωση ο «ποιμένας», «γυμνή τη κεφαλή», έχοντας ξεφύγει ολοσχερώς από την ευλογημένη οδό της αποστολής του, κηρύττει, στο μεν δογματικό πεδίο πλάνες και αιρέσεις, στο δε ηθικό αμνηστεύει παρεκτροπές και έργα σαρκός, όπως οι αρχαίοι Νικολαΐτες,  και τελικώς οδηγούν οδηγεί τις ψυχές στην καταστροφή και στην κόλαση. Εννοείται, ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, το ποίμνιο όχι μόνο δεν οφείλει υπακοή και εμπιστοσύνη στον ποιμένα του, αλλά επιβάλλεται να κινηθούν οι προβλεπόμενες νομοκανονικές διαδικασίες, ώστε οι αρμόδιοι να θέσουν εκτός ποιμνίου τον «μισθωτό και κακό ποιμένα».

Δεν οφείλουμε υπακοή, ούτε οφείλουμε να εμπιστευόμαστε ανθρώπους οι οποίοι έχασαν την «έξωθεν καλήν μαρτυρίαν» και έχουν αμβλυμένο τον κανόνα της Πίστεως και της ηθικής. Φυσικά και αρνούμαστε την καθοδήγησή μας από ανθρώπους που ευκαίρως-ακαίρως, κηρύττουν τον επάρατο οικουμενισμό, όπως βεβαίως καταδικάζουμε και τα σχίσματα.

Παρακαλούμε τον μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας, τον Άγιο Νικόλαο, να πρεσβεύει υπέρ όλου του πληρώματος της στρατευομένης μας Ορθοδόξου Εκκλησίας, και ταυτοχρόνως να ευλογεί νέους ανθρώπους, αγνούς και καθαρούς, ώστε να ενταχθούν στις τάξεις του Ιερού μας κλήρου.  Ανθρώπους ευθείς και ζηλωτές των πατρικών μας παραδόσεων, οι οποίοι θα ζουν για την Εκκλησία και όχι από την Εκκλησία. Ανθρώπους που θα κοσμούνται με τα ουράνια χαρίσματα που διέθετε και ο ίδιος ο Άγιος Νικόλαος.

"ΟΡΓΙΖΕΣΘΕ ΚΑΙ ΜΗ ΑΜΑΡΤΑΝΕΤΕ" Ο ΕΛΛΟΓΟΣ "ΘΥΜΟΣ"

"ΟΡΓΙΖΕΣΘΕ ΚΑΙ ΜΗ ΑΜΑΡΤΑΝΕΤΕ" 

Ο ΕΛΛΟΓΟΣ "ΘΥΜΟΣ"

Της Χριστούφαντου

=====

Ὁπωσδήποτε ὁ θυμός εἶναι κάτι κακό πού ἐπιβάλλεται νά τόν ἀπομακρύνουμε πρίν αὐτός μᾶς καταβάλει. Οἱ ἐπιπτώσεις του εἶναι καταστροφικές γιά τήν τήν πνευματική ὑγεία, ἀλλά ἀκόμη καί γιά τήν σωματική. Ὁ Χριστός μακαρίζει τούς πραεῖς. 

Ὑπάρχουν ὅμως καί περιπτώσεις πού, ὄχι ἁπλῶς ἐπιτρέπεται, ἀλλά ἐπιβάλλεται νά ὑπάρχει ὁ εὐλογημένος ἔλλογος "θυμός" γιά καθαρῶς πνευματικούς λόγους. «Ὀργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε» (Ψαλμ. δ´, 5). 

Οἱ περιπτώσεις αὐτές εἶναι ὅταν θίγεται ἡ Ἀλήθεια, κινδυνεύει ἡ πίστις, καί ἀλλοιώνονται - διαστρέφονται τά δόγματα τῆς Πίστεως. Ὅταν ἡ ἁμαρτία γενικῶς κατακλύζει καί κατακυριεύει τά πάντα. Ἐκεῖ ὁ ἔλλογος "θυμός" ἀποτελεῖ ὑγιῆ κατά Θεόν ἀντίδραση. 

Ὁ Χριστός ἀπέκρουσε τόν Διάβολο στήν ἔρημο, ἐπετίμησε τόν Πέτρο, ὅταν φρονοῦσε τά τοῦ κόσμου καί πῆρε τό φραγγέλιο κατά τῶν ἐμπόρων στόν Ναό τοῦ Σολομῶντος. 

Αὐτή τήν τακτική ἐφαρμόζουν καί οἱ Ἅγιοι, μέ χαρακτηριστικό παράδειγμα τόν Ἅγιο Νικόλαο, ὅπου στήν Α´ Οἰκουμενική Σύνοδο χαστούκησε τόν Ἄρειο καί, τελικῶς μέσα στήν φυλακή δέχθηκε τήν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Θεοτόκου. 

Ἑπομένως, παρά τήν πραότητα πού κατά κανόνα χρειάζεται νά μᾶς διακρίνει, ἐπιβάλλεται σέ περιπτώσεις πού ἡ ἁμαρτία μᾶς ἐξωθεῖ στόν ἀντίθετο δρόμο τοῦ Χριστοῦ καί πού ἡ πίστη εἶναι τό κινδυνευόμενο, νά ἀφυπνιζόμαστε καί νά ἀντιδροῦμε κατά Θεόν.

Αὐτό ἀποτελεῖ καί ὁμολογία δική μας, ἀλλά καί ἀναγκαία τροχοπέδη στόν ὀλισθηρό κατήφορο πού βαδίζει ἡ κοινωνία μας. Ἄλλωστε, ἡ ἀντίδραση αὐτή εἶναι ὄχι μόνο χριστιανοπρεπής, ἀλλά καί ἐπιβλητέα, ἀφοῦ ὁ "θυμός" γίνεται ὄργανο ἐναντίον τοῦ ὁποιουδήποτε κακοῦ.

Ἑπομένως, τό «ὀργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε» θά πρέπει νά καλλιεργηθεῖ βαθύτερα στήν συνείδησή μας. Αὐτό θά ἐπιφέρει τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί ἡ ζωή μας θά κινεῖται σέ πλαίσιο Ὀρθοδόξου χριστιανικῆς βιοτῆς. Ἄρα λοιπόν, εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση νά ἔχουμε τόν ἔλλογο "θυμό", τό θετικό-ὑγιές νεῦρο τῆς ψυχῆς, ὥστε νά μποροῦμε νά λέμε θεοπρεπῶς καί ὄχι μέ ὑστερίες καί ἐμμονές, ναί στό καλό καί ὄχι στό κακό.

Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Της Χριστούφαντου

=====

Ὄμορφη πού ᾽σαι θάλασσα

σάν ἔχῃς τήν γαλήνη,

ἀτλάζι φέγγεις τ᾽ οὐρανοῦ

καί στήν καρδιά εἰρήνη.

Στό ἀκρογιάλι τό χρυσό

ὁ φλοῖσβος σιγοψάλλει,

σμιλεύει τό ἀκρόβραχο

ὑμνεῖ τό μαϊστράλι.

Τί πλοῦτο εἰς τά σπλάχνα σου,

τί δόξα θησαυρίζεις,

τόν Μωϋσῆ στήν Ἐρυθρά

καί Ἰωνᾶν θυμίζεις.

Κοράλλια ἀπερίγραπτα

πολύχρωμά σου ψάρια,

μά καί ψυχές πού χάθηκαν

εἰς τά πικρά ναυάγια.

Ὅσοι πνοή τους ἄφησαν

μέσ᾽ τόν ὑγρόν σου τάφον,

μ᾽ ἐλπίδα ἀναμένουνε

Ἀνάστασιν σωμάτων.

Κι ὅταν θεριό ὀρθώνεσαι 

καί βγάζῃς τόν θυμόν σου,

ἐκβράζεις ἀπ᾽ τά βάθη σου

τί κρύβεις στόν βυθόν σου.

Γιά νά διδάξῃς λογικόν

σάν χάσῃ τήν γαλήνη,

ποῦ ὁ θυμός τόν ὁδηγεῖ,

τί τάραχον τοῦ δίνει.

Μά ὅσο καί ἄν ὑψωθῇς,

κῦμα δέν θά μπορέσῃ

νά ξεπεράσῃ τ᾽ ὅριον

π᾽ ὁ Κτίστης ἔχει θέσει.

Σ᾽ ἀγάπησαν οἱ ἄνθρωποι

γίνανε δροσοβόλια,

“οἴνοπα πόντον” πλέουσιν

δεῖξε τ᾽ ἀγκυροβόλια.

Προστάτης ὁ θαλασσινός 

στά τόσα τά ταξείδια,

Νικόλαος ὁ Ἅγιος

σ᾽ αὐτόν γλυκειά ἐλπίδα.

Ἐλθέ Ἐσύ πυξίδα μας,

Μητέρα Παναγία,

τό σκάφος νά ποντοπορῇ 

Υἱοῦ Σου τήν πορεία. 

Κάμε Χριστέ τήν ὕπαρξι,

βαρκούλα ν᾽ ἀρμενίζῃ,  

καθώς οἱ χρόνοι θά διαβοῦν

εἰς Σέ νά προσορμίζῃ.

ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΦΛΕΓΟΜΕΝΟ “ΝΟΡΜΑΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚ”

ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΦΛΕΓΟΜΕΝΟ “ΝΟΡΜΑΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚ”

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Σχεδόν πάει να ξεχαστεί η πυρκαγιά και η διάσωση των επιβατών του πλοίου “Νόρμαν Ατλάντικ”, όπως και η απώλεια δεκάδων επιβατών του. Το πλοίο εκτελούσε τη γραμμή Πατρών–Αγκώνας της Ιταλίας, όταν στα στενά του Οτράντο, σαράντα μίλια από τις βόρειες ακτές της Κέρκυρας, έπιασε φωτιά το αμπάρι του. Τελικά οι διασώστες κατάφεραν να το ρυμουλκύσουν σε λιμάνι της Ιταλίας και τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα για τα αίτια του τραγικού συμβάντος. 

Ανάμεσα στις εκατοντάδες επιβάτες του “Νόρμαν Ατλάντικ” βρισκόταν κι ο Γεωργιανός αρχιμανδρίτης π. Ηλίας Καρτότζιε, που ταξίδευε,  για το Μπάρι, για προσκύνημα στον Αγιο Νικόλαο. Όταν ξέσπασε η φοβερή πυρκαγιά βρέθηκε, όπως κι όλοι οι υπόλοιποι επιβάτες σε δύσκολη θέση, διότι η πυρκαγιά απειλούσε να τους κάψει όλους ενώ η φουρτουνιασμένη θάλασσα ήταν έτοιμη να καταπιεί όποιον έπεφτε στα μαύρα παγωμένα της νερά. Κάποια στιγμή τα συνεργεία διάσωσης είχαν πλησιάσει και οι επιβάτες, με τη σειρά, ανέμεναν να επιβιβαστούν στις βάρκες και ν’ απομακρυνθούν από το φλεγόμενο σκάφος. Ο νεαρός Γεωργιανός κληρικός, που κουβαλούσε μαζί του σακκίδιο με εικονίσματα, ήταν ήρεμος και ψύχραιμος και καθησύχαζε τους γεμάτους ανησυχία συνεπιβάτες του με λόγια παρηγορητικά. Κάποτε έφτασε η σειρά του π. Ηλία να επιβιβαστεί. Πίσω του περίμενε μια νεαρή μητέρα με το κοριτσάκι της. Ξαφνιάστηκε η κοπέλα όταν ο ιερέας της παραχώρησε τη θέση του. Προχώρησε και μπήκε στη βάρκα. Είχε γλυτώσει από τη φλεγόμενη κόλαση. Τέτοιες στιγμές η ενέργεια αυτή δεν λογίζεται, ούτε απλή ευγένεια, μήτε πράξη αβροφοσύνης, αλλά πράξη αυτοθυσίας. “Μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει ίνα την ψυχήν αυτού θη υπέρ των φίλων αυτού”. 

Ηλθε κι η σειρά του Γεωργιανού αρχιμανδρίτη. Ομως τότε το σκοινί κόπηκε και βρέθηκε στη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Οι άλλοι του πέταξαν σωσίβιο, δεν μπόρεσε να το πιάσει και μέχρι να καταλάβουν τι έγινε ο ιερέας είχε χαθεί  στα αγριεμένα κύματα της Αδριατικής. Αλλο πράγμα είναι να δώσω λεφτά ή τρόφιμα σε κάποιο αναξιοπαθούντα κι άλλο να θυσιάσω τη ζωή μου για τον άλλο, που δεν ξέρω ούτε τ’ όνομά του. Ο αδικοχαμένος, “κατ' άνθρωπον λέγω”, αρχιμανδρίτης δεν προσκύνησε τον Αγιο Νικόλαο στο Μπάρι, αλλά η φωτιά του πλοίου, τον ανέβασε στο θρόνο της μεγαλοσύνης, όπου ο των όλων Κύριος θα του απευθύνει τα πιο κάτω λόγια: “Ευ δούλε αγαθέ και πιστέ, είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου”.

ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΗΣ

ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΚΑΙ Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΗΣ 

Του Πανοσ. Ἀρχιμ. Ἀρσένιου Κατερέλου

=====

Τόν Ἅγιο Νικόλαο τόν αἰσθανόμεθα σύγχρονό μας, διότι, ἄν καί ἔζησε «τῷ μακρυνῷ καιρῷ ἐκείνῳ», δρᾶ ἐμφανῶς ἀκόμη καί στίς πονηρές ἡμέρες μας.

Τά σύγχρονα θαύματα τῶν Ἁγίων εἶναι ἕνα θεόθεν σημάδι, ὅτι ὁ Θεός, διά τῶν Ἁγίων Του, δέν ἀποστρέφει τό Πρόσωπό Του, ἀλλά ἐπισκέπτεται τόν λαόν Αὐτοῦ.

Ὁ Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης - ἐκοιμήθη τό 1938 - ἀναφέρει δύο νεώτερα θαύματα πού συνέβησαν στήν Ρωσία. Ἕνα ἄλλο θαῦμα συνέβη ἐπί ἐποχῆς Κροῦτσεφ μέ μία κοπέλλα πού ἔγινε ''στήλη ἅλατος''.

Ἕνα ἄλλο θαῦμα ἀναφέρει ὁ Γέροντας Παΐσιος, πού συνέβη στήν Σκήτη τῶν Ἰβήρων, στόν γερο-Νικόλαο ἀπό τήν συνοδεία τῶν Μαρκιανῶν, μετά τό 1940.

Ἐπί ἡγουμενίας Γέροντος Συμεών στήν Ἱερά Μονή Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀναφέρονται δύο θαύματα τοῦ Ἁγίου Νικολάου κατά τήν πανήγυρι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς. Δι᾽ αὐτῶν, φαίνεται ἡ ἀκράδαντη ἐμπιστοσύνη τοῦ τότε ἡγουμένου παπα-Συμεών στόν Προστάτη Ἅγιο τῆς Μονῆς. Ἐπίσης ἕνα ἄλλο θαῦμα συνέβη στήν ἴδια Μονή ἐπί ἡγουμενίας τοῦ Ἀρχιμανδρίτου Ἀθανασίου - ἐκοιμήθη τό 1953. 

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐνεφανίσθη, τό 1975, στόν Κεφαλονίτη προηγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Παύλου Ἀρχιμανδρίτη Ἀνδρέα - ἐκοιμήθη τό 1987. Στόν Μονοξυλίτη, εἶδε μέ φυσική μορφή ἀνθρώπου τόν Ἅγιο Νικόλαο μέ τήν μορφή τῆς εἰκόνας του τοῦ τέμπλου, πού τόν ἀπάλλαξε ἀπό βασανιστικούς λογισμούς γιά νέες ἡγουμενίες καί τοῦ ἐχάρισε μεγάλη πνευματική ἡδονή.

Περί τοῦ Γέροντος Παρθενίου τοῦ Ἁγιοπαυλίτου, ὁ μακαριστός προηγούμενος Ἀνδρέας, ἔλεγε τά ἑξῆς: «''Μάτια μου'', ἔχομε νέο ἡγούμενο, κατάφορτο ἀπό τήν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».