ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ

ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ

=====

Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή, τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν, ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει. 

Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας. 

Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων, ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ· κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει. 

Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις· ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη. 

Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; 

Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

=====

Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον 

καὶ τοῦ ἀπ' αἰῶνος μυστηρίου ἡ φανέρωσις· 

ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται 

καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. 

Διὸ καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ, τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν· 

χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.

ΒΑΘΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Στην καθοδήγηση και στο ομολογιακό σας φρόνημα, Σεβασμιώτατε, στηρίζονται οι πιστοί.

Σας ευχαριστούμε για τους αντιοικουμενιστικούς σας αγώνες. 

ΒΑΘΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

=====

«Τί είναι η Ορθοδοξία;»

Η Εκκλησία μας δείχνει τί είναι Ορθοδοξία με την ακολουθία της λιτανείας των ιερών εικόνων, κατά την τάξη των Πατριαρχείων Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων που γίνεται αυτήν την ημέρα.

Ψάλλεται, κατά τμήματα, το Απολυτίκιο της εορτής που φανερώνει ότι προσκυνούμε την άχραντη εικόνα του Θεανθρώπου Χριστού που εικονογραφεί το μυστήριο της Θείας Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού.

Ακόμη διαβάζεται το Σύμβολο της Πίστεως που καταρτίστηκε από τις δύο πρώτες Οικουμενικές Συνόδους και αποτελεί την βάση των επομένων Οικουμενικών Συνόδων.

Έπειτα διαβάζονται σε τρεις στάσεις μερικά τμήματα από το «Συνοδικόν της Ορθοδοξίας» που φανερώνουν το «μυστήριο της Ορθοδόξου 

Θεολογίας».

Το πρώτο τμήμα αναφέρεται στον Θεάνθρωπο Χριστό αφού στην Υπόσταση του Λόγου ενώθηκαν οι δύο φύσεις, θεία και ανθρώπινη, «ἀτρέπτως, ἀσυγχύτως, ἀδιαιρέτως καὶ ἀχωρίστως».

Ομολογούμε ότι στον Θεάνθρωπο Χριστό είναι ενωμένα το κτιστό και το άκτιστο, το ορατό και το αόρατο, το παθητό και το απαθές, το περιγραπτό και το απέριγραπτο. Αυτή η ομολογία είναι η βάση της ορθοδόξου πίστεως.

Το δεύτερο τμήμα προσδιορίζει ότι αυτή η πίστη στον Θεάνθρωπο Χριστό δεν είναι αποτέλεσμα φιλοσοφικής διερεύνησης και στοχασμού, αλλά εμπειρία και μάλιστα υπάρχει ταυτότητα εμπειριών και διδασκαλίας των Προφητών, των Αποστόλων και των Αγίων, δια μέσου των αιώνων.

Η πίστη των θεοπτών και θεουμένων αγίων είναι η ορθόδοξη πίστη και 

θεολογία.

Και στο τρίτο τμήμα μνημονεύονται και μακαρίζονται οι άγιοι που υπερμάχησαν στις Οικουμενικές Συνόδους στις οποίες καταδικάστηκαν οι αιρετικοί επειδή κατέληξαν σε αιρέσεις, ακριβώς διότι δεν θεολόγησαν από εμπειρία αλλά από την φιλοσοφία, τον στοχασμό και την φαντασία.

Όλοι μας καλούμαστε να γίνουμε μιμητές της ενθέου πολιτείας των αγίων.

ΠΗΓΗ:

Ιστοσελίδα “Ρομφαία”

ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

 ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΙΟΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

=====

Εορτάζοντας τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, συνειρμικὰ στοχαζόμαστε τὴν σύγχρονη ἀπόπειρα τῶν θιασωτῶν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, οἱ ὁποῖοι, ἐπιχειρώντας νὰ «γεφυρώσουν» τὴν Ἐκκλησία μὲ τὶς αἱρέσεις, νοθεύουν συστηματικὰ τὴν σώζουσα ἀλήθειά της. 

Πρωτοστάτες σὲ αὐτὴ τὴν ἀνίερη «ἐπιχείρηση» εἶναι οἱ ἀνὰ τὸν κόσμο Θεολογικὲς Σχολές. 

Περιθωριοποιώντας τὴν γνήσια Πατερικὴ Θεολογία, 

καλλιεργοῦν καὶ διδάσκουν τὴν λεγομένη «Ἀκαδημαϊκὴ Θεολογία». 

Ὁ γνωστὸς ὁμολογητὴς καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς στὸ ΑΠΘ κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, παρατηρεῖ: 

«Ἡ ἐπιστημονικὴ καὶ ἡ ἀκαδημαϊκὴ θεολογία, …στερεῖται τὴν βιωματικῶς ἐκκλησιολογικὴ ἐκ­φορά της, εἶναι στοχαστικὴ θεολογία καὶ πτωχὴ πνευματικῶς. Προσεγγίζει μόνο μὲ κτιστὸ τρόπο τὴν πραγματικότητα τοῦ κόσμου καὶ τῆς ζωῆς, καὶ ἐκφράζει, στὴν καλύτερη περίπτωση, ἐλλιπῶς τὰ πράγματα, καὶ σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις, δυστυχῶς, ἀπὸ ἐσφαλμένα ἕως καὶ αἱρετικά.

Ἔχουμε τὴν γνώμη, ὅτι ἂν οἱ “μεταπατερικοὶ” θεολόγοι εἶχαν τὶς ἁγιοπνευματικὲς προϋποθέσεις τῶν Πατέρων, θὰ ἐπιχειροῦ­­σαν ταπεινὰ καὶ ἀθόρυβα νὰ ὀρθοτομήσουν τὴν ἀλήθεια γιὰ τὴν ἐποχή τους, χωρὶς ἀπαξιωτικὲς ἢ ἔστω ἀμφίσημες ἀναφορὲς στοὺς ἁγίους Πατέρες. 

Ὅμως, οἱ ἐπίδοξοι “μεταπατερικοὶ” θεολόγοι γνωρίζουν πολὺ καλά, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων θέτει σαφῆ ὅρια, τὰ ὁποῖα εἴτε δὲν τοὺς εὐνοοῦν προσωπικῶς, εἴτε ἐμποδίζουν τοὺς στρατηγικοὺς στόχους, οἱ ὁ­ποῖ­οι ὑπηρετοῦν τὸν ἀγαπημένο τους Οἰκουμενισμό. 

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἁπλῶς τὸ ἐπιμελημένο περιτύλιγμα!" 

Συμφωνοῦμε ἀπόλυτα, ἡ «Ἀκαδημαϊκὴ Θεολογία» εἶναι ὄντως τὸ «ἐπιμελημένο περιτύλιγμα» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος δηλητηριάζει δολίως τοὺς μελλοντικοὺς θεράποντες τῆς θεολογικῆς ἐπιστήμης!

ΠΗΓΗ:

Ορθόδοξος Τύπος

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

 

Α΄ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΠΕΡΙΝΟΣ,ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΓΝΩΜΗΣ,Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

Α΄ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΠΕΡΙΝΟΣ

Η ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ

=====

Κύριε καί Δέσποτα τῆς ζωῆς μου,

πνεῦμα ἀργίας, περιεργίας, φιλαρχίας,

καί ἀργολογίας μή μοι δῷς.

Πνεῦμα δέ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης,

ὑπομονής καί ἀγάπης

χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ,

δώρησαί μοι τοῦ ὁράν τά ἐμά πταίσματα,

καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου,

ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ναί, Κύριε Βασιλεῦ,

δώρησαί μοι τοῦ ὁράν τά ἐμά πταίσματα,

καί μή κατακρίνειν τόν ἀδελφόν μου,

ὅτι εὐλογητός εἶ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΤΟΠΛΑΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ

 

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΤΟΠΛΑΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ

Κοντάκιον Αυτόμελον.

Ήχος πλ. β’

=====

Τῆς σοφίας ὁδηγέ, φρονήσεως χορηγέ, 

τῶν ἀφρόνων παιδευτά, 

καὶ πτωχῶν ὑπερασπιστά, 

στήριξον, συνέτισον τὴν καρδίαν μου Δέσποτα. 

Σὺ δίδου μοι λόγον, 

ὁ τοῦ Πατρός Λόγος, 

ἰδοὺ γὰρ τὰ χείλη μου, 

οὐ μὴ κωλύσω ἐν τῷ κράζειν σοι· 

Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με τὸν παραπεσόντα.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

=====

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ νύκτα φθάνει στὸ τέλος της, ἐνῶ ἡ ἡμέρα πλησιάζει. Ἔχει προχωρήσει ἡ νύχτα· πλησίασε πιὰ τὸ ξημέρωμα. Εἶναι ὥρα νὰ ξυπνήσουμε! Ἂς ἀφήσουμε στὴν ἄκρη τὰ ἔργα τοῦ σκότους, κὶ ἂς ἐνδυθοῦμε τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.

Μὲ τὰ λόγια αὐτά, ποὺ ἀκούσαμε σήμερα στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δὲν ἀναφέρεται ἀσφαλῶς στὸ φυσικὸ φαινόμενο τῆς ἐναλλαγῆς τῆς ἡμέρας μὲ τὴ νύκτα, ἀλλὰ μᾶς μιλᾶ γιὰ μία ἄλλη νύκτα, τὸ πνευματικὸ 

σκοτάδι.

Καὶ σύμφωνα μὲ τοὺς πατέρες, ὡς νύκτα καὶ πνευματικὸ σκοτάδι, ὁ Ἀπόστολος, ἐπίσης, ἐννοεῖ τὸν παρόντα κόσμο, τὸν ἱστορικὸ χρόνο, μέσα στὸν ὁποῖο ἐνεργεῖ τὸ πνεῦμα τῆς ἀπωλείας, ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἔργα ποὺ καταστρέφουν καὶ μολύνουν τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα καὶ ἔρχονται σὲ ἀντίθεση μὲ ὅσα μᾶς παρέδωσε ὁ Κύριος.

Ἐπίσης, ὀνομάζεται νύκτα ἡ παρούσα ζωή, διότι σ' αὐτὴ τὴ γῆ ἡ ζωή μας εἶναι προσωρινὴ καὶ ἐγκλωβισμένη στοὺς περιορισμοὺς τῆς ὑλικῆς πραγματικότητος, στὸν κόπο καὶ στὸν ἱδρώτα, στὴ θλίψη καὶ στὶς δοκιμασίες, στὴ φθορὰ τοῦ χρόνου.

Καὶ μὴ νομίσουμε ὅτι ἡ προτροπή του ἀναφέρεται μόνο σὲ ἀνθρώπους ποὺ βρίσκονται μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἀναφέρεται σὲ ὅλους μας!

Διότι ἔργα τοῦ σκότους δὲν εἶναι μόνον τὰ βαριὰ ἁμαρτήματα καὶ οἱ ἐξωτερικὲς πράξεις. Εἶναι ἀκόμη καὶ οἱ ἐσωτερικὲς καταστάσεις τῆς ψυχῆς. Εἶναι καὶ οἱ ἁμαρτωλὲς σκέψεις καὶ διαθέσεις.

Εἶναι ἀκόμη καὶ αὐτὴ ἡ ἕλξη πρὸς τὴν ἁμαρτία. Πόσες φορὲς συλλαμβάνουμε κὶ ἐμεῖς τὸν ἑαυτό μας νὰ σκέπτεται, νὰ ἐπιθυμεῖ ἢ νὰ ἐνεργεῖ ἀντίθετα ἀπὸ τὸ θεῖο θέλημα; Ἔχουμε, λοιπόν, ὅλοι μας, ἀνάγκη μετανοίας, μετανοίας ἔμπρακτης καὶ ἀληθινῆς.

Καὶ τὸ ἔργο τῆς μετανοίας εἶναι διπλό. Δὲν εἶναι μόνο ἄρνηση τοῦ κακοῦ ἀλλὰ καὶ ἀποδοχὴ τοῦ καλοῦ. Δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ πετάξουμε ἀπὸ πάνω μας τὰ βάρη τῆς ἁμαρτίας. Γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖ ἡ μετάνοιά μας, θὰ πρέπει νὰ κάνουμε κὶ ἕνα δεύτερο βῆμα, νὰ ντυθοῦμε τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.

Ποιά εἶναι, ὅμως, αὐτὰ τὰ ὅπλα τοῦ φωτός; Εἶναι οἱ ἀρετές· τὰ ἀγαθὰ ἔργα· τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης καὶ φιλανθρωπίας πρὸς τὸν συνάνθρωπο, ὁ ἀγώνας γιὰ τὴν κατάκτηση τῶν ἀρετῶν, ἡ δυνατὴ καὶ βιωματικὴ προσευχή, ἡ τακτικὴ μελέτη τοῦ θείου λόγου, ἡ συνειδητὴ μυστηριακὴ ζωή. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ὅπλα φωτεινὰ ἐναντίον τοῦ σκότους καὶ τῆς ἁμαρτίας. Μόνον αὐτά, πλέον, θὰ πρέπει νὰ στολίζουν 

τὴν ψυχή μας.

Ὁ ἀγώνας αὐτός, λοιπόν, ποὺ μᾶς ἀνοίγεται μὲ τὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, δὲν ἀφορᾶ μόνο τὸ σῶμα, ἀλλὰ ἀφορᾶ καὶ τὴν ψυχή. Διότι καὶ τὰ δύο μαζὶ συναπαρτίζουν τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη.

Δὲν μπορεῖ, λοιπόν, νὰ λογισθεῖ οὔτε μετάνοια, οὔτε νηστεία, οὔτε λογικὸς ἀγώνας καὶ ἄσκηση, χωρὶς τὴ συμμετοχὴ καὶ τῶν δύο, καὶ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος. Δὲν μπορεῖς νὰ ἔχεις καθαρὴ ψυχή, ὅταν τὸ σῶμα σου ἐργάζεται τὴν ἁμαρτία, οὔτε κὶ ὅταν τηρεῖς νηστεία τῶν τροφῶν, ἀλλὰ δὲν τηρεῖς ἀποχὴ ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες σου.

Ἄν λοιπόν τὴν νηστεία μας, ἀγαπητοί μου, φαιδρύνει τὸ ἔλαιον τῆς ἐλεημοσύνης καὶ στερεώνει ἡ ταπεινοφροσύνη, ἂν τὴ νηστεία μας ἁγιάζει ἡ μετάνοια καὶ ἡ ἐπιστροφὴ στὸν Θεό, καὶ περικοσμοῦν τὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς, ἄν τὴ νηστεία μας ἀπὸ τις τροφὲς συνοδεύει ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες, κὶ ἂν μαζὶ με τὴν κοιλία μας ἐλεύθερη ἀπὸ πολυφαγία, ταυτόχρονα τὰ χέρια μας εἶναι καθαρὰ ἀπὸ ἀδικίες, τότε εἶναι ἀληθινὴ καὶ εὐπρόσδεκτη στὸν Θεό, τότε συντελεῖ στὸν ἁγνισμὸ καὶ ἁγιασμό μας, τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματός μας, καὶ μόνο τότε θὰ ἀνατείλει καὶ γιὰ μᾶς ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν μας ὡς τοῦ ἡλίου τὸ πρωϊνὸ φῶς!

Καλὴ καὶ εὐλογημένη Τεσσαρακοστή! Καλὸν Στάδιον!

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

=====

«Ἀγκάλας πατρικάς, 

διανοῖξαί μοι σπεῦσον, 

ἀσώτως τὸν ἐμόν, 

κατηνάλωσα βίον, 

εἰς πλοῦτον ἀδαπάνητον, 

ἀφορῶν τοῦ ἐλέους Σου. 

Νῦν πτωχεύουσαν, 

μὴ ὑπερίδῃς καρδίαν· 

σοὶ γὰρ Κύριε, 

ἐν κατανύξει κραυγάζω. 

Ἥμαρτον, σῶσόν με».

ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΡΙΩΔΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ

Κοντάκιον

Ἦχος γ'. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Στεναγμοὺς προσοίσωμεν, τελωνικοὺς τῷ Κυρίῳ, 

καὶ αὐτῷ προσπέσωμεν, ἁμαρτωλοὶ ὡς Δεσπότῃ· 

θέλει γὰρ τὴν σωτηρίαν πάντων ἀνθρώπων, 

ἄφεσιν παρέχει πᾶσι μετανοοῦσι· 

δι' ἡμᾶς γὰρ ἐσαρκώθη Θεὸς ὑπάρχων Πατρὶ συνάναρχος.

Έτερον Κοντάκιον

Ἦχος δ’.

Φαρισαίου φύγωμεν ὑψηγορίαν, 

καὶ Τελώνου μάθωμεν, τὸ ταπεινὸν ἐν στεναγμοῖς, 

πρὸς τὸν Σωτῆρα κραυγάζοντες· 

Ἵλαθι μόνε ἡμῖν εὐδιάλλακτε.

Οίκος

Ἑαυτοὺς ἀδελφοὶ ἅπαντες ταπεινώσωμεν, 

στεναγμοῖς καὶ ὀδυρμοῖς τύψωμεν τὴν συνείδησιν, 

ἵνα ἐν τῇ κρίσει τότε τῇ αἰωνίᾳ, 

ἐκεῖ ὀφθῶμεν πιστοὶ ἀνεύθυνοι, 

τυχόντες ἀφέσεως· 

ἐκεῖ γάρ ἐστιν ὄντως ἡ ἄνεσις, 

ἣν ἰδεῖν ἡμᾶς νῦν ἱκετεύσωμεν, 

ἐκεῖ ὀδύνη ἀπέδρα λύπη 

καὶ οἱ ἐκ βάθους στεναγμοί, 

ἐν τῇ Ἐδὲμ τῇ θαυμαστῇ, 

ἧς ὁ Χριστός δημιουργός, 

Θεὸς ὑπάρχων Πατρὶ συνάναρχος.

Κάθισμα

Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ταπείνωσις ὕψωσε, κατῃσχυμμένον κακοῖς, 

Τελώνην στυγνάσαντα, 

καὶ τό, Ἱλάσθητι, 

τῷ Κτίστῃ βοήσαντα· 

ἔπαρσις δὲ καθεῖλεν, ἀπὸ δικαιοσύνης, 

δείλαιον Φαρισαῖον, μεγαλορρημονοῦντα· 

ζηλώσωμεν διὸ τὰ καλά, 

κακῶν ἀπεχόμενοι.

 

ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2021

 

Απολυτίκιον Θεοφανείων

Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε,
ἡ τῆςΤριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις,
τοῦ γὰρ Γεννήτορος ἡ φωνὴ προσεμαρτύρει σοι,
ἀγαπητὸν σε Υἱὸν ὀνομὰζουσα
καὶ τὸ Πνεῦμα, ἐν εἴδει περιστερᾶς,
ἐβεβαίου τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλὲς.
Ὁ ἐπιφανεὶς Χριστὲ ὁ Θεὸς
καὶ τὸν κόσμον φωτίσας, δόξα σοι.

Κοντάκιο Θεοφανείων

Επεφάνης σήμερον τη οικουμένη
και το Φως Σου Κύριε εσημειώθη εφ' ημάς
εν επιγνώσει υμνούντας Σε
Ήλθες εφάνης το Φως το απρόσιτον.

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

 

ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 

ΩΔΕΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

=====

Χριστὸς γεννᾶται· δοξάσατε. 

Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν· ἀπαντήσατε. 

Χριστὸς ἐπὶ γῆς· ὑψώθητε. 

ᾌσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ, 

καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, 

ἀνυμνήσατε λαοί· 

ὅτι δεδόξασται. 

Τῷ πρὸ τῶν αἰώνων ἐκ Πατρὸς

γεννηθέντι ἀῤῥεύστως Υἱῷ, 

καὶ ἐπ’ ἐσχάτων ἐκ Παρθένου

σαρκωθέντι ἀσπόρως, 

Χριστῷ τῷ Θεῷ βοήσωμεν· 

Ὁ ἀνυψώσας τὸ κέρας ἡμῶν, 

Ἅγιος εἷ Κύριε. 

Ράβδος ἐκ τῆς ρίζης Ἰεσσαί, 

καὶ ἄνθος ἐξ αὐτῆς Χριστέ, 

ἐκ τῆς Παρθένου ἀνεβλάστησας, 

ἐξ ὄρους ὁ αἰνετὸς κατασκίου δασέος, 

ἦλθες σαρκωθεὶς ἐξ ἀπειράνδρου, 

ὁ ἄυλος καὶ Θεός. 

Δόξα τῇ δυνάμει σου, Κύριε. 

Θεὸς ὢν εἰρήνης, 

Πατὴρ οἰκτιρμῶν, 

τῆς μεγάλης Βουλῆς σου τὸν Ἄγγελον, 

εἰρήνην παρεχόμενον ἀπέστειλας ἡμῖν· 

ὅθεν θεογνωσίας, 

πρὸς φῶς ὁδηγηθέντες, 

ἐκ νυκτός ὀρθρίζοντες, 

δοξολογοῦμέν σε Φιλάνθρωπε. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΝΤΙΚΑΙ,ΑΓΙΑ ΝΥΧΤΑ

ΙΔΙΟΜΕΛΟΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 ΙΔΙΟΜΕΛΟΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

=====

Βηθλεέμ ετοιμάζου, 

ευτρεπιζέσθω η φάτνη, 

το σπήλαιον δεχέσθω, 

η αλήθεια ήλθεν, 

η σκιά παρέδραμε, 

και Θεός ανθρώποις 

εκ Παρθένου Πεφανέρωται, 

μορφωθείς το καθ’ ημάς 

και θεώσας το πρόσλημμα, 

διο Αδάμ ανανεούται 

συν τη Εύα κράζοντες, 

επί γης ευδοκία 

επεφάνη σώσαι το γένος ημών.

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

======

Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον,

καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις.

Ἐν ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται,

καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλεται.

Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν·

Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις. 

Η ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ - 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΤΟ ΓΕΝΕΣΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ἀπολυτίκιον  

Ἦχος δ’.

Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, 

χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οικουμένῃ, 

ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης,

Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, 

καὶ λύσας τὴν κατάραν, 

ἔδωκε τὴν εὐλογίαν, 

καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, 

ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον.

Κοντάκιον

Ἦχος δ’. Αὐτόμελον.

Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, 

καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα, 

ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου, 

ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, 

ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει σου, 

αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός...

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΒΑΣΙΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΟΤΟΚΟ

 

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας

“Αρκεί και μόνο ένας λόγος, και μια ενθύμηση για τη δόξα της Παναγίας μας για να ανυψώσει την ψυχή και την διάνοια, και να μας μεταμορφώσει από σαρκικούς σε πνευματικούς, και από βέβηλους σε αγίους.”

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

=====

Ἐλᾶτε ὅλοι, σήμερα, κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ, νὰ καταθέσουμε τὴν εὐγνωμοσύνη μας στὴν Κυρία Θεοτόκο γιὰ τὴν προσφορὰ καὶ βοήθειά της στοὺς ἱεροὺς ἀγῶνες τῆς Ἐθνικῆς 

Παλιγγενεσίας τοῦ 1821.

Μαζὶ μὲ τὶς εὐχαριστίες, ἄς τὴν ἱκετεύσουμε γιὰ τὶς πολλὲς δυσκολίες ποὺ διέρχεται σήμερα ἡ Πατρίδα μας. Λησμονήσαμε σήμερα τὴν μεγάλη μας Μητέρα, χάσαμε τὴν Πίστι μας, στηριζόμαστε στὴν κοσμικὴ λογική.

Ἡ Παναγία μας, μὲ τὴν παντοδυναμία τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ της, μπορεῖ καὶ σήμερα νὰ σώσει τὸ Ἔθνος μας. Μὲ προσευχὴ καὶ εἰλικρινῆ μετάνοια, ἄς τῆς ζητήσουμε καὶ σήμερα τὴ βοήθειά της. Κάθε μέρα ἐκείνη, μὲ τὴν μητρική της ἀγάπη, μᾶς φωνάζει: «μὴ φοβᾶστε παιδιά μου, νὰ ἐμπιστεύεστε μὲ πίστι τὰ πάντα, καὶ τὸν ἑαυτό σας, στὸν Υἱὸ μου καὶ σὲ ἔμενα».

Θέλει, ἡ Παναγία, καὶ δύναται νὰ σώσει τὴν Ἑλλάδα σήμερα. Ἀρκεῖ κι ἐμεῖς νὰ τὴν πιστεύσουμε, νὰ τὴν ἀγαπήσουμε,  νὰ μιμηθοῦμε τὶς ἀρετές της, νὰ τῆς ζητοῦμε τὴν μητρικὴ βοήθειά της.