ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΕΣ, ΑΡΧΙΜ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΕΡΑΚΗ, ΑΡΧΙΜ. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΕΣ

_________

Αρχιμ. Νικοδήμου Γ. Αεράκη, Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Πολύφωτος αστήρ και στύλος της Ορθοδοξίας, έκδ. Νεκτάριος Δ. Παναγόπουλος, Αθήνα 2018, σσ. 95. 

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Ευγνωμόνως αφιερώνει το παρόν ο π. Νικόδημος στο Γέροντα Επιφάνιο, χαρακτηρίζοντάς τον «φιλόστοργο πατέρα, απλανή οδηγό, διακριτικό πνευματικό, θαυμαστό νυμφαγωγό, γνήσιο ποιμένα, άριστο παιδαγωγό, πανάρετο ασκητή, τέλειο διδασκαλο, ακαταγώνιστο υπέρμαχο της αλήθειας και της κανονικής τάξεως της Εκκλησίας, νεοφανή μεγάλο Πατέρα της Ορθοδοξίας». 

Ο γράφων δεν έχει κανένα πρόβλημα να ενστερνισθεί τους ανωτέρω χαρακτηρισμούς αφού και Άγιοι όπως τον Ιουστίνο Πόποβιτς και τον Παΐσιο τον Αγιορείτη τον είχαν επαινέσει. 

Όσον αφορά το περιεχόμενο του βιβλίου πρόκειται για δέκα ομιλίες του π. Νικοδήμου που εκφωνήθηκαν σε ισάριθμα μνημόσυνα του π. Επιφανίου. Η πρώτη εκφωνήθηκε στα 1990 και οι υπόλοιπες από το 2009 μέχρι το 2017. 

Ο συγγραφέας, μέσω των ως άνω ομιλιών, βρήκε την ευκαιρία να παρουσιάσει τις αρετές που κοσμούσαν το Γέροντα, αλλά και τις θέσεις του για τα διάφορα ζητήματα που ταλανίζουν σήμερα την Εκκλησία. 

Αναφορικά με τη συμμετοχή των Ορθοδόξων στο κατ’ ευφημισμό Π.Σ.Ε. ο π. Νικόδημος μας πληροφορεί ότι ο αοίδιμος Γέροντας έγραφε στα 1958: «Αντετάχθημεν (εις την συμετοχήν της Εκκλησίας της Ελλάδος) διότι επιστεύομεν ότι ουδέν καλόν έμελλεν εκ της τοιάυτης συμμετοχής να προκύψη, μάλλον δε βλάβη δια την ημετέραν Εκκλησίαν. Πώς είναι δυνατόν να υπάρξη και η πλέον αμυδρά ελπίς ενώσεως όταν ο Προτεσταντισμός δεν δύναται να κατορθώση ιδίαν ένωσιν»; 

Αυτά διεκύρηττε ο μακαριστός Γέροντας το 1958. Τι θα έλεγε αν έβλεπε τις κακόφημες αποφάσεις του Πόρτο Αλλέγρε ή του Πουσάν, η του Χαράρε; Τι θα έλεγε αν έβλεπε το τραγελαφικό γεγονός του συναγελασμού των Ορθοδόξων μετά των κακοδόξων Μονοφυσιτών στο «Π.Σ.Ε.», όπου ονομάζονται πλέον αμφότεροι Ορθόδοξοι; 

Πώς θα αντίκρυζε την κακόφημη απόφαση του Κολυμβαρίου του 2016, όπου σύμπας ο εσμός των Προτεσταντών (μαζί με τους Παπικούς και τους Μονοφυσίτες) ονομάσθηκαν παγηγυρικώς, παρά τη σωρεία των κακοδιδασκαλιών τους, «ετερόδοξες Εκκλησίες και Ομολογίες»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΛΩΡΙΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, παραθέσαμε την απάντηση της κυρίας Ελένης Λωρίτου στην έκκλησή μου προς τον π. Νικόδημο Αεράκη, για να γίνει ο καταλύτης για τη σύγκληση Συνεδρίου, που θα αναλύσει τις θέσεις του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου αναφορικά με τον Παπισμό, τον Οικουμενισμό, την Αποτείχιση και το σχίσμα.

Η κυρία Λωρίτου εκφράζει την πεποίθηση ότι έχει τεράστια σημασία ποιος θα είναι ο διοργανωτής του Συνεδρίου και ποια κίνητρα θα τον καθοδηγούν. 

Ποιος θα μπορούσε ποτέ να διαφωνήσει με την αυταπόδεικτη αυτή αλήθεια;

ΓΙΑΤΙ ΕΚΑΝΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ π. ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΑΕΡΑΚΗ;

__________

Η πρότασή μου προς τον π. Νικόδημο Αεράκη, όμως, κυρία Λωρίτου, βασίζεται στην ισχυρή πεποίθηση ότι πρόκειται για παραδοσιακό και αντιοικουμενιστή κληρικό, εχθρό των νεωτερισμών και της εκκοσμίκευσης.

Ο π. Νικόδημος ποτέ δεν επεδίωξε απόκτηση πλούτου ή προαγωγή στο επισκοπικό αξίωμα. 

Αφού, λοιπόν, πρόκειται, οπωσδήποτε, για εντελώς ανιδιοτελή κληρικό που σέβεται πραγματικά τη μνήμη και το έργο του π. Επιφάνιου, έχουμε την κατ’ άνθρωπον βεβαιότητα ότι, αν αναλάβει την πρωτοβουλία για διοργάνωση του Συνεδρίου, θα μιλήσει κατά Θεόν και μακρυά από σκοπιμότητες.

Όσο για τη Μονή Κεχαριτωμένης και τον Ηγούμενό της π. Σπυρίδωνα Παυλόπουλο, κυρία Λωρίτου, σας διαβεβαιώ -μετά λόγου γνώσεως- ότι είναι αντιοικουμενιστής και παραδοσιακός κληρικός και εχθρός των νεωτερισμών και της εκκοσμίκευσης.

ΚΥΡΙΑ ΛΩΡΙΤΟΥ! ΥΠΟΤΙΜΑΤΕ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ

_________

Επί της ουσίας του σχολίου σας τώρα.

Κυρία Λωρίτου, θα μου επιτρέψετε να σας πω, χωρίς περιστροφές, ότι υποτιμάτε τον θανάσιμο κίνδυνο δημιουργίας Σχίσματος. 

Και αυτό πότε; Όταν η ομάδα των Καρεωτών μοναχών και ιερομονάχων και ο π. Παίσιος Παπαδόπουλος -και άλλοι- έχουν στην πραγματικότητα προχωρήσει σε σχίσμα.

Σαφέστατα, οι ως άνω ιερομόναχοι και μοναχοί, είναι σχισματικοί και ΟΧΙ αποτειχισμένοι και ουδεμία απολύτως διάθεση μετανοίας δεν έχουν -μέχρι στιγμής- εκδηλώσει.

Το ακόμη χειρότερο! Όλες και όλες οι αποτειχίσεις που έγιναν κληρικών και μοναχών στο Πανελλήνιο (Εκκλησία της Ελλάδος, Εκκλησία της Κρήτης, Άγιον Όρος) είναι μόνον 50 κληρικοί και μοναχοί, και ορισμένες εκατοντάδες λαικοί.

Μπορείτε να μας πείτε, κυρία Λωρίτου, πόσοι από τους 50 αυτούς κληρικούς και μοναχούς ακολουθούν τον π. Θεόδωρο Ζήση και πόσοι είναι όργανα του π. Σάββα Λαυρεώτη;

Η δική μου αντίληψη -μακάρι να κάνω λάθος- είναι ότι τη μερίδα του λέοντος των αποτειχισμένων την έχει ο π. Σάββας Λαυρεώτης και όχι ο π. Θεόδωρος Ζήσης. Αν κάνω λάθος, σε αυτό, παρακαλώ διορθώστε με.

ΤΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ ΤΟΥ π. ΣΑΒΒΑ ΛΑΥΡΕΩΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ Η ΦΙΛΟΠΡΩΤΕΙΑ;

________

Διαφωνώ κάθετα μαζί σας, κυρία Λωρίτου, ότι η ομάδα του π. Σάββα Λαυρεώτη κινείται μόνον από ελατήρια πρωτοκαθεδρίας. 

Ουδεμία φυσικά αμφιβολία έχω για τη φιλοπρωτεία του π. Σάββα. Η φαιδρή και ιταμή απαίτηση του π. Σάββα να ηγηθεί του κινήματος της Αποτείχισης προκαλεί θυμηδία. Ο κόσμος οικτείρει τον π. Σάββα, επειδή συγκρίνει το πυγμαίο θεολογικό του εκτόπισμα με το θεολογικό ειδικό βάρος του π. Θεόδωρου Ζήση.

Ανησυχώ βαθύτατα για τις προθέσεις των εν λόγω σχισματικών (και ΟΧΙ αποτειχισμένων) κληρικών και μοναχών, οι οποίοι διακατέχονται από πνεύμα πλάνης και εκστομίζουν απίστευτες βλασφημίες εναντίον των μυστηρίων της Εκκλησίας, ενώ παράλληλα παρερμηνεύουν βάναυσα τους Ιερούς Κανόνες και της ΑΒ΄ Συνόδου και της Συνόδου της Αντιοχείας.

Γι' αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ορθή η θέση σας, κυρία Λωρίτου, ότι είναι ενδοαντικουμενιστική διένεξη η σύγκρουση π. Θεόδωρου Ζήση και π. Σάββα Λαυρεώτη.

Η σύγκρουση είναι μεταξύ των ιερώς αποτειχισθέντων και των ανιέρως αποσχισθέντων από την Εκκλησία.

Άλλο Αποτείχιση και άλλο Σχίσμα.

Ο π. Επιφάνιος, κυρία Λωρίτου, δεν θεωρούσε τους Παλαιομερολογίτες το "άλλο άκρο", -όπως λανθασμένα νομίζετε- αλλά όσους -ασφαλώς μεταξύ αυτών και τους Παλαιοημερολογίτες- ήταν σχισματικοί.

ΠΟΛΕΜΟΥΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ ΑΚΡΑ

__________

Ο αγώνας μας είναι πόλεμος εναντίον των δύο δαιμονικών άκρων. 

1.) Εναντίον των Οικουμενιστών και εναντίον όσων προσπαθούν να μας αποκοιμίσουν ότι δήθεν καμία κακοδοξία δεν θεσμοθετήθηκε με τη Σύνοδο της Κρήτης, αλλά και

2.) Εναντίον των σχισματικών, 
α.) που κυκλοφορούν με τη δορά της Αποτείχισης, β.) παρερμηνεύουν την κανονική παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και, 
γ.) βλαστημούν τα άγια μυστήρια και τους Αγίους της Εκκλησίας.

Επομένως όποιος διοργανώσει Συνέδριο για τον Γέροντα Επιφάνιο πρέπει να εξάρει τους αγώνες του αείμνηστου Γέροντα εναντίον του Οικουμενισμού, αλλά παράλληλα και την έγνοια του να μη δημιουργηθεί σχίσμα. 

Διαφορετικά θα παρερμηνεύσει καίρια τη θεολογία του αείμνηστου Γέροντα.

Η ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

__________

Εύχομαι ο π. Θεόδωρος Ζήσης να μπορέσει να διοργανώσει αυτό το συνέδριο, αλλά, αν για οποιουσδήποτε λόγους, δεν μπορεί, μακάρι η Μονή Κεχαριτωμένης, ή η Μονή του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού, ή ο π. Νικόδημος Αεράκης ή κάποιος από τους επισκόπους που υπήρξαν πνευματικά τέκνα ή συνδέονταν στενά με τον αείμνηστο Γέροντα -όπως ο Σεβ. Ναυπάκτου- να αναλάβει τη σχετική πρωτοβουλία.

Όσο για τις παρατηρήσεις σας, κυρία Λωρίτου, για τα συνέδρια που διοργανώθηκαν πρόσφατα για τον αείμνηστο Γέροντα νομίζω ότι δεν πρέπει να τα απαξιώνουμε επειδή είναι εισαγωγικά συνέδρια για τον π. Επιφάνιο. 

Μετά τα εισαγωγικά συνέδρια ήρθε η ώρα να διοργανωθούν εξειδικευμένα με πρώτο και καλύτερο αυτό που θα εξετάσει τη στάση του π. Επιφάνιου για τον Οικουμενισμό, τον Παπισμό, το ΠΣΕ, το Σχίσμα και την Αποτείχιση.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΗ ΝΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΘΕΙ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΗ ΝΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΘΕΙ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

Της κυρίας Ελένης Λωρίτου

=====

Καί είστε σίγουρος, κ. Τελεβάντο, ότι είναι τόσο εύκολο να αρθεί κανείς πάνω από το ύψος των προσωπικών του επιλογών και να μιλήσει με την υπευθυνότητα του εκκλησιαστικού άνδρα; Είθισται ο καθείς να θέλει να δικαιώσει τον εαυτόν του. Είναι θέμα αγιότητος κανείς να έχει την ταπείνωση να μιλήσει με κριτήριο την αλήθεια και μόνο. 

Ήδη από το κείμενο του π. Αεράκη -του Νικόδημου, ας αφήσουμε τον Δανιήλ- αυτό που βγαίνει είναι προσοχή μην κάνουμε σχίσμα! Δεν θα πας ποτέ στον πόλεμο με σύνθημα που δημιουργεί ηττοπάθεια και με μία ασφάλεια στα κεκτημένα, αν θεωρήσουμε ως κεκτημένο ότι το κεφάλι του βρίσκεται πάνω στο λαιμό του. Δεν γίνεται! 

Ρωτήσατε, κ. Τελεβάντο, πρίν λίγες ημέρες, γιατί το ανακοινωθέν της τελευταίας Συνάξεως κληρικών και μοναχών είχε μόνο δύο υπογραφές! Άσχετον! 

Το μοναστήρι της Τροιζήνας πού ανήκει; Μήπως στην Μητρόπολη Ύδρας; Ο Ύδρας δεν ήταν που έπινε σφηνάκια με τον Γαβρόγλου και δεχόταν τις φιλοφρονήσεις του; Άσχετον! 

Είστε σίγουρος, κ. Τελεβάντο, ότι, αν γίνει συνέδριο με τα σημερινά μυαλά, αυτό δεν θα αντανακλά την σημερινή εκκλησιαστική κατάσταση, δηλαδή ότι δεν θα καταλήξει με τέτοιες συστάσεις περί ενότητος και σχίσματος; Ο Μουρατίδης είχε πει, ότι δεν θυσιάζουμε το δόγμα χάριν της ενότητος! 

Ασφαλώς και είναι επιβεβλημένο να γίνει συνέδριο, το έχουμε πει πλειστάκις, για να διαλυθεί η σύγχυση περί του τι είπε ο π. Επιφάνιος και περί του τι δεν είπε, αλλά μην πάμε για μαλλί και βγούμε κουρεμένοι. Μην ένα συνέδριο επιτείνει την σύγχυση! Ήδη έγιναν κάποια συνέδρια που δυστυχώς δέν κατάφεραν να αναδείξουν την προσωπικότητα του π. Επιφανίου. 

Ασφαλώς υπήρχαν και υπάρχουν άγιοι, αν και ελάχιστοι σε βαθμό που μοιάζει με ιδιορρυθμία, που δεν έδιναν έμφαση σε θέματα ομολογίας θεωρώντας ότι η ίδια η πνευματική ζωή είναι ομολογία, όμως δεν τυχαίνει ο π. Επιφάνιος να είναι μεταξύ αυτών, τουναντίον μάλιστα. Είναι πλάνη να παρουσιάζουμε τον π. Επιφάνιο ως έναν τέτοιο παππούλη. 

Σε κάθε περίπτωση το πρόβλημά μας αυτή την στιγμή δεν είναι το παλαιό ημερολόγιο, αλλά η σάρωση που έχει επιφέρει ο Οικουμενισμός. Τώρα, αν κάποιοι θέλουν σώνει και καλά να γίνουν αρχηγοί, ας κρατήσει ο καθείς το κομμάτι που του αναλογεί. Κανείς σώφρων άνθρωπος δεν θα μπει στην διαδικασία της ενδο-αντιοικουμενιστικής αναμέτρησης. Τα μεγέθη είναι ξεκάθαρα!

ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ π. ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΑΕΡΑΚΗ

ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ π. ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΑΕΡΑΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διάβασα τον επιμνημόσυνο λόγο του π. Νικόδημου Αεράκη για τον Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, στο μνημόσυνο που τελέστηκε στο ναό των Τριών Ιεραρχών στην Αθήνα 

Ο π. Νικόδημος αναφέρθηκε στη στάση του π. Επιφάνιου αναφορικά με τον Οικουμενισμό, τον Αθηναγόρα, τον Παπισμό, τον Προτεσταντισμό και το ΠΣΕ και απέδειξε ότι ο αείμνηστος Γέροντας υπήρξε μεγάλος Ομολογητής της πίστης μας.

Ο π. Νικόδημος, στοιχώντας στη διδασκαλία του π. Επιφάνιου, χαρακτηρίζει αιρετικούς τους Παπικούς και τους Προτεστάντες.

Παράλληλα επισημαίνει ότι ο π. Επιφάνιος είχε μεγάλη αγωνία ώστε ο αγώνας εναντίον του Οικουμενισμού να μην καταλήξει σε σχίσμα. Γι’ αυτό -άλλωστε- κάλυψε θεολογικά τους αποτειχισθέντες επί Αθηναγόρα, αλλά παράλληλα επεσήμανε, σε πολλά άρθρα του, τον κίνδυνο δημιουργίας σχίσματος.

Ο π. Νικόδημος είναι ο συντάκτης του θεολογικώτατου προλόγου του βιβλίου του π. Επιφάνιου “Άρθρα, Μελέται, Επιστολαί, Τόμος Α΄”. Είναι ο πρώτος στον οποίο έδωσε ο π. Επιφάνιος συμμαρτυρία για να χειροτονηθεί. Πρόκειται για αξιόλογο θεολόγο, που ζει στην αφάνεια, χωρίς να επιδιώκει προβολή ή προαγωγή στο επισκοπικό αξίωμα. Λίαν αφιλοχρήματος κληρικός. 

Με αυτά τα δεδομένα ευχής έργον θα ήταν, αν διαδραμάτιζε ρόλο καταλύτη, για να διοργανωθεί συνέδριο, για να εξετάσει τη στάση του π. Επιφάνιου για τον Οικουμενισμό, το σχίσμα και την Αποτείχιση.

Τη ευθύνη για τη διοργάνωση του Συνεδρίου θα μπορούσε να αναλάβει 
1.) Επίσκοπος, που υπήρξε πνευματικό παιδί του π. Επιφανίου ή συνδεόταν στενά μαζί του, 
2.) Η Μονή Κεχαριτωμένης ή  
3.) Παραδοσιακό μοναστήρι (λ.χ. η Μονή του Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου Γουμενίσσης).

Η διοργάνωση του Συνεδρίου είναι επιβεβλημένη διότι 

1.) Πολλοί παρερμηνεύουν -από άγνοια ή υστεροβουλία- τη διδασκαλία του π. Επιφάνιου γι’ αυτά τα θέματα. Γι’ αυτό είναι αναγκαίο να αποκατασταθεί η αλήθεια για να μη δυσφημείται ο αείμνηστος Γέροντας. 

2.) Προπαντός για να υπάρχει τεκμηριωμένη απάντηση για τον Οικουμενισμό, το σχίσμα και την Αποτείχιση, ώστε οι καλοπροαίρετοι να ρυθμίσουν τη στάση τους ανάλογα.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ: ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ: ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ*

Του Πανοσ. Αρχιμ. Νικόδημου Αεράκη

=====

Χρηστόν αγαθόν τε και ταπεινόν, αγάπης ταμείον, και ελέους τον θησαυρόν, κρουνόν της σοφίας, εκφάντορα Πατέρων, τιμώμεν επαξίως, τον Επιφάνιον.

Συνεπληρώθησαν είκοσι και οκτώ έτη από της εις Κύριον εκδημίας του αειμνήστου και πολυσεβάστου Γέροντός μας π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, του χρηστού, αγαθού τε και ταπεινού, αγάπης ταμείου, και ελέους θησαυρού, κρουνού της σοφίας, του εκφάντορος των Αγίων Πατέρων, του ανυψωθέντος εις μέτρα των Πατέρων, του πνευματικού ημών Πατρός, Διδασκάλου και Γέροντος, του οποίου σήμερον τελούμεν το ιερόν μνημόσυνον.

Εις τας ημέρας μας πολύς γίνεται λόγος δια τας σχέσεις ημών των Ορθοδόξων μετά των αιρετικών προτεσταντών και παπικών. Η θαυμαστή και αυθεντική πατερική πέννα του Γέροντος διασφαλίζει εις τους εις αυτόν προστρέχοντας τας ορθοδόξους, αγιοπνευματικάς και κρυσταλλίνους θέσεις, αι οποίαι καθορίζονται υπό της Αγίας Γραφής, των Οικουμενικών Συνόδων και των Ιερών Κανόνων. Δεύτε, αδελφοί, εκ των κειμένων του π. Επιφανίου να λάβωμεν τας ορθοδόξους και σωστικάς θέσεις και απαντήσεις.

Αδελφοί μου!

Η εναγώνιος έκκλησις προς τον τότε Πατριάρχην: «Παναγιώτατε, μη θέλετε να δημιουργήσητε εν τη Εκκλησία σχίσματα και διαιρέσεις. Πειράσθε να ενώσητε τα διεστώτα και το μόνον όπερ θα κατορθώσετε, θα είνε να διασπάσητε τα ηνωμένα και να δημιουργήσητε ρήγματα εις εδάφη έως σήμερον στερεά και συμπαγή» (Ανωτ. Σελ.16), αύτη η εναγώνιος έκκλησις είθε να κατευθύνη άπαντας προς διαφύλαξιν της αμωμήτου πίστεώς μας και της Ενότητος των Ορθοδόξων πιστών, πρεσβείαις των Αγίων Αποστόλων, των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας και ευχαίς του μακαριστού Γέροντός μας π. Επιφανίου. ΑΜΗΝ.

*Επιμνημόσυνος ομιλία του Αρχιμ. Νικοδήμου Γ. Αεράκη επί τη επετείω της κοιμήσεως του αειμνήστου Αρχιμ. π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου. Εν τω Ιερώ Ναώ «Τριών Ιεραρχών», Μενάνδρου 4. 19-11-2017.

ΠΗΓΗ:

Ορθόδοξος Τύπος

ΤΙ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΣΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΙ ΕΛΕΓΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΣΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Νικόδημου Αεράκη

=====

α) Περί των Προτεσταντών. Είναι ανεπίτρεπτος η συμμετοχή μας εις το «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών».

Έγραφε προς άπασαν την Σεπτήν Ιεραρχίαν τω 1958 περί των Προτεσταντών και περί του Οικουμενικού Συμβουλίου αυτών ο σοφός Γέροντάς μας: «Αντετάχθημεν, (εις την συμμετοχήν της Εκκλησίας της Ελλάδος), διότι επιστεύομεν ότι ουδέν καλόν έμελλεν εκ της τοιαύτης συμμετοχής να προκύψη, μάλλον δε βλάβη δια την ημετέραν Εκκλησίαν. Δεν ηδυνάμεθα να εννοήσωμεν ποιός ήτο ο αποχρών λόγος της τοιαύτης συμμετοχής. Μήπως η προπαρασκευή του εδάφους και η δημιουργία προϋποθέσεων, έστω και ελαχίστων, προς μελλοντικήν ένωσιν; Αλλά θα ήτο τουλάχιστον φαιδρά μία τοιαύτη δικαιολογία. 

Πώς είνε δυνατόν να υπάρξη και η πλέον αμυδρά ελπίς ενώσεως, όταν ο Προτεσταντισμός δεν δύναται να κατορθώση την ιδίαν ένωσιν, κατατετμημένος εις Ομολογίας μικρόν υπολειπομένας του αριθμού διακόσια; Όταν αι Ομολογίαι αυταί συν τη παρόδω του χρόνου ου μόνον δεν μειούνται, αλλ’ απεναντίας αυξάνονται και πληθύνονται; Εάν ποτέ πνεύση εν τω δυστήνω  Προτεσταντισμώ πνεύμα Ενότητος, τότε φυσικόν είναι η Ενότης να εκδηλωθή και να συντελεσθή πρώτον εν τοις ιδίοις αυτού κόλποις και είτα να ζητήση επεκτάσεις. Εάν λοιπόν ίδωμέν ποτε τον Προτεσταντισμόν ομονοούντα και συντασσόμενον εις μίαν ομολογίαν, τότε θα έχη λόγον πάσα προς ένωσιν κατατείνουσα ενέργεια ημών. Διότι η μεταξύ αυτού ενότης θα αποτελή αμάχητον τεκμήριον εκτιμήσεως της ειλικρινείας των προς Ένωσιν μετ’ άλλων Χριστιανικών Ομολογιών προθέσεων αυτού. Μέχρι της ημέρας εκείνης όμως επιβάλλεται μία μόνη απάντησις εις τας περί ενώσεως δήθεν επιθυμίας και διακηρύξεις του μυριοκεφάλου Προτεσταντισμού: «Ιατρέ, θεράπευσον σεαυτόν». Το περισσόν τούτου εκ του πονηρού εστιν…» (Τα δύο άκρα, σελ.11).

Εις το αυτό άρθρον έγραφεν ο Γέροντας: «…ότι μία πρότασις των ημετέρων κατά το Συνέδριον του Άμστερνταμ όπως προστεθή εις την δογματικήν βάσιν του «Οικουμενικού Συμβουλίου» η πίστις και εις τον «Θεόν Πατέρα», ως και ετέρα πρότασις κατά το Συνέδριον του Έβανστον, όπως το Κύριον θέμα «ο σταυρωθείς Κύριος ελπίς του κόσμου» συμπληρωθή δια της φράσεως «και α ν α σ τ ά ς» προτάσεις, λέγομεν, τοιαύται, απερρίφθησαν, υπό του Συνεδρίου! Και κατόπιν τούτου, οι ημέτεροι αντιπρόσωποι ηδυνήθησαν να μείνωσιν εντός αυτού…» (Ανωτ. σελ. 12). 

Τέλος ο Γέροντας έγραφε τους λόγους του Αγίου Πολυκάρπου: «ος αν μεθοδεύη τα λόγια του Κυρίου προς τας ιδίας επιθυμίας και λέγη μήτε ανάστασιν μήτε κρίσιν (είναι) ούτος πρωτότοκός εστι του Σατανά»! (Προς Φιλιπ. Ζ ,1). Και μετά των πρωτοτόκων του Σατανά δεν δύναται βεβαίως να έχη σχέσιν η Ορθόδοξος Εκκλησία. (Ανωτ. σελ.13).

ΠΗΓΗ:

Ορθόδοξος Τύπος

Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

Του Πανοσ. Αρχιμανδρίτη Νικόδημου Αεράκη

=====

β.) Περί των Παπικών. Τι εκ των δύο συνέβη; Έγραφεν ο αείμνηστος Γέροντάς μας προς τον Πατριάρχη κυρό Αθηναγόρα, τω 1965: «Παναγιώτατε, Αλληλογραφείτε μετά του Πάπα εν πάση εκκλησιαστική τάξει, ως εάν εζώμεν εις τον Ε΄  μ.Χ. αιώνα. Καλείτε αυτόν «Πρώτον Επίσκοπον της Χριστιανωσύνης» και Υμάς Αυτόν δεύτερον. Συμπροσεύχεσθε μετ’ αντιπροσώπων αυτού και φέρεσθε προς αυτούς σχεδόν όπως και προς τους Ορθοδόξους Επισκόπους. Τι εκ των δύο συνέβη; Ο Πάπας προσεχώρησεν εις την Ορθοδοξίαν, η Υμείς εις τον Παπισμόν; Εάν το πρώτον, αναγγείλατε τούτο, ίνα πάντες φαιδρώς πανηγυρίσωμεν και μετ’ αλλήλων χορεύσωμεν. 

Εάν το δεύτερον, ομιλήσατε μετ’ ειλικρίνειας και ευθύτητος, ίνα βεβαιωθώμεν ότι, μετά της παλαιάς, απώλετο και η νέα Ρώμη και κατεπόθη υπό της αιρέσεως. Εάν δε ουδέν εκ τούτων συνέβη, αλλά και Υμείς και ο Πάπας μένετε εν τοις οικείοις έκαστος όροις, πώς ερμηνεύονται αι προεκτεθείσαι ενέργειαι Υμών; Πώς είνε δυνατόν ο αιρετικός Πάπας να είνε ο πρώτος επίσκοπος της Χριστιανωσύνης και Υμείς ο δεύτερος; Πότε η Εκκλησία ημών συνηρίθμησεν ομού μετά των Ορθοδόξων Επισκόπων τους επισκόπους των αιρετικών; Δογματικής και κανονικής ακριβείας γλώσσαν ομιλείτε η ευελίκτου διπλωματικής υποκρισίας;» (Ανωτ. σελ. 14-15).

Εις δε την τοποθέτησιν ότι χρειαζόμεθα την συμμαχίαν του Βατικανού προς αντιμετώπισιν των τουρκικών βρυχηθμών χαρακτηριστικώς τονίζει ο Γέροντάς μας π. Επιφάνιος: «Παναγιώτατε· άδεται ότι ενεργείτε ως ενεργείτε, ίνα προσεταιριζόμενος το πανίσχυρον κοσμικώς Βατικανόν, αντιτάξητε την εκ της συμμαχίας αυτού αίγλην και δύναμιν προς τους τουρκικούς βρυχηθμούς και δυνηθήτε ούτω να στηρίξητε τον δεινώς απειλούμενον και κλονιζόμενον Θρόνον της πάλαι ποτέ Βασιλευούσης. Εάν ταύτα έχωνται αληθείας, και πλανάσθε και ματαιοπονείτε. Έχομεν την συμμαχίαν του Θεού, Παναγιώτατε, ναι η ου; Εάν ναι, τότε «εις διώξεται χιλίους και δύο μετακινήσουσι μυριάδας»· τότε «καν κύματα διεγείρηται, καν πελάγη», καν τουρκικών θηρίων θυμός, αράχνης δι’ ημάς έσονται ευτελέστερα· τότε «εξανθήσει και υλοχαρήσει και αγαλλιάσεται τα έρημα του Ιορδάνου» και «αλείται ως έλαφος ο χωλός, τρανή δε έσται γλώσσα μογιλάλων»· τότε… ω τότε «γνώτε Έθνη και ηττάσθε ότι μεθ’ ημών ο Θεός»!… Εάν όχι, τότε προς τι «πεποίθαμεν επ’ άρχοντας, επί υιούς ανθρώπων οις ουκ εστι σωτηρία;»».

Τέλος τονίζει ότι «ουδείς Ορθόδοξος εύχεται την μετακίνησιν η τον θάνατον του Οικουμενικού θρόνου. Μη γένοιτο! Αλλά και ουδείς θα θυσιάση χάριν αυτού ιώτα εν η μίαν κεραίαν εκ της Ορθοδόξου Πίστεως. Αγωνίσασθε υπέρ αυτού πάση δυνάμει. Όχι απλώς έχετε δικαίωμα, αλλ’ οφείλετε να στηρίξητε αυτόν, το καθ’ Υμάς. Θυσιάσατε χάριν αυτού οτιδήποτε: Χρήματα, κτήματα, τιμάς, δόξαν, πολύτιμα κειμήλια, Διακόνους, Πρεσβυτέρους, Επισκόπους· Ακόμη και τον Πατριάρχην Αθηναγόραν! Εν μόνον κρατήσατε, εν φυλάξατε, ενός φείσασθε, εν μη θυσιάσητε: Την ορθόδοξον Π ί σ τ ι ν! Ο Οικουμενικός Θρόνος έχει αξίαν και χρησιμότητα μόνον και μόνον, όταν εκπέμπη απανταχού της γης το γλυκύ και ανέσπερον της Ορθοδοξίας Φως. Οι Φάροι είνε χρήσιμοι, εάν και εφ’ όσον φωτίζωσι τους ναυτιλλομένους, ίνα αποφεύγωσι τους σκοπέλους. Όταν το φως αυτών σβεσθή, τότε δεν είνε μόνον άχρηστοι αλλά και επιβλαβείς, διότι μεταβάλλονται και αυτοί εις σκοπέλους. (Ανωτ. Σελ. 16)

ΠΗΓΗ: 

Ορθόδοξος Τύπος

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΩΝ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑ,

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

________

Παρακλήσεων θησαύρισμα, ήτοι Συλλογή Παρακλητικών Κανόνων διαφόρων Αγίων, ποιηθέντων υπό Αρχιμ. ΝΙκοδήμου Γ. Αεράκη, Εκδ. Νεκταρίου Δ. Παναγόπουλου, Αθήναι Ιούνιος 2016, σσ. 472.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Δεν αποτελεί έκπληξη για τον γράφοντα το παρόν πόνημα του πανοσιολογιώτατου υμνογράφου π. Νικοδήμου. Γνωρίζουν οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι συνέγραψε, με χάρη περισσή, πλείστες όσες Ακολουθίες σε άγνωστους ή άνευ Ακολουθιών Αγίους. Το παρόν εύχρηστο για του φιλαγίους λειτουργικό βιβλίο, αποπνέει την οσμήν πνευματικής ευωδίας, η οποία χαρακτηρίζει τον πονήσαντα. 

Αφιέρωνει, εν πρώτοις, το παρόν στο Γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, παρά τους πόδας του οποίου ανδρώθηκε πνευματικώς. Όποιος ρίξει μια ματιά στα περιεχόμενα του βιβλίου θα διαπιστώσει ότι περιλαμβάνει συνολικά τριάντα Παρακλητικούς Κανόνες. Εκτός από τους γνωστούς Κανόνες εις την Αγίαν Τριάδα, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν και το Μικρό και Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα προς τη Θεοτόκο, εμφανίζονται πλειστοί όσοι Κανόνες σε Αγίους που δεν είχαν, άχρι του νυν, Παρακλητικούς Κανόνες. Σημειώνουμε ενδεικτικά αυτούς που είναι αφιερωμένοι στον προφήτη Δανιήλ, τον φερώνυμο του συγγραφέως Νικόδημο, το νυκτερινο μαθητή, την Αγία Ευλαλία, τον Άγιο Ιωάννη το Βατάτζη, τον Άγιο Νικόλαο Κασάτκιν και τον Άγιο Σέργιο του Ραντονέζ. Σε κάθε Κανόνα προηγείται Πρόλογος με συνοπτικά στοιχεία από το Βίο του Αγίου και στο τέλος της όλης Ακολουθίας παρατίθεται Απολυτίκιο του τιμωμένου Αγίου. Παραθέτω δειγματοληπτικά το Απολυτίκιο του Αγίου Νικολάου Κασάτκιν, αρχιεπισκόπου Ιαπωνίας:

Ήχος πλ. Α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Τον Νικόλαον πάντες, ανευφημήσωμεν. Ιαπωνίας

ποιμένα και Εκκλησίας αυτής, ιδρυτήν και φρυκτωρόν ιεραπόστολον, ότι εκήρυξε Χριστόν τοις εν σκότει και σκιά, καθεύδουσι του θανατου, και γέγονεν εν τοις έργοις, των Αποστόλων πιστόν αντίγραφον.

Είναι πρέπον να τονισθεί εδώ ότι ο φιλάγιος π. Νικόδημος ανασκουμπώθηκε και συνέγραψε  το παρόν για να προτρέψει τους πιστούς, τους οποίους κυκλώνουν «αι του βίου ζάλαι ώσπερ μέλισσαι κηρίον», να καταφεύγουν στους φίλους του Χριστού, τους Αγίους, για να βρουν ανάπαυση. Γι’ αυτή την ποιμαντική του μέριμνα αξίζει, νομίζω, να τον ευχαριστήσουμε εκτενώς από τη μια και να ικετεύσουμε συνάμα τους υπ’ αυτού τιμωμένους Αγίους να πρεσβεύουν για τον καλό κληρικό, που αναλίσκεται καθ’ εκάστην υπέρ της δόξης του Θεού.

ΔΙΑΥΓΗΣ ΚΑΙ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟΣ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΙΑΥΓΗΣ ΚΑΙ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟΣ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Του Πανοσ. Αρχιμ. Νικοδήμου Αεράκη

=====

Ο χαρακτὴρ τοῦ Γέροντος Επιφανίου Θεοδωροπούλου ἦτο διαυγὴς καὶ κρυστάλλινος. ῞Ολοι εἴχομεν διαπιστώσει ὅτι τὸ στόμα τοῦ π.  ̓Επιφανίου ἦτο ἡ θύρα τῆς καρδίας του.  ̔Ο λόγος τοῦ στόματός του ἦτο τὸ περιεχόμενον τῆς καρδίας του.  ̓Εγνωρίζαμεν ἅπαντες ὅτι ἔλεγε ὅ,τι ἐπίστευε καὶ ὅτι οὐδὲν ἕτερον ἐκρύπτετο ὄπισθεν τῶν λόγων του. ∆ὲν ἐχρησιμοποίει πλάγιον λόγον καὶ διπλωματικὴν γλῶσσαν.  ̔Η καρδία καὶ τὸ στόμα του ἦτο διαυγὴς καὶ κρυσταλλίνη.

Ο π. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΕΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

Ο π. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΕΡΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

=====

῞Οτε χειροτονηθεὶς ἀνεχώρουν ἐξ  ̓Αθηνῶν πρὸς ἀνάληψιν καθηκόντων εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἀποχαιρετῶν τὸν Γέροντα εἶπον πρὸς αὐτόν· «Γέροντα μοῦ κάνατε τὸ πιὸ μεγάλο κακὸ στὴ ζωή μου!».  ̓Απόρησε καὶ εἶπέ μοι· «Τί κακό σοῦ ἔκανα;». Καὶ τότε εἶπον εἰς τὸν Γέροντα «ὅπου καὶ ἂν πάω δὲν θὰ βρῶ ΕΠΙΦΑΝΙΟΝ καὶ θὰ ταλαιπωρηθῶ!!!» Μετὰ παρέλευσιν τεσσαράκοντα καὶ ἑπτὰ ἐτῶν δύναμαι νὰ δηλώσω ὅτι εἰς τὴν πορείαν μου δὲν συνήντησα ΕΠΙΦΑΝΙΟΝ, ἤτοι κληρικὸν πρακτικὸν καὶ θεωρητικόν, ἀκέραιον καὶ ἀκριβῆ, βιωματικὸν καὶ διδακτικόν, ἁγιογραφικὸν καὶ ἁγιοπατερικόν, διαυγῆ καὶ κρυστάλλινον, μεγάλον καὶ ταπεινόν, ἀληθῆ καὶ γνήσιον πατέρα καὶ ὁδηγόν.

ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ κ. ΝΟΥΣΗΣ!

ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ κ. ΝΟΥΣΗΣ! 

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

===========

Διαβάζω προσεκτικά τα σχόλια που γράφει ο αγαπητός κ. Νούσης αναφορικά με τον Οικουμενισμό, την αποτείχιση και τον Νεονικολαιτισμό -ιδιαίτερα για τις σχέσεις του αντρογύνου και την παρεμπόδιση της τεκνογονίας- και άλλα θέματα.

Εκφράζω την πιο ειλικρινή χαρά μου, επειδή -επιτέλους- αντί να διαβάζει τα σκουπίδια της Νεορθοδοξίας, πήρε στα χέρια του τους πολύτιμους θησαυρούς που μας κατέλιπεν η γραφίδα του σοφού -με την όλη σημασία του όρου- και αγίου Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου.

Βεβαίως ουδόλως μας διέλαθε η διαστροφική, επιλεκτική και μη σφαιρική ερμηνεία της μελέτης του έργου του Γέροντα Επιφάνιου για το θέμα του Οικουμενισμού, που αποπειράθηκε ο αγαπητός κ. Νούσης. 

Ευελπιστούμε όμως ότι σταδιακά θα αντιληφθεί ότι ούτε ο Οικουμενισμός, ούτε η Νεορθοδοξία, ούτε ο Νεονικολαιτισμός απηχούν την ορθόδοξη διδασκαλία και οπωσδήποτε δεν απηχούν τις θέσεις του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου.

Ο π. Επιφάνιος, όχι μόνον ήταν εναντίον του Οικουμενισμού, αλλά για δεκαετίες ολόκληρες υπήρξε αυτός ούτος ο αδιαφιλονίκητος αρχηγός του αντι-οικουμενιστικού αγώνα.

Ποιος αγνοεί ότι ο μακαριστός Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος δεν έκανε τίποτα χωρίς να συμβουλευθεί τον μακαριστό Επιφάνιο;

Πίσω από τη διακοπή του μνημοσύνου του Αποστάτη της πίστης μας Πατριάρχη Αθηναγόρα, εκ μέρους του μακαριστού Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιου, ήταν ο π. Επιφάνιος.

Οσο για το θέμα της αποφυγής της τεκνογονίας, ο π. Επιφάνιος, όχι μόνον την καταδίκαζε σαφώς και απερίφραστα, -όπως μπορούν να μαρτυρήσουν τα χιλιάδες πνευματικά του παιδιά που καθοδηγούσε στο εξομολογητήριο-, αλλά είναι επιπλέον ο συντάκτης περισπούδαστων άρθρων και βιβλίων που τσάκισαν κυριολεκτικά τη ραχοκοκκαλιά της Γιανναρικής κακοδοξίας.

Παρακαλέσαμε, από χρόνου μακρού, τον αγαπητό κ. Νούση να μελετήσει το βιβλίο του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη Νικόδημου Αεράκη για την αποφυγή της τεκνογονίας, για να αντιληφθεί ότι "τα ογκανίσματα της σαρκός" του κ. Γιανναρά ουδόλως συνιστούν ορθόδοξη διδασκαλία.

Αφού, ο αγαπητός κ. Νούσης, αναγνωρίζει το εκτόπισμα της αγιότητας και της θεολογικής σοφίας του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου, θα τον ενδιέφερε ίσως να γνωρίζει ότι ο π. Νικόδημος Αεράκης είναι ένα από τα πιο στενά πνευματικά παιδιά του Γέροντα Επιφάνιου και η ομιλία του για την αποφυγή της τεκνογονίας έχει λέξη προς λέξη την απόλυτη έγκριση του αείμνηστου Γέροντα  Επιφάνιου.

Θα παρακαλέσουμε λοιπόν θερμά, τον αγαπητό κ. Νούση, να συνεχίσει τη μελέτη των συγγραμμάτων του Γέροντος Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου και του Οσίου Ιουστίνου Πόποβιτς για τον Οικουμενισμό.

Παράλληλα, ελπίζουμε ότι θα μελετήσει με την ίδια προσοχή τα βιβλία και τα άρθρα που έγραψε ο μακαριστός Επιφάνιος για τον Νεονικολαιτισμό για να αναιρέσει τις θέσεις του ινστρούκτορα του αγαπητού κ. Νούση γνωστού κακόδοξου διανοούμενου κ. Χρήστου Γιανναρά, καθώς επίσης την ευσύνοπτη αλλά τόση ουσιαστική ομιλία του π. Νικοδήμου για το θανάσιμο αμάρτημα της αποφυγής της τεκνογονίας.

Θα μας επιτραπεί φιλικά και αδελφικά να συστήσουμε σε όσους ενοχλούνται από την Προκρούστεια ερμηνευτική του αγαπητού κ. Νούση να έχουν υπομονή μαζί του, επειδή -κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος- βρίσκεται σε καλό δρόμο. 

Οσο ανεπαρκή από θεολογικής σκοπιάς και αν είναι επί του παρόντος τα σχόλια και τα άρθρα του, όσο και αν είναι φανερόν ότι επιπόλαια μελέτησε τα έργα του αείμνηστου Γέροντα, όσο και αν δεν κατανόησε τι προσπάθησε να κάνει ο π. Επιφάνιος με τα άρθρα του που περιέλαβε στο βιβλίο του “Τα δύο άκρα”, έχουμε την ειλικρινή πεποίθηση ότι αν -με καλή διάθεση- συνεχίσει τη μελέτη των έργων του π. Επιφανίου -του Αγίου Θεού συνεργούντος- θα ανανήψει και θα ευθυγραμμίσει τις θέσεις του με την ορθόδοξη διδασκαλία.