ΑΝΕΝΤΙΜΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΓΙΑΓΚΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΑΝΕΝΤΙΜΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΓΙΑΓΚΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο γνωστός οικουμενιστής και νεωτεριστής Καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Α.Π.Θ. κ. Θεόδωρος Ξ. Γιάγκου δημοσίευσε δύο άρθρα που επιγράφει “Πτυχές που αποσιωπήθηκαν στον δημόσιο διάλογο περί της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου" (Α' ΜΕΡΟΣ) και (Β΄ΜΕΡΟΣ) με τα οποία προσπαθεί να σπείρει ζιζάνια στο χώρο του αντιοικουμενισμού.

Στοχεύει κυρίως τους δύο ηγέτες του αντιοικουμενισμού που αποδόμησαν την Σύνοδο της Κρήτης και προσπαθεί να τους εκθέσει στα μάτια των αντιοικουμενιστών και να σπείρει έριδες μεταξύ μας.

Τα επιχειρήματα του κ. Γιάγκου είναι οι χιλιοειπωμένες θέσεις ότι ο π. Θεόδωρος Ζήσης προ τριακονταπενταετίας συνεργούσε στα οικουμενιστικά ανοίγματα του Φαναρίου όντας επίλεκτο μέλος της ομάδας του διαβόητου Καθηγητή της Πατρολογίας Παναγιώτη Χρήστου.

Με την ίδια τακτική προσπαθεί να σπιλώσει τον Καθηγητή κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη επειδή σπούδασε με υποτροφία ετεροδόξων.

Ουδείς πείθεται από αυτά τα επιχειρήματα επειδή είναι χιλιοειπωμένα και απαντήθηκαν ικανοποιητικά πολλές φορές.

Αυτό που μετρά δεν είναι τι έκαναν οι ηγέτες του αντικουμενιστικού αγώνα πριν τριάντα και σαράντα χρόνια αλλά τι κάνουν συστηματικά και με συνέπεια έκτοτε.

Η στοχοποίηση των π. Θεόδωρου Ζήση και του κ. Τσελεγγίδη δείχνει ότι η καταλυτική και θεολογικότατη αρθρογραφία τους αποδόμησε πλήρως το οικοδόμημα της κακόδοξης Συνόδου της Κρήτης. Μη έχοντας επιχειρήματα θεολογικά να αντιτάξει ο κ. Γιάγκου σε όσα οι διαπρεπείς αντιοικουμενιστές θεολόγοι καταμαρτυρούν εναντίον της Συνόδου της Κρήτης καταφεύγει σε προσωπικές επιθέσεις εναντίον των ηγετών του αντιοικουμενιστικού αγώνα για όσα συνέβησαν πριν τρείς ή και τέσσερις δεκαετίες.

Το ερώτημα είναι απλό. Μπορεί ο κ. Γιάγκου ή οποιοσδήποτε άλλος οικουμενιστής να απαντήσει πειστικά τα θεολογικά επιχειρήματα του π. Θεοδώρου Ζήση, του κ. Τσελεγγίδη και των άλλων ηγετών του αντιοικουμενιστικού αγώνα για τη Σύνοδο της Κρήτης; Προφανώς δεν μπορούν. Γι’ αυτό καταφεύγουν στην προσωπική λάσπη για να τους εκθέσουν.

Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ Γ΄

Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΦΑΝΑΡΙΟΥ

Γ΄

Ἀπάντηση σέ σχόλιο τοῦ Μεγάλου Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου π. Γεωργίου Τσέτση

Του π.  Άγγελου Αγγελακόπουλου

=====

Θεωροῦμε τό σχόλιο τοῦ π.  Γεωργίου Τσέτση ὡς μία εὐκαιρία, γιά νά ἐξηγήσουμε τήν τότε στάση τοῦ π. Θεοδώρου γιά ὅσα τότε εἶχε γράψει, ἀλλά καί τήν σημερινή στάση του. Νομίζουμε, λοιπόν, ὅτι, ὅπως ἐλέχθη, ὁ π. Γεώργιος παραβιάζει ἀνοικτές πόρτες καί «κομίζει γλαῦκα εἰς Ἀθήνας», μέ τό νά θέλει νά παρουσιάσει τόν π. Θεόδωρο ὡς πατριαρχικό καί φιλοπατριαρχικό. Αὐτό εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστόν. Ἄν διαβάσει κανείς τό βιογραφικό σημείωμα τοῦ π. Θεοδώρου, πού εἶναι ἀναρτημένο στό διαδύκτιο[2], θά δεῖ ὅτι ἦταν ἐπίλεκτο στέλεχος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἦταν ὁ πρῶτος συνεργάτης στό Πατριαρχικό Ἵδρυμα Πατερικῶν μελετῶν στήν Ἱερά Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή Βλατάδων. Στή συνέχεια ἦταν ἀναπληρωτής διευθυντής τοῦ ἰδίου ἱδρύματος, καί, ἄν δέν εἶχε ἀλλάξει γραμμή, ὁ ἑπόμενος διευθυντής του. Ὅλες του οἱ σπουδές καί οἱ πρῶτες ἐρευνητικές ἐνασχολήσεις του εἶχαν σχέση μέ τούς πατριαρχικούς κύκλους. Στή Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης, ὅπου φοίτησε τήν περίοδο 1961-65, ὅλοι οἱ καθηγητές του ἦταν οἰκουμενιστές. Δέν ὑπῆρχε οὔτε ἕνας ἀντιοικουμενιστής καθηγητής. Καί μάλιστα περιέργως στή Θεολογική Σχολή εἶχε εἰσαχθεῖ τό μάθημα τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, «Ἱστορία δογμάτων καί Οἰκουμενική Κίνησις», τό ὁποῖο διδάσκονταν ἐνθουσιωδῶς ἀπό τόν ἀρμόδιο καθηγητή, καί ὅλοι οἱ καθηγητές μέ ἐνθουσιασμό προέβαλλαν τήν «μεγάλη προφητική μορφή» τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου καί ὅλους τούς μεγάλους οἰκουμενιστές. 

Ὁ π. Θεόδωρος, λοιπόν, ἀνατράφηκε μέσα σ’αὐτό τό πατριαρχικό κλίμα καί τό οἰκουμενιστικό περιβάλλον. Ἀλλά, κάποια στιγμή, διαβάζοντας ὁ ἴδιος κείμενα ἁγίων Πατέρων καί συνειδητοποιώντας τήν κατάσταση, τόλμησε καί ἔκανε τήν ρήξη μόνος του. Θά μποροῦσε νά εἶχε παραμείνει ἐκεῖ στά συμπόσια, στίς τιμές καί στά ἱδρύματα καί νά ἦταν σήμερα ὁ πρῶτος στά συνέδρια παντοῦ. Ὑπάρχουν πατριαρχικά ἐπαινετικά ἔγγραφα, τά ὁποῖα καθιστοῦν φανερό καί γνωστό ὅτι ὁ π. Θεόδωρος ἦταν τοῦ Πατριαρχείου καί ἀνατράφηκε μέσα στό κλίμα αὐτό. Ὁ καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου, διευθυντής τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἱδρύματος Πατερικῶν Μελετῶν καί διδάσκαλος τοῦ π. Θεοδώρου, τοῦ ὁποίου ὁ π. Θεόδωρος ὑπῆρξε στενός συνεργάτης στό πανεπιστήμιο, καταγόταν ἀπό τό χωριό τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, ἀπό τό Βασιλικό τῆς Ἠπείρου, καί ἦταν στενότατα συνδεδεμένος μ' αὐτόν. 

Ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας διόρισε τόν καθηγητή Παναγιώτη Χρήστου διευθυντή τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἱδρύματος Πατερικῶν Μελετῶν. Ὅλες, λοιπόν, οἱ συζητήσεις ἦταν ἐνθουσιώδεις ὑπέρ αὐτῆς τῆς «μεγάλης προφητικῆς μορφῆς» τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου. Ὅταν συναντήθηκαν ὁ μέγας οἰκουμενιστής Πατριάρχης Ἀθηναγόρας μέ τόν αἱρεσιάρχη Πάπα Παῦλο Στ΄ στά Ἱεροσόλυμα τό 1964, ἔλεγαν οἱ τότε οἰκουμενιστές καθηγητές τοῦ π. Θεοδώρου: «Εἶδατε πῶς ἐξαφάνισε ὁ Ἀθηναγόρας τόν Πάπα; Σάν τόν Μωυσῆ. Μέ τήν μακρυά του γενιάδα καί μέ τήν ἀγκαλιά του καί μέ τό παράστημά του τόν ἐξαφάνισε τόν Πάπα». Δέν ἀκουγόταν, λοιπόν, τήν περίοδο ἐκείνη τῶν σπουδῶν καί τῶν πρώτων ἐτῶν τῆς πανεπιστημιακῆς καριέρας τοῦ π. Θεοδώρου λόγος κριτικός ἐναντίον τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου καί ἐναντίον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ὁ  π. Θεόδωρος τόλμησε καί ἄλλαξε αὐτήν τήν οἰκουμενιστική ὁδό μέ πολύ κόστος. Πῶς ἔγινε αὐτή ἡ ἀλλαγή; Αὐτή ἡ ἀλλαγή ἔγινε, ὅπως λένε καί τά κείμενα, ἀπό θεία παρέμβαση, ἀπό θεῖο φωτισμό. Ἐνῶ τά πρῶτα ἔτη τῆς ἀκαδημαϊκῆς σταδιοδρομίας του ὁ π. Θεόδωρος ἀσχολοῦνταν μέ θέματα ἄσχετα μέ τόν Οἰκουμενισμό καί ὅλες του οἱ μελέτες ἦταν γιά θέματα θεολογικά, πατρολογικά κ.ἄ. χωρίς νά ἔχουν σχέση μέ τόν Οἰκουμενισμό, κάποια στιγμή γύρω στό 1975 ἀσχολήθηκε μέ τόν πρῶτο Πατριάρχη μετά τήν ἅλωση τῆς Πόλεως, τόν ἅγιο Γεννάδιο Σχολάριο, γιά τόν ὁποῖο εἶδε ὅτι ἀδικεῖται ἀπό τήν ἐπιστημονική ἔρευνα καί ἔπρεπε νά ἀποκατασταθεῖ. Ἔχοντας, λοιπόν, μέσα του ἔμφυτο τό αἴσθημα τῆς ἀληθείας ἐναντίον τῆς διαστρεβλώσεως, ἀνέλαβε νά γράψει μία μεγάλη μονογραφία γιά τόν Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο. Ἡ ἐνασχόλησή του αὐτή ἀπό τό 1975 μέχρι τό 1980 μέ τόν Πατριάρχη Γεννάδιο Σχολάριο, τοῦ ἔφερε μπροστά του ὅλη τήν παράδοση σχετικά μέ τήν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ, τά σχετικά μέ τήν ψευδοσύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας, τούς ἀγῶνες τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, καί κατενόησε τήν πραγματική εἰκόνα τοῦ Παπισμοῦ, τήν ὁποία τοῦ ἀπέκρυπταν στό πανεπιστήμιο. Ὅταν, λοιπόν, συνέκρινε τά ὅσα γίνονται σήμερα μέ τούς αἱρετικούς Παπικούς (τά φιλοπαπικά καί φιλοοικουμενιστικά ἀνοίγματα) μέ αὐτά πού ὑπάρχουν μέσα στά κείμενα, διεπίστωσε ὅτι ἦταν σέ λάθος δρόμο. Καί ἐπειδή ἤθελε νά εἶναι ἀκόλουθος τῶν ἁγίων Πατέρων, εἶπε : «Θά προτιμήσω νά εἶμαι μέ τούς ἁγίους Πατέρες, παρά μέ τούς ἰσχυρούς τούς σημερινούς, τούς οἰκουμενιστές». Ἔτσι ἄρχισε νά ἀναπροσανατολίζεται. 

(Συνεχίζεται)

Ο ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ ΩΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ ΕΠΙΓΝΩΣΤΩΣ ΚΑΙ ΕΚΟΥΣΙΩΣ ΥΠΕΒΑΛΕ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=========

Ανακριβείς πληροφορίες δόθηκαν στον Αγιο Ναυπάκτου αναφορικά με την κάθοδο στις εκλογές του αείμνηστου Ιωάννη Ρωμανίδη.

Δυστυχώς η κάθοδός του στις εκλογές δεν έγινε χωρίς να το θέλει, όπως ανέφερε ο Αγιος Ναυπάκτου, στον Πυλώνα Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ.

Ο φίλος του Καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου τον προώθησε στην πολιτική κονίστρα και ο π. Ιωάννης ασμένως απεδέχθη.

Ανακριβώς επίσης ανέφερε ο Σεβασμιότατος Ναυπάκτου ότι ο αείμνηστος Ρωμανίδης δεν έκανε προεκλογικό αγώνα. Η αλήθεια είναι ότι εξέδωσε και σχετικό φυλλάδιο στο οποίο ανέφερε ότι οι ψηφοφόροι έπρεπε να του δώσουν την ψήφο τους επειδή - μεταξύ άλλων - ήταν και Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου.

Αλλωστε οι Ιεροί Κανόνες και η πράξη της Εκκλησίας ουδεμία απολύτως διάκριση κάνουν μεταξύ όσων κληρικών επιδιώκουν με εκλογές ή με άλλο τρόπο να αναλάβουν κοσμικό αξίωμα.

Ο Αντιβασιλέας Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός λ.χ. δεν ανέλαβε ασφαλώς με εκλογές την Αντιβασιλεία, ενώ ο Μακάριος εξελέγη υπό του λαού. Και οι δύο όμως υπήρξαν αδίστακτοι παραβάτες των Ιερών Κανόνων, οι οποίοι αυστηρά και επί ποινή καθαιρέσεως απαγορεύουν ρητά και κατηγορηματικά την επιδίωξη και ανάληψη κοσμικών αξιωμάτων υπό κληρικών.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να “αγιογραφούμε” κεκοιμημένους, να ωραιοποιούμε τα λάθη τους και να τους παρουσιάζουμε ως αυτό που δεν ήταν.

Ο αείμνηστος Ρωμανίδης - ένας από τους μεγαλύτερους ορθόδοξους θεολόγους του εικοστού αιώνα- δεν έχει ανάγκη από ανακρίβειες αναφορικά με τα λάθη που υπέπεσε για να θεωρείται κορυφαίος θεολόγος.

Ετερον εκάτερον. Και μεγάλος θεολόγος ήταν αλλά - μεταξύ άλλων - και χωρίς ράσα κυκλοφορούσε και στην πολιτική κονίστρα κατήλθε ασμένως.

Να λέμε την αλήθεια πάντοτε επειδή το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την είδηση που μας έδωσε την αφορμή για το πιο πάνω σχόλιο.

*****

Ο π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ ΩΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

==============

Η μόνη ανάλογη υπόθεση στην εκκλησιαστική ιστορία της Ελλάδας που ένας ιερέας αποφάσισε, έστω και ερήμην του όπως λέγεται, να κατέλθει στον πολιτικό στίβο και μάλιστα στην κεντρική πολιτική σκηνή χρονολογείται από τη δεκαετία του 80’. Επρόκειτο για τον μακαριστό πλέον, πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Ρωμανίδη ένα από τους μεγαλύτερους Ορθόδοξους θεολόγους του 20ού αιώνα και ανακαινιστή της Ορθόδοξης Θεολογίας, με την επιστροφή της στην γνησιότητα της αγιοπατερικής παραδόσεως.

Για την υπόθεση της καθόδου του ιερέα Ιωάννη Ρωμανίδη στον πολιτικό στίβο μίλησε στο Amen.gr ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, ο οποίος είναι συστηματικός μελετητής του θεολογικού έργου του μακαριστού θεολόγου.

«Από τα όσα γνωρίζω, με βάση ιδιωτικές συζητήσεις που είχα κάνει μαζί του, ερήμην του δηλώθηκε το όνομά του στις λίστες ενός πολιτικού κόμματος. Αρχικά ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης δυσανασχέτησε και ζήτησε να αφαιρεθεί το όνομά του, αλλά στη συνέχεια αμέλησε να ζητήσει επιτακτικά τη διαγραφή του, με αποτέλεσμα το όνομά του να φιγουράρει στα ψηφοδέλτια. Ωστόσο, ποτέ δεν έκανε πολιτικές εκδηλώσεις και προεκλογικό αγώνα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Ιερόθεος.

ΠΗΓΗ:

Πυλώνας Εκκλησιαστικών Ειδήσεων ΑΜΗΝ

ΟΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ

ΟΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΑΙΝΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

Του ΠαναγιώτηΤελεβάντου

==============

Ο π. Θεόδωρος Ζήσης, την περασμένη Κυριακή, σε μαγνητοσκοπημένη του ομιλία στο “Αρχονταρίκι” του Ιερού Ναού Αγίου Αντωνίου, έδωσε απάντηση σε όσα του καταμαρτύρησε το ιστολόγιο “Ιδιωτική οδός”, σε δύο άρθρα, που δημοσίευσε, αναφορικά με τους επαίνους που απένειμε ο σεβαστός Γέροντας στο μακαριστό Πατριάρχη Αθηναγόρα καθώς και για την αντιδικία που είχε με τον Αγιο Ιουστίνο Πόποβιτς.

Η απάντηση του π. Θεόδωρου απεκάλυψε πολλά τεκμήρια άγνωστα στους πλείστους (οπωσδήποτε στο γράφοντα) αναφορικά με πολλά θέματα, στα οποία αναφέρονταν τα άρθρα του ιστολογίου.

Θα σημειώσουμε καταρχήν την πολύ γενναία στάση του Γέροντα να ζητήσει δημόσια συγγνώμη, για όσα έγραψε εναντίον του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, μια πράξη που δείχνει το μεγαλείο της ψυχής του και το ορθόδοξό του φρόνημα.

Να σημειώσουμε επίσης ότι ο σεβαστός Γέροντας υπεσχέθη ότι θα απαντήσει γραπτώς και εμπεριστατωμένα στις κατηγορίες που του απέδωσε ο αρθρογράφος του ιστολογίου. Κάτι που όλοι αναμένουμε με ανυπομονησία.

Σε ένα μόνο σημείο ας μου επιτραπεί να επιμείνω αυτή τη στιγμή. Στην αναφορά του π. Θεόδωρου για τον αείμνηστο Καθηγητή της Πατρολογίας Παναγιώτη Χρήστου, τον οποίο θεωρούσα - μέχρι τώρα - παραδοσιακό θεολόγο και σφόδρα αντιοικουμενιστή.

Ο π. Θεόδωρος όμως, που υπήρξε στενός συνεργάτης του, μας διαβεβαιώνει ότι υπήρξε μέγας οικουμενιστής, ο οποίος μάλιστα γαλουχούσε όλους τους συνεργάτες και τους φοιτητές του στον Οικουμενισμό και ο οποίος αναλισκόταν στην εξύμνηση του αλήστου μνήμης Πατριάρχη Αθηναγόρα.

Ομολογώ ότι έπεσα από τα σύννεφα, όταν άκουσα την πληροφορία.

Γνώριζα βεβαίως ορισμένες σκοτεινές πλευρές του αείμνηστου Παναγιώτη Χρήστου.

Τον σκοτεινό ρόλο που έπαιξε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας!

Τη σύμπραξή του με τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ για την εκθρόνιση των 12 αδιαβλήτων Μητροπολιτών.

Τη συμβουλή του προς το υπουργείο παιδείας να μην εισάξει τη διδασκαλία πατερικών κειμένων στα σχολεία επειδή οι θεολόγοι δεν έχουν εκπαιδευθεί να διδάσκουν τους Πατέρες στους μαθητές τους!!!

Ομολογώ όμως ότι πρώτη φορά ακούω ότι ο αείμνηστος Καθηγητής διέπρεψε και ως οικουμενιστής και μάλιστα ως αρχιοικουμενιστής, εκτός από αρχισυνωμότης με τη δικτατορία και τον αείμνηστο Σεραφείμ για τη δημιουργία του εκκλησιαστικού δράματος που ζούμε για 37 χρόνια.

Να συγχαρούμε - για μια ακόμη φορά - τον σεβαστό μας π. Θεόδωρο Ζήση για τη θαρραλέα ζήτηση συγγνώμης από τον Αγιο Ιουστίνο Πόποβιτς και να τον παρακαλέσουμε - στο άρθρο που ετοιμάζει ως απάντηση στις κατηγορίες του ιστολογίου “Ιδιωτική οδός” - να μας διαφωτίσει για όλα τα θέματα αναφορικά με την εμπειρία του στο στίβο του Οικουμενισμού.