π. ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΝΑΙΤΗΣ, ΝΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ο π. ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ Ο ΣΙΝΑΙΤΗΣ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΜΒΡΙΑΣ

Ο ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ π. ΠΑΥΛΟΣ Ο ΣΙΝΑΙΤΗΣ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΜΒΡΙΑΣ

=====

Ἀρχές Μαρτίου 2005. Ταξίδι στό Σινά.  Ἀρχονταρίκι. Ὁ π. Παῦλος ὑποδέχεται τούς προσκυνητές, μά καί τίς καλόγριες πού ἔφταξαν ἀπό τή Ραϊθώ νά τόν παρακαλέσουνε νά  προσευχηθεῖ  γιά νά βρέξει στό μοναστήρι τους. Σταγόνα δέν εἶχε πέσει ὅλον τόν χειμώνα στόν τόπο τους, εἶπαν. 

Τίς ἀκούω καί χαμογελῶ. Πῶς εἶναι δυνατόν ὁ καιρός ν' ἀλλάσει κατά τίς πεθυμιές τῶν ἀνθρώπων; Θυμήθηκα ἀπό τό γεροντικό ἀνάλογες ἱστορίες, μά ὁλιγόπιστος ἐπιμένω λογικά. Δέν μιλῶ, ὅμως δέν μπορῶ νά δεχθῶ τήν "ἁπλοϊκότητά" τους. Ἑσπερινός. Αὔριο  θά λειτουργήσουμε μέ τόν π. Παῦλο στόν ἅγιο Γεώργιο τόν Ἀρσελαΐτη, μοῦ εἶπε ὁ διάκος, τότες, Μιχαήλ. Ἄν θέλετε, ἐλᾶτε. 

Ἀξημέρωτα μέ τζίπ toyota, μοντέλα τοῦ 1960 μέ βεδουίνους ὁδηγούς, διασχίζαμε τήν ἔρημο. Σέ κάθε ἐμπόδιο ὑπῆρχε μιά ἀνέλπιστη λύση. Μιάμιση ὥρα πορεία.  Ὀμπρός μας τό φαράγγι. Βράχοι.  Ἄλλη μιάμιση ὥρα πορεία μέ τά πόδια στόν ἀπαράκλητο τόπο. Φτάξαμε, ἐπιτέλους, στή σκήτη τοῦ Ἀρσελάου. (11 Μαρτίου ἑορτάζει ὁ ἅγιος). Ἡ ἐκκλησία λιτή, φροντισμένη ἀπό τό μοναστήρι. Βεδουϊνοι ὁλόγυρα μᾶς περιεργάζονται καθήμενοι σέ ἀπόσταση. 

Ἑτοίμασαν τήν Ἁγία Τράπεζα κι ἄρχιξε ὁ π. Παῦλος νά λειτουργεῖ. Διάκονός  του ὁ Μιχαήλ. Συννεφιάζει. Δι’ εὐχῶν. 

Καφές, χαρά στήν αὐλή. Κι ἄρχιξε νά ψιχαλίζει. Ναί, ψιχαλίζει Θεέ μου στή ἔρημο. Βρέχει. Ἀνεβαίνουμε τούς γκρεμνούς. Βρέχει ὁ Θεός. Ἐπιστροφή στήν ἔρημο, στήν ἄμμο. Βρέχει. Μουσκεμένοι. Μαζέψαμε ξερόκλαδα κι ἀνάψαμε φωτιά νά στεγνώσουμε. 

Κι εἶχε χαρά πολύ ὁ π. Παῦλος, ἔλαμπε. Τά μάτια μου δέν πίστευαν ὅσα ἔβλεπαν. Τά τζίπ περίμεναν. Ἐπιστροφή. Χείμαρροι τρέχουν στά βουνά, ρυάκια στήν ἔρημο. Φτάξαμε στό μοναστήρι. Τέτοιο νερό δέν θυμοῦνται, μᾶς εἶπαν. Καί δόξασα κι ἐγώ τόν Θεό ὁ ὁλιγόπιστος πού θαρροῦσα ὅτι ἐτοῦτες οἱ ἱστορίες του γεροντικοῦ ἤτανε παραμύθια. Ὁ π. Παῦλος χαμογελοῦσε δίχως νά μιλεῖ, μά φαινότανε ἡ χαρά στά μάτια του. Δόξα σοι ὁ Θεός.

Στό ὀδοντιατρεῖο τοῦ μοναστηριοῦ ἀνακουφίσω τούς πονεμένους. Καλογέρους, βεδουίνους, τίς γυναίκες τους. Ἐξαγωγές, σφραγίσματα. Βοηθός, ἡ κόρη μου. Εὐλογία. Κι ἤθελε ὁ γέροντας νά μᾶς δείξει τό χωριό τους. Φτάξαμε καί μοῦ θύμισε τήν εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στά Ἰεροσόλυμα τήν ἡμέρα τῶν Βαγιῶν. Τέτοια ὑποδοχή ἔκαναν στόν π. Παῦλο οἱ Βεδουΐνες. Πανηγύρι. Ἀμπούνα, ἀμπούνα, τόν φωνάζαν. Ὁ ἀμπούνα ἤτανε, ὁ ἀμπούνα ὁ πατέρας τους. Καί τοῦ φιλούσανε τό χέρι θαρρεῖς κι ἤτανε ὁ δικός τους. Χαλογελοῦσε ὁ π. Παῦλος καί τούς ἔδινε τήν εὐχή του. Δόξα σοι ὁ Θεός.

ΠΗΓΗ:

Ιστολόγιο “Πρόσωπο φωτός”

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ή μάλλον ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΥΛΟΥ ΣΙΝΑΙΤΗ

ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑ ή μάλλον Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΥΛΟΥ ΣΙΝΑΙΤΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Ο μ. Γέροντας Παύλος Σιναίτης ανήκει στην ευλογημένη ομάδα των ανθρώπων, οι οποίοι γαλουχήθηκαν παιδιόθεν με τα νάματα της πίστεως και διατήρησαν μέχρι το τέλος της ζωής τους την παιδική αθωότητα και αγνότητα που χαρίζει ο Κύριος στις υπέροχες ψυχές που τον ευαρέστησαν διά βίου.

Τον μακαριστό παραδοσιακό και αντιοικουμενιστή Γέροντα γνώρισα όταν το καλοκαίρι του 1974 έμεινα, επί δεκαπενθήμερο, στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά.

Δεν υπήρχε περίπτωση να τον συναντήσεις και να μην αντιληφθείς αμέσως ότι επρόκειτο για πολύ προχωρημένης αγιότητας άνθρωπο.

Είναι χαρακτηριστικό κάτι που μου είπε ένας μοναχός που ελεγχόταν από την αρετή του μακαριστού Γέροντα.

Αυτός ο Παύλος, μου είπε, είναι καλός, Άγιος, αλλά απορροφάται τόσο πολύ από την προσευχή, ώστε ακόμη και αν άρπαζε φωτιά η Αγία Τράπεζα θα συνέχιζε ατάραχος να προσεύχεται.!!! Το αστείο της υπόθεσης είναι ο ότι εν λόγω μοναχός (που τελικά αποσχηματίστηκε) δεν το είπε αυτό για να εξυψώσει την αρετή και την προσευχή του π. Παύλου, αλλά για να τον υποτιμήσει.!!! Αυτό που μετρά είναι ότι μόνον αυτή την "κατηγορία" μπορούσε να του αποδώσει.!!!

Πέραν της αοργησίας, της βαθείας πίστεως και πραότητας που χαρακτήριζαν τον μακαριστό Γέροντα είναι χαρακτηριστικό ότι, όχι μόνον ΠΟΤΕ δεν κατέκρινε, αλλά, αν βρισκόταν σε παρέα, που ακουγόταν κατάκριση, όχι μόνον δεν συμμετείχε στην συζήτηση, αλλά και σηκωνόταν διακριτικά και απομακρυνόταν αμέσως από την παρέα.

Καμμία θλίψη δεν δοκίμασα για την εκδημία του Γέροντα. Γιατί να στεναχωρηθώ; Κοιμήθηκε την Κυριακή της Τυρινής για να περάσει στον θρίαμβο της αιωνιότητας του Αναστηθέντος Κυρίου χωρίς να διανύσει την Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Έτσι κι αλλοιώς όλη του η ζωή ήταν μια ατέλειωτη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, όχι μόνον επειδή ήταν πολύ ασκητικός, μεγάλος βιαστής της Βασιλείας των Ουρανών, αλλά και γιατί υπέμεινε αγόγγυστα επί μακράν σειρά ετών σοβαρές ασθένειες που κατέστησαν την ζωή του μαρτυρική.

Τώρα αυλίζεται ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος.

Καλή αντάμωση στον παράδεισο Γέροντα!

ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ Ο ΑΡΧΙΜ. ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΝΑΙΤΗΣ (1939- 2020)

ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ Ο ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΑΡΧΙΜ. ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΝΑΙΤΗΣ (1939- 2020)

=====

Ἡ  Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Αἰκατερίνης Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ, μετὰ βαθυτάτης συγκινήσεως ἀγγέλλει, ὅτι μετέστη πρὸς Κύριον σήμερον τά ξημερώματα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς (1ης Μαρτίου) 2020, ὁ πολιὸς καὶ ἀσκητικὸς Ἀρχιμανδρίτης κυρὸς Παῦλος Μπουγιούρας, ἐκλεκτὸ μέλος τῆς παλαιφάτου Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος, μετὰ ἀπὸ μακρὰ καὶ πολυώδυνο ἀσθένεια, τὴν ὁποία διῆλθε μὲ εὐαγγελικὴ καρτερία, σιωπὴ καὶ πραότητα.

Τὸ σεπτὸν σκῆνος αὐτοῦ θὰ παραμείνει στὸν Ἱ. Ναὸν Ἁγ. Αἰκατερίνης Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ (Δορυλαίου 26, Πλ. Μαβίλη, Ἀθήναι) ἀπό τῆς 3 μμ τῆς σήμερον Κυριακῆς 1 Μαρτίου ἔ.ἔ. Ὁ Ἱ. Ναός θὰ παραμείνει ἀνοικτὸς σήμερον Κυριακή 1 Μαρτίου ἀπό 3μμ – 9μμ (6.00 μμ Κατανυκτικὸς Ἑσπερινὸς).

Αὔριο Καθαρή Δευτέρα 2 Μαρτίου ἀπό 7 πμ ἕως 9 μμ καὶ τὴν Καθαρή Τρίτη 3 Μαρτίου ἀπό 7 πμ (7.30-9.30 Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία) ἕως καὶ τήν Ἐξόδιο Ἀκολουθία αὐτοῦ, ποὺ θὰ ψαλεῖ τὴν Καθαρή Τρίτη 3 Μαρτίου καὶ ὥρα 3 μμ εἰς τὸν Ἱ. Ναὸν Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Κεντρικοῦ Σιναϊτικοῦ Μετοχίου Ἀθηνῶν (Δορυλαίου 26, Πλ. Μαβίλη, Ἀθήναι). 

Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιμανδρίτης κυρὸς Παῦλος (κατὰ κόσμον Γεώργιος Μπουγιούρας) ἐγεννήθη τὴν 16η  Ἰανουαρίου 1939 στὸ Κρανίδι Ἑρμιονίδος, σὲ εὐσεβῆ καὶ παραδοσιακὴ οἰκογένεια, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἀνετράφη «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». 

Ἄνθρωπος βαθείας πίστεως καὶ ἀγάπης, πρὸ τῆς μοναχικῆς του ἀφιερώσεως, διηκόνησε τὸν Χριστὸ στὸ πρόσωπο τῶν συνανθρώπων του, ἐργασθεὶς στὸ Νοσοκομεῖο «Εὐαγγελισμὸς».

Τὸ 1972, ὤριμος, ἔχοντας ὁλοκληρώσει τὶς σπουδές του στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν, προσῆλθε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Σινᾶ, ὅπου ἔλαβε τὸ μοναχικὸ σχῆμα καὶ τὴν ἱερωσύνη.

Διηκόνησε ἐπὶ μακρὰ σειρὰ ἐτῶν ὡς Δικαῖος, μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνάξεως, δεύτερος τῇ τάξει μετά τόν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπο καί Καθηγούμενο τῆς Ἱ. Μονῆς.

Ἱερομόναχος αὐστηρῆς ἀσκήσεως καὶ συντόνου προσευχῆς, φιλακόλουθος καὶ φίλεργος, ἀκτήμων, παροιμιώδους ἐλεημοσύνης πρὸς ὅλους, ἰδιαιτέρως πρὸς τοὺς περιοίκους τῆς Ἱ. Μονῆς Βεδουΐνους, ὲπὶ 48 συναπτὰ ἔτη ἀνεδείχθη πεφιλημένος Πνευματικός Πατέρων τῆς  Ἱ. Μονῆς, κληρικῶν καί λαϊκῶν προσκυνητῶν Αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ πλήθους εὐλαβῶν χριστιανῶν στὴν Ἑλλάδα τὴν Κύπρο καί ἀλλαχοῦ, μέχρι καί πρὸ τόν, κατ’αὐτάς, σοβαρὸ κλονισμὸ τῆς ὑγείας του.

Ὁ Καθηγούμενος τῆς παλαιφάτου Ἱ. Μονῆς Σινᾶ Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπος Σιναίου κ. Δαμιανός καί ἅπασα ἡ πενθηφοροῦσα Σιναϊτική Ἀδελφότης μετά τῶν πνευματικῶν τέκνων τοῦ μεταστάντος, προσεύχονται, ὅπως ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου ἀναπαύσει τὴν ψυχή αὐτοῦ ἐν Χώρᾳ ζώντων, κατατάσσων αὐτὸν μετὰ τῶν ἁγίων καὶ τῶν δικαίων Αὐτοῦ.