ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΘΕΙ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΝ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σασίμων Γεννάδιο στο ξενοδοχείο στην Κωνσταντινούπολη όπου κατέλυσε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος και ο Μητροπολίτης Κιτίου Νεκτάριος.

Ο Μακαριώτατος και ο Πανιερώτατος Κιτίου πήγαν στην Βασιλεύουσα κατόπιν πρόσκλησης του Παναγιώτατου προς τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για να συλλειτουργήσουν την Κυριακή της Ορθοδοξίας στο Φανάρι.

Εκφράζουμε την χαρά μας επειδή οι δύο Προκαθήμενοι θα συλλειτουργήσουν την μεγάλη αυτή Εορτή της Ορθοδοξίας. 

Παρακαλούμε, όμως, θερμά τον Μακαριώτατο Κύπρου και τον Πανιερώτατο Κιτίου να προσέξουν να μην συμπροσευχηθούν με αιρετικούς τους οποίους προσκαλεί συστηματικά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τις μεγάλες εορτές της Ορθοδοξίας.

“ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΜΑΣΤΕ!!!”

“ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΕΣ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΜΑΣΤΕ!!!”

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Στα πλαίσια των επαφών του «Π.Σ.Ε.» συνήλθε στην Κύπρο στη μητρόπολη Κωνσταντίας –Αμμοχώστου, η κοινή ομάδα Ορθοδόξων και Μονοφυσιτών της Επιτροπής «Πίστις και Τάξις” του Π.Σ.Ε.. 

Το θέμα της εν λόγω συνάντησης ήταν: «Η Εκκλησία προς  ένα κοινό όραμα». Της συναντήσεως προήδρευσε ο εκπρόσωπος του Οικουμενικού Θρόνου μητροπολίτης Σασίμων Γεννάδιος και παρεκάθησαν εκπρόσωποι πολλών Ορθοδόξων Εκκλησιών, αλλά και Κόπτες, Αρμένιοι και Ινδοί Μονοφυσίτες. 

Καταρχήν βλέπουμε οφθαλμοφανώς την φοβερή επιτυχία των Μονοφυσιτών. Η επιτυχία έγκειται στο γεγονός ότι τους έχουμε αναγνωρίσει, στην πράξη, ότι είναι Ορθόδοξοι!!! Αυτό το κατάντι ξεκίνησε, δειλά-δειλά, με την ονομασία των, στη αρχή σαν «Προχαλκηδόνιων Εκκλησίων» και κατόπιν σαν «Αρχαίων Ανατολικών Εκκλησιών»!!! Το διαβόητο Π.Σ.Ε. επέβαλε (κι οι ημέτεροι έσπευσαν να συγκατανεύσουν) ότι οι Μονοφυσίτες είναι Ορθόδοξοι!!! Τι κι αν έχουν καταδικασθεί από την Δ΄Οικουμενική Σύνοδο! Τι κι αν ο Τόμος του Αγίου Λέοντος ουδέποτε έγινε αποδεκτός από αυτούς! Τι κι αν οι Ε΄και ΣΤ΄Οικουμενικές Σύνοδοι τους έχουν καταδικάσει ως κακόφρονες και αιρετικούς! 

Μήπως,  σήμερα, έχουν μετακινηθεί κατ’ έλάχιστον από τις πλανεμένες τους θέσεις; Ο Κόπτης «πατριάρχης» Σενούτα είχε διακηρύξει προ ετών ότι ΔΕΝ χάνουν τίποτε οι Ορθόδοξοι αν αρνηθούν μια Οικουμενική Σύνοδο. Κι εννοούσε την Δ΄, της Χαλκηδόνος, που αποτελεί κόκκινο πανί για τους Μονοφυσίτες αιρετικούς. Με τους αμετανόητους αυτούς αιρετικούς, οι Προτεστάντες που κυβερνούν το Π.Σ.Ε. μας έχουν επιβάλει ότι Ορθόδοξοι και Μονοφυσίτες το ίδιο είμαστε. Τώρα τα πάντα βαίνουσι καλώς. Μια ομάδα είμαστε, συνεδριάζουμε αντάμα, συναποφασίζουμε, συμπροσευχόμαστε. Με άλλους λόγους οι κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων είναι για μας «σκωληκόβρωτοι». 

Δεν μας είπαν οι ημέτεροι Σύνεδροι: Πιστεύουν εις την Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν; Η Σύναξη του Κολυμβάριου, ξεπερνώντας και υπερφαλαγγίζοντας, δηλαδή κατ’ ουσίαν αρνούμενη, τρεις ολόκληρες Οικουμενικές Συνόδους «αποκατέστησε» πλήρως τους Μονοφυσίτες. Ας μας το ξεκαθαρίσουν, επιτέλους, οι οικουμενιστές.

ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΟΤΙ ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΟΤΙ ΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΕΠΗΡΕΑΣΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Του Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ

=====

Οἱ «χειροτονίες» γυναικῶν στόν ἱερατικό καί ἐπισκοπικό βαθμό καί ἡ θεσμοθέτηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας στόν Προτεσταντικό κόσμο ὅπως οἱ εἰσηγηταί στήν Σύναξη των ιεραρχών του Οικουμενικού Θρόνου Μητροπολίται Σασίμων κ. Γεννάδιος καί Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος παρεδέχθησαν, πού ἀποτελεῖ ἀνατροπή τῆς ἀνθρωπίνης ὀντολογίας καί φυσιολογίας καί καθιερώνει μιά κίβδηλη ἀνθρωπολογία ὡς ἡ κορωνίδα τῶν ἁμαρτιῶν, καθώς καί ἡ ἀναγνώριση τῶν «γάμων» μεταξύ τῶν ὁμοφυλοφίλων, ἀποδεικνύουν ὅτι καθόλου δέν ἐπηρρεάστηκε οὔτε πλησίασε ἡ αἵρεση καί ἡ ἑτεροδοξία πρός τήν ὀρθόδοξη κατεύθυνση, θεολογία καί ζωή.

ΟΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΣΑΣΙΜΩΝ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

(29.8.2015-2.9.2015)

Ι΄

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

=====

Οι εισηγήσεις του Μητροπολίτου Σασίμων κ. Γενναδίου.

Οι εισηγήσεις αυτές, δύο τον αριθμό, αφορούσαν η μεν πρώτη στην συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Π.Σ.Ε, η δε δεύτερη στην πορεία του θεολογικού Διαλόγου με την Παγκόσμια Λουθηρανική Ομοσπονδία.

Ο Σεβασμιώτατος άρχισε την  πρώτη εισήγησή του με μια ιστορική ανασκόπηση του Π.Σ.Ε. και τη συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας σ’ αυτό. Δεν παρέλειψε και αυτός να τονίσει, όπως και οι προηγούμενοι εισηγητές, την «σπουδαιότητα» της συμμετοχής της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Π.Σ.Ε. και ότι «η Ορθοδοξία ουχί απλώς δεν εζημιώθη εκ της συμμετοχής αυτής εις την Οικουμενικήν Κίνησιν, αλλ’ ωφελήθη πολλαπλώς, θεολογικώς και εκκλησιαστικώς, ιδιαιτέρως διά της συναινετικής μεθόδου λήψεως αποφάσεων». Ως προς το θέμα της παρά τους ιερούς Κανόνες συμμετοχής της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Π.Σ.Ε. και τους άλλους Διαχριστιανικούς Οργανισμούς, της πολλαπλής ζημίας εκ της εν λόγω συμμετοχής λόγω αδυναμίας Ορθοδόξου μαρτυρίας, όπως επίσης και για το αδύνατον της οποιαδήποτε συνεργασίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας με την αίρεση και της αλήθειας με το ψεύδος, σε οποιοδήποτε τομέα δράσεως,  έχουμε ήδη αναφερθεί στον σχολιασμό της εισηγήσεως του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Παράλληλα έκδηλος υπήρξε ο προβληματισμός του για την όλη πορεία του Π.Σ.Ε. και τη σημερινή του κατάσταση, τονίζοντας ότι «σήμερον εν εκ των κυριοτέρων προβλημάτων του Συμβουλίου είναι ότι αντιμετωπίζει το φαινόμενον της ‘επανομολογήσεως’, της προβολής δηλαδή της ιδιαιτέρας ταυτότητος εκάστης των Χριστιανικών Εκκλησιών. Το όραμα του οικουμενισμού ουχί μόνον δεν φαίνεται να κινητοποιή τα εκκλησίας, ως εγίνετο εις το παρελθόν, αλλά θεωρείται υπό τινων ομολογιών ως ‘απειλή’ δια την ιδιοπροσωπείαν των». Εις ότι αφορά τη θέση των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε. είναι αποκαλυπτικός  ο λόγος του, ότι: «θεωρούν τους Ορθοδόξους ως εν ιδιότυπον σώμα το οποίον ανήκει εις ένα άλλον κόσμον και εις ένα διαφορετικόν πολιτισμόν, εν σώμα ξένον προς τους προβληματισμούς της οικουμενικής Κινήσεως»! Αναγκάζεται δηλαδή να ομολογήσει την πλήρη χρεοκοπία και το αδιέξοδο, στο οποίο έχει φθάσει σήμερα το Π.Σ.Ε. μετά 68 χρόνια πορείας από της ιδρύσεώς του, διότι έχει απομακρυνθεί αισθητά από το αρχικό του όραμα. Η Επιτροπή Πίστις και Τάξις του Π.Σ.Ε. «δεν έχει την αίγλην την οποία είχε προς εικοσαετίας. Απώλεσε τον ιδιάζοντα θεσμικόν χαρακτήρα της και δεν διαδραματίζει πλέον τον πρωτεύοντα θεολογικό ρόλον ως συνέβαινεν εις το παρελθόν». Αντίθετα μάλιστα «η Γενική Συνέλευση του Μπουσάν το έτος 2013 προώθησε μίαν νέαν κοινωνιολογικήν και πολιτικήν ταύτισιν των Εκκλησιών μελών του Π.Σ.Ε. εν σχέσει με το πρωταρχικόν όραμα αυτού και της Οικουμενικής Κινήσεως». Εδώ ομολογεί το ελεεινό κατάντημα των «Εκκλησιών» μελών του Π.Σ.Ε., της στροφής των δηλαδή  σε κοινωνικούς στόχους και της εμπλοκής των σε πολιτικές σκοπιμότητες. Πανηγυρική ομολογία χρεοκοπίας! «Τι χρείαν έχομεν μαρτύρων»; 

Ωστόσο ο Σεβασμιώτατος παρά τις παράπάνω διαπιστώσεις του εξακολουθεί να παραμένει εγκλωβισμένος στην οικουμενιστική ιδεολογία του. Διότι ενώ ομολογεί όλα τα παραπάνω, εν τούτοις επιμένει στην ανάγκη «ημείς οι Ορθόδοξοι να απελευθερωθώμεν από στεγανά πλαίσια του εσωτερικού ημών εγκλωβισμού και να συναντήσωμεν τον ‘πλησίον’ ημών ή τους ‘άλλους’ τους Χριστιανούς του κόσμου»!

Στην δεύτερη εισήγησή του εξέφρασε και πάλι τον προβληματισμό του για τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζει ο διάλογος με τους Λουθηρανούς, τονίζοντας ότι ο Διάλογος «τείνει να αποκτήσει αποκλειστικώς θεωρητικόν –ακαδημαϊκον περιεχόμενον χωρίς να προσδίδεται η απαιτουμένη έμφασις εις την συζήτησιν φλεγόντων θεμάτων, αποτελούντων κατά κανόνα εμπόδια διά την ένωσιν των Εκκλησιών, ως π.χ. το μείζον θέμα της Εκκλησιολογίας. Τοιουτοτρόπως ο στόχος της επιτεύξεως της πλήρους και ορατής ενότητος… παραμένει πολύ μακρυνός». Αναγκάζεται δηλαδή και εδώ να ομολογήσει, μετά 35 χρόνια Διαλόγου, την αδυναμία των Λουθηρανών να αποδεχθούν την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και γενικότερα την Ορθόδοξη Δογματική διδασκαλία και επομένως το αδιέξοδο στο οποίο έχει φθάσει ο Διάλογος. Παρά κάτω προσθέτει ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία «εκφράζει την εντεινόμενην ανησυχίαν αυτής σχετικώς προς τας παρατηρουμένας προσφάτους εξελίξεις εις τον χώρον του Λουθηρανισμού ες ζητήματα αφορώντα τον ‘γάμον των ομοφυλοφίλων’ και την ‘χειροτονίαν των Γυναικών’». Με την παρά πάνω συγκλονιστική ομολογία του μπορούμε να συμπεράνουμε άνετα και σαφέστατα, ότι ο εν λόγω 35ετης Διάλογος όχι απλώς δεν κατόρθωσε να φέρει τους Λουθηρανούς πιο κοντά στην Ορθοδοξία, όχι απλώς έχει φτάσει σε αδιέξοδο, αλλ’ ότι οι Λουθηρανοί, παρά τον Διάλογο, όλο και περισσότερο απομακρύνονται από την Ορθόδοξη πίστη και Παράδοση, υιοθετούντες τους γάμους ομοφυλοφίλων και την χειροτονίαν των Γυναικών.

(Συνεχίζεται)

ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΩΡΑΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ «Π.Σ.Ε.».

ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΩΡΑΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ «Π.Σ.Ε.».

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Στη Σύναξη των αρχιερέων του Θρόνου Κωνσταντινουπόλεως 28.8.-2.9, ε.έ.  ο μητροπολίτης Σασίμων Γεννάδιος ανέλαβε το άχαρο έργο της προβολής και ωραιοποιήσεως-καλλωπισμού του κακόφημου «ΠΣΕ». Όσα φτιασίδια κι αν του βάλουν δεν γίνεται τίποτε, σαν Μέδουσα και Μέγαιρα θα είναι. 

Θυμήθηκε ο Σεβασμιότατος τον πρωτοποριακό ρόλο του Θρόνου Κωνσταντινουπόλεως στο «ΠΣΕ». Θυμήθηκε πως, μαζί με τις Εκκλησίες Ελλάδος και Κύπρου, είναι ιδρυτικά μέλη του «ΠΣΕ». Μας πληροφόρησε ότι ο Παπισμός ΔΕΝ είναι μεν μέλος του «ΠΣΕ», αλλά συμμετέχει παρά ταύτα σαν Μέλος στις επιτροπές «Πίστις και Τάξις» (που ασχολείται με θεολογικά θέματα) και «Ευαγγελισμός και Ιεραποστολή». 

Μας θύμισε επίσης το μινιμαλιστικό ρόλο της πίστεως των μελών του ΠΣΕ: «Αναγνώριση του Χριστού ως Θεού και Σωτήρος και ομολογία της Αγίας Τριαδος». Ολ’ αυτά φαίνονται ωραία από μακριά. Τι σημαίνουν όμως στην πραγματικότητα; 

Επιστρέφουμε στις αρχές του Δ΄αιώνα, αμέσως μετά την Α΄ Οικουμενική Συνόδο. Για το Άγιο Πνεύμα ΔΕΝ λέμε κουβέντα γιατί θα μιλήσουμε αναγκαστικά για το Φιλιόκβε, που είναι άρθρο πίστεως των Προτεσταντών (όπως και των πνευματικών τους προγόνων, των Παπικών). ΔΕΝ λέμε κουβέντα επίσης για το Νεστόριο και τους Νεστοριανούς, μήτε μιλάμε για τις δύο εν Χριστώ φύσεις και την ένωσή  τους διότι αυτό είναι κόκκινο πανί για τους Μονοφυσίτες (Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες τους βάπτισε ο Σεβασμιότατος για να τους ευτρεπίσει). Καμία νύξη για τη διάκριση ουσίας και ενεργειών του Θεού. Θα δυσαρεστήσουμε τον Πάπα και τους οπαδούς του, που είναι κανονικά μέλη του «Πίστις και τάξις». 

Θρηνεί και οδύρεται ο Σεβασμιότατος διότι η μεν Εκκλησία της Γεωργίας εγκατέλειψε την «συναγωγήν  των πονηρευομένων», ήγουν το «ΠΣΕ», το 1997 και η Εκκλησία Βουλγαρίας τον επόμενο χρόνο. Αυτό χαλάει τη μανέστρα των οικουμενιστών διότι ΔΕΝ υφίσταται πλήρης συμμετοχή των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο «ΠΣΕ». Ούτε λέξη για το Πόρτο Αλέγκρε και την προδοσία της πίστεως εκ μέρους των Ορθοδόξων αντιπροσώπων. Ούτε και για το Πουσάν της Κορέας. Κανονική προπόνηση για την Πανορθόδοξη Σύνοδο του 2016. Για την επιβολή στους απανταχού Ορθοδόξους του οικουμενιστικού αιρετικού μοντέλου ως «Ορθοδόξου».