ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ;
Ναί, ἀπαντᾶ ἡ συμπροσευχή στό Παρίσι τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίωνος
Του Σεβ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ
=====
Πρόσφατο ἀλγεινό παράδειγμα ἡ οἰκουμενιστική συμπροσευχή τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίωνος, Προέδρου τοῦ Τμήματος Ἐξωτερικῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχέσεων τοῦ Πατριαρχείου τῆς Ρωσίας, στό Ρωμαιοκαθολικό Ναό Saint-Germain l’ auxeprois de Paris μέ τήν ἐπιτέλεση λατρευτικῆς συνάξεως Veneration de la Sainte Couronne d’epines μέ τήν συμμετοχή τοῦ Καρδιναλίου Curt Coch, Προέδρου τοῦ Ποντιφικικοῦ Συμβουλίου γιά τήν προώθηση τῆς Χριστιανικῆς ἑνότητος.
Ἡ λειτουργική συμπροσευχή τοῦ Σεβ. Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίωνος ἦτο πλήρης, διότι κληρικός τῆς συνοδίας του φέρων ἱερατικά ἄμφια συμμετεῖχε ἐνεργῶς εἰς τήν «λατρευτική» σύναξη προσκυνήσεως τοῦ τηρουμένου εἰς τόν συγκεκριμένο Ρωμαικαθολικό Ναό σεβάσματος τοῦ ἀκανθίνου στεφάνου τοῦ Κυρίου. Ὁ δέ ἴδιος συμμετεῖχε μετά τοῦ Καρδιναλίου Coch ἀπευθύνων καί σχετική προσλαλιά, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τό σχετικό βίντεο στό διαδίκτυο τῆς KTO Television Catholique.
Εἷναι τραγική ἡ ἔκπτωσις τῶν Ὀρθοδόξων ποιμένων καί ἡ ἀσύνετος παραβίασις τῶν θείων καί ἱερῶν κανόνων διά τήν συμπροσευχή μετά τῶν ἀμεταμελήτων κακοδόξων καί αἱρετικῶν πού ἀμβλύνει στούς μέν ὀρθοδόξους τήν ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία καί τήν ἀκεραιότητα τῆς Πίστεως, στούς δέ κακοδόξους καί αἱρετικούς προσφέρει ἰσχυρό ἄλλοθι διά τήν ἀμετανοησία τους, τήν ἀποκοπή τους ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, τήν ἀδιαφορία τους διά τήν πρόδηλη ἔλλειψη τῆς θείας χάριτος στίς θρησκευτικές τους κοινωνίες καί διά τόν χαρακτηρισμό τῶν κακοδοξιῶν τους ὡς δῆθεν διαφορετικῆς «χριστιανικῆς
παραδόσεως».
Ὁ Σεβ. Βολοκολάμσκ κ. Ἰλαρίων γνωρίζει καλῶς τά ἐγκλήματα τοῦ Παπισμοῦ εἰς βάρος τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Ὀρθοδόξου, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καί ἰδιαίτερα τῶν ὑπερβορείων
ὀρθοδόξων πληθυσμῶν, ἰδιαιτέρως μετά τήν προδοτική καί ληστρική Σύνοδο τοῦ Μπρέστ, καθώς καί τῶν ἐνθέων μαρτύρων τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως, πού θεοφιλῶς ἐνήθλησαν ἀπό τήν ἐγκληματική μανία τοῦ Παπικοῦ περιπαίγματος.
Ἡ συμπροσευχή του λοιπόν μετά τῶν ἀμεταμελήτων διαδόχων τῶν δολοφονησάντων τούς ἁγίους, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἀνενδοιάστως καί ἀνερυθριάστως «ἁγιοκατατάσσουν» τούς δεινούς ἐγκληματίες, ὡς πρότριτα τόν καρδινάλιο τοῦ Ζάγκρεμπ Ἀλουΐσιο Στέπινατς τόν ἠθικό αὐτουργό τῆς δολοφονίας 880.000 Σέρβων Ὀρθοδόξων Νεομαρτύρων καταδικασθέντα ἀπό τό διεθνές Δικαστήριο ἐγκληματιῶν τοῦ Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, ἀποδεικνύει δυστυχῶς ὅτι τό Πατριαρχεῖο τῆς Ρωσίας, πού χειμάζεται ἀπό τήν δράση τῆς Οὐνίας, προφανῶς γιά ἐνδοκοσμικούς λόγους προβολῆς του στό διεθνές στερέωμα ἀπεμπολεῖ τήν ἀκεραιότητα τῆς Ὀρθοδόξου εὐσεβείας καί συντάσσεται μέ τούς θιασῶτες τοῦ συστήματος τῆς Νέας Ἐποχῆς, πού ἐπιδιώκει τήν μείξη τῆς
ἀληθείας μέ τό ψεῦδος.
Νά λοιπόν γιατί εἶναι ἀπαραίτητη ἡ σύγκλησις Πανορθοδόξου Συνόδου, ἡ ὁποία θά ἀναπληρώσει τήν ἔλλειψη καταγνώσεως τῶν ἐν χώρῳ καί χρόνῳ κακοδοξιῶν καί αἱρέσεων, πού ὡς ὄφειλε δέν πραγμάτωσε ἡ ἐν Κρήτῃ συνελθούσα Σύνοδος, καταδικάζουσα θεοπρεπῶς τήν παναίρεσι τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, στοιχοῦσα μέ τάς πρό αὐτῆς Ἁγίας 9 Οἰκουμενικάς Συνόδους καί διασφαλίζουσα ἐνθέως τήν Ὀρθόδοξο αὐτοσυνειδησία στούς δυσχειμέρους καιρούς μας.
