Α. ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ, Ο ΠΟΥΤΙΝ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Β΄

 Ο ΠΟΥΤΙΝ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Β΄

«Τὸ χρῶμα τῆς γάτας δὲν ἔχει σημασία, γιατὶ προέχει ἡ ἱκανότητά της νὰ πιάνει ποντίκια» Κινέζικη παροιμία

Τοῦ κ. Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

=====

Παρακάτω θὰ προβῶ στὴν κριτικὴ ἐξέταση τριῶν σημείων, τὰ ὁποῖα προβάλλονται ἀπὸ πολλοὺς νεώκοπους καὶ «ἀντικειμενικοὺς» «γεωπολιτικοὺς ἀναλυτές»: Ὅτι ὁ Ποῦτιν εἶναι ὀρθόδοξος, ἐναντίον τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ ἐναντίον τῆς Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Α) Ὁ Ποῦτιν εἶναι Ὀρθόδοξος. Ὅσοι ὑποστηρίζουν αὐτὴ τὴν θέση, δὲν ἐννοοῦν φυσικὰ τὴν δογματικὴ πεποίθηση τοῦ Ποῦτιν, διότι φυσικὰ δὲν μποροῦν νὰ τὴν γνωρίζουν. Τὸ ὅτι κάποιος βαπτίσθηκε ὀρθόδοξος δὲν σημαίνει ὅτι παραμένει πιστεύει καὶ λειτουργεῖ ὀρθόδοξα. Τρανὸ παράδειγμα γι’ αὐτὸ ἀποτελοῦν οἱ Οἰκουμενιστές, τοὺς ὁποίους (βλ. π.χ. πατριάρχη Κύριλλο καὶ μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ἱλαρίων), ὑποστηρίζει μὲ ὅλες του τὶς δυνάμεις ὁ Ποῦτιν στὸ οἰκουμενιστικό τους ἔργο, πράγμα ποὺ παραδόξως οἱ θαυμαστές του ἀποσιωποῦν.

Ἀλλοῦ διαβάζουμε: «Ευχές στους βουδιστές της Ρωσίας απέστειλε πριν από λίγες ημέρες ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, με αφορμή τον εορτασμό του βουδιστικού νέου έτους (Sagaalgan). Ειδικότερα, η επίσημη ανακοίνωση Πούτιν, που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Κρεμλίνου έχει ως εξής: “Σας συγχαίρω για τον ερχομό του νέου έτους με το σεληνιακό ημερολόγιο και την έναρξη του λευκού μήνα. Αυτή η υπέροχη γιορτή, την οποία για αιώνες γιορτάζουν ευρέως και πανηγυρικά εκπρόσωποι διαφόρων εθνοτήτων της χώρας μας, συμβολίζει την αφύπνιση της φύσεως, και γεμίζει τις καρδιές των ανθρώπων χαρά και ελπίδα, εμπνέει για καλές πράξεις. Είναι σημαντικό ότι η βουδιστική κοινότητα ευλαβικά διαφυλάττει και μεταφέρει από γενιά σε γενιά αρχαία θρησκευτικά, πνευματικά έθιμα των προγόνων (τους), τα μοναδικά θεμέλια και έθιμα, με τις αυθεντικές, περιεκτικές, διαφωτιστικές πρωτοβουλίες τους που εμπλουτίζουν τον πολιτιστικό, κοινωνικό βίο της πολυεθνικής Πατρίδας. Αυτή τη γιορτινή ημέρα σας εύχομαι υγεία, ευτυχία και ευημερία”. Ευχές για την ίδια εορτή εξέφρασε και ο πρωθυπουργός της χώρας 

Μιχαήλ Μισούστιν» (ἐδῶ).

Τὸ ἴδιο ἔπραξε ὁ Ποῦτιν καὶ μὲ τοὺς Μουσουλμάνους: «Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε τις ευχές του στους μουσουλμάνους της χώρας του με αφορμή την γιορτή Ιντ αλ-φιτρ, που εορτάζεται σήμερα, όπως αναφέρεται από το γραφείο τύπου του Ρώσου Προέδρου. “Ολοκληρώθηκε ο ιερός μήνας Ραμαντάν και οι Ρώσοι μουσουλμάνοι με χαρά γιορτάζουν την φωτεινή και πολυαναμενόμενη γιορτή. Εδώ και αιώνες το Ιντ αλ-φιτρ εορτάζεται με καλές πράξεις και με φροντίδα εκείνων που έχουν ανάγκη, συμβολίζει την προσπάθεια των ανθρωπων για την αυτοτελειοποίηση” είπε μεταξύ άλλων ο Πούτιν προσθέτοντας ότι "οι μουσουλμάνοι της Ρωσίας διατηρούν με ευλάβεια τις ιστορικές παραδόσεις των προγόνων τους, μεταφέροντάς τις από γενιά σε γενιά. Ακόμα επεσήμανε την ενεργή συμμετοχή των μουσουλμανικών οργανώσεων στην δημόσια ζωή της Ρωσίας καθώς και τη συμβολή τους σε φιλανθρωπικές και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες» (ἐδῶ).

Δηλαδὴ κατηγοροῦμε τοὺς Ἕλληνες πολιτικοὺς ὡς προδότες ὅταν λένε τέτοιου εἴδους εὐχὲς καὶ ὁμιλίες, ἐνῶ ἀθωώνουμε τὸν ρῶσο πρόεδρο ὡς «ὀρθόδοξο»; Κι ἂν αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦν οἱ ἐπίδοξοι «ἀναλυτές» εἶναι, ὅτι ὁ Ποῦτιν ὑπερασπίζεται τὴν Ὀρθοδοξία ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν της, τότε ὀφείλουμε νὰ τοὺς ὑπενθυμίσουμε, ὅτι ὅλοι οἱ παροικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ γνωρίζουν σαφέστατα ὅτι

1.   Ὁ Ποῦτιν συμμαχεῖ μὲ τὸν Ἐρντογάν, ἐχθρὸ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ φανατικὸ ἰσλαμιστὴ ὑποστηρικτὴ ἰσλαμικῶν τρομοκρατικῶν ὀργανώσεων, μὲ τὴν Ἰνδία καὶ μὲ τὴν Κίνα ποὺ διώκουν ὀργισμένα τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς Χριστιανούς.

2.   Ὁ Ποῦτιν ἔστειλε νὰ πολεμήσουν στὴν Οὐκρανία ἐναντίον ὀρθοδόξων (δὲν ἀνήκουν ὅλοι οἱ Οὐκρανοί στὸ νεοναζιστικὸ σύνταγμα Ἀζόφ) φανατικοὺς μουσουλμάνους ἐξτρεμιστὲς ἀπὸ τὴν Τσετσενία. Ἀνθρώπους -ὅπως οἱ οὐκρανοὶ Νεοναζί- χωρὶς ἠθικοὺς φραγμούς, ποὺ μόνο οἱ γενειάδες τους φθάνουν γιὰ νὰ ἀποδειχθεῖ τὸ μουσουλμανικό τους μένος.

3.   Ὁ Ποῦτιν καλεῖ ὄχι τὴν Ὀρθοδοξία ἀλλὰ ὅλες τὶς θρησκεῖες νὰ πολεμήσουν γιὰ τὴν Ρωσία. Στὸ κατάμεστο στάδιο Λουζνίκι, σὲ ἐκδήλωση φιέστα γιὰ τὴν ἐπανένωση τῆς Κριμαίας δήλωσε μεταξὺ ἄλλων: «Όλα έγκεινται στο γεγονός ότι η ενότητα είναι μια παγκόσμια αξία για όλους τους λαούς και τους εκπροσώπους όλων των θρησκειών στη Ρωσία και για τον λαό μας, πρώτα απ’ όλα για τον λαό μας. Και η καλύτερη επιβεβαίωση αυτού είναι πώς πολεμούν, πώς ενεργούν τα παιδιά μας κατά τη διάρκεια αυτής της στρατιωτικής επιχείρησης – δίπλα – δίπλα. Βοηθούν, στηρίζουν ο ένας τον άλλον και αν χρειαστεί καλύπτουν το σώμα των άλλων με το δικό τους σώμα από τις σφαίρες στο πεδίο της μάχης, αν χρειαστεί. Τέτοια ενότητα δεν είχαμε για πολύ καιρό». «Ρωσία! Ρωσία! Ρωσία!», φώναζαν πάνω ἀπὸ 100.000 παρευρισκομένους (Πηγή). Αὐτὸ ὄχι μόνο ὀρθόδοξο δὲν εἶναι ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῆς πανθρησκείας καὶ παγκοσμιοποίησης.

Ἐρωτοῦμε τὸν ἀναγνώστη: Εἶναι ὅλα αὐτὰ ἀποδείξεις ἑνὸς ὀρθοδόξου ἡγέτη, ὑπερασπιστὴ τῆς Ὀρθοδοξίας;

(Συνεχίζεται)

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΨΑΝΗ,ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

Του Γέροντα Γεώργιου (Καψάνη)

=====

Ἡ παγκοσμιοποίησις δὲν θὰ εἶναι ἐφικτή, ἐὰν οἱ θρησκεῖες δὲν παραιτηθοῦν ἀπὸ τὴν ἀξίωσή τους, ὅτι ἔχουν τὴν ἀπόλυτη Ἀλήθεια, καὶ ἐὰν δὲν δεχθοῦν νὰ προχωρήσουν σὲ μία ὑπερθρησκεία, ἕνα μίγμα θρησκειῶν.

Ἔτσι βλέπουμε τὸ πρωτοφανὲς γεγονὸς Χριστιανοί, Ἰουδαῖοι, Μουσουλμάνοι, Βουδισταί, Εἰδωλολάτραι, νὰ συμπροσεύχονται γιὰ τὴν εἰρήνη καὶ νὰ προσχωροῦν σὲ διαθρησκειακοὺς διαλόγους, στοὺς ὁποίους ὑπερτονίζεται ὅτι (οἱ μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες) ἔχουμε ἕνα κοινὸ Θεό. 

Tὸ ὑπερκράτος, ἡ ὑπεροικονομία, ἡ ὑπερθρησκεία δὲν θὰ ὑπηρετοῦν τὸν Χριστὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο, ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὸν ἀντίχριστο καὶ ὅσους προσκυνήσουν τὸν ἀντίχριστο. 

ΠΗΓΗ:

(«Παρακαταθήκη», τευχ. 3, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1998, σσ. 5-6).

ΟΙ ΕΚΤΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΔΙΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ

ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΕΞΩΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ Η ΓΙΟΓΚΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Στο βίντεο, που προτάσσεται της ανάρτησης, ο κ. Κένεθ Κλάους μιλά για την γιόγκα και επισημαίνει ότι είναι μεγάλη πλάνη να πιστεύει κάποιος ότι πρόκειται για γυμναστική του σώματος. Είναι άσκηση του Ινδουισμού και κάθε ένα από τα 8 επίπεδα της γιόγκα έχει προστάτη του ένα θεό του Ινδουισμού.

Γι’ αυτό οι ορθόδοξοι χριστιανοί πρέπει επιμελώς να αποφεύγουν να ασχολούνται με την γιόγκα.

Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι ασχολούνται στα γυμναστήρια ή κατ’ ίδιαν με την γιόγκα ότι αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος. 

Είναι πλέον ή βέβαιο ότι οι πλείστοι από αυτούς δεν συνειδητοποιούν ότι ακολουθούν την πρακτική μιας άλλης θρησκείας.

Γι’ αυτό ορθότατα έπραξε η ΔΙΣ της Εκκλησίας της Ελλάδος και εξέδωσε Ανακοίνωση με την οποία κατηχεί το ποίμνιο της Εκκλησίας για την γιόγκα.

Η σωστή επισήμανση του κ. Κλάους για την γιόγκα και όσα αναφέρει ότι έζησε ως Ινδουιστής ή Βουδδιστής μας βοηθούν να αντιληφθούμε πόσο αντιχριστιανικός είναι ο Οικουμενισμός.

Οι δαιμονικές εμπειρίες του κ. Κένεθ Κλάους μας βοηθούν να αντιληφθούμε ότι οι εξωχριστιανικές θρησκείες είναι πεδίο δαιμονικών ενεργειών.

Γι’ αυτό οι συμπροσευχές και οι κοινές ποιμαντικές παραστάσεις των Οικουμενιστών με αλλόθρησκους είναι απολύτως αντιχριστιανική και αντορθόδοξη πρακτική.

Να αναφέρουμε, πάντως, ότι δεν μπορούμε να πάρουμε τοις μετρητοίς όλα όσα λέγει ο κ. Κλάους. Ναι μεν μας δίνει εκ των έσω πολυτιμώτατες πληροφορίες για τον δαιμονικό χαρακτήρα των εξωχριστιανικών θρησκειών, αλλά επειδή δεν είναι θεολόγος, αλλά προσήλυτος στην Ορθοδοξία, αγνοεί βασικές παραμέτρους της πίστης μας και πέφτει σε πολύ σοβαρά θεολογικά λάθη.

Αυτά φυσικά δεν θα τα κρατήσουμε, αλλά τον ευγνωμονούμε επειδή μας αποκάλυψε τον δαιμονικό χαρακτήρα των εξωχριστιανικών θρησκειών και μας βοήθησε να αντιληφθούμε πόσα δαιμονικά πολιτεύονται οι Οικουμενιστές.

ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Ο Πάπας Φραγκίσκος, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Μονοφυσίτες, Παπικοί, Μουσουλμάνοι, Προτεστάντες πάστορες και παστόρισσες, Βουδδιστές και άλλοι αλλόθρησκοι και αιρετικοί στο δείπνο του Οικουμενιστικού συγκρητισμού, τουτέστιν στο δείπνο του διαβόλου.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ Β΄

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ

Β΄

Του Πανοσ. Αρχιμ. Χρυσόστομου Μαϊδώνη

=====

β. Ἐνδιαφέρον γιά τούς μουσουλμάνους

Ἐνδιαφέρθηκε καί γιά τούς μουσουλμάνους τῆς Κόνιτσας. Τούς περιέβαλε μέ ἀγάπη καί ἐνδιαφέρον. Τούς βοηθοῦσε στίς ἀνάγκες τους καί κάθε Παρασκευή τούς συγκέντρωνε σέ ἕνα σπίτι δικό τους καί συζητοῦσαν. Τόν σέβονταν καί τόν ἀγαποῦσαν, καί γι' αὐτό μαζεύονταν ὅλοι. Πανηγύρι γινόταν στή γειτονιά τους ὅταν πήγαινε. Μερικοί ἀπ' αὐτούς σήμερα ἔχουν βαπτισθεῖ.

• Εἶναι γνωστό τό ἐνδιαφέρον του γιά τή Θράκη καί γιά τή βοήθεια στή μεταστροφή Πομάκων στήν πίστη μας. Στή Θράκη πῆγε δυό φορές καί ἔκανε περιοδεία στά Πομακοχώρια τῆς Κομοτηνῆς. Πήγαινε ἀπό σπίτι σέ σπίτι, συγκεντρώνοντας καί μιλῶντας στούς ἀνθρώπους. Δημιουργήθηκε ἕνα κῦμα πρός τήν πίστη μας. Τότε βαπτίσθηκαν κάποιοι καί εἶναι μέχρι σήμερα χριστιανοί μέ τίς οἰκογένειές τους.

γ. Μέ θύματα τῶν γκουρού

Ἕνας νέος πού ἔγινε ἰνδουϊστής πῆγε καί βρῆκε τόν Ὅσιο στό Ἅγιον Ὄρος. Τοῦ λέει: «Δέν κάνω τόν σταυρό μου οὔτε σοῦ φιλῶ τό χέρι, γιατί δέν τά πιστεύω αὐτά». «Εἶσαι εἰλικρινής, παιδί μου» τοῦ ἀπήντησε ὁ γέροντας μέ ἀγάπη. Ὅταν κάποια στιγμή τοῦ εἶπε ὅτι θά πάει στήν Ἰνδία, σέ ἕναν γκουρού, ὁ Ὅσιος τοῦ λέει: «Θά εἶμαι μαζί σου». Πράγματι, ὅταν πῆγε στόν γκουρού, ἐκεῖνος προσπάθησε νά τόν ὑπνωτίσει, μάταια ὅμως. Σέ μιά ἐπίθεση τοῦ δαιμονίου μέρα μεσημέρι ἔγινε σκοτάδι καί ἕνα χέρι τόν ἔπιασε ἀπό τόν λαιμό νά τόν πνίξει. Ἐκεῖνος φώναξε: «Γέροντα», καί ἐξαφανίσθηκε ἡ δαιμονική ἐπιβουλή. Ὅταν γύρισε στό Ἅγιον Ὄρος, ὁ Ὅσιος τοῦ εἶπε: «Τί ἔγινε, βρέ παλικάρι, κεῖνο τό μεσημέρι στήν Ἰνδία;» 

• Ὁ Γιωργάκης ἦταν μία ἀπό τίς σοβαρές περιπτώσεις, πού ἀπό τριῶν ἐτῶν οἱ γονεῖς του τόν ἔστειλαν σέ βουδιστικό μοναστήρι στό Θιβέτ. Ἐκεῖ εἶχε προχωρήσει στή γιόγκα καί στίς πολεμικές τέχνες τοῦ καράτε. Μέ ἕνα χτύπημα ἔσπαζε πέτρες, ξύλα. Διάβαζε κλειστά βιβλία κ.ἄ. Ἐπισκέφθηκε μιά μέρα ὁ Γιωργάκης τόν Ὅσιο. Κάποιοι μοναχοί τόν πῆγαν στόν Ὅσιο. Καί ἐκεῖ ἤθελε νά κάνει ἐπίδειξη τῶν ἱκανοτήτων του. Συγκέντρωσε τήν προσοχή του σέ μιά πέτρα καί τήν ἔκανε κομμάτια. Ὁ Ὅσιος σταύρωσε μιά μικρή πέτρα καί τόν κάλεσε νά τή σπάσει. Προσπάθησε, ἀλλά τίποτε. Τότε ἄρχισε νά τρέμει σύγκορμος. Οἱ δαίμονες τοῦ ἐπετέθησαν, γιατί τούς ρεζίλεψε, καί τόν ἐκσφενδόνισαν μέσα στή ρεματιά, ἀπ' ὅπου τόν μάζεψε ὁ Ὅσιος σέ κακή κατάσταση. Μέ τόν Γιωργάκη συνέβησαν καί ἄλλα περιστατικά. Τελικά ἐπέστρεψε στήν Ἐκκλησία μας.

• Ἕνα ἀρχηγικό στέλεχος τῶν Χάρε Κρίσνα ἔμαθε γιά τόν Ὅσιο καί πῆγε στό Ἅγιον Ὄρος νά τόν γνωρίσει. Τελικά, ἔφυγε ἀπό τήν ὀργάνωση καί μέ τήν προσευχή τοῦ γέροντα ἀπαλλάχθηκε ἀπό τίς δαιμονικές ἐπήρειες, πού εἶχαν ἐξουσία ἐπάνω του. Ἀργότερα ὁ νέος αὐτός ἔκανε δημόσια ὁμολογία σέ ἱερό ναό τῶν Ἀθηνῶν καί ἔγινε ξανά δεκτός στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας μέ τό μυστήριο τοῦ χρίσματος.

• Καί ἄλλον νέο βοήθησε νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν ὀργάνωση τοῦ γκουρού Μαχαράτζι. Ὅταν τόν εἶχε ρωτήσει γιά τίς τεχνικές τοῦ διαλογισμοῦ, ὁ Ὅσιος ἀπάντησε: «Προσπαθεῖτε ἐσεῖς, ἀλλά ἐκεῖ πού σκάβετε δέν ὑπάρχει χρυσός, ἀλλά διάβολος. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ χρυσός».

• Ἦταν κάθετα άντίθετος στή χρήση ἀπό τούς χριστιανούς τῶν ἐναλλακτικῶν θεραπειῶν (ὁμοιοπαθητική, βελονισμός, πού ἡ 25η Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη ἀπεφάνθη ὅτι εἶναι ἀσυμβίβαστες μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη).

ΠΗΓΗ:

Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια -dimokratianews 22.10.2018

π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΡΟΟΥΖ: ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΗ “ΑΠΟΣΤΟΛΗ” ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

π. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΡΟΟΥΖ: ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΗ “ΑΠΟΣΤΟΛΗ” ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

=====

Ιδού τι νομολόγησε η Σύνοδος της Κρήτης στο κακόδοξο Κείμενο “Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΝ ΤΩ ΣΥΓΧΡΟΝΩ ΚΟΣΜΩ”:

«… εἶναι ἀπαραίτητον νά ἀναπτυχθῇ πρός ὅλας τάς κατευθύνσεις ἡ διαχριστιανική συνεργασία…»

«… Αἱ κατά τόπους Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι εἶναι δυνατόν νά συμβάλουν εἰς τήν διαθρησκειακήν συνεννόησιν καί συνεργασίαν διά τήν εἰρηνικήν συνύπαρξιν καί κοινωνικήν συμβίωσιν τῶν λαῶν….»

«… δυνάμεθα νά προχωρήσωμεν εἰς τήν διακονίαν ταύτην ἀπό κοινοῦ μεθ’ ὅλων τῶν ἀνθρώπων καλῆς θελήσεως, τῶν ἀγαπώντων τήν κατά Θεόν εἰρήνην, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἀνθρωπίνης κοινωνίας...»

Ιδού πώς απαντά ο π. Σεραφείμ Ρόουζ στις κακοδοξίες που διατύπωσςε το Κείμενο:

Εάν μπορεί να συνοψιστεί σε μία φράση η πνευματική ατμόσφαιρα του 20ου αιώνα, αυτή μάλλον είναι η εξής: οι πνευματικοί καρποί είναι επιθυμητοί χωρίς τους  πνευματικούς αγώνες που απαιτούνται για την απόκτησή τους. Έτσι η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη από «θρησκευτικές» εκφράσεις όπως «ειρήνη, αδελφοσύνη και αγάπη», οι οποίες, ένεκα μιας γενικής άγνοιας ή απόρριψης της γνήσιας πνευματικής ζωής, σπάνια είναι κάτι παραπάνω από κούφιες λέξεις.

Ένα τυπικό θρησκευτικό φαινόμενο της εποχής ήταν η “Σύγκληση της θρησκείας για την Παγκόσμια Ειρήνη”, που πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιουνίου του 1965 (πρέπει να σημειωθεί ότι τούτο δεν είναι ένα θέμα του παρελθόντος – διότι τέτοιες ανθρωπιστικές συγκεντρώσεις είναι πλέον συχνές εκδηλώσεις). Ινδουιστές, Βουδιστές, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Προτεστάντες, Καθολικοί και δυστυχώς οι Ορθόδοξοι ομιλητές συζήτησαν το «θρησκευτικό» υπόβαθρο για την παγκόσμια ειρήνη.

Όλοι οι ομιλητές επαίνεσαν το υψηλό ιδεώδες της «ειρήνης»· όλοι σύσσωμοι ακολούθησαν την «οικουμενιστική» υπαγόρευση: να τονίζετε αυτό που ενώνει, όχι αυτό που διχάζει.

Αυτό που ενώνει είναι, σύμφωνα με τα λεγόμενα ενός Παπικού «Αρχιεπισκόπου», «η παγκόσμια λαχτάρα όλης της ανθρωπότητας για δίκαιη και διαρκή ειρήνη» – δηλαδή, όχι κάτι συγκεκριμένα Χριστιανικό, αλλά κάτι «παγκόσμιο» και με κάθε ειλικρίνεια εγκόσμιο, κάτι το οποίο οι άθεοι διώκτες στην ΕΣΣΔ, οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται σε κάθε οικουμενιστική δράση, μπορούν επίσης να πιστέψουν (σημείωμα: αυτό γράφτηκε το 1965) …

Αυτός που πρωτίστως διαχωρίζει τους ανθρώπους εδώ και αλλού στον σύγχρονο κόσμο είναι ο ίδιος ο Χριστιανισμός.

Οι Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας απαγορεύουν την προσευχή και την κοινωνία με τους αιρετικούς και τους σχισματικούς· πόσο μάλλον δε με τους ακόλουθους ξένων θρησκειών, συμπεριλαμβανομένης εκείνης της θρησκείας (Βουδισμός) που δεν πιστεύει σε κανέναν Θεό και της οποίας οι ακόλουθοι συνεπώς υπόκεινται ειδικά στα πρώτα αναθέματα της Κυριακής της Ορθοδοξίας.

Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός ξεχωρίζει και αντιτίθεται σε όλες τις θρησκείες του κόσμου· μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία διακηρύσσει την πλήρη αλήθεια του σκοπού του Θεού για τον άνθρωπο και παρέχει τα επαρκή μέσα για την επίτευξη αυτού του σκοπού. Μόνο μέσα στην Εκκλησία και δια μέσου της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι εφικτή η αιώνια ζωή στον Θεό, η αγιότητα. Η άγνοια ή η απόρριψη αυτής της αλήθειας και αυτών των μέσων δεν είναι ένα ασήμαντο θέμα· είναι ζήτημα πνευματικής ζωής ή θανάτου, σωτηρίας ή κολάσεως.

Ο κόσμος και οι θρησκείες του απορρίπτουν αυτήν την αποκλειστική αξίωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Είναι συνεπώς δυνατόν ένας Ορθόδοξος Χριστιανός να σταθεί μαζί με τους ίδιους τους ηγέτες αυτών των θρησκειών και την ώρα εκείνη να «ξεχάσει» αυτό που διακρίνει και ξεχωρίζει την Εκκλησία του Χριστού από όλες τις άλλες θρησκείες, και να συμφωνήσει σε κοινούς «θρησκευτικούς» στόχους που δεν έχουν τίποτα να κάνουν με την σωτηρία;

Η θρησκεία αυτής της «Σύγκλησης» ήταν «θρησκεία γενικά», μια θρησκεία της ανθρωπότητας που ασχολήθηκε αποκλειστικά με γήινα ανθρώπινα πράγματα – με εκείνες τις «παγκόσμιες» προσδοκίες οι οποίες αν και ευγενείς και πολυπόθητες από μόνες τους, δεν έχουν καμία σχέση με τον Χριστιανισμό και την Χριστιανική πνευματική ζωή.

Εκείνος που παύει, έστω και για μια στιγμή, να κηρύττει την εν Χριστώ σωτηρία για να υποστηρίξει τους σκοπούς αυτής της «παγκόσμιας» θρησκείας, παύει εκείνη τη στιγμή να διαχωρίζεται από τον κόσμο και τις θρησκείες του, παύει, με μια λέξη, να είναι Χριστιανός.

ΠΗΓΗ:

Αβέρωφ (μετάφραση Φαίης)

ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΟΜΑΝΙΑ

ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΟΜΑΝΙΑ

Του θεολόγου κ. Σταύρου Μποζοβίτη

===== 

Κάποτε τό φίδι δάγκωσε τήν Εὔα. Τό δηλητήριο διεπέρασε τήν ψυχή της ἀστραπιαῖα. Ἔπειτα καί τό σῶμα της. Τό ἴδιο καί τοῦ Ἀδάμ. 

Στή διάρκεια τῶν αἰώνων πού ἀκολούθησαν τό φθονερό φίδι δέν ἔπαψε νά χύνει καί νέο δηλητήριο στίς γενιές τῶν ἀνθρώπων. Ὅπως παραπλάνησε τόν Ἀδάμ καί τήν Εὔα, ἔτσι μέ παρόμοιους ὕπουλους τρόπους ἀπεμάκρυνε τούς ἀπογόνους τους ἀπό τόν Δημιουργό τους στρέφοντάς τους πρός ἀνύπαρκτους ψευδοθεούς.

    

Ἐκεῖ ὅμως πού ξέσπασε μέ λυσσασμένη μανία ἦταν ὁ εὐλογημένος λαός τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἰσραήλ. Τό φίδι, θυμωμένο καί ἀδίστακτο, παρακινοῦσε μέ μύριους δόλιους τρόπους τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά πάψει τόν ἀπόλυτο διαχωρισμό του ἀπό τά ἄλλα ἔθνη καί νά γίνει πιό «κοινωνικός». Νά ἀναγνωρίσει ὅτι δέν εἶναι ὁ μόνος φορέας τῆς ἀληθινῆς πίστεως καί νά τιμήσει μέ σεβασμό καί λατρεία καί τούς «θεούς» τῶν εἰδωλολατρῶν. 

    

Κι εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλές φορές τό πέτυχε. 

    

Σέ ἐκεῖνες τίς κρίσιμες περιστάσεις οἱ θεόσταλτοι Προφῆτες, ὕψωναν τή φωνή τους μέ πάθος καί κατηγοροῦσαν τόν ἀχάριστο λαό ὡς πόρνο καί μοιχό. Πόρνο καί μοιχό, διότι διαρκῶς ἐγκατέλειπε τόν ἀληθινό Θεό καί προσκυνοῦσε τά εἴδωλα τῶν ἄλλων λαῶν. 

    

Κάποτε ἡ προγονική κατάρα πού βάραινε πάνω στό γένος τῶν ἀνθρώπων ἀναιρέθηκε. Τό καταπιεστικό ἔγγραφο τῆς καταδίκης σκίστηκε πάνω στόν Γολγοθᾶ. Τό μαῦρο φίδι δέχτηκε καίριο χτύπημα στό κεφάλι. Ὡστόσο δέν ἔπαυσε νά ἐπιβουλεύεται τό πλάσμα τοῦ Θεοῦ. Τοῦ παραχωρήθηκε νά μπεῖ καί στόν νέο παράδεισο, τήν Ἐκκλησία. Καί ἐδῶ ἔσπειρε ζιζάνια, δημιούργησε πανσπερμία αἱρέσεων, πάντα μέ τόν ἴδιο σκοπό: νά ἀπομακρύνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν Δημιουργό του, τήν πηγή τῆς ζωῆς καί τῆς εὐτυχίας. 

Σήμερα, μετά ἀπό τόσες χιλιετίες καί ἀναρίθμητες γενιές ἀνθρώπων, τό σατανικό φίδι σέρνεται καί πάλι προδοτικά μέσα στήν Ἐκκλησία καί σφυρίζει σαγηνευτικά καί ὕπουλα τόν ἴδιο δολερό του σκοπό. Τό φαρμακερό του τραγούδι χαϊδεύει τά ἀφτιά τῶν ὀρθόδοξων χριστιανῶν, ἐπαναλαμβάνοντας σέ ὅλους τούς ἤχους καί μέ τίς πιό γλυκές μελωδίες τό ἴδιο πανάρχαιο ψέμα:

«Μήν εἶστε ἀπόλυτοι! Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι παιδιά τοῦ ἴδιου Θεοῦ εἶναι. Καί οἱ θρησκεῖες τους δέν εἶναι παρά διαφορετικοί δρόμοι πού ὁδηγοῦν στόν ἴδιο Θεό». «Στό τέλος ὅλων τῶν δρόμων, λένε τά ὄργανά του, δέν ὑπάρχει οὔτε Χριστός, οὔτε Μωάμεθ, οὔτε Βούδας ἀλλά μόνον ὁ Ἄρρητος»!

Σήμερα ἡ ἰδέα αὐτή ἔχει διεισδύσει ἐπικίνδυνα μέσα σέ ὅλο τόν χριστιανικό κόσμο.

   

Καί εἶναι ἀλήθεια πῶς τό σαγηνευτικό τραγοῦδι τοῦ σατανικοῦ φιδιοῦ ἀκούγεται πλέον εὐχάριστα ἀπό πλήθη ὀρθοδόξων, μάλιστα ἀπό ἡγέτες τους. 

    

Πηγή

ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

Του Γραφείου επί των αιρέσεων της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

=====

Ο πνευματικά άνυδρος δυτικός κόσμος προσπαθεί να γεμίσει τα τρομερά ψυχικά κενά του με τη νόθο πνευματικότητα της Άπω Ανατολής. Με τα διδάγματα και τις πρακτικές των εναπομεινάντων συγχρόνων ανατολικών ειδωλολατρικών θρησκευμάτων και κυρίως του Ινδουισμού και του Βουδισμού.

Οι δοξασίες των ανατολικών θρησκευμάτων και η ανατολική «πνευματικότητα» αποτέλεσε τη ιδεολογική μήτρα του συγχρόνου αποκρυφιστικού πλέγματος της λεγομένης «Νέας Εποχής». Όπως είναι γνωστό, τόσο η Θεοσοφία, όσο και οι άλλες αποκρυφιστικές οργανώσεις προήλθαν από την «πνευματικότητα» της Άπω Ανατολής και συστηματοποίησαν το πνευματιστικό και αποκρυφιστικό κίνημα της «Νέας Εποχής».

Στη χώρα μας η κατάσταση είναι εξίσου τραγική. Οι πρακτικές, η διδασκαλία και γενικά η «πνευματικότητα» των ανατολικών θρησκευμάτων έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής ενός σημαντικού μέρους του ελληνικού λαού. Η αστρολογία, η μαντική, η γιόγκα, ο διαλογισμός, οι πολεμικές τέχνες, η ειμαρμένη, η διατροφή, οι «εναλλακτικές θεραπείες», η κρυσταλλοθεραπεία, η αλατοθεραπεία,το ρέϊκι κ.α. έχουν εξαπλωθεί παντού. Μέχρι στιγμής έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν περισσότερα από τέσσερα βουδιστικά «μοναστήρια», ενώ παράλληλα συνεχώς ξεφυτρώνουν, σαν τα μανιτάρια, ένα πλήθος ινδουιστικών και βουδιστικών θρησκευτικών κοινοτήτων όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα,αλλά και σε μικρότερες επαρχιακές πόλεις.

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από δημοσίευμα στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για ένα δήθεν «θαυμαστό» φαινόμενο. Ξέθαψαν έναν βουδιστή μοναχό δύο μήνες μετά τον θάνατό του και βρήκαν τη σορό του άφθαρτη και χαμογελαστή.  

Δεν είναι άσχετη βεβαίως η προβολή τους με τον σύγχρονο οικουμενιστικό και πανθρησκειακό οίστρο, για να πεισθούν οι πάντες ότι θαύματα δεν γίνονται μόνον στον Χριστιανισμό, αλλά και στις άλλες θρησκείες. Ότι δήθεν «όλες οι θρησκείες είναι καλές» και «όλες οδηγούν στο Θεό, με διαφορετικούς δρόμους και τρόπους». Ότι άφθαρτα λείψανα δεν έχει μόνον ο Χριστιανισμός, αλλά και οι άλλες θρησκείες και μάλιστα προβάλλονται τα λείψανα  των απωανατολικών ως ασύγκριτα καλλίτερα διατηρημένα, τα οποία και «χαμογελούν», όπως το προαναφερόμενο.

Η ουσιώδης διαφορά που υπάρχει μεταξύ των Ιερών Λείψανων και μάλιστα των αφθάρτων σκηνωμάτων των αγίων της Εκκλησίας μας, όπως του αγίου Σπυρίδωνος, του αγίου Διονυσίου του εν Ζακύνθω, του αγίου Γερασίμου στην Κεφαλονιά, του αγίου Σάββα κ.α. και αυτών των αιρετικών και των αλλοθρήσκων. Τα άφθαρτα σκηνώματα των Αγίων μας είναι αποτέλεσμα πραγματικού θαύματος, διότι έχει αποδειχθεί πως ουδεμία ποτέ ανθρώπινη επέμβαση έγινε για την ταρίχευσή τους. Το σπουδαιότερο απ’ όλα είναι ότι αυτά ευωδιάζουν (τα περισσότερα), και θαυματουργούν, ενώ αντίθετα τα των αιρετικών και αλλοθρήσκων είναι αδύνατον να θαυματουργήσουν. Και τούτο διότι οι άγιοι ως μέλη Χριστού, έχουν καταστεί φορείς των Ακτίστων Ενεργειών του Θεού.

ΝΕΕΣ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ

ΝΕΕΣ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Διαθρησκειακός και διαπολιτιστικός διάλογος πραγματοποιήθηκε, στις 21 Δεκεμβρίου 2017, στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν με οργανωτή την Πνευματική Διεύθυνση των Μουσουλμάνων Καυκάσου και την υποστήριξη των αρχών της χώρας.

Σ' αυτόν συμμετείχαν αλλόθρησκοι (Μωαμεθανοί, Βουδδιστές και Ιουδαίοι) και εκπρόσωποι από πολλές αιρετικές Ομολογίες (Βατικανό, Ουνίτες, Μονοφυσίτες και Μαρωνίτες).

Ατυχώς παρέστησαν, επίσης, ορθόδοξοι ιεράρχες και άλλοι κληρικοί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, την Εκκλησία της Ρωσσίας, το Πατριαρχείο Γεωργίας και την Εκκλησία της Ουκρανίας.

Το συνέδριο έληξε με την υπογραφή Διακηρύξεως, όπου οι μετασχόντες επιβεβαίωσαν την προσήλωσή τους στο ειρηνευτικό διάλογο μεταξύ των θρησκειών και των λαών, καταδίκασαν τον εξτρεμισμό και κάλεσαν σε δίκαιη διευθέτηση των συγκρούσεων.

Δηλαδή, εξ απόψεως ουσίας, το Συνέδριο “ώδινεν όρος και έτεκεν μυν”. Μαζεύτηκαν τόσοι πολλοί εκπρόσωποι τόσων θρησκευτικών ομάδων για να μας κάνουν κατηχητικό και να μας πουν τα αυτονόητα εν γνώσει τους ότι δεν πρόκειται να έχει καμία απολύτως πρακτική ευεργετική συνέπεια υπέρ των διωκόμενων χριστιανών από τους Μουσουλμάνους σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της υφηλίου.

Βεβαίως με ενέργειες σαν και αυτές εμπεδώνεται ο λεγομενος “λαικός διαθρησκειακός Οικουμενισμός”, αμβλύνεται η ορθόδοξη αντίσταση στη συνείδηση των πιστών και αθωώνεται το Ισλάμ σαν δήθεν μια φιλειρηνική θρησκεία το μήνυμα της οποίας διαστρεβλώνουν οι εξτρεμιστές οι οποίοι δήθεν δεν εκφράζουν το πραγματικό μήνυμα του Κορανίου.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΔΙΑΛΟΓΩΝ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΔΙΑΛΟΓΩΝ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

Στις 6 τρέχοντος ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτορας του Εβραϊκού Πανεπιστημίου των Ιεροσολύμων. Μιλώντας κατά την τελετή, ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε και στην «έκρηξη του φονταμενταλισμού και στις τρομερές πράξεις βίας στο όνομα της θρησκείας». 

Προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι ο Παναγιώτατος με αυτή την «πολιτικώς ορθή» γενικολογία και αοριστία, μ’ αυτό το προπέτασμα καπνού, βάζει στο ίδιο σακκί όλες τις θρησκείες, πράγμα πέρα για πέρα άδικο, επικίνδυνο και πάνω από όλα ανακριβέστατο. Τα γεγονότα βοούν και λέγουν: Σήμερα αυτοί που σκοτώνουν ανηλεώς ανά την οικουμένη είναι οι οπαδοί του αιμοχαρούς Μωαμεθανισμού. Και αυτό το έκαναν πάντοτε. Ούτε είδαμε Χριστιανούς να εξοντώνουν ανηλεώς εκατοντάδες άνθρωπους (όπως λ.χ. προσφάτως στο Σινά), ούτε Εβραίους, ούτε Ινδουιστές, ούτε Βουδδιστές. Γιατί ΔΕΝ λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους; Κάτω από αυτό το φερετζέ μόνο Μωαμεθανοί -αιμοδιψείς, εγκληματικοί και ανάλγητοι- κρύβονται καί ουδείς έτερος. 

Διακήρυξε επίσης ο Παναγιώτατος: «Ο διαθρησκειακός διάλογος δεν σημαίνει ν’ αρνηθή κανείς την πίστη του, αλλά να αλλάξη τη σκέψη ή τη στάση του έναντι του άλλου…». Και ότι «οι προκαταλήψεις και η επιθετικότητα προέρχονται από παρερμηνεία της θρησκείας». 

Και πάλι διαφωνούμε ριζικά. Μέσω των διαλόγων, όπως η πράξη έχει αποδείξει, δεν εξημερώνεται το μωαμεθανικό θηρίο, διότι απλούστατα το τζίχαντ (ιερός πόλεμος) είναι στο σκληρό πυρήνα της πίστης του. 

Ακούσατε τι διακηρύττει το «ιερόν» Κοράνιον: «Όταν συναντάτε τους άπιστους, να τους σκοτώνετε και να τους σφάζετε και να κρατάτε γερά τα δεσμά της αιχμαλωσίας τους» (Κοράνι, σούρα 5). Για ποια παρερμηνεία μας μιλάτε, επιτέλους; 

Προσέξτε τι λέει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο ιμάμης των Μωαμεθανών του Ρότερνταμ κ. Γιασίν: “Οι τρομοκράτες είναι θεολογικά (κατά την ακανθώθη θρησκεία τους, φυσικά) κατοχυρωμένοι!!!” 

Ρωτάμε και εμείς το απλούστατο ερώτημα: Πότε οι απανταχού της Υφηλίου Μωαμεθανοί αρνήθηκαν το τζιχάντ και πότε το αποκήρυξαν; Πότε ονόμασαν το θεό τους -τον Αλλάχ- θεό της ειρήνης; 

Το Σαλάμ αλέκουμ (ειρήνη σε σένα) είναι μωαμεθανικός χαιρετισμός που απευθύνεται σε μωαμεθανούς ΜΟΝΟ.