ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ,ΣΤ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ,ΚΡΥΦΟΙ ΑΝΕΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ

Στέλιου Παπαντωνίου, Κρυφοί ανέμοι, Από την Εννάτη Ιουλίου του Βασίλη Μιχαηλίδη, Εκδ. Κεντρικής Ασφαλιστικής, Λευκωσία 2021, σσ. 90.

Του Θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

=====

 

Φιλοπόνως δια μιαν εισέτι φοράν ηργάσατο ο καλός συγγραφέας, μεταφέροντας, με τον παρόν, όχι απλώς στην Κύπρο του 1821 αλλά, αναλογιζόμενος τα βάσανα και τις πίκρες του λαού μας μας, μας πάει πίσω στο πικρό 1191, όταν για πρώτη φορά οι Εγγλέζοι υπό το Ρίτσιαρντ (τον τάχατες λεοντόκαρδο) καταλαμβάνουν το Νησί. Αυτό ήταν αρχή σε πολυώδυνα βάσανα που κράτησαν αιώνες. 

Οι Φράγκοι φεουδάρχες και οι Βενετσιάνοι που τους διαδέκτηκαν αποδείχθηκαν αφέντες στυγνοί και αμείλικτοι. Τα ίδια και χειρότερα, του λιναριού τα πάθη, τραβήξαμε με τους 

Οθωμανούς που ακολούθησαν. 

Με λόγο ποιητικό αλλά και πεζό, με αδρές πινελιές και χωρίς πλατυασμούς, σκιαγραφεί την ιστορική πορεία του τόπου δανειζόμενος και κείμενα των Γ. Σεφέρη, Γ. Κηπιάδη, Φ. Ζαννέτου, Α. Παυλίδη κ.ά. Και φτάνουμε στα 1821. 

Εδώ ο συγγραφέας  έχοντας συντροφιά το ρωμαλέο στίχο του Βασίλη Μιχαηλίδη ξετυλίγει τα γεγονότα που σχετίζονται με την 9^η Ιουλίου και το μαρτυρικό τέλος του αρχιεπισκόπου Κυπριανού και των συν αυτώ. Το τραγικό για τη γενιά μας, αλλά και τις προηγούμενες που έζησαν τα τελευταία διακόσια χρόνια, είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν τιμήθηκαν δεόντως, όπως ο μαρτυρικός οικουμενικός πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄κι όχι μόνο, που ανακηρύχθηκαν Άγιοι από την Εκκλησία. Για τον αρχιεπίσκοπο Κυπριανό και τους λοιπούς συμμάρτυρες του, κληρικούς και λαϊκούς, που μπορούσαν άνετα, αν το ήθελαν, να αλλαξοπιστήσουν, να τουρκίσουν για  να σώσουν 

τη ζωή τους «ουδέ λαλιά, 

ουδέ λόγος»… 

Στην όλη υπόθεση ρίχνει επίσης φως κι ο χρωστήρας του Γ. Μαυρογένη, του οποίου τους σχετικούς με την 9^η Ιουλίου πίνακες παραθέτει ο οτρηρός συγγραφέας. Μια πολύ χρήσιμη και καλά επιλεγμένη σειρά φωτογραφιών χώρων κι αντικειμένων που σχετίζονται με τα γεγονότα φωτίζει περαιτέρω το όλο θέμα. 

Ιδιαίτερα συγκίνησε τον γράφοντα η λευκή σημαία με το γαλανό σταυρό που κρατούσαν 

οι Κύπριοι αγωνιστές 

στην Ελλάδα στα 1821. 

Τέλος θετικό πρόσημο παίρνει  και η παράθεση ολόκληρου του συγκλονιστικού ποιήματος του Βασίλη Μιχαηλίδη «Η εννάτη Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία [Κύπρου]». 

Λιτό, περιεκτικό, εύληπτο και επί της ουσίας το παρόν μας μεταφέρει νοερά και, προ πάντων, χωρίς φανφάρες και παχιά λόγια στα δύσκολα εκείνα χρόνια.

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΕΛΛΙΜ ΑΓΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΕΛΛΙΜ ΑΓΑ ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=========

Ιδού πώς ο βάρδος της Ελευθερίας της Ελληνικής Κύπρου Βασίλης Μιχαηλίδης αποθανάτισε το διάλογο του Εθνομάρτυρα Αρχιεπισκόπου της Κύπρου Κυπριανού όταν την αποφράδα ημέρα της 9ης Ιουλίου όλοι οι επίσκοποι και οι ηγούμενοι των Μονών, με εκατοντάδες πρόκριτους της Κύπρου σφαγιάστηκαν από τον αιμοβόρο Τούρκο διοικητή της Κύπρου Μουελλίμ Αγά:

Ο ΜΟΥΕΛΛΙΝ ΑΓΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΓΕΝΙΚΟ ΑΦΑΝΙΣΜΟ

____________

« – Εχω στον νουν μου, πίσκοπε, να σφάξω, να κρεμμάσω,

τζι’ αν ημπορώ που τους Ρωμιούς την Τζιύπρον να παστρέψω,

τζι’ ακόμα αν ημπόρεια τον κόσμον να γυρίσω,

έθεν να σφάξω τους Ρωμιούς, ψυσιήν να μεν αφήσω.

- Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου,

κανένας δεν εβρέθηκεν για να την-ι-ξηλείψη,

κανένας, γιατί σιέπει την που τάψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!

Σφάξε μας ούλους τζι’ ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν,

κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια,

αμμά ξέρε πως ίλαντρον όντας κοπή καβάτζιν

τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια.

Το ‘νιν αντάν να τρώ’ την γην τρώει την γην θαρκέται,

μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται."

Ιδού και τα τελευταία λόγια προσευχής για τα πάθη της Ρωμηοσύνης που απευθύνει στον Κύριο ο Εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, όπως μας τα διέσωσε ο Βασίλης Μιχαηλίδης:

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

____________

” Τότες, ο Αρχιεπίσκοπος εψήλωσεν το δειν του

στον ουρανόν, τζι’ εφάνησαν τα μμάδκια του κλαμένα,

εφάνην πως επόνησεν που μέσα στην ψυσιήν του,

τζι’ είπεν τα τούν’ τα δκυο λόγια με δκυο σιείλη καμένα:

«Θεέ, που νάκραν δεν έσιεις ποττέ στην καλωσύνην,

λυπήθου μας τζιαι δώσε πκιον χαράν στην Ρωμιοσύνην.»

Τζι’ ετρέξασιν τα ‘δρώματα απού το πρόσωπόν του,

απού του ήλιου την πολλήν την καψερήν την αύραν

τζι’ εβάλαν την συρτοθηλειάν ευτύς εις τον λαιμόν του

τζιαι τζιει πκιον ετελειώσασιν τα κάστια που ταύραν."

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ “ΑΥΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ”

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ “ΑΥΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====================

Γράφει στην εφημερίδα “Δημοκρατία” ο γνωστός έγκυρος αναλυτής κ. Κωνσταντίνος Χολέβας:

“Κατατέθηκαν επισήμως οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο. Στις 17 Φεβρουαρίου οι Ελληνοκύπριοι γυρίζουν σελίδα και δίνουν τέλος στην κακή διακυβέρνηση του Προέδρου Χριστόφια και του κομμουνιστικού κόμματος ΑΚΕΛ. Οι τρεις επικρατέστεροι υποψήφιοι είναι: Ο Νίκος Αναστασιάδης, πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗ.ΣΥ.), ο οποίος υποστηρίζεται επισήμως από το κόμμα του και το κεντρώο Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ.) του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου. Ο Σταύρος Μαλάς, διακεκριμένος επιστήμων, ο οποίος υποστηρίζεται από το ΑΚΕΛ και τον Χριστόφια. Ο Γιώργος Λιλλήκας, πρώην υπουργός του Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος υποστηρίζεται επισήμως από το σοσιαλιστικό ΕΔΕΚ.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Νίκος Αναστασιάδης, εκτός απροόπτου, θα είναι ο νικητής. Προηγείται με διαφορά για τον πρώτο γύρο και θα νικήσει, εύκολα ή δύσκολα, όποιον από τους δύο ανθυποψηφίους του αντιμετωπίσει στον β΄ γύρο. Κατηγορείται από τους επικριτές του ότι υποστήριξε το σχέδιο Ανάν, αλλά απαντά ότι αυτό το θέμα έχει πλέον λήξει. Προτάσσει ως κύριο προσόν του τις ευρωπαϊκές του διασυνδέσεις, χρήσιμες στην εποχή του Μνημονίου και της οικονομικής κρίσης. Επίσης θα πάρει ψήφους από μεγάλο μέρος ψηφοφόρων οι οποίοι ζητούν να τονίζεται στα σχολεία η ελληνική ταυτότητα των Κυπρίων, κάτι που υπονομεύθηκε επί Χριστόφια. Υπόσχεται να μη σχηματίσει κυβέρνηση κομματικού χαρακτήρα, αλλά εθνικής σωτηρίας.

Ο Σταύρος Μαλάς έχει τη στήριξη του μεγαλυτέρου τμήματος του ΑΚΕΛ, αλλά δεν είναι κομματικό στέλεχος, όπως ο Χριστόφιας. Η καταστροφική πολιτική της αριστερής διακυβέρνησης ανάγκασε τον Χριστόφια όχι απλώς να μην ξανακατέβει ως υποψήφιος, αλλά να προτείνει έναν συνεργαζόμενο αριστερό. Η ΑΚΕΛική ταυτότητα είναι αρνητικό διαβατήριο μετά το όργιο ρουσφετιών και σφαλμάτων των τελευταίων πέντε ετών.

Ο Γιώργος Λιλλήκας προβάλλει ως κύριο προσόν του τη σαφή θέση του κατά του σχεδίου Ανάν και υπέρ του Τάσσου. Ομως οι αντίπαλοί του βρίσκουν ως αδύνατο σημείο του ότι έκανε αρκετές αλλαγές κομμάτων και ιδεών κατά την πολιτική διαδρομή του. Επίσης τον κατηγορούν ότι δεν λαμβάνει σαφή θέση για επανελληνοποίηση της παιδείας και ότι οι προτάσεις του για την οικονομία δεν πείθουν. Εκτός από την ΕΔΕΚ, που τον στηρίζει επισήμως, φαίνεται ότι κερδίζει και σημαντικό τμήμα από την εκλογική βάση του ΔΗΚΟ και άλλων σχηματισμών του Κέντρου.

Στην Κύπρο οι πολιτικοί σχηματισμοί διατηρούν τη σχηματική διαφοροποίηση σε Δεξιά, Κέντρο και Αριστερά και αυτό βοηθά την προσπάθεια του Ν. Αναστασιάδη. Η πιθανολογούμενη επιτυχία του θα οφείλεται πρωτίστως στην καταστροφική αριστερή διακυβέρνηση, από την οποία οι Κύπριοι θέλουν να απαλλαγούν. Ο Δ. Χριστόφιας θεωρείται από την κοινή γνώμη υπεύθυνος για την πορεία της οικονομίας και την ένταξη της Κύπρου στο Μνημόνιο. Ενας κομμουνιστής που σπούδασε στη Μόσχα δεν έπεισε τη Ρωσία να του δώσει δάνειο και οδήγησε την Κύπρο στο αμερικανοκίνητο ΔΝΤ! Επίσης όλοι θυμούνται τις πολιτικές ευθύνες του για το τραγικό δυστύχημα στη ναυτική βάση στο Μαρί. Στο πόρισμα του αρμόδιου ανακριτή κατηγορείται για ασύγγνωστη αμέλεια, τουλάχιστον. 

Στον χώρο της Παιδείας ήλθε σε σύγκρουση με την Εκκλησία και την πλειονότητα του λαού, διότι προσπάθησε να αφελληνίσει και να αποχριστιανοποιήσει τον προσανατολισμό των μαθημάτων και των βιβλίων. Ορισμένοι συνεργάτες του έφτασαν, μάλιστα, στο σημείο να ζητούν τη διδασκαλία μόνο της κυπριακής διαλέκτου στα σχολεία και όχι της νέας ελληνικής γλώσσας, για να δείξουν ότι υπάρχει κυπριακό έθνος, ξεχωριστό από το ελληνικό. Στο δε εθνικό ζήτημα η μαρξιστική διεθνιστική ιδεολογία του τον οδήγησε σε απαράδεκτες υποχωρήσεις και σε εναγκαλισμούς με δήθεν «αδελφούς» Τουρκοκυπρίους.

Η πλήρης αποτυχία του Χριστόφια οφείλεται στον συνδυασμό ανεύθυνων χειρισμών και φανατικών αριστερών αγκυλώσεων. Αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν.”

Ορθά όσα αναφέρει στο άρθρο του ο κ. Χολέβας. Να προσθέσουμε μόνον ότι η Κυπριακή διάλεκτος είναι ελληνικότατη διάλεκτος με αρχαιοελληνικούς τύπους πολύ περισσότερους από το κοινό νεοελληνικό ιδίωμα και ότι τα ελάχιστα έργα που είναι γραμμένα στην Κυπριακή διάλεκτο όπως τα ποιήματα των Δημήτριου Λιπέρτη και Βασίλη Μιχαηλίδη δεν μιλούν για τίποτε άλλο εκτός από τον Ελληνικό χαρακτήρα της Κύπρου και τον πόθο του λαού της για ένωση με την Ελλάδα.

Ετσι οι αρχοντοχωριάτες ανθέλληνες Νεοκύπριοι του κ. Χριστόφια ακόμη και αν κατόρθωναν να διδάσκεται στα σχολεία της Κύπρου μόνον το κυπριακό ιδίωμα πάλιν με την Ελλάδα και ότι Ελληνικό θα είχαν να κάνουν.

Υπομονή μέχρις ότου ξεκουμπιστούν σε λίγες βδομάδες, αλλά κανείς ας μην υποτιμήσει τη ζημιά που μπορούν να κάνουν τις λίγες βδομάδες που θα βρίσκονται ακόμη στην εξουσία.