2 χρόνια χωρίς το Βένιο Αγγελόπουλο

Του Γιάννη Ραχιώτη

Συνηθίζουμε να ξεχνάμε αυτούς που έφυγαν. Η ζωή προχωράει, λέμε. Όμως όταν η ανάμνηση  κάποιου που έφυγε συνδέεται με αιτήματα και καταστάσεις που ακόμη σφραγίζουν το συλλογικό μας είναι, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αν η ανάμνηση ξεθωριάσει σημαίνει ότι ξεθωριάζουν και αυτά.

Ο Βένιος Αγγελόπουλος γεννήθηκε το 1943 τη μέρα της διαδήλωσης ενάντια στην κατοχική επιστράτευση. Πατέρας του ήταν ο νευρολόγος- ψυχίατρος Γρηγόρης Αγγελόπουλος που πλήρωσε και αυτός το λογαριασμό του στο αμερικανικής έμπνευσης κολαστήριο της Μακρονήσου, τον πρόγονο του Αμπού Γκράιμπ, του Γκουαντανάμο, της «βιβλιοθήκης» στην Ουκρανία κοκ.

Ο Βένιος στην πρώτη του νεότητα  βρέθηκε με αυτούς που ήταν αντίθετοι στην ΕΔΑίτικη αριστερά των σκυμμένων κεφαλιών. Ανδρώθηκε σαν αγωνιστής ενάντια στη Χούντα και την αμερικανοκρατία. Ωρίμασε στον αγώνα ενάντια στην αντιτρομοκρατική υστερία, δηλαδή ενάντια στον εξαγνισμό και τη νομιμοποίηση της αμερικανοκρατίας.

Εκανε τα τελευταία του πολιτικά βήματα αποχωρώντας από τον προσκυνημένο ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που μετατρεπόταν σε εργαλείο των ξένων για την καταλήστευση της χώρας που υποτίθεται κυβερνούσε. Πέρασε τα τελευταία χρόνια τη ζωής του βλέποντας τον Νετανιάχου και τον Πάϊατ να καθορίζουν  την εξωτερική και εσωτερική μας πολιτική.

Ομιλία του Γιάννη Ραχιώτη στο πολιτικό μνημόσυνο του Βένιου Αγγελόπουλου

Γνώρισα το Βένιο ακριβώς πριν 20 χρόνια, με αφορμή τη σύλληψη του Αλέκου Γιωτόπουλου, φίλου του και συναγωνιστή του στα φοιτητικά τους χρόνια.  Η προσέγγισή μας  δεν ήταν καθόλου νομική, τα νομικά δεν είναι και πολύ χρήσιμα όταν ο αντίπαλος επελαύνει. Ηθελε βέβαια να υποστηρίξει το Γιωτόπουλο  που αντιμετώπιζε ένα άθλιο νομικό κατασκεύασμα, από τα αθλιότερα που επινοήθηκαν ποτέ.  Όμως ο κοινός μας στόχος μας δεν εξαντλείτο  στην υπεράσπιση του Αλέκου στη δίκη της 17Ν. Ηταν να σκάψουμε ένα χαράκωμα, να αντισταθούμε στη ρεβάνς της αμερικανοκρατίας, της υποτέλειας, των δεσμοφυλάκων της Μακρονήσου, των χουντικών. Και είμασταν λίγοι, απελπιστικά λίγοι, και το ξέραμε.

Ο Βένιος έβλεπε, προέβλεπε, πού θα οδηγούσε η αντεπίθεση των δυνάμεων της αμερικανοκρατίας και της εξάρτησης: Ακριβώς σ’ αυτό που ζούμε σήμερα, στον εξευτελισμό της χώρας, στη συντριβή των λαϊκών στρωμάτων.

Ηθελε να αντισταθεί  στον καθαγιασμό του ΝΑΤΟ,  της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της τοπικής ελίτ, των τοπικών συνεργατών  τους. Ηθελε να αντισταθεί στην αριστερά που έκανε βόλτες στις στήλες του συγκροτήματος Λαμπράκη και δήλωνε ότι η αριστερά είναι καλή, φιλήσυχη, …πονεμένη αλλά προπάντων «εναντίον της βίας»… Ηθελε να αντισταθεί και στην άλλη αριστερά, πού έβλεπε πράκτορες της CIA στο πρόσωπό του, όπως και  στο πρόσωπο του Γιωτόπουλου, του Σκαρπαλέζου και τόσων άλλων που δεν υπέκυψαν στη μίζερη ηττοπάθειά της…

Η επιστροφή των Ασώτων;

Του Βένιου Αγγελόπουλου

Ας φρεσκάρουμε τη μνήμη μας για τη ΔΗΜΑΡ

Πολύς λόγος γίνεται για την επιστροφή στην Κουμουνδούρου στελεχών της ΔΗΜΑΡ ή και ολόκληρου του κόμματος. Επιστροφή βέβαια σε ένα άλλο κόμμα (τον ΣΥΡΙΖΑ) από αυτό που είχαν φύγει πριν τέσσερα χρόνια (τον Συνασπισμό), επειδή ακριβώς διαφωνούσαν κάθετα με τη διεύρυνση και τη μετατροπή του σε ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη κι αν καλύπτεται από ρητορικές προφυλάξεις, πρόκειται για την έμπρακτη ομολογία ενός λάθους. Είμαστε λοιπόν όλοι χαρούμενοι.

Είμαστε; Δυστυχώς δεν είναι στρογγυλεμένα όλα. Στην πολιτική και στη ζωή υπάρχουν αιχμές, αποφάσεις που παίρνονται, νόμοι που ψηφίζονται, μαγαζιά που κλείνουν, νέοι που μεταναστεύουν, απελπισμένοι που αυτοκτονούν. Και κάποιοι πάνω από αυτά, παίζουν τους συνετούς και τους ουδέτερους. Είναι όμως;

Μια απάντηση στο Βένιο Αγγελόπουλο (1)

Του Λευτέρη Ριζά

Αγαπητέ Βένιο

Μου προκαλεί πράγματι κατάπληξη πως κατορθώνεις και συνδυάζεις μεταξύ τους διάφορα παραδείγματα για να καταλήξεις ότι τέλος πάντων το όνομα - στη διεθνή πολιτική - δεν παίζει κανένα ρόλο κλπ κι ότι αν θέλουν να λέγονται οι Σκοπιανοί απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου ποιο είναι το πρόβλημα μας. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

1 - Οι παρουσία πόλεων με το ίδιο όνομα στην αρχαιότητα - το ξέρεις πολύ καλά - είχε σχέση με την ίδρυση αποικιών από την ίδια τη μητρόπολη. Και τέλος πάντων ποτέ καμία νέα πόλη δεν διεκδίκησε κάτι από την "παλιό" πόλη με πρόσχημα το κοινό τους όνομα, αφήνω ότι αυτά όλα ανήκουν σε εκείνων το παρελθόν και σε καμιά περίπτωση δεν αφορούν εμάς και δεν μπορεί να συγκριθούν με το δικό μας πρόβλημα.

Για τη μετάβαση από τον «ομολογιακό αντικαπιταλισμό - διεθνισμό» στην πολιτική

Των :

1. Κώστα Θεριανού : Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Οργανωτικός γραμματέας του ΔΣ της Α΄ ΕΛΜΕ Αθήνας.
2. Παύλου Τουμανίδη : Μέλος της Γραμματείας Εξωτερικών και Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.
3. Γιώργου Χερουβή : Μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ.
4. Βαγγέλη Καραγρηγορίου : Μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ.

Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες.

Όταν τ΄ανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι αν τύχει.
Όταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ.

Ανδρέας Εμπειρικός, Πουλιά του Προύθου

Οι δηλώσεις της Ιωάννας Γαϊτάνη βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για το όνομα της FYROM που βρίσκονται σε διάσταση με την επίσημη θέση του κόμματος, δημιουργούν την ανάγκη για διατύπωση διαπιστώσεων και προβληματισμών.