Η ψυχική διάσταση της εξουσίας

Η πολιτική και ιδεολογική ανάλυση χρειάζεται τη βοήθεια της ψυχαναλυτικής θεωρίας | ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ/ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

Του Κώστα Δουζίνα

Οταν τον Σεπτέμβριο του 2015 εκλέχτηκα βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και γύρισα στην Ελλάδα μετά σαράντα χρόνια, βρήκα τις αντιδράσεις αυτών που είχαν κυβερνήσει τη χώρα περίεργες.
Αρχικά, μια μεγάλη αμηχανία με τους γιατρούς, τους δικηγόρους, τους δάσκαλους και τους βετεράνους των αντιστάσεων του λαού που εισέβαλαν για δεύτερη φορά στη Βουλή. Η αντιπολίτευση έδειχνε με κάθε τρόπο ότι περιφρονεί τους «ξεβράκωτους» («sans culottes») αριστερούς που εισέβαλαν στον ναό, το γήπεδο, την έδρα τους.
Σύντομα η αμηχανία έγινε εκνευρισμός, οργή, απαξίωση. Πίστευα ότι ως πολιτικός θα γινόμουν μάρτυρας της ιστορικής ανόδου της Αριστεράς στην εξουσία.

Κίνημα, κόμμα και ηγεμονία.

Του Κώστα Δουζίνα

Ο νεαρός Μαρξ στα Grundrisse εισήγαγε την ιδέα της γενικής διάνοιας ή της μη υλικής παραγωγής. Η γενική διάνοια είναι η διαδικασία και το προϊόν της σκέψης, των ιδεών, των λέξεων. Τον 19ο αιώνα ήταν η επιστήμη και η τεχνολογία. Για τον Μαρξ, αυτή η γενική διάνοια υπάρχει στις μηχανές σαν νεκρή εργατική δύναμη και σαν σταθερό κεφάλαιο.

Σήμερα, στο μεταφορντικό, μεταβιομηχανικό καπιταλισμό, η γενική διάνοια έχει γίνει ένα από τα κύρια μέσα παραγωγής. Ο τρόπος με τον οποίον δουλεύουμε είναι μέσα από διαδράσεις, επικοινωνίες, δικτυώσεις ακόμα και με αγνώστους που μπορεί να βρίσκονται σε κάποιο άλλο μέρος του πλανήτη. Αυτού του είδους η παραγωγή, σε μεγάλο βαθμό τα προϊόντα του μυαλού και της σκέψης, μαζί βέβαια και με την υλική διαδικασία, γίνεται αμέσως υλικά ανταλλάξιμη και μπαίνει στην ανταλλακτική διαδικασία. Ακόμα και αν είσαι χειρώνακτας ή κούριερ, πρέπει να έχεις μάθει να δουλεύεις με το Internet, να διαφημίζεις τον εαυτό σου ή την εταιρία σου κ.λπ.