Βαλκανική αστάθεια

Η πολιτική κρίση στην ΠΓΔΜ γίνεται ο κανόνας της λειτουργίας των Βαλκανίων;

Οι τριήρεις του Γκρουέφσκι που… βούλιαξαν 

Του Γιώργου Κυριακού από τη Ρήξη φ. 123

Αν για τα μεταπολιτευτικά Βαλκάνια ο κανόνας της διαιρεμένης άρχουσας τάξης έχει επιβεβαιωθεί, στη σύνθετη κατάσταση που βρίσκεται η ΠΓΔΜ, η κρίση στην οποία βρίσκεται εδώ και ένα χρόνο, απειλεί για μια μεγαλύτερη ανάφλεξη. Με μια μεγάλη αλβανική μειονότητα που επιζητά διευρυμένη αυτονομία έως και αυτοδιάθεση-ένωση με τη μητέρα Αλβανία. με μια σταθερή πολιτική που βασίζεται στο δόγμα του μακεδονικού αλυτρωτισμού, που τη φέρνει σε αντιπαράθεση ακόμα και με πολιτικές δυνάμεις στη Βουλγαρία. το κλείσιμο των συνόρων και με την Αυστρία να προτείνει τον στρατιωτικό τους έλεγχο εκ μέρους της για την ανακοπή του προσφυγικού, δείχνει ότι αυτή η κρίση μπορεί να πολλαπλασιάσει δυνητικά την εύφλεκτη ατμόσφαιρα σε διάφορες κατευθύνσεις.

«Σπρέχεν Ντόιτς;» (master’s voice)

Ο γερμανικός παράγοντας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Του Γιώργου Κυριακού 

Σε πολλά Γυμνάσια της χώρας, δόθηκαν σχεδόν πανομοιότυπα κείμενα προς τους πρωτάρηδες μαθητές και τους γονείς τους, που προωθούσαν τη γερμανική γλώσσα ως δεύτερη υποχρεωτική ξένη γλώσσα στο σχολικό πρόγραμμα. Αντίστοιχα κυκλοφόρησαν και για τη γαλλική που είναι η πιο διαδομένη μετά την αγγλική. Τα κείμενα ήταν αντιγραφές από κείμενα σχολικών συμβούλων και ιδιωτικών φροντιστηρίων. Μια εύκολη αναζήτηση στο διαδίκτυο απλά θα πείσει για του λόγου το αληθές.

Μπροστά στο νέο σχολείο

Τα κενά, και οι αναξιοποίητες λόγω αγκυλώσεων ευκαιρίες

…Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει
τη δική σου μελαγχολία
κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις
με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις»

Διονύσης Σαββόπουλος

Του Γιώργου Κυριακού 

Η λήξη της φετινής χρονιάς στα δημοτικά σχολεία ήταν συμμορφωμένη με την εμπέδωση μιας νέας καθημερινότητας. Οι ασκήσεις ομαδικής «αυτοαξιολόγησης», που επιβλήθηκαν στα πληρώματα των σχολικών μονάδων, και η διεκπεραίωσή τους από την πλειοψηφία, που αρνήθηκε να πραγματοποιήσει στάσεις εργασίας κρατώντας γραμμή άμυνας, πιστοποίησαν και το τέλος του παλιού σχολείου. Αυτού που άρχιζε με γοργό ρυθμό να αλλάζει από το 2006 μέσω της χρήσης των νέων εγχειριδίων, της εφαρμογής των ΔΕΕΠΣ και ΑΠΣ, μέσω σεμιναρίων διάχυτων από νεολογισμούς, μέσω θεσμικών αλλαγών που απέδιδαν στους διευθυντές επιτελικό ρόλο στην αξιολόγηση, μέσω της διάλυσης του σχολείου με προσωπικό μιας χρήσης, μέσω ενός σχεδίου που βρήκε το «παλιό» σχολείο με τις «πόρτες ανοιχτές». Και μπήκε.