Του Καρτέσιου
Αν μπορεί, ας σταματήσει εδώ ο κ. Τσίπρας. Αν του το επιτρέπει η κεκτημένη ταχύτητα προς την καταστροφή του (μας). Ο ίδιος ας γίνει παρένθεση. Δεν θα ενοχλήσει κανέναν. Αυτή η παρένθεση, άλλωστε, δεν περιείχε κάτι αριστερό ώστε να το χρεωθεί η Αριστερά.
Κατάφερε ο κ. Τσίπρας να μετατρέψει σε πρωταγωνιστή της πολιτικής ζωής τον Σταύρο Θεοδωράκη. Να τον παρουσιάσει ως δυναμικό, σοβαρό, μετριοπαθή ευρωπαϊστή που όμως κάνει τα πάντα για την πατρίδα του. Έφτασε ο κ. Τσίπρας να προσδώσει στον Στ. Θεοδωράκη ρόλο σωσιβίου στις σχέσεις του με τον Γιούνκερ. Ύστερα από αυτό, ποιος πιστεύει ότι μια κυβέρνηση Τσίπρα θα τολμήσει να αγγίξει τον Μπόμπολα και τις λογικές του;
Κατάφερε ο κ. Τσίπρας να ξεφτιλίσει έναν ολόκληρο λαό στέλνοντάς τον σε ένα δημοψήφισμα που, στην καλύτερη περίπτωση, το έκανε για να ενδυναμώσει τη θέση του εσωκομματικά. Στη χειρότερη περίπτωση, το δημοψήφισμα έγινε για να το θυμόμαστε όλοι και να γελάμε αν ποτέ στο μέλλον θα ακούμε για δημοψηφίσματα και λαϊκές εντολές.
Κατάφερε ο κ. Τσίπρας ν’ αρχίσουν ξανά τα ψελλίσματα περί «εντιμότητας της Χρυσής Αυγής» και τα «μια χούντα θα μας σώσει». Δικό του κατόρθωμα είναι. Αποκλειστικά. Και σπάζοντας κάθε ρεκόρ ταχύτητας.
Κατάφερε ο κ. Τσίπρας να μας χώσει στο δίλημμα μεταξύ μιας μεγάλης και μιας τεράστιας καταστροφής. Δίχως κανένα σχέδιο για διαπραγματεύσεις εντός ευρωζώνης, δίχως καμία προετοιμασία για έξοδο από αυτήν.
Κατάφερε ο κ. Τσίπρας να δικαιώσει τις περισσότερες από τις προβλέψεις των εκπροσώπων τού σιχαμερού συστήματος που βασάνισε τη χώρα επί 41 χρόνια. Και δικαιώνοντας αυτές τις προβλέψεις τους, κατάφερε να το κρατήσει ζωντανό.