Η δουλοπρέπεια, που οι φίλοι σου οι μοντέρνοι έχουν κάνει σύστημα, αποστροφή μου φέρνει (MOLIERE)

Το παρακάτω απόσπασμα ανήκει στο θεατρικό έργο του Μολιέρου “Μισάνθρωπος” . Ακολουθούν τα λόγια του αντισυμβατικού κεντρικού ήρωα “Άλσεστ”

ΑΛΣΕΣΤ : Θέλω να είμαστε άνθρωποι ειλικρινείς. Με λόγο τιμής. Καμία λέξη να μην προφέρουμε που δεν θα βγαίνει μέσα από την καρδιά μας.

ΦΙΛΕΝΤ : Μα αν έρθει κάποιος και σε αγκαλιάσει θερμά, θα πρέπει να το ανταποδώσεις και να ανταποκριθείς με τον πιο ευγενικό τρόπο στην ζεστή κίνησή του …

ΑΛΣΕΣΤ : Όχι βέβαια.

Η δουλοπρέπεια, που οι μοντέρνοι άνθρωποι έχουν κάνει σύστημα, μου φέρνει μεγάλη αποστροφή. Δεν υπάρχει τίποτα που να απεχθάνομαι περισσότερο από αυτά τα ψεύτικα λόγια, τις χωρίς νόημα αγκαλιές και τις υποχρεωτικές εκφράσεις συμπάθειας που τοποθετούν στην ίδια θέση εκείνους που έχουν αξία με εκείνους που δεν έχουν καμία.

Τι νόημα έχει αν κάποιος σε διαβεβαιώνει πως είναι φίλος σου πραγματικός, πως πιστεύει σε σένα, σε θαυμάζει και σε στηρίζει με ζήλο, αν το ίδιο ακριβώς κάνει στον οποιοδήποτε τυχόντα συναντήσει ακολούθως στον δρόμο του;

Όχι όχι όχι. Μία καρδιά με ελάχιστο αυτοσεβασμό δεν ενδιαφέρεται για μία τέτοια εκπορνευμένη εκτίμηση. Και δεν της αρέσει καθόλου να αντιλαμβάνεται πως απολαμβάνει κάτι που απολαμβάνει με ευκολία ο καθένας.