Η σοβαρή υποχρηματοδότηση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με ευθύνη της πολιτείας αποτελεί την απαρχή μίας αλυσιδωτής αντίδρασης δευτερογενούς υπερπαραγωγής δαπανών υγείας λόγω της υποβάθμισης της πρόληψης, της διάγνωσης / ρύθμισης των χρόνιων ασθενειών και την ανεπάρκεια ελέγχου των μολυσματικών νόσων.
Πρωτίστως, η «στρουθοκαμηλική» βραχυπρόθεσμα μίζερη λογιστική αντιμετώπιση του προβλήματος χωρίς στρατηγική χάραξη της ιδιωτικής ΠΦΥ αποτελεί θεμελιώδες ατόπημα.
Δεύτερη και κρίσιμη πολιτική απόφαση έγκειται στην επιλογή της επιχειρηματικότητας ή της επιστημονικότητας στην ιδιωτική ΠΦΥ και χωλαίνει με αμφίρροπες θέσεις που κραυγάζουν επικοινωνιακά υπέρ της περιστολής των δαπανών και του περιορισμού της προκλητής ζήτησης αλλά καλλιεργούν με υπόγειες αναερόβιες ζυμώσεις την ανάπτυξη επιδημικής εξάπλωσης του διψασμένου επιχειρηματικού πόλου που στο όνομα της οικονομικής κρίσης πιέζει για την οξεία μεταβολή του υγειονομικού χάρτη στην ΠΦΥ της χώρας με κολοσσιαίες ανατροπές.
