Του Βασίλη Βιλιάρδου
Οι τακτικές επιχορηγήσεις των πολιτικών παρατάξεων, οι έκτακτες για τις βουλευτικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, οι μισθοί των βουλευτών, καθώς επίσης οι αμοιβές των ευρωβουλευτών δεν αιτιολογούν ούτε τη διαφθορά τους από την οικονομική εξουσία, ούτε τον ανεύθυνο τραπεζικό δανεισμό τους – ενώ καθιστούν υπερβολικά μεγάλο το κόστος της Δημοκρατίας.
Επικαιρότητα
Σε σχέση με την κρατική επιχορήγηση που λαμβάνουν τα πολιτικά κόμματα, το θέμα μας δεν ήταν τα συγκεκριμένα ποσά αυτού καθεαυτού (ανάλυση), όσο το γεγονός ότι, σε ορισμένα από αυτά δεν αρκούσαν – με αποτέλεσμα να παίρνουν από τράπεζες υπέρογκα δάνεια, με εγγύηση τις επιχορηγήσεις των επομένων ετών, όταν καμία επιχείρηση δεν μπορεί να δανειστεί πουθενά στον κόσμο με εγγύηση το μελλοντικό της τζίρο.
Εν προκειμένω δεν τοποθετούσαν ως εγγύηση τουλάχιστον τα κέρδη τους των επομένων ετών, αυτό δηλαδή που θα απέμενε εάν αφαιρούνταν τα ετήσια έξοδα λειτουργίας τους, αλλά το τζίρο τους! – οπότε ήταν αυτονόητο πως κάποια στιγμή δεν θα ήταν σε θέση να πληρώσουν τα χρέη τους.
