Η Κούβα χρειάζεται την βοήθεια μας

Η Κούβα χρειάζεται την βοήθεια μας

Η Κούβα, το νησί της επανάστασης που εδώ και 67 χρόνια αντιστέκεται στο δολοφονικό εμπάργκο των ΗΠΑ και προσφέρει απλόχερα τη διεθνιστική της αλληλεγγύη σε κάθε γωνιά του πλανήτη — απέναντι σε φυσικές καταστροφές, επιδημίες ή στηρίζοντας ένοπλα απελευθερωτικά και επαναστατικά κινήματα — δέχεται σήμερα τη σκληρότερη και πιο επικίνδυνη επίθεση.

Έχει επιβληθεί αποκλεισμός καυσίμων, οι διακοπές ρεύματος είναι συνεχείς και οι δυσκολίες τεράστιες. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρούν να λυγίσουν έναν περήφανο λαό και να επιβάλουν ξανά καθεστώς που θα μετατρέψει την Κούβα σε αμερικανική αποικία.

Αυτή τη φορά, η Κούβα ζητά τη βοήθειά μας. Συγκεντρώνονται χρήματα είτε μέσω τραπεζικού λογαριασμού (IBAN στο επισυναπτόμενο αφισάκι) — κατά προτίμηση όχι με ατομικές συναλλαγές λόγω έξτρα χρέωσης — είτε μέσω φιλοκουβανικών συλλόγων, είτε μέσω των μελών που θα συμμετάσχουν στη Μπριγάδα του Μάη και θα μεταφέρουν το ποσό εκ μέρους των οργανώσεων.

Να μην πάμε στο άλλο άκρο, σύντροφοι!

Του Γρηγόρη Γρηγοριάδη

Στο καθ' ημάς "αριστεροχώρι" δεν είναι διόλου ασυνήθιστο να ξεσπούν - σχεδόν καθημερινά - αντιπαραθέσεις για περίπου παν το επιστητόν. Συνήθως, οι αντιπαραθέσεις αυτές είναι για δευτερεύοντα ή και ανύπαρκτα ακόμη ζητήματα. Δεν είναι αυτή η περίπτωση με την οποία θα ασχοληθούμε σε αυτό το σημείωμα.

Οι σύντροφοι της "Παρέμβασης" μέσω του site antapocrisis.gr, αλλά και άλλες συλλογικότητες και μεμονωμένοι σύντροφοι ξεκίνησαν το τελευταίο διάστημα μια αντιπαράθεση ενάντια στο σύνθημα "έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο". Η κατηγορία που του απευθύνουν είναι ότι είναι "ισαποστακίστικο" και "πασιφιστικό" και ότι, το σύνθημα που πρέπει να ρίξει η Αριστερά, σε αντιδιαστολή με το παραπάνω, είναι το "Νίκη στο Ιράν - Να ηττηθεί ο Αμερικανοσιωνισμός". Από τη σκοπιά αυτή ασκούν κριτική στις δυνάμεις που προτάσσουν το πρώτο σύνθημα - κυρίως στο ΚΚΕ - στηλιτεύοντας την γενικότερη ανάλυσή του, περί "ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ιμπεριαλιστικών πολέμων" γενικά, χωρίς να αναδεικνύει ποιος ευθύνεται κλπ.

Αναμφίβολα, η κριτική που ασκείται στο ΚΚΕ και σε όσες δυνάμεις συγκλίνουν μαζί του (δηλαδή η πλειοψηφία των οργανώσεων και συλλογικοτήτων στην Αριστερά), έχει καίρια βάση και είναι εύστοχη. Δε χρειάζεται να επαναλάβουμε όσα γράφει και το άρθρο του antapocrisis που επισυνάπτω. Ωστόσο, στο δια ταύτα, η θέση που απορρέει ΠΟΛΙΤΙΚΑ από αυτή την κριτική προκαλεί ΣΥΓΧΥΣΗ και, ως εκ τούτου, είναι ΑΣΤΟΧΗ. Θα εξηγηθούμε ευθύς αμέσως.

Είμαστε "με τη ΝΙΚΗ του Ιράν και την ΗΤΤΑ του Αμερικανοσιωνισμού στο ΔΙΚΑΙΟ πόλεμο του πρώτου εναντίον του δεύτερου"? ΑΣΦΑΛΩΣ, ΝΑΙ! Όπως επίσης είμαστε υπέρ της ΝΙΚΗΣ της Ρωσίας και της ΗΤΤΑΣ του Ουκροναζισμού, στο ΔΙΚΑΙΟ πόλεμο της πρώτης εναντίον του δεύτερου στην Ουκρανία. ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΩΝΙΑ ως προς αυτά και, προφανώς, οφείλουμε να ασκήσουμε ΠΟΛΕΜΙΚΗ στο ΚΚΕ, στο ΝΑΡ κλπ. για τη στάση τους μέχρι τώρα, τις αναλύσεις τους κλπ.

Όμως, σύντροφοι, ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ να δρας για να φέρεις πιο κοντά τη νίκη του Ιράν, της Παλαιστίνης, της Ρωσίας κλπ. ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΧΩΡΑ; Τι είδους δράση και με ποια συνθήματα θα βοηθήσει ΕΜΠΡΑΚΤΑ το Ιράν, την Παλαιστίνη, τη Ρωσία κλπ; 

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ του Νικόλας Μαδούρο και της Σίλιας Φλόρες

Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην Κούβα

Στην γενοκτονία των Παλαιστινίων από τον Νετανιάχου έρχεται να προστεθεί ο στραγγαλισμός της Κούβας από τον Τραμπ.

Όλα τα βλέμματα τώρα είναι στραμμένα στην Κούβα.

Λαοί και κυβερνήσεις στέκονται στο πλάι του δοκιμαζόμενου κουβανικού λαού, αντιτιθέμενοι στην νεοαποικιοκρατία του Τραμπ.

Ήδη το Μεξικό σπάει τον αποκλεισμό και στέλνει στο νησί δύο πλοία με 800 τόνους τρόφιμα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

«Επειδή δεν μπορείς να στραγγαλίσεις έναν λαό έτσι» δήλωσε η πρόεδρος του Μεξικού Κλαούντια Σάινμπαουμ, προσθέτοντας ότι η αποστολή βοήθειας αποτελεί μέρος της ιστορικής αλληλεγγύης του μεξικανικού λαού προς τον κουβανικό λαό. Η πρόεδρος του Μεξικού καταδίκασε  το εκτελεστικό διάταγμα του Τραμπ που επιβάλλει κυρώσεις σε χώρες που πωλούν πετρέλαιο στην Κούβα.

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζονται νηοπομπές με ανθρωπιστική βοήθεια απ' όλο τον κόσμο.

Όλοι τώρα κοιτάμε και προς την Κούβα.

Το εμπάργκο πρέπει να αρθεί, ο αποκλεισμός πρέπει να τερματιστεί.

Όχι στην νέο-αποικιοκρατία των ΗΠΑ.

Η αντίσταση της Μπουρκίνα Φάσο στον Ιμπεριαλισμό

Του Στέλιου Ιορδάνου

Σεπτέμβριος του 2022

Το 2022 αποδείχθηκε και για τη ζώνη του Σαχέλ μια χρονιά καμπής. Τον Σεπτέμβριο αυτού του έτους, ο λοχαγός Ιμπραχήμ Τραορέ κατάφερε να καταλάβει την εξουσία, ανατρέποντας τον προηγούμενο ηγέτη Πολ-Ανρί Σαντάογκο Νταμιμπά, ο οποίος ακολουθούσε μια πολιτική υποταγής στο γαλλικό ιμπεριαλισμό και τη Δύση. Αυτή η κίνηση αγκαλιάστηκε από την πλειοψηφία του λαού της Μπουρκίνα Φάσο, ο οποίος ζούσε σε ένα περιβάλλον φτώχειας και ένοπλων συγκρούσεων.

Είχε ήδη προηγηθεί το 2021 αντιϊμπεριαλιστικό πραξικόπημα στο γειτονικό Μάλι, όπου ο στρατός ανέλαβε την εξουσία, απομακρύνοντας τις γαλλικές δυνάμεις, ενώ το 2023, πραγματοποιήθηκε αντίστοιχο και στο Νίγηρα, με τη νέα ηγεσία να απομακρύνει την δυτικόφιλη κυβέρνηση, ιχνηλατώντας και αυτή με τη σειρά της καινούργια μονοπάτια κόντρα στις βουλές της Αυτοκρατορίας. 

Στα μάτια του μέσου πολίτη της Δύσης, του οποίου ο εγκέφαλος έχει πολτοποιηθεί από τη νατοϊκή προπαγάνδα και κάθε λογής ιδεολογική παραφυάδα του αστικού φιλελευθερισμού, τα παραπάνω φαίνονται «περίεργα», αν όχι αποκρουστικά.

Η δυτική προπαγάνδα έχει κάνει τα πάντα ούτως ώστε να συκοφαντήσει από την αρχή τον αγώνα της Μπουρκίνα Φάσο, παρουσιάζοντάς τον ως μια προέκταση της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής στη ζώνη του Σαχέλ. Ταυτόχρονα παρουσιάζει την ηγεσία αυτού του αγώνα ως μία ακόμη αιμοσταγή χούντα, προσπαθώντας να διεγείρει τα παυλοφικά αντανακλαστικά των υπηκόων με συνειρμούς από τις δικές της χούντες, που ήταν και λειτούργησαν ως καθεστώτα της αντεπανάστασης.

Η Δυτική αριστερά 

Την στιγμή όμως που τα φιλοδυτικά οχυρά στην Αφρική αντιμετωπίζουν την χειρότερη ήττα των τελευταίων 30 χρόνων, η δυτική αριστερά είτε σνομπάρει είτε αγνοεί αυτά τα γεγονότα.  Έτσι κερδίζει επάξια τον τίτλο της Νατοϊκής Αριστεράς- τις περισσότερες φορές ατενίζοντας από τον καναπέ της με μπόλικο σκεπτικισμό και καχυποψία τις μορφές με τις οποίες εκτυλίσσεται η ταξική πάλη εκτός των τειχών της αυτοκρατορίας. Έτοιμη να κουνήσει το δάχτυλο σε όσους δεν ακολουθούν τα αρτηριοσκληρωτικά προκάτ σχήματά της και ένα-ένα τα βήματα από τα δήθεν επιτυχημένα δικά της επαναστατικά εγχειρίδια, είναι έτοιμη ξανά, με την πρώτη ευκαιρία,να «διαχωρίσει» τη θέση της, δηλώνοντας πως εκείνη υποστηρίζει «τον αγώνα των λαών» και όχι αυτά τα «περίεργα» στρατιωτικά πραξικοπήματα.

Βενεζουέλα: “Είμαστε σοσιαλιστές, είμαστε αντιιμπεριαλιστές, κι είμαστε επίσης Τσαβιστές”!

Με αναφορές στον ηγέτη της Μπολιβαριανής επανάστασης Hugo Chavez, μονάδες του στρατού της Βενεζουέλας παρελαύνουν στο Καράκας, ξεκινώντας για τα σύνορα και τις ακτές της χώρας!

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο

00:00

00:18

Η Βενεζουέλα μετά την επιστράτευση του Σαββατοκύριακου, ανέπτυξε τους πρώτους 15.000 στρατιώτες των “Δυνάμεων ταχείας ανάπτυξης” στα σύνορα καθώς τα αμερικανικά πολεμικά πλοία πλησιάζουν.
Οπλισμένους με σκάφη, αεροσκάφη, DRONES.

“Είναι κινητοποίηση για την εγγύηση της ΕΙΡΗΝΗΣ… αν θέλουν να εισέλθουν από τα σύνορα, δεν θα μπορούν”
— Υπουργός
Εσωτερικών της Βενεζουέλας Καμπέγιο.

Στο κάτω βίντεο, το καταδρομικό Iwozima, καταγράφτηκε να αναχωρεί από το ναύσταθμο του Norfolk στις ΗΠΑ, φορτωμένο ελικόπτερα κι αεροπλάνα σαν ναυαρχίδα της αποστολής κατά της Βενεζουέλας.

Αντι – ΝΑΤΟ Δράσης για τις εξελίξεις στη σημερινή Ρωσία (β΄ μέρος)

 

Εικόνες από την εκδήλωση της Αντι – ΝΑΤΟ Δράσης για τις εξελίξεις στη σημερινή Ρωσία, με ομιλητή τον δημοσιογράφο Θανάση Αυγερινό και με παρεμβάσεις από τον Βασίλι Κολτασόφ, ιστορικό, την Σβετλάνα Πίκτα, Ουκρανή πολεμική ανταποκρίτρια από το Ζαπαρόζιε και τον Νικίτα Τρετιακόφ, δημοσιογράφο (τραυματία από τα πολεμικά μέτωπα στην Ουκρανία) Πέμπτη 31 Οκτώβρη στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ. 

Αντι – ΝΑΤΟ Δράσης για τις εξελίξεις στη σημερινή Ρωσία

Οι "παιδικές ασθένειες" χαντακώνουν την υπόθεσή μας!!!

Του Γρηγόρη Γρηγοριάδη

Σήμερα είναι προγραμματισμένη, για το απόγευμα, μια αντιΝΑΤΟική διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας, οργανωμένη από μια πρωτοβουλία Σωματείων και Συλλογικοτήτων. Κυκλοφόρησαν και αφίσες της κινητοποίησης όπου ξεχωρίζει ως κεντρικό σύνθημα το "να ηττηθεί το ΝΑΤΟ" και "νίκη στους λαούς που παλεύουν ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό". 

Με ρώτησαν κάποιοι σύντροφοι, αν στηρίζω την συγκεκριμένη κινητοποίηση. Λοιπόν, ναι, τη στηρίζω. Αλλά - και να με συγχωρούν οι σύντροφοι διοργανωτές της - βρίσκω εν πολλοίς άστοχο τον προσανατολισμό της. Και εξηγούμαι:

"Να σταματήσουμε τον ΠΟΛΕΜΟ του ΝΑΤΟ και του Σιωνισμού, που ΗΔΗ έχει εμπλέξει τη χώρα μας, ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!"

Κατά τη γνώμη μου, με ΑΥΤΟ το σύνθημα έπρεπε να διεξαχθεί η σημερινή συγκέντρωση, γιατί είναι πιο πλατιάς απεύθυνσης και μπορεί να αγκαλιαστεί από ευρύτερες δυνάμεις, ακόμα και όσους έχουν αμφιβολίες για το κατά πόσο είναι εφικτή μια ήττα του ΝΑΤΟ πχ στην Ουκρανία ή του αμερικανοσιωνισμού στην Παλαιστίνη, στο Λίβανο κλπ.., ή δε θέλουν να φανεί ότι "στηρίζουν τον δικτάτορα Πούτιν" κλπ.

Αμερικανοσιωνιστές, κάντε πίσω - κατάπαυση του πυρός τώρα!

Του Γρηγόρη Γρηγοριάδη

Χθες μόλις έπεσε στην αντίληψή μου πρόσφατο δημοσίευμα των Financial Times, με δηλώσεις του Ali Barakeh, ανώτατου στελέχους της Χαμάς στο Λίβανο, για τις πρόσφατες εξελίξεις. Ο Barakeh λέει ότι η Χαμάς θα μπορούσε να συμφωνήσει σε 5νθήμερη ανακωχή για την απελευθέρωση όλων των ξένων αιχμαλώτων, ενώ τους Ισρηλινούς στρατιώτες προτίθεται να τους ανταλλάξει με Παλαιστίνιους κρατούμενους. Οι δηλώσεις αυτές διέλυσαν τις όποιες αμφιβολίες ή δισταγμούς είχα ως τώρα για να πω καθαρά τη γνώμη μου για το τι συμβαίνει στη Μ. Ανατολή και ποια είναι τα δικά μας καθήκοντα. Ιδού λοιπόν οι σκέψεις μου και καλοδεχούμενη η όποια κριτική ή πολεμική επ'αυτών...

Αν η συγκεκριμένη δήλωση του στελέχους της Χαμάς είναι πραγματική - δεν έχω λόγο να μην το πιστεύω, αλλά πάντα πρέπει κανείς να είναι πολύ επιφυλακτικός σε τέτοιες στιγμές - νομίζω ότι επιβεβαιώνει τις σοβαρές αρχικές μου αμφιβολίες για το κατά πόσο το χτύπημα της 7ης Οκτώβρη ήταν, αντικειμενικά, χτύπημα  ενάντια στα σχέδια του αμερικανοσιωνισμού ή όχι.

Από την αρχή αναδείξαμε ως ΚΥΡΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ των εξελίξεων, την  λυσσώδη προσπάθεια κλιμάκωσης του πολέμου από πλευράς Δύσης, με το άνοιγμα νέου μετώπου στον άξονα Συρία-Ιρακ-Ιράν, μετά τη συντριπτική ήττα στην Ουκρανία, τις σφαλιάρες στην Αφρική, στο μέτωπο της διεύρυνσης των BRICS κλπ. Αναδείξαμε, δηλαδή, το "ποιος ωφελείται" από ένα πολεμικό επεισόδιο αυτή τη στιγμή.

Μόνο η πάλη για την συνολική ήττα του μετώπου Δύσης-Σιωνισμού θα φέρει τη νίκη στην Παλαιστίνη!

Του Γρηγόρη Γρηγοριάδη

Η σύγκρουση στη Γάζα κλιμακώνεται όλο και περισσότερο. Ο ηρωικός αγώνας των Παλαιστινίων μαχητών, ενάντια στη μισητή μπότα του Σιωνισμού και του ομογάλακτου αδερφού του, του αγγλοσαξονικού ιμπεριαλισμού, έχει περάσει σε μια κρίσιμη φάση.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αποκτά βαρύνουσα σημασία, τόσο για τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού, όσο και ευρύτερα για το διεθνές αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, η σωστή "ανάγνωση" της συγκυρίας και η συνεπακόλουθη ορθή διατύπωση των καθηκόντων και των συνθημάτων πάλης του.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή διαφάνηκαν, στην πλευρά του κινήματος, δυο διαφορετικές λογικές στην προσέγγιση των εξελίξεων.

Η πρώτη, επέλεξε να προσεγγίσει τα γεγονότα ως ένα ακόμα επεισόδιο στη μακρά σύγκρουση του Παλαιστινιακού λαού με το σιωνιστικό καθεστώς, χωρίς να τοποθετεί την παρούσα φάση της σύγκρουσης αυτής στο ευρύτερο τοπίο της εν εξελίξει παγκόσμιας αντιπαράθεσης. Μιας αντιπαράθεσης που, ολοφάνερα, λαμβάνει χώρα σε όλα τα επίπεδα, ανάμεσα στον αποχαλινωμένο, επιθετικό και υπεραντιδραστικό δυτικό ιμπεριαλισμό με αιχμή το αγγλοσαξονικό μπλοκ από τη μια πλευρά και στον Άξονα της Αντίστασης που συγκροτούν χώρες, λαοί και κινήματα που δίνουν τη μάχη για την υπεράσπιση της εθνικής τους ύπαρξης, για την ήττα της νεοαποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, από την άλλη.

Οι δυνάμεις που στέκονται στο έδαφος της παραπάνω ανάλυσης (διόλου τυχαία σε αυτές πρωτοστατεί το ΚΚΕ και η λοιπή "αριστερά των ίσων αποστάσεων"), μέχρι στιγμής αρνούνται ή αδυνατούν να αναδείξουν την οργανική σύνδεση της σύγκρουσης στη Γάζα και τη Δ. Όχθη με τη σύγκρουση στην Ουκρανία, στον Καύκασο, στη Συρία, στην Κορεατική Χερσόνησο, στην Δυτική Αφρική κι όπου αλλού οι δυνάμεις της νεοαποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού επιτίθενται για να καθυποτάξουν κάθε χώρα, λαό και κίνημα που τους αντιστέκεται. Στις ανακοινώσεις, αναλύσεις, προκηρύξεις κλπ. αυτού του ρεύματος, το Παλαιστινιακό παρουσιάζεται μονοδιάστατα ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής της Παλαιστίνης από το Σιωνισμό και άρα αποτίναξης της και ίδρυσης του ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους.

Το ταξίδι Κιμ στη Ρωσία και το 2ο μέτωπο του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου

O διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας και καθηγητής φιλοσοφίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης, Δημήτρης Πατέλης, μιλάει στον Παναγιώτη Παπαδομανωλάκη, στο TPP, με αφορμή τη συνάντηση των αρχηγών κρατών της Ρωσίας και της Κορέας, για τους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον και των συμμάχων τους, ώστε να ανοίξουν ένα δεύτερο πολεμικό μέτωπο, παράλληλα με το ουκρανικό, αυτή τη φορά στην Άπω Ανατολή.

O Δ. Πατέλης έχει επίσης διδάξει στη Σχολή Ικάρων της Πολεμικής Αεροπορίας και στη ΣΕΛΕΤΕ. Είναι μέλος της Διεθνούς Ερευνητικής Ομάδας «Η Λογική της Ιστορίας» και της Συλλογικότητας Αγώνα για την Επαναστατική Ενοποίηση της Ανθρωπότητας. Επίσης δραστηριοποιείται στους Ομίλους Επαναστατικής Θεωρίας και στην Ομάδα Εργασίας της Παγκόσμιας Αντιιμπεριαλιστικής Πλατφόρμας.

Στη συνέντευξη αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στον σημερινό πόλεμο στην Ουκρανία ως επεισόδιο μιας παγκόσμιας σύρραξης, ανάλογης και σε συνέχεια των δύο προηγούμενων παγκοσμίων πολέμων, όπου αυτή τη φορά οι αντιμαχόμενες πλευρές είναι από την μία ο ιμπεριαλιστικός άξονας με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και από την άλλη ένα αντιφατικό αντιιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, συμπεριλαμβανομένων των χωρών του πρώιμου σοσιαλισμού. Μέσα από το πρίσμα της Λογικής της Ιστορίας επιχειρεί μία συνολικότερη ανάλυση των παραπάνω συγκρούσεων, φτάνοντας μέχρι την πρόσφατη συνάντηση του ηγέτη της Λαοκρατικής Δημοκρατίας (ΛΔ) Κορέας, Κίμ Γιονγκ Ουν, με τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντίμιρ Πούτιν και τι αυτή προμηνύει.

Τέλος, αναφέρεται στο πρόσφατο ταξίδι του στο «κατεχόμενο από τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ τμήμα της Κορέας», αλλά και στα αντιιμπεριαλιστικά καθήκοντα του κομμουνιστικού κινήματος στον σημερινό πόλεμο.

«Εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τους αντιφασίστες του Ντονμπάς»

 Ο Αντιιμπεριαλιστικός Συντονισμός για την Ήττα του ΝΑΤΟ διοργανώνει την «Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους αντιφασίστες του Ντονμπάς», την Πέμπτη 25 Μαϊου, στις 19:00, στη Νομική (αίθουσα 2- πεζόδρομος Μασσαλίας).

«Εδώ και 9 χρόνια, οι λαοί της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας ποτίζουν με το αίμα τους το έδαφος για να ανθίσουν οι σύγχρονοι αντιφασιστικοί και αντιιμπεριαλιστικοί αγώνες. Το Ναζιστικό πραξικόπημα του Μαϊντάν το 2014 και η αντίσταση των λαών της Ουκρανίας έσκισαν τον κόσμο στα δύο και το ρήγμα έκτοτε γίνεται κάθε μέρα και βαθύτερο» αναφέρει το κάλεσμα και προσθέτει πως:

«Από την μια, ο ευρωΝΑΤΟϊκός ιμπεριαλισμός και η ναζιστική εμπροσθοφυλακή του, που προχώρησαν σε δολοφονίες απέναντι σε κομμουνιστές-αντιφασίστες-εργάτες-φτωχούς, με αποτέλεσμα την εδραίωση του πρώτου ουσιαστικά ναζιστικού κράτους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ως εργαλείο αυτή τη φορά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Στο καθεστώς του Κιέβου, τόσο τα κόμματα της αντιπολίτευσης όσο και οι γλώσσες των μειονοτήτων βρίσκονται σε καθεστώς παρανομίας και διωγμού. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, καθώς ξεκαθαρίζεται το πως ο σύγχρονος φασισμός ανδρώνεται στο όνομα των αξιών του δυτικού, δημοκρατικού, φιλελεύθερου κόσμου.

Από την άλλη, ξεσηκώθηκε ένας ολόκληρος λαός πραγματοποιώντας την πρώτη αντιφασιστική, αντιιμπεριαλιστική, ένοπλη εξέγερση του 21ου αιώνα. Οι λαοί της ανατολικής και νότιας κυρίως Ουκρανίας άνοιξαν τα σεντούκια της συλλογικής τους μνήμης, βρήκαν τα όπλα και τις σημαίες των σοβιετικών παππούδων και γιαγιάδων τους, αντικατέστησαν την κριτική στα όπλα με την κριτική των όπλων, οργανώθηκαν και αντιστάθηκαν. Μία δεκαετία σχεδόν πέρασε και δίνουν ακόμη την μάχη με ότι δυνάμεις έχουν απέναντι στην ιμπεριαλιστική και ναζιστική βία.

ΚΚΕ και Ιμπεριαλισμός

Στην Ελλάδα, παρ’ ότι δεν εκπροσωπείται πλέον στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, ο αντιϊμπεριαλισμός – αντιαμερικανισμός έχει ευλόγως βαθιές ρίζες, αφού οι ΗΠΑ εδώ έχουν συνδεθεί με τον εμφύλιο, τη χούντα, τη διάλυση του Κυπριακού κράτους, κάθε είδους προσβολές της κρατικής μας κυριαρχίας, αλλά και με τη ληστεία των οικονομικών πόρων μας, σε συνεργασία με την ΕΕ. Όμως το ΚΚΕ δείχνει να αντιμετωπίζει διαφορετικά τα πράγματα. Φαίνεται να πιστεύει ότι οι νεοϊμπεριαλιστικές και νεοαποικιοκρατικές πολιτικές των ΗΠΑ είναι... ψευδοπρόβλημα και ο αγώνας εναντίον τους «αποπροσανατολισμός».

Του Γιάννη Ραχιώτη

Πρόσφατα το τμήμα διεθνών σχέσεων του ΚΚΕ δημοσίευσε ένα εκτεταμένο κείμενο κριτικής εναντίον ενός διεθνούς συντονισμού αντιιμπεριαλιστικών οργανώσεων με τίτλο «Παγκόσμια Αντιιμπεριαλιστική Πλατφόρμα – ΠΑΠ» που ιδρύθηκε τον Οκτώβρη του 2022. Η ΠΑΠ συσπειρώνει μερικές δεκάδες κόμματα και οργανώσεις απ’ όλο τον κόσμο που έχουν κοινό στόχο την αντίσταση στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τους συμμάχους του. Από την Ελλάδα συμμετέχουν δύο μικρές πολιτικές ομάδες μια εκ των οποίων είναι η «Πλατφόρμα Ανεξαρτησίας» στην οποία μετέχει και ο υποφαινόμενος.

Όπως φαίνεται από την ιδρυτική της διακήρυξη, η ΠΑΠ θεωρεί ότι οι πόλεμοι που εξελίσσονται ή προετοιμάζονται δεν είναι μεμονωμένες τοπικές υποθέσεις, αλλά μέρος της προσπάθειας των ΗΠΑ να διατηρήσουν την παγκόσμια ηγεμονία. Για τον πόλεμο στην Ουκρανία θεωρεί ότι πραγματικά ξεκίνησε με το, οργανωμένο από τις ΗΠΑ, πραξικόπημα του 2014 που ανέτρεψε τη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας, ότι οι ΗΠΑ έχουν στόχο την περικύκλωση και τελικά τη διάλυση της Ρωσίας, ενώ από την πλευρά της τελευταίας είναι πόλεμος αυτοάμυνας και προσπάθεια ανακοπής της συστηματικής εξόντωσης των ρωσικών πληθυσμών στην Ουκρανία.

Αντιιμπεριαλιστικός συντονισμός για την ήττα του ΝΑΤΟ

Ένας χρόνος...

Ένας χρόνος από την έναρξη της αντίστασης της Ρωσίας στην Ιμπεριαλιστική της περικύκλωση.

Ένας χρόνος από την ματαίωση των σχεδίων ΗΠΑ και Ισραήλ, να τοποθετήσουν Νατοϊκές βάσεις στην Ουκρανία.

Ένας χρόνος που η Ρωσία στέκεται όρθια απέναντι στον Ναζισμό και τον νικάει.

Νίκη στα όπλα της Ρωσίας!

Για την ήττα του Αμερικανο-ΝΑΤΟικού άξονα

Kάλεσμα σε αντινατοϊκή – αντιϊμπεριαλιστική - αντιφασιστική διαδήλωση απέναντι στην επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν

Τρίτη 21 Φλεβάρη στις 19:00 Προπύλαια

Διαδήλωση προς την Αμερικάνικη Πρεσβεία

Η επίσκεψη του Άντονι Μπλίνκεν αποτελεί πρόκληση για τον εργαζόμενο λαό και την νεολαία της Ελλάδας, συνολικά για το αντινατοϊκό-αντιιμπεριαλιστικό-αντιφασιστικό και φιλειρηνικό κίνημα.

Η επίσκεψη Μπλίνκεν έρχεται για να επικαιροποιήσει την «ενιαία αμυντική συμφωνία», επιβάλλοντας την αμερικανονατοϊκή ατζέντα σε ζητήματα οικονομικά, πολιτικά, πολιτισμικά, με τις διευθετήσεις που επιδιώκει η αμερικανική πλευρά στα λεγόμενα «ελληνοτουρκικά» – τις ίδιες μέρες ο Μπλίνκεν θα επισκεφτεί και την Άγκυρα – να μην μπορούν να διασφαλίσουν την ειρήνη και την φιλία στην ευρύτερη περιοχή.

Πειραιάς: Μεγάλη συγκέντρωση ενάντια στην παρουσία του αμερικανικού αεροπλανοφόρου «G. Bush»

Με κεντρικό σύνθημα «Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών», «υποδέχθηκαν» το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, με μια μαζικότατη και μαχητική συγκέντρωση και πορεία, το αμερικανικό αεροπλανοφόρο «G. Bush», στο λιμάνι του Πειραιά.

Στο συλλαλητήριο παραβρέθηκαν τα μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Γιώργος Μαρίνος, Μάκης Παπαδόπουλος και Θοδωρής Χιώνης. Επίσης, παραβρέθηκε η Διαμάντω Μανωλάκου, μέλος της ΚΕ, βουλευτής και εκ νέου υποψήφια στην Β' Πειραιά, ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ και βουλευτής, ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής, άλλοι υποψήφιοι με το ΚΚΕ στην Α' και Β' Πειραιά και ο Σταύρος Τάσσος, πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ.

Την κεντρική ομιλία στο συλλαλητήριο απεύθυνε ο Νίκος Αμπατιέλος, μέλος της ΚΕ και Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ και υποψήφιος στην Α' Πειραιά.