Κομπολόγια και ιθαγενείς

Πυρκαγιές και η κακή μας μοίρα

Του Δημοσθένη Γκαβέα

Ακόμη θυμάμαι τον ήχο από τα κομπολόγια των ντόπιων που κάθονταν αμέριμνοι στο καφενείο της Ντάπιας ενώ το λιγοστό πράσινο των Σπετσών καιγόταν. Από τα μεγάφωνα ο Δήμος απήθυνε έκκληση σε ντόπιους και τουρίστες να συνδράμουν στην κατάσβεση της φωτιάς. 

Μαθητής λυκείου τότε, ενώ ετοιμαζόμουν να φύγω παράτησα τα πράγματά μου σ΄ένα ταξιδιωτικό πρακτορείο και έτρεξα να βοηθήσω μην ξέροντας τι ακριβώς έπρεπε να κάνω. 

Θυμάμαι πως κόντεψε να με σκοτώσει το νερό που έριξε ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο. 

Όμως περισσότερο απ΄όλα και πιο έντονα θυμάμαι τον ήχο από τα κομπολόγια των ντόπιων. 

Θυμάμαι επίσης τις τόσες πυρκαγιές που κάθε τόσο ξέσπαγαν στη Βόρεια Εύβοια τόπο καταγωγής της μητέρας μου.

Οι τραγικές προεκτάσεις του “απαγορεύεται το απαγορεύεται”

Όταν ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ περιέγραφε σεξουαλικές συνευρέσεις με παιδιά  Και εξακολουθεί να παραμένει επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών;

Του Δημοσθένη Γκαβέα 

Η ηγετική φυσιογνωμία των Ευρωπαίων Πρασίνων και πρωτεργάτης του Μάη του ΄68, ο Ντανιέλ Κον Μπεντίτ ή «κόκκινος Ντάνι», ο οποίος τον Φεβρουάριο του 2012 αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρέπει να ένιωσε πολύ άβολα όταν ένα χρόνο αργότερα, το 2013 πήγε στη Στουτγάρδη για να παραλάβει το βραβείο Theodor Heuss Prize. 

Έξω από το κτίριο όπου θα γινόταν η απονομή, διαδήλωναν ομάδες για την προστασία των παιδιών κατηγορώντας τον για παιδεραστία. Ο βασικός ομιλητής, ο Andreas Vosskuhle – πρόεδρος του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου αρνήθηκε να συμμετάσχει και το παράδειγμά του ακολούθησαν και άλλοι ομιλητές.

Η αιτία ήταν το αυτοβιογραφικό βιβλίο που είχε γράψει ο Κον Μπεντίτ το 1975 με τίτλο «Το Μεγάλο Παζάρι» (Der grosse Basar), στο οποίο περιγράφει ερωτικές συνευρέσεις με παιδιά πέντε ετών την εποχή που ήταν δάσκαλος σε ένα αντι-αυταρχικό νηπιαγωγείο στη Φραγκφούρτη.

«Μερικά παιδιά άνοιγαν το φερμουάρ μου και άρχιζαν να με χαϊδεύουν. Αντιδρούσα διαφορετικά, ανάλογα με την περίπτωση (…) Αλλά αν επέμεναν, τα χάιδευα».

Ο μετάνθρωπος προ των πυλών

Πως η τεχνολογία θα αλλάξει το ανθρώπινο είδος

Του Δημοσθένη Γκαβέα 

Το μέλλον μας επιφυλάσσει πολλά. Οι επιστήμονες ήδη πειραματίζονται με το DNA των εμβρύων, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η εποχή του μετανθρώπου είναι κοντά. Το νέο είδος, σύμφωνα με μελλοντολόγους, θα είναι μια μίξη ανθρώπου και μηχανής ή καλύτερα ανθρώπου και υπολογιστή.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι αλματώδης φαίνεται ότι τίποτα δεν τη σταματά, τεχνητά μέλη για άτομα με αναπηρία όπου πλέον συνδέονται με τον εγκέφαλο προσφέροντας στους χρήστες να έχουν την αίσθηση του πραγματικού. Τυφλοί μπορούν να δουν για πρώτη φορά στη ζωή τους. Επιτυχή είναι αρκετά πειράματα όπου άνθρωποι μπορούν και τηλεκατευθύνουν αυτοκίνητα ή drones ακόμη και ελικόπτερο μόνο με τη δύναμη του μυαλού τους με τη χρήση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και η λίστα δεν έχει τέλος. Πρόσφατες μελέτες κάνουν λόγο για την άνοδο των ρομπότ και τις επιπτώσεις που αυτό θα έχει όσον αφορά στην απώλεια θέσεων εργασίας.

Ο πόλεμος κατά των μετρητών. Οδεύουμε προς έναν ολοκληρωτισμό; Τα κίνητρα και οι υποκινητές

Του Δημοσθένη Γκαβέα

Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Όλο και περισσότεροι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι η κατάργηση των μετρητών στη φυσική τους μορφή, μας οδηγεί σ΄έναν ολοκληρωτισμό όπου η ιδιωτικότητα και τα δικαιώματα των πολιτών θα περιοριστούν δραματικά και όλοι μας θα είμαστε ανυπεράσπιστοι, υπό τον έλεγχο και την παρακολούθηση του κράτους, των μυστικών υπηρεσιών, τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τους συλλογείς προσωπικών δεδομένων από τον κλάδο της πληροφορικής.

Νικόλαος Λουδοβίκος: «Ο Έλληνας έχει εγκαταλείψει, λόγω συλλογικής κατάθλιψης, την προσπάθεια να μπει στην ιστορία ξανά»

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος, ένας από τους σπουδαιότερους θεολόγους της εποχής μας που βρίσκεται σε έναν γόνιμο οικουμενικό διάλογο, αν και υποστηρίζει ότι η νεοελληνική αυτοσυνειδησία είναι ενοχική επισημαίνει πως μια ομάδα διανοουμένων προσπαθεί να μας πείσει ότι είμαστε κουτσουρεμένοι και ανάπηροι και φωνάζει: «Ε, λοιπόν δεν είμαστε». Τονίζει ότι η ταυτότητα έρχεται από το μέλλον και μας εξηγεί πως μπορούμε να σταθούμε και πάλι στα πόδια μας.

Του Δημοσθένη Γκαβέα

Καταρχήν εγώ έχω μια τελείως διαφορετική προσέγγιση όσον αφορά στο πρόβλημα της ταυτότητας. Δεν υπάρχει ταυτότητα που να μην είναι σε κρίση, και μάλιστα η εθνική ταυτότητα. Ξέρετε, αυτό συνάπτεται και με την έννοια του έθνους και είναι σημαντικό να εξετάσουμε το πως εξελίχθηκε αυτή η έννοια της εθνικής ταυτότητας. Υπήρξε μια ομάδα στοχαστών στα θέματα αυτά οι οποίοι εν πολλοίς αντιπαρατέθηκαν μεταξύ τους. Αυτοί οι άνθρωποι ωστόσο δημιούργησαν μια εικόνα για την έννοια του έθνους, την οποία έχουμε σήμερα. Ας μην μπούμε σε αυτή τη συζήτηση γιατί είναι τεράστια, μπορούμε εάν θέλετε…

Γ. Καραμπελιάς: «Αυτοσυνειδησία και ιστορική συνέχεια»

  Πίνακας του Γιώργου Κόρδη 

Ο Γιώργος Καραμπελιάς μοιράζεται μαζί μας την αγωνία του για την πορεία του ελληνισμού που θεωρεί ότι βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της ιστορίας του. To μεγάλο δίλημμα στον 21ο αιώνα, λέει, είναι ότι οι Έλληνες ως έθνος, ως συλλογικό υποκείμενο, είτε θα σβήσουν, είτε θα κατορθώνουν να ενσωματώσουν την ιστορική τους παράδοση για να υπάρξουν.

Συνέντευξη του Γ. Καραμπελιά στον Δημοσθένη Γκαβέα, δημοσιεύτηκε στην www.huffingtonpost.gr στα πλαίσια του αφιερώματος “Η ελληνική ταυτότητα σήμερα“

Θα ήθελα να μου ορίσετε, εάν μπορείτε, την έννοια τού τι σημαίνει Έλληνας, ελληνική ταυτότητα, σε μια εποχή που μόνο και στο άκουσμα αυτού του προσδιορισμού πολλοί αντιδρούν.

Ξεκινάτε από δύσκολα…Κατ΄ αρχάς, μιλάμε για τους κλασικούς ορισμούς που ορίζουν έναν άνθρωπο ενός έθνους, τη γλώσσα, την κοινή παράδοση και παιδεία, την κοινή αίσθηση του προορισμού… Νομίζω αυτά είναι τα βασικότερα τα οποία μπορούμε να ορίσουμε για μια εθνική ταυτότητα.