Σκάνδαλο Παναγόπουλου: Η «επιχειρηματική» διάσταση του εργατοπατερισμού

Του Παύλου Δερμενάκη

Tην τελευταία περίοδο οι ανακατατάξεις στο ελληνικό πολιτικό σύστημα έχουν φέρει «στην επιφάνεια» διάφορες υποθέσεις ή / και σκάνδαλα. Η υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλου, είναι μία από αυτές. Το θέμα αφορά την ποινική διερεύνηση σε βάρος του Γ. Παναγόπουλου και άλλων για χρήματα μέσω «εκπαιδευτικών» σεμιναρίων και προγραμμάτων «κατάρτισης». Πρόκειται για ένα πακτωλό χρημάτων που διακινήθηκαν μέσω της ΓΣΕΕ για να καταλήξουν σε συγκεκριμένες τσέπες. Επίσης προκύπτει από πολλές πλευρές πως στο συγκεκριμένο σκάνδαλο είναι μπλεγμένα και κυβερνητικά παιδιά.

Σκανδαλώδεις διαδικασίες

Σύμφωνα με την έκθεση της Αρχής για το Ξέπλυμα Μαύρου (Βρώμικου) Χρήματος (πόρισμα Βουρλιώτη) ο Γ. Παναγόπουλος, αλλά και άλλοι, ελέγχονται για δύο κακουργήματα: υπεξαίρεση και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Επιβεβαιώνοντας το πόρισμα η Οικονομική Εισαγγελία έχει ήδη διατάξει επείγουσα προκαταρκτική έρευνα τα δύο αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα.

Φυσικά σε τέτοιες δουλειές δεν εμπλέκεται μόνο ένα άτομο, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Γ. Παναγόπουλος, αλλά υπάρχει και συνεργάζεται μαζί του ένας ολόκληρος μηχανισμός που ξεκινά από τον κρατικό μηχανισμό, συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών προσώπων, για να φτάσει μέχρι τη «διεκπεραίωση» του έργου και τους «ελέγχους» υλοποίησης. Έτσι στην υπόθεση Παναγόπουλου μαζί του ελέγχονται και άλλα πρόσωπα που συμμετείχαν στην διαδικασία.

Στόχος το σύνηθες στην ελληνική οικονομική διαδικασία διαχείρισης δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων. Να φαγωθούν τα χρήματα χωρίς ή έστω με μηδαμινή παραγωγή έργου και φυσικά πολύ μακριά από τα τελικά οφέλη που θα έπρεπε να έχει η οικονομία και οι εργαζόμενοι μέσω αυτών των διαδικασιών.

Μηχανισμός μέσω του οποίου στήθηκαν αυτές οι διαδικασίες στην περίπτωση «Παναγόπουλου» είναι το ΙΝΕ / ΓΣΕΕ καθώς και άλλα αντίστοιχα ιδρύματα που έχει δημιουργήσει πανελλαδικά η ΓΣΣΕ ως συνδικαλιστική οργάνωση και στα οποία προΐσταται ο Γ. Παναγόπουλος, έχοντας τον απόλυτο έλεγχο.

Εσείς, τον έχετε ακούσει;

Εδώ και 5 μέρες όλη η Ελλάδα θρηνεί τον θάνατο 5 εργατριών στα Τρίκαλα. Εσείς, τον ήχο της φωνούλας αυτού..

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Εδώ και 5 μέρες όλη η Ελλάδα θρηνεί τον θάνατο 5 εργατριών στα Τρίκαλα.
Εσείς, τον ήχο της φωνούλας αυτού του τύπου που είναι πρόεδρος της ΓΣΕΕ (η οποία περιορίστηκε σε μια τυπική ανακοίνωση – εδω), τον έχετε ακούσει;

— Εδώ και 5 μέρες η κυβέρνηση βυσσοδομεί, αποκαλεί “τυμβωρύχους” όσους μιλούν για το κουκούλωμα που επιδιώκεται σε ό,τι αφορά το μέγεθος των εγκλημάτων στους χώρους δουλειάς.
Εσείς, απάντηση με τον ήχο της φωνούλας αυτού του τύπου που είναι πρόεδρος της ΓΣΕΕ, έχετε ακούσει;

— Εδώ και 5 μέρες η κυβέρνηση ελεεινολογεί, αμφισβητεί τα στοιχεία που έρχονται στο φως για το μακελειό που συντελείται στους χώρους δουλειάς και διεκδικεί και εύσημα από πάνω γιατί τα στοιχεία που εκείνη ασπάζεται βγάζουν τους νεκρούς “λίγους”…
Εσείς, απέναντι σε αυτή την πραγματική τυμβωρυχία, την κυβερνητική, τον ήχο της φωνούλας αυτού του τύπου που είναι πρόεδρος της ΓΣΕΕ, τον έχετε ακούσει;

Συνδικαλισμός, το σκαλοπάτι για την διοίκηση!

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

Οι τελευταίοι διορισμοί των Διευθυντών Εκπαίδευσης, ξαναφέρνουν στην επιφάνεια ένα χρονίζον πρόβλημα: το με πόση ευκολία μπορεί ο συνδικαλισμός να γίνει σκαλοπάτι διοικητικής εξέλιξης, ελέω κομματικής – παραταξιακής ταυτότητας.

Ο ευτελισμός του συνδικαλισμού, δυστυχώς, συνεχίζεται. Μάλιστα επανέρχεται δριμύτερος, αφού τώρα ο προϊστάμενος δεν επιλέγεται αλλά ορίζεται, έστω και ως προσωρινός. Όχι πως η «επιλογή» ήταν άμοιρη ευθυνών, κι αυτή μέρος των τακτοποιητικών διαδικασιών ήταν, αλλά και το να «διορίζονται» βγάζει μάτι. Αφού δεν μπορούν να ξεφύγουν από τις συνήθειες του παρελθόντος (άλλωστε πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, λέει ο λαός μας), γιατί δεν θεσμοθετούν, έντιμα και ξεκάθαρα, ότι οι θέσεις των προϊσταμένων (ως λάφυρο του δημοσίου για κάθε κυβέρνηση) αποτελούν πολιτικές επιλογές!!! Μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας ότι επιλέγουν τους καλύτερους και ας μην νομιμοποιούν την όλη διαδικασία με τις αυτοπροτάσεις τους οι δήθεν συνυποψήφιοι.

Όποιος παρατηρήσει τις εξελίξεις, με λίγες γνώσεις ανθρωπογεωγραφίας στο χώρο της εκπαίδευσης, θα διακρίνει πολλά, πάρα πολλά παραδείγματα.

Ενδεικτικά:

Δυο ταυτόσημες περιπτώσεις με εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα. Ανθυποψήφιοι, με διδακτορικό ο ένας και σαφώς λιγότερα προσόντα ο άλλος, ορίζεται ο διδάκτορας στην μία περίπτωση ενώ αποτυγχάνει στην άλλη. Δεν υποστηρίζουμε βέβαια, πως το όποιο διδακτορικό σε κάνει καλύτερο διοικητικό, αλλά ας πούμε ότι τηρούνται κάποια προσχήματα. Πρόεδρος συλλόγου την μια μέρα, Διευθυντής Εκπαίδευσης την άλλη. Αιρετός σήμερα, Διευθυντής αύριο κλπ. Ακόμα και σύζυγος προέδρου πήρε το χρίσμα κι ας λέμε ότι η γυναίκα του καίσαρα δεν φτάνει να είναι τίμια αλλά πρέπει και να φαίνεται. Όλοι τους ημέτεροι, φίλοι της κυβερνητικής παράταξης. Το έχουμε ξαναδεί το έργο σε όλο το φάσμα της πολιτικής. «Εργατοπατέρες» να γίνονται ακόμα και υπουργοί!!!

Συνδικαλιστικός νόμος και απεργία

Παλιός διάλογος σε νέες ανάγκες

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 139

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απέσυρε, για να επαναφέρει εν ευθέτω χρόνω και να ψηφιστεί, τροποποίηση του συνδικαλιστικού νόμου, με την οποία, για την κήρυξη απεργίας απαιτείται το 50% των ταμειακώς εντάξει μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων.
Το δικαίωμα στην απεργία και η απεργία η ίδια, ως βιωματική και συμβολική τελετουργία του εργατικού κινήματος, είναι μια ουσιαστική παρακαταθήκη των εργαζομένων. Εγγράφεται στις ηρωικές στιγμές των ανθρώπων να διεκδικούν το δίκιο τους και οποιαδήποτε ενοχοποίηση και συκοφαντία τους αποτελεί διαγραφή της μνήμης τους και των συλλογικών αγώνων για αντίσταση και δημιουργία καλύτερων συνθηκών ζωής.
Σαφέστατα όμως, η αλλοτρίωση και ο εκφυλισμός του συνδικαλισμού στην Ελλάδα ακολούθησε την πολιτισμική παρακμή, την πολιτική απάθεια και την κοινωνική αμνησία της αξιοποίησης του συλλογικού μόχθου για ένα καλύτερο αύριο.

Εργοδοτικός συνδικαλισμός : Οι άνθρωποι της εργοδοσίας μέσα στα σωματεία

Είναι αυτοί που συμμετέχουν, εδώ και χρόνια, στους κοινωνικούς διαλόγους όπου συζητούν και συμφωνούν πόσα θα χάσουν οι εργαζόμενοι. Είναι αυτοί που προχωρούν σε όργιο νοθείας στις εκλογές των σωματείων ώστε να διατηρούν την πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ, σε Εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες. Είναι αυτοί που αρνούνται να οργανώσουν την εργατική τάξη ώστε να διεκδικήσει όλα όσα έχασε μέσα στην κρίση.

Αναλύοντας τις αιτίες σχετικά με τα όσα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια γύρω από τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας, οι περισσότεροι ασκούν κριτική στην εργοδοσία, στην κυβέρνηση, στο κράτος και τους μηχανισμούς του, στην Ε.Ε., στα μέσα ενημέρωσης. Από την κριτική αυτή, συνήθως, απουσιάζει μια από τις βασικότερες αιτίες για το σημερινό ζοφερό καθεστώς που επικρατεί στους χώρους δουλειάς. Αυτή δεν είναι άλλη από τη δράση των εργοδοτικών συνδικαλιστών.

Όταν λέμε εργοδοτικοί συνδικαλιστές εννοούμε τους συνδικαλιστές εκείνους που δρουν στο συνδικαλιστικό κίνημα εκπροσωπώντας τα συμφέροντα της εργοδοσίας και όχι των εργαζόμενων. Συνήθως, εκφράζονται μέσω της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, ωστόσο υπάρχουν και πολλά παραδείγματα που τον ίδιο ακριβώς ρόλο παίζουν και οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ (ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ – πχ σωματείο «ΕΜΠΟΡΙΟΥ-ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΑΘΗΝΩΝ») και βεβαίως πάρα πολλοί, κυρίως σε επιχειρησιακά σωματεία, που το παίζουν ακομμάτιστοι και ανεξάρτητοι προσπαθώντας να κρύψουν ότι ο φορέας που εκπροσωπούν δεν είναι άλλος παρά η ίδια η εργοδοσία. Όλοι αυτοί αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες εφαρμογής της στρατηγικής του κεφαλαίου. Βασική τους επιδίωξη είναι να υποτάξουν τα συμφέροντα των εργαζόμενων κάτω από τα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Τα μηνύματα από το συλλαλητήριο των Κρητικών αγροτών στην Αθήνα και η προοπτική της ανατροπής της νέας τάξης στην Ελλάδα

Οι αγρότες από την Κρήτη κυρίως, ήταν οι μόνοι από όλη την Ελλάδα που κατέβηκαν οργανωμένα στην Αθήνα για να αντισταθούν – και όχι απλά να «διαμαρτυρηθούν» – στην κοινοβουλευτική χούντα των Σύριζα-Ανελ που επιβάλει την καθολική εξόντωση της μικρομεσαίας αγροτικής παραγωγής, μέσω της πλήρους ενσωμάτωσης της χώρας στις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές όπου το τι, πώς και πόσο παράγεται ορίζεται από τον διεθνή ανταγωνισμό και το κέρδος των πολυεθνικών, και όχι από τις πραγματικές βασικές ανάγκες των λαών.

Τιμάμε και υποστηρίζουμε τον αγώνα των αγωνιζομένων αγροτών, όχι απλά επειδή έκαναν ένα ακόμα συλλαλητήριο στην Αθήνα ή κάπου αλλού, αλλά γιατί η δυναμική τους παρουσία ήταν μήνυμα προς κάποιους αγροτοπατέρες που έχουν οδηγήσει άλλες ομάδες αγροτών από την επαρχία στον συμβιβασμό – ήταν αυτοί οι ίδιοι ινστρούχτορες που κατέστρεψαν «ταξικά» το προηγούμενο αγροτικό συλλαλητήριο με τα «πανηγύρια» στο σύνταγμα και τα «τσίπουρα» στο Μαξίμου. Ακόμα ήταν μήνυμα αντίστασης προς την υπόλοιπη κοινωνία και ηχηρό χτύπημα στην «νέο-θρησκεία» της ειρηνικής αποβλάκωσης, του «γκαντισμού», το να δέχεσαι δηλαδή τα πάντα σαν δούλος με το πρόσχημα της «ειρηνικής διευθέτησης» σε συνθήκες προτεκταροποίησης της χώρας, ξεπουλήματος ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας με κυβερνήσεις μαριονέτες της Υπερεθνικής Ελίτ, που όχι απλά δεν έχουν καμία νομιμοποίηση από τον Ελληνικό λαό, αλλά φρόντισαν σαν γνήσια κοινοβουλευτική χούντα μαζί με τα υπόλοιπα ευρώδουλα κόμματα της βουλής να μετατρέψουν τις εντολές της κοινωνίας για αντίσταση, σε καθολικό ξεπούλημά της.

Ανακοίνωση-καταγγελία σε σχέση με την «τριήμερη απεργία»

Τσίπρας-Εργατοπατέρες εμπαίζουν τον Ελληνικό Λαό

-Κάτω η Κοινοβουλευτική Χούντα και τα «κινηματικά» της στηρίγματα

-Αγώνας για την Κοινωνική και Εθνική μας Απελευθέρωση

Μια τέλεια οργανωμένη απάτη στην οποία συμμετέχουν από κοινού η σημερινή κυβέρνηση των πολιτικών απατεώνων, όλα τα κόμματα εξουσίας-αλλά ξεκάθαρα πλέον και το ΚΚΕ-εξελίσσεται μπροστά στα μάτια ενός, ανήμπορου δυστυχώς να αντιδράσει λαού, που βλέπει το παρόν και το μέλλον του να υποθηκεύεται με κυνικό τρόπο από τα «αριστερά» και δεξιά ανδρείκελα!

Αυτή τη φορά στόχος της κοινοβουλευτικής χούντας είναι να περάσουν μέσα σε δύο μέρες τα μέτρα φορολεηλασίας και κατεδάφισης του εναπομείναντος κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος έτσι ώστε να ολοκληρωθεί -όπως λένε- η αξιολόγηση από τους «θεσμούς», ενώ είναι γνωστό ότι υπάρχουν και άλλα μέτρα -τα ίδια και χειρότερα- που βρίσκονται στο συρτάρι:

• για τα «κόκκινα δάνεια» τα οποία περνούν στη διαχείριση των hedge funds,
• για το εργασιακό και τις Συλλογικές Συμβάσεις αλλά και
• για το προδοτικό ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου που βρίσκεται σε εξέλιξη, πλούτο τον οποίο ο Τσίπρας και η «παρέα του» προφανώς θεωρούν τσιφλίκι του πατέρα τους!

Στην εγκληματική αυτή απάτη συμμετέχουν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ και σε ρόλο αγωνιστικού κομπάρσου οι «μένουμε Ευρώπη» εργατοπατέρες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στη ΓΣΕΕ, οι οποίοι εδώ και δύο μήνες υπερψήφισαν «και με τα δύο χέρια» την πρόταση του ΠΑΜΕ για 48ωρη Απεργία «όταν και εφόσον» η κυβέρνηση καταθέσει το νομοσχέδιο στην Βουλή…» [http://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi/89620/klimakosi-me-48ori-apergia-i-kyvernisi-ferei-nomoshedio-sti-voyli]

Η ηγεσία της εργατικής τάξης; Στο 5στερο, τις σάουνες και τα μασάζ...

Ολοκληρώθηκε το 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ

Ολοκληρώθηκε σήμερα το απόγευμα η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων στις εκλογές για την ανάδειξη νέας διοίκησης στη ΓΣΕΕ, στο πλαίσιο του 36ου Συνεδρίου της Συνομοσπονδίας που έγινε στη Ρόδο. Θυμίζουμε, ότι οι έδρες στη διοίκηση της ΓΣΕΕ είναι 45.

Η ΠΑΣΚΕ είχε οριακή μείωση στο  ποσοστό της και πήρε μία έδρα λιγότερη, παραμένοντας όμως στην πρώτη θέση παρά τη συμβιβαστική με κυβερνήσεις και εργοδότες πολιτική της στην ηγεσία της ΓΣΕΕ.

Οι ταξικές αριστερές συνδικαλιστικές παρατάξεις και κάθε μία ξεχωριστά και όλες μαζί αύξησαν τα ποσοστά τους, περίπου στο 40%, χωρίς όμως να αλλάζει ο συσχετισμός δύναμης στη ΓΣΕΕ, που παραμένει υπέρ των δυνάμεων του συνδικαλιστικού συμβιβασμού.

Αυτό πλέον που προέχει είναι ο συντονισμός δράσης των δυνάμεων της συνδικαλιστικής Αριστεράς και ο συντονισμός των αγωνιστικών ταξικών πρωτοβάθμιων σωματείων, των Ομοσπονδιών και των εργατικών κέντρων, προκειμένου να συμβάλλουν στο αμέσως επόμενο διάστημα στον παλλαϊκό ξεσηκωμό εργαζομένων, συνταξιουχών, νέων, ανέργων επαγγελματιών, επιστημόνων και μιρομεσαίων αγροτών ενάντια στο νέο πακέτο μνημονιακών μέτρων με επίκεντρο το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. 

Λείπει ο Μάρτης απ’ τη Σαρακοστή;

Του Γ. Μ.

Θα μπορούσαν να λείπουν οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ από την «εθνική προσπάθεια»;

Προσαρμοζόμενοι σαν χαμαιλέοντες στο νέο πολιτικό σκηνικό, και ενστερνιζόμενοι την μόδα των δύο τελευταίων εβδομάδων, να αλλάζουν οι λέξεις που περιγράφουν το ίδιο περιεχόμενο, οι ξεπουλημένοι αστογραφειοκράτες της ΓΣΕΕ αποφάσισαν να διοργανώσουν ένα ταξιδάκι στην Αμερική.

Σκοπός, να συνεισφέρουν στην «κοινωνική σωτηρία» συζητώντας μεταξύ τυρού και αχλαδιού με τα αρπακτικά του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας για το μέλλον 1,5 εκατομμυρίου ανέργων και εκατοντάδων χιλιάδων απλήρωτων, των σύγχρονων σκλάβων του 21ου αιώνα, των εκατοντάδων που έχουν αναγκαστεί να μετατρέψουν  σε τραπεζαρίες τους κάδους των σκουπιδιών.

Προηγουμένως βέβαια εξασφάλισαν ότι μία από τις λίγες φιλολαϊκές εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης, η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751, πριν ακόμα μετατεθεί στις ελληνικές καλένδες (σε βάθος διετίας), δεν θα εφαρμοστεί, έχοντας υπογράψει ΕΓΣΣΕ με όρο «ότι, εάν κατά τη διάρκεια ισχύος της παρούσας ΕΓΣΣΕ, με οποιοδήποτε τρόπο αρθεί οποιαδήποτε περιοριστική διάταξη, που έχει επιβληθεί με νομοθετική παρέμβαση στο περιεχόμενο της ΕΓΣΣΕ 2010-2011-2012, τότε θα ξεκινήσουν άμεσες διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό των μισθολογικών όρων της ΕΓΣΣΕ, με βάση το πλαίσιο που θα έχει τυχόν διαμορφωθεί». 

30 χρόνια ντροπής του συνδικαλιστικού κινήματος

Ανάρτηση από:http://eydapftaneipia.wordpress.com

Είμαστε αξιοθρήνητοι...

Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ προσπαθούν να εκτονώσουν την οργή των απελπισμένων καναπεδάτων εθελόδουλων νεοελλήνων με

 "κινητοποιήσεις" διαρκείας...

Aλήτες...Λέρες...Εργατοπατέρες!!!

Ανάρτηση από: http://antipetroula.blogspot.gr

Το 2009 ο Παναγόπουλος ζητούσε απολύσεις. Τώρα θα σε σώσει !!! (video)

 
Εχθές (Τετάρτη 21/2/2013) έγινε η καθιερωμένη απεργία και φυσικά ήταν καθήκον μας να είμαστε όλοι εκεί, σε κάθε απεργία σε κάθε μπλόκο, από την Κερατέα, στις Σκουρίες, τα δίκαια αιτήματα δεν αναιρούνται από τον κακό συνδικαλισμό.