Η βραδυφλεγής βόμβα δανεισμού στα media

Της Ματίνας Παπαχριστούδη 

Για πρώτη φορά ίσως, μετά την κυριαρχία των διαπλεκόμενων συμφερόντων στα media, δεν έχουν οι ιδιοκτήτες τους τον πρώτο λόγο στις διαπραγματεύσεις με την πολιτική εξουσία. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Μπορεί να διατηρούν την ισχύ της διαμεσολάβησης στην ενημέρωση και επιρροή της κοινωνίας, στηρίζονται όμως σε σαθρή, ετοιμόρροπη κερκίδα.

Ο υψηλός δανεισμός τους από τις τράπεζες, οι οποίες επίσης «διαπραγματεύονται» με τη νέα κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την μέχρι σήμερα επίμονη άρνησή τους να στηρίξουν με ίδια μέσα τις επιχειρήσεις τους, καθιστά τους επιχειρηματίες των ΜΜΕ ευάλωτους. Η δέσμευση δε της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ότι θα προχωρήσει η τηλεοπτική αδειοδότηση, οι συζητήσεις για προσδιορισμό αντιτίμου για κάθε χορηγούμενη τηλεοπτική άδεια και οι επαφές με τις τράπεζες για να μπει φραγμός σε δάνεια χωρίς εγγυήσεις, αποτελούν τη βάση στις συζητήσεις, που έχουν ήδη αρχίσει, με τους θεσμικούς φορείς των «αγορών».

"Εταιρικός δημοσιογράφος", το νέο είδος των "παπαγάλων" στα media

Οι εταιρικοί δημοσιογράφοι, ανώτατο στάδιο του φαινομένου των «παπαγάλων» στα media, δεν έχουν καμία ενοχή ή δεύτερη σκέψη για τα στημένα ρεπορτάζ...Οι εταιρικοί δημοσιογράφοι δεν είναι απλά ενσωματωμένοι στην ενημέρωση της χειραγώγησης. Είναι το νέο είδος της".

Της Μ. Παπαχριστούδη

Η εταιρική δημοσιογραφία σε υπηρεσία εταιρικού κράτους

Πολλοί επιμένουν πως ελάχιστα έχουν αλλάξει τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μετά την επιβολή των μνημονίων σε ότι αφορά στη χειραγώγηση των μαζών και την κατευθυνόμενη, ελεγχόμενη πληροφόρηση. Δεν είναι όμως έτσι. Η διάρρηξη της δημοσιογραφίας από την προβολή των συμφερόντων της κοινωνίας ενώπιον της εξουσίας των κυβερνώντων και της οικονομίας, άρχισε πράγματι πολλά χρόνια πριν τα μνημόνια. Σε εποχές ευδαιμονίας, golden αμοιβών, ανάπτυξης ΜΚΟ και εκσυγχρονισμού στον πάσης φύσεως λόγο. Πολιτικό, οικονομικό και δημοσιογραφικό. Σταδιακά επίσης τα media και οι αφέντες τους, με τη σιωπηρή ανοχή των δημοσιογραφικών στελεχών που από λοχίες έγιναν λοχαγοί, ορισμένοι εξ΄ αυτών και στρατηγοί δικών τους media, αφάνισαν την καρδιά της δημοσιογραφίας. Το ρεπορτάζ.

Από τη δημοσίευση δελτίων Τύπου και non paper πολιτικών και εταιρειών έως τη μετατροπή των Μέσων αλλά και των ανθρώπων τους, σε δόρυ κοφτερό της εξουσίας είναι μια ανάσα δρόμος.

Δημοσιογραφία και "δημοσιογράφοι"

Της Ματίνας Παπαχριστούδη

Μόλις πριν από δέκα ημέρες, με αφορμή την επέτειο της 3ης του Μάη, ημέρα της ελευθερίας του Τύπου, πάμπολλα δημοσιευμένα κείμενα σε παραδοσιακά και νέα Μέσα επισήμαναν τη σχέση ανάμεσα στην ανελευθερία των δημοσιογράφων, τις σχέσεις διαπλοκής με επιχειρηματικά-πολιτικά συμφέροντα και τη θύελλα των περικοπών-απολύσεων στα Μέσα.

Στην Ελλάδα η επέτειος της ελευθερίας του Τύπου αντιμετωπίστηκε βαριεστημένα, σαν μια υποχρέωση που πρέπει να τηρηθεί. Αυτό είναι και το μήνυμα που εκπέμπουν οι δημοσιογράφοι ως κλάδος εκτός συνόρων. Οι σχέσεις πολιτικών, εργολάβων-κατασκευαστών, διαφημιστών συγκαταλέγονται στις νούμερο ένα πηγές άσκησης πιέσεων. Αν προσθέταμε και τις τράπεζες ή τα golden αμειβόμενα στελέχη των ΜΜΕ ακόμη και στις εποχές της απόλυτης ερημοποίησης της οικονομίας, θα είχαμε συμπληρώσει την εικόνα ανελευθερίας του Τύπου στη χώρα μας.