ΣΔΕΥ – ΕΔΥ επιτροπές εκπαιδευτικής υποστήριξης χωρίς ιδιαίτερο νόημα

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή

«Η εκπαίδευση χρειάζεται χρήματα και το υποσύστημα της Ειδικής Αγωγής πολύ περισσότερα» - Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

Σε λίγες μέρες (3 Δεκεμβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα ΑμεΑ), θα ξανα-ακούσουμε από χείλη υπευθύνων, βαρύγδουπες διατυπώσεις για την υποστήριξή τους και την ευαισθησία τους σε θέματα σχετικά με την Ειδική Αγωγή και την αναπηρία. Επετειακές δηλώσεις που δεν έχουν κανένα νόημα αν δεν συνοδεύονται με πρακτικές προτάσεις και, κυρίως, λύσεις. Οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί και κυρίως οι γονείς, που ζουν επί 24ώρου βάσεως την αγωνία και τις συνέπειες της αναπηρίας, το γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους. Η εκπαίδευση χρειάζεται χρήματα και το υποσύστημα της Ειδικής Αγωγής πολύ περισσότερα. Είναι ακριβό αλλά απαραίτητο. Αντίθετα, οι εκάστοτε κυβερνώντες, θέλουν με περικοπές να έχουν βελτιώσεις! Δεν γίνεται, απλά ματαιοπονούν. 

Δεν είναι πολύς καιρός που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ (134960/Δ3-ΦΕΚ Β 5009-27.10.2021) ο κανονισμός λειτουργίας Σ.Δ.Ε.Υ. (Σχολικά Δίκτυα Εκπαιδευτικής Υποστήριξης) και Ε.Δ.Υ. (Επιτροπές Διεπιστημονικής Υποστήριξης).Τα ΣΔΕΥ και ΕΔΥ δεν είναι κάτι καινούργιο αλλά η νέα ονομασία των έως τώρα ΣΔΕΥ και ΕΔΕΑΥ. Αυτή η «καινοτομία», ιδίως του Υπουργείου Παιδείας, να αλλάζει ονομασίες σε θεσμούς, φορείς, ακόμα και διαδικασίες, είναι φοβερή! Ακόμα φοβερότερο να το θεωρεί πράξη μεταρρυθμιστική! Έχουμε για παράδειγμα τα ΚΔΑΥ που έγιναν ΚΕΔΔΥ, μετά ΚΕΣΥ και τώρα ΚΕΔΑΣΥ. Τους Σχολικούς Συμβούλους που έγιναν Συντονιστές και τώρα Παιδαγωγικοί Σύμβουλοι. Τις Ειδικές Τάξεις που έγιναν Τμήματα Ένταξης για να βοηθήσουν στην ένταξη, μετά στην ενσωμάτωση, μετά στην συνεκπαίδευση, μετά στην ενιαία εκπαίδευση και τελευταία στην συμπερίληψη των ΑμεΑ και των μαθητών με δυσκολίες, για να καταλήξουμε στο «ένα σχολείο για όλους», που κατά την γνώμη μας, αδικεί πρώτα και περισσότερο τα ΑμεΑ. Όλα τα παραπάνω, όσο ανούσια και αν ακούγονται, είναι αλήθεια ότι κρύβουν μικρές ποιοτικές διαφοροποιήσεις που δυστυχώς στην πράξη δεν επέφεραν καμία διαφοροποίηση και καμία βελτίωση. Αντίθετα, κουβαλάνε όλα τα διαχρονικά προβλήματα της Ειδικής Αγωγής με αποσπασματικό τρόπο. Μόνο με «βαφτίσια» δεν παράγεται έργο.

Αρνητική επικαιρότητα για την Ειδική Αγωγή

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή*

Εδώ και αρκετούς μήνες δεχόμαστε το αφήγημα της ανάδειξης της ευαισθησίας, της ιδιαίτερης προσοχής και της προτεραιότητας του χώρου της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΑΕ), σύμφωνα με τις εξαγγελίες των υπευθύνων.

Ενώ το υπουργείο επαίρεται για την «ευαισθησία» του, ταυτόχρονα διολισθαίνει συνεχώς σε μια πτωτική πορεία. Ο Ν. 4415/2016 αρ. 48, ανοίγει διάπλατα την πόρτα της ειδικής αγωγής σε εκπαιδευτικούς χωρίς κανένα προσόν. Όλοι τα κάνουν όλα. Είχε προηγηθεί η παρέμβαση για τα Τ.Ε. που στο πνεύμα της συμπερίληψης (τι ωραία ονοματοδοσία!) θέλησε να τα κάνει πιο «ευέλικτα», κάτι όμως που ήταν ήδη μέσα στην φιλοσοφία τους. Πριν λίγο καιρό, ήρθε ο Ν. 4452/2017 που προβλέπει πως για να μοιραστεί ένα τμήμα που περιλαμβάνει μαθητές με διάγνωση από το ΚΕΔΔΥ, θα πρέπει να έχει αποκλειστικά τον ανώτερο αριθμό που προβλέπεται (δηλαδή 25) και συγχρόνως 2 τουλάχιστον μαθητές με αναπηρία ή 5 τουλάχιστον μαθητές με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και να μην λειτουργεί και Τ.Ε. στο σχολείο αυτό. Αυτά περιελάμβανε η έως τώρα «ευαισθησία» του υπουργείου. Η έκ-πτωση όμως συνεχίζεται. Δεν μιλάμε για τους βεβαιωμένους και ομολογημένους πλέον μηδενικούς διορισμούς αλλά και για σχεδιαζόμενη παρέμβαση στον τρόπο πρόσληψης των αναπληρωτών. Τέρμα η προτεραιότητα όσων έχουν βασικές σπουδές στην Ειδική Αγωγή. Έτσι θεωρούν οι υπεύθυνοι ότι βελτιώνουν τα πράγματα…

Ειδική αγωγή και λογοτεχνία

(ενδεικτική βιβλιογραφία, προτάσεις και προεκτάσεις)

 

Του Γιώργου Τσιτσιμπή 

Κάθε χρόνο, στις 3 Δεκεμβρίου, γιορτάζουμε και ξαναγιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα των ΑμεΑ. Συνήθως, σ’ αυτές, τις επετειακού χαρακτήρα εκδηλώσεις, κλείνουμε τις «ενοχές μας», ξεμπερδεύουμε με τις «υποχρεώσεις μας» και «αυτοκαθαρμένοι», συνεχίζουμε για τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου. Τα πράγματα όμως συνεχίζουν βασανιστικά ίδια, κυρίως, για τα ίδια τα ΑμεΑ και τις οικογένειές τους. Τι και αν το ΚΕΔΔΥ Καρδίτσας για 3^η χρονιά δεν έχει εκπαιδευτικό πρωτοβάθμιας, τι και αν το ΤΕΕ ειδικής αγωγής Β΄επιπέδου εδώ και 3 χρόνια δεν ιδρύεται και τα παιδιά μένουν σπίτια τους, τι και αν εδώ και χρόνια δεν έχουμε ένα ειδικό σχολείο της προκοπής για τις ανάγκες ολόκληρου νομού …