Τα πέντε βήματα διάχυσης ενδοτισμού για την ΑΟΖ

Του Ανδρέα Σταλίδη

Ιδού λοιπόν πώς διαχέεται ενδοτισμός στην ελληνική κοινωνία.

Στις πρώτες τρεις φράσεις του κ. Ροζάκη στην περιβόητη συνέντευξη στο Κρήτη TV έκανε πέντε φορές χρήση του όρου «μαξιμαλιστικές θέσεις» αναφερόμενος στην Ελλάδα. Ο Σ. Κασσιμάτης της Καθημερινής αφιέρωσε τρία άρθρα τις τελευταίες 15 ημέρες [14.6, «Το κόστος του μαξιμαλισμού», 21.6 «Το κόστος του μαξιμαλισμού 2», 5.7 «Εγκλωβισμένοι στον μαξιμαλισμό») με τον όρο αυτό στον τίτλο του άρθρου, με μέσο όρο μία αναφορά ανά παράγραφο (7 παράγραφοι, 7 αναφορές). Πρώτο βήμα λοιπόν να πειστούμε από σοβαροφανείς πένες ότι η Ελλάδα είναι ο ακραίος της υπόθεσης. 

Δεύτερο βήμα, να εμπεδώσουμε τι σημαίνει «ελληνικός μαξιμαλισμός». Δηλαδή η απαίτηση ότι το σύμπλεγμα του Καστελλορίζου δικαιούται υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Εγκληματική διαστροφή, διότι αυτό είναι αυτονόητο δικαίωμα που πηγάζει από το Δίκαιο της Θάλασσας και τη σχετική διεθνή σύμβαση του 1982, η οποία εφαρμόζεται από όλες τις χώρες της γης, ακόμα και από τις ελάχιστες που δεν το έχουν υπογράψει.

Τα Φώκλαντ κείνται μακράν

Αν συνεχίσουμε μ’ αυτήν τη φοβική τακτική, το πιθανότερο είναι και να διασυρθούμε διεθνώς, και τη σύγκρουση να μην αποφύγουμε.

Του Διονύση Χαριτόπουλου 

 OTAN, όπως έλεγαν οι αρχαίοι, το δέος κι η δειλία παρουσιάζονται ως σωφροσύνη, προκύπτουν και ανάλογες εξαμβλωματικές θεωρίες.

  Το 1974 βιάστηκε η Κύπρος. Εμείς παρακολουθήσαμε αμέτοχοι τις δύο διαδοχικές φάσεις του τούρκικου Αττίλα, να σκοτώνει, να καίει, και εν τέλει να υποδουλώνει σχεδόν το μισό νησί.

  Τότε ήταν που εφευρέθηκε η απαράδεκτη θεωρία από επίσημα χείλη: «Η Κύπρος κείται μακράν». (Και στους εξοπλισμούς που ακολούθησαν, ουδείς προνόησε να καλυφθεί η απόσταση).

  Αν συνεχίσουμε μ’ αυτήν τη φοβική τακτική, το πιθανότερο είναι και να διασυρθούμε διεθνώς, και τη σύγκρουση να μην αποφύγουμε.

  Το 1996 η ντροπή ήταν όλη δική μας. Στα Ίμια κατελήφθη ελληνικό έδαφος, σκοτώθηκαν τρεις Έλληνες στρατιωτικοί, γκριζάρισε το Αιγαίο, κι εμείς με λερωμένα βρακιά ευχαριστούσαμε τους Αμερικάνους.  

 Στις μέρες μας φαίνεται να καλλιεργείται νέο κατάπτυστο δόγμα: «Το Καστελόριζο είναι απομακρυσμένο και απομονωμένο».

-Έπαθε κάτι ο Πρετεντέρης ; -Όχι, απολύτως τίποτα δεν έπαθε!

Υπό τον εύγλωττο και αναμφίβολα υπαινικτικό τίτλο “Να πεθάνουμε για το Καστελλόριζο;” ο Γιάννης Πρετεντέρης αναφέρεται στα “Νέα” στη συζήτηση που προκάλεσε στη δημόσια σφαίρα η νέα αναφορά του καθηγητή Χρήστους Ροζάκη ότι “το Καστελλόριζο είναι απομακρυσμένο”. Μια αναφορά που εκμαιεύει το συμπέρασμα πως η επήρεια του μικρού νησιού πρέπει να μείνει εκτός οιασδήποτε συζήτησης για την υφαλοκρηπίδα και την οριοθέτηση της ΑΟΖ σε μια πιθανή έναρξη διαλόγου με την Τουρκία.

 https://www.anatropinews.gr/

Σχόλιο: Μιχάλης Ρέττος

Ίσως να μην έχει γίνει αρκετά κατανοητό, αλλά η σημερινή στάση των συστημικών μέσων και δημοσιογράφων απέναντι στην Τουρκία δεν είναι η ίδια με αυτή προ 15-20 χρόνων, όταν τη σημαία στα Ίμια την «έπαιρνε ο αέρας» και ευχαριστούσαμε τους Αμερικάνους για την γκριζοποίηση.

Παρόλο που η πολιτική της Τουρκίας στο Αιγαίο είναι διαχρονική, η γραμμή -σε επίπεδο ρητορικής- έχει αλλάξει. Ο Ερντογάν είναι ο απόλυτος διάβολος μετά το πραξικόπημα του 2016, τη στροφή του στην ανατολή και την εγκατάλειψη της «ευρωπαϊκής πορείας». Η φράση του Πρετεντέρη «Να πεθάνουμε για το Καστελόριζο ;» αποτελεί παράφραση του τίτλου ενός άρθρου Γάλλου βουλευτή το 1939 “Να πεθάνουμε για το Ντάντσικ;” (περιοχή της Πολωνίας την οποία είχε καταλάβει η Ναζιστική Γερμανία). Έτσι, εμμέσως παραλληρίζεται ο σημερινός Τούρκος πρόεδρος με τον Αδόλφο Χίτλερ.

Απάντηση στον Ροζάκη σημείο προς σημείο – Καστελλόριζο, χωρικά ύδατα και γκρίζες ζώνες

Του Σταύρου Λυγερού

Η τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη-Ερντογάν άρκεσε για να ξαναβγούν στην πολιτική αγορά οι γνωστοί κύκλοι που υψώνουν τη σημαία "να τα βρούμε" με την Τουρκία, αποσιωπώντας το τίμημα. Η συνέντευξη Ροζάκη στον Σαχίνη πολυσυζητήθηκε, επειδή ακριβώς ήταν πιο ειλικρινής. Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για τις προσωπικές απόψεις ενός έγκριτου νομικού, αλλά για τον εκφραστή μίας σχολής σκέψης, η οποία επηρέασε αποφασιστικά την ελληνική πολιτική έναντι της Τουρκίας.

Έχει δίκιο ο Ροζάκης όταν λέει ότι η διεθνής νομολογία δεν δίνει αυτομάτως σε όλα τα νησιά, ανεξαρτήτως γεωγραφικής θέσης και μεγέθους, πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ. Σε αρκετές περιπτώσεις δόθηκε περιορισμένη επήρεια και σε ελάχιστες (π.χ. Νήσος των Φιδιών στη Μαύρη Θάλασσα) καθόλου επήρεια.

Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ότι νησιά που διατηρούν ακόμα και στοιχειώδη οικονομική δραστηριότητα δικαιούνται ΑΟΖ. Δεν αναφέρει, όμως, ρητά ότι μοναδικό και αποκλειστικό κριτήριο για την οριοθέτηση είναι η αρχή της μέσης γραμμής. Εάν αυτό προβλεπόταν ρητά και σαφώς δεν θα χρειαζόταν διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, ούτε παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο όπου υπήρχε διαφωνία. Η οριοθέτηση θα ήταν μία τεχνική διαδικασία.

Η κυβέρνηση έτοιμη να παραχωρήσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Τουρκία

Της Κύρας Αδάμ

Η επιζήμια συμφωνία για την ΑΟΖ με την Ιταλία, το φιάσκο στην Αίγυπτο και οι «εκκλήσεις» προς την Άγκυρα

Η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη:

• Αφού αρχικώς υποτίμησε την τουρκολυβική συμφωνία για την ΑΟΖ, (σ.σ. αν και είχε πλαγίως ενημερωθεί πέρσι από τον ίδιο τον Ερντογάν),
• επένδυσε διπλωματικώς σε λάθος άλογο (τον στρατηγό Χαφτάρ) και
• δεν τόλμησε, ενώ είχε το νόμιμο δικαίωμα για 40 ημέρες, να καταγγείλει τη συμφωνία Λιβύης-Τουρκίας στον ΟΗΕ ως παράνομη (αφού προηγουμένως όμως η Αθήνα θα είχε επισήμως καταθέσει στον ΟΗΕ τις συντεταγμένες της ελληνικής ΑΟΖ, πράγμα που δεν έχει κάνει με αποτέλεσμα να μιλάμε για μια ελληνική ΑΟΖ- φάντασμα),

επέλεξε «να κυκλώσει» την Τουρκία οριοθετώντας ΑΟΖ με την Ιταλία και προσπαθώντας να οριοθετήσει ΑΟΖ με την Αίγυπτο.

Ο Χ.Ροζάκης ξαναχτυπά: Όχι στα 12 ν.μ. Όλα στη Χάγη. Μειωμένη επήρεια Καστελόριζου

Του Κ.Μ.

Ο Χρήστος Ροζάκης, δεξί χέρι του Κ. Σημίτη επί πρωθυπουργίας του, ομότιμος Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών και νυν πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του υπουργείου Εξωτερικών, για να απαριθμήσω μόνο λίγες από τις ιδιότητές του, “ξαναχτύπησε“.

Ο Χρήστος Ροζάκης, μιλώντας στο Κρήτη TV και στην εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη, τόνισε ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ, γιατί με αυτόν τον τρόπο “κλείνει” το Αιγαίο! Επέμεινε ότι το Καστελόριζο, ένα νησί με πάνω από 1000 μόνιμους κατοίκους και με χιλιετηρίδων οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ζωή, θα πρέπει να έχει μειωμένη επήρεια σε ΑΟΖ, χωρίς καν να διασαφηνίζει πόση είναι η μειωμένη επήρεια και υποστήριξε ότι όλες οι μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας “διαφορές“, στην ουσία παράνομες μονομερείς διεκδικήσεις της Τουρκίας, θα μπορούσαν να παραπεμφθούν προς διευθέτηση στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Ποια χώρα παραπέμπει στα Διεθνή Δικαστήρια την κυριαρχία και την εδαφική της ακεραιότητα, κατοχυρωμένα από Διεθνείς Συνθήκες; Ούτε αποικίες!

Μνημόνια με βαρκούλες που αρμενίζουν…

Βλέποντας αυτή την εικόνα του Γιώργου Παπανδρέου (ΓΑΠ) εξοργίζεσαι και βάζεις τα γέλια μαζί… 

Είναι και οι βαρκούλες που αρμενίζουν την ώρα που… έσωζε τη χώρα. 

Τι φταίνε κι αυτές που το επιτελείο του ΓΑΠ επέλεξε το Καστελόριζο και τα συγκεκριμένα πλάνα, για να ξεκινήσει τη διαδικασία των μνημονίων…  

Ήταν οκτώ ολόκληρα χρόνια πριν, στις 23 Απριλίου του 2010.

Ακολούθησε το μνημόνιο με υπογραφή Σαμαρά και στη συνέχεια το μνημόνιο με υπογραφή Τσίπρα. Τους καταγράφουμε μαζί, για να τους θυμόμαστε μαζί. Και οι τρεις δήλωσαν και δηλώνουν πως δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Και οι τρεις μας λένε πως μας έσωσαν από τον γκρεμό και μας κράτησαν στην «αγία» Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Καστελόριζο «καίει»

Του Δημήτρη Μηλάκα

Παράλληλα και ταυτόχρονα με την υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που συνέλαβε στον Εβρο η Αγκυρα με navtex που εξέδωσε «εξαφανίζει» το Καστελόριζο από τον ελληνικό χάρτη υπενθυμίζοντας τα ενδιαφέροντα και τα συμφέροντά της από το βορειότερο ως το νοτιότερο άκρο των ελληνοτουρκικών συνόρων. Αν το επεισόδιο με τη σύλληψη των δύο στρατιωτικών μπορεί να χαρακτηριστεί αναπάντεχο και τυχαίο, δεν ισχύει το ίδιο με την navtex «εξαφάνισης» του Καστελόριζου…

Ακριβώς πριν από επτά  χρόνια τον …μακρινό Μάρτη του 2011 (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου) το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών κάλεσε τον Ελληνα πρέσβη στην Αγκυρα  για να του ανακοινώσει με διάβημα, συνοδευόμενο από χάρτες ότι κατά την τουρκική αντίληψη το Καστελόριζο  δεν … υπάρχει.

Σύμφωνα, λοιπόν, με εκείνο το τουρκικό διάβημα τον Μάρτη του 2011:

Το Καστελόριζο μαζί με τα χωρικά του ύδατα επικάθεται στην Τουρκική υφαλοκρηπίδα και δεν διαθέτει κανένα δικαίωμα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)

Με βάση τους τουρκικούς χάρτες οι οποίοι παρουσιάστηκαν στον Ελληνα διπλωμάτη η τουρκική ΑΟΖ στην περιοχή συνορεύει με την ΑΟΖ της Αιγύπτου

Η τουρκική κυβέρνηση είχε ενημερώσει για τις θέσεις της την Αίγυπτο και γι αυτόν τον λόγο το Κάιρο είχε διακόψει τις ελληνοαιγυπτιακές συζητήσεις για την ΑΟΖ στην περιοχή.