Μεταμοντέρνα φεουδαρχία με γερμανική σφραγίδα

Του Γιώργου Τζεδάκι

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν τα όργανα της γερμανοκρατούμενης Ευρωζώνης, με πρώτο το Eurogroup, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και σαν βασανιστήρια! Βασανιστήρια από μία σύγχρονη Ιερά Εξέταση, που γίνονται στο όνομα ενός άλλου Θεού, του χρήματος.

Και αν τότε, είχαμε κυνήγι μαγισσών από την Παπική Εκκλησία, σήμερα έχουμε κυνήγι ολόκληρων λαών από το Ευρωπαϊκό Ιερατείο.

Και ο Μεσαίωνας επιστρέφει με άλλη μορφή στη Γηραιά Ήπειρο, που μέσα σε μόλις λίγα χρόνια μοιάζει να γέρασε αιώνες…

Φεουδάρχες στη σημερινή εποχή είναι η ολιγαρχία του χρήματος, αυτή που εκπροσωπεί τον καπιταλισμό του τζόγου. Και οι σύγχρονοι δουλοπάροικοι είναι όχι μόνο το… ευέλικτο εργατικό δυναμικό, αλλά και τα μικρομεσαία στρώματα που βλέπουν ολοένα και περισσότερο να χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Μια σύγκρουση για όλες τις εποχές.

Από τον επιθανάτιο ρόγχο της φεουδαρχίας στην κρίση του υπαρκτού καπιταλισμού: Οι άνθρωποι, το ιστορικό πλαίσιο, τα διλήμματα.

Του Θανάση Σκαμνάκη

Ανέβηκε στο θέατρο, νομίζω δεν παίζεται πια, η πολύ ενδιαφέρουσα  παράσταση «Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές”, του Ρόμπερτ Μπόλτ (σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου). Κι ενώ το έργο μιλάει για πάθη και παθήματα του 16ου αιώνα στην φεουδαρχική Αγγλία, κι ενώ μιλάει για βασιλιά και καγκελάριο και αυλικούς, δείχνει να μην είναι ξένο προς τα δικά μας. Καθώς, όπως νομίζω, κάτι από την Ιστορία, η οποία ασφαλώς δεν επαναλαμβάνεται, επανέρχεται με έναν περίεργο τρόπο, ή για να υπενθυμίσει ή για να μας καταστήσει προσεκτικούς. Ή και για να μας μάθει να μην είμαστε βιαστικοί και τόσο “ασφαλείς” στις προβλέψεις και στις τακτοποιήσεις μας.