Σαν τον Μίλτο να γίνεις.

Τη σεμνότητα αυτού του γήινου θεού, μπροστά στην ύβρη όσων είναι στον αφρό του τίποτα να κρατήσουμε. 

Εικόνα: Χρήστος Δημάδης/illustration:parallaximag 

Έγραψε ο Γιάννης Μακριδάκης, ο σπουδαίος  Χιώτης συγγραφέας χθες βράδυ το εξής: 

”Ο Μίλτος είναι η Ελλάδα που θέλουμε. Με άλμα πάνω από τις φωτιές και τ’ αποκαΐδια, μας δείχνει τον δρόμο της αναγέννησης. 

Ένα παιδί ανθρώπινο, αληθινό, από δαύτα που δεν έχουν συνηθίσει να συναντούν μπροστά τους εκείνοι που καμώνονται πως ορίζουν την ατζέντα της ζωής μας, οι κάθε λογής συστημικοί άριστοι και οι ανθυπάριστοί τους, γι’ αυτό τους αποσυντονίζει η κάθε του λέξη. 

Το μεγαλύτερο χάρισμα είναι να μιλάς και να φέρεσαι ανθρώπινα, να καταθέτεις με μάτια καθαρά κάθε στιγμή την αλήθεια σου, όσο ψηλά και αν φτάνεις, σε όποιον τομέα κι αν ασκείσαι. Ευτυχώς, είναι πολλοί άνθρωποι έτοιμοι να την νιώσουν και να συγκινηθούν απ’ αυτήν. Μόνο με τη συγκίνηση κινείται συντονισμένα ο κόσμος μας προς την ανάταση, την αναγέννηση. 

Ο Μίλτος είναι δώρο για την νεοελληνική κοινωνία.”

Στο μυαλό όλων μας, σε μια εποχή που έχει χαθεί εντελώς το μέτρο, το φωτεινό παράδειγμα, η αφορμή για να πιαστούμε από κάπου και να εμπνευστούμε, αυτό το παιδί από τα Γρεβενά γίνεται ξανά το φως. Δεν θα μείνω σε όσα κατάφερε και στον κόπο που κατέβαλε. 

Θα μείνω σε μια χθεσινή του φράση: Το τελευταίο άλμα ήταν για 8,70μ αλλά άφησα τα πόδια μου στην άμμο. Γι’ αυτό θύμωσα. Είναι ένα λάθος που θα το θυμάμαι για πάντα… 

Τι λέει εδώ ο καλύτερος αθλητής της κατηγορίας του στον κόσμο; Ότι ακόμα και τη στιγμή του θριάμβου θα κάνω την αυτοκριτική μου. Δεν θα χαριστώ στον εαυτό μου. Δεν θα κομπάσω. 

Καταναλωτής: Τρομοκράτης και θύμα

Του Γιάννη Μακριδάκη

Η πρόσφατη ανακοίνωση προσθήκης δηλητηρίου σε συσκευασίες συγκεκριμένων προϊόντων πολυεθνικών εταιριών, με επανατοποθέτησή τους στα ράφια των σούπερ μάρκετ και ταυτόχρονη ενημέρωση του καταναλωτικού κοινού για την αποφυγή αγοράς αυτών, είτε η συγκεκριμένη ενέργεια έγινε όντως, είτε όχι, αναδεικνύει το γεγονός ότι ο καταναλωτικός καπιταλισμός, που αποτελεί διαρκή τρομοκρατική επιχείρηση ενάντια στην ανθρωπότητα και τα άλλα έμβια όντα, καθίσταται ταυτόχρονα και θύμα της ίδιας του της τρομοκρατικής υπόστασης.

Η υπερσυγκέντρωση πληθυσμού στις μητροπόλεις του πλανήτη και η ολική μετατροπή των ανθρώπων από φυσικά σε καταναλωτικά όντα, τα οποία ζουν σε τεχνητά και ελεγχόμενα περιβάλλοντα απομυζώντας το οικοσύστημα, εκτρέφονται δε μαζικά από πολυεθνικές, έχοντας αυτοσκοπό την κυκλοφορία του χρήματος και την συνεχή ανάπτυξη του καπιταλιστικού καταναλωτισμού, είναι συνθήκες που καθιστούν την ανθρωπότητα ανασφαλή και ευάλωτη, συνθήκες τρομοκρατίας.

Εμποράκοι της πολιτικής

Του Γιάννη Μακριδάκη

Κάποτε όταν ένας Χιώτης έμπορος έβγαινε στη σύνταξη και ήθελε να περάσει το μαγαζί μαζί με όλη την πελατεία του στον γιο του, κάνανε το εξής κόλπο:

Καθόντουσαν και οι δυο πίσω από το γκισέ για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και σε κάθε πελάτη που έμπαινε, έσπευδε ο υιός να τον εξυπηρετήσει λέγοντάς του, δήθεν κρυφά από τον πατέρα, ότι αν ξαναέρθει σε στιγμή που θα λείπει ο γέρος ο παράξενος, θα του δώσει το προϊόν που ζήτησε σε καλύτερη τιμή. Πετύχαιναν λοιπόν να καταστήσουν αντιπαθή στα μάτια των πελατών τον απερχόμενο έμπορο και συμπαθή τον κληρονόμο του, κι έτσι πολύ σύντομα όλη η εκλεκτή πελατεία του καταστήματος άρχισαν να περνούν απ' έξω και να ελέγχουν πότε δεν είναι μέσα ο γέρος, για να μπουν και να ψωνίσουν. Ο γέρος τότε άρχιζε σιγά σιγά να αποσύρεται και με τον τρόπο αυτό σε εύλογο χρονικό διάστημα το μαγαζί περνούσε ομαλά στον υιό και όλοι οι πελάτες του ήταν ευχαριστημένοι που ο παράξενος γέρος δεν ξαναπατούσε ποτέ στο μαγαζί, ακόμη και όταν ο υιός σταματούσε σταδιακά να τους κάνει εκπτώσεις.

Την ίδια ακριβώς αίσθηση αποπνέει η σημερινή πολιτική συγκυρία. Το παλαιοκομματικό σύστημα της διαπλοκής και της διαφθοράς συνταξιοδοτείται και φέρνει στο προσκήνιο τους κληρονόμους του. Ο γέρος ο παράξενος και κακομούτσουνος κάθεται μπάστακας προς το παρόν στο μαγαζί, δε λέει δήθεν να αποσυρθεί και απαιτεί συνεργασία με το νέο αίμα. Ο νέος, ο λαμπερός και χαμογελαστός τον απορρίπτει δήθεν και υπόσχεται στην πελατεία του ότι μόλις ξεκουμπιστεί επιτέλους ο κωλόγερος, όλα θα είναι πιο καλά πιο συμφέροντα για την πελατεία του, αν και τίποτε διαφορετικό δεν έχει να προτείνει, το ίδιο πρόγραμμα μνημόνιο έχουν υπογράψει να εφαρμόσουν αμφότεροι.

ΝΑΙοελληνικό κρατίδιο

Του Γιάννη Μακριδάκη

Για πρώτη φορά πολιτική συναίνεση στο ΝΑΙοελληνικό κρατίδιο. Υποτελείς πολιτικοί νάνοι όλοι μαζί ψήφισαν ναι στο 3ο και φαρμακερό μνημόνιο που εκκαθαρίζει οριστικά τη χώρα από τον αδύναμο πληθυσμό της, που εκποιεί τη δημόσια περιουσία της και εκπορνεύει τους φυσικούς της πόρους με αντάλλαγμα δάνεια σε ευρώ.

Η επενδυτική αριστερά έδειξε τελικά το ποιόν της. Αυτό για το οποίο πολλές φορές στη διάρκεια της προηγούμενης 3ετίας μίλησα και εξυβρίστηκα από ιδιοτελείς, ασυνείδητους, επικίνδυνους και ηλίθιους οπαδούς και στελέχη της.

Προσωπικά δεν λέρωσα τα χέρια μου ψηφίζοντάς τους αλλά ψήφισα όχι στο δημοψήφισμα-αριστερή εκσπερμάτωση, το οποίο προκήρυξαν για να γελοιοποιήσουν τους πολίτες και να διαστρεβλώσουν την ετυμηγορία τους μέσα σε λίγα λεπτά από την ανακοίνωση του περήφανου αποτελέσματος.

Από τον Παπανδρέου στον Ολαντρέου 3 Μνημόνια δρόμος

Του Γιάννη Μακριδάκη

Τελικά η επενδυτική αριστερά ολοκλήρωσε το τριετούς διάρκειας νούμερό της με μια υπέρ-θεαματική κωλοτούμπα εν είδει δημοψηφίσματος.

Σαν να το χρωστούσε από την εποχή του αλήστου μνήμης παπανδρέου, το έπραξε ο ολαντρέου πριν παραδωθεί ολοκληρωτικά, με την βαοήθεια γάλλων τεχνοκρατών, στις διαθέσεις των δανειστών και στο 3ο μνημόνιο.

Μόνο που δεν νομίζω ότι θα λάβει το χειροκρότημα του κοινού αλλά την μεσοπρόθεσμη πλήρη απαξίωση, ακολουθώντας την γνωστή πορεία των υπολοίπων μνημονιακών κομμάτων.

Έτσι είναι όμως. Αν δεν πεθάνουν άπαντες οι εκπρόσωποι της παλαιάς εποχής, δεν γεννιέται η νέα.

Ήδη έχουν αρχίσει οι τηρούντες ευλαβικά, λόγω ιδιωτικών συμφερόντων και αναξιοπρέπειας ή λόγω βλακείας, τη γραμμή του κόμματος και μιλούν για αλλιώτικο μνημόνιο αυτή τη φορά, για αναδιανομή των βαρών και λοιπές φαιδρότητες.

Καταναλωτικός φιλοτομαρισμός

Του Γιάννη Μακριδάκη

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση έχει παγώσει την κωλοτούμπα της από τις 20 του Φλεβάρη οπότε και υπέγραψε την παράταση του προγράμματος που είχε συμφωνήσει και εκτελούσε η συγκυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου, ενώ έχει απομείνει μετέωρη και δε μπορεί να αποφασίσει αν θα ολοκληρώσει την κωλοτούμπα οδεύοντας προς ψήφιση όλων των απαιτούμενων για θετική αξιολόγηση από τους Θεσμούς ή αν θα επιστρέψει σε όρθια θέση αξιοπρέπειας, έρχεται η ΕΚΤ και κόβει χρήμα ένα τρις ευρώ, το οποίο από Δευτέρα θα διανείμει στις κεντρικές τράπεζες όλων των χωρών της ευρωζώνης πλην της Ελλάδας.

Οικονομολόγοι και πολιτικοί, όλοι τους σπουδαγμένοι, σύγχρονοι και πολιτισμένοι είναι σύμφωνοι ότι αυτή η κίνηση του κεντρικού τραπεζίτη Ντράγκι είναι απολύτως ωφέλιμη για την ευρωζώνη, για το σύστημα, άσχετα αν είναι ή δεν είναι δίκαιη απέναντι στην Ελλάδα.

Να η ευκαιρία!

Του Γιάννη Μακριδάκη

Πριν λίγο συζητούσα με έναν φίλο που με επισκέφθηκε στο χωράφι και πάνω στην κουβέντα θυμήθηκα ότι τον Σεπτέμβριο του 2011 που πήγα στο Βερολίνο καλεσμένος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού και ήρθαν τότε περί τους 250 Γερμανούς να παρακολουθήσουν την εκδήλωση στην οποία θα μιλούσα, διατύπωσα την άποψη ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει τάχιστα να προχωρήσει και σε πολιτική ενοποίηση αλλιώς δεν θα μπορεί να σταθεί για πολύ ακόμη η ευρωζώνη και θα επέλθει διάλυση.

Ποσόστωση

Του Γιάννη Μακριδάκη

Για πότε το σκίσιμο και η ακύρωση των Μνημονίων με ένα Νόμο και ένα Άρθρο έγινε αποδοχή του 70% των Μνημονιακών πολιτικών δεν πρόλαβα να πάρω χαμπάρι.

Για πότε ο Γιούνκερ, ο Νο 1 διεφθαρμένος πολιτικός της Ε.Ε με βάση τα όσα αποκαλύφθηκαν πρόσφατα για τα σκάνδαλα φοροαποφυγής πολυεθνικών στο Λουξεμβούργο επί σειρά ετών, έγινε επίσημος συνεργάτης της ελληνικής κυβέρνησης και κατέθεσε την βάση του προγράμματος της πολιτικής της, ούτε αυτό πρόλαβα να το αντιληφθώ.

Τώρα, μετά από τόσους αιφνιδιασμούς έχω απομείνει να απορώ τι θα συμβεί με τις τόσες εξαγγελίες που έκαναν προεκλογικά αλλά και στις προγραμματικές οι υπουργοί, εξαγγελίες οι οποίες είναι περισσότερο του 70% αντιμνημονιακές. Θα τις στρογγυλέψουν, θα τις αφήσουν στην λήθη ή θα παλέψουν μέχρι τέλους (παραίτησης) για να τις εφαρμόσουν άραγε;

Θυμήθηκα κιόλας, κακεντρεχώς ίσως, ομολογώ, ένα θλιβερό μελλά, βουλευτή των ανέλλ που στην πρώτη ψηφοφορία για ΠτΔ ψήφισε Παρών και δήλωσε ότι ψήφισε μονάχα το 70% της συνείδησής του, αν δεν κάνω λάθος.

Η δια της γενοκτονίας εξυγίανση της οικονομίας

Του Γιάννη Μακριδάκη

Σήμερα κατέβηκα στην πόλη και νόμιζα ότι όλοι έχουν μεταναστεύσει ή αποβιώσει και έχω μείνει εδώ από τους τελευταίους. Σαν να ζούσα άντεργκράουντ και να έχει τελειώσει από καιρό ο πόλεμος αλλά να μην είχα πάρει χαμπάρι τίποτα. Από την ανάποδη όμως. Ο πόλεμος έχει φουντώσει, τα θύματα πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα στις πόλεις και η κατάσταση συνεχώς επιδεινώνεται εντός του συστήματος, μυρίζει ανθρώπινο κρέας παντού, μια αίσθηση πλανάται εκφυλιστικής και ταχέως μεταδοτικής θανατηφόρας ασθένειας.
Ακόμη και τώρα που έχουν περάσει κάποιες ώρες από την επιστροφή μου πίσω στο χωριό και παρόλο που έκανα την βόλτα μου στην ανοιξιάτικη φύση, στη θάλασσα και στα χωράφια, δεν μου έχει φύγει η μελαγχολία και η απογοήτευση, κάτι με πλακώνει και είναι αβάσταχτο.
Εικόνα και αίσθηση ερημιάς, μιας κοινωνίας που αργοπεθαίνει, αυτό αποκόμισα και φαντάζομαι πόσο χειρότερη θα είναι η κατάσταση στην Αθήνα και στις μεγάλες πόλεις. Δεν νομίζω ότι θα άντεχα να βρεθώ ούτε λεπτό κάπου εκεί πια. Μας χωρίζει χάσμα χασμάτων από τους καταναλωτές και το κυνικό τους σύμπαν. Μια τζούρα πήρα μοναχά από δαύτο σήμερα και έχω πάθει σοκ.

Οικουμενική Αριστερά. Η ρεαλιστική και ώριμη πολιτική πρόταση

Του Γιάννη Μακριδάκη

Τα τρία τελευταία χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια επαναστατική διαδικασία στη βάση της ελληνικής κοινωνίας (όπως και σε όλο τον δυτικό κόσμο), μια δυναμική διαδικασία αλλαγής πορείας της διαρκούς επανάστασης των αθρώπων επί της γης.

Οι άνθρωποι των δυτικών καταναλωτικών κοινωνιών, ερχόμενοι πλέον πρόσωπο με πρόσωπο με το αδιέξοδο στο οποίο οδηγεί η έως τώρα προσέγγισή τους στην ζωή, τα βασικά χαρακτηριστικά της οποίας είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ τους αλλά και με τα άλλα όντα, η προσπάθεια πλήρους κυριαρχίας τους επί του οικοσυστήματος, η απομύζηση δίχως αναπλήρωση των φυσικών πόρων και η παραγωγή απορριμμάτων, στρέφονται τώρα γοργά προς την σταδιακή αποδόμηση αυτού του μοντέλου και υιοθετούν μιαν άλλη προσέγγιση και φιλοσοφία, αυτήν της οικουμενικότητας, της συνεργατικότητας ανθρώπου με άνθρωπο αλλά και με το υπόλοιπο οικοσύστημα.

Εκπορνευόμενη Αριστερά

Του Γιάννη Μακριδάκη

Αρχίσανε, μέρες που είναι, τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον μου κάποιοι αρτηριοσκληρωτικοί φανατίλες του Σύριζα, επειδή γράφω για την κατάντια στην οποία φέρανε την Αριστερά με την αναξιοπρέπεια, την ανακολουθία των στελεχών τους και την τάση των ιδίων για συγκάλυψη μη τυχόν και σκοντάψει το κόμμα στην πορεία του προς την εξουσία.

Οι επικίνδυνοι αυτοί φανατικοί που νομίζουν ότι έφτασε πλέον η ώρα να λάβουν σύνταξη και εφάπαξ για τις ντουντούκες που βαστούσαν τόσα χρόνια, καταπίνουν με περισσή ευκολία και δικαιολογούν απόλυτα τις επενδύσεις βουλευτών τους σε πολυεθνικές και τις δηλώσεις ενδοτισμού άλλων, αλλά επιτίθενται σε μένα ξεθάβοντας κείμενό μου από το μακρινό παρελθόν, τότε που σχολίασα αρνητικά κάποια από τις απεργίες, μιας άλλης εποχής, των καθηγητών!!!!!!

Παίζουμε το φινάλε

Του Γιάννη Μακριδάκη

Έχω πολύ έντονα την αίσθηση ότι βρισκόμαστε στην τελική σκηνή του έργου.

Οι υπαίτιοι της καταστροφής της Ελλάδας, πιασμένοι χέρι χέρι για πρώτη φορά, την οδηγούν προς την τελική κατάρρευση, προς την οριστική εκποίηση, κάνοντας πως τσακώνονται κιόλας μεταξύ τους για το ποιος έφταιξε περισσότερο τότε, στο ξεκίνημά τους.

Δεν μπορεί να μην είναι τελευταία σκηνή όταν οι δυο χρόνιοι άσπονδοι εχθροί αλλά κατά βάθος δυο όψεις του ίδιου νομίσματος της αναξιοπρέπειας, βρίσκονται πλέον…από κοινού κυβερνήτες.

Δεν μπορεί να μην είναι το τέλος όταν την Υγεία, τους ιατρούς, τους νοσοκόμους, όλους τους ανθρώπους του πόνου και της αφοσίωσης στον πονεμένο, τούς εκπροσωπεί ένας παλιάτσος του ναζισμού.

Οι ξεπουλητάδες πρέπει να φύγουν τώρα !!!

Του Γιάννη Μακριδάκη

“Οι αποκρατικοποιήσεις πρώτον μειώνουν το χρέος και δεύτερον για κάθε ευρώ που έρχεται για εξαγορά γης, άλλα τρία ευρώ θα επενδυθούν πάνω σ’ αυτή τη γη. Είμαστε πολύ τυχεροί που η Ελλάδα έχει τόσο μεγάλη ακίνητη περιουσία”

Αυτά τα όμορφα και σαφέστατα είπε χτες ο Στουρνάρας ως Υπουργός Οικονομικών στη Βουλή.

Αυτός ο γιάπις των καθεστωτικών οικονομικών πανεπιστημίων δεν έχει ακούσει ποτέ του τους παλιούς Έλληνες νοικοκύρηδες που δίνανε ευχή και κατάρα στα παιδιά τους να μην…πουλήσουν τη γη όση ανάγκη και να έχουν, διότι θα δυστυχήσουν.
Αυτός και oi όμοιοί του πολιτικοί τυχοδιώκτες ετοιμάζονται να “σκοτώσουν” τη χώρα και να εκπορνεύσουν βουνά, πεδιάδες, παραλίες για να λάβουν χρήμα, να τα ρευστοποιήσουν όλα και να μην αφήσουν τίποτε στην “ιδιοκτησία” των επόμενων γενιών Ελλήνων πολιτών, δηλαδή των παιδιών όλων μας.