Συνέντευξη στον Γιώργο Γκόντζο για το Άρδην τ. 128
Την επιστημονική του προσέγγιση καταθέτει ψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής ο Σπύρος Σούρλας με αφορμή το Νομοσχέδιο για «τον γάμο των ομοφύλων». Ταυτόχρονα, αναδεικνύει ενδιαφέρουσες πτυχές για επίκαιρα θέματα που έχουν αναδειχθεί σε συζητήσεις σε πολιτικό και κοινωνικό πεδίο.
Γ. Γκόντζος: Από την τρέχουσα συζήτηση με αφορμή τον γάμο των ομόφυλων και την τεκνοθεσία, ποια ζητήματα θετικά ή αρνητικά αναδείχτηκαν στην κοινωνία και ποιες σε κάθε περίπτωση οι αφετηρίες τους.
Σπ. Σούρλας: Αν υπάρχει κάτι θετικό είναι πως έγινε μια απόπειρα (χωρίς όμως σοβαρά επιχειρήματα) να υπενθυμιστεί πως κάθε άτομο, που έχει πολιτικά δικαιώματα στον τόπο, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος, χώρας καταγωγής, θρησκείας και ερωτικής επιλογής, έχει τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Μην ξεχνάμε βεβαίως πως, εδώ και πολλά χρόνια, έχουν μειωθεί σημαντικά οι προκαταλήψεις, γεγονός που είναι σημαντικό να το θυμίσουμε. Δεν βρισκόμαστε πλέον στα τέλη της δεκαετίας του ’70.
Τα αρνητικά είναι πως τον τόνο από την πλευρά της lgbt κοινότητας τον έδωσαν οι γνωστοί «συνδικαλιστές», που κατά τη γνώμη μου δεν εκπροσωπούν τους ομοφυλόφιλους συμπολίτες μας, και δημιούργησαν ένα κλίμα ακροτήτων και αστήριχτων θεωριών που αδικούν τα θέματα που τους αφορούν.
Θα προσέθετα μάλιστα πως, εκτός της αντιδραστικής ομοφοβίας, έχει προκύψει και μια επίσης ρατσιστική ομοφυλολαγνεία, που προσπαθεί να πείσει πως η συγκεκριμένη ερωτική επιλογή είναι ανώτερη όλων.
Την ίδια ώρα, από την μια πλευρά, ειπώθηκαν παντελώς ανάρμοστα πράγματα κατά των ομοφυλόφιλων, σε μικρότερη από το παρελθόν κλίμακα, και από την άλλη, με ευκολία θεωρήθηκε πως δεν υπάρχει πλέον οικογένεια, πως η μήτρα δεν είναι προνόμιο μόνο των γυναικών, πως πρέπει να θεσμοθετηθεί γονέας 1 και 2 και ξεχάστηκε εντελώς η επιστήμη.
